Lekarz mówi ci.

Insulina pomaga komórkom wytwarzać energię. Czasami przestaje działać, co powoduje wzrost poziomu cukru we krwi. Lekarz wyjaśnia, co to oznacza dla organizmu i co można z tym zrobić.

1/12

Insulina jest hormonem, który działa jak klucz. Odblokowuje komórki, aby mogły przyjmować glukozę (rodzaj cukru) z krwi w celu wytworzenia energii. Czasami ten proces odblokowywania nie działa. Wówczas glukoza gromadzi się we krwi, nawet jeśli produkujesz więcej insuliny. Naukowcy mają pewne pomysły, ale nie są pewni, dlaczego twoje komórki przestają reagować.

Objawy

2/12

Zazwyczaj nie występują żadne. Możesz mieć tę przypadłość przez długi czas i nie wiedzieć o tym. U osób z ciężką insulinoopornością czasami pojawiają się ciemne plamy na szyi, łokciach, kolanach, dłoniach i pod pachami.

Co naraża Cię na ryzyko?

3/12

Ryzyko wystąpienia insulinooporności wzrasta, jeśli masz nadwagę, za mało ćwiczysz, masz wysokie ciśnienie krwi lub palisz papierosy.

Problemy z krwią i sercem

4/12

Niektóre problemy z układem krwionośnym mogą również zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia insulinooporności, w tym niski poziom „dobrego” cholesterolu HDL, wysoki poziom we krwi pewnego rodzaju tłuszczu zwanego trójglicerydami, choroby serca, przebyty udar mózgu oraz choroby naczyń krwionośnych w szyi lub nogach.

Historia Twojej rodziny odgrywa rolę

5/12

Osoby pochodzące z Afroameryki, Latynosów, rdzennych Amerykanów, Azjatów lub mieszkańców Wysp Pacyfiku są bardziej narażone na wystąpienie oporności na insulinę. Jeśli twój rodzic, brat lub siostra chorują na cukrzycę typu 2, twoje ryzyko jest większe. Jeśli twoja matka chorowała na cukrzycę w czasie ciąży (cukrzyca ciążowa), ryzyko również wzrasta.

Diagnoza

6/12

Test na insulinooporność jest skomplikowany i niewygodny, więc zamiast tego lekarz prawdopodobnie zbada Cię pod kątem prediabetes (poziom cukru we krwi jest wyższy niż powinien). Laboratorium może sprawdzić poziom glukozy we krwi po dłuższej przerwie w jedzeniu lub ustalić „średni” poziom cukru we krwi z ostatnich kilku miesięcy. Wartości wyższe niż normalnie sugerują, że jesteś odporny na insulinę.

Może przekształcić się w cukrzycę

7/12

Trzustka nie jest w stanie poradzić sobie z dodatkowym wydzielaniem insuliny, aby glukoza dostała się do komórek organizmu. W końcu komórki wytwarzające insulinę mogą się wypalić, co prowadzi do rozwoju prediabetii i cukrzycy typu 2. Jeśli wcześnie rozpoznasz insulinooporność i wprowadzisz zmiany do swojego stylu życia, możesz temu zapobiec.

Właściwe odżywianie

8/12

Ogranicz słodycze, rafinowane zboża i tłuszcze zwierzęce, a jedz dużo warzyw, owoców i produktów pełnoziarnistych. Taki plan żywieniowy pomoże Ci osiągnąć i utrzymać zdrową wagę. Pomoże także komórkom lepiej wykorzystywać insulinę. Dobrym przykładem jest dieta DASH, przeznaczona dla osób z wysokim ciśnieniem krwi. Obejmuje ona także ograniczenie soli. Może ona obniżyć insulinooporność, zwłaszcza jeśli przy okazji odchudzasz się i stajesz się bardziej aktywny. Badania wykazały również związek między niskim poziomem witaminy D a złym wykorzystaniem insuliny przez organizm.

Ruszaj się

9/12

Aktywność fizyczna w znacznym stopniu przyczynia się do zwalczania insulinooporności. Podobnie jak zdrowa dieta, pomaga w utracie wagi. Ćwiczenia fizyczne pomagają także komórkom wykorzystywać insulinę, zwłaszcza w mięśniach. Staraj się ćwiczyć co najmniej 30 minut dziennie przez większość dni w tygodniu. Twoje serce powinno bić szybciej, a Ty powinieneś oddychać trochę ciężej.

Leki

10/12

Najlepszym sposobem leczenia insulinooporności jest zmiana stylu życia. Jeśli jednak cierpisz na tę chorobę i istnieje duże prawdopodobieństwo, że zachorujesz na cukrzycę typu 2, lekarz może również zalecić wypróbowanie leku – metforminy. Może on zapobiec cukrzycy typu 2 lub opóźnić jej wystąpienie u młodszych, cięższych osób, u których prawdopodobieństwo jej wystąpienia jest bardzo wysokie. Metformina może również pomóc w powstrzymaniu rozwoju cukrzycy typu 2 u kobiet, które chorowały na cukrzycę ciążową.

