Strona główna Blog Strona 2867

Jak powstrzymać kota przed wymiotowaniem

0

Dowiedz się, co powoduje, że Twój kot wymiotuje i co możesz zrobić, aby temu zapobiec. Dowiedz się, kiedy należy wezwać weterynarza.

Co robić, gdy mój kot wymiotuje?

Wszystkie koty od czasu do czasu wymiotują, ale powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że wymioty są normalnym zachowaniem u kotów. Jeśli Twój kot wymiotuje częściej niż raz w tygodniu lub nawet stale co kilka tygodni, powinieneś skontaktować się z lekarzem weterynarii. Częste lub powtarzające się wymioty nie są normalnym zachowaniem u Twojego kota.

Koty mogą mieć rozstrój żołądka z wielu powodów. Jeśli Twój kot często wymiotuje, umów się na wizytę u lekarza weterynarii, aby znaleźć przyczynę. Twój kot może wymiotować jedzeniem, kaszleć lub reagować na coś, co zjadł. Ważne jest, aby mieć na niego oko i upewnić się, że nie miał kontaktu z substancją toksyczną lub że coś utkwiło mu w gardle.

Dlaczego koty wymiotują?

Koty mogą wymiotować nawet wtedy, gdy nie są chore. Jeżeli kot wymiotuje zaraz po jedzeniu, może jeść zbyt dużo lub zbyt szybko. Może to być reakcja na zmianę diety lub zjedzenie czegoś, czego nie powinien, np. gumki lub kawałka sznurka.

Winne mogą być również kule włosowe. Koty długowłose lub koty, które często się pielęgnują, mogą mieć w żołądku kłębki sierści. Kule włosowe powinny być wydalane przez kota co tydzień lub dwa, aby uniknąć zablokowania jelit. Wydalanie kul włosowych nie powinno być jednak dla kota bolesne. Aby to ułatwić, możesz regularnie szczotkować sierść kota lub podawać mu dostępne bez recepty suplementy diety.

Inne, poważniejsze schorzenia, które mogą powodować wymioty u kota, to m.in:

Ciała obce w przewodzie pokarmowym

Alergie pokarmowe

Zatrucie

Pasożyty jelitowe

Choroby zapalne jelit

Cukrzyca

Nadczynność tarczycy

Choroby nerek

Rak

Choroby te mogą zagrażać życiu, ale wczesne wykrycie i leczenie może pomóc Twojemu kotu żyć długo i zdrowo.

Objawy, których należy szukać u kota

Lekarz weterynarii poprosi o zebranie dokładnego wywiadu na temat stanu zdrowia i zachowania kota. Przed wizytą należy zwrócić uwagę, czy u kota występują następujące objawy:?

  • Letarg lub depresja?

  • Zmiana apetytu lub nawyków żywieniowych

  • Utrata wagi

  • Krew w wymiocinach

  • Ból w nadbrzuszu (jeśli reaguje gwałtownie na dotyk)

  • Częstotliwość wymiotów

  • Zmiana diety

  • Dostęp do roślin lub innych środków spożywczych lub substancji

  • Jeśli w Twoim gospodarstwie domowym są inne koty lub zwierzęta dotknięte chorobą

Pomoże to lekarzowi weterynarii ustalić, czy kot wymaga dalszych badań lub analizy krwi.

Ciąg dalszy

Jak rozpoznać, że kot wymiotuje?

Zanim kot zwymiotuje, może mieć mdłości. Może być niespokojny, ślinić się lub wielokrotnie połykać. Wymioty rozpoczynają się od intensywnych skurczów mięśni brzucha kota. Następnie kot wydala to, co znajduje się w żołądku lub gardle.

Kaszel u kotów może przypominać wymioty. Kiedy kot kaszle, kładzie się na wszystkich czterech łapach i wyciąga szyję. Następnie wykrztusza pianę, którą może natychmiast ponownie połknąć.

Istnieje również różnica między regurgitacją a wymiotami. Zwymiotowanie wymaga od kota mniej wysiłku i zazwyczaj nie wiąże się ze skurczami brzucha. Regurgitacja często występuje zaraz po jedzeniu lub piciu i może być oznaką problemu z przełykiem kota.

Pokazanie lekarzowi weterynarii nagrania wideo przedstawiającego wymioty kota może pomóc mu w rozróżnieniu wymiotów, kaszlu i regurgitacji.

Leczenie wymiotów u kota

Jeśli u kota występują wymioty z powodu kul włosowych, spróbuj zmienić karmę na taką, która zawiera formułę przeciw kulom włosowym. Karma dla kotów z formułą kul włosowych pomaga zapobiegać tworzeniu się kul włosowych, rozkładając je za pomocą specjalnych enzymów.

Jeśli Twój kot wymiotuje z powodu przejedzenia, być może będziesz musiał kontrolować i zmienić ilość podawanego mu jedzenia. Możesz kupić miskę, która sprawi, że kot będzie musiał pracować nad jedzeniem i będzie jadł wolniej. Możesz także spróbować podawać kotu mniejsze porcje częściej w ciągu dnia.

Jeśli jednak Twój kot wymiotuje kilka razy dziennie lub kilka dni z rzędu, może to oznaczać, że ma inny problem zdrowotny, który wymaga leczenia przez weterynarza. Lekarz weterynarii przeprowadzi badania w celu zidentyfikowania choroby podstawowej i może przepisać leki, aby ją wyleczyć. ?

Zapobieganie wymiotom u kota

Koty są ciekawskimi stworzeniami i mogą przypadkowo dostać się do rzeczy, które mogą wywołać u nich chorobę. Najlepiej trzymać toksyczne rośliny, lekarstwa dla ludzi, włóczkę, sznurek, czekoladę i inne małe przedmioty poza zasięgiem kota. Mogą one zjeść lub połknąć te przedmioty i spowodować komplikacje trawienne.

Jeśli Twój kot często wymiotuje, lekarz weterynarii powinien zdiagnozować przyczyny tego stanu rzeczy. Najlepiej nie wahaj się zabrać kota do weterynarza, jeśli podejrzewasz, że jest chory.

Uszy kota: wskazówki dotyczące leczenia i czyszczenia

0

Dowiedz się, jak czyścić uszy kotów, w tym jak bezproblemowo aplikować leki.

Jak rozumieć uszy kota

Uszy kota składają się z ucha zewnętrznego, ucha środkowego i ucha wewnętrznego. Bardzo ważne jest zrozumienie budowy uszu kota, abyś wiedział, które ich części należy czyścić, a których unikać. Zbyt głębokie czyszczenie uszu kota może spowodować ich uszkodzenie.

Ucho zewnętrzne. Ucho zewnętrzne, czyli płatek ucha, to ta część, którą widzisz. U większości kotów uszy są wysklepione w delikatny szpic, z wyjątkiem kilku ras, które mają zagięte płatki uszu.

Wewnątrz płatka ucha znajduje się przewód słuchowy kota, który prowadzi do ucha środkowego. Podczas gdy ludzie mają krótkie przewody słuchowe, do których łatwo zajrzeć, przewód słuchowy kota jest długi i wąski. Kończy się on ostrym zakrętem i przechodzi w ucho środkowe, gdzie cienka błona bębenkowa oddziela ucho zewnętrzne od środkowego.

Ucho środkowe. W uchu środkowym za błoną bębenkową znajdują się trzy delikatne kosteczki, które chronią jamę zwaną bańką. W jamie tej znajduje się mały przewód, który prowadzi do ucha wewnętrznego, znajdującego się za jamą ustną kota.

Ucho wewnętrzne. Ucho wewnętrzne łączy uszy kota z mózgiem za pomocą nerwów. Nerwy te komunikują się, zapewniając kotu słuch i równowagę.

