Lekarz mówi ci.

Osoby z chorobą podstawową, RSV, powinny być traktowane podobnie jak inne grupy wysokiego ryzyka, ponieważ nadmierna reakcja układu odpornościowego może prowadzić do postępu choroby. COVID-19 i RSV mają ze sobą wiele wspólnego – poznaj objawy, dowiedz się, jak je odróżnić i co robić, gdy zachorujesz Ty lub Twoje dziecko.

Koronawirus i RSV

Koronawirus i wirus syncytialny układu oddechowego (RSV) to dwa rodzaje chorób układu oddechowego, które mają podobne objawy. Jak dotąd nowy koronawirus wydaje się być bardziej niebezpieczny dla osób dorosłych, zwłaszcza starszych. Wirus RSV jest bardziej niebezpieczny dla małych dzieci, ale może być również poważny dla osób starszych i tych, które mają inne problemy zdrowotne.

Koronawirus a RSV

Koronawirusy to grupa powszechnie występujących wirusów, które zakażają drogi oddechowe. Najnowszym z nich jest wirus wywołujący COVID-19.

Chociaż COVID-19 może atakować dzieci, większość dotychczas zdiagnozowanych przypadków stanowią dorośli. Dorośli są również bardziej narażeni na wystąpienie poważnych objawów koronawirusa, zwłaszcza jeśli mają ponad 65 lat lub cierpią na takie schorzenia, jak cukrzyca, choroby płuc lub serca.

Wirus RSV może również zaatakować osoby w różnym wieku, ale szczególnie często występuje u niemowląt i małych dzieci. W wieku 2 lat prawie każde dziecko jest już zakażone. Większość przypadków jest łagodna. Jednak niektóre dzieci są bardziej narażone na poważne zachorowania, w tym:

• Niemowlęta w wieku 6 miesięcy lub młodsze

• Niemowlęta, które urodziły się przedwcześnie

• Dzieci poniżej 2 roku życia z przewlekłą chorobą płuc lub serca

• Dzieci z osłabionym układem odpornościowym

• Dzieci, które mają problemy z połykaniem

Każdego roku z powodu RSV do szpitala trafia ponad 57 000 dzieci.

Gdy dorośli i starsze dzieci zarażą się wirusem RSV, zwykle mają tylko niewielkie objawy, podobne do przeziębienia. Wirus RSV może być jednak dla niektórych poważny, w tym:

• Osoby powyżej 65 roku życia

• Osoby z osłabionym układem odpornościowym

• Osoby z chorobami serca lub płuc

Każdego roku w Stanach Zjednoczonych około 177 000 starszych osób dorosłych jest hospitalizowanych z powodu RSV, a 14 000 z nich umiera.

Obie choroby rozprzestrzeniają się w ten sam sposób: Osoba zakażona kaszle lub kicha, rozsiewając w powietrzu kropelki zawierające wirusa. Można zachorować, jeśli kropelki wylądują na nas lub jeśli dotkniemy powierzchni, na której znajduje się wirus, a następnie włożymy palce do nosa, ust lub oczu.

Ciąg dalszy na stronie

Porównywanie objawów

Zarówno COVID-19, jak i RSV mogą powodować takie objawy:

• Cieknący nos

• Gorączka

• Kaszel

Dzieci zakażone koronawirusem często mają łagodne objawy. Niektóre nie mają żadnych objawów. Dorośli zakażeni wirusem COVID-19 często odczuwają także duszności. Objawy mogą być od łagodnych do zagrażających życiu.

Oprócz objawów podobnych do przeziębienia, RSV powoduje:

• Utrata apetytu

• Kichanie

• Problemy z oddychaniem (duszności lub świszczący oddech) u dzieci i dorosłych

• Senność (u małych dzieci)

RSV może również prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak:

• zapalenie oskrzeli, które powoduje obrzęk małych worków powietrznych w płucach

• Zapalenie płuc, infekcja płuc

Kto jest narażony na zakażenie wirusem COVID-19?

Koronawirus i jego odmiany są bardzo zaraźliwe. Dzieci są narażone na takie samo ryzyko zachorowania jak dorośli, choć u nich choroba przebiega zwykle łagodniej. Mogą one również przenosić chorobę na inne osoby.

U niektórych dzieci koronawirus może wywołać poważną chorobę. Dorośli są bardziej narażeni na poważne zachorowanie na COVID-19 od 50 roku życia, a także jeśli cierpią na takie schorzenia jak:

• Choroba serca

• Choroba płuc

• Cukrzyca

• Słaby układ odpornościowy

Jednak nawet młodzi dorośli są narażeni na ryzyko poważnego zachorowania w wyniku zakażenia wirusem COVID-19. W jednym z badań stwierdzono, że jedna piąta osób w wieku 25-40 lat była na tyle chora, że musiała udać się do szpitala.

RSV i nowe szczepy koronawirusów

W czerwcu 2021 roku CDC wydało oficjalne zalecenie zdrowotne dotyczące wzrostu liczby przypadków RSV w południowych Stanach Zjednoczonych. Zalecono w nim, aby pracownicy służby zdrowia przeprowadzali testy na obecność RSV u wszystkich osób w każdym wieku, u których występują oznaki i objawy choroby układu oddechowego, ale wyniki testów na obecność koronawirusa są ujemne.

Wzrost zachorowań na RSV w lecie jest niezwykły, ponieważ zwykle wirus ten występuje jesienią i zimą. Lekarze obawiają się, że jednoczesny wzrost liczby zachorowań na oba wirusy może poważnie obciążyć system ratownictwa medycznego w kraju.

Istnieją pewne dowody na to, że wzrost zachorowań na RSV może być częściowo spowodowany złagodzeniem środków zapobiegawczych przeciwko koronawirusom, takich jak maski i zachowanie dystansu społecznego. Może być również tak, że ponieważ ludzie są mniej narażeni na RSV i inne wirusy z powodu tych środków ostrożności, mają mniejszą ochronę immunologiczną.

Ciąg dalszy

W normalnych warunkach matki przekazują odpowiedź immunologiczną swoim dzieciom w czasie ciąży. Niektórzy lekarze uważają, że odpowiedź ta jest obecnie osłabiona. Dzieje się tak dlatego, że nowe matki nie są narażone na tak wiele wirusów, jak RSV. Jest to powód do niepokoju, ponieważ niemowlęta i małe dzieci są szczególnie narażone na zakażenie wirusem RSV.

Wzrost zachorowań na RSV odzwierciedla wzrost liczby zakażeń koronawirusem z powodu nowego wariantu Delta. Delta jest bardziej zaraźliwy niż poprzednie wersje wirusa. Wydaje się również, że dużo łatwiej zaraża dzieci. Jest to szczególnie niepokojące w przypadku dzieci poniżej 12 roku życia: w sierpniu 2021 roku nie było jeszcze zatwierdzonej szczepionki dla tej grupy wiekowej.