Syndrom metaboliczny

11/12

Insulinooporność jest częścią – ale nie wszystkim – tego schorzenia. Osoby z zespołem metabolicznym mają co najmniej trzy z wymienionych cech: dużą talię, wysoki poziom trójglicerydów, niski poziom cholesterolu HDL, wysokie ciśnienie krwi i glukozę we krwi wyższą niż normalnie. Zwiększa to ryzyko zachorowania na cukrzycę, choroby serca i udar mózgu.

Choroby pokrewne

12/12

Osoby z insulinoopornością często mają nieco wyższy poziom stanu zapalnego w całym organizmie. Zapalenie to występuje także w innych schorzeniach. Insulinooporność jest związana z chorobami serca i naczyń krwionośnych, zakrzepami w tętnicach, chorobami nerek, wątroby, zespołem policystycznych jajników (PCOS) i reumatoidalnym zapaleniem stawów.

Jak nie dopuścić do zbytniego obniżenia poziomu cukru we krwi podczas ćwiczeń fizycznych? Lekarz udziela prostych wskazówek, których warto przestrzegać.

Jeśli jednak przyjmujesz insulinę lub niektóre leki przeciwcukrzycowe, trening może spowodować zbyt niski poziom cukru, co jest stanem zwanym hipoglikemią. Podejmij następujące kroki, aby utrzymać poziom cukru w bezpiecznym przedziale.

Sprawdź to

Przed treningiem zbadaj poziom cukru. Zazwyczaj jest on w porządku, jeśli wynosi od 100 mg/dl do 250 mg/dl. Jeśli jest poniżej 100, musisz coś przekąsić. Jeśli planujesz długi trening, trwający 2 godziny lub dłużej, nie zaczynaj go, dopóki poziom cukru nie przekroczy 100.

Jeśli jest wyższy niż 250, sprawdź, czy w moczu nie ma ketonów. Powstają one, gdy organizm spala tłuszcz zamiast cukru jako paliwo. Jeśli je masz, nie ćwicz. Poziom cukru we krwi może jeszcze bardziej wzrosnąć i spowodować kwasicę ketonową, która może doprowadzić do śpiączki lub śmierci.

Nie ma potrzeby sprawdzania ciśnienia podczas ćwiczeń, chyba że planujesz ćwiczyć przez 2 godziny lub dłużej. Wówczas należy sprawdzać je co godzinę.

Jeśli wynik jest niski (70 mg/dl lub mniej), zatrzymaj się i zjedz przekąskę – około 15-20 gramów szybko działających węglowodanów. Może to być mały kawałek owocu, 1 kubek lekkiego jogurtu lub 1 batonik granola. Następnie sprawdź ponownie za 15 minut. Jeśli nie wzrośnie powyżej 100, wykonaj tę samą czynność i sprawdź ponownie za kolejne 15 minut.

Tak, jeśli bierzesz udział w zawodach, może to zaburzyć Twoją rytmikę lub czas. Jeśli jednak nie przestaniesz, poziom cukru we krwi będzie nadal spadał i może dojść do niebezpiecznie niskiego poziomu.

Sprawdź ponownie po zakończeniu ćwiczeń. W ten sposób dowiesz się, jak ćwiczenia wpływają na cukrzycę. Poinformuje Cię również, czy potrzebujesz natychmiastowej przekąski (jeśli jej poziom jest niższy niż 100 mg/dl), czy też możesz poczekać do następnego posiłku lub przekąski.

Poziom cukru może spadać nawet przez 24 godziny po średnim lub ciężkim treningu, dlatego badaj się o zwykłej porze.

Leczenie w nagłych wypadkach

Trzymaj w zasięgu ręki szybko działające źródło cukru. Dobrze sprawdzają się poniższe sposoby:

• Tabletki lub żele z glukozą

• Zwykłe napoje gazowane (nie dietetyczne) lub soki

• Napoje dla sportowców

• 1 łyżka stołowa cukru

Czytaj etykiety, aby dowiedzieć się, ile należy zjeść lub wypić, aby uzyskać 15 gramów węglowodanów.

Inne sposoby na unikanie dołków

Kilka sztuczek może pomóc w zapobieganiu im podczas ćwiczeń:

• Nie należy ćwiczyć, gdy poziom insuliny wzrasta.

• Skończ jeść co najmniej 2 godziny przed snem.

• Nie spożywaj alkoholu przed treningiem lub zaraz po nim.

• Nie korzystaj z gorących kąpieli, saun i łaźni parowych bezpośrednio po treningu.

• Uprawiaj aktywność fizyczną raz lub dwa razy dziennie.

Czy występują objawy?

Nie zawsze. Łatwo jest przeoczyć objawy ostrzegawcze niskiego poziomu cukru we krwi podczas ćwiczeń. Można je też pomylić z oznakami dobrego treningu: tak samo jak pocenie się, przyspieszone bicie serca, uczucie zmęczenia i głód.

