Lekarz mówi ci.

Najważniejsze wskazówki, jak utrzymać kota szczęśliwego — i z dala od Twoich mebli, lad, pęcherza i łóżka.

Blat kuchenny, stół w jadalni, twój pęcherz w środku nocy: Jest wiele miejsc, do których wolałbyś, żeby Twój kot nie wchodził.

Jednak koty nie reagują dobrze na „nie zbliżaj się, bo ja tak powiedziałem”. Czy to oznacza, że jesteś skazany na kocią sierść w twojej quiche lub pobudki o 2 w nocy?

Doktor zwrócił się do kocich behawiorystów, weterynarzy i kochających koty użytkowników forów dyskusyjnych dla zwierząt i zebrał ich wskazówki dotyczące egzekwowania zakazu wprowadzania kotów.

Twórz strefy bez kota w pozytywny sposób

Jasne, powiedzieliśmy „strefy zakazu kontaktu z kotem”, ale podczas szkolenia kota trzeba wyjść od zasady „tak”.

Pozytywne wzmocnienie „to jedyna droga”, pisze konsultantka ds. kocich zachowań Pam Johnson w książce Twisted Whiskers: Solving Your Cat’s Behavior Problems. Pozytywne wzmocnienie pomoże Twojemu kotu uzyskać to, czego potrzebuje, ale w sposób, w jaki Ty tego chcesz.

Oznacza to, że nigdy nie bij kota, co jest „gorzej niż bezsensowne” – twierdzą Paul D. Pion, DVM, i Gina Spadafori w artykule „Changing Behavior”. Bicie kota tylko pogarsza złą sytuację, „sprawiając, że kot jest zestresowany i boi się ciebie”.

Oprócz pozytywnych wzmocnień, prawdopodobnie będziesz potrzebował również narzędzi do zdalnego szkolenia (zwanego również szkoleniem negatywnym), aby wyegzekwować strefy bez kota. Może to oznaczać nałożenie ostrego sosu paprykowego na przewody elektryczne, które kot lubi podgryzać, lub położenie folii na kanapie w rogu, gdzie kot ma pazury. W gruncie rzeczy jest to szkolenie negatywne, ale w ten sposób Twój kot nie nawiąże kontaktu z Tobą, osobą, którą kocha i której ufa.

Teraz, uzbrojony w czas, cierpliwość i poniższe wskazówki, powinieneś być w stanie wytresować kota, aby respektował strefy zakazu kontaktu z kotami i żył z tobą w większej harmonii.

5 wskazówek dotyczących tworzenia stref bez kota

Jeśli kot, który normalnie zachowuje się zgodnie z zasadami, zaczął ostatnio oddawać mocz na łóżko – mimo że ma czystą budkę – może mieć problem z drogami moczowymi lub kamienie w pęcherzu. Jeśli zacząłeś znajdować kota drzemiącego na szczycie kosza z czystą, wygrzaną w suszarce bielizną, kot może być przeziębiony lub cierpi na ból stawów. Zanim podejmiesz wysiłek egzekwowania zakazu przebywania w strefie dla kotów, upewnij się, że Twój kot nie próbuje Ci czegoś powiedzieć. Poproś lekarza weterynarii o zbadanie kota, a następnie rozpocznij szkolenie z czystym kontem.

Niektóre pokusy są zbyt wielkie dla każdego kota – tak jak dla Ciebie pokusą jest ciasto czekoladowe w lodówce. Jeśli Twój zazwyczaj dobrze wychowany kot ściąga rozmrażające się steki z blatu kuchennego, znajdź inne miejsce do rozmrażania tych steków. Jeśli kotek ciągle odrzuca brudną kuwetę, zobowiąż się do utrzymywania jej w czystości. Rozsądek pomoże Twojemu kotu pomóc Tobie.

Koty mają potrzebę drapania, wspinania się i zwijania w kłębek – leży to w ich naturze. Pozwól im na to, ale na Twoich warunkach.

• Drapanie?

  Puszyste drapią przedmioty, aby wydatkować energię, zaznaczyć swoje terytorium, a nawet wypielęgnować pazurki, co jest im potrzebne. Pozwól im na to, ale daj im do tego specjalne miejsca, takie jak słupki do drapania pokryte dywanem lub sizalem, czy tekturowe podkładki do drapania. Następnie poproś weterynarza o szybką lekcję, jak obcinać pazury kotka – nie jest to tak trudne, jak myślisz, i można to zrobić w mniej niż minutę, kiedy już wiesz, jak to robić. Możesz również rozważyć zakup nakładek na paznokcie (zwanych również nakładkami na pazury) dla kotka. Te kolorowe plastikowe nakładki łatwo dopasowują się do pazurów kota i zapobiegają ich uszkodzeniu podczas drapania.

• Wspinaczka.

  Nie wszystkie koty są alpinistami, ale niektóre wspinają się po zasłonach, jakby były górami kocimiętki. Rozwiązaniem dla tych poszukiwaczy wrażeń może być więcej czasu na zabawę z tobą, aby rozładować nagromadzoną energię, wysokie drzewa dla kotów i tyczki dla kotów owinięte sizalem (łatwe do skonstruowania).

• Zwijają się tam, gdzie ich nie chcesz.

  Jeśli nie chcesz, aby kot drzemał na ciepłym laptopie lub na poduszce, zapewnij mu inne przytulne miejsca, w których będzie mógł spędzić dzień. Pomyśl o wielopoziomowych drzewkach dla kotów, legowiskach dla kotów i grzędach okiennych umieszczonych w nasłonecznionych miejscach lub schowanych w ciepłych, cichych zakątkach.

Jeśli kotu wolno wchodzić na stół w jadalni, kiedy nikt tam nie je, ale w porze kolacji to miejsce jest zakazane, zgadnij co? Twój kot nie jest w stanie zrozumieć różnicy. Bądź więc konsekwentny. Jeśli chcesz, aby dane miejsce było strefą bez kota, musi być nią przez cały czas, pisze behawiorystka kotów Pam Johnson-Bennett w swojej książce „Myśl jak kot”.

Jeśli kotek nie chce zejść z biurka lub ciągle buszuje po ladach, czas sięgnąć po zestaw narzędzi do szkolenia awersyjnego, mówią profesjonaliści z Humane Society of the United States, obejmujący nieprzyjemne zapachy i smaki, nieprzyjemne tekstury oraz niespodzianki, takie jak głośne dźwięki lub woda.

• Przykre zapachy

  jak woda kolońska, perfumy lub zapachy cytrusowe

Niektóre koty po prostu nie lubią silnych zapachów, więc wykorzystaj ich naturalną niechęć, aby wspomóc swój cel, jakim jest zakaz przebywania w kocich strefach. Aby powstrzymać swojego kociego przyjaciela przed drapaniem kanapy lub skakaniem po blatach, wyciśnij na te miejsca odrobinę skórki z cytryny lub pomarańczy albo rozsyp wokół tego miejsca grubo posiekane cytrusy. Możesz także zanurzyć kilka wacików w czymś silnie pachnącym, zrobić dziurki w pojemniku po margarynie i umieścić pojemnik w miejscu, w którym nie chcesz, aby kot był.

Uważaj na produkty o silnym zapachu, których używasz jako środków odstraszających; na przykład niektóre wyciągi z olejków cytrusowych mogą być śmiertelne dla kotów.

• Złe smaki

  na przykład ostry sos lub jeden z nietoksycznych sprayów lub maści, które można znaleźć w sklepach zoologicznych

Aby utrzymać perłowe zęby kota tam, gdzie ich miejsce – na karmie, kocimiętce i zabawkach – z dala od kabli elektrycznych i innych niepożądanych przedmiotów, spróbuj posmarować te miejsca odrobiną ostrego sosu, olejku z mięty pieprzowej (nie ekstraktu) lub Gorzkiego Jabłka. Zmysły Twojego kota są wyostrzone, więc nie musisz używać zbyt wiele.

• Nieprzyjemne tekstury

  np. włóknista wykładzina winylowa, taśma klejąca, kamienie, przyklejony papier do półek, folia aluminiowa, wszystko, co nie jest przyjemne w dotyku dla łap kota

Nie jest to najbardziej eleganckie rozwiązanie na krótką metę, ale można również wprowadzić strefy zakazu przebywania kotów, pokrywając powierzchnie teksturą, której koty nie lubią. Spróbuj przykleić folię lub papier do półek (stroną klejącą do zewnątrz) na rogach ulubionych mebli kota. Kiedy Twój futrzany przyjaciel przestanie wbijać tam pazury, usuń odstraszacz. Nie wszyscy są jednak zwolennikami folii lub plastiku jako sposobu na tworzenie stref dla kotów. Johnson wskazuje na możliwość połknięcia ich przez kota, co może doprowadzić do poważnych uszkodzeń jelit. Zachowaj ostrożność, jeśli wiesz, że Twój kot lubi żuć takie przedmioty.

Czasami tekstury mogą być źródłem problemu. Jeśli na przykład Twój kot budzi Cię w nocy, skacząc na Twoje łóżko (lub pęcherz), może to być spowodowane miękkością kołdry, którą kot uwielbia. Jeśli tak jest, spróbuj użyć innej kołdry lub po prostu daj kotu swoją – najlepiej gdzie indziej!

• Niespodzianki: Głośne dźwięki i woda:

  Pomyśl o gwizdkach, puszce z grosikami lub kamykami, pokrywkach od garnków, książce upuszczonej na podłogę, klaskaniu w dłonie lub podmuchu powietrza z puszki. Nie wszyscy koci behawioryści są fanami egzekwowania stref zakazu wstępu dla kotów za pomocą taktyk z zaskoczenia, ale w przypadku niektórych kotów te silniejsze narzędzia sprawdzają się doskonale.