Lekarze obserwują również, że coraz więcej dzieci cierpi jednocześnie na więcej niż jedną infekcję układu oddechowego, na przykład RSV i koronawirus. Może to powodować poważniejsze objawy i być trudniejsze do wyleczenia.

Jak dbać o zdrowie

Najlepszym sposobem ochrony siebie i osób w swoim otoczeniu jest zaszczepienie się przeciwko COVID-19. Być może warto zaszczepić się również przeciwko grypie sezonowej. Porozmawiaj z lekarzem na temat terminu szczepień.

Oto kilka wskazówek dotyczących profilaktyki, które sprawdzają się w przypadku obu chorób:

• Myj ręce wodą z mydłem przez 20 sekund, szczególnie po skorzystaniu z toalety i przed jedzeniem. Jeśli nie masz dostępu do wody i mydła, używaj płynu do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu.

• Trzymaj ręce z dala od ust, nosa i oczu. Dla dzieci oznacza to zakaz ssania kciuka i dłubania w nosie.

• Poproś wszystkich domowników, aby kaszleli i kichali przez łokieć lub chusteczkę, a nie przez rękę.

• Czyść i dezynfekuj przedmioty, które często są dotykane, takie jak klamki, blaty i zabawki.

• Nie pozwalaj dzieciom dzielić się z nikim osobistymi przedmiotami, takimi jak naczynia czy kubki.

• Zachowuj dystans społeczny i trzymaj się z dala od osób, które mogą być chore.

?

Kiedy należy skorzystać z opieki medycznej

Większość dzieci zarażonych koronawirusem ma łagodną postać choroby i samoistnie wraca do zdrowia. W czasie choroby należy trzymać je w domu z dala od wszystkich innych zdrowych domowników. To samo należy zrobić w przypadku wystąpienia objawów COVID-19.

Ciąg dalszy na stronie

Jeśli objawy RSV lub COVID-19 nasilą się u Ciebie lub Twojego dziecka, skontaktuj się z lekarzem lub lokalnym urzędem zdrowia. Niezwłocznie zwróć się o pomoc lekarską, jeśli zauważysz:

• Problemy z oddychaniem (u niemowląt objawami mogą być rozdęte nozdrza lub wciąganie brzucha).

• Ból lub ucisk w klatce piersiowej

• Dezorientacja

• Trudności z budzeniem się

• Niebieskie usta lub twarz

• Niedostateczne jedzenie lub picie

• Trudności z mówieniem lub wypowiadaniem zdań

Ponieważ wirus RSV może szybko przybrać poważne rozmiary, należy skontaktować się z lekarzem, jeśli dziecko

• Ma objawy takie jak katar, gorączka, kaszel i jest w wieku poniżej 6 miesięcy

• Ma gorączkę 100,4 F i jest w wieku poniżej 6 miesięcy lub ma gorączkę powyżej 104 F w dowolnym wieku

• Ma świszczący oddech lub oddycha szybko

• Niewiele je lub pije

• Nie jest tak czujny lub aktywny jak zwykle

• Moczy mniej niż 1 pieluszkę na 8 godzin, co może być oznaką odwodnienia

Ponad połowa osób, które przeżyły COVID-19, zgłaszała objawy depresji po wyzdrowieniu. Dowiedz się więcej na temat związku między COVID-19 a zdrowiem psychicznym.

COVID-19 i depresja

Czy istnieje związek między COVID-19 a depresją?

Pomimo ustąpienia wczesnych objawów COVID-19, nadal możesz nie czuć się w pełni normalnie. Mogą występować ciągłe bóle głowy, zmęczenie, nerwowość lub ogólne uczucie strachu, które utrudnia wykonywanie codziennych zadań. Chociaż eksperci muszą jeszcze zbadać długoterminowy wpływ COVID-19 na mózg, ponad połowa osób, które przeżyły COVID-19 w USA, zgłaszała objawy depresji kilka miesięcy po wyzdrowieniu, przy czym osoby z poważniejszymi objawami COVID częściej cierpiały na depresję.

Ponadto badacze stwierdzili, że wiele osób, które przeżyły COVID-19, zgłaszało przypadki zespołu stresu pourazowego (PTSD), lęku, bezsenności i objawów obsesyjno-kompulsywnych (OC). Inne badania wykazały, że od początku pandemii wzrosła liczba osób przepisujących leki przeciwdepresyjne, stosujących przemoc wobec partnera intymnego oraz mających myśli samobójcze.

Osoby, które zachorowały na COVID-19, wydają się mieć większe ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych po wyzdrowieniu z wirusa.

Co wywołuje depresję u osób, które przeżyły zakażenie wirusem COVID-19?

Eksperci uważają, że zakażenie wirusem COVID-19 może wpływać na zdrowie psychiczne na dwa główne sposoby:

• Odpowiedź immunologiczna organizmu na wirusa

• Stres psychologiczny związany z zakażeniem wirusem COVID-19

Po zakażeniu wirusem wywołującym chorobę COVID-19 układ odpornościowy wytwarza cytokiny, chemokiny i inne substancje, które sprzyjają powstawaniu stanu zapalnego. U osób z COVID-19 eksperci wykryli szczególny rodzaj cytokin, zwanych cytokinami wydzielanymi przez komórki T-helper-2. Wyższy poziom tych cytokin wydaje się być związany z cięższym przebiegiem wirusa. Eksperci odkryli, że jeśli organizm nie kontroluje prawidłowo tych cytokin, mogą wydarzyć się pewne złe rzeczy:

• Zapalenie nerwów

• Zaburzenie bariery krew-mózg

• Inwazja obwodowych komórek odpornościowych do ośrodkowego układu nerwowego

• Upośledzenie transmisji nerwowej

• Zaburzenia czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA)

• Aktywacja mikrogleju i indukcja indoleamino-2,3-dioksygenazy (IDO)

Wszystkie te czynniki stanowią korzenie zaburzeń psychicznych, takich jak depresja. Sugeruje to, że faktyczne skutki działania wirusa COVID-19 mogą prowadzić do depresji, nawet po wyleczeniu osoby chorej.

W jednym z badań eksperci powiązali wyższy poziom ogólnoustrojowego indeksu immunologicznego i zapalnego (SII), który odnosi się do odpowiedzi immunologicznej i stanu zapalnego, z dużym zaburzeniem depresyjnym. Czynniki zapalne, takie jak SII, były wyższe u mężczyzn i osób, które przebywały w szpitalu podczas choroby wywołanej wirusem COVID-19.

Ciąg dalszy

Inne czynniki psychologiczne mogą powodować depresję u osób, które przeżyły COVID-19. Osoby, które miały COVID-19 i nie musiały pozostać w szpitalu, wykazywały wyższy poziom lęku i zaburzeń snu po rozpoczęciu leczenia COVID-19. Eksperci stwierdzili, że u osób, które przebywały w szpitalu, stwierdzono wyższy poziom objawów PTSD, depresji, lęku i OC.