Jeśli podczas ćwiczeń zauważysz coś niezwykłego, sprawdź poziom cukru, zwłaszcza jeśli objawy zwykle nie towarzyszą ćwiczeniom, np:

• Dezorientacja lub majaczenie

• Niewyraźne lub zaburzone widzenie

• Mrowienie lub drętwienie warg lub języka

• Brak koordynacji

Niskie wartości mogą być odczuwane inaczej podczas wysiłku fizycznego niż w nocy lub jeśli nie jesz wystarczająco dużo w stosunku do ilości insuliny przyjmowanej podczas posiłków. W razie wątpliwości należy sprawdzić.

Jeśli ciągle masz spadki ciśnienia podczas ćwiczeń

Konieczne będzie wprowadzenie kilku zmian. Porozmawiaj z lekarzem o takich możliwościach, jak:

• Dostosowanie insuliny lub leków (lepsze, jeśli próbujesz schudnąć)

• Jedzenie przed treningiem

• Zmiana rodzaju treningu lub czasu jego trwania

Stres może powodować spustoszenie w poziomie cukru we krwi. doctor Magazine wyjaśnia, w jaki sposób.

Wakacje są tuż za rogiem i często wiążą się z dużą dawką stresu. To dodatkowe napięcie może poważnie wpłynąć na poziom cukru we krwi, jak twierdzą eksperci, na co najmniej dwa istotne sposoby.

Stres powoduje spustoszenie w gospodarce hormonalnej, a uwalnianie hormonów związanych ze stresem, takich jak kortyzol, może prowadzić do skoków poziomu cukru we krwi. Jest to prawdą niezależnie od tego, czy chorujesz na cukrzycę, czy nie. Jeśli jednak choroba ta występuje, o wiele trudniej jest odzyskać kontrolę nad poziomem cukru we krwi.

Aby sprawdzić, jak stres wpływa na poziom cukru we krwi, spróbuj przeprowadzić następujący eksperyment: Wybierz jakąś sytuację, która może być dla Ciebie stresująca w najbliższym czasie. Może to być rozmowa o pracę lub wystąpienie publiczne. Sprawdź poziom cukru we krwi na kilka godzin przed wydarzeniem, następnie tuż przed nim, a potem jeszcze raz zaraz po nim.

„To może dać ci pogląd na twoją osobistą reakcję na stres” – mówi John Zrebiec, LICSW, dyrektor ds. zdrowia behawioralnego w Joslin Diabetes Center.

„Cukrzyca polega w dużej mierze na dbaniu o siebie: planowaniu posiłków, ćwiczeniach, przyjmowaniu leków na czas, kontrolowaniu poziomu glukozy we krwi” – mówi dr Susan Guzman, współzałożycielka Behavioral Diabetes Institute.

„Kiedy w Twoim życiu dużo się dzieje, chętniej sięgasz po pocieszające potrawy. Mniej prawdopodobne jest, że liczysz węglowodany i upewniasz się, że przyjmujesz odpowiednią dawkę insuliny” – mówi Guzman. „Oczywiście takie rzeczy, jak nieodpowiednie odżywianie się czy niewystarczająca ilość snu, dotykają każdego w stresie, ale kiedy ma się cukrzycę, koszt popełnienia tych błędów jest wyższy”.

Jak więc można opanować stres i utrzymać opiekę nad chorym na cukrzycę w ryzach?

Zrozum, jakie są Twoje sygnały stresu. Czy czujesz się spanikowany i niespokojny? Przygnębiony i przytłoczony? Jesteś zdenerwowany i drażliwy? Czy przejadasz się?

. Wykonuj głębokie, powolne oddechy przeponą. Dzięki temu mózg wysyła tlen do mięśni, co pomaga się zrelaksować.

. Ustaw alarm w komputerze lub telefonie, aby co godzinę przypominał o konieczności wstania z łóżka i krótkiego spaceru. Przechowuj zdrowe przekąski i glukometr w podręcznej szufladzie biurka, a wszelkie świąteczne smakołyki trzymaj z daleka – radzi Guzman.

Więcej wskazówek ekspertów

Czujesz się zestresowany w okresie świątecznym? Rozważ poniższe rady Zrebieca.

• Zamiast przyjmować każde świąteczne zaproszenie, ćwicz grzeczne odmawianie.

• Zrezygnuj z oczekiwań, że w tym sezonie świątecznym musisz zrobić wszystko i to perfekcyjnie.

• Wyznacz granice. Zaplanuj, co możesz zrobić, i powiedz „nie” temu, czego nie możesz. Dzięki temu, gdy wydarzą się nieprzewidywalne rzeczy – a tak się stanie – nie będziesz zbyt zmęczony, by sobie z nimi poradzić.

Trening interwałowy o wysokiej intensywności polega na łączeniu przerw w ćwiczeniach z odpoczynkiem, dzięki czemu trening trwa zaledwie 10 minut.