Jeśli Twój kot jest amatorem wycieczek po blacie, możesz go zaskoczyć, gdy następnym razem zacznie skakać, stawiając przed nim kilka hałaśliwych pokrywek od garnków, nierównomiernie rozłożonych na blacie na uchwytach. Możesz też poczekać na ich kolejny skok i zaskoczyć je hukiem klaksonu, upuszczoną książką, tryśnięciem wody lub energicznym potrząśnięciem puszką wypełnioną kamykami lub groszami. Bądź przebiegły, nie chcesz przecież, aby kotek kojarzył te nieprzyjemne niespodzianki z Tobą.

Uwaga: Nigdy nie pryskaj wodą w twarz ani w uszy kotka. Oczywiście, jeśli masz nerwowego kota, niespodzianki nie są dobrym sposobem na odstraszenie go od niepożądanych zachowań. W ostatecznym rozrachunku płochliwy kot może stać się tak nerwowy, że nie tylko będzie unikał Twoich stref zakazu przebywania kotów, ale także całych pomieszczeń w domu.

Kiedy kusisz swojego kociego przyjaciela wspaniałymi zapachami, prosisz go, aby przestał być kotem, lub jesteś niekonsekwentny, kot może źle zrozumieć Twoje intencje. Jednak uzbrojeni w życzliwość i wytrwałość możecie wyjaśnić te nieporozumienia i powrócić do harmonijnego współistnienia.

Doktor rozmawia z kocimi ekspertami o kocich kryjówkach w Twoim domu, które mogą być niebezpieczne.

Koty uwielbiają bawić się w chowanego, niezależnie od tego, czy są przestraszone, ciekawskie, czy po prostu szukają przytulnego, cichego schronienia, do którego mogłyby się przytulić.

Ale to, co wydaje się idealną kryjówką, nie zawsze jest najbezpieczniejsze.

Kiedy Allison Waters mieszkała w starym domku, nie zdawała sobie sprawy, że jedna z szafek w spiżarni ma pod spodem miejsce, które jest otwarte na wewnętrzną stronę ściany – i na całą długość tylnej ściany domu – dopóki nie usłyszała kocich krzyków.

Technik weterynarii i trenerka psów z Atlanty już miała wziąć piłę łańcuchową do szafek, gdy jej kot Goblin wyłonił się na zewnątrz. Była to idealna kryjówka dla kota, który boi się głośnych dźwięków. Po kilku próbach Waters w końcu znalazła sposób na skuteczne zabicie tego miejsca deskami.

„Nie miałam pojęcia, co jest w ścianie” – mówi Waters. „Jako kociak lubił gryźć przewody, a będąc technikiem weterynarii, wiem, co najgorszego może się wydarzyć”.

Zapobiegaj utknięciu lub zranieniu kota, trzymając go z dala od najbardziej niebezpiecznych miejsc w domu.

1. Pralka i suszarka do ubrań

Włączenie urządzenia może spowodować u kotów poważne obrażenia, w tym złamanie kości, oparzenia, udar cieplny, uszkodzenie narządów wewnętrznych i śmierć.

„Ilona Rodan, DVM, specjalista w dziedzinie kocich zachowań i były prezes Amerykańskiego Stowarzyszenia Lekarzy Praktyków Żyjących z Kotami, mówi: „Najgorsze, co widziałam, to kota, który trafił do mojego szpitala i wlazł do suszarki. „Właścicielka nie zauważyła, zamknęła suszarkę, włączyła ją na wysoki stopień i wyszła z pokoju. Kiedy wróciła, zastała swojego kota sztywnego i gorącego. Niestety kot był już martwy, kiedy przyjechała z nim do kliniki”.

Drzwi powinny być szczelnie zamknięte, a przed użyciem urządzenia należy zawsze sprawdzić jego wnętrze. (To samo dotyczy zmywarki, piekarnika i lodówki). Powinieneś także upewnić się, że Twój kot nie ukrywa się w koszu na brudną bieliznę, ponieważ możesz przypadkowo wrzucić go tam razem z praniem.

2. Garaż

Koty mogą mieć dostęp do niebezpiecznych substancji chemicznych, takich jak płyn niezamarzający, który ma dla nich słodki smak. Meghan E. Herron, DVM, asystentka kliniczna w dziedzinie medycyny behawioralnej na Wydziale Weterynaryjnych Nauk Klinicznych Uniwersytetu Stanowego w Ohio, twierdzi, że znane są przypadki, w których trzęsące się koty wchodzą pod maski samochodów i chowają się w ciepłej komorze silnika.

Zablokuj dostęp do garażu. Jeśli podejrzewasz, że kot może dostać się pod samochód, przed uruchomieniem silnika zatrąb klaksonem lub głośno uderz w maskę. Powinno to obudzić zwierzę i dać mu szansę na ucieczkę lub powiadomić Cię, że tam jest – w takim przypadku możesz otworzyć maskę i wypuścić je na zewnątrz.

3. Szafy, szafki i szuflady

Są to zabawne kryjówki, ale kot może się w nich uwięzić lub zranić.

W miarę możliwości zamykaj szuflady. Jeśli znajdziesz otwartą szufladę, „zrób głośny hałas, aby je przestraszyć, ponieważ mogłyby z niej wyskoczyć” – mówi Tami Groberg, DVM, lekarz weterynarii z Bay Hill Cat Hospital. W szafkach z niebezpiecznymi chemikaliami używaj zabezpieczonych przed dziećmi zatrzasków.

4. Otwórz okna i balkony

W ciepłe dni często można spotkać koty drzemiące w otwartych oknach. Jednak mimo że koty cieszą się opinią zwierząt zrównoważonych i odpornych, mogą spaść i doznać poważnych obrażeń, nawet z wysokości zaledwie jednego lub dwóch pięter.

Upewnij się, że okna mają bezpieczne siatki, których kot nie może wypchnąć i przez nie uciec, mówi Rodan. Zablokować lub osłonić balkony i umożliwić dostęp do nich tylko pod nadzorem.

5. Krokwie

Koty uwielbiają wspinać się na wysoko położone miejsca, z których mają doskonały widok na wydarzenia lub prywatne miejsce do drzemki bez obawy, że ktoś się do nich podkradnie. Ale podobnie jak w przypadku okien, mogą spaść i zrobić sobie krzywdę.

Zamknij krokwie i „staraj się ograniczyć dostęp do nich poprzez wyeliminowanie rzeczy, na które koty mogą wskoczyć, aby dostać się na te wysokie miejsca” – mówi Groberg. Zapewnij kotom alternatywne grzędy, na które mogą się wspinać i przytulać, takie jak wieże do wspinaczki, „kocie kondominia” lub drapaki z wysokimi platformami, na których mogą się położyć. Połóż tam ulubiony smakołyk lub zabawkę, aby zachęcić kota do korzystania z grzędy.

Ogólnie rzecz biorąc, eksperci twierdzą, że najlepszym sposobem na trzymanie kotów z dala od niebezpiecznych kryjówek jest zapewnienie im bezpiecznych opcji, takich jak alternatywne grzędy lub kartonowe pudła wyłożone kocami lub ręcznikami. Koty, które nie mają możliwości ukrycia się, mogą być bardzo zestresowane – mówi Herron.

„Eksperyment przeprowadzony na kotach laboratoryjnych wykazał, że koty, które miały możliwość ukrycia się w pudełku, miały niższy poziom stresu niż te, które nie miały możliwości schowania się za tym pudełkiem, mimo że przebywały w identycznym środowisku” – mówi Herron. „Poziom stresu może być znacznie obniżony poprzez zapewnienie kotom kryjówek”.

Zachowaj spokój między Tobą a Twoim kocim przyjacielem dzięki tym rozwiązaniom typowych kocich problemów.

Uwielbiamy naszych kocich przyjaciół, gdy ocierają się o nasze nogi, ugniatają nasze kolana lub patrzą nam w oczy i mruczą. Jednak czasami nie wszystko nam się podoba w naszych czworonożnych przyjaciołach. Nie wtedy, gdy przemykają przez dom o 3 nad ranem lub odrzucają idealnie czystą kuwetę.

Dobra wiadomość jest taka, że z prawie każdym typowym kocim problemem można sobie poradzić z niewielką pomocą. Dlatego lekarz zwrócił się do profesjonalistów, aby poznać ich rozwiązania niektórych z najczęstszych kocich kłopotów.

8 najczęstszych problemów z kotami i ich rozwiązania

Jest to „numero uno zdecydowanie” wśród problemów, jakie ludzie zgłaszają swoim kotom, mówi Linda P. Case, MS, autorka książki The Cat: Its Behavior, Nutrition, and Health. I nic dziwnego. To może być niezwykle frustrujące, gdy Twój kot zdecyduje, że kuweta jest dla niego niedostępna. Zwykle jednak istnieje powód, dla którego koty unikają swojej kuwety, i na szczęście można wiele zrobić, aby rozwiązać ten problem.

• Najpierw porozmawiaj z lekarzem weterynarii. Kamienie w pęcherzu moczowym, choroby dróg moczowych i kryształy w moczu to powody, dla których kot może zacząć unikać kuwety. Aby wykluczyć te i inne problemy zdrowotne, pamiętaj o zbadaniu kota przez lekarza weterynarii.

• Miej co najmniej jedną kuwetę dla każdego kota. Jeśli kot musi stać w kolejce, zanim będzie mógł się załatwić, może zdecydować się na skorzystanie z toalety w innym miejscu. Wypróbuj kilka rodzajów żwirków i kuwet. Niektóre koty wolą kuwety kryte, inne nie, a jeszcze inne wolą jeden żwirek od drugiego.

