Lekarz mówi ci.

Dzieci są bardzo podatne na sepsę, która jest wywoływana przez infekcję bakteryjną i może być śmiertelna. Lekarze mają nadzieję ograniczyć liczbę zgonów, edukując siebie i rodziców na temat jej objawów.

Sepsa może nie rzucać się w oczy, ale jest niezwykle śmiertelnym zabójcą.

Na całym świecie umiera jedna trzecia ludzi, którzy na nią zapadają, a u wielu z nich, którzy przeżyją, występują zmieniające życie skutki uboczne, takie jak przewlekły ból i zmęczenie, niewydolność narządów, a nawet amputacje. Sepsa jest spowodowana przez infekcję bakteryjną i może do niej doprowadzić wiele czynników. Możesz być całkowicie zdrowy lub mieć dolegliwości, które zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania.

Jedną z grup bardzo podatnych na zachorowanie są dzieci.

Chociaż sepsa najczęściej dotyka osoby starsze – do 85% wszystkich przypadków dotyczy seniorów – to według Sepsis Alliance co roku w Stanach Zjednoczonych na sepsę zapada ponad 75 000 dzieci. Siedem tysięcy z nich umiera.

Lekarze mają nadzieję, że uda się ograniczyć liczbę tych zgonów poprzez edukowanie siebie i rodziców na temat objawów, które mogą być niejasne i trudne do rozpoznania. Mogą się też drastycznie różnić u poszczególnych dzieci – mówi dr Niranjan Kissoon, wiceprzewodniczący Global Alliance for Sepsis i członek rady doradczej Sepsis Alliance.

Kissoon współpracuje z CDC w celu zebrania danych na temat sepsy. Mówi, że jedną z największych barier jest zaakceptowanie faktu, że sepsa jest poważnym problemem zdrowia publicznego. W Stanach Zjednoczonych każdego dnia z powodu sepsy umiera ponad 18 dzieci. Jest to o tyle tragiczne, że wiele z tych istnień można by uratować, gdyby społeczeństwo miało większą świadomość objawów sepsy, szerszą edukację w zakresie opieki zdrowotnej i wczesnego leczenia – mówi Kissoon, profesor pediatrii i medycyny ratunkowej na Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej. Według niego choroba ta jest przyczyną większej liczby zgonów niż rak.

Dodaje, że dysproporcje społeczne i ekonomiczne są również niepokojące i należy się nimi zająć. Badania wykazały, że prawdopodobieństwo wystąpienia sepsy u wcześniaków rasy czarnej jest 13 razy większe, a prawdopodobieństwo zgonu 15 razy większe niż u dzieci rasy innej niż czarna. Dzieci z rodzin o niskich dochodach są 20 razy bardziej narażone na śmierć z powodu sepsy. Prawdopodobieństwo zgonu jest trzykrotnie większe w przypadku niemowląt z rodzin nieposiadających ubezpieczenia.

Bliskie spotkanie

Marnie Doubek przez kilka dni starała się ustalić, co dolega jej synowi Zachary’emu, gdy pewnego wieczoru po meczu baseballowym w 2014 roku znalazła go płaczącego. Powiedział, że boli go głowa, ma zawroty głowy i boli go kolano – opowiada Doubek. Ona i jej mąż, Joe, pomyśleli, że może Zach, który miał wtedy 11 lat, uszkodził sobie kolano, wślizgując się na bazę. Następnego dnia rano kolano nadal bolało. Doubek dała mu trochę ibuprofenu, a godzinę później czuł się na tyle dobrze, że mógł iść do szkoły. Ale to trwało krótko. Zanim u Zacha zdiagnozowano sepsę, minął prawie tydzień i wielu lekarzy.

Zadzwoniła do mnie pielęgniarka szkolna. Utykał i mówił, że boli go kolano” – wspomina Doubek. Powiedziała, że nie ma gorączki, ale to, co mi powiedziała, to – i to jest cytat z jej słów – on po prostu nie wygląda dobrze.

Następnego dnia Doubek, lekarz pierwszego kontaktu w Maplewood, NJ, zabrała Zacha na wizytę do jednego ze swoich współpracowników. Pomyślała, że istnieje prawdopodobieństwo, że winowajcą może być borelioza, więc pobrała mu krew i zaczęła podawać antybiotyk – amoksycylinę.

Po otrzymaniu wyników badań krwi, w których marker stanu zapalnego był znacznie podwyższony, udali się do ortopedy. Doubek mówi, że zaczynała wariować, a Zach wyglądał na chorego. Ortopeda uznał, że może to być zapalenie wyściółki stawu. Ale stan Zacha się pogarszał. Następnego wieczoru był w takim stanie, że ledwo mógł się poruszać. I wtedy, jak mówi Doubek, zaczął majaczyć.

Była około trzeciej nad ranem, a on poprosił mnie o wodę” – wspomina Doubek. Wziąłem butelkę z wodą i chciałem mu ją podać. Spojrzał na mnie i powiedział: „Czy ktoś nam ją przywiezie do domu? Zabrała Zacha na pogotowie, gdzie lekarze przenieśli go do szpitala z oddziałem intensywnej terapii dziecięcej.

W tym momencie nie mieli jeszcze jasnego pojęcia, co się dzieje” – mówi Doubek. Nikt nie powiedział konkretnie, że ma sepsę. Zastanawiano się, czy nie jest to choroba przenoszona przez kleszcze. Nikt tak naprawdę nie wiedział, ale wiedzieli, że ma niewydolność oddechową, niewydolność wątroby i niewydolność nerek.

Na oddziale intensywnej terapii Zachowi podano antybiotyki o szerokim spektrum działania i podłączono go do respiratora. Doubek mówi, że dwa dni później lekarze stwierdzili u Zacha zapalenie kości, czyli infekcję kości prawej kości udowej. Zach został przewieziony na operację w celu usunięcia zakażenia.

Przez około 2 tygodnie był nieprzytomny pod respiratorem, chodził na operacje i wychodził z nich z wysoką gorączką. Podawano mu leki, aby utrzymać ciśnienie krwi na wysokim poziomie. Wystąpiły liczne komplikacje. Doszło do zapadnięcia się płuca, wymagał nawet założenia drenu do klatki piersiowej. W końcu, po około dwóch tygodniach piekła, jego stan zaczął się nieco poprawiać.

Trudno było uwierzyć, że nasz zdrowy 11-letni syn, który jeszcze cztery dni wcześniej grał w baseball, był pod respiratorem, w stanie uspokojenia i spał. Miał założone kroplówki i cewnik. Wchodzisz do pokoju i nie możesz uwierzyć w to, co się właśnie stało” – mówi Doubek.

?

?

Zwiększanie szans

Kissoon twierdzi, że jednym z głównych problemów w przypadku sepsy jest postawienie diagnozy. Początkowo oznaki i objawy mogą być bardzo subtelne i często zdarza się, że błędnie diagnozujemy dzieci i myślimy, że są przeziębione” – mówi.

Nie ma testów, które pozwoliłyby natychmiast zdiagnozować sepsę” – mówi Kissoon. Mówi, że jeśli lekarze podejrzewają sepsę, od razu zaczynają podawać antybiotyki, zamiast czekać na potwierdzenie diagnozy.

