Strona główna Blog Strona 2612

Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn: Objawy, przyczyny i leczenie

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o zwężeniu cewki moczowej, poznaj jego przyczyny, sposoby leczenia i wpływ, jaki może mieć na zdrowie.

Nieleczone zwężenie cewki moczowej może prowadzić do kamicy nerkowej, zakażeń i powikłań dróg moczowych.

Zwężenia cewki moczowej są rzadko spotykane u kobiet. Mężczyźni mają dłuższe cewki moczowe i mocz musi przebyć dłuższą drogę. Prowadzi to do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia chorób cewki moczowej.

Jakie są przyczyny zwężenia cewki moczowej?

Zwężenie cewki moczowej może być spowodowane przez:

Uraz lub kontuzja. Uraz cewki moczowej lub miednicy jest najczęstszą przyczyną zwężenia cewki moczowej. Upadek na mosznę lub krocze, przestrzeń między moszną a odbytem, lub złamanie w miednicy może spowodować zapalenie i blizny. W wielu przypadkach u mężczyzn, którzy zostali uderzeni w genitalia lub miednicę, zwężenie cewki moczowej rozwija się wiele lat później.

Powikłania medyczne. Niektóre procedury, zabiegi i operacje mogą powodować blizny w cewce moczowej i prowadzić do jej zwężenia. Często wynikają one z:

  • Posiadania cewnika zakładanego sporadycznie lub na stałe

  • Operacja gruczołu krokowego

  • Usuwanie kamieni nerkowych

  • Promieniowanie

Zakażenia. Choroby przenoszone drogą płciową, takie jak rzeżączka, mogą powodować infekcje i stany zapalne w cewce moczowej, prowadzące do bliznowacenia i zwężenia.

Stany zapalne. Niektóre przewlekłe stany zapalne skóry, takie jak liszaj twardzinowy, również mogą prowadzić do zwężenia cewki moczowej. Liszaj twardzinowy zwykle dotyczy narządów płciowych i odbytu i powoduje powstawanie plam, białej skóry, która jest cieńsza niż zwykle.

Rak. Rak gruczołu krokowego lub cewki moczowej może powodować blizny w cewce moczowej. Powiększona prostata i przebyte operacje prostaty również mogą prowadzić do powstania zwężenia.

Nieprawidłowości przy porodzie. Niektórzy ludzie rodzą się z nieregularnymi lub nieprawidłowo ukształtowanymi narządami płciowymi lub układem moczowym. Chłopcy, u których występuje hipospadyia, czyli sytuacja, w której cewka moczowa nie znajduje się na końcu penisa, mogą być bardziej narażeni na wystąpienie zwężenia cewki moczowej.

Około 30% przyczyn zwężeń cewki moczowej jest nieznanych.

Jakie są objawy zwężenia cewki moczowej?

Do najczęstszych objawów zwężenia cewki moczowej należą:

  • Problemy z opróżnianiem pęcherza

  • Zakażenia dróg moczowych

  • Słaby strumień moczu

  • Ból przy oddawaniu moczu

  • Parcie na mocz

  • Rozpylanie strumienia moczu

  • Dryblowanie

  • Krwawy lub ciemny mocz

  • Obrzęk prącia

  • Krew w nasieniu

U wielu osób objawy mają tendencję do pogarszania się z czasem.

Jak rozpoznaje się zwężenie cewki moczowej?

Lekarz zapozna się z historią choroby i przeprowadzi badanie fizykalne. Przed postawieniem diagnozy zwężenia cewki moczowej wykona również pewne badania obrazowe i procedury. Mogą one obejmować:

Posiew moczu. Lekarz pobierze próbkę moczu i zbada ją na obecność bakterii lub innych zakażeń.

Badanie szczytowego przepływu moczu. Podczas tego badania oddasz mocz do specjalnej toalety, która zmierzy, jak szybko twój mocz przepływa z pęcherza do końca cewki moczowej. Jeśli masz zwężenie, będziesz miał mniejszy przepływ.

Uretrogram wsteczny. Podczas tej procedury lekarz wprowadzi cienką rurkę zwaną cewnikiem do cewki moczowej na końcu penisa i wstrzyknie nieszkodliwy barwnik kontrastowy. Następnie wykona zdjęcie rentgenowskie obszaru miednicy mniejszej i narządów płciowych. Barwnik pomoże Twojemu lekarzowi dostrzec na skanie wszelkie wąskie przestrzenie.

Uretrogram przedczołowy. Procedura ta jest podobna do uretrogramu wstecznego, z tą różnicą, że barwnik wprowadzany jest do twojego pęcherza. Zdjęcie rentgenowskie pokaże wszelkie zwężenia w pierwszej części cewki moczowej. Te dwie procedury mogą być wykonywane razem, aby pomóc lekarzowi w uzyskaniu pełnego obrazu cewki moczowej.