• Zawsze utrzymuj kuwetę w czystości – nawet żwirek zbrylający się musi być regularnie wymieniany. Zasada kciuka: Czyść kuwetę co najmniej raz dziennie, dwa razy, jeśli w domu jest więcej niż jeden kot.

Może się wydawać, że kotek drapie kanapę i zasłony, żeby cię zdenerwować, ale tak naprawdę robi to, żeby rozładować energię, pobawić się, zaznaczyć swoje terytorium, a nawet pozbyć się postrzępionych kawałków pazura. Dobra wiadomość: „Łatwo jest zapobiegać drapaniu” – mówi lekarzowi Case. Nie musisz więc zadowalać się zniszczonymi meblami ani powstrzymywać kotka przed wyrażaniem jego naturalnego zachowania. Aby zapobiec uszkodzeniom spowodowanym drapaniem:

• Kup kotu jeden lub więcej słupków do drapania, a następnie posyp je kocimiętką, aby zachęcić go do korzystania z nich.

• Przycinaj pazury kotu. Może się to wydawać trudne, ale przycinanie pazurów jest łatwiejsze niż myślisz. Poproś o szybki instruktaż lekarza weterynarii, który prawdopodobnie wykona tę czynność w 10 sekund – to umiejętność, której można się nauczyć.

• Kolorowe nakładki na pazury (zwane też nakładkami na paznokcie) sprawią, że Twój kot stanie się modnisiem. Te małe, winylowe nakładki pasują do pazurów kota, zapobiegając ich uszkodzeniu podczas drapania.

Kot może stać się agresywny z różnych powodów, w tym z powodu choroby, przeludnienia, braku socjalizacji, ochrony matczynej, a nawet zwykłej zabawy. Aby pomóc Ci w radzeniu sobie z agresją między kotami:

• Omów agresję kota z lekarzem weterynarii. Ból i choroba mogą wprawić każdego w zły nastrój, dlatego zanim podejmiesz jakiekolwiek inne działania, wyklucz wszystkie fizyczne przyczyny złego nastroju kota.

• Niekastrowane kocury są bardziej skłonne do agresji niż inne koty, a wystarczy jeden niekastrowany kocur, aby wpłynąć na zachowanie wszystkich innych kotów w Twoim domu. Rozwiązanie jest proste: poddaj swoich kocich przyjaciół zabiegowi kastracji lub sterylizacji.

• Jeśli w Twoim domu często dochodzi do awantur, może to wynikać z braku wystarczających zasobów. Zadbaj o spokój, upewniając się, że w domu jest wystarczająca liczba kuwet, misek z jedzeniem i wodą, zabawek, legowisk i grzęd, a następnie rozmieść je w różnych miejscach, aby zmniejszyć tłok.

• Nigdy nie bij agresywnego kota – może to doprowadzić do jeszcze większej agresji – ale musisz przerwać trwającą walkę kotów. Aby to zrobić, polej koty wodą, zrób głośny hałas lub rzuć im coś miękkiego. Nigdy nie próbuj odciągać walczących kotów od siebie.

• Jeśli Ty lub Twój lekarz weterynarii nie potraficie ustalić, dlaczego kot zachowuje się antagonistycznie, porozmawiaj z behawiorystą weterynaryjnym, który może pomóc Ci dotrzeć do źródła agresji Twojego kota.

Do czasu udomowienia koty z natury były zwierzętami nocnymi, więc łatwo zrozumieć, dlaczego zbyt duża aktywność w nocy jest częstym problemem wielu nowych rodziców zwierząt. Aby pomóc kotkowi, który nie rozumie, że noc jest po to, aby spać, a nie po to, aby bawić się twoim nosem, wypróbuj poniższe wskazówki.

• Po pierwsze, upewnij się, że Twój kot nie ma problemów zdrowotnych. Pobudzony, aktywny kot może odczuwać ból, więc jeśli uważasz, że coś jest nie tak, porozmawiaj z lekarzem weterynarii.

• Jeśli kotek w nocy jest po prostu niespokojny, możesz pomóc mu się zmęczyć i zrelaksować, organizując przed snem sesję zabaw.

• Upewnij się, że otoczenie kotka jest wzbogacone, aby miał co robić w ciągu dnia, dzięki czemu będzie bardziej skłonny do spania w nocy. Możesz stworzyć wybieg dla kota; zaoferować mu różne zabawki; zamontować karmniki dla ptaków lub wiewiórek w pobliżu okna, przez które kot będzie mógł obserwować otoczenie; lub pozostawić na zewnątrz przedmioty, które kot będzie mógł odkrywać, takie jak pudełka, torby i papier pakowy.

• Jeśli Twój koci przyjaciel jest towarzyski, spraw mu własnego kociego towarzysza, z którym będzie mógł się pobawić.

• Ponieważ koty mają tendencję do zasypiania po dużym posiłku, podawaj kotu główny posiłek w nocy. Możesz również zapewnić kotu rozrywkę przy misce z jedzeniem, kupując podajnik czasowy – taki, który otwiera się o zaprogramowanej porze. Twój kot będzie się bawił, obserwując swoją miskę i czekając na przekąskę o 3 nad ranem, podczas gdy Ty będziesz pogrążony w błogim śnie.

Koty i kocięta uwielbiają się bawić. Poprzez każde machnięcie, szturchnięcie i kopnięcie poprawiają koordynację ruchową i doskonalą umiejętności społeczne. Jednak czasami koty mogą być zbyt rozbrykane ze swoimi towarzyszami zabaw, pozostawiając po sobie ugryzienia lub zadrapania, które mogą być przyczyną zakażenia. Na szczęście możesz nadal bawić się ze swoim kotem – i nie potrzebować później szwów. Aby zminimalizować szorstką zabawę kotka:

• Zapewnij kotu wiele urozmaiceń: zabawki, grzędy i wybiegi na zewnątrz, a także papierowe torby i pudełka do eksploracji. Możesz nawet pomyśleć o zapewnieniu kotu kociego towarzysza.

• Baw się z kotem przez co najmniej 10 minut dwa razy dziennie. Używaj zabawek pluszowych, piłek, kocimiętki, zwiniętego papieru – wszystko jest możliwe.

• Nie zachęcaj kota do zabawy rękami lub stopami. Kocięta, które dorastają, bawiąc się i skubiąc opuszki palców, często wyrastają na silne koty, które lubią gryźć – i to mocno!

• Nie karz kota za gryzienie i drapanie – kot łatwo może zinterpretować uderzenie jako ostrą zabawę lub zacząć się ciebie bać.

Jeśli Twój kot często gryzie, drapie się lub wylizuje, jeśli gubi sierść lub ma podrażnioną skórę, może mieć pchły – najczęstszego pasożyta zewnętrznego trapiącego zwierzęta domowe.

Wystarczy jedna pchła, która wsiądzie do środka, aby rozpocząć inwazję, ale na szczęście z pchłami można sobie łatwo poradzić. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o możliwościach zwalczania pcheł, a następnie upewnij się, że wszystkie koty w Twoim domu zostały zaszczepione: Jeśli jeden z nich ma pchły, to prawdopodobnie wszystkie je mają. A ponieważ niektóre leki przeciw pchłom dla psów mogą być śmiertelne dla kotów, upewnij się, że stosujesz tylko leki przeznaczone specjalnie dla kotów.

Podczas gdy pchły są najczęstszym pasożytem zewnętrznym, tasiemce są najczęstszym szkodnikiem wewnątrz kota. Dzieje się tak dlatego, że tam, gdzie są pchły, prawie zawsze są tasiemce, ponieważ koty zazwyczaj zarażają się tasiemcami poprzez połknięcie pchły. Efekt końcowy pojawia się w końcu u kotki: Przyjrzyj się kałowi swojego kota lub okolicy odbytu, jeśli zobaczysz maleńkie białe robaczki lub coś, co wygląda jak wysuszone ziarenka ryżu, Twój kot ma tasiemca.

Tasiemce nie są groźne, ale nieleczone mogą prowadzić do utraty wagi, bólu brzucha i innych problemów u kota. Chociaż czosnek jest popularnym domowym sposobem na zwalczanie tasiemców i pcheł, nie ma dowodów na to, że działa – a ponadto bardzo trudno jest nakłonić kota do zjedzenia go! Trzymaj się wypróbowanych i sprawdzonych metod leczenia tasiemców oferowanych przez lekarza weterynarii.

Kiedy kotka jest w rui, często staje się bardzo czuła i głośna, miaucząc i miaucząc, próbując ostrzec potencjalnego partnera o swoim statusie płodnym. Podobnie, kocur może stać się gadatliwy, gdy usłyszy lub poczuje zapach kotki w rui. To miauczenie i inne zachowania godowe mogą powtarzać się co 18-24 dni w ciągu ośmiomiesięcznego sezonu rozrodczego kota.

Znasz już najbardziej niezawodny sposób radzenia sobie z kotką w rui (lub kotką reagującą na ruję): Poddaj swoich kocich przyjaciół zabiegowi kastracji lub sterylizacji! Kotki mogą zajść w ciążę już w wieku 16 tygodni, ale na szczęście można je kastrować już w wieku 8 tygodni.

Jeśli Twój kot dużo miauczy, a Twoja kotka jest wykastrowana lub wysterylizowana, można śmiało założyć, że coś jest nie tak: Być może gryzą go pchły, kuweta jest brudna, a miska na wodę pusta. Jeśli nie wiesz, że kotek chce być tylko kretaczem, nigdy nie ignoruj jego próśb – i nigdy go nie karz, bo to tylko wzbudza w nim strach i nie rozwiązuje prawdziwego powodu jego miauczenia.