Większość lekarzy zgadza się, że godzina może zrobić różnicę.

Czasami dzieci cierpią na wcześniejsze schorzenia, które czynią je podatnymi na infekcje i sepsę, mówi dr Michael Bell, ordynator oddziału krytycznej opieki medycznej w Childrens National Hospital w Waszyngtonie. Innym razem zdarza się, że niektóre dzieci mają po prostu pecha i infekcja je przytłacza, co może prowadzić do dość trudnej hospitalizacji i rehabilitacji.

Lauren Hess, współprowadząca projekt poprawy jakości leczenia sepsy w Texas Childrens Hospital w Houston, twierdzi, że dzieci są bardziej narażone na sepsę, ponieważ wiele z powszechnie występujących u nich schorzeń może prowadzić do sepsy.

A młodsze dzieci mogą nie być w stanie wyrazić, jak się czują – mówi dr Charles Macias, ordynator oddziału pediatrycznej medycyny ratunkowej w University Hospitals Rainbow Babies & Childrens Hospital w Cleveland, OH.

Kissoon twierdzi, że jest jeszcze jeden problem krytyczny, z którym borykają się dzieci takie jak Zach, które przeżyły sepsę.

Jedna trzecia dzieci wypisywanych ze szpitala będzie miała jakąś formę niepełnosprawności: upośledzenie fizyczne, trudności poznawcze, zmiany skórne, amputacje, utratę słuchu; niektóre cierpią nawet na coś w rodzaju zespołu stresu pourazowego – mówi. Tak więc sepsa to poważny problem – długoterminowy. Myślę, że kiedy mówimy o śmierci, to jest to wierzchołek góry lodowej, ponieważ dzieci te mają problemy przez całe życie, a ponad 20% dzieci, które przeżyły sepsę, jest ponownie przyjmowanych do szpitala w ciągu 3 miesięcy od pierwszej hospitalizacji.

Trzy lata temu Texas Childrens Hospital w Houston dołączył do grupy ponad 50 innych szpitali dziecięcych, które pracują nad poprawą opieki nad dziećmi z sepsą.

System wczesnego ostrzegania wykorzystuje elektroniczny rejestr zdrowia do sprawdzania parametrów życiowych pacjenta i historii choroby, aby zasygnalizować personelowi medycznemu przy łóżku pacjenta, że może on zachorować na sepsę, mówi Hess.

Terri Brown, RN, twierdzi, że nowe systemy w ośrodku Texas Childrens pomogły obniżyć wskaźnik śmiertelności z powodu sepsy. Odnotowaliśmy 36% względny spadek naszej 3-dniowej śmiertelności i mamy dużo większe poczucie pilności, naprawdę trafiając w złotą godzinę oceny i interwencji.

Szpital dziecięcy w Waszyngtonie wykorzystuje na swoich oddziałach karty sepsy zawierające materiały edukacyjne. Celem jest edukacja personelu w zakresie wczesnego rozpoznawania i leczenia – szczególnie w zakresie jak najwcześniejszego podawania antybiotyków, a także bardziej inwazyjnych metod leczenia, takich jak podawanie płynów dożylnych. Dzieci mogą być również podłączone do respiratora, jeśli potrzebują pomocy w oddychaniu.

Bell jest również członkiem sieci badawczej pediatrycznej opieki krytycznej, finansowanej przez National Institutes of Health grupy badaczy zajmujących się wieloma zagadnieniami związanymi z krytycznie chorymi dziećmi, w tym sepsą.

Mimo to jest to wyzwanie.

Od dziesięcioleci dążymy do stworzenia leku, który można by podawać wszystkim dzieciom z sepsą i który złagodziłby wtórne skutki zakażenia” – mówi Macias. Niestety, żadna z tych magicznych kul nie okazała się skuteczna w dużych badaniach klinicznych.

Macias twierdzi, że sama liczba przypadków sepsy rocznie kosztuje zdumiewające sumy pieniędzy. Macias twierdzi, że sepsa wiąże się z ogromnym obciążeniem finansowym. Roczne koszty opieki zdrowotnej wynoszą prawdopodobnie ponad 4,5 miliarda dolarów.

Mówi jednak, że wysiłki szpitali w całym kraju doprowadziły do znacznej poprawy w zakresie opieki i wyników leczenia.

Prawie 20% więcej dzieci ma rozpoznaną sepsę – jest to bardzo ważne, ponieważ wczesne rozpoznanie i interwencja polegająca na podaniu płynów i antybiotyków jest kluczem do zmniejszenia liczby zgonów i poważnych skutków ubocznych, mówi Macias.

Te ulepszenia doprowadziły również do zmniejszenia długości pobytu w szpitalu i śmiertelności związanej z sepsą w szpitalach uczestniczących w programie Improving Pediatric Sepsis Outcomes collaborative, mówi.

?

Zach Doubeks Przyszłość

Zach, choć jest jednym z tych szczęśliwców, przez całe życie będzie odczuwał komplikacje związane z walką z sepsą.

Miał trwałe uszkodzenie nerwów w jednej nodze. W wyniku tego noga ta nie zrosła się tak samo, więc w bucie nosi podnosek. Ma również osłabiony mięsień łydki, słabsze czucie w stopie, problemy z koncentracją uwagi i lęki.

Ogólnie rzecz biorąc, świetnie sobie radzi, zaszedł tak daleko – ale prawda jest taka, że wciąż jest w drodze” – mówi Marnie Doubek. To jeszcze nie ma końca. To było dla niego ciężkie 5 lat. To był proces definiowania siebie na nowo”.

Podczas gdy Zach dowiaduje się, kim jest, jego matka stara się, aby sepsa znalazła się na celowniku wszystkich, aby to, co spotkało jej syna, nie przytrafiło się komuś innemu. Planuje nadal wypowiadać się na ten temat, aby przekazać tę wiadomość innym rodzinom.

Robię to, bo jestem bardzo wdzięczna. Wiem, jak łatwo mogło się to potoczyć w drugą stronę. Były chwile silnego strachu, że nie przeżyje – to bardzo mroczne i przerażające miejsce, gdy jest się tak blisko, więc tak, mieliśmy dużo szczęścia. Wiem, że jest wiele rodzin, które niestety nie mogą powiedzieć tego samego.

?

Zauważenie sepsy

Niektóre objawy sepsy, które mogą pojawić się u dziecka w każdym wieku:

• Odczuwanie nadmiernego zimna w dotyku

• Wygląda na cętkowaną, niebieskawą lub bardzo bladą skórę

• Ma wysypkę, która nie znika po naciśnięciu

• Oddycha bardzo szybko

• Ma drgawki

• Jest bardzo senny lub trudno go obudzić

Niektóre dodatkowe objawy u dzieci poniżej 5 roku życia:

• Nie jedzenie

• Powtarzające się wymioty

• Nie oddawanie moczu przez 12 godzin

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.

Dowiedz się, na czym polega procedura Norwood i dlaczego dzieci z zespołem niedorozwoju lewego serca potrzebują jej, aby przeżyć.

Na czym polega procedura Norwood?