Oznaki, że Twój kot potrzebuje czyszczenia uszu

Drapanie uszu. Jeśli Twój kot często drapie się po uszach, może potrzebować czyszczenia uszu. Oznaki świadczące o tym, że kot drapie się po uszach częściej niż zwykle to:

  • Utrata sierści na zewnętrznej stronie uszu

  • Rozdarcie na krawędziach uszu

  • Krwawienie z wewnętrznej lub zewnętrznej strony ucha?

  • Strupki z pękającej skóry

Woskowina uszna. Wewnętrzna strona uszu kotów jest zazwyczaj różowa. Woskowina uszna jest czarna, choć zazwyczaj nie powinno być jej widać zbyt wiele. Jeśli wnętrze ucha kota jest czarne i ma plamki, oznacza to, że woskowiny jest za dużo. Roztocza często powodują nadprodukcję woskowiny usznej u kotów.

Infekcja. Jeśli podejrzewasz, że Twój kot ma infekcję ucha, możesz szukać takich objawów jak:

  • Wnętrze ucha jest czerwone, a nie różowe

  • Wydzielina wyciekająca z ucha

  • Nieprzyjemny zapach, który nie znika

  • Kot potrząsa głową lub pociera uszami o podłogę

Kroki czyszczenia lub leczenia uszu kota

Większość kotów nie lubi, gdy ktoś czyści im uszy. Konieczne może być mocne i bezpieczne przytrzymanie kota, aby nie miał zbyt wiele miejsca na poruszanie się podczas czyszczenia. Jeśli to możliwe, poproś o pomoc przyjaciela lub członka rodziny, aby kot nie poruszał się za bardzo i przypadkowo nie wyrządził szkody.

Wybierz środek czyszczący. Gdy już zdecydujesz się na czyszczenie uszu kota, możesz wybrać środek czyszczący, który spełni Twoje oczekiwania. Infekcje muszą być traktowane inaczej niż roztocza lub wrażliwe uszy. Jeżeli nie jesteś pewien, jakiego płynu do czyszczenia uszu kota użyć, porozmawiaj z lekarzem weterynarii. Może on przepisać lek, który będzie skuteczny w leczeniu chorób uszu Twojego kota.

Zbierz zapasy. Przeczytaj wcześniej instrukcję, aby wiedzieć, jakie środki są potrzebne do czyszczenia uszu kota. Do najczęściej używanych przyborów należą:

  • Waciki

  • Q-tips

  • Ręcznik

  • Płukanie uszu?

  • Pęseta

Usuń woskowinę i wydzielinę z ucha. Użyj patyczków higienicznych do czyszczenia wewnętrznej strony płatka ucha C, a nie kanału słuchowego C i usuń woskowinę lub inne wydzieliny z uszu kota. Zachowaj ostrożność, aby nie włożyć patyczka Q zbyt głęboko, w przeciwnym razie możesz uszkodzić błonę bębenkową kota. Umieść końcówkę Q-tip i przesuń ją w górę w miejscu, w którym widzisz nagromadzoną wydzielinę.

Usuwanie woskowiny usznej i wydzieliny zapewnia, że więcej płynu do płukania uszu lub leku dotrze do skóry kota. Jeśli uszy Twojego kota są już podrażnione, możesz rozważyć pominięcie tego kroku, aby nie powodować dodatkowego bólu.

Nałóż roztwór. Najpierw zaaplikuj kilka kropli do wnętrza płatka ucha. Kroplomierz do środków czyszczących lub lekarstw powinien mieć długą końcówkę, która sięga do kanału słuchowego kota. Potrzyj płatek ucha od zewnątrz, aby równomiernie rozprowadzić lek lub płyn czyszczący. Delikatnie włóż końcówkę głębiej do ucha kota, aby zaaplikować kilka kropli do środka.

Nie wciskaj butelki zbyt głęboko ani nie wciskaj jej na siłę do ucha kota. Zwróć uwagę, kiedy aplikujesz krople na płatek ucha, aby wiedzieć, jak mocno należy ścisnąć butelkę w kanale słuchowym. Zbyt mocne ściśnięcie może spowodować zbyt duże ciśnienie lub zbyt dużą ilość roztworu. Ponownie masuj zewnętrzną część ucha kota przez około 30 sekund, tym razem wywierając większy nacisk, aby rozprowadzić lek głębiej w uchu kota.

Twój kot prawdopodobnie potrząsa głową w odpowiedzi na czyszczenie ucha, dlatego możesz zauważyć, że część roztworu wyciekła. Użyj wacików lub ręcznika, aby usunąć resztki leku.

Interwencja weterynaryjna

W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja lekarza weterynarii, który zajmie się Twoim kotem. Lekarz weterynarii może zalecić uspokojenie kota, jeśli:

  • Kot nie rusza się, gdy próbujesz wyczyścić mu uszy

  • Podejrzewasz uszkodzenie ucha środkowego lub wewnętrznego u kota

  • Myślisz, że w uszach Twojego kota mogą znajdować się obce zanieczyszczenia?

  • Lekarz weterynarii chce pobrać próbki woskowiny usznej lub wydzieliny w celu przesłania ich do diagnostyki

Jak kupić najlepszą karmę dla kota: produkty uboczne, ziarno, cena i wielkość porcji

0

Przy tak wielu markach karmy dla kotów w sklepach, rodzice zwierząt łatwo mogą się pogubić. Doctor wyjaśnia, jak wybrać najzdrowszą dietę dla swojego kociego przyjaciela.

Twój kot jest takim samym członkiem rodziny jak każdy inny. Chcesz mieć pewność, że dokonujesz najlepszych wyborów dla jego zdrowia, w tym także w zakresie kupowanej karmy. Jednak przy tak wielu markach i składach karm na sklepowych półkach, rodzice zwierząt mogą łatwo się pogubić.

Zapewnienie pożywnej diety Twojemu pupilowi nie jest tak trudne, jak mogłoby się wydawać. Kilka wskazówek od profesjonalistów może pomóc Ci uniknąć niektórych powszechnych błędów.

1. Nie ma jednego najlepszego rodzaju białka.

Koty potrzebują białka zwierzęcego, tłuszczu oraz innych witamin i minerałów – a składniki te mogą pochodzić z wielu różnych źródeł. Białko w komercyjnych karmach dla kotów może pochodzić z kurczaka, drobiu, wołowiny, jagnięciny, ryb, wątroby lub produktów ubocznych z mięsa lub kurczaka, zwanych również mączkami.

Jak twierdzi Joseph Wakshlag, DVM, profesor nadzwyczajny Cornell University College of Veterinary Medicine, dla zdrowego kota bez alergii pokarmowych każdy z tych składników (zarówno w postaci mokrej, jak i suchej) jest dobrym wyborem.

Zamiast martwić się o konkretne składniki, zwróć uwagę na gwarancję wartości odżywczej karmy. Na etykiecie powinna znajdować się informacja, że testy przeprowadzone przez Association of American Feed Control Officials (AAFCO) wykazały, że produkt zapewnia kompletne i zbilansowane odżywianie, lub że został opracowany tak, aby spełniać poziomy żywieniowe ustalone przez AAFCO Cat Food Nutrient Profiles. Karma (lub przysmaki), która nie posiada jednego z tych oświadczeń, nie powinna stanowić głównego posiłku Twojego kota.

2. Produkty uboczne nie są złe.

Niektóre marki twierdzą, że ich karma jest lepsza, ponieważ nie zawiera produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ani mączek z produktów ubocznych. Składniki te to zmielone części tusz zwierzęcych, w tym szyje, łapy, jelita i kości. Jestem jednak wielkim fanem stosowania produktów ubocznych, mówi Wakshlag. Mają one o wiele więcej składników odżywczych niż czyste mięso. Na przykład w produkcie ubocznym z kurczaka można znaleźć witaminę A, witaminę D, cynk i miedź, a nie tylko białko zawarte w piersi kurczaka.