Prawdopodobnie nie ma ani jednego problemu z kotem, którego nie widział – i nie pomógł rozwiązać – Twój weterynarz lub behawiorysta weterynaryjny. Nie musisz żyć z frustracją i nie musisz rezygnować ze swojego milutkiego towarzysza, gdy sprawy przybierają zły obrót. Dzięki niewielkiej pomocy profesjonalistów i odrobinie cierpliwości Ty i Twój koci towarzysz możecie żyć razem w doskonałej harmonii.

lekarz rozmawia z ekspertami na temat poszukiwania hipoalergicznego kota

Głośne poszukiwania prezydenta Baracka Obamy psa, który nie wywoływałby alergii u jego córki Malii, zwróciły uwagę na psy hipoalergiczne.

Mniej uwagi poświęca się jednak kotom, mimo że według Amerykańskiej Fundacji Astmy i Alergii alergie na koty są dwa razy częstsze niż alergie na psy.

Czy istnieje więc coś takiego jak hipoalergiczny kot?

Krótka odpowiedź brzmi: naukowcy tego nie wiedzą. Jeśli masz alergię i chcesz mieć kota, być może uda Ci się znaleźć takiego, który nie będzie Ci przeszkadzał. Eksperci nie potrafią jednak wyjaśnić, dlaczego.

Anatomia alergii

Osoby z alergią na kota reagują na białko zawarte w ślinie, skórze i moczu zwierzęcia. Alergen gromadzi się na sierści kota, gdy zwierzę się wylizuje, i odpada w postaci drobnych płatków skóry, które przyklejają się do ścian, dywanów i mebli lub pozostają w powietrzu. Lizanie lub drapanie przez kota może powodować pręgi lub swędzenie skóry. W nosie i płucach białko powoduje swędzenie, łzawienie oczu i zatkany nos, co może prowadzić do astmy.

Alergeny są tak silne, że mogą pozostawać na skórze przez wiele miesięcy, wywołując skutki jeszcze długo po odejściu kota.

Niektóre koty wydzielają mniej białka, niektóre wydzielają mniej śliny, a niektóre produkują mniej sierści. Ale wszystkie koty wytwarzają alergen w jakiejś formie – i już niewielka ilość może wywołać wiele objawów, w zależności od tego, jak czysty jest Twój dom i jak często przebywasz w pobliżu zwierzęcia, mówi Robert Zuckerman, MD, specjalista ds. alergii i astmy w Harrisburgu, Pa.

„Nawet kot z niewielką ilością alergenów może wywołać alergię, jeśli masz na nie wystarczający kontakt”, mówi Zuckerman.

Inną zmienną jest Twój układ odpornościowy. Maeve O’Connor, dr n. med., alergolog, astmatyk i immunolog kliniczny z Charlotte, N.C., mówi, że jedna osoba może trzymać kota i nie mieć żadnych objawów, podczas gdy inna ma atak astmy, stojąc w pobliżu osoby z kocią sierścią na ubraniu.

Doświadczenia są różne

Niektórzy alergicy uważają jednak, że ich objawy nie nasilają się w pobliżu niektórych kotów. Może tolerują koty krótkowłose, ale nie rasy orientalne – lub odwrotnie. Niektórzy mogą pogłaskać białego kota, ale zaczynają kichać, gdy tylko dotkną ciemnoszarego lub czarnego. Wielu pacjentów twierdzi, że może przebywać tylko w towarzystwie kotów syberyjskich.

Jednak badania oferują jedynie wskazówki, a nie odpowiedzi.

„Nie ma żadnych naukowo potwierdzonych badań, które wskazywałyby, że jakakolwiek konkretna rasa kota, czy to syberyjskiego, czy jakiegokolwiek innego, jest 'hipoalergiczna'” – mówi dr Martin Chapman. Jest on prezesem Indoor Biotechnologies, firmy zajmującej się testami alergicznymi, która dostarcza zestawy do większości światowych badań nad narażeniem na alergeny.

Koty syberyjskie

Nie ma na to dowodów naukowych, ale hodowcy zauważyli, że koty syberyjskie wydają się mniej podatne na alergie.

Jen Van Horn Jeffers z New Hampshire przez lata cierpiała z powodu klasycznych objawów. Podnoszenie większości kotów powodowało u niej pokrzywkę, duszności, swędzenie, łzawienie oczu i drapanie w gardle. Jednak w domu hodowcy, w otoczeniu około 20 kotów syberyjskich, jej objawy ustąpiły.

„Nie mogłam w to uwierzyć” – mówi 37-letnia Jeffers, która niedawno kupiła swojego drugiego syberyjczyka. „Kocham koty. Kiedy nigdy nie miało się możliwości ich posiadania, to jest to coś w rodzaju 'Wow, to jest takie fajne'”.

Hodowcy kotów syberyjskich przesłali próbki do firmy Chapmana i stwierdzili stosunkowo niski poziom szkodliwego białka w swojej ślinie. Chapman przestrzega jednak przed generalizowaniem, częściowo dlatego, że laboratorium nie zbadało próbek od hodowców innych kotów, aby dokonać porównania.

Inne rasy

Krótkowłose koty rasy Devon Rex i Cornish Rex są uważane za mniej alergizujące, ponieważ mają mniej włosów do zrzucenia, co powoduje, że w powietrzu znajduje się mniej cząsteczek pokrytych śliną.

Niektórzy alergicy tolerują również bezwłosego Sfinksa. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że kota trzeba często kąpać lub wycierać, co zmniejsza ilość sierści przenoszącej alergeny – mówi Lorraine Jarboe, DVM, prezes American Association of Feline Practitioners.

Stworzenie kota hipoalergicznego

W 2006 roku firma Allerca trafiła na pierwsze strony gazet, gdy ogłosiła, że wyhodowała pierwszego na świecie hipoalergicznego kota. Obecnie znana pod nazwą Lifestyle Pets, firma twierdzi, że jej koty – które kosztują od 8 000 do 27 000 dolarów – naturalnie wytwarzają zmodyfikowane białko, które nie wywołuje większości alergii.

Założyciel firmy, Simon Brodie, twierdzi, że sprzedał koty ponad 350 klientom. Jednak firma spotkała się również z zarzutami oszustwa ze strony klientów, którzy twierdzili, że wpłacili pieniądze, ale nigdy nie otrzymali kota – ani zwrotu pieniędzy.

Naukowcy chcą, aby Brodie pozwolił im niezależnie zweryfikować swoje twierdzenia. Brodie twierdzi, że zadowoleni klienci mówią sami za siebie.

Judy Smith, 37 lat, z Westwood, Mass., która cierpi na astmę i silną alergię na koty, kupiła swojego pierwszego kota od Brodiego w 2007 roku za około 7000 dolarów. Niedawno kupiła drugiego.

Smith mówi, że nie są one w 100% hipoalergiczne; od czasu do czasu swędzą ją oczy, jeśli dotknie twarzy po przytuleniu się do nich. Ale to nic w porównaniu z objawami, które pojawiają się przy kotach innych ludzi.

„Siadają mi na kolanach, śpią z nami w łóżku, liżą mnie po twarzy i cały czas się z nimi bawię” – mówi Smith. „To naprawdę warte każdego grosza, ponieważ w przeciwnym razie nie byłabym w stanie mieć nawet jednego kota, a co dopiero dwóch w domu”.

Inna firma, Felix Pets, twierdzi, że udało jej się stworzyć hipoalergicznego kota poprzez usunięcie genu, który jest głównym alergenem kota.

Jednak Zuckerman, który nie jest związany z żadną z tych firm, mówi: „Wyeliminowanie genu ze zwierzęcia jest trudnym zadaniem”. Ponadto Zuckerman zauważa, że naukowcy nie wiedzą również, dlaczego kot produkuje to białko, więc nie jest jasne, jak usunięcie genu wpłynęłoby na kota.

Porady ekspertów

Nawet jeśli znajdziesz kota, który nie będzie Ci przeszkadzał, Zuckerman zaleca podjęcie pewnych środków ostrożności:

• Poproś kogoś, kto nie ma alergii, aby często wycierał kota wilgotnym ręcznikiem.

• Często i dokładnie odkurzać za pomocą zamiatarki z filtrem HEPA.

• Nie wpuszczaj kota do sypialni.

Czy Twój kot łapie się za ucho? Czy wydaje się zdezorientowany? Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy, diagnostykę, leczenie i zapobieganie infekcji ucha u kotów.

Jeśli lekarz weterynarii wykluczył roztocza – sprawcę około połowy wszystkich kocich infekcji ucha – będzie musiał trochę pogłówkować, aby ustalić, co jest przyczyną infekcji ucha zewnętrznego lub środkowego u Twojego kota. Może to być spowodowane alergią, masą lub czymś, co utkwiło w przewodzie słuchowym.

Diagnostyka tego schorzenia rozpoczyna się od obejrzenia przewodu słuchowego za pomocą urządzenia zwanego otoskopem. Następnie pod mikroskopem oglądana jest próbka resztek słuchowych w celu ustalenia, czy w uchu znajdują się drożdże, bakterie lub roztocza. Dalsze badania mogą wymagać uspokojenia lub wykonania zdjęć rentgenowskich, ale leczenie zapalenia ucha zwykle nie jest skomplikowane. Najczęściej stosowane są antybiotyki, leki przeciwpasożytnicze, przeciwgrzybicze i kortykosteroidy.

Najważniejsze jest, aby zgłosić kota na leczenie, gdy tylko pojawią się objawy dyskomfortu w uchu. Infekcje uszu mogą przejść w stan przewlekły i prowadzić do głuchoty oraz paraliżu twarzy.

Co powoduje zakażenia uszu u kotów?

