Lekarz mówi ci.

W tym pokazie slajdów lekarzy nauczysz się rozpoznawać typowe choroby skóry u kotów. Zobacz zdjęcia kociego trądziku, alergicznego zapalenia skóry, roztoczy, infekcji bakteryjnych i wielu innych.

1/17

Jeśli dostojne pozy Twojego kota ustąpiły miejsca ciągłemu drapaniu i wylizywaniu, przyczyną może być problem skórny. Koty są podatne na infekcje skórne, pasożyty, alergie i wiele innych schorzeń powszechnie występujących u ludzi. doctor zebrał zdjęcia niektórych z najczęstszych kocich problemów skórnych.

Trądzik kotów

2/17

Koty nie muszą się martwić, że podczas studniówki dojdzie do katastrofy, ale i im zdarzają się pryszcze. Trądzik koci pojawia się zazwyczaj na podbródku i w jego okolicy. Możliwe przyczyny to stres, niewłaściwa pielęgnacja, reakcja na leki, ukryta choroba skóry, a nawet plastikowa miska, w której trzymasz karmę lub wodę. Lekarz weterynarii może zalecić stosowanie specjalistycznego szamponu lub żelu w celu usunięcia wyprysków, albo antybiotyków, jeśli trądzikowi towarzyszy infekcja bakteryjna.

Zakażenia bakteryjne

3/17

W wielu przypadkach bakteryjne zakażenia skóry rozwijają się w następstwie innego problemu skórnego. Na przykład trądzik koci może sprawić, że mieszki włosowe kota staną się bardziej podatne na zakażenia, co prowadzi do zapalenia mieszków włosowych. Infekcje bakteryjne można leczyć antybiotykami, ale ważne jest, aby zająć się wszelkimi leżącymi u ich podstaw chorobami skóry, aby zapobiec ich nawrotom.

Zakażenia drożdżakami

4/17

Infekcje drożdżakowe są wywoływane przez grzyby i są bardziej prawdopodobne u kotów, które mają inne problemy zdrowotne. Ucho jest jednym z najczęstszych miejsc występowania infekcji drożdżakowej. Objawy mogą obejmować czarną lub żółtą wydzielinę, zaczerwienienie płatka ucha oraz uporczywe drapanie ucha. Infekcje drożdżakowe dobrze reagują na leczenie lekami przeciwgrzybiczymi, ale pamiętaj, aby przed zastosowaniem ich u kota uzyskać diagnozę od lekarza weterynarii.

?

Grzybica

5/17

Grzybica jest kolejnym rodzajem grzyba, który atakuje koty, zwłaszcza te, które nie ukończyły pierwszego roku życia. Może on powodować okrągłe zmiany na głowie, uszach i kończynach przednich kota, jak również na innych częściach ciała. Skóra wokół tych zmian jest często łuszcząca się i wyłysiała. Grzybica jest wysoce zakaźna i może przenosić się na inne zwierzęta domowe w domu, a także na ludzi. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby, ale może obejmować stosowanie specjalistycznych szamponów, maści lub leków doustnych.

Sporotrychoza

6/17

Kolejny grzyb – choć rzadki – sporotrychoza powoduje powstawanie małych, twardych zmian skórnych, z których może wyciekać płyn. Sporotrychoza jest uważana za zagrożenie dla zdrowia publicznego, ponieważ wiadomo, że grzyb ten przenosi się z kotów na ludzi. Szczególnie narażone są osoby z osłabionym układem odpornościowym. Z tych powodów koty ze sporotrychozą powinny być niezwłocznie leczone, a ich opiekunowie powinni skrupulatnie przestrzegać zasad higieny.

Alergiczne zapalenie skóry

7/17

Koty mogą mieć reakcje alergiczne na produkty do pielęgnacji, pokarm i substancje drażniące występujące w środowisku, takie jak pyłki lub ukąszenia pcheł. Drapanie się po głowie lub szyi jest częstym objawem alergii pokarmowych. Objawy innych alergii obejmują żucie łap lub podstawy ogona, albo drapanie uszu. Alergie mogą również powodować wypadanie sierści lub zmiany skórne w dowolnym miejscu na ciele, w tym na brzuchu. Istnieje wiele sposobów łagodzenia swędzenia skóry wywołanego alergią, ale najlepszą strategią jest unikanie kontaktu z substancjami drażniącymi.

Łysienie i wypadanie włosów (łysienie)

8/17

Jeśli mieszkasz z kotami, nauczyłeś się radzić sobie z kocią sierścią na ulubionym swetrze. Jeśli jednak zauważysz, że Twój kot traci więcej włosów niż zwykle lub ma łysiejące plamy, jak najszybciej udaj się do lekarza weterynarii. Nieprawidłowe wypadanie sierści może być sygnałem ostrzegawczym kilku chorób, a także pcheł, stresu, alergii lub niewłaściwego odżywiania.

Pchły

9/17

Myśl o maleńkich owadach żywiących się krwią kota może przyprawić Cię o dreszcze, ale pchły są bardzo powszechnym problemem. Możesz szukać ich lub ich odchodów na sierści kota, zwłaszcza w miejscach, gdzie futro jest blade. Inne oznaki inwazji pcheł to uporczywe drapanie się, zmiany skórne w postaci skorupy oraz przerzedzenie sierści nad nasadą ogona. Aby wyeliminować pchły, należy zastosować preparat na kota, a także na meble, pościel i dywany.

Złotym standardem w zwalczaniu pcheł jest comiesięczna profilaktyka przeciwpchelna. Nie tylko zabija on pchły na Twoim kocie, ale również te w Twoim domu, które nie zdołają się rozmnożyć, powinien w końcu wyeliminować. Miesięczne zwalczanie nie jest jednak jedyną opcją. Istnieją również produkty, które można podawać co drugi miesiąc, a także obroże, które mogą zapewnić ochronę nawet przez 8 miesięcy. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, co będzie najlepsze dla Twojego kota: Aby jakikolwiek plan był skuteczny, konieczne jest objęcie leczeniem wszystkich zwierząt w domu.

Roztocza w uszach

10/17

Roztocza to maleńkie pasożyty, które przyciągają wosk i oleje znajdujące się w uchu kota. Żerując, wywołują stan zapalny, który może prowadzić do poważnej infekcji skóry lub ucha. Objawy roztoczy obejmują nadmierne drapanie uszu, potrząsanie głową, silny zapach i ciemną wydzielinę z uszu. Podejrzewaj roztocza, jeśli choroba dotyczy obu uszu. Roztocza można zwalczać preparatem miejscowym przepisanym przez lekarza weterynarii. Roztocza są również zakaźne dla innych zwierząt.

Wszy

11/17

Wszy to pasożyty, które żywią się suchą skórą. Są one powszechnie spotykane u młodych, zaniedbanych kotów i często pozostają niezauważone. Duże inwazje mogą prowadzić do drapania się, niepokoju, nietypowego wyglądu sierści i wypadania włosów. Podobnie jak w przypadku roztoczy, wszy można leczyć preparatami stosowanymi miejscowo. Ponieważ wszy są gatunkowo swoiste, nie musisz się martwić, że Twój kot zarazi się od nich.

Stadny ogon

12/17

Ogon stadny, zwany również hiperplazją gruczołów ogonowych, oznacza nadczynność gruczołów znajdujących się na czubku ogona. Gruczoły te produkują woskowatą wydzielinę, która powoduje wypadanie włosów i powstawanie skorupiastych zmian. W ciężkich przypadkach stan ten może sprawić, że ogon będzie podatny na infekcje bakteryjne. Kastracja może wyeliminować ten problem u kotów płci męskiej. Inne metody leczenia obejmują staranną pielęgnację ogona i stosowanie specjalnie opracowanych szamponów.

Ziarniniak eozynofilowy

13/17

Jeśli u Twojego kota występują uniesione wrzody lub zmiany na nosie lub wargach, może to oznaczać rodzaj reakcji alergicznej zwanej ziarniniakiem eozynofilowym. Reakcja ta może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, ale najczęściej pojawia się na twarzy, opuszkach łap i udach. Czasami winne są alergie pokarmowe lub pchły, ale zmiany mogą być również wynikiem zakażeń bakteryjnych. Leczenie zależy od tego, co jest przyczyną reakcji.

Guzy skóry

14/17

Guzek na skórze kota nie musi być nowotworem, ale powinien być zbadany przez lekarza weterynarii. Starsze koty oraz te z białymi uszami i głowami są szczególnie podatne na raka skóry. Aby potwierdzić diagnozę raka, konieczne jest wykonanie biopsji. Jeśli guzek jest wystarczająco mały, lekarz weterynarii może zalecić jego całkowite usunięcie. W przypadku guzów, które się nie rozprzestrzeniły, może to być jedyne konieczne leczenie.

Sucha, łuszcząca się skóra

15/17

Podobnie jak u ludzi, u niektórych kotów zimą pojawia się sucha, łuszcząca się skóra. Zazwyczaj nie jest to nic poważnego, ale poproś lekarza weterynarii, aby to sprawdził. Utrzymujący się łupież może być oznaką niewłaściwego odżywiania, nieodpowiedniej pielęgnacji lub ukrytego problemu medycznego. Specjalne szampony i suplementy kwasów tłuszczowych omega-3 mogą pomóc w leczeniu łupieżu u kotów.