Zabieg Norwood jest pierwszą z serii operacji wykonywanych w celu skorygowania stanu zwanego zespołem hipoplastycznego lewego serca (HLHS). Jest to wada wrodzona serca, która powoduje, że połowa serca dziecka rozwija się nieprawidłowo przed urodzeniem. Niedorozwinięte serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała.

Zabieg Norwood rekonstruuje serce, dzięki czemu krew może docierać do najważniejszych organów dziecka.

Lekarze wykonują zabieg Norwood u niemowląt kilka dni po urodzeniu. Bez tej operacji HLHS jest śmiertelny.

Co to jest zespół hipoplastycznego lewego serca?

HLHS jest bardzo rzadką postacią wrodzonej wady serca, co oznacza, że występuje u dzieci przed urodzeniem. Większość przypadków HLHS nie ma znanej przyczyny i nie ma sposobu, aby jej zapobiec. Każdego roku w Stanach Zjednoczonych rodzi się tylko około 960 dzieci z HLHS.

Serce ludzkie składa się z czterech komór, dwóch po prawej i dwóch po lewej stronie. Prawa komora odbiera odtlenowaną krew i przepycha ją do płuc w celu uzyskania świeżego tlenu. Krew natleniona trafia do lewej części serca, która następnie pompuje krew bogatą w tlen do pozostałych części ciała.

Dzieci urodzone z HLHS mają serce, które nie rozwinęło się prawidłowo w łonie matki. Lewa połowa serca jest zbyt mała. Ponadto połączenia między obiema połówkami serca są zbyt małe lub całkowicie zamknięte.

Niedostatecznie rozwinięte części serca nie są w stanie dostarczyć natlenionej krwi do reszty ciała. Zamiast tego prawa strona serca musi pompować krew do płuc i reszty ciała w tym samym czasie. Skutkiem tego jest niebezpiecznie niski przepływ natlenionej krwi do ważnych narządów. Bez leczenia dzieci z HLHS umierają w ciągu kilku tygodni po urodzeniu.

W wielu przypadkach lekarze rozpoznają HLHS podczas rutynowych prenatalnych badań ultrasonograficznych. Dzięki temu rodzice i lekarze mogą zaplanować leczenie zaraz po urodzeniu dziecka. Jeśli wiesz, że Twoje dziecko ma HLHS, lekarz może zalecić zaplanowanie porodu w szpitalu, w którym jest dostępny kardiolog dziecięcy zajmujący się tym schorzeniem.

Jeśli badania ultrasonograficzne nie wykażą HLHS, rodzice i lekarze mogą nie od razu zorientować się, że coś jest nie tak. Wystąpienie objawów może potrwać kilka dni. Objawy obejmują:

• Niebieskawy odcień skóry

• Zimne dłonie i stopy

• Senność

• Mała ilość oddawanego moczu

• Kwasica metaboliczna

• Słabe ssanie i karmienie

• Uderzające serce

• Problemy z oddychaniem?

• Słaby puls

Jeśli u dziecka występują powyższe objawy, lekarz może przeprowadzić badania takie jak EKG, zdjęcia rentgenowskie lub cewnikowanie serca w celu zdiagnozowania HLHS.

Jakich operacji potrzebują dzieci z zespołem niedorozwoju lewego serca?

Jedną z metod leczenia zespołu hipoplastycznego lewego serca jest zabieg Norwooda. Celem operacji Norwooda jest rekonstrukcja serca, aby mogło ono pracować bardziej efektywnie. Najpierw lekarze umożliwiają prawej stronie serca pompowanie natlenionej krwi zarówno do płuc, jak i do reszty ciała. Następnie łączą główną tętnicę płucną i aortę, tak aby razem transportowały krew do organizmu. Odłącza się rozgałęzione tętnice płucne, które zwykle doprowadzają krew do płuc. Następnie między główną gałęzią tętnicy płucnej a płucami umieszcza się zastawkę, która doprowadza krew do płuc.

Zabieg w Norwood stabilizuje czynność serca dziecka na krótki czas. Dzieci mogą wrócić do domu w ciągu kilku tygodni od pierwszego zabiegu. W ciągu następnych kilku miesięcy mogą one wymagać leków i troskliwej opieki. Lekarz może powiedzieć, czego dziecko będzie potrzebowało po pierwszej operacji. W miarę jak dziecko będzie rosło, lekarze przeprowadzą dwie inne operacje, aby poprawić krążenie krwi w organizmie.

Druga operacja nazywana jest zabiegiem Hemi-Fontana lub zabiegiem Glenna. Operację tę przeprowadza się zwykle w wieku od 3 do 6 miesięcy.

Podczas tej operacji lekarze odłączają żyłę główną, czyli dużą żyłę, która transportuje odtlenowaną krew z górnej części ciała z powrotem do serca. Następnie żyłę tę podłącza się ponownie do tętnicy płucnej, a nie do samego serca. Po tej operacji odtlenowana krew będzie kierowana bezpośrednio do płuc, zamiast przechodzić najpierw przez serce.

Ostatnia operacja nazywana jest zabiegiem Fontana. Lekarze zazwyczaj przeprowadzają tę operację, gdy dziecko ma od 1,5 do 3 lat.

Podczas zabiegu Fontana lekarze odłączają żyłę główną dolną, która jest dużą żyłą transportującą odtlenowaną krew z dolnej części ciała do serca. Następnie podłącza się ją bezpośrednio do tętnicy płucnej, podobnie jak w przypadku żyły głównej górnej w procedurze Glenna. Po zakończeniu tej operacji cała odtlenowana krew dziecka trafia do płuc, nie przechodząc przez serce.

Jakie są rokowania dla dzieci po zabiegu w Norwood?

Najbardziej krytycznym okresem dla dzieci z HLHS jest czas pomiędzy zabiegami Norwood i Glenn. Ich zdrowie może być kruche i będą one wymagały intensywnej opieki przez kilka następnych miesięcy.

Eksperci szacują, że 75% dzieci po zabiegu w Norwood odzyskuje zdrowie i przeżywa do drugiego etapu operacji rekonstrukcyjnej. Przeżywalność dzieci poddawanych zabiegom metodą Glenna i Fontana wynosi 90%.

Wszystkie dzieci urodzone z HLHS będą wymagały opieki przez całe życie. Niektóre osoby z HLHS prowadzą względnie normalne życie z niewielką ilością zaburzeń. Inne osoby mają nieprawidłowe rytmy serca lub niski poziom tlenu, co ogranicza ich aktywność. U niektórych osób w późniejszym okresie życia pojawiają się słabe lub nieszczelne naczynia krwionośne. Osoby te będą musiały regularnie odwiedzać kardiologa w celu leczenia ewentualnych powikłań.

Jeśli Twoje dziecko ma HLHS, porozmawiaj z lekarzem o tym, jakiego leczenia potrzebuje. Może on skierować Cię do specjalistów, którzy zapewnią najlepszą opiekę dla Twojego dziecka.

Dowiedz się więcej o zwężeniu ujścia cewki moczowej i co robić w przypadku zwężenia cewki moczowej, włączając w to operację korekcji ujścia cewki moczowej.

Czasami coś tak małego jak otwór na siusiu może być przyczyną kłopotów, z którymi nie da się żyć. Kiedy jest on zablokowany, oddawanie moczu może być bolesnym i nieprzyjemnym doświadczeniem. Penis jest wrażliwą częścią ciała i pozornie niewielki problem może spowodować poważniejsze komplikacje. Dobra wiadomość jest taka, że możliwe jest leczenie zwężenia cewki moczowej.