Ogólnie rzecz biorąc, o ile kot nie zaraził się roztoczami od innego zwierzęcia, zapalenie ucha jest stanem wtórnym. Oznacza to, że są one wynikiem innego problemu medycznego.

Oto niektóre z przyczyn i czynników sprzyjających powstawaniu zapalenia ucha zewnętrznego, zwanego otitis externa, oraz zapalenia ucha środkowego, zwanego otitis media:

• Przerost drożdży lub bakterii, a często obu tych organizmów

• Nagromadzenie woskowiny w przewodzie słuchowym

• Gęste włosy w przewodzie słuchowym

• Alergie, np. pokarmowe lub na pyłki roślin

• Choroby autoimmunologiczne

• Guzy/polipy w obrębie przewodu słuchowego

• Pęknięta błona bębenkowa

• Niewłaściwe czyszczenie ucha

• Ciała obce, np. szczecina z trawy

• Substancje drażniące z otoczenia

• Cukrzyca

• Choroby obniżające odporność, takie jak FIV lub wirus białaczki kotów

Zakażenia ucha środkowego są zazwyczaj wynikiem infekcji, która rozprzestrzeniła się z przewodu słuchowego zewnętrznego.

Jakie są objawy zapalenia ucha u kota?

Kot okazuje swój dyskomfort drapiąc lub łapiąc się za ucho, potrząsając nim lub przechylając głowę w kierunku bolącego ucha. Inne objawy, na które należy zwrócić uwagę to:

• Czarna lub żółtawa wydzielina

• Zaczerwienienie lub obrzęk płatka ucha lub przewodu słuchowego

• Nagromadzenie woskowiny na przewodzie słuchowym lub w jego pobliżu

• Wydzielina z ucha przypominająca fusy z kawy (objaw roztoczy)

• Silny zapach

• Utrata słuchu

• Utrata równowagi lub dezorientacja

?

Jak leczy się zapalenie ucha u kotów?

Jeżeli lekarz weterynarii stwierdzi, że kot ma roztocza, infekcję drożdżakową lub bakteryjną, zastosuje odpowiednio leki przeciwpasożytnicze, przeciwgrzybicze lub antybiotyki. Wszystkie te środki są dostępne w postaci maści lub kropli do uszu.

Jeśli błona bębenkowa jest w porządku, ale infekcja dotarła do ucha środkowego, lekarz może przepisać antybiotyki doustne lub wstrzykiwane.

Na początku leczenia lekarz może przyciąć sierść wokół przewodu słuchowego kota, aby ułatwić jego oczyszczenie i osuszenie.

W domu możesz kontynuować kontrolę ucha kota, aby sprawdzić, czy wewnętrzna strona płatka ucha jest różowa, a przewód słuchowy czysty. Jeśli przepisano krople do uszu, delikatnie podnieś płatek ucha i wyciśnij roztwór do przewodu słuchowego. Delikatnie masuj podstawę ucha, aby ułatwić przedostanie się leku do przewodu słuchowego.

Jeśli u kota występuje przewlekłe zapalenie ucha, lekarz weterynarii może przepisać lek zmniejszający obrzęk tkanek w przewodzie słuchowym. Czasami konieczny jest zabieg chirurgiczny w celu usunięcia obrzękniętej tkanki, która zwęziła lub zamknęła przewód słuchowy.

Czy niektóre koty są bardziej podatne na infekcje uszu?

Koty z cukrzycą, alergiami lub słabym układem odpornościowym są bardziej podatne na infekcje uszu.

Czy można zapobiegać zapaleniu ucha u kota?

Najlepszym sposobem zapobiegania kolejnym bolesnym infekcjom ucha jest rutynowe sprawdzanie ucha, aby upewnić się, że nie ma w nim zaczerwienienia, osadu ani nieprzyjemnego zapachu. Zdrowe uszy są jasnoróżowe, bez widocznych zanieczyszczeń i nieprzyjemnego zapachu, z minimalną ilością woskowiny lub bez niej. Dzięki rutynowym badaniom możesz wcześnie wykryć potencjalne zapalenie ucha i leczyć je, zanim się pogorszy. Najlepiej jest, aby lekarz weterynarii pokazał Ci, jak czyścić ucho kota lub abyś sam to robił. Nigdy nie wkładaj przyrządu do czyszczenia do samego przewodu słuchowego, chyba że lekarz weterynarii poinstruował Cię o tym.

?

Doktor podaje wskazówki dotyczące eliminowania nieprzyjemnego zapachu z kuwety kota, od porad dotyczących czyszczenia po rodzaje żwirków, które mogą pomóc.

Oto, jak uniknąć nieprzyjemnego zapachu z kuwety i sprawić, by dom pachniał świeżością, co sprawi, że Ty i kotek będziecie szczęśliwsi.

Utrzymuj ją w czystości

Zasadą nr 1 i jedyną rzeczą, która powstrzyma nieprzyjemny zapach z kuwety, jest ciągłe sprzątanie. Oznacza to, że należy opróżniać kuwetę co najmniej dwa razy dziennie, usuwając stałe i płynne grudki, jeśli używasz żwirku zbrylonego.

Jeśli nie używasz zbrylającego się żwirku, użyj dużej, solidnej metalowej łyżki (np. dużej łyżki kuchennej), aby usunąć najbardziej nasiąknięte moczem miejsca przy każdym sprzątaniu. W razie potrzeby dodaj żwirek, aby zastąpić to, co zostało usunięte.

Myj także kuwetę co tydzień lub co drugi tydzień, jeśli używasz żwirku zbrylającego się. Użyj łagodnego, bezzapachowego płynu do mycia naczyń lub łagodnego wybielacza w sprayu (20 części wody na jedną część wybielacza) i dobrze spłucz. Wyczyść także szufelkę.

Gdy wyschnie, wsyp 2-3 cm żwirku. Koty nie lubią głębokiej kuwety, a dzięki temu możesz dosypywać żwirek w miarę nabierania.

Czy rodzaj żwirku ma znaczenie?

Niektóre żwirki mają w swoim składzie perfumy lub inne dodatki, które rzekomo pomagają ukryć zapach żwirku. Jednak dla kota mogą one mieć przytłaczający zapach i sprawić, że kuweta stanie się nieprzyjaznym miejscem. Większość lekarzy weterynarii odradza stosowanie tych produktów.

Wiele osób uważa, że żwirki zbrylające się, które pozwalają na łatwe usuwanie ciał stałych i płynów, pozwalają zachować świeży zapach w kuwecie. Jednak koty potrafią być bardzo wybredne, jeśli chodzi o wybór żwirków, których będą używać. Eksperymentuj, aby znaleźć żwirek, który Twój kot lubi najbardziej, a następnie trzymaj się go.

Czy rodzaj pudełka ma znaczenie?

Jako kuwety można używać prawie każdego łatwego do czyszczenia plastikowego pojemnika, ale kup największą kuwetę, jaką pomieści Twój dom. Zasadą jest, że kuweta powinna być co najmniej dwa razy dłuższa od dorosłego kota i tak szeroka, jak długi jest kot.

Koty są bardzo skrupulatne i nie chcą wchodzić lub kopać w już zabrudzone miejsca. Wiele osób obcina jeden bok dużej plastikowej wanny, aby uzyskać większą skrzynkę.

Unikaj krytych pudełek. Większość kotów ich nie lubi i mogą one zatrzymywać zapachy wewnątrz, co sprawia, że wejście do nich jest nieprzyjemne dla Twojego zwierzęcia.

Wiele kotów nie lubi również plastikowych wyściółek, które mogą uwierać koty podczas kopania. Pozwala to również na przesączanie się moczu pod wyściółkę, gdzie nie jest on wchłaniany przez żwirek i może powodować nieprzyjemne zapachy.

Jeśli chodzi o samoczyszczące się kuwety, to zależy. Niektóre koty, zwłaszcza płochliwe i duże, mogą ich nie lubić. Jeśli jednak Twojemu kotu to nie przeszkadza, jest to rozwiązanie dla osób, które wyjeżdżają na dłużej.

Lokalizacja, lokalizacja, lokalizacja, lokalizacja i liczby

Obowiązuje zasada: jedna kuweta na kota plus jedna. Jeśli więc masz jednego kota, potrzebujesz dwóch kuwet. Jeśli masz cztery koty, potrzebujesz pięciu kuwet.

Kuwety powinny znajdować się w różnych miejscach w domu. Jeśli kot mieszka na trzecim piętrze, a kuweta znajduje się w piwnicy, może nie zdecydować się na długą wędrówkę.

Wybierz też odpowiednie miejsca na kuwety. Nie umieszczaj kuwety w małym, zamkniętym pomieszczeniu, takim jak mała łazienka lub szafa, w których będą się koncentrować zapachy z kuwety. Najlepsze jest większe, dobrze wentylowane pomieszczenie. Musi ona jednak znajdować się w cichym, mało uczęszczanym miejscu, z dala od jedzenia kota, innych zwierząt domowych i wszystkiego, co może wystraszyć kota podczas korzystania z kuwety.

Tak, utrzymanie zapachów z kuwety w ryzach wymaga codziennego wysiłku z Twojej strony. Ale w rezultacie będziesz miał szczęśliwszego kota i lepiej pachnący dom.

?

Czasami nasze najlepsze intencje nie są najlepsze z punktu widzenia potrzeb zdrowotnych naszego kota. Oto 6 powszechnych błędów zdrowotnych popełnianych przez właścicieli kotów i sposoby ich unikania.