Uretroskopia. Podczas tej procedury lekarz wprowadzi do cewki moczowej cienką rurkę z kamerą na końcu. Pomoże to dostrzec ewentualne zwężenia.

Jakie są metody leczenia zwężenia cewki moczowej?

Leczenie zwężenia cewki moczowej obejmuje drobne zabiegi, otwartą operację lub leczenie schorzeń podstawowych, takich jak infekcje dróg moczowych lub powiększona prostata. Nie ma leków, które leczyłyby zwężenie cewki moczowej.

Niektóre popularne zabiegi obejmują:

  • Rozszerzenie cewki moczowej, zabieg mający na celu poszerzenie cewki moczowej

  • Uretrotomia – zabieg polegający na usunięciu bliznowatej tkanki za pomocą lasera i lunety?

  • Rekonstrukcja cewki moczowej, otwarta operacja polegająca na wycięciu blizny i ponownym połączeniu cewki moczowej?

  • Uretroplastyka, operacja polegająca na odtworzeniu cewki moczowej za pomocą tkanki pobranej z penisa lub moszny

Czy leczenie wyleczy zwężenie cewki moczowej?

Leczenie zwężenia cewki moczowej zazwyczaj pomaga, ale zwężenie może powrócić, co oznacza, że konieczne będzie ponowne leczenie. Jeśli masz problemy z oddawaniem moczu lub inne objawy, pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem.

Melanosis Coli: Przyczyny, objawy i leczenie

0

Melanosis coli to bezobjawowy stan, który różni się od melanozy w okrężnicy. Dowiedz się więcej o jej przyczynach i leczeniu.

Melanosis coli nie stanowi zagrożenia dla życia. Najprawdopodobniej nie będziesz nawet wiedział, że ją masz. Wykrywa się ją podczas kolonoskopii i jest spowodowana stałym stosowaniem środków przeczyszczających.

Jakie są objawy Melanosis Coli?

Zazwyczaj nie ma żadnych objawów związanych z melanozą coli. Najczęstszym sposobem jej wykrycia jest kolonoskopia, badanie stosowane w celu wykrycia polipów lub innych nieprawidłowości w jelicie grubym. ?

Melanosis coli powoduje ciemnobrązową pigmentację błony śluzowej w proksymalnej części jelita grubego, która odnosi się do początkowej części jelita grubego, łączącej się z jelitem cienkim i środkowymi obszarami jelita grubego.

Istnieją jednak doniesienia o przypadkach, w których zabarwienie było prawie czarne.

Większość pacjentów z melanosis coli ma również zwiększoną liczbę polipów w jelicie grubym. Polipy to rozrosty komórek, które wychodzą z wyściółki śluzowej i zazwyczaj nie są szkodliwe. Nie jest jasne, w jaki sposób melanoza coli jest związana ze zwiększoną częstością występowania polipów jelita grubego.

Istnieją wątpliwości, czy zwiększona liczba polipów jest prawdziwym objawem melanozy coli. Zwiększona częstość wykrywania polipów może wynikać z ciemniejszego zabarwienia jelit, które powoduje melanoza coli. Ta zmiana zabarwienia sprawia, że polipy są łatwiejsze do zauważenia podczas kolonoskopii.

Istnieją pewne dowody na zwiększoną częstość występowania gruczolaków nienowotworowych guzów u pacjentów z melanozą coli. Ogólnie rzecz biorąc, nie są one powodem do niepokoju. Potrzeba więcej badań, aby ustalić, czy stan ten jest po prostu zmianą zabarwienia, czy też oznaką głębszych problemów i przewlekłego uszkodzenia jelita grubego.

Jakie są przyczyny melanosis coli?

Melanosis coli jest najczęściej spowodowana długotrwałym stosowaniem środków przeczyszczających. Środki przeczyszczające powinny być stosowane tylko jako krótkoterminowe rozwiązanie problemu zaparć. Nie powinny one stać się normalną częścią zdrowej rutyny jelitowej.

Melanosis coli jest najczęściej spotykana u osób w wieku 45 lat i starszych. Jednak każdy, kto stosuje środki przeczyszczające przez okres dłuższy niż kilka miesięcy, może zachorować na tę chorobę. Występuje ona zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.

Szczególne rodzaje środków przeczyszczających, które prowadzą do melanosis coli, zawierają sennozydy, które występują w rabarbarze i sennie. Te rodzaje dostępnych bez recepty ziołowych środków przeczyszczających nie stają się aktywne, dopóki nie przejdą do jelita grubego. Po uaktywnieniu powodują uszkodzenie wyściółki śluzowej i obumieranie komórek. Ta śmierć komórek powoduje powstanie ciemnego pigmentu, który jest widoczny w badaniach kolonoskopowych. Inne komórki organizmu w końcu oczyszczają te martwe komórki.

