Lekarz mówi ci.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę i dopadło cię przeziębienie, grypa lub choroba żołądka, dowiedz się, jakie kroki należy podjąć, aby szybko wyzdrowieć i zapobiec powikłaniom.

Oznacza to, że musisz kontrolować poziom cukru we krwi. Oto kilka wskazówek:

• Sprawdzaj poziom cukru we krwi co 4 godziny.

• Badaj poziom ketonów, jeśli masz cukrzycę typu 1 i poziom cukru we krwi przekracza 240mg/dl lub jeśli zaleci Ci to lekarz. Ketony są formą odpadów, które osoby z cukrzycą typu 1 wytwarzają w sytuacjach stresowych (np. podczas choroby). Jeśli stwierdzisz obecność ketonów w moczu, skontaktuj się z lekarzem. W zależności od tego, jak bardzo jesteś chory, lekarz może zasugerować, abyś udał się na pogotowie.

• Regularnie sprawdzaj swoją temperaturę.

• Pij płyny, jeśli nie jesteś w stanie utrzymać stałego pokarmu. Wypijaj jedną szklankę płynu co godzinę, gdy nie śpisz, aby zapobiec odwodnieniu. Jeśli nie jesteś w stanie utrzymać płynów, może być konieczne udanie się na pogotowie lub do szpitala.

• Nie należy przerywać przyjmowania insuliny, nawet jeśli nie można jeść stałych pokarmów. Może być konieczne zjedzenie lub wypicie czegoś z cukrem, aby poziom cukru we krwi nie spadł zbyt nisko.

• W czasie choroby może być konieczne zaprzestanie doustnego przyjmowania leków na cukrzycę typu 2. Jeśli nie jesteś pewien, jak postąpić, skonsultuj się z lekarzem.

• Jeśli potrzebujesz leku bez recepty, aby kontrolować objawy takie jak kaszel i zatkany nos, poproś lekarza lub farmaceutę o listę produktów bez cukru.

Co powinienem jeść?

Spożywaj lub pij 30 do 50 gramów węglowodanów co 3 do 4 godzin. Dzięki temu organizm będzie odżywiony, nie będzie wytwarzał ketonów, a poziom cukru we krwi nie spadnie zbyt nisko.

Jeśli masz problemy z jedzeniem, spróbuj mdłych pokarmów, takich jak te wymienione poniżej. Każdy z nich oznacza jeden wybór węglowodanów.

• 1/2 filiżanki zwykłej żelatyny

• 1/2 szklanki zwykłego napoju bezalkoholowego, np. 7-up lub Sprite

• 1/2 Popsicle

• 1/2 szklanki niesłodzonego sosu jabłkowego

• 1/3 szklanki soku jabłkowego

• 1/2 szklanki napoju dla sportowców, np. Gatorade

Aby utrzymać nawodnienie organizmu, wybieraj płyny bezkaloryczne, takie jak woda, napoje gazowane lub klarowny rosół czy bulion.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?

Skontaktuj się z gabinetem lekarskim, jeśli:

• Poziom cukru we krwi jest wyższy niż 180 mg/dl lub niższy niż 70 mg/dl.

• Brak możliwości utrzymania płynów lub pokarmów stałych.

• Masz temperaturę powyżej 101 F.

• Masz biegunkę lub wymiotujesz.

Lekarz wyjaśnia, jak badać poziom cukru we krwi i jak rozpoznać cukrzycę.

Istnieje kilka sposobów badania poziomu cukru we krwi:

Z opuszka palca: Nakłuwa się palec małą, ostrą igłą (zwaną lancetem) i umieszcza kroplę krwi na pasku testowym. Następnie pasek testowy wkłada się do glukometru, który pokazuje poziom cukru we krwi. Wyniki otrzymujesz w czasie krótszym niż 15 sekund i możesz je zachować do wykorzystania w przyszłości. Niektóre glukometry informują o średnim poziomie cukru we krwi w danym okresie czasu i wyświetlają wykresy poprzednich wyników badań. Cukromierze i paski do pomiaru cukru we krwi można kupić w aptece.

Mierniki, które sprawdzają inne miejsca: Nowsze glukometry pozwalają na badanie miejsc innych niż opuszki palców, takich jak górna część ramienia, przedramię, podstawa kciuka i udo. Wyniki mogą być inne niż z opuszki palca. Poziom cukru we krwi w opuszkach palców zmienia się szybciej niż w innych miejscach badania. Jest to szczególnie ważne, gdy poziom cukru we krwi ulega gwałtownym zmianom, np. po posiłku lub po wysiłku fizycznym. Jeśli sprawdzasz poziom cukru, gdy masz objawy hipoglikemii, powinieneś w miarę możliwości używać opuszki palca, ponieważ takie odczyty będą dokładniejsze.

Urządzenia te, zwane także urządzeniami do śródmiąższowego pomiaru glukozy, są połączone z pompami insulinowymi. Są one podobne do wyników pomiaru glukozy z palca i mogą pokazywać wzorce i trendy w wynikach z upływem czasu.

Kiedy należy badać poziom cukru we krwi?

Konieczne może być sprawdzanie poziomu cukru we krwi kilka razy dziennie, np. przed posiłkami lub ćwiczeniami fizycznymi, przed snem, przed jazdą samochodem oraz w przypadku podejrzenia, że poziom cukru we krwi jest niski.

Każdy człowiek jest inny, dlatego należy zapytać lekarza, kiedy i jak często należy sprawdzać poziom cukru we krwi. Jeśli jesteś chory, prawdopodobnie będziesz musiał częściej badać poziom cukru we krwi.

Co wpływa na wyniki?

Jeśli cierpisz na pewne schorzenia, takie jak anemia lub podagra, jeśli jest gorąco, wilgotno lub znajdujesz się na dużej wysokości, może to mieć wpływ na poziom cukru we krwi.

Jeśli wyniki są nietypowe, należy ponownie skalibrować glukometr i sprawdzić paski testowe.