3. Nawet mięsożercy potrzebują węglowodanów.

Zboża i inne węglowodany w karmach dla kotów cieszą się złą sławą.

Ale to, że koty są prawdziwymi mięsożercami, nie oznacza, że węglowodany są dla nich szkodliwe – mówi Sherry Sanderson, DVM, dietetyk weterynaryjny z Uniwersytetu Georgii. W ciągu ostatnich 10 lat zaobserwowała ona tendencję do stosowania diet niskowęglowodanowych u kotów, ale ostrzega przed nimi. Jej zdaniem dieta niskowęglowodanowa oznacza zazwyczaj wysoką zawartość tłuszczu, co naraża zwierzęta na ryzyko otyłości i cukrzycy. Kolejny popularny mit dotyczący karmy dla zwierząt domowych: Ziarna są tylko wypełniaczem bez prawdziwych składników odżywczych. Ziarna dostarczają wielu niezbędnych składników odżywczych, których potrzebują zarówno psy i koty, jak i ludzie, mówi Sanderson.A jeśli martwisz się, że Twój kot jest uczulony na ziarna, nie jesteś w błędzie – niektóre koty mogą być uczulone, ale większość nie jest. W rzeczywistości, częściej są one uczulone na białka zwierzęce.

4. Różne grupy wiekowe mają różne potrzeby.

Kocięta potrzebują kwasu dokozaheksaenowego (DHA), rodzaju zdrowego tłuszczu, który jest ważny dla rozwoju mózgu i oczu. Jeśli na produkcie jest napisane, że zawiera kwasy tłuszczowe omega-3, należy przyjrzeć się bliżej, aby dowiedzieć się, jaki rodzaj kwasów zawiera – mówi Sanderson. Roślinne kwasy omega-3, takie jak te zawarte w siemieniu lnianym, nie są dobrym źródłem DHA. Dla dorosłych kotów Sanderson zaleca karmy zawierające olej rybny – który dostarcza im DHA i zmniejsza stany zapalne – oraz probiotyki, które odżywiają ich zdrowe bakterie jelitowe. Z wiekiem koty potrzebują również innych składników odżywczych, takich jak większa ilość tłuszczu. Kiedy Twój kot skończy 7 lat, zapytaj lekarza weterynarii, czy powinieneś zmienić karmę na formułę dla seniorów.

5. Wyższa cena nie zawsze oznacza lepszą jakość.

Zamiast kupować karmę na podstawie ceny, Sanderson lubi sprawdzać etykę i praktyki produkcyjne firm produkujących karmę dla zwierząt. Jeśli firma zarabia dużo pieniędzy, ale przeznacza je w całości na reklamę, a nie na badania – lub mówi konsumentom takie rzeczy, jak to, że karmienie produktami ubocznymi lub zbożami jest złe – generalnie nie polecam takich diet – mówi. FDA reguluje wszystkie karmy dla zwierząt domowych i wymaga od marek spełnienia pewnych standardów, aby mogły być sprzedawane w USA.

6. Być może karmisz Fluffy’ego zbyt intensywnie.

Przejadanie się jest problemem numer jeden, który obserwujemy zarówno u kotów, jak i u psów – mówi Wakshlag.

Według Association for Pet Obesity Prevention, około 58% kotów w Ameryce ma nadwagę. Ryzyko wystąpienia u nich problemów z wagą jest wyższe niż u psów, częściowo dlatego, że często nie mają tyle ruchu, co ich psi przyjaciele. Poradź się lekarza weterynarii, ile kalorii dziennie powinno spożywać Twoje zwierzę, i sprawdź etykiety na karmach, aby upewnić się, że podajesz porcje odpowiadające temu zapotrzebowaniu. Zastanów się też dwa razy, zanim zostawisz kotu stertę jedzenia, aby mógł się nim żywić przez cały dzień. Może to działać w przypadku niektórych wybrednych kotów, ale inne będą jeść więcej, niż powinny. Jeśli jest to zgodne z Twoim planem dnia, podziel karmę na dwie porcje dziennie.

W jaki sposób koty zarażają się grzybicą płuc? Objawy i leczenie

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o chorobie płuc u kotów, poznaj jej przyczyny, objawy i sposoby leczenia.

Co należy wiedzieć o chorobie płuc u kotów?

Motylica płucna jest chorobą płuc występującą najczęściej u kotów bezdomnych, kotów wolno żyjących oraz polujących kotów żyjących na zewnątrz.

Co to jest nicień płucny?

Mól płucny jest pasożytem, który zaraża płuca Twojego kota. Istnieje kilka rodzajów pasożytów, które powodują zarażenie, ale najczęstszym z nich jest Aelurostrongylus abstrusus. Inne to: Eucoleus aerophilus, zwany również Capillaria aerophila oraz Troglostrongylus brevoir.

Różne szczepy zazwyczaj zarażają różne obszary płuc. „A. abustrus” zwykle zaraża odgałęzienia płuc zwane oskrzelikami, małe woreczki powietrzne zwane pęcherzykami płucnymi oraz przewody pęcherzykowe, które łączą oskrzeliki z woreczkami. „E. aerophilus” rozwija się w płucach, ale przyczepia się również do tchawicy.

W miarę wzrostu larwy układ odpornościowy wysyła w ten rejon różne rodzaje komórek odpornościowych. Jeśli mimo to osiągną dojrzałość, pasożyty mogą zacząć uszkadzać płuca i prowadzić do bardziej zauważalnych objawów.

W jaki sposób koty zarażają się nicieniem płucnym?

Koty zarażają się motylicą płucną z otoczenia. Pasożyt ten zaraża ślimaki, ślimaki, żaby, jaszczurki, karaluchy, ptaki i gryzonie. Koty zarażają się, gdy piją wodę lub jedzą zwierzęta zarażone larwami.

Młode robaki wędrują z jelit przez układ krwionośny do płuc, gdzie składają jaja. Koty wykasłują jaja, połykają je i wydalają do środowiska z kałem. Ślimaki i inne zwierzęta zjadają kał, zarażają się, koty zjadają je i cykl trwa dalej.

Koty wychodzące na zewnątrz, koty bezdomne lub koty, które polują i jedzą zwierzęta są bardziej narażone na zarażenie się grzybicą płuc. Koty nie zarażają się motylicą płucną od ludzi i zazwyczaj nie zarażają się nią od innego kota. Niektóre badania sugerują, że zakażona kotka-matka może jednak przekazać je swoim kociętom.

Jakie są objawy robaka płucnego u kotów?

Większość zdrowych kotów bez problemu radzi sobie z łagodnym zarażeniem nicieniem płucnym i nie ma żadnych oznak ani objawów. Ogólnie rzecz biorąc, im więcej jest pasożytów, tym gorsze są objawy, a wiek i ogólny stan zdrowia kota może również wpływać na przebieg zarażenia. Młode, stare i chore koty mogą mieć trudniejsze warunki.

Objawy motylicy płucnej u kotów mogą obejmować:

  • Kaszel

  • Kaszel?

  • Oddychanie przez otwarte usta

  • Duszność

  • Szybkie oddychanie

  • Wydzielina z nosa

  • Kichanie?

Ciąg dalszy

Jak rozpoznaje się zarażenie grzybicą płuc u kotów?