Badania wykazują, że schorzenia te wynikały ze stresu emocjonalnego i psychicznego, w tym:

• Izolacja społeczna

• Psychologiczny wpływ ciężkiej i potencjalnie śmiertelnej choroby

• Obawy przed zarażeniem innych osób

• Stygmat związany z zakażeniem wirusem COVID-19

W badaniach tych naukowcy stwierdzili, że kobiety i osoby z wcześniejszymi rozpoznaniami psychiatrycznymi miały poważniejsze problemy ze zdrowiem psychicznym po rozpoczęciu leczenia COVID-19. Osoby, które przebywały w szpitalach w czasie zakażenia wirusem COVID-19, były także bardziej wyizolowane społecznie i samotne, ponieważ nie mogły kontaktować się z tak dużą liczbą osób. Ponadto u młodszych osób zakażonych wirusem COVID-19 obserwowano większe zaburzenia snu i depresję. Potwierdza to wyniki wcześniejszych badań, w których stwierdzono, że osoby młodsze gorzej znoszą skutki psychologiczne choroby COVID-19.

Jednak eksperci nadal muszą przeprowadzić więcej badań, aby zrozumieć związek między osobami, które przeżyły COVID-19, a biomarkerami stanu zapalnego, zaburzeniami nastroju i objawami chorób psychicznych.

Wpływ pandemii na zdrowie psychiczne

Niezależnie od tego, czy chorowałeś na COVID-19, czy nie, pandemia w jakiś sposób dotknęła każdego z nas. Wiele rzeczy związanych z pandemią może mieć wpływ na Twoje zdrowie psychiczne:

• Trauma związana z rozprzestrzeniającą się chorobą

• Strach przed zachorowaniem

• Żal po stracie bliskiej osoby lub po utracie życia w ogóle

• Dystans fizyczny i brak kontaktów towarzyskich

• Obawy finansowe (bezrobocie, zabezpieczenie mieszkaniowe)

• Utrata poczucia wspólnoty

• Mniejszy dostęp do opiekunów

Po większości traumatycznych wydarzeń depresja ma tendencję do osiągania szczytów zaraz po nich, a następnie z czasem spada. Badania wykazały jednak, że po wybuchu pandemii COVID-19 wskaźnik depresji wzrósł. Do osób, które najbardziej ucierpiały z powodu długotrwałych skutków dla zdrowia psychicznego, należą:

• Rodziny lub osoby o niskich dochodach w gospodarstwie domowym

• Osoby niezamężne

• Osoby, które doświadczyły wielu stresorów związanych z pandemią

W Stanach Zjednoczonych 32,8% dorosłych miało podwyższone objawy depresji w 2021 r., w porównaniu z 27,8% dorosłych w pierwszych miesiącach 2020 r. i 8,5% przed pandemią.

Ciąg dalszy

Sugeruje to, że eksperci muszą kontynuować badania nad związkiem między pandemią a zdrowiem psychicznym, w tym nad tym, jak wirus COVID-19 bezpośrednio wpływa na zaburzenia nastroju.

Jeśli uważasz, że możesz mieć depresję lub zauważyłeś u siebie objawy innych zaburzeń psychicznych, natychmiast porozmawiaj z lekarzem, aby uzyskać pomoc, na którą zasługujesz.

COVID-19 może być związany z opuchniętymi, przebarwionymi palcami u stóp. Dowiedz się, jakie są objawy i sposoby leczenia, jakie inne choroby skóry mogą przypominać palce COVID i wiele więcej.

Co to są palce COVID?

Prawdopodobnie wiesz, że choroba COVID-19 może wywoływać objawy takie jak kaszel, gorączka, zmęczenie i duszności. Czy może mieć również związek z opuchniętymi i przebarwionymi palcami u stóp?

Niektóre grupy medyczne i badacze twierdzą, że tak, a schorzenie to nazwano palcami COVID. Inni naukowcy twierdzą, że wczesne badania sugerują, iż nie ma związku między koronawirusem a tym problemem skórnym.

Tak czy inaczej, choroba może pojawić się na palcach u rąk, nóg lub obu palców. U większości ludzi choroba występuje tylko na palcach, stąd też jej nazwa.

Oto, co musisz wiedzieć, w tym objawy COVID toes, leczenie i inne.

Co powoduje powstawanie palców COVID?

Na razie nie jest to jasne. Zmiany skórne pojawiły się u osób, u których testy na obecność COVID były negatywne, oraz u osób, u których testy na obecność koronawirusa były pozytywne.

W jednym z niewielkich badań, które sugerują istnienie ścisłego związku między palcami COVID a COVID-19, stwierdzono, że zmiany na palcach stóp mogą wynikać z silnej reakcji układu odpornościowego na koronawirusa.

Jakie są objawy COVID Toes?

Skóra na jednym lub kilku palcach u rąk lub nóg może spuchnąć i stać się jaskrawoczerwona, a następnie stopniowo fioletowa. Kolorowa skóra może być opuchnięta i purpurowa, mogą też pojawić się brązowo-fioletowe plamy.

Wiele osób nic nie czuje i zauważa te zmiany tylko wtedy, gdy patrzy na palce u rąk lub nóg.

Jednak oprócz opuchniętej, odbarwionej skóry możliwe jest również wystąpienie:

• Pęcherze

• Swędzenie

• Ból

• Podniesione, bolesne zgrubienia

• Obszary szorstkiej skóry

Niektórzy ludzie zauważają także odrobinę ropy pod skórą.

Kto otrzymuje palce COVID?

Choroba może pojawić się w każdym wieku, ale prawdopodobieństwo jej wystąpienia jest większe u dzieci, nastolatków lub młodych dorosłych. Amerykańska Akademia Dermatologii twierdzi, że młodzi pacjenci z COVID toes wydają się zdrowi, a u wielu z nich nie występują typowe objawy wirusa. Ci, u których występują objawy COVID-19, mają zwykle łagodne objawy.

Czy wirus COVID jest zaraźliwy dla palców?

Badania nad tym zagadnieniem są wciąż na wczesnym etapie, więc eksperci nie znają jeszcze odpowiedzi. Oczywiście, choroba COVID jest zaraźliwa. Ale to, że jedna osoba ma COVID i palce COVID, nie oznacza, że jeśli przekaże wirusa komuś innemu, ta osoba również zachoruje na palce COVID.

Jeśli uważasz, że masz COVID toes lub jakiekolwiek objawy koronawirusa, pozostań w domu, natychmiast zadzwoń do lekarza i zapytaj, czy powinieneś poddać się badaniu na obecność COVID. Jest to szczególnie ważne, jeśli nie otrzymałeś szczepionki przeciwko COVID lub jeśli mieszkasz z osobami, które nie otrzymały szczepionki.