Kompulsywna pielęgnacja

16/17

Koty są znane z dbałości o czystość, ale czasami przesadzają. Kompulsywne lizanie, żucie lub ssanie skóry może prowadzić do podrażnień, infekcji i przerzedzenia sierści (stan zwany łysieniem psychogennym). Koty mogą się kompulsywnie pielęgnować w odpowiedzi na stres, na przykład podczas przeprowadzki do nowego domu, ale mogą też nadmiernie się pielęgnować z powodu problemów zdrowotnych, takich jak zapalenie stawów. Jeśli tak wygląda Twój kot, porozmawiaj z lekarzem weterynarii na temat strategii redukcji stresu i modyfikacji zachowań, które mogą pomóc, a także zająć się podstawowymi problemami medycznymi.

Kiedy należy zgłosić się do weterynarza

17/17

Jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz jakiekolwiek dziwne zmiany na skórze kota – łuszczenie się, łuszczenie, zaczerwienienie lub wyłysiałe plamy. Nawet jeśli skóra wygląda dobrze, kot powinien zostać zbadany, jeśli nadmiernie się drapie, liże lub gryzie.

Jak diagnozować i leczyć problemy z workiem analnym u kotów?

Twój kot nie potrzebuje tych worków, ale najlepiej zostawić je w spokoju, dopóki są zdrowe. Czasami jednak pojawiają się problemy, które wymagają leczenia.

Najczęstsze problemy

Gruczoły Twojego kota mogą ulec zatkaniu, zakażeniu lub ropieniu. Jest to znacznie częstsze u psów, ale zdarza się również u kotów.

Najczęstszym problemem jest zatkanie przewodu służącego do opróżniania worka odbytowego.

Ciśnienie wzrasta i robienie kupy staje się dla kota bolesne. Może również wystąpić zaparcie.

Gdy w workach odbytowych gromadzą się bakterie, może to spowodować zakażenie. Może ona stać się tak bolesna i swędząca, że kot może wykazywać objawy strachu lub złości.

Ważne jest, aby natychmiast podjąć leczenie infekcji, w przeciwnym razie może się ona przekształcić w ropień.

Ropień to obrzęknięta, tkliwa masa ropna. Jest on najbardziej bolesny spośród wszystkich trzech rodzajów ropni i musi zostać przecięty i zdrenowany przed pęknięciem.

Objawy

Należy zwrócić uwagę na zmiany w zachowaniu kota. Typowe objawy to:

• Scooting

  . Twój kot może ciągnąć pupę po ziemi.

• Gonitwa za ogonem

  . Mogą sięgać po swój ogon częściej niż zwykle.

• Dużo lizania lub gryzienia

  . Twój kot może wielokrotnie lizać lub gryźć okolice ogona.

• Ból

  . Twój kot może odczuwać ból w okolicy ogona. Może się napinać podczas robienia kupy. Siedzenie również może sprawiać mu ból.

• Opuchlizna

  . Miejsca po stronie odbytu mogą być obrzęknięte. W tym obszarze mogą być wyczuwalne twarde, zbite masy.

Jeśli zauważysz powyższe objawy, zabierz kota do weterynarza. Lekarz wykona badanie odbytu. Może również przeprowadzić badania, jeśli uzna, że kot może mieć infekcję lub nowotwór.

Leczenie

Lekarz weterynarii może zazwyczaj ręcznie wycisnąć zawartość worka odbytowego Twojego kota.

Jeśli zawartość jest twarda lub sucha, lekarz może spróbować ją zmiękczyć. Lekarz może również podać kotu dodatkowe włókno, które zwiększa objętość jego kupy, ułatwiając jej wydalanie.

Jeśli kot wydaje się odczuwać ból, lekarz weterynarii może podać mu leki przeciwbólowe. Może również zastosować środki uspokajające lub nasenne, aby kot był spokojny.

Lekarz weterynarii może również przepłukać jego worek odbytowy.

Jeśli kot ma infekcję, lekarz weterynarii wypróżni (opróżni) jego worek odbytowy, a następnie poda antybiotyk zwalczający bakterie.

Jeśli powyższe metody leczenia nie przynoszą rezultatów, a problemy nie ustępują, lekarz weterynarii może chirurgicznie usunąć worek odbytowy kota. Jest to jednak rozwiązanie ostateczne, ponieważ może prowadzić do powikłań, takich jak nietrzymanie kału, kiedy to kot niespodziewanie wycieka z niego kupa.

Lekarz wyjaśnia szereg schorzeń, które mogą być przyczyną niewyjaśnionej utraty masy ciała u Twojego kota – i jakie są dostępne metody leczenia.

W zależności od przyczyny utraty wagi przez Twojego kota, możesz zauważyć, że apetyt Twojego kota jest zmniejszony lub całkowicie zanikł, co jest stanem znanym jako anoreksja. Jest to niebezpieczne dla kotów, ponieważ są one podatne na wystąpienie tzw. lipidozy wątrobowej, czyli zespołu stłuszczonej wątroby. Jest to stan zagrażający życiu, który może wystąpić, gdy wątroba musi przetworzyć duże ilości zmagazynowanego tłuszczu w celu dostarczenia organizmowi energii.

Istnieją jednak inne sytuacje medyczne, które mogą spowodować utratę wagi przez kota, nawet jeśli nadal spożywa on normalne ilości pokarmu.

Niezależnie od tego, czy kot je, czy nie, jeśli zauważysz, że traci na wadze, koniecznie skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Jeśli nie jesteś pewien, jaka powinna być idealna waga Twojego kota, lekarz weterynarii może udzielić Ci wskazówek i zaproponować schemat żywienia, który zaspokoi potrzeby żywieniowe Twojego kota.

Przyczyny utraty masy ciała u kotów

Koty zestresowane psychicznie mogą przestać przyjmować pokarm, co może prowadzić do utraty wagi. Sytuacje, które mogą zdenerwować kota, to nadmierny hałas, inne zwierzęta w obszarze karmienia, brudne naczynia z jedzeniem lub bliskość naczynia z jedzeniem do kuwety. Koty mogą być również zdenerwowane zniknięciem innego zwierzęcia lub zmianą rutyny.

Chociaż nie wszystkie przypadki utraty wagi u kotów są spowodowane chorobą nowotworową, jest ona stosunkowo częstym winowajcą. Inne powszechnie występujące objawy to utrata apetytu, senność i chowanie się.

Choroba ta, która może być spowodowana brakiem wytwarzania hormonu insuliny lub upośledzoną zdolnością reagowania na jego działanie, powszechnie powoduje utratę masy ciała u kotów, często ze zmianą apetytu. Koty z cukrzycą mogą również pić nadmierne ilości wody, oddawać więcej moczu niż zwykle, zachowywać się ospale, zapadać na infekcje dróg moczowych i mieć słodko pachnący oddech.

Wirus ten, który najczęściej występuje u kotów hodowanych w hodowlach, powoduje wyniszczenie organizmu. Koty z FIP wyglądają na chore, często z gorączką, która nie reaguje na antybiotyki.

Istnieje wiele różnych schorzeń przewodu pokarmowego, które mogą być przyczyną utraty wagi przez kota. W takim przypadku inne objawy mogą obejmować biegunkę, brak apetytu i wymioty. Do najczęstszych problemów żołądkowo-jelitowych powodujących utratę masy ciała u kotów należą choroby zapalne jelit, alergie pokarmowe lub niektóre infekcje.

Pasożyty jelitowe, znane również jako robaki, mogą być przyczyną niezamierzonej utraty wagi przez Twojego kota. Chociaż objawy nie zawsze występują, pasożyty te mogą również powodować biegunkę, wzdęcia, wymioty i problemy z oddychaniem.

U wielu starszych kotów obserwuje się spadek masy ciała, a ustalenie dokładnej przyczyny tego problemu może być trudne, zwłaszcza że metabolizm zmienia się wraz z wiekiem. Z wiekiem koty coraz częściej zapadają na schorzenia takie jak choroby nerek. Twój lekarz weterynarii może zidentyfikować te problemy za pomocą prostych badań krwi i moczu.

Nadczynność tarczycy. Twój kot może mieć dobry apetyt; w rzeczywistości może on jeść więcej niż zwykle, ale nadal traci na wadze. Nadczynność tarczycy jest spowodowana łagodnym guzem tarczycy, który podnosi poziom hormonów tarczycy. Oprócz utraty wagi, nadczynność tarczycy może powodować zwiększone picie i oddawanie moczu, zwiększoną aktywność, wymioty, biegunkę i utratę mięśni. W późniejszych stadiach może nawet prowadzić do problemów z sercem lub śmierci. Szczególnie narażone na rozwój tego schorzenia są koty starsze.

Jeśli Twój kot nagle przestaje jeść i zaczyna tracić na wadze, ale poza tym wydaje się zdrowy, przyczyną problemu może być coś tak prostego, jak bolący ząb. Innymi oznakami problemów z zębami mogą być ślinienie się i łapki przy pysku. Wrzody w jamie ustnej lub ciężkie zapalenie dziąseł również mogą przyczynić się do powstania problemu.

?

Leczenie i domowa pielęgnacja kotów z niedowagą

Aby ustalić przyczynę utraty wagi przez kota i opracować najlepszy plan leczenia dla Ciebie i Twojego zwierzęcia, lekarz weterynarii prawdopodobnie przeprowadzi pełne badanie fizykalne, badanie krwi i badanie moczu.