Chociaż najczęstszą przyczyną jest konsekwentne stosowanie środków przeczyszczających, w niektórych przypadkach, w których nie stosowano środków przeczyszczających, zaobserwowano inne przyczyny, takie jak:?

  • Częste spożywanie leków ziołowych i herbat ziołowych zawierających antrachinon

  • Przewlekłe zapalenie jelita grubego?

  • Przewlekła biegunka?

  • Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak aspiryna, ibuprofen i naproksen

Czy Melanosis Coli ma związek z rakiem jelita grubego?

Melanosis coli nie jest powiązana ze zwiększoną liczbą zachorowań na raka jelita grubego, ale badania nad nią trwają.

Aby lekarz mógł postawić pozytywną diagnozę melanozy coli, musi wykonać biopsję lub pobrać tkankę z jelita grubego. Ma to na celu upewnienie się, że jesteś prawidłowo zdiagnozowany i że nie przeoczyłeś stanu, który mógłby wskazywać na znacznie poważniejsze problemy.

Przykładem tego jest zespół Peutza-Jeghersa, zaburzenie prowadzące do 15-krotnie wyższego odsetka zachorowań na raka jelita grubego niż normalnie. Prawdziwa melanoza w okrężnicy, pokrewne, ale znacznie poważniejsze schorzenie, może wskazywać na to, że masz tę chorobę, dlatego należy ją wykluczyć.

Jakie jest leczenie melanozy coli?

Najskuteczniejszym sposobem leczenia melanozy coli jest po prostu zaprzestanie przyjmowania środka przeczyszczającego lub ziołowego, który stosowałeś. Ciemniejsze zabarwienie powinno zniknąć po roku od zaprzestania stosowania leku.

Aby pomóc w utrzymaniu zdrowych jelit bez stosowania środków przeczyszczających, warto rozważyć wprowadzenie kilku zmian w swoim stylu życia, w tym:

  • Spożywanie diety bogatej w błonnik. Obejmuje to spożywanie większej ilości owoców, warzyw, produktów pełnoziarnistych i roślin strączkowych oraz ograniczenie pokarmów, które mogą prowadzić do zaparć. Należy ograniczyć lub unikać takich pokarmów i napojów, jak kawa, smażone potrawy, alkohol i czerwone mięso. Lekarz może również zalecić doustne suplementy błonnika, jeśli objawy są bardzo nasilone.

  • Zwiększ ilość ćwiczeń fizycznych. Regularne ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w utrzymaniu stałego rytmu wypróżnień.

  • Dobrze się wysypiaj. Stały harmonogram snu pomaga twojemu ciału wypracować rutynę wypróżnień.

Co to jest enteropatia z utratą białka?

0

Odkryj związek pomiędzy enteropatią zanikającą białko a Twoim układem limfatycznym. Dowiedz się o przyczynach, objawach i sposobach leczenia PLE.

PLE jest zwykle wynikiem oddzielnego, przewlekłego, tj. długotrwałego schorzenia i jest raczej objawem niż niezależną chorobą. Może to być stan trudny do zdiagnozowania i leczenia, ale jest nadzieja.

Ostatecznie sposób, w jaki zespół medyczny zajmie się tym stanem, będzie zależał od jego przyczyny.

Co powoduje enteropatię z utratą białka?

W przypadku enteropatii z utratą białka, organizm traci przez jelita więcej białek, niż sam wytwarza. Powoduje to stan zwany hipoproteinemią.

Znanych jest ponad 60 różnych chorób, które mogą prowadzić do enteropatii białkowej.

Ogólnie rzecz biorąc, istnieją trzy szerokie kategorie chorób, które mogą prowadzić do PLE. Do pierwszej z nich należą nadżerkowe i wrzodziejące choroby przewodu pokarmowego.

Przykłady obejmują:

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

  • Choroba Crohna

  • Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile

  • Wrzód żołądka

Druga kategoria obejmuje zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które nie są nadżerkowe ani wrzodziejące. Przykłady obejmują:?

  • Celiakia

  • Infekcje pasożytnicze w jelitach

  • AIDS

  • Choroba Whipplesa

  • Reumatoidalne zapalenie stawów

Ostatnia kategoria obejmuje schorzenia, które zwiększają ciśnienie płynu śródmiąższowego znajdującego się między komórkami lub zaburzają pracę układu limfatycznego.

Przykłady takich stanów obejmują:?