Co to jest zwężenie przewodu pokarmowego?

Miednica to otwór na końcu penisa, nazywany również dziurką do siusiania. Zwężenie oznacza, że przejście w organizmie jest węższe niż normalnie. Zwężenie cewki moczowej jest zatem stanem, który powoduje, że otwór penisa staje się mały. Może to powodować problemy z oddawaniem moczu. Chociaż schorzenie to może być obecne przy urodzeniu, częściej nabywa się je w ciągu życia. Jeśli nie urodziłeś się z tym schorzeniem, zwężenie szpary jest najczęściej spowodowane urazem penisa, który uszkadza również otwór na siusiu.

Przyczyny zwężenia cewki moczowej

Otwór na siusiaka może zmniejszyć się z powodu różnych czynników, w tym długotrwałego stosowania cewników moczowych. Inne znane przyczyny to:

Uraz prącia. Zwężenie cewki moczowej jest najczęściej spowodowane urazem prącia. Powszechnie uważa się, że podczas obrzezania (usunięcia napletka) dochodzi do urazu, który prowadzi do zwężenia ujścia cewki moczowej. Zwężenie cewki moczowej jest rzadko opisywane u nieobrzezanych mężczyzn. Inne urazy, które mają wpływ na otwór sromowy, również mogą prowadzić do tego stanu.

Zapalenie. Kryształy kwasu moczowego i amoniaku obecne w moczu mogą z czasem wywołać stan zapalny w otworze sromowym i spowodować jego zwężenie. Może to być jedna z głównych przyczyn tego schorzenia u chłopców. Dlatego tak ważne jest jak najszybsze zmienianie pieluch synom. Pomoże to zapobiec zapaleniu związanemu z kryształkami moczu.

Niedokrwienie żołędzi.?Czasami, tak jak podczas obrzezania, przepływ krwi do prącia jest zmniejszony, powodując to, co lekarze nazywają niedokrwieniem żołędzi prącia, co prowadzi do zwężenia kanału mięsniowego Niektóre z procedur stosowanych podczas obrzezania, takie jak zastrzyki znieczulające, mogą powodować zmniejszony przepływ krwi i tlenu do prącia.

Leczenie hipospady. Hypospadias to wada wrodzona polegająca na tym, że prącie nie rozwija się normalnie. Otwór na siusiu u osoby z tym schorzeniem nie znajduje się na czubku penisa. Może on znajdować się w dowolnym miejscu wzdłuż spodniej części penisa. Podczas operacji korekcyjnej wykonywanej w celu leczenia hipospady, otwór może zostać zablokowany.

Czy zwężenie cewki moczowej to poważna sprawa?

Prącie pełni w organizmie ważne funkcje wydalnicze i rozrodcze. Wyprowadza mocz i spermę z organizmu przez cewkę moczową. Cewka moczowa, która zwykle ma kształt pionowej szczeliny, mierzy średnio 5,4 mm długości w przypadku dzieci i 8 mm w przypadku dorosłych. Wąskie ujście cewki moczowej może mieć znaczny wpływ na jakość życia.

Kiedy cewka moczowa zwęża się, przeszkadza w normalnym przepływie moczu. Jeśli zwężenie jest znaczne, część moczu może zalegać w pęcherzu, co prowadzi do takich schorzeń, jak zakażenia dróg moczowych i problemy z nerkami.

Jak sprawdzić, czy masz zwężenie odpływu pęcherza moczowego?

Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, aby określić, jak mały jest otwór wejściowy. W większości przypadków stwierdzi, że otwór na mocz jest częściowo zablokowany, a jego dolna część jest sklejona. Jeśli lekarz stwierdzi, że Twój strumień moczu jest niekontrolowany, może to oznaczać, że masz zwężenie ujścia cewki moczowej. Inne objawy mogą pomóc w potwierdzeniu diagnozy. Na przykład:

• Uczucie bólu lub pieczenia przy oddawaniu moczu

• Uczucie nagłego parcia na mocz

• Tryskanie zamiast oddawania moczu jednym strumieniem

• Potrzeba oddawania moczu o wiele częściej niż zwykle

• Niezdolność do celowania przy oddawaniu moczu

• Zauważasz kroplę krwi na czubku penisa po oddaniu moczu

Leczenie zwężenia tętnicy szyjnej

Nie zaleca się stosowania żadnych domowych metod leczenia. Chociaż niektórzy ludzie próbują ręcznie poszerzać całe siusiaki, jest to niebezpieczne i może prowadzić do rozdarcia, bliznowacenia i dalszego zwężenia. Lekarz najprawdopodobniej zaleci niewielki zabieg chirurgiczny w celu skorygowania problemu.

Meatoplastyka

Ponieważ zwężenie przewodu pokarmowego nie ulega samoistnej korekcji, najlepszym sposobem leczenia tego schorzenia jest zabieg chirurgiczny. Zabieg ten nazywany jest również meatotomią i polega na nacięciu otworu w celu powiększenia go do normalnych rozmiarów. Rezultaty tej operacji są trwałe.

Czego należy się spodziewać podczas zabiegu meatoplastyki

Zabieg Meatoplastyki jest wykonywany przez urologa, lekarza zajmującego się układem moczowym. Może on zadecydować o uśpieniu pacjenta, aby uniknąć bolesnego doświadczenia. Wykonuje się cięcie w celu zwiększenia długości ujścia cewki moczowej. Przedłużenie jest utrzymywane na miejscu za pomocą wchłanialnych szwów, których nie trzeba będzie później usuwać.

Następnie należy zadbać o ranę, która powinna się całkowicie zagoić w ciągu dwóch do trzech tygodni. W tym celu ważne jest nawadnianie organizmu oraz przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących czyszczenia, aby zapobiec dalszym powikłaniom. Lekarz poinstruuje Cię, jak delikatnie smarować ujście przewodu pokarmowego kremem lub galaretką z antybiotykiem. Należy uważać, aby nie pojawiła się ropa lub ból, którego nie można wytrzymać – w takim przypadku należy ponownie udać się do lekarza.

Zapobieganie zwężeniu tętnicy szyjnej

Nie jest możliwe zapobieżenie temu schorzeniu, jeśli ktoś się z nim urodził. Pozostanie bez obrzezania może pomóc w ochronie przed zwężeniem ujścia cewki moczowej. Nie oznacza to jednak, że u wszystkich osób poddanych obrzezaniu rozwinie się to schorzenie. Właściwa pielęgnacja w trakcie i po zabiegu pozwala utrzymać otwór na siusiaka w normalnym stanie.

Decyzja o rozważeniu obrzezania należy do Ciebie. Zanim podejmiesz decyzję, skonsultuj się z lekarzem i zapytaj o korzyści i ryzyko związane z zabiegiem.

Wnioski

Mimo że zwężenie przewodu pokarmowego nie jest poważnym schorzeniem, nieleczone może prowadzić do dalszych komplikacji. Co więcej, nie można ignorować problemu, który wpływa na sposób oddawania moczu. Jeśli martwisz się o zdrowie penisa swojego syna, porozmawiaj z lekarzem przed podjęciem decyzji o wykonaniu pewnych procedur medycznych, takich jak obrzezanie.