Ciąg dalszy na stronie

Jak leczyć palce COVID?

Palce COVID ustąpią samoistnie. Można jednak leczyć objawy palców COVID, jeśli są one uciążliwe.

Można zastosować krem z hydrokortyzonem, aby złagodzić ból lub swędzenie. Jeśli to nie pomaga lub jeśli stan palców u rąk i nóg się pogarsza, należy skontaktować się z dermatologiem lub lekarzem.

Jak długo działa COVID Toes?

Eksperci nie są jeszcze pewni, jak długo u większości ludzi występuje to schorzenie. Przynajmniej jeden ekspert uważa, że może to trwać od 10 do 14 dni. Inny twierdzi, że od 2 do 6 tygodni. Niektórzy ludzie mają podobno palce COVID przez kilka miesięcy.

Czy to palce COVID czy coś innego?

Choroba spowodowana niskimi temperaturami, zwana lodowicą, może przypominać palce COVID. Może powodować obrzęk i przebarwienia palców u rąk i nóg. Na odmrożenia można zachorować, jeśli stanie się na mokrej, chłodnej ziemi i ulegnie się wychłodzeniu. Różni się ona od odmrożenia, które zdarza się, gdy skóra zamarznie.

Odmrożenia mogą spowodować, że skóra:

• piec i swędzieć

• Staje się opuchnięta

• Stają się czerwone lub ciemnoniebieskie

Ciężkie odleżyny mogą powodować powstawanie pęcherzy lub owrzodzeń.

Jak jeszcze COVID może wpływać na skórę?

Zmiany skórne związane z COVID-19 są mniej powszechne niż główne objawy, które może wywołać wirus, takie jak kaszel, gorączka, dreszcze i trudności w oddychaniu. Amerykańska Akademia Dermatologiczna (AAD) twierdzi jednak, że u niektórych osób zarażonych koronawirusem występują inne rodzaje problemów skórnych, takie jak:

• plamista wysypka

• Swędzące zgrubienia

• Pęcherze przypominające wyglądem ospę wietrzną

• Drobne, okrągłe plamki na skórze

• Duża plama z kilkoma mniejszymi

• Koronkowy wzór na skórze

• Podwyższone wypukłości i płaskie plamy, które zlewają się ze sobą

Choroby inne niż COVID-19 mogą powodować takie objawy, dlatego należy skontaktować się z lekarzem lub dermatologiem. Mogą oni ustalić, co się z Tobą dzieje i pomóc w doborze odpowiedniego leczenia.

Jeśli masz wysypkę lub palce COVID-19, a badanie wykaże, że jesteś nosicielem koronawirusa, możesz pomóc ekspertom w badaniu związku między tymi schorzeniami. Poproś swojego lekarza o przesłanie informacji do rejestru AADs COVID-19. Być może w ten sposób pomożesz innym ludziom.

Ciąg dalszy

Które objawy COVID są mniej powszechne?

Oprócz problemów skórnych związanych z wirusem COVID, do mniej powszechnych objawów należą:

• Nudności, wymioty lub biegunka

• Utrata węchu lub smaku (bez niedrożności nosa)

• Silna dezorientacja, szczególnie u osób starszych

• Różowe oko (zapalenie spojówek), które może spowodować zaczerwienienie i opuchnięcie jednego lub obu oczu, czasami z lepką wydzieliną

Jeśli masz którykolwiek z tych objawów i obawiasz się, że możesz być chory na COVID-19, skontaktuj się z lekarzem. W przypadku wykonania testu na obecność COVID-19, w oczekiwaniu na wyniki należy pozostać w domu i w obecności innych osób nosić maskę.

Krajowy System Nadzoru Ścieków pomaga ekspertom śledzić przypadki występowania wirusa COVID-19 w ściekach. Dowiedz się więcej o tym, jak może on pomóc chronić Cię przed wirusem.

Co warto wiedzieć o badaniu ścieków pod kątem obecności wirusa COVID-19?

We wrześniu 2020 roku CDC uruchomiło Krajowy System Nadzoru Ścieków (National Wastewater Surveillance System, NWSS). Narzędzie to umożliwia ekspertom śledzenie wirusa wywołującego COVID-19 w próbkach ścieków z całego kraju. System NWSS pomaga wydziałom zdrowia w szybkim działaniu, jeśli zauważą wzrost liczby zachorowań w próbkach ścieków. System ten może uchronić Twoją społeczność przed rozprzestrzenianiem się wirusa COVID-19 i jego nowych wariantów.

Dane z systemu NWSS mają służyć jako pomoc dla innych tropicieli COVID-19. Nie powinny być jedyną formą monitorowania COVID-19. Mogą one dostarczyć więcej informacji w celu uzyskania użytecznej próby środowiskowej, danych dla obszarów, na których nie przeprowadza się na czas badań w kierunku COVID-19, lub statystyk dotyczących różnych społeczności w danym powiecie.

W jaki sposób krajowy system nadzoru nad ściekami rozpoznaje ognisko COVID-19?

Ścieki oznaczają wodę pochodzącą z budynków lub domów, która może zawierać ludzkie odchody. Obejmuje to wodę z toalet, zlewów i pryszniców. Ściekami może być również woda deszczowa i woda z zastosowań przemysłowych.

Jeśli jesteś nosicielem wirusa COVID-19, Twój organizm będzie wydzielał RNA wirusa do Twojego kału. Wirusowe RNA, czyli materiał genetyczny wirusa, będzie obecny w ludzkich odpadach, nawet jeśli nie wystąpią żadne objawy zakażenia wirusem COVID-19. NWSS może zlokalizować wirusowe RNA z aktualnych przypadków w Twojej społeczności w ściekach z Twojej okolicy.

Jak działa monitoring ścieków?

Ścieki dopływają do oczyszczalni z określonego obszaru kanalizacyjnego. Są to systemy zbierania ścieków dla różnych obszarów gminy. Z tego miejsca specjaliści pobierają i wysyłają próbki ścieków do laboratoriów środowiskowych lub laboratoriów zdrowia publicznego. W tych miejscach próbki będą badane na obecność wirusa COVID-19.

Wydziały zdrowia w Twojej społeczności przesyłają dane z badań do CDC. Używają do tego celu portalu internetowego NWSS Data Collection and Integration for Public Health Event Response (DCIPHER).

NWSS wykorzystuje narzędzie DCIPHER do analizy danych. Wyniki zostaną odesłane do departamentu zdrowia Twojej społeczności. Dzięki temu eksperci ds. zdrowia w Twojej okolicy będą mogli z wyprzedzeniem przygotować się na wypadek gwałtownego wzrostu liczby zachorowań na COVID-19.

Dane z Twojej społeczności możesz sprawdzić w serwisie CDCs COVID Data Tracker.