W zależności od przyczyny utraty wagi przez Twojego kota, mogą zostać zalecone różne metody leczenia i zmiany w diecie, mające na celu wyleczenie choroby podstawowej i przywrócenie prawidłowej wagi. Na szczęście, nawet u starszych kotów utratę masy ciała można często leczyć, a nawet wyleczyć.

Utrata masy ciała spowodowana pewnymi schorzeniami przewodu pokarmowego może zostać zniwelowana, w całości lub częściowo, poprzez wprowadzenie odpowiednich zmian w diecie kota. Jeśli kot cierpi na nieswoiste zapalenie jelit lub inne schorzenia utrudniające wchłanianie pokarmu, można zalecić stosowanie diety lekkostrawnej. Koty, które tracą na wadze z powodu alergii pokarmowych, mogą całkowicie wyzdrowieć po usunięciu z diety szkodliwego pokarmu.

W sytuacjach, w których brak apetytu przyczynia się do utraty masy ciała, można zastosować leki pobudzające apetyt lub zgłębniki żywieniowe w celu utrzymania odpowiedniego odżywiania podczas usuwania przyczyny anoreksji.

Jeśli chcesz zapewnić lepsze życie bezpańskiemu lub zdziczałemu kotu, lekarz powie Ci, co powinieneś wiedzieć i jak możesz pomóc.

Na szczęście pomoc zdziczałym lub porzuconym kotom nie jest trudna. Doctor zwrócił się do ekspertów w dziedzinie zdrowia i zachowania kotów, aby uzyskać wskazówki, jak zmienić życie naszych kocich przyjaciół, którzy żyją na krawędzi.

Jak mnoży się problem zdziczałych kotów

Po pierwsze, co to jest zdziczały kot? Według Margaret R. Slater, DVM, PhD, starszego dyrektora ds. epidemiologii, służby zdrowia zwierząt w Amerykańskim Towarzystwie Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt (ASPCA), zdziczały kot to każdy kot, który jest zbyt słabo zsocjalizowany, aby się nim zajmować (…) i który nie może być umieszczony w typowym domu dla zwierząt.

Według organizacji People for the Ethical Treatment of Animals, w Stanach Zjednoczonych żyje od 60 do 100 milionów zdziczałych kotów. Są one zazwyczaj potomstwem kotów, które zagubiły się lub zostały porzucone przez swoich właścicieli, i dorastają nie uspołecznione w stosunku do ludzi.

Ponieważ kotka może zajść w ciążę już w wieku 16 tygodni i mieć dwa lub trzy mioty rocznie, populacja zdziczałych kotów – i związane z nią problemy – rośnie i utrwala się. W ciągu siedmiu lat z jednej kotki i jej kociąt może urodzić się 420 000 kolejnych kotów.

Dzikie na ulicach: Życie i zdrowie bezpańskich i zdziczałych kotów

Zdziczałe koty często żyją na pustostanach, unikają samochodów i jedzą z koszy na śmieci; są narażone na infekcje, choroby i niekończący się cykl ciąży; cierpią z powodu ekstremalnych warunków leczenia i pogody. Życie zdziczałego, bezpańskiego lub porzuconego kota jest często krótkie, czasami trwa zaledwie dwa lub trzy lata.

Oczywiście, zdziczałe koty pozostawiają problemy na progu człowieka – w tym hałaśliwe walki, nieprzyjemny zapach, oddawanie moczu w celu oznaczenia terytorium (znane również jako „spryskiwanie” lub „znakowanie”), inwazje pcheł i nieuniknione rozmnażanie, w wyniku którego powstaje jeszcze więcej niechcianych kotów.

Wielu ekspertów zgadza się, że jednym z najlepszych sposobów pomocy zdziczałym kotom i grupom kotów – zwanym koloniami – jest program kastracji.

Programy Wyłapuj-Neuteryzuj-Wróć: Klucz do pomocy kotom

Celem programu jest ograniczenie liczby niechcianych kotów poprzez ich wyłapywanie, a następnie kastrowanie lub sterylizację. Nazywa się je również trap-neuter-spay-return lub trap-neuter-vaccinate-return i są one popierane zarówno przez ASPCA, jak i Humane Society.

Według strony internetowej American Association of Feline Practitioners, bezpańskie i zdziczałe koty są humanitarnie odławiane, badane, szczepione i chirurgicznie sterylizowane przez lekarzy weterynarii. Zdziczałe koty są następnie przywracane do swojego środowiska i, miejmy nadzieję, otoczone opieką wolontariuszy, którzy mogą zapewnić im pożywienie i schronienie oraz obserwować, czy nie chorują.

Zwolennicy twierdzą, że do zalet należą:

• Korzyści dla zdziczałych kotów.

  Wysterylizowane koty zwykle przybierają na wadze i mają mniej problemów zdrowotnych – takich jak rak piersi, jąder i macicy. Kastracja zmniejsza również ryzyko związane z ciążą. Mniejsza liczba samic w rui oznacza również mniejszą liczbę kocurów przyciągających na dany teren, a więc mniej ryzykownych walk kotów.

• Korzyści dla ludzi.

  Kastracja i kastracja zdziczałych kotów zapewnia kontrolę populacji. Ogranicza to również takie zachowania jak walka i znakowanie, a jednocześnie zapewnia korzyści takie jak kontrola gryzoni. W ostatecznym rozrachunku mniej cierpienia kotów oznacza również mniej cierpienia ludzi w obliczu umierających lub rannych kotów.

Nie wszyscy są zwolennikami TNR. Niektórzy obrońcy ryb i dzikiej przyrody twierdzą, że ponowne wypuszczanie zdziczałych kotów po kastracji stanowi po prostu ponowne porzucenie zwierzęcia i nie rozwiązuje problemu w sposób trwały.

Problem z relokacją i eliminacją

Niektórzy ludzie opowiadają się za przenoszeniem lub uśmiercaniem zdziczałych kotów. Przeniesienie może wydawać się rozwiązaniem humanitarnym, ale w ostatecznym rozrachunku jest nieskuteczne ze względu na efekt próżni. Zdziczałe koty gromadzą się tam, gdzie są zasoby: pożywienie, woda i schronienie. Kiedy istniejąca kolonia zostaje przeniesiona (lub zlikwidowana), w krótkim czasie nowe stado zdziczałych kotów odkrywa te same zasoby i osiedla się, aby wypełnić pustkę.

Przeniesienie jest niepożądane również z innych powodów. Ponieważ koty są bardzo terytorialne, przeniesiony kot może próbować znaleźć drogę do domu, ulegając po drodze wypadkowi lub ponosząc śmierć. W miejscu przeniesienia może znajdować się już kolonia lub może brakować pożywienia, wody lub schronienia. O ile życie kolonii nie jest zagrożone, większość ekspertów zgadza się, że przeniesienie jest prawie zawsze złym rozwiązaniem.

Większość ludzi nie jest też skłonna popierać eliminowania zwierząt. W przypadku działań TNR ludzie poświęcą swój czas, pieniądze i zasoby – mówi Slater, autor książki „Community Approaches to Feral Cats” (Społeczne podejście do zdziczałych kotów). Ale jeśli chodzi o łapanie i eutanazję kotów, w większości przypadków po prostu nie znajdzie się ochotników, którzy się tym zajmą.

Slater postrzega TNR jako narzędzie dydaktyczne. Dzięki niemu ludzie zastanawiają się, w jaki sposób można zapobiec temu, by koty nie trafiały na ulicę i jak można zarządzać ich populacją.

Dlaczego adopcja zdziczałych kotów nie jest opcją

Wielu ekspertów zgadza się, że zdziczałych dorosłych kotów po prostu nie da się oswoić. Są to dzikie zwierzęta, podobnie jak szopy. Zwykle trzymają się z dala od ludzi, ukrywają się w ciągu dnia, a kiedy zostaną adoptowane, są bardzo trudne do uspołecznienia. Tak jak nigdy nie próbowałbyś obchodzić się z szopem, tak nie powinieneś próbować brać na ręce zdziczałego kota. Zadzwoń po pomoc do stowarzyszenia humanitarnego lub innego ośrodka pomocy zwierzętom.

ASPCA opowiada się za adopcją wielu dostępnych kotów domowych i kociąt, zamiast prób oswajania zdziczałych kotów.

Jednak zdziczałe kocięta – zwłaszcza te, które mają mniej niż 8 tygodni – często można socjalizować. Porzucone i zagubione koty można również ponownie wprowadzić do domowego życia.

Jak odróżnić kota bezpańskiego od zdziczałego? Zagubione lub porzucone koty zazwyczaj dobrze czują się w pobliżu ludzi i często próbują zamieszkać w ich pobliżu – pod gankiem, w garażu, szopie lub na podwórku.

Mimo to Slater utrzymuje, że TNR jest najbardziej humanitarnym i skutecznym rozwiązaniem długoterminowym. To, co robiliśmy do tej pory, nigdzie nas nie zaprowadziło – mówi. Musimy spróbować czegoś innego. Nie mówimy tu o kastrowaniu kotów, a następnie ich wyrzucaniu. W rzeczywistości mówimy o zarządzanych koloniach, w których człowiek karmi koty, opiekuje się nimi, zapewnia im opiekę zdrowotną i schronienie.