Poniższa tabela pokazuje, jaki powinien być poziom cukru we krwi w ciągu dnia. Twój idealny poziom cukru we krwi może być inny niż u innych osób i będzie się zmieniał w ciągu dnia.

Domowe monitorowanie stężenia glukozy we krwi i HbA1c

Monitorowanie poziomu HbA1c jest również ważne dla kontroli cukrzycy. Wiele domowych glukometrów może wyświetlać średni odczyt stężenia glukozy we krwi, który jest skorelowany z poziomem HbA1c.

Kiedy powinienem skontaktować się z lekarzem w sprawie poziomu cukru we krwi?

Zapytaj swojego lekarza o docelowy poziom cukru we krwi i opracuj plan postępowania w przypadku zbyt wysokiego lub zbyt niskiego poziomu cukru we krwi oraz ustal, kiedy należy skontaktować się z lekarzem. Poznaj objawy wysokiego lub niskiego poziomu cukru we krwi i dowiedz się, co możesz zrobić, jeśli pojawią się objawy.

Jak zapisywać wyniki badania poziomu cukru we krwi?

Należy dokładnie zapisywać wyniki wszystkich badań krwi, moczu lub testów ketonowych. Większość glukometrów posiada również pamięć. Zapisy mogą ostrzegać o wszelkich problemach lub tendencjach. Zapisy badań pomogą lekarzowi wprowadzić niezbędne zmiany w planie żywieniowym, lekach lub programie ćwiczeń. Przynoś te zapisy ze sobą na każdą wizytę u lekarza.

Lekarz wyjaśnia wstrząs insulinowy, czyli ciężką hipoglikemię, oraz reakcje na insulinę, w tym przyczyny i sposoby leczenia.

Objawy wstrząsu insulinowego mogą początkowo wydawać się łagodne. Nie należy ich jednak ignorować. Jeśli nie są szybko leczone, hipoglikemia może stać się bardzo poważnym stanem, powodującym omdlenia i wymagającym natychmiastowej pomocy medycznej. Wstrząs insulinowy może również prowadzić do śpiączki i śmierci. Ważne jest, aby nie tylko Ty, ale także Twoja rodzina i inne osoby z Twojego otoczenia nauczyły się rozpoznawać objawy hipoglikemii i wiedziały, co robić w takiej sytuacji. To może uratować Ci życie.

Co to jest hipoglikemia?

Hipoglikemia to niski poziom cukru we krwi. Komórki Twojego ciała wykorzystują cukier pochodzący z węglowodanów do produkcji energii. Insulina, która zwykle jest wytwarzana w trzustce, jest niezbędna, aby cukier mógł dostać się do komórek. Pomaga ona zapobiegać zbyt wysokiemu poziomowi cukru we krwi.

Ważne jest, aby utrzymywać prawidłowy poziom cukru we krwi. Zbyt wysoki poziom może spowodować poważne odwodnienie, które może zagrażać życiu. Z czasem nadmiar cukru w organizmie powoduje poważne uszkodzenia narządów, takich jak serce, oczy i układ nerwowy.

W normalnych warunkach produkcja insuliny w organizmie jest regulowana w taki sposób, że w sposób naturalny organizm wytwarza taką ilość insuliny, jaka jest potrzebna do kontrolowania poziomu cukru. Jeśli jednak organizm nie wytwarza własnej insuliny lub nie potrafi efektywnie wykorzystać insuliny, którą wytwarza, konieczne jest wstrzykiwanie insuliny jako leku lub przyjmowanie innego leku, który zwiększy ilość insuliny wytwarzanej przez organizm. Jeśli więc konieczne jest leczenie insuliną, to pacjent jest odpowiedzialny za zapewnienie sobie odpowiedniej dawki insuliny wtedy, gdy jest ona potrzebna.

To, kiedy należy zażyć insulinę lub inny lek i w jakiej ilości, zależy od tego, kiedy, co i ile się je. Zależy to również od poziomu aktywności fizycznej, ponieważ komórki organizmu zużywają więcej cukru, gdy jesteś aktywny. Hipoglikemia jest reakcją na zbyt dużą ilość insuliny w organizmie. Insulina przyspiesza obniżenie poziomu glukozy we krwi. Wtedy bez jedzenia lub gdy organizm szybciej spala cukier z powodu aktywności fizycznej, poziom cukru staje się niebezpiecznie niski.

Co powoduje hipoglikemię?

Hipoglikemię może wywołać kilka czynników. Poziom cukru we krwi może być niski, jeśli:

• Stajesz się bardziej aktywny fizycznie niż zwykle

• Opuścić posiłek

• Zmienić czas lub ilość spożywanych posiłków

• Przyjmowanie insuliny lub leków w innej ilości lub o innej porze niż zwykle

• Nadmierne picie alkoholu bez jedzenia

?

Czy istnieją objawy hipoglikemii lub sygnały ostrzegawcze wstrząsu insulinowego?

Objawy hipoglikemii można sklasyfikować jako łagodne lub wczesne, umiarkowane i ciężkie. Do łagodnych objawów należą:

• Zawroty głowy

• Drażliwość

• Nastrojowość lub nagłe zmiany w zachowaniu

• Głód

• Trzęsienie się

• Pocenie się

• Szybkie bicie serca

Gdy hipoglikemia staje się ciężka, objawy mogą obejmować:

• Omdlenia i utrata przytomności

• Napady

• Śpiączka

• Dezorientacja

• Ból głowy

• Słaba koordynacja

Hipoglikemia może również wystąpić w nocy podczas snu. Objawy mogą obejmować:

• Płacz we śnie

• Koszmary senne

• Wilgotna piżama lub prześcieradło od potu

• Budzenie się zmęczonym, rozdrażnionym lub zdezorientowanym

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy łagodnej hipoglikemii, należy koniecznie sprawdzić poziom cukru we krwi, aby upewnić się, że nie jest on niski. Jeśli tak jest, należy szybko podjąć leczenie lub zwrócić się o pomoc do pogotowia ratunkowego. Jeśli z jakiegoś powodu nie możesz sprawdzić poziomu cukru we krwi, powinieneś podjąć leczenie niskiego poziomu cukru we krwi, jeśli zauważysz objawy, lub zwrócić się o pomoc do pogotowia ratunkowego. Jeśli objawy są nasilone lub nie jesteś w stanie sam sobie pomóc, poszukaj pomocy medycznej.