  • Wrodzona choroba serca

  • Chłoniak nowotwór układu limfatycznego

  • Niektóre rodzaje marskości wątroby

  • Gruźlica krezki

Dokładne przyczyny, dla których każde z tych schorzeń prowadzi do PLE, są nadal niejasne, ale nowe badania rzucają światło na pewne podstawowe powiązania. We wszystkich przypadkach główną drogą, którą te białka dostają się do jelita, jest limfa.

Na przykład w przypadku wrodzonej choroby serca badania wskazują, że stan ten prowadzi do zwiększonego ciśnienia w sercu, które z kolei powoduje zatkanie wątroby. Powoduje to, że wątroba wytwarza zbyt dużo płynu limfatycznego, który jest bogaty w białko zwane albuminą. Przecieka on następnie do jelit, gdzie łączy się z żołądkiem.

W schorzeniach, które mają wpływ na przewód pokarmowy, przyczyną utraty białek jest gorsza zdolność organizmu do ich ponownego wchłaniania i recyklingu. Te same problemy z błoną jelitową, które utrudniają wchłanianie zwrotne, prowadzą również do jeszcze większej utraty białek. Powoduje to dwukrotną utratę aminokwasów – składników budulcowych, które organizm wykorzystuje do produkcji świeżych białek.

Te przykładowe mechanizmy nie są jedynymi możliwymi przyczynami wycieku białek, co jest jednym z powodów, dla których PLE jest tak trudny do opanowania. Potrzeba więcej badań, by zrozumieć powiązania między PLE a wszystkimi jego potencjalnymi przyczynami.

Co to jest układ limfatyczny?

Ponieważ białka obecne w płynie limfatycznym są głównymi białkami traconymi w PLE, ważne jest, abyś zrozumiał, czym jest twój układ limfatyczny i jak jest powiązany z innymi narządami.

Twój układ limfatyczny jest kluczową częścią układu odpornościowego i składa się z:?

  • Narządów takich jak migdałki i śledziona, z których część wytwarza płyn limfatyczny

  • Węzły chłonne, które wytwarzają białe krwinki

  • Naczynia limfatyczne, które łączą wszystkie narządy z naczyniami krwionośnymi

Węzły chłonne są małymi węzłami układu limfatycznego i znajdują się na całym ciele w takich miejscach jak:?

  • Pacha

  • Pachwina

  • Szyja

  • W środkowej części klatki piersiowej

Płyn limfatyczny składa się z białych krwinek, które atakują bakterie, oraz z płynu jelitowego zwanego chyle, który zawiera białka i tłuszcze.

Normalnym jest, że układ limfatyczny współdziała ze wszystkimi częściami ciała, w tym z jelitami, ale w przypadku PLE choroba podstawowa w jakiś sposób wpłynęła na układ limfatyczny. Nie może on już współdziałać z narządami w sposób, w jaki powinien.

Kto choruje na PLE?

Częstość występowania enteropatii tracącej białko jest nieznana zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w skali globalnej. W jednym z badań oszacowano częstość występowania PLE na około 3,8% u europejskich pacjentów, którzy przeszli operację Fontana – rodzaj operacji serca.

Wiele chorób, które prowadzą do tego stanu, może dotyczyć osób w każdym wieku, każdej płci i rasy. Niektóre z nich są dziedziczone, ale inne mogą rozwinąć się bez znanego wywiadu rodzinnego.

Jeśli już zdiagnozowano u ciebie jedną z wielu chorób przewlekłych związanych z tym stanem, jesteś w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju PLE. Należy jednak pamiętać, że w przypadku większości z tych chorób jest to tylko rzadki efekt uboczny.

PLE może być szczególnie wyraźne u osób, które nie są świadome, że cierpią na jedną z tych chorób. Dzieje się tak dlatego, że osoby te nie rozpoczęły jeszcze leczenia ani choroby podstawowej, ani PLE.

Jak rozpoznaje się PLE?

Uzyskanie pełnej diagnozy enteropatii z utratą białka przebiega w dwóch etapach. Pierwszym krokiem jest ustalenie, czy pacjent ma PLE lub chorobę o podobnych objawach. Alternatywne możliwości, które lekarz będzie musiał wykluczyć, obejmują:?

  • Przewlekłą chorobę wątroby

  • Choroby nerek, w tym zespół nerczycowy

  • Niedożywienie białkowo-kaloryczne

  • Zespoły złego wchłaniania

  • Niewydolność serca

Lekarz może zmierzyć poziom białka całkowitego, jak również poziom specyficznego białka – albuminy – za pomocą badania krwi. Albumina jest wytwarzana przez wątrobę, a jej duże ilości mogą zostać utracone w wyniku PLE.