5 sposobów, w jaki możesz pomóc bezpańskim i zdziczałym kotom

Od małych do dużych – istnieje wiele sposobów, aby pomóc bezpańskim i zdziczałym kotom. Oto kilka z nich, zaczynając od tych, które możesz zrobić w domu:

• Nie przyczyniaj się do powstawania problemu.

  Linda P. Case, MS, autorka książki „Canine and Feline Behavior and Training: A Complete Guide to Understanding Our Two Best Friends. Sugeruje również trzymanie kota w domu – nie tylko ze względu na jego bezpieczeństwo, ale również po to, aby nie zgubił się i nie trafił do zdziczałej kolonii.

• Nie dokarmiaj i nie zapominaj o zdziczałych kotach.

  Dokarmianie zdziczałych i bezpańskich kotów jest wspaniałomyślne, ale potrzebują one również opieki zdrowotnej. Jeśli nie jesteś w stanie zapewnić im stałej opieki, powinieneś przynajmniej wysterylizować kota – radzi Case.

• Pokaż, że ci zależy, przekazując gotówkę.

  Niewielka suma pieniędzy może być bardzo pomocna dla kota. Koszt zabiegu kastracji może wynosić zaledwie 17 dolarów, więc już jedna darowizna w wysokości 20 dolarów może diametralnie zmienić życie zdziczałego kota. Skontaktuj się z najbliższym Humane Society, aby dowiedzieć się, czy prowadzą program TNR; jeśli nie, to na pewno wiedzą, kto go prowadzi. Możesz również przekazać pieniądze na rzecz organizacji zajmujących się ochroną zwierząt w testamencie.

• Zaoferuj swój czas jako wolontariusz.

  Programy TNR i podobne są często prowadzone przez organizacje non-profit, które opierają się na pomocy wolontariuszy. Jeśli nie możesz pomagać w warunkach klinicznych, możesz zaangażować się na poziomie społeczności lokalnej – kontaktując się z miejscowymi lekarzami weterynarii i firmami, pisząc listy, zbierając fundusze lub obsługując stoisko podczas imprez lokalnych.

• Zostań opiekunem kolonii.

  W zarządzanej kolonii koty mogą dożyć 12 do 16 lat, mówi Slater. W rzeczywistości, jak dodaje, badania przeprowadzone na 100 000 zdziczałych kotów w programach TNR wykazały, że większość z nich cieszyła się dobrym zdrowiem. Jeśli uważasz, że możesz zapewnić grupie zdziczałych kotów stałe schronienie, pożywienie lub opiekę zdrowotną, skontaktuj się z lokalnym Humane Society, szpitalem weterynaryjnym lub inną organizacją działającą na rzecz zwierząt, aby dowiedzieć się, jak zacząć. Zanim jednak to zrobisz, zrozum, że zobowiązanie się do opieki nad kolonią to duża odpowiedzialność. Kolonia stanie się od Ciebie zależna, podobnie jak kot domowy. Jeśli wyjeżdżasz lub zmieniasz miejsce zamieszkania, koniecznie znajdź kogoś innego, kto będzie się opiekował kotami pod Twoją nieobecność.

W cywilizowanym społeczeństwie naszym obowiązkiem jest opiekowanie się tymi, którzy są słabi, chorzy lub bezsilni – mówi Slater. Nasz obowiązek obejmuje także nasze zwierzęta domowe, które zabraliśmy ze środowiska naturalnego i uzależniliśmy od nas.

Doktor omawia pomysły na prezenty dla zwierząt domowych, od legowisk dla psów po muzykę dla kotów. W tym roku podaruj swojemu zwierzakowi coś zdrowego i przydatnego.

Nadszedł czas świąt, a jeśli jesteś właścicielem zwierzęcia, prawdopodobnie chcesz kupić coś specjalnego dla swojego futrzanego przyjaciela. Wśród prezentów, takich jak płaszcze, płyty CD czy specjalne legowiska, nie brakuje opcji, które mogą uszczęśliwić Twojego zwierzaka. Ale skąd wiesz, jaki rodzaj prezentów jest korzystny dla zdrowia Twojego zwierzaka? Lekarze eksperci ds. zwierząt domowych, Katherine Snyder, DVM, ACVIM i Mark Stickney, DVM, pomogą Ci podjąć decyzję, dając Ci wgląd w to, czego naprawdę potrzebują zwierzęta, aby były zdrowe i szczęśliwe. Następnie wymienimy kilka produktów dostępnych w tej kategorii. Pamiętaj, że w większości przypadków dostępnych jest wiele produktów; podążaj za wskazówkami naszych weterynarzy, aby znaleźć ten właściwy dla Ciebie i Twojego zwierzęcia.

Dr Snyder mówi: Odpowiedź na oba pytania brzmi: tak! Psy są takie same jak ludzie, ponieważ mogą być zbyt zimne lub zbyt gorące. To, ile opieki trzeba zapewnić na zimę, zależy od kilku czynników. Jeśli Twój pies spędza niewiele czasu na zewnątrz, być może nie będziesz musiał zapewniać mu dodatkowego wsparcia, aby utrzymać ciepło. Jeśli jednak pies spędza dużo czasu na dworze, będzie wychodził w czasie deszczu lub śniegu, lub jest psem przeznaczonym wyłącznie do pracy na zewnątrz, zapewnienie mu jakiegoś zewnętrznego źródła ciepła jest bardzo ważne.

Kolejną kwestią, którą należy rozważyć, jest grubość okrywy włosowej mojego psa. Pies rasy Siberian Husky może sobie doskonale radzić na zewnątrz w miesiącach zimowych, ale mały pies rasy Chihuahua raczej nie poradzi sobie dobrze, jeśli nie zapewnimy mu dodatkowej pomocy. Trzecią rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę, jest rodzaj środowiska, w którym mieszkasz. To, że jest zima, nie oznacza, że w Twoim regionie kraju będzie na tyle zimno, aby wymagało to okrycia lub koca dla Twoich psów. Decydując o tym, jak bardzo Twój pies potrzebuje dodatkowego ocieplenia, pamiętaj o temperaturze panującej na zewnątrz.

Jeśli zdecydujesz, że Twój pies potrzebuje czegoś dodatkowego, dobrze dopasowany sweter lub płaszcz może pomóc w izolowaniu ciepłoty ciała psa i utrzymaniu go w cieple.

Kiedy jednak temperatura się ociepli lub pies wejdzie do domu z zimnego otoczenia, możesz zdjąć sweter lub płaszcz. Dzięki temu psu nie będzie zbyt ciepło, a Ty będziesz miał okazję wyszczotkować jego sierść i upewnić się, że ubranie nie powoduje otarć skóry.

Oto kilka przykładów:

Wzorowana na polarowym kocu dla ludzi wersja dla psów jest dostępna dla piesków każdej wielkości (www.snuggiesfordogs.com).

Ta kurtka polarowa wykonana z Polartecu posiada również elementy odblaskowe i zamek błyskawiczny z boku (www.ruffwear.com).

Ten akrylowy sweter ma golf i rękawy z mankietami zapewniającymi dodatkową izolację (www.drfostersmith.com).

O ile mi wiadomo, nie przeprowadzono żadnych badań na psach lub kotach, w których naukowo oceniono by wpływ muzyki na uspokojenie nerwów lub zapobieganie chorobie lokomocyjnej. Istnieje jednak wiele dowodów na korzystne działanie muzyki u ludzi i naczelnych, więc może to być możliwe! Wydaje się, że psy i koty słyszą muzykę i (anegdotycznie) reagują na nią. Chociaż nie mogę zagwarantować, że te produkty zadziałają, jest bardzo mało prawdopodobne, że mogą zaszkodzić. Wiemy, że muzyka uspokaja ludzi, wiemy też, że nasze zwierzęta reagują na nasze emocje i poziom niepokoju. Jeśli więc sami zachowamy spokój, słuchając muzyki, nasze zwierzęta również będą spokojniejsze.

Oto kilka przykładów:

Muzykę na tej płycie skomponował Thomas Schoenberg (www.amazon.com).

Oryginalne kompozycje klawiszowca/kompozytora Bradleya Josepha (www.amazon.com).

: Większość psów nie wymaga dodatkowej ochrony oczu przed szkodliwym działaniem promieni UV. Światło słoneczne (i pochodzące z niego promienie UV) może być jednak szkodliwe w kilku sytuacjach. Najczęstszą z nich jest choroba występująca zwykle u owczarków niemieckich, zwana przewlekłym powierzchownym zapaleniem rogówki (lub pannus). Choroba ta może spowodować, że naczynia krwionośne i tkanka pokryją powierzchnię oka (rogówkę), co może w końcu doprowadzić do ślepoty. Uważa się, że promieniowanie UV powoduje rozwój tego schorzenia. Uważa się, że u ludzi promieniowanie UV przyczynia się do powstawania zaćmy, ale związek ten nie wydaje się być istotny u psów.

Jeżeli jednak Twój pies będzie przebywał na zewnątrz w bardzo silnym słońcu, ochrona oczu może po prostu poprawić komfort jego oczu. Pomoże ona również zapobiec podrażnieniom oczu spowodowanym przez kurz lub silny wiatr. Jeżeli pies będzie je nosił, nie powinny one szkodzić, a wręcz mogą być przydatne.