Koty mogą być zadowoloną gromadką, otoczoną opieką i rozpieszczaną przez oddanych właścicieli, którym leży na sercu dobro zwierząt. Czasami jednak nasze dobre intencje nie idą w parze z potrzebami zdrowotnymi naszych kotów. Kochamy je zbyt mocno, na przykład poprzez przekarmianie, lub przeoczamy subtelne oznaki poważnych chorób.

Co możesz zrobić, aby utrzymać swojego kota w dobrej kondycji? Zapoznaj się z najczęstszymi potknięciami właścicieli kotów i upewnij się, że wiesz, jak ich uniknąć.

Błąd 1: Brak profilaktyki

Według specjalistów najczęstszym błędem popełnianym przez właścicieli jest zaniechanie badań profilaktycznych u kota. Lekarz weterynarii z Oregonu, Marla J. McGeorge, DVM, twierdzi, że profilaktyka ma kluczowe znaczenie dla wychwycenia problemów zdrowotnych w ich wczesnym stadium.

Chociaż regularne szczepienia są ważnym elementem opieki profilaktycznej nad kotami, nie stanowią one jednak jej całości. Kompleksowe coroczne badanie obejmuje znacznie więcej elementów i może obejmować:

• Ocenę stanu oczu, uszu, sierści i skóry kota.

• Badanie krwi

• Badanie jamy ustnej

• Kontrola pasożytów

• Porady dotyczące żywienia, ćwiczeń i urozmaicenia warunków bytowania

Adrianne Brode, DVM, zastępca dyrektora medycznego Canine Health Institute, mówi: „Koty są zazwyczaj objęte mniejszą opieką zdrowotną niż psy”. Brode spekuluje, że jednym z powodów może być to, że koty są bardziej biegłe w ukrywaniu swojego bólu – coś, co te małe, drapieżne zwierzęta robią instynktownie.

„Niektóre starsze koty domowe są mało aktywne i dużo śpią, więc właściciele często po prostu nie zauważają problemów” – mówi Brode. Chociaż możesz nie zauważyć u swojego kota oznak zapalenia stawów, utraty zębów czy niedożywienia, lekarz weterynarii na pewno to zauważy.

Błąd 2: Brak kastracji lub sterylizacji

Kocięta są bezcenne – nie ma co do tego wątpliwości. Jednak każde kocię ma potencjał, aby wyrosnąć na zdrowego, rozmnażającego się kota. Jedna kotka i jej kocięta, jeśli nie są kontrolowane, mogą w ciągu siedmiu lat spłodzić nawet 420 000 kotów.

„W Stanach Zjednoczonych istnieje ogromny problem nadpopulacji kotów” – mówi McGeorge. W całym kraju do schronisk trafia rocznie do 7 milionów niechcianych zwierząt, a ponad połowa z nich jest uśmiercana.

Dlatego tak ważne jest, aby koty były kastrowane lub sterylizowane zanim osiągną wiek umożliwiający im rozmnażanie, mówi McGeorge. Ponieważ kotka może zajść w ciążę w wieku od 4 do 6 miesięcy, powinna zostać bezzwłocznie wysterylizowana lub wykastrowana. Kocięta mogą być kastrowane już w wieku 8 tygodni.

Według organizacji ASPCA kastracja lub kastracja kosztuje mniej niż wychowanie miotu kociąt przez rok. Wiele organizacji non-profit oferuje tanie zabiegi kastracji i sterylizacji, za które można zapłacić już od 20 dolarów. Porozmawiaj ze swoim weterynarzem lub lokalnym schroniskiem dla zwierząt. Być może będą oni w stanie polecić Ci jakąś tanią opcję spay w Twoim pobliżu.

Błąd nr 3: Opóźnianie zabiegu

McGeorge twierdzi, że kolejnym ważnym błędem popełnianym przez właścicieli zwierząt jest czekanie, aż problem zdrowotny sam się rozwiąże, zanim zabiorą kota do weterynarza.

Wadą postawy wyczekującej jest umiejętność ukrywania choroby przez koty w celu ochrony przed drapieżnikami. Dlatego też, mimo że wydaje Ci się, że problem zdrowotny został rozwiązany, tydzień później może się okazać, że stał się on poważnym zagrożeniem.

Jeśli wyraźnie widzisz, że jest jakiś problem – na przykład Twój kot kuleje lub ma przekrzywioną głowę – zawsze dzwoń do lekarza weterynarii.

Inne objawy wskazujące na to, że Twój koci przyjaciel może być chory to:

• Wymioty lub biegunka, które mogą szybko doprowadzić do zagrażającego życiu odwodnienia.

• Zmiany w sposobie pielęgnacji

• Spanie znacznie więcej niż zwykle

• Kichanie

• Utrata wagi

• Zmiany w oddawaniu moczu lub stolca

• Kulawizna

• Panting

• Odmowa przyjmowania pokarmu lub wody

Błąd 4: Pominięcie kontroli pasożytów

Pchły są zmorą kotów na całym świecie i zdecydowanie najczęstszym pasożytem zewnętrznym, z jakim mają do czynienia. Są one czymś więcej niż tylko swędzącą irytacją. W przypadku kotów z alergią na pchły, inwazja może prowadzić do zapalenia, silnego swędzenia i wypadania sierści. Kocięta mogą umrzeć z powodu anemii, jeśli są poważnie zaatakowane przez pchły. Aby podwoić irytację, wystarczy jedna połknięta pchła, aby doprowadzić do tasiemczycy.

Tasiemce są najczęstszym pasożytem wewnętrznym u kotów, ale nie jedynym. Chociaż nicienie występujące w sercu są często uważane za problem psów, mogą one również nękać koty. Nie istnieje żadna metoda leczenia inwazji wywołanej przez nicienie sercowe u kotów, dlatego tak ważne jest zapobieganie.

Zapobieganie problemowi pasożytów nie dotyczy tylko Twojego kota. McGeorge mówi: „Niektóre pasożyty jelitowe mogą być przenoszone na ludzi”. Dzieci i osoby dorosłe z obniżoną odpornością są narażone na zwiększone ryzyko.

Oprócz pcheł i tasiemców, koty mogą mieć również problemy z roztoczami, tęgoryjcami, glisty, błonkówkami i kleszczami. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii w celu ustalenia najskuteczniejszego sposobu zwalczania pasożytów występujących w Twoim otoczeniu.

Błąd nr 5: brak mikroczipowania

Koty mogą być prawdziwymi domatorami, wygrzewając się w słońcu na parapecie lub drzemiąc w ogrodzie. Mimo to wciąż znajdują się wśród 10 milionów zwierząt domowych ginących co roku w Stanach Zjednoczonych.

Jak podaje National Council on Pet Population Study and Policy (Krajowa Rada ds. Badań i Polityki Populacji Zwierząt Domowych), spośród milionów kotów, które trafiają do schronisk, mniej niż 2% wraca do właścicieli. Większość kotów, które łączą się ze swoimi rodzinami, dzięki temu, że mają identyfikatory, tatuaże lub mikroczipy.

Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę, że nawet koty przebywające w domu mogą uciec lub zostać nieumyślnie wypuszczone z domu – mówi McGeorge. Koty są również bardziej niż psy podatne na zgubienie obroży z identyfikatorem, dlatego mikroczipowanie jest lepszym sposobem na powrót kota do domu, jeśli się zgubi.

Mikroczipy, wielkości ziarnka ryżu, wystarczy włożyć pod skórę między łopatkami zwierzęcia w ciągu kilku sekund, a ich żywotność jest nieograniczona, ponieważ nie wymagają baterii. Chip jest aktywowany dopiero po przejechaniu nad nim skanerem, który przesyła do niego jego numer identyfikacyjny.

Mikroczip jest jednak przydatny tylko wtedy, gdy na bieżąco aktualizujesz swoje dane kontaktowe w rejestrze mikroczipów firmy, która go wyprodukowała. Lekarz weterynarii udzieli Ci wszelkich informacji potrzebnych do uaktualnienia rejestracji Twojego zwierzęcia.

Błąd 6: Zaniedbanie opieki stomatologicznej

Codziennie myjesz zęby, więc dlaczego nie miałbyś myć ich także swojemu kotu? Brode twierdzi, że opieka stomatologiczna u kotów jest często pomijana. Może to łatwo doprowadzić do bolesnych, zainfekowanych zębów. Choroba dziąseł może uszkodzić zęby kota tak samo, jak może uszkodzić Twoje, prowadząc do próchnicy i stanów zapalnych, a także do utraty kości i zębów – z bólem, którego możesz nie zauważyć, dopóki problem nie będzie zaawansowany.

Rozwiązaniem są regularne przeglądy jamy ustnej, czyszczenie zębów i codzienne szczotkowanie – tak, to możliwe – a także wysokiej jakości karma i zabawki do żucia. Zabawki nie tylko zaspokajają chęć kotka do gryzienia, ale także masują dziąsła i usuwają miękki kamień nazębny.

koty, kocięta, prezenty dla kotów, prezenty dla kotów, prezenty dla kociąt, prezenty dla kociąt

Twój kot może nie rozumieć, że jest sezon świąteczny, ale to nie powód, aby pominąć go w świętowaniu. Zapewnij swojemu kociemu przyjacielowi aktywność, zdrowie i czystość dzięki tym 10 produktom przetestowanym i zatwierdzonym przez lekarzy weterynarii i ekspertów w dziedzinie zwierząt domowych, Katherine Scott, DVM, DACVIM, i Marka Stickneya, DVM.

Oto produkty wybrane przez weterynarzy w czterech kategoriach: stymulatory mózgu/zabawy, pielęgnacja, produkty łagodzące/zachowawcze i przysmaki. Wszystkie są dostępne online lub w sklepach zoologicznych.