Dowiedz się, na czym polega malrotacja jelit, jakie są jej objawy, diagnostyka i metody leczenia.

Malrotacja może powodować wolemię jelitową, czyli stan, w którym jelito skręca się samoistnie, utrudniając dopływ krwi do tkanek, co przy przedłużającym się czasie powoduje niewydolność jelit. Wulwulacja może być śmiertelna i wymaga natychmiastowego leczenia. Zazwyczaj wymaga operacji. Objawy wolemii często prowadzą do rozpoznania malrotacji.

Malrotacja jelit u dzieci

Malrotacja pojawia się w ciągu pierwszego roku życia dziecka. Występuje zarówno u chłopców, jak i u dziewczynek, ale u chłopców ujawnia się w pierwszym miesiącu życia częściej niż u dziewczynek.

Stan ten może przebiegać bezobjawowo, chyba że u dziecka wystąpi wole. Nie u wszystkich urodzonych z malrotacją rozwinie się wole.

Stan ten może być również związany z innymi wadami wrodzonymi i jelitowymi, takimi jak przepuklina przeponowa i omphalocele.

Malrotacje jelitowe u dorosłych

Malrotyzacje jelit rzadko występują w wieku dorosłym. Są one trudne do zdiagnozowania, ale mogą mieć poważne konsekwencje, jeśli nie zostaną wcześnie rozpoznane. Często pacjenci cierpią z powodu różnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych, od bólu brzucha po nietolerancję pokarmową i zaparcia. Stan ten może mieć również ostry przebieg z powodu przewlekłej wolemii, która może powodować niedokrwienie jelit i zgorzel.

Jakie są objawy malrotacji jelit?

Pacjenci mogą odczuwać przewlekłe bóle brzucha i skurcze, ponieważ jelita nie są w stanie przepchnąć pokarmu przez zator. Jednak u każdej osoby objawy są inne i mogą się różnić u poszczególnych dzieci. Jeśli u dziecka występują takie objawy, należy niezwłocznie skonsultować się z pediatrą w celu ustalenia rozpoznania:

• Wymioty zielonym płynem

• Podciąganie nóg

• Spuchnięty brzuch

• Biegunka

• Zaparcia

• Niezdolność do wzrostu

• Szybki rytm serca

• Szybkie oddychanie

• Krwawe stolce

• Ból brzucha

U dorosłych mogą wystąpić objawy podobne do tych występujących u dzieci, takie jak biegunka, zaparcia, przyspieszone bicie serca i krwawe stolce. Do innych objawów malrotacji należą:

• Obrzęk brzucha, który jest wrażliwy na dotyk

• Blady kolor

• Słaby apetyt

• Mała ilość lub brak moczu z powodu utraty płynów

• Krwawienie z odbytu

• Niemożność wypróżnienia się lub oddania gazów

Jak rozpoznaje się malrotyzację jelit?

Po przeprowadzeniu dokładnego badania fizykalnego lekarz zleci wykonanie różnych badań krwi i badań obrazowych w celu oceny stopnia nasilenia malrotacji i ustalenia, czy jelita dziecka są skręcone lub zablokowane. Badania te mogą obejmować.

RTG jamy brzusznej. Badanie to pozwala wykryć wszelkie niedrożności jelit.

Badanie górnego odcinka przewodu pokarmowego. Badanie górnego odcinka przewodu pokarmowego, zwane również badaniem górnego odcinka przewodu pokarmowego, to procedura stosowana w celu zbadania struktur górnego odcinka przewodu pokarmowego – przełyku, żołądka i dwunastnicy. Płyn zawierający bar jest połykany lub wprowadzany przez zgłębnik nosowo-żołądkowy, który jest wprowadzany z nosa do żołądka. Płyn ten powleka wyściółkę przewodu, dzięki czemu na zdjęciach uzyskiwanych z aparatu rentgenowskiego widać wszelkie formy wady rozwojowej, niedrożności dwunastnicy, rozdęcia lub inne problemy.

Lewatywa z baru (Barium enema) Procedura ta polega na wykonaniu badania rentgenowskiego jelita grubego w celu sprawdzenia wszelkich form nieprawidłowości. Bar jest wstrzykiwany do odbytnicy przez małą rurkę w postaci lewatywy w celu uwidocznienia jelita grubego. Zdjęcie rentgenowskie może wykazać, czy jelito grube znajduje się w normalnym położeniu, czy nie.

Tomografia komputerowa (TK): Skany te nie tylko uwidaczniają nieprawidłowe ułożenie jelita widoczne w badaniach barytowych, ale także przedstawiają inne wyniki, które nie są widoczne w badaniach konwencjonalnych.

USG jamy brzusznej. Jest to diagnostyczna procedura medyczna, w której wykorzystuje się fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do uzyskania wizualnych obrazów narządów, tkanek i przepływu krwi w organizmie. Badanie ultrasonograficzne pomoże lekarzowi ocenić czynność jelit i monitorować przepływ krwi.

Jak leczy się malrotyzację jelit?

Dzieci z objawami malrotacji wymagają operacji. Jest ona traktowana jako nagły przypadek, ponieważ rozwój wolego odbytu może zagrażać życiu. Operację przeprowadza się w celu przemieszczenia jelit, udrożnienia wszelkich zatorów i zmniejszenia prawdopodobieństwa gwałtownego skrętu jelit.

Przed operacją pediatra wprowadzi rurkę przez nos dziecka do jego żołądka. Rurka opróżnia zawartość żołądka i jelit górnych, aby zapobiec gromadzeniu się płynów i gazów w jamie brzusznej.

Lekarz założy dziecku wkłucie dożylne do żyły w celu podawania płynów, aby zapobiec odwodnieniu. Dziecko otrzyma antybiotyki, aby zapobiec infekcji, oraz środki uspokajające, aby mogło spać w trakcie zabiegu.

Podczas zabiegu, który nazywany jest zabiegiem Ladda, chirurg rozplątuje jelita dziecka i sprawdza, czy nie są uszkodzone. Chirurg rozdzieli taśmy klejące pomiędzy dwunastnicą (górną częścią jelita cienkiego) a okrężnicą, aby zmniejszyć niedrożność jelit. Jeśli jelita wyglądają zdrowo i różowo, oznacza to, że przepływ krwi jest dobry, a chirurg ostrożnie zwraca jelita, aby w przyszłości nie doszło do ich skręcenia.

Chirurg usuwa wyrostek robaczkowy dziecka, ponieważ nowe ułożenie jelit może utrudniać leczenie i diagnozowanie problemów, takich jak zapalenie wyrostka robaczkowego.

U niektórych dzieci duży odcinek jelita jest uszkodzony i musi zostać usunięty. W takich przypadkach koniec zdrowego jelita jest wyprowadzany przez otwór w skórze brzucha, zwany stomią. Procedura ta nazywana jest kolostomią lub ileostomią.