Ciąg dalszy na stronie

Jakie są korzyści i ograniczenia krajowego systemu nadzoru nad ściekami?

NWSS może dostarczać informacji, które mogą zostać pominięte przez inne narzędzia nadzoru COVID-19. Może także poprawić jakość danych, które już zostały zebrane. Dane z monitoringu ścieków mogą pomóc:

• Zmierz, czy liczba zakażeń COVID-19 w Twojej społeczności wzrasta czy maleje.

• Dostarczanie danych o przypadkach COVID-19 niezależnie od poziomu dostępu do opieki zdrowotnej lub testów na obecność COVID-19 w danym regionie (w przeciwieństwie do innych form nadzoru nad COVID-19).

• Obsługują różne typy społeczności, ponieważ 80% domów w Stanach Zjednoczonych jest podłączonych do publicznych systemów odprowadzania ścieków.

• Wykrywaj warianty COVID-19, takie jak Omicron.

• Identyfikacja wirusa COVID-19 1 do 2 tygodni wcześniej niż potrzeba na otrzymanie wyników z próbek klinicznych z tego samego obszaru.

• Monitorować warianty w czasie i dowiedzieć się więcej o ewolucji wirusa COVID-19. (Może to pomóc w ocenie skuteczności szczepionek, metod diagnostycznych i terapeutycznych przeciwko wirusowi).

NWSS ma jednak pewne ograniczenia:

• Wyższe ilości wirusa COVID-19 w ściekach zapowiadają więcej przypadków zachorowań na COVID-19 na danym obszarze. Jednak badania ścieków nie są jeszcze w stanie dokładnie określić liczby osób zakażonych wirusem COVID-19 w danej społeczności.

• Monitoring ścieków komunalnych prowadzony w oczyszczalni ścieków nie obejmuje gospodarstw domowych, które korzystają z systemu septycznego.

• Nie będą też w stanie zbierać danych z systemów zdecentralizowanych, takich jak więzienia, szpitale czy uniwersytety, które oczyszczają swoje odpady.

• NWSS może nie być w stanie niczego wykryć, jeśli na danym obszarze występuje niski odsetek osób z COVID-19. Eksperci potrzebują więcej informacji, aby zrozumieć, jak badać niski poziom zakażenia.

• Nie wszystkie oczyszczalnie ścieków są przydatne jako miejsca nadzoru. Na przykład niektóre oczyszczalnie ścieków oczyszczają ścieki, zanim jeszcze trafią one do zakładu.

Nadzór nad ściekami napotyka również na pewne bariery w obszarach o mało zasobnych systemach gospodarki odpadami. Do takich obszarów należą systemy o zniszczonej strukturze. W tych regionach czynniki środowiskowe mogą również wpływać na jakość ścieków (co może powodować, że testy na obecność wirusa wywołującego COVID-19 będą mniej dokładne).

Na obszarach z takimi systemami, NWSS może nie być tak pomocny, ponieważ:

• Odpady mogą wypływać z lub do uszkodzonych systemów. Ponieważ ścieki przepływają przez systemy utylizacji odpadów o niskich zasobach, część z nich może przedostać się do środowiska. Podobnie zanieczyszczona woda może wpływać do systemu.

• Jeśli ścieki wpływają do otwartych wód powierzchniowych, kanałów lub kanalizacji, mogą mieszać się z innymi wodami w świecie przyrody. Może to mieć wpływ na rozpad wirusowego RNA wirusa COVID-19.

• Ze względu na dwa powyższe czynniki trudno jest określić, jak długo ludzkie odpady znajdują się w systemach utylizacji odpadów o niskim zasobie. Może to wpływać na zdolność systemów nadzoru do dokładnego pomiaru liczby przypadków COVID-19.

Ciąg dalszy

Czy zbieranie ścieków z wirusem covid-19 może prowadzić do zwiększenia liczby zachorowań?

Nie. Wirusowe RNA wirusa COVID-19 znajduje się w odpadach ludzkich pochodzących od osób zarażonych tym wirusem. CDC twierdzi jednak, że nie ma danych wskazujących na to, że ktokolwiek zachorował na COVID-19 po bliskim kontakcie z oczyszczonymi lub nieoczyszczonymi ściekami.

Izolacja w czasie pandemii koronawirusa (COVID-19) może szybko obciążyć organizm. Ważne jest, aby w tym okresie zadbać o siebie i innych. Oto 11 sposobów radzenia sobie z lękiem i izolacją.

Jak radzić sobie z izolacją i niepokojem spowodowanym koronawirusem

W związku z wybuchem epidemii koronawirusa możesz czuć się samotny, odizolowany, zestresowany i niespokojny. Poniższe wskazówki mogą pomóc Ci poczuć się lepiej, niezależnie od tego, czy jesteś zdystansowany towarzysko, czy musisz zostać w domu.

Podejmij działania.

Zrób coś z rzeczami, nad którymi masz kontrolę.

Rób, co możesz, aby zachować bezpieczeństwo i zdrowie. Szczepionki są dostępne i powinieneś je otrzymać, aby się chronić. Postępuj zgodnie z wytycznymi CDC dotyczącymi ochrony siebie i innych.

Jeśli martwisz się o rachunki, działaj proaktywnie. Zadzwoń do operatora karty kredytowej lub banku. Wiele firm oferuje elastyczne harmonogramy lub niższe płatności.

Zadbaj o siebie.

Nie czas teraz na zaniedbanie snu, ćwiczeń czy diety. Odpowiednia troska o siebie łagodzi niepokój i stres.

Dobrze się odżywiaj. Jeśli możesz, chodź na spacery. Śpij 6-8 godzin na dobę. Spróbuj głębokiego oddychania, rozciągania, medytacji i jogi.

Zachowaj codzienną rutynę. Regularnie budzić się i kłaść spać. Znajdź czas na ćwiczenia i relaks.

Bądź towarzyski.

Socjalizacja jest kluczowa, zwłaszcza jeśli czujesz się odizolowany. Poczucie więzi z innymi chroni przed samotnością i stresem.

Po pierwsze, zamień termin „dystans społeczny” na „dystans fizyczny”. Przypomnij sobie, że wszyscy jesteśmy połączeni, nawet jeśli się od siebie oddalamy.

Następnie pomyśl o spotkaniach towarzyskich na odległość.

Nadal możesz spotykać się z przyjaciółmi i rodziną przez Internet lub telefon. Istnieją aplikacje, które ułatwiają rozmowy twarzą w twarz. Wysyłaj e-maile i SMS-y. Kontaktuj się za pośrednictwem mediów społecznościowych. Podnieś słuchawkę telefonu i przywitaj się.

Poszukaj w Internecie informacji o nabożeństwach i wydarzeniach kulturalnych. Wiele organizacji oferuje spotkania w formie cyfrowej.