Oto kilka przykładów:

Te okulary zapewniają 100% ochronę przed promieniowaniem UV, są dostępne w sześciu rozmiarach i siedmiu stylach, pasują na psy o wadze do 200 funtów (www.doggieshades.com).

Okulary te, zapewniające 100% ochronę przed promieniowaniem UV, są wzorowane na goglach i mają soczewki odporne na zaparowanie (www.doggles.com).

To pytanie powraca do odpowiedzi na pierwsze pytanie: wszystko zależy od psa i środowiska, w którym żyje. Ogólnie rzecz biorąc, psie łapy są naturalnie wytrzymałe, a ich grube poduszki znoszą większość rodzajów powierzchni i środowisk. Jednak psy przebywające w bardzo zimnych miejscach lub psy, które przez dłuższy czas przebywają na lodzie/śniegu, mogą zdecydowanie skorzystać z ochrony łap. Ponadto, jeżeli pies będzie chodził po chodnikach, na których zastosowano środki do roztapiania lodu, buty mogą zapewnić dodatkową ochronę przed tymi bardziej żrącymi substancjami.

Kamizelki ochronne są doskonałym pomysłem dla psów myśliwskich, psów do prób terenowych lub psów, które z jakichkolwiek powodów będą przebywać na łonie natury. Kamizelki te mają jaskrawe kolory i są wyposażone w elementy odblaskowe, dzięki którym Ty i inne osoby możecie łatwo zauważyć psa w gęstym lesie lub przy ciemnym oświetleniu. Są one wspaniałym narzędziem ochronnym dla psa pracującego.

Oto kilka przykładów:

Te buty i ochraniacze na łapy są dostępne w różnych rozmiarach i stylach oraz w wersjach na każdą pogodę i z wyściółką z polaru (www.petstreetmall.com).

Ta kamizelka odblaskowa jest w kolorze jaskrawego pomarańczu (www.llbean.com).

W miesiącach zimowych ćwiczenia fizyczne mogą stanowić większe wyzwanie, ponieważ zarówno nam, jak i naszym zwierzętom trudniej jest stawić czoła żywiołom. Ale nadal obowiązują te same zasady! Spacery i zabawy to świetne sposoby na zwiększenie aktywności fizycznej Twojego pupila i pozbycie się zbędnych kilogramów. Możesz przygotować swojego zwierzaka do wyjścia na zewnątrz, stosując niektóre z opisanych powyżej powłok/ochron dla łap, lub bawić się z nim w domu, abyście oboje mogli zachować ciepło. Na rynku dostępnych jest wiele produktów, które są przyjazne dla domu, a jednocześnie mogą być zabawą dla psa. Wszystko, co pozwala im się poruszać, jest dobrym ćwiczeniem!

Oto kilka przykładów:

Ta kompaktowa piłka pozwala rzucać dalej. Piłka dentystyczna jest delikatna dla zębów (www.amazon.com).

Rejestruje liczbę kroków wykonywanych przez zwierzę (www.walk4life.com).

Ta piłka jest wykonana ze specjalnego materiału, który odbija się we wszystkich kierunkach (www.dogtoys.com).

Podobnie jak u ludzi, ból stawów u psów nasila się zazwyczaj w chłodniejszych miesiącach i po okresie odpoczynku. Ból stawów spowodowany zapaleniem stawów zazwyczaj ustępuje w miarę zwiększania aktywności psa w ciągu dnia. Zapewnienie psu wygodnego, dobrze wyściełanego miejsca do spania pomoże złagodzić ból poprzez zmniejszenie nacisku na stawy. Jeżeli legowisko zostanie umieszczone w ciepłej części domu, z dala od przeciągów i okien, zwierzę będzie się czuło jeszcze bardziej komfortowo. Legowisko powinno znajdować się na podłodze, aby zwierzę mogło łatwo z niego wchodzić i schodzić.

Oto kilka przykładów:

To legowisko zawiera poduszkę ortopedyczną, żelowe wypełnienie topper i pokrowiec, który można prać w pralce (www.petco.com).

To legowisko posiada warstwę pianki zapewniającą wsparcie oraz miękką warstwę zewnętrzną zapewniającą komfort (www.drsfostersmith.com).

Zwierzęta, które nie mają odpowiedniego ujścia dla swojej energii, mogą nabrać destrukcyjnych nawyków, takich jak gryzienie butów czy drapanie mebli. Mogą również przybierać na wadze z powodu mniejszej aktywności, co może prowadzić do licznych problemów zdrowotnych. Każde zwierzę jest inne, jeśli chodzi o zabawki i zajęcia, które je stymulują. Niektóre psy będą całymi dniami ganiać za piłką, a inne chcą żuć kość. Niektóre koty gonią za myszką, a inne oczekują, że przyniesiesz im zabawkę. Częścią zabawy jest zabawa ze zwierzęciem i znajdowanie rzeczy, które pies lub kot lubi. Poza zabawkami, codzienne ćwiczenia fizyczne są dobre dla Ciebie i Twojego zwierzęcia. Zabierz psa do parku, aby się pobawił, lub na spacer. Znajdź specjalną zabawkę, którą lubi bawić się Twój kot; spędzaj z nim czas, aby nawiązać z nim kontakt. Nauczenie psa sztuczek i codzienne ćwiczenie ich jest również świetnym ćwiczeniem umysłowym.

Oto kilka przykładów:

Stwórz własny tor przeszkód dla swojego pupila (www.drsfostersmith.com).

Interaktywna gra/układanka, która przechodzi od poziomu łatwego do bardziej zaawansowanego (www.jjdog.com).

Ta 60-minutowa płyta DVD jest pełna wiewiórek, myszy, gołębi i innych zwierząt (www.amazon.com).

Koty mogą gonić nieustannie poruszającą się wiązkę laserową, którą właściciele sterują za pomocą opuszków palców (www.amazon.com).

Dostępnych jest wiele szamponów i odżywek dla zwierząt domowych. Twój pies nie zwraca uwagi na to, jak pachnie, więc znajdź taki, który będzie dla Ciebie przyjemnie pachniał. Upewnij się, że jest to produkt przeznaczony specjalnie dla psów i kotów, a nie dla ludzi. Produkty przeznaczone dla ludzi mogą nadmiernie wysuszać skórę Twojego pupila, powodować swędzenie i pozostawiać matową sierść. Aromaterapia nie zaszkodzi, a istnieją pewne dowody na to, że może je zrelaksować. Mokry pies latem nie zmarznie za bardzo, ale zimą na pewno! Po kąpieli dokładnie osusz psa i pozostaw go w domu do całkowitego wyschnięcia. Następnie wyszczotkuj sierść, aby zapobiec tworzeniu się mat.

Oto kilka przykładów:

Chłonny ręcznik/rękawnik, dzięki któremu dom i samochód pozostaną suche (www.inthecompanyofdogs.com).

Wcierka zawierająca aloes, masło shea i witaminę E, dzięki którym łapy psa są spienione i nawilżone (www.frontgate.com).

Codzienne szczotkowanie jest pierwszym krokiem do kontrolowania kul włosowych. Niezależnie od tego, co robisz, każdy kot od czasu do czasu będzie miał kulkę sierści. Koty połykają włosy podczas załatwiania się. Włosy gromadzą się w żołądku i w końcu są wymiotowane. Usuwając zrzucone włosy poprzez szczotkowanie, znacznie zmniejszasz ich ilość połykaną przez kota. Większość kotów uwielbia być szczotkowana, w każdym razie przez jakiś czas, i daje znać, kiedy ma już dość.

Oto kilka przykładów:

Posiada gumowy, ergonomicznie zaprojektowany uchwyt i druciane zęby ułatwiające rozplątywanie sierści na wrażliwej skórze (www.petco.com).

Usuń sierść ze swojego pupila za pomocą tej szczotki w kształcie kota (www.amazon.com).

Mówi się, że psy mają właścicieli, a koty pracowników, dlatego może być trudno przekonać kota do spania w innym miejscu. Jeśli jednak kot lubi ciepło twojego łóżka, zapewnij mu własne ciepłe posłanie. Umieszczenie legowiska w pobliżu otworu wentylacyjnego lub zakup samonagrzewającego się legowiska może załatwić sprawę. Pomoże również umieszczenie legowiska na twoim łóżku przez kilka pierwszych nocy, a następnie stopniowe przenoszenie go na podłogę.

Oto kilka przykładów:

To legowisko z podgrzewaczem ma również kaptur, który można przesuwać w górę i w dół (www.amazon.com).

Okrągłe posłanie wyściełane materiałem Sherpa (www.walgreens.com).

(lekarz nie popiera żadnego konkretnego produktu, usługi ani leczenia).

Dlaczego koty wylizują się do tego stopnia, że tracą sierść? Lekarz wyjaśnia niektóre z przyczyn, a także sposoby leczenia.

Czy koty ciągle się drapią lub liżą? Koty często się czeszą (nawet przez połowę czasu, kiedy nie śpią). Zbyt intensywna pielęgnacja może powodować wypadanie włosów, owrzodzenia skóry i infekcje. Jeśli Twój kot wydaje się bardziej zainteresowany lizaniem sierści niż innymi czynnościami, takimi jak zabawa czy jedzenie, jest to sygnał ostrzegawczy.

Twój kot może stracić sierść, ponieważ:

• Urodził się z niegroźną chorobą skóry.