Rokowanie w przypadku malrotacji

U większości dzieci dotkniętych malrotomią jelitową wzrost i rozwój przebiega prawidłowo, a po wyleczeniu choroby nie występują żadne długoterminowe problemy. Większość dzieci, u których doszło do wolego odbytu, nie ma problemów długoterminowych, jeśli wole zostało całkowicie naprawione i nie doszło do uszkodzenia jelita. Dzieci, u których wytworzono kolostomię, mogą jednak wymagać dożylnej suplementacji w celu zapewnienia odpowiedniej ilości płynów i składników odżywczych.

Dowiedz się, jak dbać o zdrowie swoich dzieci i co robić, gdy mają one problemy zdrowotne.

Podstawy

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Niektóre długotrwałe lub przewlekłe schorzenia, które mogą dotyczyć dzieci, to astma, mukowiscydoza, utrata słuchu i zespół Downa.

Choroby przewlekłe

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Dowiedz się, co jest nie tak, gdy Twoje dziecko ma problemy z układem oddechowym, pokarmowym, skórą lub inne.

Objawy u dzieci

Rozwiązania zdrowotne

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Lekarz wyjaśnia znaki ostrzegawcze i diagnozę trudności w uczeniu się, w tym informacje na temat testów i rodzajów pomocy dostępnych, aby pomóc dziecku w pokonaniu problemów w uczeniu się.

• Czytanie

• Pisanie

Pisanie

• Wykonywanie działań matematycznych

• Rozumienie kierunków

Trudności w uczeniu się są powszechne. Od 8% do 10% dzieci w wieku poniżej 18 lat w USA może mieć trudności w uczeniu się.

Trudności w uczeniu się nie mają nic wspólnego z tym, jak inteligentna jest dana osoba. Osoba z trudnościami w uczeniu się może po prostu inaczej widzieć, słyszeć lub rozumieć pewne rzeczy. Może to utrudniać wykonywanie codziennych zadań, takich jak nauka do sprawdzianu czy skupienie się na lekcji. Istnieją strategie, których można się nauczyć, aby ułatwić sobie radzenie z tymi różnicami.

Rodzaje zaburzeń uczenia się

Istnieje wiele różnych rodzajów trudności w uczeniu się i mogą one w różny sposób wpływać na ludzi. Należy pamiętać, że zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) i spektrum zaburzeń autystycznych to nie to samo, co trudności w uczeniu się.

Do głównych rodzajów zaburzeń uczenia się należą:

Dyspraksja wpływa na zdolności motoryczne osoby. Umiejętności motoryczne pomagają nam w poruszaniu się i koordynacji. Małe dziecko z dyspraksją może wpadać na przedmioty, mieć problemy z trzymaniem łyżki lub zawiązywaniem sznurowadeł. Później może mieć problemy z pisaniem i pisaniem na klawiaturze. Do innych problemów związanych z dyspraksją należą:

• Trudności z mową

• Wrażliwość na światło, dotyk, smak lub zapach

• Trudności z wykonywaniem ruchów gałek ocznych

Dysleksja wpływa na sposób, w jaki dana osoba przetwarza język, i może utrudniać czytanie i pisanie. Może również powodować problemy z gramatyką i czytaniem ze zrozumieniem. Dzieci mogą mieć również problemy z wyrażaniem się werbalnie i łączeniem myśli podczas rozmowy.

Dysgrafia wpływa na umiejętność pisania. Osoby z dysgrafią mogą mieć różne problemy, w tym:

• Złe pismo odręczne

• Kłopoty z ortografią

• Trudności z zapisywaniem myśli na papierze

Dyskalkulia wpływa na zdolność osoby do wykonywania działań matematycznych. Zaburzenia matematyczne mogą przybierać różne formy i mieć różne objawy w zależności od osoby. U małych dzieci dyskalkulia może mieć wpływ na naukę liczenia i rozpoznawania liczb. Z wiekiem dziecko może mieć problemy z rozwiązywaniem podstawowych zadań matematycznych lub zapamiętywaniem takich rzeczy, jak tabliczka mnożenia.

Jest to problem ze sposobem, w jaki mózg przetwarza dźwięki odbierane przez daną osobę. Nie jest to spowodowane upośledzeniem słuchu. Osoby z tym zaburzeniem mogą mieć problemy z:

• z nauką czytania

• Odróżnianie dźwięków od szumu tła

• Podążanie za słownymi wskazówkami

• Odróżnianie podobnie brzmiących słów

• Zapamiętywanie rzeczy, które usłyszeli

Osoby z zaburzeniami przetwarzania wzrokowego mają problemy z interpretacją informacji wizualnych. Może mieć trudności z czytaniem lub odróżnianiem dwóch podobnych obiektów. Osoby z zaburzeniami przetwarzania wzrokowego często mają problemy z koordynacją ręka-oko.

?

Diagnozowanie zaburzeń uczenia się

Trudności w uczeniu się mogą być trudne do zdiagnozowania, ponieważ nie ma jednoznacznej listy objawów, która pasowałaby do każdego dziecka. Ponadto wiele dzieci stara się ukryć problem. Możesz nie zauważyć niczego bardziej oczywistego niż częste narzekanie na pracę domową lub dziecko, które nie chce chodzić do szkoły.

Jednak następujące symptomy mogą świadczyć o zaburzeniach w uczeniu się:

• Brak entuzjazmu do czytania lub pisania

• Problemy z zapamiętywaniem

• Praca w wolnym tempie

• Problemy z podążaniem za wskazówkami

• Problemy z koncentracją uwagi na zadaniu

• Trudności z rozumieniem pojęć abstrakcyjnych

• Brak zwracania uwagi na szczegóły lub zwracanie zbyt dużej uwagi na szczegóły

• Słabe umiejętności społeczne

• Zakłócanie spokoju

Jeśli podejrzewasz, że dziecko ma zaburzenia w nauce, porozmawiaj z pediatrą lub nauczycielem, aby poddać je badaniu. Przed postawieniem ostatecznej diagnozy może być konieczna wizyta u kilku specjalistów. W zależności od problemów dziecka mogą to być psycholog kliniczny, psycholog szkolny, psycholog rozwojowy, terapeuta zajęciowy lub terapeuta mowy i języka. Przeprowadzą oni szereg testów i ocen, aby dotrzeć do sedna problemu.

?

Wczesne wykrywanie zaburzeń w nauce

Znajomość wczesnych oznak ewentualnych trudności w uczeniu się może pomóc rodzicom w jak najszybszym zapewnieniu dziecku potrzebnej pomocy. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na kamienie milowe rozwoju dziecka. Opóźnienia, takie jak opóźnione chodzenie lub mówienie albo problemy z socjalizacją, mogą być oznakami zaburzeń uczenia się u maluchów i przedszkolaków.

Leczenie zaburzeń uczenia się

Najczęstszą metodą leczenia zaburzeń uczenia się jest kształcenie specjalne. Zgodnie z ustawą Individuals With Disabilities Education Act (IDEA), wszystkie amerykańskie dzieci z zaburzeniami uczenia się mają prawo do bezpłatnego korzystania ze specjalnych usług edukacyjnych w szkołach publicznych.

Po dokonaniu oceny, która pozwoli określić, z czym dziecko ma problemy, zespół pedagogów specjalnych opracuje dla niego indywidualny program edukacyjny (IEP), w którym określi, jakich świadczeń specjalnych potrzebuje, aby dobrze funkcjonować w szkole. Pedagodzy specjalni pomogą dziecku wykorzystać jego mocne strony i nauczą je, jak kompensować słabości.