Jak leczy się hipoglikemię?

Jeśli hipoglikemia jest łagodna lub umiarkowana, najlepszym sposobem na szybkie podniesienie poziomu cukru we krwi jest zjedzenie lub wypicie czegoś, co zawiera 15 do 20 gramów glukozy lub innego cukru. Można zażyć 3 do 4 tabletek glukozy lub 1/3 do 1/2 tubki glukozy w postaci żelu, którą można kupić w aptece. Można też wypić pół szklanki soku owocowego (pomarańczowego lub jabłkowego).

Do innych przekąsek, które mogą podnieść poziom cukru, należą:

• Pół szklanki zwykłego napoju gazowanego – nie dietetycznego

• Filiżanka mleka

• 1 łyżka cukru

• 1 łyżka stołowa miodu, melasy lub syropu kukurydzianego

• Jedna czwarta filiżanki rodzynek

• 2 duże lub 6 małych kostek cukru rozpuszczonych w wodzie

• 5 twardych cukierków

Można również poprosić lekarza lub dietetyka o zalecenia dotyczące innych przekąsek, które mogą pomóc w podniesieniu poziomu cukru we krwi w razie potrzeby.

Po zjedzeniu przekąski należy odczekać 15 minut i ponownie sprawdzić poziom cukru we krwi. Jeśli nadal jest niski, zjedz kolejną przekąskę, po czym odczekaj 15 minut i ponownie sprawdź poziom cukru. Powtarzaj tę czynność, aż poziom cukru we krwi znajdzie się w normalnym, docelowym zakresie. Następnie zjedz jeszcze jedną małą przekąskę, jeśli do regularnego posiłku pozostało więcej niż godzina, np. pół kanapki, 1 uncję sera z 4-6 krakersami lub 1 łyżkę masła orzechowego z 4-6 krakersami.

W przypadku utraty przytomności konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska. Ważne jest, aby poinformować członków rodziny i współpracowników o wstrząsie insulinowym i o tym, co należy robić, gdy do niego dojdzie. Ktoś powinien zadzwonić pod numer 911 lub zorganizować transport na pogotowie, jeśli nie jest to możliwe. Jeśli pacjent trafi do szpitala, lekarze mogą podać cukier przez żyłę (dożylnie).

Można poprosić lekarza o przepisanie zestawu ratunkowego z glukagonem, a następnie nauczyć innych, jak go używać. Glukagon jest naturalnym hormonem, który szybko powoduje wzrost poziomu cukru we krwi. Jeśli pacjent jest nieprzytomny, wstrzyknięcie glukagonu jeszcze przed przybyciem pomocy medycznej może zapobiec dalszym komplikacjom i pomóc w odzyskaniu przytomności.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy i leczenie hipoglikemii, czyli niskiego poziomu cukru we krwi, częstego problemu u osób z cukrzycą.

Może do tego dojść z kilku powodów, w tym z powodu diety, niektórych leków i schorzeń oraz wysiłku fizycznego.

W przypadku wystąpienia hipoglikemii zapisz datę i godzinę, kiedy do niej doszło oraz co zrobiłeś. Podziel się swoimi zapiskami z lekarzem, aby mógł on ustalić prawidłowość i dostosować leki.

Jeśli w ciągu tygodnia wystąpi więcej niż jedna niewyjaśniona reakcja na niski poziom cukru we krwi, należy skontaktować się z lekarzem.

Objawy

Większość ludzi odczuwa objawy hipoglikemii, gdy poziom cukru we krwi wynosi 70 miligramów na decylitr (mg/dl) lub jest niższy.

U każdej osoby chorej na cukrzycę mogą wystąpić inne objawy hipoglikemii. Dowiesz się, jak rozpoznać swoje.

Do wczesnych objawów należą:

• Dezorientacja

• Zawroty głowy

• Uczucie chwiejności

• Głód

• Bóle głowy

• Drażliwość

• Uderzenia serca; przyspieszony puls

• Blada skóra

• Pocenie się

• Drżenie

• Słabość

• Lęk

Bez leczenia mogą wystąpić poważniejsze objawy, w tym:

• Słaba koordynacja

• Słaba koncentracja

• Tętnienie w ustach i języku

• Wymiotowanie

• Napady

• Koszmary lub złe sny

• Śpiączka

Leki przeciwcukrzycowe powiązane z hipoglikemią

Zapytaj lekarza, czy któryś z Twoich leków może powodować niski poziom cukru we krwi.

Leczenie insuliną może powodować niski poziom cukru we krwi, podobnie jak rodzaj leków przeciwcukrzycowych zwanych „sulfonylomocznikami”.

Do często stosowanych sulfonylomoczników należą:

• Glimepiryd (Amaryl)

• Glipizyd (Glucotrol)

• Glibenklamid (Glyburide, Micronase)

Starsze, rzadziej stosowane sulfonylomoczniki częściej powodują niski poziom cukru we krwi niż niektóre nowsze leki. Przykłady starszych leków to:

• chlorpropamid (Diabinese)

• tolazamid (Tolinase)

• tolbutamid (orinaza)

Niskie stężenie cukru we krwi może wystąpić również po spożyciu alkoholu lub po zażyciu allopurynolu (Zyloprim), aspiryny, probenecydu (Benemid, Probalan) lub warfaryny (Coumadin) razem z lekami przeciwcukrzycowymi.