Jeśli badanie krwi wykaże niski poziom białka, lekarz przeprowadzi badanie stolca. Badanie to ma na celu sprawdzenie poziomu białka alfa 1 antytrypsyny (A1AT) w stolcu.

A1AT stanowi dobry punkt odniesienia do pomiaru ilości utraconego białka, ponieważ jest ono codziennie wydalane z przewodu pokarmowego w stanie nienaruszonym. Jego ilość jest stała u większości ludzi, a białko to jest stosunkowo łatwe do wykrycia. Oznacza to, że jeśli masz wysoki poziom A1AT w stolcu, to prawdopodobnie tracisz również większe ilości innych białek.

Istnieją inne testy, które mogą potwierdzić diagnozę PLE, jeśli wynik badania A1AT jest niejednoznaczny, ale są one droższe i nie są dostępne we wszystkich szpitalach. Jednym z przykładów jest test, który monitoruje sposób, w jaki z organizmu usuwane są albuminy znakowane radioaktywnie.

Po potwierdzeniu przez lekarza, że pacjent ma PLE, drugim krokiem jest poddanie się dodatkowym badaniom w celu ustalenia, jaka choroba podstawowa jest przyczyną tego powikłania. Możliwe badania dodatkowe obejmują:?

  • Badania obrazowe, takie jak zdjęcia rentgenowskie, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny.

  • Kolonoskopia

  • Inne techniki endoskopii i enteroskopii, z których wszystkie wymagają użycia maleńkich kamer umieszczonych na rurkach

  • Bezprzewodowa endoskopia kapsułkowa nowsza technika, w której użytkownik połyka kamerę wielkości tabletki, zdolną do bezprzewodowego przesyłania obrazu

Objawy enteropatii z utratą białka

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że dokładne objawy enteropatii zanikowej białkowej będą zależały od choroby podstawowej.

Jednak najczęstszym objawem występującym we wszystkich przypadkach PLE jest obrzęk rąk i podudzi – stan znany jako obrzęk obwodowy. Niski poziom białka prowadzi do zwiększonego ciśnienia w naczyniach włosowatych, czyli najmniejszych naczyniach krwionośnych. Zmusza to płyn do przesączania się do otaczających tkanek, powodując uczucie opuchnięcia.

Inne uogólnione objawy to problemy z trawieniem pokarmów i przybieraniem na wadze.

Objawy, które występują częściej u osób z żołądkowo-jelitowymi przyczynami PLE, obejmują:

  • Biegunka

  • Wzdęcia

  • Ból brzucha

  • Częste infekcje wywołane czynnikami autoimmunologicznymi związanymi z niektórymi schorzeniami przewodu pokarmowego

  • Zakażenia oportunistyczne, również związane z układem autoimmunologicznym

Jeśli przyczyną PLE jest choroba serca, mogą również wystąpić objawy niewydolności serca, takie jak:?

  • Obrzęk dołeczkowy rodzaj obrzęku w okolicach skóry

  • Wysięki opłucnowe gromadzenie się płynu wokół płuc?

  • Duszność?

  • Podwyższone ciśnienie w żyle szyjnej?

Leczenie enteropatii z utratą białka

Niektóre z głównych metod leczenia enteropatii z utratą białka polegają na przywróceniu białka do organizmu. Można to osiągnąć poprzez:?

  • Zmodyfikowanie diety, tak aby spożywać więcej pokarmów o niskiej zawartości tłuszczu i wysokiej zawartości białka

  • Dodanie do rutyny suplementów diety

  • Dożylne podawanie białka pod nadzorem lekarza?

Aby zmniejszyć opuchliznę rąk i nóg, można również zmienić swoje nawyki. Może to polegać na podnoszeniu rąk i nóg powyżej serca, kiedy jesteś w stanie, oraz noszeniu pończoch uciskowych, które delikatnie ściskają nogi.

Inne metody leczenia koncentrują się na zarządzaniu lub leczeniu choroby podstawowej, więc będą się znacznie różnić w różnych przypadkach PLE.

Niektóre przykłady obejmują:?

  • Operacja usunięcia narośli z jelita lub części tego narządu

  • Operacja embolizacji w celu zatkania otworów w dwunastnicy stosowana, gdy przyczyną jest płyn limfatyczny przedostający się do jelit w tym miejscu

  • Leki stosowane w leczeniu zakażeń

  • Zabiegi radiologiczne w celu usunięcia nieprawidłowych naczyń chłonnych

Lekarz będzie musiał określić najlepszy plan leczenia dla pacjenta w oparciu o objawy i diagnozę. Długoterminowe rokowanie w przypadku enteropatii tracącej białko zależy od choroby, która jest jej przyczyną. W niektórych przypadkach rokowania są lepsze niż w innych.