Wspomaganie mózgu/zabawa

(wyprodukowany przez Petlinks System): Ta mała zabawka w kształcie biedronki wykorzysta instynkt łowiecki Twojego kota i zapewni mu zajęcie na wiele godzin, gdy będzie mknąć po podłodze – mówi Stickney.

Podobnie jak w przypadku dziecięcej zabawki samochodowej, pociągasz do tyłu, a zabawka „zzz” rozjeżdża się na wszystkie strony” – mówi Stickney, dyrektor ds. chirurgii ogólnej w Texas A&M University College of Veterinary Medicine & Biomedical Sciences. „Jeśli kot ją złapie, to jakby marszczy się w jego pysku. Koty to uwielbiały. Upuszczały go i znów po niego sięgały”.

(wyprodukowane przez Petmate): Prostsze jest często lepsze, jeśli chodzi o zabawki dla kotów, a te lekkie, kręcone plastikowe pętle są „najprostszą zabawką, jaką można kupić” – mówi Scott, wykładowca chorób wewnętrznych w Texas A&M. Są one dostarczane po trzy w opakowaniu i każdy kot może je łatwo potrząsać i turlać łapkami – mówi Scott. Scott mówi, że nawet jej 15-letni kot z artretyzmem, który nie może bawić się wieloma zabawkami, świetnie się bawił kolorowymi pętlami „i cieszy się nimi już od dwóch tygodni z rzędu”.

(wyprodukowany przez firmę Kong):Wyciśnij odrobinę pasty z łososia Kong (lub suchej karmy Twojego kota) do tego ciężkiego, napełnianego od spodu dozownika smakołyków i usiądź wygodnie, podczas gdy Twój kot będzie próbował odzyskać smakołyk. Twój kot będzie miał mnóstwo pracy, goniąc za zabawką, gdy ta będzie się turlać i odbijać poza zasięgiem – mówi Scott.

„Najlepiej sprawdza się to w przypadku młodych kotów, które są nieco grubsze i które chcesz zachęcić do ćwiczeń, ale jednocześnie podawać im niskokaloryczne smakołyki” – mówi Scott. „Jeśli dasz kotu zabawkę ze smakołykiem w środku, może to zachęcić go do ćwiczeń, co jest naprawdę trudne, aby koty robiły to same”.

Pielęgnacja

(wyprodukowana przez firmę Earthbath): Koty tak bardzo nie lubią wody, że mydło bezwodne jest najlepszym rozwiązaniem, jeśli Twój pupil nie może się łatwo wyczesać lub potrzebuje punktowego czyszczenia – mówi Scott. Pianka o zapachu zielonej herbaty firmy Earthbath sprawiła, że kąpiel starszego kota, który nie jest w stanie załatwiać się tak jak kiedyś, stała się dziecinnie prosta: „Pozbyła się części brudu i sprawiła, że jej sierść stała się bardziej błyszcząca. Po prostu leżała tam przez cały czas, kiedy właściciel wcierał go w jej sierść”.

Stickney przetestował kilka produktów pielęgnacyjnych dla kotów, ale nie znalazł takiego, który by polecił.

Smoczki uspokajające lub inne produkty związane z zachowaniem

(wyprodukowany przez WhiskerCity): Twórcy tego aromaterapeutycznego sprayu twierdzą, że tworzy on „uspokajające środowisko dla zestresowanych kotów”, a Stickney odkryła, że jest on „zaskakująco skuteczny” w rozluźnianiu niespokojnego kota, utrzymywaniu spokoju w gospodarstwie domowym z wieloma zwierzętami lub ograniczaniu zwierzęcia do określonej części domu.

„Kot chciał być wszędzie tam, gdzie rozpyla się preparat”, nawet jeśli znajdował się obok psa – mówi Stickney. „W każdej sytuacji, w której kot byłby niespokojny, ten preparat mógłby go uszczęśliwić”.

(wyprodukowana przez Petco): Masz kota, który powinien pić więcej wody? Fontanna z wodospadem to miska z wodą, w której woda tryska i bulgocze, zachęcając kota do picia większej ilości wody niż z miski stojącej w miejscu.

„Poleciłbym ją właścicielom, którzy mają koty z problemami zdrowotnymi, wymagającymi picia dużej ilości wody, lub każdemu właścicielowi, który chce poprawić jakość picia wody przez swojego kota” – mówi Scott.

(producent: Petstages): Ta ponadwymiarowa, kartonowa miska może służyć jako drapak, miejsce odpoczynku i strefa rozrywki dla Twojego ulubieńca – radzi Scott. Do produktu dołączona jest kocimiętka, którą można rozsypać między kawałkami tektury, zachęcając koty do drapania materiału i pocierania nim twarzy.

„Jest to wspaniały prezent z kilku powodów” – mówi Scott. „Dzięki niemu kot ma małe legowisko, na którym może się położyć, a także drapak dla kotów, które potrzebują czegoś do drapania poza meblami właściciela. Może też być zabawką”.

Przysmaki

(wyprodukowany przez Gimpet): Teraz koty domowe mogą wąchać i jeść trawę, której naturalnie pragną, bez wychodzenia na zewnątrz. Wystarczy dodać wody do pojemnika Cat Grass Plus, a w ciągu niespełna tygodnia powstanie „bujna rabata z trawą, którą koty mogą bezpiecznie jeść” – mówi Scott. Tubka zawiera mieszankę nasion jęczmienia, owsa i/lub trawy pszenicznej.

Produkt ten jest doskonałym rozwiązaniem dla rodzin z małymi dziećmi, które z przyjemnością będą obserwować, jak trawa rośnie, mówi Scott, „a także pozwala kotom dosłownie posmakować odrobiny świata zewnętrznego”.

(wyprodukowane przez Friskies): Koty nie mogły się nasycić tymi chrupiącymi przysmakami w kształcie gwiazdek, które są dostępne w smakach kurczaka, łososia i sera, mówi Stickney.

„Kiedy już raz dostały jeden, krążyły wokół właściciela, aby zdobyć więcej” – mówi. „Jeśli kot chowa się pod łóżkiem, mogę wziąć małą torebkę i pomarszczyć ją, a kot prawdopodobnie przybiegnie”.

(produkowane przez firmę Purina): Koty, które testowały te przysmaki do żucia, tak bardzo je polubiły, że włamywały się do spiżarni i otwierały torebki, aby zdobyć więcej – mówi Stickney.

Doskonale nadają się dla starszych kotów, które mają problemy z żuciem, ale jak twierdzi, te małe kęsy mogą sprawić, że każdy kot będzie mruczał.

„Jeśli lubisz od czasu do czasu dawać kotu smakołyki, to są to dobrze wydane pieniądze” – mówi Stickney.

Wspaniałe sposoby na utrzymanie kota w domu w zdrowiu i zadowoleniu.

Koty są słodkie i milutkie, ale ich pielęgnacja może stanowić wyzwanie, zwłaszcza jeśli cały czas przebywają w domu. Koty są naturalnymi łowcami i łatwo się nudzą, dlatego mają tendencję do bycia ciekawskimi. Może to powodować pewne problemy, na przykład gdy postanowią przeskoczyć przez zasłony, aby mieć lepszy widok na salon.

Jeśli zrozumiesz podstawowe potrzeby kota, możesz wychować zdrowego zwierzaka i żyć z nim w harmonii.

Niech życie będzie interesujące

Dla większości kotów domowych życie jest nudne i monotonne. Trzeba więc zapewnić im jak najwięcej zajęć.

Nasze błędne wyobrażenie o kotach jako zwierzętach domowych niewymagających opieki doprowadziło do tego, że koty są znudzone i zestresowane. Skutkiem tego jest epidemia kociej otyłości, a także choroby związane ze stresem, takie jak infekcje dróg moczowych – mówi Ariel Mosenco, DVM, z University of Pennsylvania School of Veterinary Medicine. Koty potrzebują interaktywnej zabawy, która zaspokoi ich instynkt łowiecki i zapewni im aktywność.

Dla Ciebie, jako właściciela, oznacza to różnorodne zabawki i dużo czasu spędzanego jeden na jeden, co pomoże uchronić kudłatego kotka.

Niektóre koty lubią bawić się w aportowanie, dlatego dobrze sprawdza się rzucanie zabawki po schodach, aby kot musiał wbiegać i zbiegać, mówi Arlene Gardsbane, DVM, lekarz weterynarii w Silver Spring, MD. Zabawki ze wskaźnikiem laserowym są świetne, aby zachęcić kota do gonienia. Podobnie jak zabawki na końcach tyczek.

Dla Colette Bennett, właścicielki kota, posiadanie więcej niż jednego kotka było błogosławieństwem. Bennett dzieli mieszkanie w Atlancie ze swoim chłopakiem i trzema kotami: 9-letnim Enderem, 3-letnią kotką Noodle i rocznym kocurem Ichi. Uważa, że koty zajmują sobie nawzajem czas.

Bennett mówi, że młodsze dwa koty często się gonią i siłują, więc to pomaga im utrzymać aktywność.

Umiejscowienie pojemnika na śmieci

Koty również potrzebują własnej przestrzeni. Być może nie masz do dyspozycji całego pokoju, ale postaraj się, aby kotek miał w domu specjalne miejsce, które będzie mógł nazywać swoim własnym, z jedzeniem i wodą, drapakiem, legowiskiem i kuwetą.

Umiejscowienie kuwety jest bardzo ważne” – mówi Chris Miller, DVM, współwłaściciel Atlas District Veterinary Hospital w Waszyngtonie. Możesz trzymać ją w ustronnym miejscu, aby uniknąć nieprzyjemnego zapachu, ale jeśli dostęp do niej będzie zbyt trudny, kot może przestać z niej korzystać.