Hipoglikemia nie powinna wystąpić w przypadku stosowania inhibitorów alfa-glukozydazy, biguanidów (takich jak metformina) i tiazolidynedionów samodzielnie, ale może się zdarzyć, gdy są one stosowane z sulfonylomocznikiem lub insuliną.

Dieta a hipoglikemia

Niskie stężenie cukru we krwi może wystąpić w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki insuliny w stosunku do ilości węglowodanów, które spożywasz lub pijesz.

Na przykład, może się to zdarzyć:

• Po zjedzeniu posiłku zawierającego dużo cukrów prostych

• Jeśli nie zjesz przekąski lub nie zjesz pełnego posiłku

• Jeśli jesz później niż zwykle

• Jeśli pijesz alkohol bez jedzenia

Nie opuszczaj posiłków, jeśli chorujesz na cukrzycę, zwłaszcza jeśli przyjmujesz leki przeciwcukrzycowe.

Leczenie

Jeśli masz cukrzycę i podejrzewasz u siebie hipoglikemię, sprawdź poziom cukru we krwi.

Czy często spada on po posiłkach zawierających duże ilości cukrów? Zmień swoją dietę. Unikaj słodkich pokarmów i jedz częste, małe posiłki w ciągu dnia.

Jeśli masz niski poziom cukru we krwi, gdy nic nie jadłeś, zjedz przed snem przekąskę, np. białko lub bardziej złożone węglowodany.

W przypadku ciężkiej hipoglikemii może być konieczne podanie zastrzyku z baqsimi lub dasiglukagonu (Zegalog).

Lekarz może stwierdzić, że pacjent przyjmuje zbyt dużo insuliny, której szczyt działania przypada na godziny wieczorne i poranne. W takim przypadku może on obniżyć dawkę insuliny lub zmienić porę podawania ostatniej dawki.

Gdy masz niski poziom cukru we krwi

Najpierw zjedz lub wypij 15 gramów szybko działającego węglowodanu, takiego jak:

• Trzy do czterech tabletek glukozy

• Jedna tubka żelu glukozowego

• Cztery do sześciu kawałków twardych cukierków (nie bez cukru)

• 1/2 szklanki soku owocowego

• 1 szklanka chudego mleka

• 1/2 szklanki napoju bezalkoholowego (nie bez cukru)

• 1 łyżka stołowa miodu (włóż pod język, aby szybciej wchłonął się do krwiobiegu)

Piętnaście minut po spożyciu pokarmu zawierającego cukier należy ponownie sprawdzić poziom cukru we krwi. Jeśli poziom cukru we krwi jest nadal niższy niż 70 mg/dl, zjedz kolejną porcję jednego z wyżej wymienionych produktów. Powtarzaj te czynności do momentu, aż poziom cukru się unormuje.

Jeśli zemdlejesz

Hipoglikemia może spowodować omdlenie. W takim przypadku należy podać zastrzyk z glukagonu.

Glukagon jest lekiem na receptę, który podnosi poziom cukru we krwi i może być potrzebny w przypadku ciężkiej hipoglikemii. Ważne jest, aby członkowie rodziny i przyjaciele wiedzieli, jak zrobić zastrzyk na wypadek, gdyby u pacjenta wystąpiła reakcja na niski poziom cukru we krwi.

Jeśli zauważysz, że ktoś ma ciężką hipoglikemię, zadzwoń pod numer 911 lub zabierz go do najbliższego szpitala na leczenie. Nie należy próbować podawać nieprzytomnej osobie jedzenia, płynów lub insuliny, ponieważ może się ona udławić.

Nie prowadź samochodu, gdy masz niski poziom cukru we krwi

Jest to bardzo niebezpieczne. Jeśli prowadzisz samochód i masz objawy hipoglikemii, zjedź z drogi, sprawdź poziom cukru we krwi i zjedz coś słodkiego. Odczekaj co najmniej 15 minut, sprawdź poziom cukru we krwi i w razie potrzeby powtórz te czynności. Przed dalszą jazdą zjedz coś zawierającego białko i węglowodany (np. krakersy z masłem orzechowym lub ser i krakersy).

Bądź przygotowany. Na wszelki wypadek miej zawsze w samochodzie źródło cukru.

Zapobieganie hipoglikemii

Jeśli chorujesz na cukrzycę, możesz zapobiegać hipoglikemii między innymi poprzez:

• Przestrzegać planu posiłków.

• Spożywaj co najmniej trzy równomiernie rozłożone posiłki każdego dnia oraz przekąski między posiłkami zgodnie z zaleceniami.

• Posiłki należy planować w odstępach nie dłuższych niż 4 do 5 godzin.

• Ćwicz 30 minut do 1 godziny po posiłku. Sprawdzaj poziom cukru przed i po ćwiczeniach i omów z lekarzem, jakie zmiany można wprowadzić.

• Przed zażyciem insuliny i dawki leku przeciwcukrzycowego należy dwukrotnie sprawdzić ich działanie.

• Jeśli pijesz alkohol, zachowaj umiar i kontroluj poziom cukru we krwi.

• Należy wiedzieć, kiedy lek osiąga maksymalne stężenie.

• Badaj poziom cukru we krwi tak często, jak zalecił lekarz.

• Noś przy sobie bransoletkę identyfikacyjną z informacją, że jesteś chory na cukrzycę.

Ten prosty wykres przedstawia docelowe poziomy cukru we krwi dla dorosłych przed i po posiłkach, na czczo, przed wysiłkiem fizycznym i w porze snu, jak również docelowy poziom A1c.

Jeśli jednak masz cukrzycę, Twój organizm nie wytwarza insuliny (cukrzyca typu 1) lub nie reaguje na nią w normalny sposób (cukrzyca typu 2). Może to powodować zbyt wysoki poziom cukru we krwi przez zbyt długi czas. Z czasem może to doprowadzić do uszkodzenia nerwów i naczyń krwionośnych, a w konsekwencji do chorób serca i innych problemów.