Jeśli masz mało czasu, mamy dla ciebie trening. Trening interwałowy o wysokiej intensywności polega na łączeniu krótkich serii intensywnych ćwiczeń z okresami odpoczynku. Trening można wykonać w ciągu zaledwie 10 minut. A dzięki wbudowanym przerwom nie będziesz czuł się zmęczony przez bardzo długi czas.

„Ostatnie badania wykazały, że HIIT może poprawić kontrolę glukozy we krwi i stan układu krążenia u osób z cukrzycą typu 2” – mówi dr Sheri R. Colberg, profesor fizjologii wysiłku fizycznego i żywienia na Old Dominion University w Norfolk, VA. Nie jest to jednak aktywność odpowiednia dla każdego, więc najpierw uzgodnij to z lekarzem. Gotowy do spróbowania ćwiczeń HIIT? Postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

Zmieszaj je

Potraktuj HIIT jako jeden z elementów programu ćwiczeń. Spróbuj wykonywać je na zmianę w dni, kiedy nie masz czasu na długi trening lub kiedy chcesz urozmaicenia. Colberg radzi, by ćwiczyć co najmniej co drugi dzień, aby insulina nadal pracowała nad obniżeniem poziomu glukozy we krwi.

Zadbaj o to, by była odpowiednia dla Ciebie

Dostosuj ćwiczenia HIIT do swojego poziomu sprawności fizycznej. Jeśli jesteś początkujący, zacznij od łagodnej aktywności, np. chodzenia. Zwiększ tempo na 40-60 sekund, a następnie wróć do bardziej umiarkowanego tempa na kilka minut przed kolejnym interwałem. Jeśli jesteś profesjonalistą w chodzeniu, przez około minutę idź pod górę w szybkim tempie.

Bądź kreatywny

HIIT można wykorzystać do niemal każdego treningu, np. jazdy na rowerze, chodzenia, pływania, treningu obwodowego lub treningu oporowego. Nawet sporty drużynowe są jak najbardziej dozwolone.

Zacznij od czegoś małego

„Jeśli dopiero zaczynasz, lepiej jest wykonywać krótsze i mniej intensywne interwały” – radzi Colberg. „Dąż do intensywności, która jest dla Ciebie trudna, a prawdopodobnie znajdziesz się w przedziale intensywności”. Jeśli nie możesz ukończyć interwału, zmniejsz intensywność. Zamiast tego rozciągnij go tak, aby zryw trwał dłużej, co przyniesie taką samą korzyść.

Zwiększaj intensywność w miarę poprawy kondycji

Gdy przyzwyczaisz się do ćwiczeń HIIT, zwiększ czas lub poziom intensywności każdej serii. „Postaraj się osiągnąć 60 sekund niemal maksymalnego wysiłku, z minutą lub dwiema aktywnego odpoczynku pomiędzy nimi” – radzi Colberg.

Bądź bezpieczny

Do każdego treningu dodaj rozgrzewkę i schłodzenie. Stopniowo zwiększaj intensywność ćwiczeń. „Ostatnią rzeczą, którą chcesz zrobić, jest kontuzja spowodowana zbyt szybkim postępem” – mówi Colberg.

Zanim zaczniesz ćwiczyć, skonsultuj te pytania z lekarzem lub diabetologiem:

• Czy HIIT jest dla mnie bezpieczny?

• Jak może wpłynąć na poziom glukozy we krwi?

• Czy dobrze jest ćwiczyć, jeśli poziom glukozy we krwi jest wysoki?

• O jakiej porze dnia najlepiej jest ćwiczyć?

• Co powinienem zrobić, jeśli poziom glukozy we krwi jest zbyt niski?

Zwróć uwagę na te czerwone flagi i dowiedz się, co robić.

Mimo że starasz się kontrolować poziom cukru we krwi, może dojść do problemów zdrowotnych zwanych powikłaniami.

Nie ignoruj tych objawów, mówi dr Sethu K. Reddy, szef sekcji cukrzycy dorosłych w Joslin Diabetes Center.

Jeśli nagle poczujesz się roztrzęsiony, a Twoje serce zacznie bić szybciej, poziom cukru we krwi może spaść poniżej 70 mg/dl.

Może to również powodować uczucie głodu, bóle głowy, drażliwość i zmęczenie.

„Jeśli poziom cukru we krwi spada jeszcze bardziej, ludzie są bardziej podatni na zmiany osobowości lub mogą stracić przytomność” – mówi Reddy.

Aby szybko podnieść poziom cukru we krwi, powinieneś mieć pod ręką źródło około 15-20 gramów węglowodanów prostych, takich jak tabletka glukozy lub żel, 2 łyżki rodzynek lub 4 uncje soku albo napoju gazowanego.

Są to objawy wysokiego poziomu cukru we krwi. Może również wystąpić suchość w jamie ustnej, niewyjaśniona utrata wagi, zmęczenie i wolno gojące się owrzodzenia.