Trzymaj dużą kuwetę w dobrze oświetlonej, cichej części domu. Jeśli miejsce to jest zbyt ciemne i przerażające, jak piwnica, lub głośne, jak pralnia, kot może unikać korzystania z kuwety – mówi Miller.

Jedzenie i wodę trzymaj w innym miejscu. Podobnie jak Ty, koty nie chcą jeść tam, gdzie korzystają z toalety.

Podczas sprzątania zwracaj uwagę na to, co robisz. Miller mówi, że korzystanie (lub nie korzystanie) z kuwety przez kota może pomóc Ci zorientować się, że coś jest z nim nie tak. Niektóre oznaki, które uzasadniają wizytę u weterynarza, to krew w kuwecie, jeśli kot często korzysta z kuwety, ale tylko trochę sika, miauczy lub wydaje inne dźwięki podczas załatwiania się.

Karmienie kota

Dla wielu kotów dobrym pomysłem jest stworzenie harmonogramu karmienia, zazwyczaj dwa posiłki dziennie, w odstępie około 8 do 12 godzin. Lekarz weterynarii może powiedzieć Ci, ile kot powinien jeść dziennie, w zależności od jego wielkości i aktywności. I chociaż możesz się martwić, że Twój kot będzie głodny, najlepiej nie zostawiaj miski z jedzeniem na cały dzień. Może to oznaczać, że Twój kot postanowi zjeść tyle, ile zdoła, co może spowodować nadmierne przybieranie na wadze.

Jeśli Twój kot prosi o jedzenie, kiedy siadasz do stołu, powstrzymaj się od podawania mu jedzenia z Twojego talerza. Niektóre produkty spożywane przez ludzi są szkodliwe dla kotów, np. cebula, czosnek, rodzynki, niektóre orzechy i czekolada. Inne pokarmy, takie jak mleko, są dla wielu kotów ciężkostrawne i mogą wywoływać u nich choroby.

Zawsze upewnij się, że Twój kot ma dostęp do świeżej wody 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

Obroże i pazury

Nawet jeśli trzymasz swojego pupila wyłącznie w domu, koty są doskonałymi uciekinierami. Zawsze miej na sobie obrożę z ich imieniem i numerem telefonu, na wypadek gdyby uciekły. Wiele stowarzyszeń humanitarnych twierdzi, że mikroczipy są najlepszym sposobem na bezpieczny powrót Twojego pupila do Ciebie.

A jeśli Twój kot się wydostanie, będzie w gorszej sytuacji, jeśli ma obcięte pazury. Dlatego wielu weterynarzy twierdzi, że najlepiej jest zachować pazury u kota, jeśli jest to w ogóle możliwe.

Moim zdaniem [obcinanie pazurów] powinno być ostatecznością, ponieważ jest to zabieg bolesny dla kota” – mówi Gardsbane. Powinno się ją rozważać tylko wtedy, gdy kot mieszka z osobą o osłabionym układzie odpornościowym, dla której zadrapanie może być śmiertelne.

Martwisz się o swoje meble? Bennett mówi, że znalazła inne sposoby, aby zapobiec potencjalnym szkodom wyrządzanym przez jej koty.

Mamy jeden duży drapak, który uwielbiają (co kilka tygodni nacieramy go kocimiętką) i kilka mniejszych drapaków z kartonu w innych pomieszczeniach. Raczej korzystają z nich niż z naszych mebli, chociaż zanim je dostałam, Noodle podarła nogę stołu, który bardzo mi się podobał.

Większość kocich ekspertów powie Ci, że łatwiej jest utrzymać w zdrowiu kota przebywającego w domu niż tego, który wychodzi na zewnątrz, ponieważ wiesz, co robi i możesz szybko uzyskać pomoc medyczną, jeśli zachoruje.

Bennett twierdzi jednak, że tak naprawdę to więź między właścicielem a zwierzęciem pomaga jej kotom zachować zdrowie. Twierdzi, że miłość i uwaga to najlepsze sposoby na zapewnienie kotu domowemu zadowolenia.

Bez względu na to, jak zdystansowany może wydawać się kot, polega on na relacji z Tobą, i to nie tylko w kwestii jedzenia. Poświęcaj im czas, a będziesz obserwować, jak więź między nimi rośnie. Jest to jedna z najbardziej satysfakcjonujących rzeczy, jakie kiedykolwiek znałem, a dla mnie koty są jak rodzina.

Czy Twój kot grasuje po okolicy? Upewnij się, że bezpiecznie wraca do domu.

Kotek Nancy Hugginss, Norman, jest kotem miejskim. Mimo że jest panem domu, lubi od czasu do czasu wyjść na zewnątrz, aby upewnić się, że jego terytorium jest bezpieczne. Bardzo dobrze chroni królestwo – śmieje się Huggins.

Od 11 lat Norman, 20-kilogramowy kocurek, beztrosko wchodzi i wychodzi z domu. Ale Huggins czasami martwi się, że może on wpaść w kłopoty.

Nienawidzę, gdy wychodzi po zmroku” – przyznaje.

Około 70% z szacowanych 95,6 milionów kotów domowych w Stanach Zjednoczonych żyje wyłącznie w domach. Jednak miliony kociaków nadal są wypuszczane na zewnątrz, gdzie czyha na nie więcej niebezpieczeństw.

Drapieżniki, samochody, choroby, trucizny i tyranizujący kot, który już włada terytorium, na które Twój słodki kotek został właśnie wpuszczony, to tylko kilka powodów, dla których koty domowe żyją średnio znacznie dłużej niż koty wychodzące na zewnątrz – mówi Chris Miller, DVM, lekarz weterynarii i współwłaściciel Atlas District Veterinary Hospital w Waszyngtonie.

Przed wysłaniem kota na zewnątrz na jakikolwiek okres czasu należy zawsze ocenić ryzyko związane z trybem życia na świeżym powietrzu.

Wielu weterynarzy twierdzi, że właściciele powinni jak najbardziej ograniczyć czas spędzany na zewnątrz lub po prostu trzymać kota w domu. Inną opcją, mówi Ariel Mosenco, DVM, z University of Pennsylvania School of Veterinary Medicine, jest wypuszczanie zwierzęcia na zewnątrz tylko na zamkniętym, ogrodzonym terenie, pod obserwacją właściciela.

Mimo to, wychodzenie na zewnątrz przynosi kotom wiele korzyści, takich jak zwiększona dawka ruchu, aktywność społeczna i zmniejszenie poczucia nudy, mówi Miller. Jednak to od Ciebie zależy, czy zapewnisz im jak najlepszą ochronę.

Większość towarzystw humanitarnych zaleca wszczepienie zwierzęciu mikrochipu. Jest to doskonały sposób na identyfikację zwierzęcia w przypadku jego odnalezienia po błądzeniu. Jeśli już je kupisz, upewnij się, że na chipie są aktualne Twoje dane kontaktowe. Dobrym pomysłem jest także obroża dla kota z zawieszką z Twoim numerem telefonu.

Lekarze weterynarii twierdzą, że nigdy nie należy wypuszczać na zewnątrz kota, który nie ma pazurów. Nie mogą one bronić się przed psami i innymi kotami, nie mogą też wspinać się na drzewa, aby uciec przed zagrożeniem, co sprawia, że przebywanie na zewnątrz jest jeszcze bardziej ryzykowne – mówi Mosenco.

Poinformuj swojego weterynarza o tym, że kot wychodzi na zewnątrz, aby mógł się upewnić, że ma odpowiednie szczepienia. Koty wychodzące na zewnątrz wymagają dodatkowych szczepień, takich jak szczepionka przeciwko białaczce kotów i inne, w zależności od tego, w jakiej części kraju mieszkasz – mówi Miller.

Jak mówi Mosenco, koty, które nie zostały wysterylizowane, częściej włóczą się z dala od domu. Zwiększa to prawdopodobieństwo, że potrąci je samochód lub że wdadzą się w bójkę. Dlatego po około 5 miesiącu życia lub wcześniej, upewnij się, że Twój kot jest wykastrowany lub wysterylizowany.

Huggins mówi, że latem dba o to, by naczynie z wodą dla Normana stało na zewnątrz. Dodaje też więcej kalorii do jego diety w miesiącach zimowych. Zwłaszcza że zimą koty zużywają więcej kalorii niż latem – mówi Huggins.

Ważne jest, aby mieć ją przygotowaną, aby kot miał wybór, kiedy chce być w domu.

Resztki ze śmietników, pestycydy i inne trucizny stanowią zagrożenie dla Twojego kota. W miesiącach zimowych ryzyko jest jeszcze większe.

Środki zapobiegające zamarzaniu, a nawet sól, którą ludzie rozsypują przed domami, aby zapobiec poślizgnięciom na lodzie, mogą uszkodzić łapy – mówi Miller. Połknięcie płynu zapobiegającego zamarzaniu jest dla kotów śmiertelnie niebezpieczne.

Wraz z nadejściem chłodów należy pamiętać, że niskie temperatury, śnieg i lód mogą mieć wpływ na zdrowie kotów.

Koty, podobnie jak ludzie, mogą ulec odmrożeniom i hipotermii – mówi Miller. Zaleca on również, aby upewnić się, że kot nie wspina się na maskę samochodu, aby zapewnić sobie przytulność w zimie lub chłód w lecie.

Najlepszym rozwiązaniem jest wprowadzenie kota do środka, gdy temperatura spada. Jeśli jednak nie masz takiej możliwości, ustaw małą drewnianą zagrodę lub ciężką skrzynkę, aby zapewnić kotu ciepło. W ekstremalnych warunkach pogodowych koty często same potrafią sobie poradzić. Norman to robi.

W bardzo zimnych miesiącach nie chce nawet wychodzić na zewnątrz – mówi Huggins.