Poza systemem szkolnictwa publicznego dostępnych jest wiele innych możliwości, takich jak

• szkoły prywatne specjalizujące się w leczeniu dzieci z trudnościami w nauce

• Programy pozaszkolne przeznaczone dla dzieci z trudnościami w nauce

• Usługi korepetycji i terapii w domu

Niepełnosprawność w nauce nie musi być przeszkodą na drodze do sukcesu. Mając odpowiednie narzędzia, osoby z trudnościami w uczeniu się mogą pokonać każde wyzwanie.

Rodzicielstwo dziecka z trudnościami w uczeniu się

Dowiedzenie się, że dziecko ma trudności w nauce może być przytłaczające. Wielu rodziców uważa, że proces diagnozowania zaburzeń uczenia się jest niezwykle frustrujący, a po postawieniu diagnozy czeka ich ciężka walka o zapewnienie dziecku potrzebnej pomocy.

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić jako rodzic, jest po prostu kochać i wspierać swoje dziecko. Poniższe wskazówki mogą pomóc także Tobie w pomocy Twojemu dziecku:

Zapoznaj się ze wszystkimi faktami na temat trudności w uczeniu się dziecka i tego, jak wpływają one na proces uczenia się. Zapoznaj się z usługami i strategiami wsparcia, abyś mógł wziąć aktywny udział w podejmowaniu decyzji o wyborze odpowiedniej terapii dla swojego dziecka.

Współpracuj ze szkołą dziecka w celu opracowania IEP (Individualized Education Plan) – specjalnego planu, który wyznacza cele dla dziecka i opisuje wsparcie, które może być potrzebne do osiągnięcia tych celów. Zrozumienie przepisów dotyczących edukacji specjalnej i zasad obowiązujących w szkole pozwoli Ci upewnić się, że Twoje dziecko czerpie jak najwięcej korzyści ze szkoły. Wiele usług może być dostępnych, ale mogą one być oferowane dopiero wtedy, gdy o nie poprosisz.

Dziecko, które śpi dużo w nocy, je zrównoważoną dietę i uprawia dużo ruchu, jest zdrowsze zarówno psychicznie, jak i fizycznie.

Trudności w nauce mogą mieć negatywny wpływ na samoocenę dziecka. Zwracaj uwagę na symptomy depresji, takie jak obniżony nastrój, zmiany snu lub apetytu czy utrata zainteresowania zwykłymi czynnościami.

?

Jak rozpoznać, że Twoje dziecko ma zaparcia? Poza oczywistymi bolesnymi wypróżnieniami, szukaj następujących typowych oznak.

Jak rozpoznać, że Twoje dziecko ma zaparcia? Oprócz oczywistych bolesnych wypróżnień szukaj następujących typowych objawów:

Objawy zaparć

• Ból brzucha i wzdęcia

• Krwawienie przy wypróżnieniu

• Wypadki związane z zabrudzeniem

Czasami dziecko z zaparciami może sprawiać wrażenie, że ma biegunkę, co może być mylące. W tym przypadku chodzi o to, że duży, uformowany stolec utknął w odbycie dziecka, a wokół niego wydalany jest płynny stolec.

Kiedy dziecko ma zaparcia, wypróżnia się rzadziej, a kiedy już się wypróżni, stolec jest suchy, twardy i bolesny do oddania. Istnieje wiele możliwych przyczyn zaparć, w tym:

• Wstrzymywanie oddawania stolca. Oznacza to, że dziecko próbuje wstrzymać wypróżnienie – może dlatego, że jest zestresowane treningiem nocnikowym, może dlatego, że nie chce korzystać z toalety w pewnych miejscach (np. w szkole), a może dlatego, że boi się bolesnych doświadczeń w łazience. (Zaparcia mogą stać się błędnym kołem – jeśli raz zrobienie kupy sprawiło dziecku ból, może ono bardziej obawiać się następnego razu).

• Dieta uboga w błonnik lub niezawierająca wystarczającej ilości płynów (lub jedno i drugie), często spotykana u maluchów przechodzących z mleka modyfikowanego na mleko pełne

• Efekty uboczne niektórych leków

Leczenie zaparć

W większości przypadków zaparć stosuje się trzy podstawowe metody leczenia, które zwykle idą ze sobą w parze.

• Dieta wysokobłonnikowa z dużą ilością płynów

  . Oznacza to, że na talerzu dziecka powinno znaleźć się wiele świeżych owoców i warzyw, płatków zbożowych o wysokiej zawartości błonnika, pełnoziarnistego pieczywa (w porcji powinno być co najmniej 3-5 gramów błonnika) oraz różnych odmian fasoli i innych roślin strączkowych, takich jak ciecierzyca i soczewica. Dwa dobre źródła błonnika, które dzieci często chętnie jedzą, to mieszanki (pozwólcie im zrobić własne) i popcorn z minimalną ilością soli lub masła. Żywność zawierająca probiotyki, taka jak jogurt, również może sprzyjać zdrowiu układu pokarmowego. Skupiając się na błonniku, nie zapominajmy o płynach. Jeśli dziecko spożywa dużo pokarmów z dużą zawartością błonnika, ale nie otrzymuje wystarczającej ilości płynów, które pomogłyby mu przepłukać organizm, możesz pogorszyć sytuację. Dziecko powinno pić dużo wody w ciągu dnia, a także trochę mleka. Ogranicz napoje słodzone do 4 uncji dziennie w przypadku młodszych dzieci i 6-8 uncji w przypadku dzieci w wieku szkolnym.

• ?

  Środek zmiękczający stolec

  w celu udrożnienia jelit. Są one zazwyczaj bezpieczne u dzieci. Dwa częste błędy, jakie popełniają rodzice, podając dziecku środek zmiękczający stolec w przypadku zaparć, to stosowanie zbyt małej dawki lub zbyt szybkie odstawienie leku. Na przykład, może się wydawać, że można przestać podawać środek zmiękczający stolec po pierwszym normalnym wypróżnieniu dziecka, ale zbyt wczesne zaprzestanie może spowodować, że dziecko znowu będzie miało zaparcia. Niektóre dzieci mogą potrzebować pozostać na leku zmiękczającym stolec przez kilka tygodni. W miarę wprowadzania i utrwalania zmian w diecie pediatra dziecka może doradzić, jaki schemat dawkowania jest właściwy dla danego dziecka.

• Regularne korzystanie z toalety.

  Zachęcaj dziecko do korzystania z toalety z samego rana i po każdym posiłku lub przekąsce. Szczególnie w przypadku młodszych dzieci lepsze rezultaty można uzyskać mówiąc, a nie prosząc. Zamiast sugerować: „Czy musisz iść do łazienki?”, po prostu powiedz: „Czas iść do łazienki”.

Najlepsze rezultaty uzyskasz, jeśli połączysz wszystkie trzy powyższe metody. Z drugiej strony, gdy dziecko przestanie przyjmować środek zmiękczający, jeśli będzie stosować dietę ubogą w błonnik i nie będzie otrzymywać wystarczającej ilości zdrowych płynów, problem może się powtórzyć.

?