Jeśli masz cukrzycę, lekarz może poprosić Cię o kontrolowanie poziomu cukru we krwi poprzez sprawdzanie go w domu za pomocą specjalnego urządzenia zwanego monitorem glukozy we krwi lub domowym glukometrem. Urządzenie to pobiera małą próbkę krwi, zwykle z czubka palca, i mierzy ilość glukozy we krwi.

Należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi najlepszego sposobu korzystania z urządzenia.

Lekarz poinformuje Cię, kiedy i jak należy badać poziom cukru we krwi. Za każdym razem, gdy je wykonujesz, zapisz je w notatniku, w narzędziu internetowym lub w aplikacji. Pora dnia, ostatnia aktywność, ostatni posiłek i inne czynniki mogą mieć wpływ na to, czy wynik będzie niepokojący dla lekarza. Dlatego staraj się zapisywać istotne informacje, takie jak:

• Jaki lek i w jakiej dawce zażyłeś

• Co jadłeś, kiedy jadłeś lub czy byłeś na czczo

• Jak dużo, jak intensywnie i jakiego rodzaju ćwiczenia wykonywałeś, jeśli w ogóle je wykonywałeś

Pomoże to Tobie i Twojemu lekarzowi ocenić skuteczność leczenia.

Właściwe leczenie cukrzycy typu 1 i typu 2 może opóźnić lub zapobiec powikłaniom, które wpływają na oczy, nerki i nerwy. Cukrzyca podwaja również ryzyko wystąpienia chorób serca i udaru. Na szczęście, kontrolowanie poziomu cukru we krwi zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia tych problemów.

Ścisła kontrola poziomu cukru we krwi oznacza jednak większe prawdopodobieństwo wystąpienia niskich poziomów cukru we krwi, dlatego lekarz może zasugerować podwyższenie wartości docelowych.

Cukrzyca jest najważniejszą przyczyną niewydolności nerek. Dowiedz się więcej o neuropatii cukrzycowej od lekarza.

Nefropatia cukrzycowa – choroba nerek będąca skutkiem cukrzycy – jest najważniejszą przyczyną niewydolności nerek. U prawie jednej trzeciej osób chorych na cukrzycę rozwija się nefropatia cukrzycowa.

Osoby z cukrzycą i chorobą nerek radzą sobie ogólnie gorzej niż osoby z samą chorobą nerek. Dzieje się tak dlatego, że osoby chore na cukrzycę zazwyczaj cierpią na inne długotrwałe schorzenia, takie jak wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu i choroby naczyń krwionośnych (miażdżyca). Osoby z cukrzycą są również bardziej narażone na inne problemy związane z nerkami, takie jak infekcje pęcherza moczowego i uszkodzenia nerwów pęcherza moczowego.

Choroba nerek w cukrzycy typu 1 przebiega nieco inaczej niż w cukrzycy typu 2. W przypadku cukrzycy typu 1 choroba nerek rzadko rozpoczyna się w ciągu pierwszych 10 lat od rozpoznania cukrzycy. W przypadku cukrzycy typu 2 u niektórych pacjentów choroba nerek pojawia się już w momencie zdiagnozowania u nich cukrzycy.

Jakie są objawy nefropatii cukrzycowej?

We wczesnej nefropatii cukrzycowej często nie występują żadne objawy. W miarę pogarszania się czynności nerek objawy mogą obejmować:

• Obrzęk rąk, stóp i twarzy

• Problemy z zasypianiem lub koncentracją

• Słaby apetyt

• Nudności

• Słabość

• Świąd (schyłkowa choroba nerek) i bardzo sucha skóra

• Senność (schyłkowa niewydolność nerek)

• Zaburzenia regularnego rytmu serca spowodowane zwiększoną zawartością potasu we krwi

• Drgawki mięśniowe

W miarę postępu uszkodzenia nerek, nerki nie są w stanie usuwać odpadów z krwi. Odpady te gromadzą się w organizmie i mogą osiągnąć poziom trujący – jest to stan znany jako mocznica. Osoby cierpiące na mocznicę są często zdezorientowane i czasami zapadają w śpiączkę.

Jak rozpoznaje się nefropatię cukrzycową?

Do rozpoznania uszkodzenia nerek można wykorzystać niektóre badania krwi, w których poszukuje się specyficznych parametrów chemicznych krwi. Można je również wcześnie wykryć poprzez stwierdzenie obecności białka w moczu. Dostępne są metody leczenia, które mogą pomóc w spowolnieniu postępu niewydolności nerek. Dlatego też, jeśli chorujesz na cukrzycę, powinieneś co roku badać swój mocz.

Jak leczy się nefropatię cukrzycową?

Obniżenie ciśnienia krwi i utrzymanie kontroli poziomu cukru we krwi są absolutnie niezbędne do spowolnienia postępu nefropatii cukrzycowej. Dostępne są leki, które spowalniają postęp uszkodzenia nerek. Należą do nich:

• Inhibitory SGLT2, w tym dapagliflozin (Farxiga), który pomaga kontrolować wysoki poziom cukru we krwi.

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) mogą pomóc w spowolnieniu postępu uszkodzenia nerek. Chociaż inhibitory ACE – w tym ramipril (Altace), chinapril (Accupril) i lisinopril (Prinivil, Zestril) – są zwykle stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i innych problemów medycznych, często podaje się je osobom chorym na cukrzycę, aby zapobiec powikłaniom, nawet jeśli ciśnienie krwi jest prawidłowe.

• Zamiast nich można często stosować leki blokujące receptor angiotensyny (ARB), jeśli wystąpią działania niepożądane związane z przyjmowaniem inhibitorów ACE

W przypadku braku leczenia niewydolność nerek będzie postępować, a w moczu będzie można wykryć większe ilości białek. Zaawansowana niewydolność nerek wymaga leczenia za pomocą dializ lub przeszczepu nerki.

?