Dziel się swoimi uczuciami z innymi. Rozmowa pomoże ci poczuć się mniej samotnym i bardziej wspieranym.

Spędzaj czas z rodziną.

Gdy dzieci wracają ze szkoły i uczelni, a partnerzy pracują w domu, jest to wyjątkowa okazja do spędzenia czasu z rodziną.

Wykonuj te czynności, na które nie zawsze masz czas. Zagrajcie w gry planszowe. Układaj puzzle. Wspólne pieczenie. Prowadźcie głębokie, spokojne rozmowy, jeśli tylko macie taką możliwość.

Ciąg dalszy

Zmień swój sposób myślenia.

Unikaj zbytniego myślenia o przyszłości lub najgorszych scenariuszach. Prognozowanie może wywołać niepokój. Zamiast mówić: „Nigdy nie wyzdrowieję”, powiedz sobie: „Poradzę sobie z tym”.

Wypróbuj uważność (mindfulness). Oglądaj filmy o medytacji z przewodnikiem i jodze. Istnieje wiele aplikacji do pobrania, z których można korzystać.

Praktykuj wdzięczność. Badania sugerują, że znalezienie czegoś, za co można być wdzięcznym każdego dnia, poprawia nastrój. Dlatego zapisz coś. Może są to ratownicy i pracownicy służb, którzy dbają o nasze bezpieczeństwo. Może jest to rodzina, przyjaciele i dach nad głową.

Zrób sobie przerwę od wiadomości.

24-godzinny cykl informacyjny może powodować gwałtowny wzrost niepokoju. Wyznacz sobie granicę. Trzymaj się tego, co musisz wiedzieć i tego, co dzieje się w Twojej społeczności.

Spróbuj ograniczyć oglądanie wiadomości do 30-60 minut lub 1-2 aktualizacji dziennie. To powinno wystarczyć, by być poinformowanym.

Trzymaj się 1-2 wiarygodnych źródeł wiadomości. Szybko przewijaj nagłówki i zdjęcia. Czytaj tylko to, co jest dla Ciebie istotne.

Jeśli masz problemy z oderwaniem się od rzeczywistości, poproś przyjaciela, aby przefiltrował to, co się tam dzieje i podawał tylko te aktualizacje, które są Ci potrzebne.

Zajmij się czymś innym.

Skorzystaj z wolniejszego tempa i wolnego czasu. Spróbuj nowego hobby. Naucz się nowego języka.

Zrób coś, co da Ci poczucie celu lub osiągnięcia. Zajmij się tym, co odkładałeś na później, np. wiosennymi porządkami, finansami lub papierkową robotą.

Puszczaj muzykę podnoszącą na duchu. Oglądaj programy telewizyjne i filmy, które odwrócą Twoją uwagę od bieżących wydarzeń. Rób rzeczy, które sprawiają, że czujesz się dobrze.

Wyjdź na zewnątrz.

Świeże powietrze i ćwiczenia pomagają w walce z samotnością i stresem. Spędzanie czasu na łonie natury i ćwiczenia fizyczne uwalniają w mózgu substancje chemiczne poprawiające samopoczucie.

Jeśli możesz, idź na spacer. Nawet jeśli Twój stan nakazuje Ci pozostanie w domu, możesz wyjść na zewnątrz. Noś maskę na twarz, jeśli przebywasz w miejscach, w których nie możesz być oddalony od innych na odległość co najmniej 6 stóp.

Pomagaj innym.

Pomaganie innym przynosi korzyści wszystkim. Udzielając wsparcia, zyskujesz poczucie kontroli i celu.

Może to być tak proste, jak telefon lub SMS o treści: „Jak się masz? Myślę o tobie. Poradzę sobie z tym. Świadomość, że ktoś o Tobie myśli, czyni cuda.

Jeśli nie przebywasz na miejscu lub nie jesteś objęty kwarantanną, zaoferuj się, że będziesz dostarczał jedzenie innym osobom, które nie mogą opuścić domu. Znajdź lokalną organizację, która przyjmuje dary.

Ciąg dalszy na stronie

Uzyskaj pomoc.

Jeśli odczuwasz lęk, porozmawiaj z profesjonalnym doradcą. Może on oferować sesje telefoniczne lub internetowe. Możesz także dołączyć do internetowej grupy wsparcia.

Jeśli odczuwałeś lęk przed wybuchem epidemii koronawirusa, a Twoje uczucia strachu i paniki nasilają się, koniecznie skontaktuj się z lekarzem lub terapeutą.

Spróbuj spojrzeć na sprawę z nowej perspektywy.

Jest to wyjątkowa sytuacja, ale tymczasowa.

Wiele osób pracuje teraz wolniej. Ty też możesz zwolnić tempo.

W tym filmie dowiesz się, jakie są najczęstsze objawy koronawirusa i jak długo zazwyczaj trwają.

6 typowych objawów COVID-19

Transkrypcja wideo

Rozwiązania dla zdrowia

• Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

• Czy mogę mieć CAD?

• Leczenie zgiętych palców

• Leczenie HR+, HER2- MBC

• Masz dość łupieżu?

• Korzyści płynące z CBD

• Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

• Udary związane z migotaniem przedsionków

• Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

• Czy mój penis jest normalny?

• Opcje nawracającego stwardnienia rozsianego

• Przeszczep wątroby ratuje życie

• Sfinansuj chirurgię plastyczną

• Przyczyny zgięcia palca

• Jak żyć z łuszczycą?

• Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

• 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

• Jak radzić sobie z narkolepsją

• Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

• Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

• Jak się czuje łuszczyca

• Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

• Rozmowy z lekarzem na temat RZS

• Crohn’s: Choroba „całego ciała

• Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

• Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

• Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

• Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

• 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

• Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

• Życie z zaawansowanym rakiem piersi

• Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

U niektórych osób zakażonych wirusem COVID-19 występują długotrwałe objawy, które mogą trwać tygodnie lub miesiące. Możesz to znać jako długi COVID, ale eksperci nazywają to ostrymi następstwami zakażenia SARS-CoV-2 (PASC).

Co to jest Long COVID (PASC)?

Niektórzy chorzy na COVID-19 mają objawy utrzymujące się przez wiele tygodni lub miesięcy po wyzdrowieniu. Można to określić jako długi okres COVID. Eksperci stworzyli nowy termin na określenie tego zjawiska: poostre następstwa zakażenia SARS-CoV-2 (PASC).

Najnowsze badania sugerują, że ponad 40% osób, które chorują lub chorowały na COVID-19, przechodzi długą postać COVID. Wśród osób, które wymagały hospitalizacji, odsetek ten wzrasta do 57%.

Badania wykazały, że około 10% osób w wieku od 18 do 49 lat, które chorują na COVID-19, przechodzi długą chorobę COVID. W przypadku osób w wieku 70 lat i starszych prawdopodobieństwo to wzrasta do 22%. Choroba może jednak wystąpić u każdego, niezależnie od tego, czy jest się zdrowym, czy cierpi się na inne schorzenia. Można na nią zachorować nawet wtedy, gdy wcześniejsze objawy COVID-19 były łagodne lub umiarkowane.