Objawy te mogą być również sygnałami ostrzegawczymi poważnego stanu zwanego cukrzycową kwasicą ketonową (DKA), który jest związany z wysokim poziomem cukru we krwi. Gdy nie ma wystarczającej ilości insuliny, organizm spala tłuszcz zamiast cukru, a we krwi gromadzą się ketony.

Wysoki poziom ketonów może powodować uczucie zmęczenia lub dezorientacji, problemy z oddychaniem, wymioty lub ból brzucha, a także suchość lub zaczerwienienie skóry. Aby zmierzyć poziom ketonów, użyj domowego testu moczu lub glukometru (jeśli Twój glukometr ma taką możliwość). Jeśli poziom jest wysoki, skontaktuj się z lekarzem.

Nawet jeśli wysoki poziom cukru we krwi nie wywołuje objawów, może prowadzić do uszkodzenia nerwów, czyli neuropatii. W pierwszej kolejności możesz zauważyć drętwienie lub mrowienie w dłoniach lub stopach. Jeśli utracisz zdolność odczuwania zimna, ciepła lub bólu w stopach, możesz nabawić się odleżyn lub infekcji, nie wiedząc o tym.

Mogą to być objawy ostrzegawcze gastroparezy, kiedy to żołądek opróżnia się powoli z powodu uszkodzenia nerwów.

„Zaparcia są prawdopodobnie najwcześniejszym sygnałem, że coś dzieje się z układem nerwowym i żołądkowo-jelitowym” – mówi Reddy.

Gastropareza może prowadzić do refluksu żołądkowo-przełykowego, kiedy część pokarmu lub kwas żołądkowy przedostają się z powrotem do przełyku, powodując uczucie pieczenia.

Przy wahaniach poziomu cukru we krwi, co często ma miejsce w przypadku cukrzycy typu 1, nagromadzenie płynu może spowodować zamazanie widzenia. Kontrolowanie poziomu cukru pozwala na usunięcie tego problemu.

Należy jednak pamiętać, że poważne uszkodzenie wzroku może nastąpić w wyniku innych chorób, takich jak retinopatia cukrzycowa, bez wczesnych objawów.

Zapytaj swojego lekarza

Jaki jest poziom białka w moim moczu?

Co powinienem zrobić, jeśli mam wysoki lub niski poziom cukru we krwi?

Jak często powinienem poddawać się badaniom lekarskim lub okulistycznym?

Jakie objawy świadczą o nagłym wypadku medycznym?

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie „doctor Magazine”.

Magazyn doctor wyjaśnia, jak cieszyć się sezonem i zachować zdrowie, gdy masz cukrzycę typu 1.

Jaki jest najlepszy sposób radzenia sobie z cukrzycą typu 1 podczas świątecznego szaleństwa? Zwolnij. Daj sobie dużo czasu na załatwianie spraw. Jedz potrawy, które sprawiają, że święta są wyjątkowe, ale pamiętaj o tym, co i w jakich ilościach lubisz, aby móc dostosować dawkę insuliny.

Podczas gdy zmiany w zwykłej rutynie stanowią wyzwanie dla kontroli poziomu cukru we krwi, uczucie niepokoju tylko pogarsza sprawę. „Za każdym razem, gdy jesteś pod wpływem stresu, organizm wytwarza hormony stresu, które zwalczają insulinę” – mówi dr George Grunberger, prezes Amerykańskiego Stowarzyszenia Endokrynologów Klinicznych.

Zamiast tego skorzystaj z poniższych wskazówek, aby uczynić sezon urlopowy tak zdrowym i radosnym, jak to tylko możliwe.

. Ta mantra odnosi się zarówno do tego, co jesz i pijesz, jak i do sposobu kontrolowania poziomu cukru we krwi. Tami Ross, RD, LD, mówi, że należy rozważyć wszystkie produkty spożywcze, zanim wybierze się te, na które naprawdę ma się ochotę. „Wszystko polega na umiarze” – mówi.

Jeśli zauważysz, że poziom cukru we krwi wzrasta lub spada, nie reaguj przesadnie, mówi Grunberger. Musisz zareagować, ale pamiętaj, że zanim dodatkowa glukoza lub insulina zacznie w pełni działać, minie trochę czasu.

. Aplikacje mobilne podają liczbę węglowodanów w popularnych świątecznych potrawach, co pomaga dostosować dawkę insuliny.

Często sprawdzaj poziom cukru we krwi, zwłaszcza jeśli pijesz alkohol. Ogranicz się do wypicia nie więcej niż jednego drinka w ciągu dnia, jeśli jesteś kobietą lub dwóch, jeśli jesteś mężczyzną. Jeden drink oznacza 5 uncji wina lub szampana, 12 uncji piwa lub 1,5 uncji wódki destylowanej.

Alkohol może obniżyć poziom cukru we krwi, dlatego należy go spożywać z jedzeniem. Jeśli wypijesz kilka drinków na imprezie, sprawdź poziom cukru we krwi przed pójściem spać, a nawet ustaw alarm, aby sprawdzić go później w nocy – radzi Ross.