Cukrzyca może zaburzać zdolność organizmu do zwalczania infekcji. Dowiedz się od lekarza, jakie są objawy ostrzegawcze.

Czego należy szukać

Większość infekcji u osób z cukrzycą można leczyć. Należy jednak umieć rozpoznać objawy. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

?

• Gorączka powyżej 101 F

• Pocenie się lub dreszcze

• Wysypka na skórze

• Ból, tkliwość, zaczerwienienie lub obrzęk

• Rana lub skaleczenie, które nie chce się zagoić

• Czerwona, ciepła lub sącząca się rana

• Ból gardła, drapanie w gardle lub ból przy przełykaniu

• Drenaż zatok, niedrożność nosa, bóle głowy lub tkliwość wzdłuż górnej części kości policzkowych

• Suchy lub wilgotny kaszel trwający dłużej niż 2 dni

• Białe plamy w jamie ustnej lub na języku

• Nudności, wymioty lub biegunka

• Objawy grypopodobne (dreszcze, bóle, ból głowy lub zmęczenie) lub ogólne złe samopoczucie

• Swędzenie pochwy

• Bolesne lub częste sikanie lub ciągła potrzeba sikania

• Krwawe, mętne lub cuchnące siusiu

Cukrzyca zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na choroby serca. lekarz wyjaśnia ten związek.

U osób poniżej 75 roku życia można by zapobiec jednej czwartej zgonów z powodu chorób serca i udaru mózgu. Jeśli chodzi o zdrowie serca u osób chorych na cukrzycę, naprawdę warto być proaktywnym. Wynika to z faktu, że ryzyko udaru mózgu lub zawału serca jest dwukrotnie wyższe niż u osób bez cukrzycy.

Ważne jest, aby znać swoje ryzyko i wiedzieć, jak można je obniżyć.

Czy oprócz cukrzycy masz także:

• talię większą niż 35 centymetrów u kobiet lub 40 centymetrów u mężczyzn?

• Niski poziom „dobrego” cholesterolu (HDL)?

• Wysoki poziom „złego” (LDL) cholesterolu lub trójglicerydów (inny rodzaj tłuszczu we krwi)?

• Wysokie ciśnienie krwi?

• Nawet bardzo wysokie, na poziomie 130/85

Jeśli nie jesteś pewien, lekarz może sprawdzić wszystkie te liczby.

Ponadto, czy:

• Palisz?

• Masz w rodzinie osobę chorą na serce?

• Stosujesz dietę o wysokiej zawartości tłuszczów nasyconych, cholesterolu i cukrów?

Lekarz potrzebuje tych informacji, aby wspólnie z pacjentem opracować plan poprawy zdrowia serca.

Rodzaje chorób serca

Osoby chore na cukrzycę są narażone na:

Tętnice wieńcowe znajdują się w sercu. Złogi tłuszczowe, zwane blaszkami miażdżycowymi, mogą je zwężać. Jeśli blaszka miażdżycowa nagle pęknie, może to spowodować zawał serca. Ćwiczenia fizyczne, zdrowa dieta i niepalenie papierosów są koniecznością. Może to być spowodowane chorobą wieńcową lub cukrzycą. Może to być niebezpieczne i śmiertelne, dlatego niezbędne jest agresywne leczenie i obserwacja.

Jest to stan, w którym serce traci zdolność do efektywnego pompowania krwi. Głównymi objawami są duszności podczas ruchu i obrzęki nóg.

Wiele osób cierpi na oba schorzenia.

Podejmij działania

Palenie jest szkodliwe nie tylko dla płuc, ale i dla serca. Palenie papierosów zwiększa od dwóch do czterech razy ryzyko zachorowania na choroby serca i dwukrotnie ryzyko udaru mózgu. Jeśli palisz, nadszedł czas, aby rzucić palenie. Ustal datę i porozmawiaj z lekarzem. Jeśli już wcześniej próbowałeś rzucić palenie, nie jest jeszcze za późno. Wiele osób próbuje kilka razy, zanim rzuci nałóg na dobre. Obecnie jest więcej byłych palaczy niż obecnych.

W rzuceniu palenia pomaga poradnictwo (indywidualne, grupowe i telefoniczne), terapie skupiające się na rozwiązywaniu problemów oraz telefoniczne programy terapeutyczne. Skuteczne są także plastry nikotynowe, inhalatory i leki na receptę. Poradnictwo i leki razem działają lepiej niż każde z nich osobno.

Prawie każdy chory na cukrzycę może odnieść korzyści z uprawiania większej ilości ruchu. Jest to korzystne dla serca, obniża ciśnienie krwi, spala kalorie i pomaga kontrolować poziom cukru i cholesterolu we krwi. Wszystko to razem stanowi silną ochronę.

Liczy się nawet szybki spacer przez co najmniej 5 dni w tygodniu, więc nie trzeba korzystać z siłowni. Jeśli 30 minut to za dużo, zacznij od mniejszej ilości i powoli zwiększaj objętość. Najważniejsze jest, aby chodzić w szybkim tempie i zwiększać czas trwania i częstotliwość ruchu.

Codziennie mierz liczbę kroków. Możesz użyć aplikacji na smartfonie lub kupić krokomierz (licznik kroków). Obserwowanie, ile kroków robisz dziennie, może Cię zmotywować do większej aktywności.

Jeśli teraz nie jesteś aktywny, poinformuj swojego lekarza, że chcesz zacząć. Lekarz poinformuje Cię, co możesz bezpiecznie robić.

Rodzaj tłuszczów zawartych w spożywanych produktach wpływa na poziom cholesterolu w krwiobiegu. Pomijaj przetworzone przekąski i słodycze, potrawy smażone, pełnotłuste mleko i sery, tłuszcze stałe, takie jak masło, oraz tłuste czerwone mięsa. Zawierają one tłuszcze nasycone i tłuszcze trans, które nie są korzystne dla Twojego serca. Zamiast tego wybieraj tłuszcze nienasycone. Pochodzą one głównie z roślin, takich jak oleje roślinne, orzechy i nasiona. Uważa się je za „dobre” tłuszcze, ponieważ poprawiają poziom cholesterolu, co jest korzystne dla serca.