Przyczyny

Eksperci nie wiedzą, dlaczego ludzie chorują na długą postać COVID. Trwają badania nad tym zagadnieniem, jak również nad:

• Leczenie i profilaktyka

• Jak długo może trwać powrót do zdrowia

• Czy długie stosowanie leku COVID może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z sercem i mózgiem

• W jaki sposób można wzmocnić odporność po przebyciu choroby COVID-19

• Jaką rolę odgrywają szczepionki

W międzyczasie, jeśli lekarz zdiagnozuje u pacjenta długą chorobę COVID, może zlecić badania krwi, aby sprawdzić, czy u pacjenta nie występują inne choroby, które mogą być jej przyczyną. Zapozna się także z historią choroby.

Objawy

Long COVID wpływa na każdą osobę w różny sposób. Możesz zauważyć wiele różnych rzeczy, które mogą utrzymywać się przez długi czas. Do najczęstszych objawów należą:

• Zmęczenie

• Mgła mózgowa

• Utrata węchu i smaku

• Duszność

• Kaszel

• Ból stawów

• Ból w klatce piersiowej

Mogą również wystąpić:

• Problemy z zasypianiem

• Lęk

• Problemy z jelitami

• Gorączka

• Ból mięśniowy

• Depresja

• Ból głowy

• Gwałtowne bicie serca

W rzadkich przypadkach, długi okres stosowania leku COVID może wpływać na narządy. Mogą wystąpić:

• Zapalenie mięśnia sercowego

• Problemy związane z płucami

• Problemy z nerkami

• Wypadanie włosów

• Wysypki skórne

• Trudności z koncentracją i pamięcią

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

Ciąg dalszy

Long COVID i szczepionki

Podczas gdy naukowcy badają przyczyny i objawy długiego COVID, w dużym badaniu przeprowadzonym w Wielkiej Brytanii przeanalizowano dane dotyczące ponad 1,2 miliona osób częściowo lub całkowicie zaszczepionych.

Okazało się, że u osób w pełni zaszczepionych – tych, które otrzymały obie dawki szczepionki COVID-19 produkowanej przez firmy Pfizer/BioNTech, Moderna i Oxford/AstraZeneca – prawdopodobieństwo wystąpienia objawów COVID co najmniej 28 dni po zakażeniu było o prawie 50% niższe. ?

W badaniu nie uczestniczyły osoby, które otrzymały jednodawkową szczepionkę Johnson & Johnson/Janssen, która nie jest powszechnie stosowana w Wielkiej Brytanii.

Leczenie długiego COVID

Objawy Long COVID mogą trwać tygodniami lub miesiącami. Obecnie nie ma specyficznego leczenia ani lekarstwa dla osób z długotrwałymi objawami.

W przypadku długotrwałych objawów COVID, takich jak szybkie bicie serca i zmęczenie, pomocne mogą być zmiany stylu życia lub leki. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, co może być najlepsze dla Ciebie.

Zmiany takie jak te mogą pomóc w złagodzeniu objawów długiego COVID:

• Rób dużo małych przerw w ciągu dnia. Zrozum, kiedy masz najwięcej energii i zaplanuj, jak chcesz ją spożytkować. Nie przesadzaj. Dzielenie zadań na małe części.

• Ćwicz, kiedy możesz. Zacznij od lekkich ćwiczeń i stopniowo zwiększaj ich intensywność. Można zacząć od spacerów i powoli dodawać ciężary, aby pomóc w budowaniu siły. Ćwiczenia fizyczne uwalniają także endorfiny, które mogą poprawić nastrój.

• Jeśli masz zadyszkę, oprzyj się o laskę.

• Aby zmniejszyć ból mięśni i stawów, spróbuj ćwiczeń elastycznych o niskiej intensywności, takich jak joga lub tai chi, lekkich ćwiczeń rozciągających i ćwiczeń siłowych. Wspinaczka po schodach i taśmy oporowe mogą pomóc w zwiększeniu siły.

• Staraj się przestrzegać codziennej rutyny. Pomoże to w problemach z pamięcią i nastrojem.

• Jeśli masz problemy z zapamiętywaniem, zapisz je lub zapisz w telefonie, w pamiętniku lub w kalendarzu.

• Spróbuj ograniczyć rozpraszanie uwagi podczas pracy lub prowadź listę rzeczy do zrobienia. Może to pomóc w lepszym skupieniu uwagi.

• Gdy potrzebujesz wsparcia i pomocy, zwróć się do przyjaciół i rodziny.

Przed rozpoczęciem jakichkolwiek ćwiczeń lub diety należy skonsultować się z lekarzem lub specjalistą, np. dietetykiem lub fizykoterapeutą.

Ciąg dalszy na stronie

Ponieważ objawy COVID mogą utrzymywać się przez długi czas i mieć różne nasilenie, w procesie powrotu do zdrowia należy być dla siebie życzliwym. Wiedz, że niektóre dni mogą być gorsze od innych.

W przypadku wystąpienia silnych duszności lub bólu w klatce piersiowej należy skontaktować się z lekarzem, zadzwonić pod numer 911 lub udać się do najbliższego szpitala.

Codzienne życie z takimi objawami, jak zamglenie mózgu, duszność lub ból w klatce piersiowej i stawach, może mieć również negatywny wpływ na zdrowie psychiczne. Leczenie psychologiczne może pomóc osobom z długotrwałymi objawami w radzeniu sobie z niepewnością i niepokojem oraz w lepszym radzeniu sobie z procesem powrotu do zdrowia.

Może ono obejmować:

• terapię traumy

• Terapia poznawczo-behawioralna

• Terapia akceptacji i zaangażowania

?

Co możesz zrobić

Najlepszym sposobem uniknięcia długiej choroby COVID jest ograniczenie rozprzestrzeniania się zakażenia COVID-19 i zaszczepienie się tak szybko, jak to możliwe.

CDC twierdzi, że szczepionkę przeciwko COVID-19 powinna otrzymać każda osoba w wieku 5 lat i starsza, która się do tego kwalifikuje. Szczepionki te są bezpieczne i skuteczne w zapobieganiu i ograniczaniu rozprzestrzeniania się wirusa. Jeśli jesteś chory na COVID-19, przed szczepieniem poczekaj, aż choroba ustąpi. Jeśli nie jesteś pewien, zapytaj lekarza.

Ponadto, jeśli przebywasz na obszarze o wysokim stężeniu wirusa COVID-19 lub jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich znajduje się w grupie podwyższonego ryzyka zakażenia wirusem COVID-19, noś maskę i staraj się przebywać w odległości co najmniej 6 stóp od innych osób w miejscach publicznych. Często myj ręce wodą z mydłem lub używaj środków odkażających na bazie alkoholu.