. Przebywanie na mrozie obniża przepływ krwi, co oznacza, że insulina działa wolniej. Jeśli natomiast spędzasz święta w tropikach, ciepło przyspieszy odpowiedź insulinową, mówi Grunberger.

W każdym przypadku należy chronić insulinę i zapasy przed skrajnymi temperaturami. Nie zostawiaj ich w bagażniku samochodu ani w bagażu rejestrowanym, który jest narażony na zmiany temperatury w luku bagażowym samolotu.

. Mimo że uwielbiasz wylegiwać się na kanapie, staraj się nie siedzieć na niej dłużej niż 90 minut. Nie należy też przez dwa dni rezygnować z umiarkowanych ćwiczeń fizycznych, takich jak szybki spacer.

Zapytaj swojego lekarza

Jakie zmiany powinienem wprowadzić, jeśli główny posiłek nie jest spożywany o zwykłej porze?

Co powinienem zrobić, jeśli przesadzę z jedzeniem?

Jak często powinienem sprawdzać poziom cukru we krwi, jeśli piję alkohol?

Jak należy kontrolować poziom cukru we krwi podczas długiej jazdy samochodem lub lotu samolotem?

Co robić, jeśli zachoruję w czasie świąt?

Badania przesiewowe są ważne wraz z wiekiem, zwłaszcza jeśli chorujesz na cukrzycę. Lekarz powie Ci, które z nich należy wykonać i kiedy.

Dlatego tak ważne jest, aby często odwiedzać lekarza: Upewni się on, że cukrzyca jest pod kontrolą i sprawdzi, czy nie pojawiają się inne problemy zdrowotne. Prawdopodobnie będziesz musiał odwiedzać gabinet co 3 miesiące, chyba że lekarz zaleci ci rzadsze wizyty. (Niektóre osoby, które dobrze kontrolują swoją cukrzycę, mogą potrzebować wizyt u lekarza tylko co 6 miesięcy).

Badania te pozwolą zmniejszyć ryzyko wystąpienia dalszych problemów zdrowotnych:

Badanie poziomu cukru we krwi

Lekarz musi wiedzieć, jak dobrze kontrolujesz poziom cukru we krwi. Wykona badanie A1c, które pokaże średnią z ostatnich 3 miesięcy. Jeśli masz wszystko pod kontrolą, badanie to może być wykonywane tylko co 6 miesięcy. Jeśli poziom cukru jest nadal wysoki, badanie należy przeprowadzać co 3 miesiące. Aby uniknąć poważniejszych problemów zdrowotnych, powinieneś dążyć do osiągnięcia poziomu A1c wynoszącego około 7% lub mniej.

Zrób to: Co 3 do 6 miesięcy

Kontrola ciśnienia krwi

Osoby chore na cukrzycę są bardziej narażone na wysokie ciśnienie krwi, co zwiększa ryzyko zachorowania na choroby serca. Lekarz powinien sprawdzać ciśnienie krwi podczas każdej wizyty w gabinecie. Jeśli jest ono zbyt wysokie, może zasugerować zmianę stylu życia lub przepisać lek, który pomoże je obniżyć. Ciśnienie powinno być niższe niż 140/90.

Zrób to: Przy każdej wizycie u lekarza

Waga

Jeśli masz nadwagę, lekarz może porozmawiać z Tobą na temat diety i planu ćwiczeń fizycznych. Dodatkowe kilogramy mogą utrudniać kontrolowanie poziomu cukru we krwi. Utrata wagi może pomóc obniżyć ciśnienie krwi i ryzyko chorób serca. Nie musi to być drastyczna zmiana; stan zdrowia może się poprawić, jeśli zrzucisz nawet 10 lub 15 kilogramów.

Zrób to: Przy każdej wizycie u lekarza

Badanie stóp

Problemy ze stopami są częste w przypadku cukrzycy, dlatego zarówno Ty, jak i Twój lekarz musicie dbać o zdrowie stóp. Codziennie w domu powinieneś starannie myć, suszyć i sprawdzać stan swoich stóp. Uszkodzenie nerwów w stopach i nogach może uniemożliwić Ci zauważenie, kiedy się skaleczysz. Twój lekarz będzie chciał je sprawdzić podczas każdej wizyty w gabinecie.

Osoby chore na cukrzycę mogą mieć również problemy z przepływem krwi, co utrudnia gojenie się ran stóp. Małe skaleczenie, owrzodzenie lub pęcherz mogą przerodzić się we wrzód na stopie, który trudno wyleczyć. Jeśli dojdzie do poważnego zakażenia, konieczne może być usunięcie stopy lub nogi.