Tłuszcze omega-3 są również zdrowe dla serca. Pomagają zapobiegać zatykaniu się tętnic. Dlatego staraj się jeść niesmażone ryby co najmniej dwa razy w tygodniu. Wybieraj zdrowe tłuste ryby, takie jak łosoś, tuńczyk biały, sardynki, pstrąg tęczowy i makrela, aby zwiększyć ilość zdrowych tłuszczów omega-3. Innym dobrym źródłem kwasów omega-3 są produkty sojowe, orzechy włoskie, siemię lniane i olej rzepakowy.

Aby uzyskać najlepsze korzyści dla serca, należy zrezygnować ze „złych” tłuszczów i jednocześnie dodać „dobre” tłuszcze. Zamiast hamburgera lub żeberek (które zawierają niezdrowe tłuszcze nasycone), zamów grillowanego łososia lub pstrąga. Zamiast używać masła do gotowania, używaj oleju roślinnego, oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego. Zamiast sera na kanapce, posmaruj ją odrobiną awokado.

Pełne ziarna, owoce i warzywa zawierają dużo błonnika i są niskokaloryczne. Dzięki temu idealnie nadają się do utrzymania zdrowej wagi. Badania przeprowadzone w 2009 r. wykazały, że ludzie zmniejszają ryzyko chorób serca o 81%, a ryzyko udaru mózgu o 50%, jeśli:

• Utrzymywali niską wagę ciała

• Ćwiczyli 3,5 godziny lub więcej tygodniowo

• Nie palił

• Spożywał produkty pełnoziarniste, owoce i warzywa

W dużym badaniu z 2011 roku wykazano, że u Szwedek, które jadły dużo bogatych w przeciwutleniacze warzyw i owoców, ryzyko udaru mózgu zmniejszyło się o 17%. Dobrym źródłem przeciwutleniaczy są owoce cytrusowe oraz ciemnopomarańczowe, czerwone, żółte i zielone warzywa i owoce. Postaw sobie za cel wypełnienie połowy talerza owocami i warzywami.

Zrzucenie zbędnych kilogramów i utrzymanie ich na wadze nie jest łatwe. Badania wykazują jednak, że utrzymanie prawidłowej wagi ciała obniża ryzyko chorób serca i udaru mózgu. Nie trać ducha, jeśli zrzucenie zbędnych kilogramów wymaga czasu. Nawet jeśli nie schudniesz, ćwicząc i wybierając zdrową żywność, zmniejszysz ryzyko chorób serca i udaru mózgu.

Niektóre osoby chore na cukrzycę muszą przyjmować leki w celu obniżenia ciśnienia krwi lub poprawy poziomu cholesterolu. Lekarz może zalecić codzienne przyjmowanie małej dawki aspiryny w celu ochrony przed chorobami serca.

Dbałość o cukrzycę zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób serca i udaru mózgu. Jeśli utrzymujesz ciśnienie krwi, cholesterol i poziom A1c (czyli średni poziom glukozy we krwi z ostatnich 2 lub 3 miesięcy) w ryzach, jesteś na dobrej drodze. Aby to osiągnąć, trzeba jednak znać swoje wyniki. Często wykonuj badania kontrolne, które obejmują badania krwi i badanie fizykalne.

Uczęszczaj na wszystkie wizyty i informuj lekarza o swoich postępach. Wspólnie można pracować nad zdrowszym sercem.

Niekontrolowany wysoki poziom cukru we krwi może prowadzić do wielu powikłań cukrzycy. Dowiedz się od lekarza, jak im zapobiegać.

Jeśli nie podejmiesz wysiłku, aby się z nią uporać, możesz narazić się na wiele powikłań. Cukrzyca może mieć negatywny wpływ na prawie każdy organ w organizmie, w tym na:

• Serce i naczynia krwionośne

• Oczy

• Nerki

• Nerwy

• Przewód pokarmowy

• Dziąsła i zęby

Serce i naczynia krwionośne

Choroby serca i naczyń krwionośnych są częstym problemem u wielu osób, które nie kontrolują swojej cukrzycy. Prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z sercem i udarów mózgu jest co najmniej dwukrotnie większe niż u osób, które nie chorują na cukrzycę.

Uszkodzenia naczyń krwionośnych lub nerwów mogą również powodować problemy ze stopami, które w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do amputacji. Osoby chore na cukrzycę są dziesięciokrotnie bardziej narażone na usunięcie palców u rąk i nóg niż osoby bez tej choroby.

Problemy z dużymi naczyniami krwionośnymi w nogach mogą powodować skurcze nóg, zmianę koloru skóry i osłabienie czucia.

Wiele badań wykazuje, że kontrolowanie cukrzycy za pomocą leków, diety i ćwiczeń fizycznych może pomóc uniknąć tych problemów lub zapobiec ich nasileniu, jeśli już wystąpią.

Oczy

Cukrzyca jest główną przyczyną utraty wzroku wśród dorosłych w wieku od 20 do 74 lat w USA. Może ona prowadzić do problemów z oczami, z których część może spowodować ślepotę, jeśli nie jest leczona:

• Jaskra

• Zaćma

• Retinopatia cukrzycowa, która dotyczy małych naczyń krwionośnych w oczach

Problemy z widzeniem lub nagła utrata wzroku.

Badania wykazują, że regularne badania okulistyczne i odpowiednio wczesne leczenie tego rodzaju problemów może zapobiec nawet 90% przypadków ślepoty związanej z cukrzycą.

Choroby nerek

Cukrzyca jest główną przyczyną niewydolności nerek u dorosłych w Stanach Zjednoczonych, stanowiąc prawie połowę nowych przypadków.