Lekarz weterynarii zapozna się z historią choroby i objawami oraz przeprowadzi badanie fizykalne kota. Jeżeli Twój kot poluje lub wędruje na wolności, a mieszkasz w rejonie, w którym często występuje grzybica płuc, lekarz może podejrzewać obecność pasożyta. Mączniak płucny może jednak przypominać inne schorzenia i może być trudny do zdiagnozowania, dlatego lekarz weterynarii będzie musiał przeprowadzić pewne badania.

W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może zbadać próbkę kału na obecność larw, ale koty nie zawsze wydalają jaja z kałem, więc choć jest to prosty test, nie zawsze jest najbardziej wiarygodny.

Czasami lekarz weterynarii może wykonać badanie płukania płuc, polegające na wpłukaniu sterylnego płynu do tchawicy kota, a następnie szybkim odessaniu płynu. Próbkę bada się pod kątem obecności pasożytów i larw oraz w celu wykluczenia bakterii lub innych problemów.

Lekarz weterynarii może również wykonać zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, które może wykazać stan zapalny w płucach. Pasożyty zazwyczaj nie są widoczne na zdjęciu rentgenowskim, więc diagnoza jest zazwyczaj wynikiem innych badań.

Jakie jest leczenie robaków płucnych u kotów?

Jeżeli u kota występuje łagodna infekcja wywołana przez nicienie płucne bez objawów, zazwyczaj choroba ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni.

Jeśli u kota występują poważne objawy, należy zabrać go do weterynarza. Dzięki leczeniu, stan kotów poprawia się bez komplikacji. Jednak nieleczona infekcja może prowadzić do poważniejszych problemów z płucami, dlatego nie należy polegać na domowych lub naturalnych sposobach leczenia grzybicy płuc u kotów.

Lekarz weterynarii przepisze leki odrobaczające, które mogą zawierać:

  • Ivermectin

  • Moksydektyna?

  • Selamektyna?

  • Emodepside?

  • Fenbendazol?

Czasami zakażenie pasożytami może prowadzić do innych zakażeń bakteryjnych. Jeśli w tym samym czasie kot zachoruje na zapalenie płuc, lekarz weterynarii przepisze mu również antybiotyki. Jeśli infekcja jest poważna, lekarz może również podać kotu leki sterydowe, zastosować tlenoterapię i zatrzymać go w szpitalu w celu monitorowania.

Czy można zapobiec zarażeniu kotów grzybicą płuc?

Ponieważ koty zarażają się glistą płucną poprzez zjadanie zarażonych zwierząt, najlepszym sposobem zapobiegania zarażeniu kotów jest ograniczenie polowań na wolnym wybiegu i na świeżym powietrzu.

Regularne podawanie leków na odrobaczanie może również pomóc w zabiciu pasożytów, zanim staną się one problemem. Leki na robaki dostępne w sklepie mogą jednak nie leczyć robaków płuc u kotów. Lekarz weterynarii może podać regularny lek zwany spot-on, który podaje się na tylną część szyi. Może on również pomóc w leczeniu innych problemów, takich jak kleszcze czy pchły.

U większości kotów leczenie przynosi poprawę, więc jeśli Twój kot wykazuje objawy choroby płuc, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Opieka nad kotem: jak pomóc kotu zachować zdrowie fizyczne i psychiczne?

0

Dowiedz się, jak zapewnić kotu aktywność fizyczną i zdrowie psychiczne.

Idź na spacer

Być może nie myślisz o tym, aby zapinać kota na smycz, aby wyjść na spacer, ale przy odrobinie wprawy można go wytresować. Spacer zapewnia kotu ćwiczenia i stymulację umysłową. Należy pamiętać, że kot może bardzo łatwo wyswobodzić się z obroży, dlatego zamiast niej należy zakupić szelki, które będą mocowane wokół ciała kota.

Najłatwiej jest przyzwyczaić kociaka do smyczy już na wczesnym etapie jego życia. Zacznij powoli, najpierw pozwalając kotu nosić szelki bez smyczy. Kiedy uznasz, że kot jest już gotowy, zacznij go szkolić, zapinając smycz i pozwalając mu na zwiedzanie domu, a następnie podwórka.

Zwracaj uwagę na psy mieszkające w twoim sąsiedztwie i staraj się planować spacery tak, by odbywały się wtedy, gdy inni nie wychodzą ze swoimi zwierzętami. Zwracaj uwagę na otoczenie, a jeśli zobaczysz przed sobą psa, podnieś kota i nieś go, dopóki nie znajdziesz się w bezpiecznej odległości od psa.

Po powrocie do domu natychmiast zdejmij smycz. Nie powinieneś nigdy zostawiać kota przywiązanego do czegokolwiek za pomocą smyczy, chyba że jesteś w zasięgu wzroku i nadzorujesz jego eksplorację.

Okna

Dla kotów możliwość wyjrzenia na zewnątrz jest stymulująca psychicznie i zapewnia im całodzienną rozrywkę. Jeśli masz żaluzje lub inne zasłony okienne, które uniemożliwiają kotu obserwowanie otoczenia, rozważ poświęcenie jednego okna dla zdrowia psychicznego kota.

Podnieś żaluzje na tyle daleko, aby kot mógł usiąść na parapecie. Możesz nawet zainstalować grzędę dla kota, która zapewni mu więcej miejsca na wyciągnięcie się i odpoczynek, podczas gdy on będzie mógł obserwować, co dzieje się na zewnątrz. Jest to szczególnie ważne, jeśli pracujesz w pełnym wymiarze godzin poza domem, aby kot nie nudził się przez cały dzień.

Zdrowa waga

Jednym ze sposobów zapewnienia kotu zdrowia psychicznego i fizycznego jest pomoc w utrzymaniu prawidłowej wagi. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, ile powinien ważyć Twój kot i jaka karma dla kota jest najlepsza dla jego ogólnego zdrowia. Tak jak zdrowa dieta pomaga nam czuć się lepiej, tak samo pomaga ona Twojemu kotu.

Jeśli Twój kot ma nadwagę, poświęć 15-20 minut dziennie na zabawę z kotem w sposób, który zapewni mu dużą aktywność. Pomysły na zabawę obejmują:

  • gonienie się nawzajem lub zabawa w berka (peek-a-boo)

  • Zabawa w chowanego

  • Używanie wskaźnika laserowego

  • Zabawki z piór?

  • Papierowe torby i pudełka do eksploracji

Drzewa dla kotów

W wielu sklepach zoologicznych dostępne są grzędy, kondory i drzewa, które zapewniają kotu pionową przestrzeń do eksploracji. Konstrukcje te są zazwyczaj wielopoziomowymi wieżami z miejscami do siedzenia i na nich. Mogą być wykonane z dywanu lub innych materiałów, które zachęcają kota do zagłębiania pazurów w celu wspinania się i drapania.

Chęć ostrzenia pazurów jest dla kotów czymś naturalnym, a grzęda lub drzewo może pomóc uchronić przed ich pazurami inne meble. Jeśli to możliwe, ustaw co najmniej dwie wieże w różnych pomieszczeniach swojego domu. Rozważ umieszczenie ich przy oknach i okresowe zmienianie ich położenia, aby kot otrzymywał dodatkową stymulację umysłową, przebywając w różnych częściach domu.

Zmieniaj zabawki

Możesz dawać kotu małe zabawki w kształcie myszek, piłeczek i piórek, którymi może się bawić, kiedy nie ma Cię w domu. Przechowuj kolekcję zabawek i co tydzień zmieniaj dostępne zabawki, aby kot miał stale coś nowego do zabawy. Pamiętaj, aby schować wszystkie zabawki sznurkowe, kiedy nie nadzorujesz zabawy, aby kot nie mógł się w nie zaplątać.