Enteropatia z utratą białka u dzieci

Enteropatia z utratą białka jest rzadkim schorzeniem, dlatego u dzieci nie występuje zbyt wiele przypadków tego powikłania. Jeśli jednak już wystąpi, problemy żywieniowe spowodowane przez PLE są szczególnie niebezpieczne dla osób, których organizm wciąż się rozwija.

Białka są wykorzystywane w prawie wszystkich czynnościach wykonywanych przez organizm, więc rosnące dzieci potrzebują ich pod dostatkiem. Jeśli Twoje dziecko zbyt długo nie będzie miało zdiagnozowanego PLE, jego objawy mogą zacząć przypominać te występujące u dzieci niedożywionych.

Możliwe objawy to:?

  • Niski wzrost jak na swój wiek

  • Bycie szczupłym jak na swój wiek

  • Mają mniej energii niż ich rówieśnicy

  • Osłabiony system odpornościowy

  • Zwiększony niepokój i wahania nastroju

Niedożywienie białkowe nie jest dobre w żadnym wieku. Jeśli niski poziom białka występuje w okresie, gdy dziecko aktywnie próbuje rosnąć, jego organizm ma mniejsze szanse na osiągnięcie pełnego potencjału rozwojowego.

Należy zgłosić się do lekarza natychmiast po zauważeniu jakichkolwiek objawów przypominających PLE lub niedożywienie u dziecka. Im szybciej dziecko zostanie poddane leczeniu, tym lepiej będzie się czuło.

Środki przeczyszczające na zaparcia: Leczenie, stosowanie, bezpieczeństwo

0

Środki przeczyszczające są zazwyczaj przepisywane na zaparcia. Lekarz wyjaśnia różne ich rodzaje i jak bezpiecznie je stosować.

  • Ciągnące się napięcie podczas wypróżniania

  • Twarde stolce

  • Uczucie zatkania lub niepełnego wypróżnienia

  • Mniej niż trzy wypróżnienia na tydzień

Środki przeczyszczające zawierają substancje chemiczne, które pomagają zwiększyć ruchliwość, objętość i częstotliwość stolca, łagodząc w ten sposób przejściowe zaparcia. Ale jeśli są nadużywane lub stosowane niewłaściwie, mogą powodować problemy, w tym przewlekłe zaparcia. Zdrowa dieta pełna świeżych owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych, regularne ćwiczenia fizyczne oraz picie co najmniej ośmiu szklanek wody dziennie o pojemności 8 uncji może pomóc w zapobieganiu zaparciom u większości ludzi. Płynami mogą być nie tylko woda, ale także herbaty, zupy i inne rodzaje płynów.

Mimo to 85% wizyt u lekarza z powodu zaparć kończy się wypisaniem recepty na środek przeczyszczający. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jak działają środki przeczyszczające i jak bezpiecznie je stosować.

Rodzaje środków przeczyszczających

Istnieją różne rodzaje środków przeczyszczających, które występują w postaci tabletek, kapsułek, płynów, czopków i lewatyw. Każdy rodzaj środka przeczyszczającego ma określone korzyści i możliwe skutki uboczne. Chociaż stosowanie czopka lub lewatywy w odbycie nie jest tak wygodne (lub przyjemne) jak połknięcie tabletki, te ręcznie wprowadzane (lub wstrzykiwane) środki przeczyszczające często działają znacznie szybciej, łagodząc objawy.

Substancje wypełniające (błonnik)

Błonnik jest środkiem przeczyszczającym zalecanym przez lekarzy w przypadku zaparć normalnych i wolno postępujących. Skurcze brzucha, wzdęcia lub gazy mogą wystąpić w przypadku nagłego zwiększenia lub zmiany spożycia błonnika pokarmowego. Błonnik jest naturalnie dostępny w owocach, warzywach i pełnych ziarnach (zwłaszcza w otrębach pszennych). Błonnik jest również dostępny bez recepty w postaci polikarbofilu wapnia (Equalactin, Fibercon), błonnika metylocelulozowego (Citrucel), psyllium (Fiber-Lax. Konsyl, Metamucil) i dekstryny pszennej (Benefiber).

Działanie błonnika polega na zwiększeniu zawartości wody i objętości stolca, co pomaga w jego szybszym przejściu przez jelito grube. Podczas przyjmowania suplementów błonnika należy pić wystarczającą ilość wody, aby zminimalizować możliwość wystąpienia wzdęć i niedrożności jelit.

U osób, które zwiększają ilość spożywanego błonnika, mogą nagle wystąpić skurcze brzucha, wzdęcia lub gazy. Należy stopniowo zwiększać spożycie błonnika. Ponadto błonnik może zmniejszać wchłanianie niektórych leków, dlatego należy przyjmować go co najmniej godzinę przed lub dwie godziny po spożyciu błonnika.