• Jest to efekt uboczny łatwego do wyleczenia schorzenia.

• Oni są? chorzy.

Najczęstsze przyczyny

Aby dowiedzieć się, co dokładnie się dzieje, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. W większości przypadków przyczyna nie jest poważna.

Może to być:

Są one główną przyczyną wypadania sierści. Podobnie jak ludzie, twój kot może być uczulony na pokarm, ukąszenia owadów, leki, kurz lub pyłki. Aby złagodzić swędzenie, kot będzie wylizywał sierść aż do pojawienia się łysych plam. Leczenie jest proste, ale być może będziesz musiał podawać mu leki do końca jego życia.

Pchły, roztocza, wszy i kleszcze mogą powodować drapanie i lizanie, co może prowadzić do powstawania łysych plam, a nawet owrzodzeń. Leczenie jest zwykle szybkie i łatwe. Zapytaj swojego lekarza weterynarii, jaki lek powinieneś zastosować.

Nie, to nie jest robak. To infekcja grzybicza. A łuszczący się pierścień brakujących włosów jest tego oznaką. Lekarz weterynarii może to stwierdzić na pewno i przepisać kremy lub maści przeciwgrzybicze, kąpiele lecznicze, a nawet leki doustne…

Kiedy koty są zestresowane i obsesyjnie liżą i drapią, mogą tracić sierść. Weterynarze nazywają to łysieniem psychogennym. Koty, które cierpią na to schorzenie, zazwyczaj czeszą się po brzuchu, bokach i nogach. Najczęściej występuje u kotek czystej rasy o nerwowym usposobieniu. Opatrz ich rany i zapytaj lekarza weterynarii, czy nie wymagają podania leku antydepresyjnego lub zmiany środowiska, np. ustawienia wysokich grzęd lub trzymania psów z dala od nich.

Koty z zapaleniem stawów mogą wylizywać się w miejscu bólu.

Rzadkie przyczyny

Rasy czyste, takie jak himalajskie i bengalskie, są bardziej narażone na geny powodujące wypadanie włosów. Inne, takie jak sfinksy, są hodowane tak, aby były pozbawione włosów.

Jest to mało prawdopodobne, ale wypadanie włosów może być objawem problemów z układem odpornościowym, cukrzycy, nadczynności tarczycy lub nowotworu. Opowiedz lekarzowi weterynarii o diecie, zachowaniu i domu swojego kota, aby pomóc mu w ustaleniu przyczyny.

Guzki i nierówności u kotów mogą być nieszkodliwe lub stanowić powód do niepokoju. Dowiedz się, jakie są ich rodzaje i kiedy należy je zbadać u lekarza weterynarii.

Oto najczęstsze przyczyny powstawania grudek na skórze kota:

Łagodny uraz

Niewielki uraz może spowodować powstanie guzka. Może się ono zagoić samoistnie, ale może też dojść do zakażenia. U kota, który otrzymał zastrzyk, również może przez kilka dni utrzymywać się guzek. Jeśli jednak po tym czasie guzek nie zniknie, należy skontaktować się z weterynarzem.

Ropnie

Ropień to wypełnione ropą, opuchnięte miejsce na skórze, które czasami tworzy się w miejscu ugryzienia lub podrapania kota. Są one często zaczerwienione i bolesne, dlatego kot może unikać Twojego dotyku. Kot może wydawać się bardziej zmęczony niż zwykle i może nie być zainteresowany jedzeniem. Ulgę może przynieść ciepły okład.

Aby wyleczyć ropień, lekarz weterynarii może podać kotu antybiotyk i lek przeciwzapalny. Może również przyciąć włosy wokół guza, aby utrzymać ranę w czystości. Jeśli ropień jest głęboki, kot może wymagać operacji.

Guzy

zwane tłuszczakami, mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele kota. Nie są one nowotworowe i nie wymagają usuwania, chyba że uniemożliwiają kotu swobodne poruszanie się. Są one częściej spotykane u kotów starszych lub z nadwagą.

Aby sprawdzić, czy guzek nie jest nowotworowy, lekarz weterynarii pobierze próbkę za pomocą igły. Jeśli jest to tylko guzek tłuszczowy, lekarz może zasugerować, aby nie podejmować żadnych działań i obserwować guzek. Jeśli się zmieni lub powiększy, może zasugerować operację.

mogą również pojawiać się na skórze kota, zwykle na głowie lub szyi. Mogą być swędzące lub czerwone. Około 10% tych guzów jest nowotworowych.

to agresywne guzy nowotworowe, które mogą pojawić się w dowolnym miejscu ciała. Rzadko zdarzają się jako efekt uboczny podawanych zastrzyków. Jeśli Twój kot ma guzek w miejscu, w którym niedawno otrzymał zastrzyk, poinformuj o tym lekarza weterynarii. Zazwyczaj guzy te pojawiają się długo po szczepieniu.

Jednym z najczęstszych rodzajów nowotworów występujących u kotów jest

czyli nowotwory gruczołu sutkowego. Pojawiają się one na spodniej stronie ciała kota, w pobliżu sutków, i często pozostają niezauważone, dopóki nie staną się duże. Na początku guzy te mogą być wyczuwalne jak granulki BB. Około 85% tych guzów jest rakowych, więc nie zwlekaj z zabraniem kota do weterynarza na badanie, jeśli zauważysz coś niezwykłego.

Jeśli u Twojego kota występuje jakikolwiek rodzaj raka, najprawdopodobniej będzie on wymagał operacji usunięcia guza i otaczającej go tkanki. Twój lekarz weterynarii może skierować Cię do onkologa weterynaryjnego, który zajmuje się leczeniem zwierząt chorych na raka.

W przypadku raka piersi najlepszym sposobem leczenia może być usunięcie całego gruczołu sutkowego. W niektórych przypadkach po operacji lekarz może zalecić naświetlania lub chemioterapię.

Trądzik

Podobnie jak u ludzi, u niektórych kotów na brodzie lub twarzy pojawiają się zaskórniki. Mogą być one wyczuwalne jako bardzo małe zgrubienia pod powierzchnią skóry. Mogą one być łatwiejsze do zauważenia, jeśli dojdzie do ich zakażenia. Jeśli lekarz weterynarii stwierdzi, że Twój kot ma trądzik, może poprosić Cię o stosowanie specjalnego płynu, chusteczki lub leku na twarz kota w celu usunięcia nadmiaru ropy. Plastikowe miski do picia i jedzenia również mogą prowadzić do powstania trądziku u kota.

Kleszcze

Jeśli Twój kot przebywa w domu, możesz o tym nie myśleć, ale koty przebywające w pomieszczeniach mogą zarazić się kleszczami. Pasożyty te mogą przenieść się do środka z psów lub ludzi, którzy spędzają czas na zewnątrz. Jeśli kleszcz pozostanie na skórze kota wystarczająco długo, aby się w niej zagnieździć, może wyglądać i być odczuwany jako guzek.

Jeśli jest to kleszcz, lekarz weterynarii może go bezpiecznie usunąć. Następnie wspólnie z lekarzem weterynarii możecie omówić dalsze postępowanie,

Ukąszenia robaków

Komary, pszczoły, osy, pająki i mrówki mogą powodować ukąszenia również u kotów. W miejscu ukąszenia może pojawić się zaczerwienienie i obrzęk. Uszy i nos mogą reagować gorzej niż inne części ciała. Zimny okład może pomóc w złagodzeniu bólu. Jeśli zwierzę zostało użądlone, lekarz weterynarii może być zmuszony do usunięcia żądła. Weterynarz może zażywać leki przeciwhistaminowe lub sterydy w celu zmniejszenia obrzęku.

Niektóre koty są wrażliwe na ukąszenia pcheł, ale w ich przypadku bardziej prawdopodobne jest wystąpienie wysypki lub owrzodzenia niż uwypuklonego guzka. Pamiętaj o podawaniu kotu preparatów pomagających zwalczać pchły.

Aby uniknąć ukąszeń komarów, w miesiącach letnich trzymaj kota w pomieszczeniu o zmierzchu i o świcie.

Wprowadź rutynę w pielęgnacji kota. W ten sposób będziesz wiedział, kiedy na jego skórze pojawi się coś niezwykłego. Może to nie być nic poważnego, ale jeśli tak, to im szybciej się zorientujesz i podejmiesz leczenie, tym lepiej.

Jak rozpoznać, że Twój kot ma gorączkę? Lekarz mówi, jak mierzyć temperaturę u kota i co robić, jeśli jest wysoka.

Normalna temperatura u kotów wynosi od 100,4o do 102,5o Fahrenheita. Gorączka u kotów pojawia się, gdy temperatura wzrośnie powyżej 102,5o F. Chociaż gorączka może być pomocna w zwalczaniu chorób, gorączka wyższa niż 106o F może spowodować uszkodzenie narządów. Jeśli Twój kot ma wysoką gorączkę, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Poznaj przyczyny, oznaki i objawy gorączki u kotów oraz dowiedz się, co należy wiedzieć o mierzeniu temperatury u kota i opiece nad kotem z gorączką.