Zrób to: Przy każdej wizycie u lekarza

Przegląd stomatologiczny

Nie zaniedbuj swojej jamy ustnej. Jeśli chorujesz na cukrzycę, jesteś bardziej narażony na ryzyko wystąpienia choroby dziąseł. Jest to bardziej prawdopodobne, gdy poziom cukru we krwi jest nieprawidłowy. Nawet jeśli masz ją pod kontrolą dzięki szczotkowaniu, nitkowaniu i płukaniu antyseptycznym płynem do płukania jamy ustnej, nadal powinieneś chodzić do dentysty na kontrole, aby upewnić się, że jama ustna jest zdrowa.

Zrób to: Co 6 miesięcy

Badanie nerek

W przypadku cukrzycy istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia chorób nerek, dlatego lekarz będzie chciał je monitorować. Będzie on badał twój mocz, aby upewnić się, że nerki pracują tak, jak powinny. Jeśli masz chorobę nerek, wczesne jej leczenie może zapobiec pogorszeniu się jej stanu.

Zrób to: Co roku

Badanie poziomu cholesterolu

Wysoki poziom cholesterolu może prowadzić do chorób serca. Lekarz będzie sprawdzał poziom cholesterolu co najmniej raz w roku, aby upewnić się, że jest on w zdrowym zakresie. W razie potrzeby może przepisać leki obniżające poziom cholesterolu.

Zrób to: Co roku

Badanie oczu

Osoby chore na cukrzycę są bardziej narażone na problemy ze wzrokiem. Jeśli poziom cukru we krwi lub ciśnienie tętnicze są zbyt wysokie, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z oczami. Aby kontrolować swój wzrok i zdrowie oczu, należy przynajmniej raz w roku udać się do okulisty na dokładne badanie. Rozszerzy on źrenice, aby sprawdzić, czy nie masz żadnych problemów.

Zrób to: Co roku

Czy masz jednocześnie cukrzycę i apetyt na przekąski? lekarz pokazuje proste przekąski, dzięki którym Twój brzuszek – i poziom cukru we krwi – będzie zadowolony.

1/8

Niewielka garść orzechów – około 1,5 uncji – może zapewnić dużą dawkę wartości odżywczych przy niskiej liczbie węglowodanów. Wrzuć migdały, orzechy laskowe, orzechy włoskie, orzechy makadamia, nerkowce, pistacje lub orzeszki ziemne, aby uzyskać wysokobłonnikową przekąskę pełną zdrowych tłuszczów. (Pamiętaj tylko, aby nie przesolić!).

Ser

2/8

Niskotłuszczowe sery, takie jak twaróg, ser ricotta czy mozzarella są wysokobiałkowe i pomagają utrzymać poziom cukru we krwi na właściwym poziomie. Jedną czwartą porcję twarożku z połową owoców, kawałkiem niskotłuszczowego sera typu string lub serem ricotta można zjeść na pełnoziarnistych krakersach.

Hummus

3/8

Tak, zawiera węglowodany, ale organizm trawi je powoli. Oznacza to, że nie są one wchłaniane tak szybko jak inne węglowodany i nie powodują wzrostu poziomu cukru we krwi. Ciecierzyca zawarta w hummusie dostarcza mnóstwo błonnika i białka, które napełniają organizm. Jedną trzecią filiżanki możesz użyć jako dipu do warzyw lub posmarować nią pełnoziarniste krakersy.

Jajka

4/8

Jajecznica z białek jest dobrym sposobem na szybkie uzupełnienie białka w domu. Można też ugotować kilka na twardo i trzymać w lodówce jako przekąski na wynos.

Jogurt

5/8

Wmieszaj świeże owoce do zwykłego niskotłuszczowego jogurtu, aby uzyskać słodki przysmak o niskiej zawartości węglowodanów i doskonałą przekąskę przed treningiem. Jeśli masz ochotę na coś pikantnego, wymieszaj jogurt z mieszanką do zup i użyj go jako dipu do warzyw lub precli o niskiej zawartości soli.

Popcorn

6/8

Wrzuć 3 filiżanki popcornu do torebki na kanapki, aby mieć pewność, że nie przeładujesz się węglowodanami. Z odrobiną soli to idealna chrupiąca przekąska na popołudniową poprawę humoru.

Awokado

7/8

Jest pyszna sama w sobie, ale możesz ją też urozmaicić. Rozgnieć trzy awokado, dodaj salsę, kolendrę i odrobinę soku z limonki, i voila: guacamole. Wielkość porcji nie powinna przekraczać ćwierć filiżanki, aby przekąska miała mniej niż 20 gramów węglowodanów.

Tuńczyk

8/8

Pół filiżanki tuńczyka w połączeniu z czterema krakersami sodowymi to smaczna przekąska, która nie nadszarpnie poziomu cukru we krwi.

Magazyn doctor dzieli się faktami i odkryciami na temat cukrzycy i zdrowego trybu życia.

Liczba kalorii spalonych przez 50-letnią, 150-kilogramową kobietę podczas 30 minut odśnieżania. 200-kilogramowy mężczyzna w tym samym wieku spala 276 kalorii.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy i leczenie cukrzycy typu 1, która rozpoczyna się w wieku dorosłym.