Long COVID u dzieci może powodować gorączkę, zmęczenie i bóle głowy. Eksperci twierdzą, że badania nad skutkami długoterminowymi i możliwościami leczenia są w toku.

Długotrwałe działanie COVID-19 u dzieci

Eksperci określają objawy COVID-19, które utrzymują się przez okres kilku miesięcy, jako długotrwałe COVID-19 lub długie COVID-19. Większość dzieci, które zachorowały na COVID-19, nie ma żadnych objawów lub są one niewielkie i trwają krótko. W badaniu δ przeprowadzonym przez The Lancet, u mniej niż 1 na 20 dzieci, u których uzyskano wynik pozytywny, działania niepożądane związane z COVID-19 utrzymywały się dłużej niż 4 tygodnie. Po 8 tygodniach większość objawów zgłaszanych przez dzieci wydawała się ustępować. W nieco większym badaniu opublikowanym w Journal of the American Medical Association około 1 na 25 dzieci zgłaszało co najmniej jeden objaw, który trwał dłużej niż 12 tygodni.

Aby wyciągnąć ostateczne wnioski, potrzebujemy więcej badań dotyczących długotrwałych objawów COVID-19 u dzieci szczepionych i nieszczepionych. Na podstawie obecnej wiedzy jest mało prawdopodobne, aby u Twojego dziecka wystąpił ten długotrwały stan. Nadal jednak ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób może to na nie wpłynąć.

Co jest przyczyną długiego COVID-19?

Eksperci nie wiedzą jeszcze, co powoduje, że u niektórych dzieci objawy COVID-19 utrzymują się przez długi czas. Chociaż wiadomo, że pewne czynniki ryzyka (takie jak otyłość i inne choroby podstawowe) mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby wywołanej przez COVID-19, nie ma wyraźnego związku między tymi stanami a długotrwałymi objawami COVID-19. Długotrwałe objawy COVID-19 mogą nadal występować u dzieci, u których objawy COVID-19 były łagodne lub nie występowały wcale.

Dalsze badania pomogą zrozumieć możliwe zagrożenia związane z tym stanem.

Długotrwałe objawy COVID-19 u dzieci

U Twojego dziecka po zastosowaniu leku COVID-19 mogą wystąpić różne działania niepożądane. Eksperci z Kings College London wykorzystali dane zgłoszone przez opiekunów 1 734 dzieci w wieku 5-17 lat, aby prześledzić najczęstsze długotrwałe objawy u dzieci. Od września 2020 r. do lutego 2021 r. najczęstsze objawy obejmowały:

• Zmęczenie (55%)

• Gorączka u dzieci w wieku 5-11 lat (43,7%)

• Ból głowy (62,2%)

• Ból gardła u dzieci w wieku 12-17 lat (51%)

Spośród dzieci objętych tym badaniem 37 trafiło do szpitala w celu uzyskania opieki, ale w danych nie odnotowano żadnego zgonu. Eksperci stwierdzili również, że starsze dzieci (w wieku 12-17 lat) częściej miały długie objawy COVID-19 niż dzieci młodsze (w wieku 5-11 lat).

Ciąg dalszy

U dzieci mogą wystąpić inne długotrwałe objawy COVID-19, takie jak:

• Mgła mózgowa, problemy z myśleniem lub koncentracją

• Ból w klatce piersiowej

• Kaszel

• Depresja lub lęk

• Palpitacje serca

• Ból stawów lub mięśni

• Światłowstręt podczas wstawania

• Utrata węchu lub smaku

• Problemy z oddychaniem

Objawy specyficzne dla Twojego dziecka mogą zależeć od intensywności choroby. Jeśli dziecko przebywało na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) lub było podłączone do respiratora, może być bardziej prawdopodobne, że będzie miało słabe mięśnie, zmęczenie, przyspieszoną akcję serca i zamroczenie mózgu. Są to częste skutki uboczne u osób, które przebywały na oddziale intensywnej terapii.

Podobne warunki

Długotrwałe objawy COVID-19 mogą wydawać się podobne lub nakładać się na inne choroby, takie jak:

Zespół przewlekłego zmęczenia (myalgic encephalomyelitis). Choroba ta nie ma znanej przyczyny, ale może przypominać objawy długotrwałego COVID-19. Zespół przewlekłego zmęczenia może powodować silne światłowstręt, zmęczenie, mgłę mózgową lub coś, co nazywa się złym samopoczuciem po wysiłku (PEM).

PEM może wystąpić po wykonaniu przez dziecko większej aktywności fizycznej lub umysłowej niż ta, do której było przyzwyczajone. Po tym zdarzeniu dziecko może czuć się bardzo zmęczone, mieć bóle głowy lub być wrażliwe na światło i dźwięk przez wiele dni.

Nietolerancja ortostatyczna. Stan ten może wystąpić u osób, które długo podróżują COVID-19, zwłaszcza u dzieci. Nietolerancja ortostatyczna może powodować uczucie oszołomienia, osłabienia, zawroty głowy lub omdlenia, gdy dziecko siedzi lub stoi dłużej niż kilka minut. Dzieje się tak z powodu zmniejszonego przepływu krwi do mózgu.

W tym stanie dziecko może nie mieć energii do takiej aktywności, jaką miało wcześniej. Dziecko może być zmuszone do siadania podczas kąpieli pod prysznicem lub kładzenia się po niektórych czynnościach.

Co możesz zrobić, aby chronić swoje dziecko

Ponieważ naukowcy nie wiedzą zbyt wiele o przyczynach i leczeniu COVID-19 na długich dystansach, znalezienie rozwiązania dla objawów u dziecka może być trudne. Badania krwi i skany zazwyczaj nie dają wielu odpowiedzi. Lekarze często nazywają te objawy niewyjaśnionymi z medycznego punktu widzenia.

Ponieważ objawy długiego COVID-19 różnią się znacznie u poszczególnych dzieci, nie istnieje jedna uniwersalna metoda leczenia. Ponieważ jednak choroba może dotyczyć różnych części ciała i narządów, lekarz przeprowadzi pełne badanie fizykalne i w razie potrzeby skieruje pacjenta do specjalisty.

Ale są też dobre wiadomości: Według ekspertów większość dzieci z długim COVID wraca do zdrowia szybciej niż większość dorosłych, zwykle w ciągu kilku miesięcy.

Jeśli podejrzewasz, że u dziecka może wystąpić którekolwiek z tych działań niepożądanych, najlepiej od razu skontaktuj się z pediatrą. W wielu szpitalach w Stanach Zjednoczonych utworzono kliniki opieki nad pacjentami po przebytej COVID w celu leczenia długotrwałych objawów. W razie potrzeby lekarz może pomóc w znalezieniu takiej kliniki dla Twojego dziecka.