We wczesnej fazie choroby nerek związanej z cukrzycą zazwyczaj nie występują żadne objawy. W późniejszych stadiach może ona powodować puchnięcie nóg i stóp.

Leki obniżające poziom cukru we krwi i ciśnienie krwi (nawet jeśli nie masz nadciśnienia) mogą zmniejszyć ryzyko niewydolności nerek o 33%.

Nerwy

Wysoki poziom cukru we krwi może z czasem uszkodzić nerwy. Aż u 70% osób z cukrzycą dochodzi do tego typu uszkodzeń.

• Peryferyjne

  neuropatia cukrzycowa

  może powodować ból i pieczenie lub utratę czucia w stopach. Zwykle zaczyna się od palców stóp. Może także dotyczyć rąk i innych części ciała.

• Neuropatia autonomiczna

  wynika z uszkodzenia nerwów, które kontrolują pracę narządów wewnętrznych. Objawy obejmują problemy seksualne, problemy z trawieniem (stan zwany gastroparezą), problemy z wyczuciem, kiedy pęcherz jest pełny, zawroty głowy i omdlenia lub niewiedzę, kiedy poziom cukru we krwi jest niski.

• Amyotrofia cukrzycowa powoduje silny ból, pieczenie i lancetowaty ból w biodrze i udzie, a następnie osłabienie mięśni uda. Jest to rzadkie schorzenie.

Istnieje wiele możliwości leczenia bólu. Lekarz może przepisać lek przeciwdrgawkowy, który zwykle przepisuje się w przypadku napadów drgawkowych, ale często stosuje się go w przypadku bólu nerwów. Może również podać leki, które nakłada się na skórę, takie jak kremy lub plastry. Lekarz może zasugerować stosowanie urządzenia stymulującego nerwy, zwanego TENS (przezskórna elektryczna stymulacja nerwów).

Zęby

Cukrzyca zwiększa ryzyko wystąpienia chorób dziąseł.

Dziąsła mogą być zaczerwienione, opuchnięte i łatwo krwawić.

Jeśli kontrolujesz poziom cukru we krwi, regularnie odwiedzasz dentystę i dbasz o zęby każdego dnia, szczotkując je, nitkując i płucząc antyseptycznym płynem do płukania jamy ustnej, możesz uniknąć problemów z dziąsłami i utraty zębów.

Przejmij kontrolę nad swoim stanem zdrowia

Niektórzy ludzie muszą dokonać jedynie niewielkich zmian w stylu życia, aby utrzymać poziom cukru we krwi pod kontrolą, co może powstrzymać lub nawet odwrócić komplikacje związane z cukrzycą. Inni potrzebują leków lub nawet zabiegu chirurgicznego, aby opanować powikłania i zapobiec ich pogłębieniu.

Leczenie powikłań koncentruje się na spowolnieniu procesu uszkadzania. Może ono obejmować przyjmowanie leków, zabiegi chirurgiczne lub inne opcje.

Jednak najważniejszymi sposobami spowolnienia rozwoju powikłań cukrzycy są: kontrolowanie poziomu cukru we krwi, odpowiednia dieta, ćwiczenia fizyczne, utrata wagi, unikanie palenia tytoniu oraz leczenie nadciśnienia i wysokiego poziomu cholesterolu.

Lekarz przedstawia perspektywę liczenia węglowodanów i spożywania błonnika przez osoby chore na cukrzycę.

Węglowodany pochodzą ze słodyczy, owoców, mleka, jogurtu, chleba, płatków śniadaniowych, ryżu, makaronu, ziemniaków i innych warzyw.

Pomocne może być liczenie węglowodanów pochodzących z rzeczy, które jesz lub pijesz, i dzielenie ich równomiernie między posiłki, aby organizm nie został przytłoczony nagłym, dużym obciążeniem węglowodanami. Jeśli przyjmiesz więcej węglowodanów, niż jest w stanie znieść Twoja insulina, poziom cukru we krwi wzrośnie. Jeśli zjesz zbyt mało węglowodanów, poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko.

Licząc węglowodany, możesz wziąć niemal każdy produkt spożywczy z półki, przeczytać etykietę i wykorzystać informacje o gramach węglowodanów, aby dopasować go do swojego planu posiłków. Zauważysz, że stężenie węglowodanów w batoniku czy soku owocowym jest znacznie wyższe niż w świeżych owocach.

Liczenie węglowodanów jest najbardziej przydatne dla osób, które stosują insulinę kilka razy dziennie lub noszą pompę insulinową, albo chcą większej elastyczności i różnorodności w wyborze posiłków. Ilość i rodzaj przepisanej insuliny może mieć wpływ na elastyczność planu posiłków.

Nie musisz liczyć węglowodanów. Zamiast tego można korzystać z list zamienników żywności dla diabetyków. W tej kwestii należy zwrócić się do lekarza lub zarejestrowanego dietetyka.

Jak pomaga błonnik

Błonnik pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Pomaga również obniżyć poziom złego cholesterolu (LDL).

Większość Amerykanów potrzebuje więcej błonnika w swojej diecie. Przeciętny Amerykanin codziennie otrzymuje tylko około połowy potrzebnej ilości błonnika.

Błonnik pochodzi z pokarmów roślinnych, dlatego należy spożywać więcej takich produktów:

• Świeże owoce i warzywa

• Gotowana suszona fasola i groch

• Pełnoziarniste pieczywo, płatki śniadaniowe i krakersy

• Brązowy ryż

• Produkty z otrębów

• Orzechy i nasiona

Chociaż najlepiej jest pozyskiwać błonnik ze źródeł żywności, suplementy błonnika mogą również pomóc w uzyskaniu dziennego zapotrzebowania na błonnik. Przykładami są psyllium i metyloceluloza.

Powoli zwiększaj ilość przyjmowanego błonnika, aby uniknąć gazów i skurczów. Ważne jest także, aby zwiększyć ilość wypijanych płynów.