Oferuj smakołyki

Możesz oferować kotu smakołyki, ale zastanów się, w jaki sposób możesz zachęcić go do zdobywania ich poprzez aktywność. Ukrywając smakołyki w zabawkach, kot poczuje nagrodę za pracę włożoną w zdobycie smakołyka i zaspokoi swój instynkt polowania na jedzenie.

Zabawki ze smakołykami można kupić w sklepie zoologicznym lub wykonać samodzielnie w domu. Dodaj smakołyki do rolek po papierze toaletowym i złóż ich końce tak, aby kot musiał się wysilić, aby otworzyć rolkę i wyjąć z niej smakołyki. Możesz nawet zrobić otwory po bokach, aby kot mógł lepiej wyczuć smakołyki.

Możesz umieścić smakołyki w rolkach po papierze toaletowym z otworami wystarczająco dużymi, aby smakołyki się przez nie zmieściły, zabezpieczając końce, aby się nie otwierały. Kot musi poruszać rolką tak długo, aż smakołyki wypadną z otworów.

Pamiętaj, że tylko 10-15% diety Twojego kota powinno składać się ze smakołyków. Przysmaki dla kotów są zazwyczaj wysokokaloryczne i mogą nie zaspokajać ich potrzeb żywieniowych w taki sam sposób, jak sucha lub mokra karma. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, jakie przysmaki są najlepsze dla zdrowia Twojego kota.

Buprenorfina dla kotów: Do czego służy i jak ją podawać

0

Oto co należy wiedzieć o buprenorfinie dla kotów. Dowiedz się, dlaczego buprenorfina została przepisana Twojemu kotu, jaka jest jej dawka, jak ją podawać i jakie są jej skutki uboczne.

Co należy wiedzieć o buprenorfinie dla kotów?

Buprenorfina jest lekiem przeciwbólowym o krótkotrwałym działaniu, który jest często łączony z innymi lekami w celu leczenia łagodnego lub umiarkowanego bólu u kotów. Jest ona zazwyczaj podawana podskórnie (pod skórę) lub podjęzykowo (pod język). Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o buprenorfinie dla kotów.

Co to jest buprenorfina dla kotów?

Buprenorfina (Buprenex, Simbadol, Belbuca) jest lekiem przeciwbólowym zatwierdzonym przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do stosowania u kotów i ludzi. Lek ten nie jest oficjalnie zatwierdzony do stosowania u innych zwierząt. FDA zezwala jednak lekarzom weterynarii na podawanie zwierzętom produktów zawierających ten lek w określonych sytuacjach, w przypadku niektórych schorzeń.

Buprenorfina jest częściowym agonistą receptorów opioidowych mu (). Jako częściowy agonista jest bezpieczniejszym lekiem przeciwbólowym niż pełne agonistyczne opioidy, takie jak morfina. Chociaż lek ten ma pewne działania niepożądane u kotów, przedawkowanie zdarza się rzadko. Dzieje się tak dlatego, że w przeciwieństwie do innych opioidów, buprenorfina przynosi ulgę w bólu przy minimalnych efektach depresji oddechowej.

Dawkowanie buprenorfiny u kotów

Jeśli Twój kot odczuwa ból, lekarz weterynarii może przepisać mu buprenorfinę, aby pomóc w jego zwalczaniu. Buprenorfina jest dostępna wyłącznie na receptę w postaci roztworu do wstrzykiwań lub doustnie. Po zabiegu chirurgicznym buprenorfina jest podawana w celu zwalczania ostrego bólu dożylnie (IV) lub domięśniowo (IM) w dawce od 0,02 do 0,04 miligrama na kilogram.

Buprenorfina jest doskonałą metodą leczenia bólu u kotów w warunkach domowych. Zazwyczaj dawka podtrzymująca w leczeniu bólu wynosi od 0,01 do 0,04 miligrama na kilogram masy ciała, podawana dożylnie lub przezśluzówkowo.

Buprenorfina jest zazwyczaj podawana co 8 do 12 godzin (dwa do trzech razy dziennie). Jeśli podczas stosowania tego leku kot wydaje się odurzony, należy omówić z lekarzem weterynarii, czy nie należy zmniejszyć dawki.

Buprenorfina dla kotów: Jak podawać dawkę

Lekarz weterynarii może przepisać buprenorfinę w postaci zastrzyku, kropli doustnych lub aerozolu do zwalczania bólu. U kotów buprenorfina może być podawana do mięśnia (domięśniowo), do żyły (dożylnie) lub przez błonę śluzową (przezśluzówkowo).

Zazwyczaj konieczne jest podawanie buprenorfiny drogą przezśluzówkową. Wynika to z faktu, że buprenorfina może być wchłaniana do organizmu przez błony śluzowe lub dziąsła. Droga przezśluzówkowa jest preferowaną drogą podawania leku, ponieważ jest nieinwazyjna, a lek jest łatwiejszy do podania. U kotów powszechną drogą podawania buprenorfiny jest droga przezśluzówkowa (w okolicy woreczka policzkowego) lub podjęzykowa (pod językiem).

Ciąg dalszy

Kot nie może przyjmować buprenorfiny połykając ją, ponieważ wątroba i jelita rozłożą większość leku. Dlatego lek nie będzie skuteczny w zwalczaniu bólu u Twojego zwierzęcia, jeśli zostanie połknięty. Zamiast tego buprenorfinę należy podawać kotu pod język lub w okolice policzka.

Droga donosowa lub podjęzykowa: Przygotuj odpowiednią ilość buprenorfiny w strzykawce. Lekarz weterynarii może przygotować dla Ciebie odpowiednią ilość leku w różnych strzykawkach. Aby uzyskać najlepszy efekt, należy wlać napełnioną wcześniej ilość buprenorfiny do jamy ustnej kota, do worka policzkowego lub tuż pod język. Buprenorfina jest silnie działającą substancją, dlatego dawka, którą musisz podać swojemu zwierzęciu, jest niewielka. Pamiętaj, aby podać dokładną dawkę przepisaną przez lekarza weterynarii.

Droga podskórna. Jeśli lekarz weterynarii zalecił Ci wstrzykiwanie leku pod skórę kota, upewnij się, że znasz technikę i miejsca, w których należy go podawać. Jeśli nie czujesz się pewnie podczas wykonywania tej procedury, możesz poprosić o pomoc. W tym przypadku lekarz weterynarii może również zaproponować inny sposób leczenia. Zazwyczaj nie ma konieczności podawania buprenorfiny drogą dożylną lub domięśniową.

Skutki uboczne stosowania buprenorfiny u kotów

Częstym działaniem niepożądanym buprenorfiny u kotów jest uspokojenie (senność, ospałość). Wymioty są również możliwym działaniem niepożądanym, ale występują rzadko.

Powszechnym działaniem niepożądanym wszystkich opioidów jest ich skłonność do wywoływania depresji oddechowej. Jednak to działanie niepożądane występuje rzadko u kotów przyjmujących buprenorfinę. Niemniej jednak, jeśli Twój pupil czasami przestaje oddychać lub ma problemy z oddychaniem, powinieneś natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Buprenorfina dla kotów: Jak długo działa?

Buprenorfina może sprawić, że zwierzę poczuje się lepiej w ciągu 1 do 2 godzin. Jednak efekt przeciwbólowy buprenorfiny jest krótkotrwały. Zazwyczaj przestaje ono działać w ciągu 6 do 8 godzin. Dlatego też buprenorfina jest zwykle przepisywana do stosowania dwa do trzech razy dziennie, w zależności od stanu zdrowia Twojego zwierzęcia. Jeśli u Twojego zwierzęcia występuje obniżona czynność wątroby i/lub nerek, korzyści ze stosowania buprenorfiny mogą trwać dłużej niż typowe 24 godziny.

Ciąg dalszy

Jak duża dawka buprenorfiny dla kotów to za dużo?