Lekarz wyjaśnia, jak sprawić, by w domu nie było czynników wywołujących astmę, a dziecko oddychało bez problemów.

Kiedy dziecko jest narażone na działanie czynnika wyzwalającego, jego drogi oddechowe puchną, ograniczając przepływ powietrza przez płuca. To właśnie powoduje objawy astmy, takie jak ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, kaszel i trudności w oddychaniu. Pomaganie dziecku w unikaniu czynników wyzwalających może pomóc w kontrolowaniu astmy.

Ale unikanie czynników wywołujących astmę nie zawsze jest takie proste. Czynniki wywołujące astmę są różne u każdego. Są też czynniki, których nie można kontrolować, takie jak zanieczyszczenie środowiska czy ilość pyłków.

Można natomiast kontrolować czynniki wyzwalające w jednym z najważniejszych miejsc w życiu dziecka – w domu. Oto kilka sposobów, dzięki którym dom będzie wolny od czynników wyzwalających, a dziecko będzie mogło swobodnie oddychać.

Utrzymuj dom wolny od dymu

Inne rodzaje dymu i oparów również mogą wywołać atak astmy. Należą do nich spaliny z piecyków gazowych, na drewno lub naftę, a także spaliny z samochodów i autobusów.

Wszystkie urządzenia spalające paliwo – takie jak piece, kominki, gazowe lub naftowe grzejniki pomieszczeń oraz piece olejowe i gazowe – mogą wytwarzać dwutlenek azotu. Gazu tego nie czuć ani nie widać, ale może on podrażniać nos, oczy i gardło, a także wywoływać astmę.

Aby utrzymać powietrze w domu wolne od spalin:

? Upewnij się, że wszystkie piece są prawidłowo odpowietrzone na zewnątrz. W przypadku kuchenek gazowych, upewnij się, że podczas gotowania używasz wentylatora wyciągowego, który odprowadza spaliny na zewnątrz.

? Jeśli używasz pieca na drewno, używaj go zgodnie z zaleceniami producenta i upewnij się, że drzwiczki są szczelnie dopasowane.

? Jeśli używasz niewentylowanego naftowego lub gazowego ogrzewacza pomieszczeń, otwórz okno lub użyj wentylatora wyciągowego.

? Przed użyciem kominka upewnij się, że przewód kominowy jest otwarty, aby dym mógł wydostać się na zewnątrz.

? Bez względu na to, jakiego rodzaju systemu grzewczego używasz, co roku poddawaj go czyszczeniu i przeglądowi.

? Aby zmniejszyć ryzyko przedostania się spalin do domu, nie trzymaj samochodu na biegu jałowym w przylegającym garażu.

Uważaj na środki chemiczne w gospodarstwie domowym

Wiele powszechnie stosowanych w domu środków czystości, takich jak środki czyszczące, farby, pestycydy, perfumy i mydła, może stanowić problem dla niektórych dzieci z astmą. Każdy produkt o silnym zapachu uwalnia chemikalia do powietrza. Dla dziecka chorego na astmę opary te mogą być przyczyną ataku choroby.

Oto kilka wskazówek, jeśli astma u dziecka jest wywoływana przez silne zapachy:

? Trzymaj środki czyszczące poza zasięgiem dziecka i z dala od miejsc, w których dziecko może wdychać ich opary.

? Wybierając mydła, szampony i detergenty, szukaj tych, które nie mają zapachu lub są bezzapachowe. Produkty te mogą jednak nadal zawierać pewne substancje zapachowe, więc nadal musisz zachować ostrożność.

? Upewnij się, że dziecko nie jest narażone na działanie oparów z silnych środków czyszczących. Możesz również poszukać w sklepie środków nietoksycznych lub całkowicie naturalnych, albo użyć wody utlenionej lub białego octu.

? Czytaj etykiety na wszystkich środkach czyszczących i postępuj zgodnie z instrukcjami.

? Używając jakiegokolwiek środka czyszczącego w domu, otwórz okno, aby wpuścić do domu świeże powietrze.

? Staraj się sprzątać, kiedy dziecka nie ma w domu lub kiedy jest w innym pokoju.

? Nie używaj perfum ani wody kolońskiej.

? Jeśli używasz przyborów plastycznych, takich jak farby, tusze czy glinki, przechowuj je w szczelnie zamkniętych opakowaniach, kiedy nie są używane. Pył z kredy może być również czynnikiem wywołującym astmę u niektórych dzieci.

? Nie używaj odświeżaczy powietrza ani świec zapachowych.

?

Czynniki wyzwalające astmę: Zwierzęta domowe, karaluchy i pleśń

Wiele dzieci z astmą ma również alergię na zwierzęta domowe, insekty i pleśń, które są częstymi czynnikami wyzwalającymi astmę. Jeśli Twoje dziecko jest alergikiem, możesz zmniejszyć jego narażenie na te czynniki, stosując się do poniższych wskazówek:

? Trzymaj zwierzęta domowe z dala od mebli, łóżek i dywanów, gdzie ich sierść lub sierść może się gromadzić. I nie pozwól zwierzętom spać w sypialni dziecka.

? Upewnij się, że Twoje dziecko myje ręce i twarz po zabawie ze zwierzętami.

? Przynajmniej raz w tygodniu pierz prześcieradła i inną pościel w gorącej wodzie, aby ograniczyć rozwój roztoczy. Możesz również przykrywać poduszki i materace specjalnymi pokrowcami chroniącymi przed kurzem.

? W miarę możliwości ograniczaj stosowanie pestycydów w sprayu. Trzymaj karaluchy z dala od domu, przechowując żywność w szczelnych pojemnikach lub w lodówce i szczelnie zakrywając śmieci. Uszczelnij wszystkie szczeliny, przez które karaluchy mogą się dostać do środka. Używaj przynęt i pułapek do zabijania karaluchów. Jeśli stosujesz pestycydy w sprayu, nie dopuszczaj dzieci do tego miejsca przez kilka godzin po oprysku.

? Zapobiegaj pleśni poprzez naprawę wszelkich przecieków lub miejsc, w których występuje nadmiar wilgoci w domu, a także poprzez wymianę wszelkich spleśniałych dywanów lub płyt sufitowych.

? Otwieraj okna lub używaj wentylatorów wyciągowych podczas gotowania lub brania prysznica, aby zapobiec powstawaniu pleśni.

Astma: Ogranicz palenie

Bierne palenie jest częstym czynnikiem wyzwalającym astmę. Dla niektórych dzieci nawet zapach dymu na ubraniu może być wystarczający, aby spowodować problemy z oddychaniem. Aby w domu nie było dymu, skorzystaj z poniższych wskazówek:

? Nie pozwalaj na palenie w domu i samochodzie.

? Upewnij się, że inni opiekunowie nie palą w pobliżu Twojego dziecka.

? Jeśli Ty lub inni członkowie rodziny musicie palić, róbcie to na zewnątrz, z dala od okien i drzwi, i pamiętajcie o umyciu rąk po paleniu. Na zewnątrz noś chustę lub koc, aby zmniejszyć ilość pozostałości dymu na ubraniu. Po wejściu do domu należy zmienić ubranie, umyć ręce i włosy, jeśli astma u dziecka jest wywoływana przez bierne palenie.

?