Smarujące środki przeczyszczające

Jak sama nazwa wskazuje, środki przeczyszczające o działaniu smarującym powodują, że stolec jest śliski. Olej mineralny zawarty w tych produktach tworzy śliską warstwę na ściankach jelita i zapobiega wysychaniu stolca. Choć są bardzo skuteczne, środki przeczyszczające o właściwościach smarujących najlepiej stosować jako krótkoterminową metodę leczenia zaparć. W dłuższym okresie czasu olej mineralny może wchłaniać z jelita witaminy rozpuszczalne w tłuszczach i uniemożliwiać pełne wchłanianie do organizmu niektórych leków wydawanych na receptę. Nie należy przyjmować oleju mineralnego jednocześnie z innymi lekami lub suplementami.

Emolientowe środki przeczyszczające (środki zmiękczające stolec)

Powszechnie znane jako „środki zmiękczające stolec”, emolientowe środki przeczyszczające, takie jak Colace (lub Colace generyczny) zawierają dokuzat, substancję powierzchniowo czynną, która pomaga „zwilżyć” i zmiękczyć stolec. Chociaż skuteczność emolientowych środków przeczyszczających może potrwać tydzień lub dłużej, są one często stosowane przez osoby po operacji, kobiety po porodzie lub osoby z hemoroidami.

Osmotyczne i hiperosmolarne środki przeczyszczające

„Im bardziej mokro, tym lepiej” – to misja osmotycznych środków przeczyszczających. Do produktów tych należą: fosforowodorek floty, lukatoza (Kristalose), wodorotlenek magnezu (Milk of Magnesia lub MOM), laktitol (Pizensy) i glikol polietylenowy (Miralax) – wszystkie te środki nawilżające, które wciągają płyny z otaczających tkanek do jelita. Większa ilość wody w jelitach powoduje, że stolce są bardziej miękkie i łatwiejsze do oddania. Podczas stosowania osmotycznych i hiperosmolarnych środków przeczyszczających należy koniecznie pić dużo wody, nie tylko po to, aby środek przeczyszczający był skuteczny, ale także aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia gazów i skurczów.

Środki przeczyszczające na receptę

Leki przeczyszczające będące agonistami cyklazy guanylowej C zmieniają konsystencję stolca poprzez zwiększenie ilości wody w świetle przewodu pokarmowego i nasilenie ruchów przewodu pokarmowego. Plecanatide (Trulance) to tabletki na receptę przeznaczone dla osób cierpiących na przewlekłe zaparcia idiopatyczne oraz zespół jelita drażliwego z zaparciami. Nie jest zalecany dla pacjentów poniżej szóstego roku życia. Chociaż jest skuteczny w promowaniu regularnej pracy jelit, niesie ze sobą ryzyko biegunki, a u pacjentów pediatrycznych może dojść do poważnego odwodnienia.

Linaklotyd (Linzess) i lubiproston (Amitiza) działają poprzez przyciąganie wody do jelit i przyspieszenie oddawania stolca. Amitiza jest zatwierdzona tylko dla kobiet.

Stymulujące środki przeczyszczające

Jeśli jesteś całkowicie nieszczęśliwy i potrzebujesz niemal natychmiastowej ulgi od zaparć, stymulujące środki przeczyszczające będą w stanie wykonać to zadanie. Ten rodzaj środków przeczyszczających działa poprzez stymulację wyściółki jelita, przyspieszając w ten sposób przemieszczanie się stolca przez okrężnicę. Stymulujące środki przeczyszczające zwiększają również uwodnienie stolca. Niektóre popularne marki obejmują bisakodyl (Correctol, Dulcolax, Feen-a-Mint) i sennozyd (Ex-Lax, Senokot). Skutecznym środkiem pobudzającym pracę jelita grubego są również suszone śliwki, które również dobrze smakują. Uwaga: Nie należy stosować stymulujących środków przeczyszczających codziennie lub regularnie. Ten rodzaj środków przeczyszczających może osłabić naturalną zdolność organizmu do wypróżniania się i spowodować uzależnienie od środków przeczyszczających. Jeszcze jedno zastrzeżenie: stymulujące środki przeczyszczające mogą powodować skurcze i biegunkę.

Środki przeczyszczające należy stosować bezpiecznie i oszczędnie

Stosując środki przeczyszczające w celu leczenia sporadycznych zaparć, należy pamiętać o następujących wskazówkach:

  • Jeśli musisz stosować środki przeczyszczające, aby uzyskać „regularność”, najpierw użyj błonnika.

  • Podczas stosowania środków przeczyszczających należy pić płyny i utrzymywać odpowiednie nawodnienie organizmu. Unikaj regularnego stosowania stymulujących środków przeczyszczających. Niektóre z nich mogą ograniczać zdolność organizmu do wchłaniania witaminy D i wapnia.