Nie podawaj kotu więcej niż zalecana dawka. Postępuj dokładnie według zaleceń lekarza weterynarii. W przypadku przedawkowania należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii lub centrum kontroli zatruć dla zwierząt. Chociaż przedawkowanie buprenorfiny rzadko zagraża życiu, może spowodować znaczny dyskomfort u kota.

Zabawki, gry i kocimiętka dla kotów: Zabawy z kotem

0

Poznaj różne rodzaje zabawek i gier, którymi może bawić się Twój kot.

Najprostszym sposobem, aby pomóc kotu wstać i poruszać się, jest pobudzenie jego instynktów za pomocą zabawek dla kotów.

Rodzaje zabawek dla kotów

Zabawki dla kotów występują w wielu kształtach i rozmiarach, a każdy kot ma swoje własne preferencje. Oto kilka głównych rodzajów zabawek, które warto wypróbować podczas zabawy z kotem.

Zabawki z kocimiętką. Większość kotów w Stanach Zjednoczonych lubi kocimiętkę. Kocimiętka może być umieszczana w zabawkach, pakowana w kulki lub po prostu rozsypywana na kartonach. Koty mogą bezpiecznie jeść kocimiętkę, więc nie martw się, jeśli ją zlizują.

Należy jednak uważać na pieszczoty kota podczas zabawy kocimiętką: niektóre koty są nadpobudliwe i mogą ugryźć, gdy w pobliżu znajduje się to zioło.

Niektóre zabawki z kocimiętką, które możesz wypróbować:

  • Piłeczki wypełnione kocimiętką

  • Suszona kocimiętka w gazecie

  • Świeże rośliny kocimiętki

Zabawki z piłką. Największym elementem zabawy większości kotów jest ich instynkt polowania na ofiary. Zabawki w kształcie piłek naśladują ruchy zwierząt drapieżnych, a wiele z nich może zawierać elementy wabiące, takie jak kocimiętka, szumiące dźwięki, futro i pióra lub smakołyki. Jeśli tylko jesteś skłonny wyciągać je spod kanapy, zabawki w kształcie piłki są doskonałym sposobem na urozmaicenie czasu.

Niektóre zabawki w kształcie piłek, które warto wypróbować:

  • Zwinięty papier?

  • Kulki w kształcie myszek

  • Piłeczki pingpongowe

  • Piłeczki z dzwoneczkami

Zabawki z różdżką. Zabawki różdżki to zazwyczaj patyki ze sznurkiem lub wstążką zwisającą z końca. Na końcu sznurka mogą znajdować się zabawki, piórka lub dźwięki, które przyciągają uwagę kota. Zabawki te pozwalają zwabić kota z pewnej odległości, dzięki czemu nie jesteś narażony na atak pazurów kota.

Ważne jest, aby po skończonej zabawie odłożyć zabawki z różdżką na miejsce. Dlaczego? Z trzech powodów:

  • Zabawka, która jest dostępna tylko od czasu do czasu, jest bardziej interesująca dla kota.

  • Pióra i wstążki mogą zostać łatwo rozgryzione przez kota, jeśli są pozostawione na zewnątrz.

  • Koty cenią sobie interakcję z ludźmi nawet bardziej niż większość zabawek. Utrzymywanie zabawki w związku z zabawą i z tobą pomaga budować więź z kotem.

Niektóre zabawki z różdżką, które możesz wypróbować:

  • Zabawki typu wędka

  • Różdżki domowej roboty, np. linijka i sznurowadło

  • Duże, kolorowe pióra ze sklepu z rękodziełem

Zabawki do podawania jedzenia. Swobodne karmienie kotów lub pozostawianie jedzenia na wierzchu przez cały czas jest wygodne. Jednak może to łatwo doprowadzić do nadwagi u zwierząt. Zabawki z dozownikiem pokarmu imitują konieczność polowania na jedzenie i zapobiegają nadmiernemu objadaniu się kota w ciągu dnia.

Zanim zaczniesz karmić kota wyłącznie za pomocą zabawek wydających jedzenie, poświęć trochę czasu na ich przeszkolenie. Umieść zabawki w całym domu pełne smakołyków i nagradzaj kota za odkrywanie zabawek. Kiedy kot nauczy się już, jak działają zabawki, możesz powoli zmniejszać ilość karmy w jego naczyniu i zwiększać ilość karmy w zabawkach, aż do momentu, kiedy będzie się żywił wyłącznie poprzez polowanie na zabawki.

Planowanie sesji zabawy

Koty lubią dreszczyk emocji związany z polowaniem, nawet w pomieszczeniach zamkniętych. Im bardziej możesz zasymulować polowanie na ofiarę podczas zabawy, tym większą frajdę będzie miał Twój kot. Niezależnie od tego, czy każesz zabawce uciekać przed kotem, czy pozwalasz mu wygrać i zabić ją, kot skorzysta z ćwiczeń i wysiłku umysłowego.

Inne wskazówki, o których należy pamiętać, aby zaangażować kota w zabawę, to:

  • Wybieraj zabawki, które kot lubi. Każdy kot ma swoje preferencje. Jeśli Twój kot uwielbia zabawki z różdżką, ale ignoruje piłki, podążaj za jego wskazówkami.

  • Chroń swoje kończyny. Koty gryzą instynktownie, kiedy polują. Trzymaj palce i dłonie z dala od ich pyska i nie zachęcaj kociąt do ostrej zabawy. W przeciwnym razie zabawa z nimi może szybko stać się bolesna, gdy podrosną.

  • Nie bój się robić przerw. Jeśli kot wydaje się nadpobudliwy i atakuje twoje ręce lub nogi, wycofaj się. Wróć i wznów zabawę, gdy kot się trochę uspokoi.

  • Unikaj świateł laserowych. Dla wielu kotów lasery, których nie mogą złapać, są frustrujące. Zamiast tego używaj zabawek z różdżką, które koty mogą złapać.

  • Baw się o różnych porach. Tak jak Ty lubisz bawić się rano lub wieczorem, tak Twój kot ma więcej energii w różnych porach dnia. Poeksperymentuj, aby sprawdzić, kiedy Twój kot najbardziej lubi się bawić, a następnie zaplanuj trochę czasu sam na sam ze swoim pupilem, aby zachęcić go do ćwiczeń.

  • Baw się z wszystkimi swoimi kotami. Jeśli masz kilka kotów, jeden z nich będzie prawdopodobnie dominował podczas zabawy w grupie. Jeśli to konieczne, rozdziel koty, aby zapewnić im wszystkim uwagę.

  • Unikaj niebezpiecznych zabawek. Nie pozwalaj kotu bawić się ostrymi przedmiotami, wstążką, gumkami, plastikowymi torebkami ani innymi małymi przedmiotami, które mógłby przypadkowo połknąć.

Zapewnienie kotu aktywności jest kluczowym elementem wzbogacenia jego życia. Niektóre z tych pomysłów na zabawę mogą być również przydatne w szkoleniu y naszego kota.

Co to jest zespół Hornera i jak chorują na niego koty?

0

Co to jest zespół Hornera i w jaki sposób występuje u kotów?

Co należy wiedzieć o zespole Hornera u kotów?

Zespół Hornera jest schorzeniem neurologicznym, które dotyka koty, psy, konie i różne inne gatunki zwierząt. Powoduje ona problemy z mięśniami twarzy i wyglądem oczu. Jeśli Twój kot cierpi na zespół Hornera, możesz zauważyć, że jedno z oczu kota wygląda na zapadnięte, tak jakby wślizgnęło się z powrotem do oczodołu. Może być również zaburzona ruchomość powiek.