Przyczyny gorączki u kotów

Wzrost temperatury ciała powyżej normy nazywany jest hipertermią. Nieprawidłowa lub nieuregulowana hipertermia u kotów może wynikać na przykład z przebywania w bardzo ciepłym otoczeniu lub zwiększonej aktywności mięśni. Gorączka jest jednak specyficzną, uregulowaną postacią hipertermii. Pojawia się ona, gdy w podwzgórzu, części mózgu pełniącej funkcję termostatu organizmu, dochodzi do podwyższenia punktu nastawy. Gorączka jest zwykle skutkiem aktywacji układu odpornościowego w takich warunkach, jak:

• Infekcja bakteryjna, wirusowa lub grzybicza

• Nowotwór

• Uszkodzenie w wyniku urazu

• Niektóre leki

• Choroby takie jak toczeń

Gorączka utrzymująca się dłużej niż kilka dni bez wyraźnej przyczyny nazywana jest gorączką nieznanego pochodzenia (FUO).

Objawy gorączki u kotów

Choroby, które wywołują gorączkę u kotów, mogą również powodować pewne charakterystyczne zachowania. Zachowania te, które wykształciły się u dzikich zwierząt, aby pomóc im przetrwać chorobę, pozwalają kotom zachować energię niezbędną do wytworzenia gorączki. Gorączka zwalcza choroby poprzez stymulację układu odpornościowego i spowolnienie rozwoju bakterii i wirusów.

Zwracaj uwagę na następujące objawy gorączki:

• Utrata apetytu

• Depresja

• Brak energii lub aktywności

• Zmniejszona ilość wypijanych płynów

• Ukrywanie

• Zmniejszona pielęgnacja

• Drżenie lub szybki oddech

Kot może również wykazywać inne specyficzne objawy choroby, takie jak kichanie, wymioty lub biegunka.

Wskazówki dotyczące mierzenia temperatury u kota

Jedynym sposobem upewnienia się, że kot ma gorączkę, jest zmierzenie mu temperatury.

Najdokładniejszą metodą mierzenia temperatury u kotów jest pediatryczny termometr doodbytniczy. Termometr cyfrowy jest bezpieczniejszy niż termometr szklany. Nie potłucze się, jeśli go upuścisz, i daje sygnał, kiedy należy sprawdzić odczyt. Można go kupić u weterynarza lub w aptece.

1. Zanim zaczniesz, przygotuj wszystkie potrzebne materiały:

• Termometr

• Środek smarny do termometru, np. wazelina

• Alkohol i ręcznik papierowy do czyszczenia termometru

• Przysmak dla kota

2. Wstrząśnij szklanym termometrem tak, aby rtęć znalazła się poniżej linii 96o. Aby to sprawdzić, przyłóż termometr do światła i obróć go. Aby użyć termometru cyfrowego, włącz go.

3. Pokryć końcówkę termometru środkiem smarującym.

4. Poproś pomocnika, aby przytrzymał kota tak, aby jego tylna część była zwrócona w twoją stronę. Jeśli jesteś sam, oprzyj ciało kota mocno o siebie jedną ręką.

5. Delikatnie podnieś ogon i powoli wprowadź termometr do odbytu. Delikatnie przekręcaj termometr z boku na bok, aby mięśnie się rozluźniły. Gdy to nastąpi, włóż termometr na około centymetr do odbytu, ale nie zmuszaj go do tego.

6. Wyjąć termometr cyfrowy po usłyszeniu sygnału dźwiękowego. Szklany termometr należy pozostawić na miejscu przez około dwie minuty.

7. Wyjąć termometr i wyczyścić go alkoholem. Odczytać temperaturę, trzymając termometr szklany pod światło i obracając go.

8. Podaj kotu smakołyk, jeśli kot nie wymiotował.

Postępowanie w przypadku gorączki u kota

Koty wykazujące objawy gorączki przez ponad 24 godziny lub gorączkę powyżej 104o F w dowolnym momencie muszą zgłosić się do lekarza weterynarii. Lekarz weterynarii może przeprowadzić badania w celu ustalenia źródła gorączki i podjąć kroki w celu wyleczenia problemu. Na przykład, jeśli źródłem gorączki jest infekcja bakteryjna, konieczne może być podanie antybiotyków. Umiarkowane lub ciężkie odwodnienie leczy się poprzez podawanie płynów dożylnie lub podskórnie.

Nigdy nie podawaj kotu leków bez konsultacji z lekarzem weterynarii. Niektóre leki przeciwgorączkowe, takie jak acetaminofen, są toksyczne dla kotów.

Doktor omawia powody, dla których koty mruczą.

Mruczący kot. Może być uważane za uosobienie zadowolenia. Ale w mruczeniu kryje się o wiele więcej, niż można się domyślić.

Badania naukowe zaczynają rzucać nieco światła na mruczenie – począwszy od tego, jak robią to koty.

W jaki sposób koty mruczą? Przez lata eksperci przedstawili wiele teorii. Większość z nich mówi, że mruczenie ma swój początek w mózgu.

Rytmiczny, powtarzający się oscylator neuronowy wysyła wiadomości do mięśni krtani, powodując ich drgania w tempie od 25 do 150 drgań na sekundę (Hz). Powoduje to nagłe rozdzielenie strun głosowych, zarówno podczas wdechu, jak i wydechu – wyjątkowe kocie vibrato.

Śpiew operowy dla kotów – tak nazywa go behawiorystka zwierzęca Karen L. Overall, VMD, PhD. Ale mruczenie jest zwykle tak niskie, że raczej je czujemy, niż słyszymy.

Koty domowe nie są jedynymi, które mruczą

Mruczenie nie jest wyłączną domeną kotów domowych. Niektóre dzikie koty i ich bliscy krewni – cywety, genety, mangusty – również mruczą. Nawet hieny, świnki morskie i szopy potrafią mruczeć.

Koty, które mruczą, takie jak lwy górskie i szczury, nie potrafią jednak ryczeć. A koty, które ryczą, takie jak lwy i tygrysy, nie potrafią mruczeć. Struktury otaczające ich skrzynkę głosową (krtań) nie są wystarczająco sztywne, aby mogły wydawać z siebie pomruki.

Wydaje się jednak, że koty te nie bez powodu wyewoluowały z ryku – głównie po to, aby chronić swoje dumy – mówi Benjamin L. Hart, DVM, PhD, emerytowany profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis, School of Veterinary Medicine.

Jeśli jesteś dużym kotem i musisz się dużo przemieszczać, aby zdobyć ofiarę, głośne ryczenie odgrywa ogromną rolę w utrzymaniu swojego terytorium – mówi Hart.

Jednak małe koty są samotnikami i nie rywalizują ze sobą o posiłki – mówi Hart. Ich komunikacja nie musi być dalekosiężna. W ich przypadku znakowanie zapachem załatwia sprawę terytorialną (o czym szybko przekonują się niektórzy niefortunni właściciele kotów).

Cel mruczenia

Jeśli ryczenie służy celom ewolucyjnym, to dlaczego koty mruczą? My, ludzie, od dawna postrzegamy mruczenie jako prostą oznakę przyjemności, a w szczególności zadowolenia z naszego towarzystwa.

Chociaż wydaje się, że zadowolenie wywołuje mruczenie, koty mruczą również wtedy, gdy są przestraszone lub zagrożone. Jednym ze sposobów myślenia o tym jest zrównanie mruczenia z uśmiechaniem się – mówi Kelly Morgan, DVM, instruktor kliniczny w Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Chicago na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign College of Veterinary Medicine w Chicago.

Ludzie uśmiechają się, kiedy są zdenerwowani, kiedy czegoś chcą i kiedy są szczęśliwi, więc być może mruczenie może być również gestem uspokajającym – mówi Morgan, dodając, że są to tylko spekulacje.

Mruczące mruczki

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego Twój kot jest tak trudny do zignorowania każdego ranka, z pewnością zainteresuje Cię najnowsze badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Sussex w Brighton w Wielkiej Brytanii.

Doktor Karen McComb, która kierowała badaniami, postanowiła zbadać unikalne cechy tych natarczywych mruczków, zastanawiając się, dlaczego jej własny kot potrafi być tak irytujący. W trakcie badania, na podstawie nagrań 10 kocich mruczków, okazało się, że koty czasami mruczą w inny sposób.

Jak twierdzi Hart, koty dodają do tej mieszanki wokalizację, aby uzyskać odpowiedź od ludzi. Do podstawowego mruczenia o częstotliwości 25 Hz dodawany jest okrzyk o wysokiej częstotliwości, który ludzie odbierają jako nieco uciążliwy – mówi Hart. Koty najwyraźniej nauczyły się tego robić, aby skłonić ludzi do szybszego nakarmienia ich.

Wydaje się, że to nagabujące mruczenie pojawia się częściej w spokojnych gospodarstwach domowych, w których koty utrzymują z człowiekiem relacje jeden na jeden, a mruczenie jest mniej prawdopodobne, że zostanie przeoczone. Jednak nawet osoby niemające doświadczenia z kotami postrzegały to specjalne mruczenie jako bardziej naglące i mniej przyjemne. Zespół McComba sugeruje, że koty mogły się nauczyć, jak wykorzystać reakcję ssaków na pielęgnowanie potomstwa, umieszczając krzyk w zawołaniu, które normalnie kojarzy się z zadowoleniem.

Zastanawiam się, czy to, co zrobiliśmy, to wybraliśmy koty domowe, aby dawały nam sygnały, że nas potrzebują – mówi Overall, autor książki Clinical Behavioral Medicine for Small Animals.