Wiele objawów jest podobnych do cukrzycy typu 2, dlatego czasami trudno jest rozpoznać, na który rodzaj cukrzycy chorujesz. Ważne jest jednak, aby poznać różnice i dowiedzieć się, co się dzieje, aby móc zastosować odpowiednie dla siebie leczenie.

Przyczyny

Lekarze nie są pewni, co dokładnie powoduje cukrzycę typu 1. Uważają, że pewną rolę mogą odgrywać geny. Naukowcy sprawdzają również, czy istnieją czynniki wywołujące chorobę, takie jak dieta lub wirus, którym zaraziłeś się.

Eksperci wiedzą, że w przypadku cukrzycy typu 1 coś jest nie tak z układem odpornościowym, czyli systemem obrony organizmu przed zarazkami. Niszczy on komórki beta trzustki, które są odpowiedzialne za wytwarzanie hormonu zwanego insuliną.

Insulina pozwala glukozie – czyli cukrowi – dostać się do komórek, gdzie jest zamieniana w energię. Jeśli jednak masz cukrzycę typu 1, Twój organizm nie wytwarza insuliny. Glukoza gromadzi się w krwiobiegu i z czasem może powodować poważne problemy zdrowotne.

Objawy

Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 1, możesz mieć podobne objawy jak Twoi znajomi, którzy chorują na cukrzycę typu 2. Możesz zauważyć, że:

• Ogromne pragnienie lub głód

• Potrzeba częstego siusiania

• Uczucie niezwykłego zmęczenia lub osłabienia

• Nagła utrata wagi

• Niewyraźne widzenie lub inne zmiany w sposobie widzenia

• Zakażenia drożdżakami pochwy

• Oddech o owocowym zapachu

• Nie można dobrze oddychać

Czasami cukrzyca typu 1 może nawet doprowadzić do utraty przytomności.

Kto jest najbardziej narażony na zachorowanie w wieku dorosłym?

Na cukrzycę typu 1 mogą zachorować osoby wszystkich ras i grup etnicznych, ale najczęściej występuje ona u osób pochodzących z Europy Północnej.

Ryzyko zachorowania na tę chorobę może być wyższe, jeśli choruje na nią jedno z rodziców, brat lub siostra.

Diagnoza

Nie zawsze łatwo jest stwierdzić, czy masz cukrzycę typu 1, gdy jesteś dorosły. Dzieje się tak z kilku powodów.

Po pierwsze, objawy pojawiają się u dorosłych dłużej niż u dzieci. Może to utrudniać lekarzom zorientowanie się, co się dzieje, zwłaszcza jeśli nie specjalizują się oni w tej chorobie.

Kolejnym utrudnieniem w postawieniu diagnozy jest fakt, że wiele osób z cukrzycą typu 1 jest szczupłych lub ma prawidłową wagę. Lekarz może wykluczyć cukrzycę, ponieważ większość osób z cukrzycą typu 2 ma nadwagę.

Lekarz może zaproponować wykonanie kilku badań, które mogą wykazać, czy pacjent ma cukrzycę, choć nie będzie wiadomo, czy jest to cukrzyca typu 1 czy typu 2.

Test hemoglobiny glikowanej (A1c). Mierzy ono średnie stężenie glukozy we krwi w okresie od 2 do 3 miesięcy. Jeśli poziom A1c wynosi 6,5 lub więcej podczas dwóch oddzielnych badań, oznacza to, że masz cukrzycę.

Przypadkowe badanie poziomu cukru we krwi. Sprawdza poziom glukozy we krwi o losowo wybranej porze dnia. Poziom 200 mg/dl lub wyższy jest oznaką, że masz cukrzycę.

Badanie poziomu cukru we krwi na czczo. Lekarz przeprowadza je z samego rana, przed jedzeniem. Cukrzycę stwierdza się, jeśli w dwóch oddzielnych testach poziom cukru wynosi 126 mg/dl lub więcej.

Poza tymi badaniami lekarz może również zbadać krew na obecność przeciwciał, które często występują w cukrzycy typu 1.

Może też sprawdzić, czy w Twoim moczu nie ma ketonów, czyli produktów ubocznych tłuszczu. Jeśli są one obecne w próbce, prawdopodobnie cierpisz na cukrzycę typu 1.

Leczenie

Ponieważ Twój organizm nie wytwarza już insuliny, plan leczenia będzie obejmował codzienne podawanie zastrzyków z insuliny. Konieczne będzie także monitorowanie poziomu glukozy we krwi.

Lekarz prawdopodobnie będzie zachęcał do regularnego uprawiania ćwiczeń fizycznych. Pomoże to w utrzymaniu prawidłowej wagi i utrzymaniu poziomu glukozy we krwi w normalnym zakresie.

Lekarz będzie również współpracował z pacjentem w celu opracowania zdrowego i pożywnego menu, które pomoże mu utrzymać stężenie glukozy we krwi pod kontrolą.