Zespół ten jest zwykle związany z chorobą podstawową lub urazem. Powrót kota do zdrowia będzie zależał od tego, co było przyczyną zespołu.

Co to jest zespół Hornera u kotów?

Zespół Hornera jest zazwyczaj objawem problemów ze współczulnym układem nerwowym kota. Współczulny układ nerwowy jest częścią autonomicznego układu nerwowego, który wywołuje automatyczne reakcje fizyczne. Oddychanie, praca serca i trawienie to funkcje autonomiczne.

Autonomiczny układ nerwowy jest również odpowiedzialny za funkcjonowanie oczu kota. Na przykład, nerwy sygnalizują kotu rozszerzanie się i kurczenie źrenic pod wpływem zmieniającego się światła. Kiedy kot ma zespół Hornera, nerwy nie przenoszą sygnałów prawidłowo. Oczy kota i mięśnie jego twarzy nie funkcjonują prawidłowo, co skutkuje charakterystycznym wyglądem, jaki towarzyszy zespołowi Hornera.

Co wywołuje zespół Hornera u kotów?

Zespół Hornera u kotów jest zazwyczaj spowodowany urazem lub chorobą, która uszkodziła nerwy prowadzące do twarzy. Niektóre przyczyny zespołu Hornera u kotów obejmują:

  • Guz mózgu

  • Guz klatki piersiowej

  • Zapalenie ucha

  • Uraz szyi?

  • Uraz rdzenia kręgowego

  • Choroba neurologiczna

Lekarz weterynarii będzie musiał ustalić, co wpływa na nerwy w pysku kota. Lekarz zapyta o ewentualne niedawne urazy lub choroby. Zbada również oczy, uszy, klatkę piersiową i szyję kota. Konieczne może być wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, aby sprawdzić, czy u kota nie występują narośla lub guzy powodujące objawy neurologiczne.

W niektórych przypadkach zespół Hornera ma charakter idiopatyczny, co oznacza, że nie jest znana jego przyczyna.

Jakie są objawy zespołu Hornera u kotów?

Objawy zespołu Hornera u kotów obejmują zmiany w wyglądzie i funkcjonowaniu oczu, takie jak:

Mięśnie wokół oczu kota rozluźniają się, a powieka wygląda na opadniętą, tak jakby oko było do połowy zamknięte. Kot może nie mrugać tym okiem lub ruchy mrugania mogą być powolne.

Ciąg dalszy na stronie

Oko wydaje się zapadnięte… Jak wspomniano wcześniej, rozluźnienie mięśni twarzy powoduje cofnięcie się gałki ocznej do oczodołu. Sprawia to, że oczy kota są zapadnięte lub puste w środku.

Źrenica jest mniejsza niż zwykle. Czarna część oka kota wygląda na bardzo małą, jakby kot siedział w jasnym świetle. Źrenica nie rozszerza się ani nie powiększa, nawet przy zmianie oświetlenia.

Trzecia powieka wygląda na podrażnioną i wystającą. Trzecia powieka u kotów jest czasami nazywana błoną nyktacyjną. Znajduje się ona w wewnętrznym kąciku oka kota i służy do ochrony i oczyszczania gałki ocznej. Można ją zauważyć, gdy kot mruga lub gdy jego oczy są częściowo otwarte podczas snu. W przypadku zespołu Hornera trzecia powieka jest widoczna nawet wtedy, gdy oczy kota są otwarte. Może ona wyglądać na podrażnioną lub zmienioną zapalnie.

Zespół Hornera zwykle dotyczy tylko jednego oka, ale może też dotyczyć obu.

Jak leczy się zespół Hornera u kotów?

Plan leczenia dla Twojego kota zależy od przyczyny problemów neurologicznych. Jeśli przyczyną problemów jest uraz lub infekcja, lekarz weterynarii może przepisać leki w celu usunięcia infekcji lub zmniejszenia stanu zapalnego.

Jeśli nie jest znana przyczyna zespołu Hornera, lekarz weterynarii może zasugerować czujne oczekiwanie, polegające na monitorowaniu kota pod kątem zmian zachodzących w miarę upływu czasu. W wielu przypadkach zespół Hornera ustępuje samoistnie bez leczenia, dlatego obserwacja może okazać się jedynym koniecznym działaniem. Może jednak upłynąć kilka miesięcy, zanim objawy ustąpią.

Jeśli kot ma trudności z mruganiem, konieczne może być podanie mu kropli do oczu. Krople nawilżające utrzymują oko w stanie wilgotnym i chronią je przed uszkodzeniem. Lekarz weterynarii może również zaproponować krople z fenylefryną, które rozszerzą źrenicę i poprawią widzenie u kota.

Jeśli u Twojego kota wykryto guz nowotworowy lub inny rodzaj zmiany, wspólnie z lekarzem weterynarii będziecie musieli omówić możliwości leczenia. Kot może wymagać operacji lub chemioterapii. Czasami zespół Hornera jest związany z poważną chorobą zwyrodnieniową układu nerwowego, zwaną dysautonomią kotów. Jeśli taka jest diagnoza, lekarz weterynarii zaproponuje leczenie lub sposoby zapewnienia kotu komfortu.

Alergie u kotów: Poznaj objawy, przyczyny i sposoby leczenia

0

Dowiedz się, co powoduje, że koty mają alergie, jak rozpoznać, czy Twój kot cierpi na alergie oraz jak bezpiecznie leczyć alergie.

Jeśli Twój kot ma alergię, niektóre z najczęstszych reakcji alergicznych u kotów powodują następujące zachowania, warunki i objawy:

  • Kichanie, kaszel i świszczący oddech

  • Swędzące, cieknące oczy

  • Infekcje ucha

  • Wymioty lub biegunka

  • Chrapanie?

  • Spuchnięte, wrażliwe łapy?

  • Nadmierne lizanie (pielęgnacja)?

  • Czerwona lub sucha skóra

  • Drapanie

Rodzaje i przyczyny alergii u kotów

Istnieją 4 rodzaje alergii występujących u kotów: środowiskowa, na pchły, pokarmowa i sezonowa. W tym rozdziale omówimy te rodzaje alergii oraz różne sposoby, w jakie mogą one wpływać na Twojego kota.

Alergie środowiskowe. Substancje, które wywołują alergie środowiskowe to pyłki, trawa, grzyby, pleśń i kurz. Twój kot może mieć również alergię na dym papierosowy, perfumy i niektóre środki czystości.

Alergie na pchły. Ukąszenie kota przez małego owada zwanego pchłą wywołuje reakcję alergiczną, która może być bardzo irytująca. Ślina z ukąszenia pchły może mieć wpływ na całe ciało kota, a nie tylko na miejsce ukąszenia. Lekarz weterynarii może pomóc Ci wybrać odpowiedni preparat przeciw pchłom, który pomoże Ci chronić Twojego kota.

Alergie pokarmowe. Niektóre koty mogą mieć alergię na pewne pokarmy. Może to powodować swędzenie skóry, wymioty lub biegunkę. Twój lekarz weterynarii może pomóc w ustaleniu, które pokarmy podrażniają Twojego kota i opracować odpowiednią dietę.

Atopowe zapalenie skóry. Kiedy kot doświadcza alergii, jego organizm może często reagować chorobą skóry zwaną atopowym zapaleniem skóry. W tym stanie u kota mogą pojawić się owrzodzenia skóry, strupy, wypadanie sierści i zaczerwienienie.

Alergie środowiskowe i na pchły są zwykle leczone przez lekarza weterynarii przy użyciu tych samych środków, w tym często kremów do skóry lub leków na receptę.

Co powinienem zrobić, jeśli podejrzewam, że mój kot ma alergię?