Uzdrawiająca moc mruczenia?

Koty wydają się mruczeć także z wielu innych powodów. Mruczą, gdy odczuwają ból lub gdy rodzą, gdy są chore lub ranne, a nawet gdy są bliskie śmierci. Kocięta mruczą również wkrótce po urodzeniu. Co może tłumaczyć cały ten wydatek energetyczny – zwłaszcza w okresie bezbronności? Czy może to być znacząca korzyść dla przetrwania?

Badaczka Elizabeth von Muggenthaler z Fauna Communications Research Institute w Karolinie Północnej (FCRI) jest specjalistką w dziedzinie bioakustyki. Zajmuje się ona badaniem częstotliwości, wysokości, głośności i czasu trwania dźwięków wydawanych przez zwierzęta, które mają związek z ich zachowaniem. Jako jedna z pierwszych połączyła kilka wątków badań i zaproponowała, aby mruczenie przyniosło kotom ewolucyjne korzyści lecznicze.

Wielu ekspertów teoretyzuje, że częstotliwość 25 Hz, z jaką mruczą koty, może stanowić rodzaj wbudowanej terapii fizycznej. To prawdopodobnie nie przypadek, że częstotliwość ta jest również wykorzystywana u ludzi, aby pomóc ranom szybciej się goić – mówi Hart.

Dobre wibracje – także dla ludzi

Koty wyprzedziły psy jako zwierzęta domowe numer jeden w Stanach Zjednoczonych, gdzie 60% domów ma przynajmniej jedno zwierzę, mówi Rebecca Johnson, PhD, RN, FAAN, dyrektor Research Center for Human Animal Interaction. Być może jednym z powodów jest fakt, że koty lepiej radzą sobie z obniżaniem stresu i ciśnienia krwi niż wiele innych zwierząt domowych, a mruczenie może w tym pomóc.

Mruczenie jest bodźcem słuchowym, który ludzie przypisują spokojowi i wyciszeniu” – mówi Johnson. Niezależnie od tego, czy jest to słuszne, czy nie, generalnie postrzegamy to jako coś pozytywnego. To daje nam pozytywne wzmocnienie dla naszych działań i może przyczynić się do całego efektu odprężenia w kontaktach z kotami.

A to całkiem niezła oferta jak na zwykłe pogłaskanie kociego futra.

Zastanawiasz się nad kupnem kota czystej krwi? Dowiedz się, które rasy kotów są najpopularniejsze i czego można oczekiwać od każdej z nich.

Kiedy ludzie myślą o kupnie psa, wielu z nich rozważa szczeniaka czystej krwi. Jednak gdy ludzie myślą o kupnie kota, stosunkowo niewielu myśli o kotach czystej krwi, mimo że istnieje 40 ras kotów uznawanych przez Cat Fanciers Association (CFA). Rasy kotów obejmują zarówno powszechnie znane koty perskie i syjamskie, jak i mniej znane rasy, takie jak ocicat czy turecki van.

Joan Miller, wiceprezes CFA, która nadzoruje wystawy kotów w Stanach Zjednoczonych i za granicą, twierdzi, że posiadanie kota czystej krwi ma swoje zalety. Po pierwsze, mają one przewidywalną osobowość i wygląd. Jeśli więc chcesz mieć kota energicznego lub spokojnego, długowłosego lub krótkowłosego, możesz to osiągnąć – mówi Miller.

Problemy zdrowotne związane z kotami czystej krwi

Elyse Kent, DVM, ABVP, właścicielka Westside Hospital for Cats w Los Angeles, twierdzi, że chociaż koty czystej krwi mają bardziej przewidywalne osobowości i wygląd, to mają też więcej problemów zdrowotnych niż koty ras mieszanych. Kent mówi, że koty czystej rasy są bardzo często hodowane w celu uzyskania pożądanego wyglądu. Tak jak w przypadku każdej puli genów, im większa różnorodność, tym zdrowsze będą zwierzęta.

Letrisa Miller, DVM, właścicielka Cat Clinic of Norman w Oklahomie, mówi, że osoby zainteresowane kotami czystej krwi powinny zapytać hodowcę o problemy zdrowotne typowe dla danej rasy oraz o to, czy takie problemy występują w linii hodowlanej. Jak mówi, dostępne są również testy genetyczne, które pozwalają wykryć niektóre problemy zdrowotne.

Popularne rasy kotów i ich cechy

Jeśli zastanawiasz się nad kupnem kota czystej krwi, poniżej znajduje się lista sześciu ras kotów, które według CFA były najpopularniejsze w 2009 roku. Lista zawiera informacje o ich cechach osobowości, potrzebach pielęgnacyjnych, poziomie energii i problemach zdrowotnych. Lista została opracowana na podstawie wywiadów z przedstawicielami CFA Joan Miller oraz dr Kent i Miller.

Pers jest od lat najpopularniejszą rasą, znaną z długiej sierści, płaskiej twarzy i spokojnego charakteru. Są spokojne, zorientowane na ludzi i słodkie. Codzienna pielęgnacja jest konieczna, w przeciwnym razie koty szybko stają się matowe, co jest dla nich bardzo bolesne.

W niektórych liniach często występują problemy z nerkami i sercem, a ich spłaszczone twarze mogą powodować problemy z oddychaniem i jedzeniem, a także z oczami i zębami. Im krótszy nos, tym więcej problemów” – mówi Letrisa Miller.

Joan Miller mówi, że choć persy zrzucają sierść, nie zrzucają jej tak dużo jak niektóre rasy krótkowłose, ponieważ ich sierść składa się z trzech różnych rodzajów włosów.

Egzotyka jest często nazywana persem krótkowłosym. Ma taką samą budowę ciała jak pers, ale krótką, gęstą sierść, która znacznie ułatwia pielęgnację. Podobnie jak persy, ma spokojną osobowość, jest mało energiczny i lubi przebywać wśród ludzi.

Ponieważ egzotyki mają taką samą budowę twarzy, mogą mieć wiele z tych samych problemów spowodowanych płaską twarzą, w tym problemy z oddychaniem i jedzeniem, a także problemy z oczami i zębami. Egzotyki zrzucają też nieco więcej puchu niż persy.

Ta duża rasa kotów zyskuje coraz większą popularność i wkrótce może zastąpić persa jako najpopularniejsza rasa. Maine Coon jest zwykle większy niż inne rasy, a samce osiągają niekiedy wagę ponad 20 funtów. Koty te są znane z tego, że są przyjazne, otwarte, chętne do zabawy, ale nie nadpobudliwe, inteligentne i łatwe w szkoleniu. Zorientowane na ludzi, Maine Coony zazwyczaj dobrze radzą sobie nawet z małymi dziećmi i psami. Znane są również z dziwnego, niemal świergoczącego dźwięku, jaki wydają.

Ponieważ są długowłose, Maine Coony powinny być pielęgnowane co tydzień, a ponadto dość często się gubią. Do najczęstszych problemów zdrowotnych należą choroby serca i dysplazja stawów biodrowych.

Koty syjamskie, będące jedną z najstarszych ras, są długie, szczupłe, atletyczne i mają wysoki poziom energii. Uwielbiają się wspinać i obserwować świat z wysokich miejsc, więc grzędy lub kocie drzewka są dla nich koniecznością. Są gadułami w kocim świecie, często prowadzą rozmowy ze swoimi właścicielami.

To bardzo wymagające koty, które potrzebują ciągłej uwagi, dlatego najlepiej czują się w towarzystwie innych kotów syjamskich. Lubią kontakt z ludźmi i często przywiązują się do jednej osoby bardziej niż do innych.

Problemy zdrowotne obejmują problemy z zębami i oczami, ale koty te są zazwyczaj zdrowe i długowieczne – twierdzą lekarze weterynarii.

Te duże, półdługowłose koty są spokojne i łagodne, ale bardzo potrzebują kontaktu z człowiekiem. Dobrze dogadują się z dziećmi i łatwo poddają się szkoleniu, w tym nauce sztuczek i chodzenia na smyczy. Pielęgnacja jest konieczna, ale nie tak często jak w przypadku persów. Mimo że zrzucają liście, nie są uważane za psy silnie zrzucające liście. Ragdolle to zdrowa rasa, która może dożywać nawet kilkunastu lat.

Abisyńczyki to bardzo energiczne koty, które potrzebują miejsca do biegania i wspinania się. Są inteligentne i nerwowe, i chociaż są zorientowane na ludzi, nie są kotami na kolanach. Abys może nie być najlepszym zwierzakiem dla młodszych dzieci, ale potrzebuje towarzystwa innych kotów lub zwierząt domowych. Ich gładka, krótka sierść sprawia, że pielęgnacja nie jest konieczna, ale zdarza im się ulewać. Problemy zdrowotne obejmują niektóre problemy z zębami i uszami.

Znajdź idealnego kota

Kent twierdzi, że przy tak szerokim wyborze należy się nie spieszyć i wybrać nowego zwierzaka, kierując się jego osobowością i potrzebami, które będą pasować do naszego stylu życia. Ludzie często wybierają kota na podstawie jego wyglądu, nie sprawdzając, jaki jest naprawdę – mówi Kent. To może prowadzić do prawdziwych problemów. Jednak dzięki niewielkim badaniom można znaleźć idealnego kota dla swojego domu i rodziny.