Jeśli podejrzewasz, że Twój kot ma alergię, umów się na wizytę u lekarza weterynarii. Ze względu na to, że istnieje wiele różnych rodzajów alergii u kotów, lekarz weterynarii może pomóc zdiagnozować przyczynę problemów Twojego kota i ustalić odpowiednie leczenie.

Jak diagnozuje się alergie u kotów?

Leczenie alergii u kota zależy od jego indywidualnej sytuacji. Lekarz weterynarii zapozna się z historią choroby i przeprowadzi badanie fizykalne kota.

Testy na alergię u kota wykonuje się za pomocą badania krwi lub testów skórnych. W przypadku badania krwi, lekarz weterynarii pobiera próbkę krwi kota i wysyła ją do laboratorium w celu oceny. W przypadku testów skórnych kotu podaje się niewielkie zastrzyki tuż pod skórę. Jeśli Twój kot jest uczulony na jakąś substancję, na jego ciele często pojawia się ul.

Żaden z tych testów nie jest lepszy od drugiego. Czasami lekarze weterynarii wykonują oba testy, aby lepiej zrozumieć, na czym polega alergia u kota. Po ustaleniu przyczyny reakcji alergicznej lekarz weterynarii może przepisać odpowiednie rozwiązanie.

Jak leczy się alergie u kotów?

Jeśli chcesz pomóc kotu w zwalczaniu alergii, najlepiej jest zapobiegać ich pojawianiu się w jego otoczeniu. Na przykład, możesz:

  • Stosować zatwierdzony przez lekarza weterynarii preparat przeciw pchłom i kleszczom

  • Używać bezpyłowego żwirku dla kotów?

  • Kąpać kota, aby złagodzić swędzenie

  • Utrzymywać dom w czystości, bez brudu i kurzu?

  • Regularnie pierz posłanie swojego kota?

  • Zapewniaj kotu zdrową dietę?

  • Unikać palenia papierosów w pobliżu zwierząt?

W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może przepisać kotu codzienną receptę lub suplementy diety.

Leki na alergie u kotów

W leczeniu alergii u kotów dostępnych jest wiele różnych leków. Niektóre z najczęściej stosowanych leków to:

  • Kortyzon w tabletkach (lek na świąd)?

  • Lotiony, maści, krople do uszu lub krople do oczu

  • Leki przeciwhistaminowe?

  • Produkty zapobiegające pchłom

Przed podaniem kotu nowego leku zawsze skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Czy alergia i astma u kota są ze sobą powiązane?

Koty z astmą są bardziej narażone na alergie. Jeśli Twój kot ma zarówno astmę, jak i alergie, lekarz weterynarii prawdopodobnie przepisze lek, który tymczasowo udrożni drogi oddechowe kota. Długoterminowe leczenie może obejmować leki takie jak kortykosteroidy.

Czy koty mogą mieć szmery w sercu?

0

Poznaj objawy szmerów w sercu i sposoby ich leczenia u kotów.

Szmery w sercu same w sobie nie muszą oznaczać problemów z jego funkcjonowaniem. W rzeczywistości szmery są często spotykane u zdrowych kotów. Lekarz weterynarii może jednak chcieć dowiedzieć się, czy szmery wskazują na to, że kot może mieć problemy z sercem.

Co to są szmery w sercu u kotów?

Podczas badania weterynaryjnego Twojego kota, za pomocą stetoskopu może być słyszalny szmer. Szmer jest spowodowany niestabilnym przepływem krwi w sercu lub w większych naczyniach krwionośnych odchodzących od serca. Gdy krew przepływa w sposób nieprawidłowy, wynikiem tego jest powstanie szmeru.

Przyczyny szmerów u kotów nie można jednak zazwyczaj ustalić wyłącznie na podstawie osłuchiwania. U wielu kotów łagodne szmery mogą brzmieć dokładnie tak, jak szmery u kota z poważną chorobą serca.

Jakie są przyczyny szmerów w sercu u kotów?

W wielu przypadkach szmery w sercu u kota są nieszkodliwe. W innych przypadkach obecność szmerów może świadczyć o ukrytej chorobie serca.

Młode kocięta mogą mieć niewinne szmery w sercu, które ustępują wraz z wiekiem. Szmery w sercu u starszych kotów mogą nie dawać żadnych objawów.

Szmery w sercu u kotów mogą być spowodowane strukturalnymi wadami serca, które są obecne w momencie narodzin. Najczęstszą z tych deformacji jest ubytek przegrody międzykomorowej lub ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (deformacja zastawek serca). W wielu przypadkach koty z takimi wadami są ospałe i mają niedowagę.

Niektóre szmery w sercu u kotów są nabyte lub rozwijają się w późniejszym okresie życia. Najczęstszą z tych nabytych szmerów jest kardiomiopatia – ogólna nazwa choroby serca u kotów, będącej najczęstszą przyczyną niewydolności serca. Inne nabyte przyczyny szmerów sercowych to:

  • Anemia

  • Stres

  • Nadczynność tarczycy?

  • Pasożyty?

  • Ciąża

  • Otyłość

  • Niedowaga

Jakie są objawy szmeru w sercu u kotów?

Typowe objawy szmerów w sercu u kotów to:

  • Utrata wagi

  • Słabość

  • Problemy z oddychaniem ?

  • Blade dziąsła

  • Lenistwo?

  • Słaby apetyt

Słaby puls lub nieprawidłowy rytm bicia serca może wskazywać na to, że szmer jest spowodowany poważniejszym problemem. Taki szmer może być wynikiem schorzenia, takiego jak nadczynność tarczycy lub wysokie ciśnienie krwi.

Jeśli kot nie ma żadnych problemów fizycznych i ogólnie wydaje się zdrowy, lekarz weterynarii może poprosić o ponowne badanie za około miesiąc, aby sprawdzić, czy szmer uległ zmianie. Zazwyczaj, gdy nie występują żadne problemy, lekarz weterynarii zaleca kontynuowanie badań w celu stałej obserwacji.

Jak rozpoznaje się szmery w sercu u kotów?

Szmery w sercu i choroby serca są diagnozowane przez lekarza weterynarii. Diagnoza może być postawiona poprzez:

  • Badanie kliniczne

  • Echokardiogram lub badanie ultrasonograficzne

  • Badania krwi

  • Zdjęcia rentgenowskie

Najlepszym badaniem pozwalającym określić lokalizację szmeru jest echokardiogram z badaniem dopplerowskim. Dzięki pomiarowi prędkości i kierunku przepływu krwi, badanie to zazwyczaj precyzyjnie określa lokalizację problemu powodującego szmer.

Jak leczyć szmery w sercu u kotów?

Leczenie szmerów w sercu u kotów zależy od ich przyczyny i objawów. Szmery fizjologiczne nie wymagają leczenia, ale zalecana jest rutynowa kontrola, aby upewnić się, że nie wystąpią żadne problemy. W przypadku szmerów spowodowanych problemami podstawowymi należy opracować plan leczenia uwzględniający diagnozę. Może to obejmować:

  • Leki

  • Specjalistyczna dieta?

  • Opieka wspomagająca?

  • Połączenie któregokolwiek z powyższych elementów

Ogólnie rzecz biorąc, przewidywana długość życia kota ze szmerami w sercu będzie prawdopodobnie normalna. Większość kotów ma szmery bezobjawowe lub niewielką strukturalną wadę serca. Rokowanie na długie, zdrowe życie jest dobre.

Jeśli jednak szmery są spowodowane chorobą serca, taką jak kardiomiopatia przerostowa, rokowania mogą być różne – od dobrych do poważnych, w zależności od wielu zmiennych. Każdy kot jest inny, a dobry lekarz weterynarii omówi wszystkie możliwości i opracuje najlepszy plan leczenia dla Twojego kota.