  • Jeśli problem zaparć nie ustępuje, należy skontaktować się z lekarzem. Zaparcia mogą być sygnałem ostrzegawczym poważniejszego problemu, takiego jak rak jelita grubego, cukrzyca lub niedoczynność tarczycy. Lekarz może ocenić historię choroby, przeprowadzić badanie fizykalne i badania laboratoryjne oraz ustalić dokładną przyczynę i rozwiązanie problemu zaparć.

Leczenie przewlekłych zaparć

0

Szukasz możliwości leczenia zaparć? Dowiedz się więcej o środkach przeczyszczających, suplementach błonnika, środkach zmiękczających stolec i innych.

Jedz więcej błonnika. Na talerzu powinno znaleźć się dużo warzyw, owoców i pełnoziarnistych produktów zbożowych, a nie zbyt wiele pokarmów o niskiej zawartości błonnika, takich jak nabiał i mięso.

Na naszym talerzu znajduje się dużo warzyw, owoców i produktów pełnoziarnistych, nie jedz natomiast zbyt wielu produktów o niskiej zawartości błonnika, takich jak nabiał i mięso.

Pij więcej wody. Twój układ trawienny potrzebuje wody, aby ułatwić wypłukiwanie płynów.

Ćwicz. Pomaga to mięśniom układu trawiennego pracować lepiej, dzięki czemu pokarm stały może przechodzić płynniej. Staraj się być aktywny każdego dnia tygodnia, jeśli lekarz stwierdzi, że jest to w porządku.

Znajdź czas, aby pójść. Nie odkładaj tego na później – idź do łazienki, kiedy musisz. Daj sobie czas potrzebny na pozbycie się wszystkiego.

Możliwe, że same te zmiany wystarczą, aby wszystko ruszyło z miejsca, ale może się okazać, że konieczne będzie dalsze leczenie. A to będzie zależało od przyczyny.

Ćwiczenia mięśni miednicy

Zaparcia czasami występują, ponieważ mięśnie, które pomagają w oddawaniu stolca, przestają dobrze pracować. Mięśnie te można ćwiczyć z pomocą fizykoterapeuty. Dzięki temu mięśnie te będą mogły ponownie wykonywać swoją pracę.

Trening ten nazywa się biofeedback. Fizykoterapeuta wprowadza do odbytu małą rurkę zwaną cewnikiem. Mierzy on napięcie mięśni. W trakcie wykonywania ćwiczeń urządzenie może informować, kiedy mięśnie są rozluźnione, a kiedy napięte. Dzięki temu można nauczyć się, jak rozluźniać mięśnie, gdy trzeba oddać stolec.

Leki

Jeśli przyczyną zaparć jest zespół jelita drażliwego lub przewlekłe zaparcia idiopatyczne, lekarz może przepisać lek aktywujący kanał chlorkowy, taki jak lubiproston (Amitiza). Jego działanie polega na włączeniu w komórkach przełączników, które powodują, że do przewodu pokarmowego dostaje się więcej płynu. To może pomóc:

  • Złagodzić ból brzucha

  • Złagodzenie stolca

  • Nie musisz się wysilać przy oddawaniu stolca

  • Zwiększenie liczby wizyt w toalecie

Agoniści cyklazy guanylowej-C są również stosowani u pacjentów z przewlekłym zaparciem idiopatycznym. Leki te, do których należą linaklotyd (Linzess) i plecanatyd (Trulance), pomagają zwiększyć regularność zaparć. Mogą one zmniejszyć ból w brzuchu i sprawić, że wypróżnienia będą częstsze.

W zależności od przyczyny zaparć, lekarz może zaproponować jeden z tych leków:

Mizoprostol (Cytotec) działa jak środek pobudzający, który przyspiesza pracę jelit. Nie powinnaś go przyjmować, jeśli jesteś w ciąży.

Kolchicyna/probenecid (Col-Probenecid) pomaga w częstszym wypróżnianiu. Nie jest zalecany dla osób z problemami z nerkami.

OnabotulinumtoxinA (Botox) pomaga zmiękczyć stolec i sprawia, że oddawanie stolca jest mniej bolesne. Jest ona stosowana w leczeniu osób z zaburzeniami czynności dna miednicy.

Możesz także spróbować środków przeczyszczających. Różne rodzaje działają w różny sposób, aby pomóc ci w wypróżnieniu.

Suplementy błonnika dodają do twojej diety błonnik, który może pomóc ci w wypróżnieniu. Są one dostępne w różnych formach, takich jak tabletki, proszek i tabletki do żucia. Lekarz może zalecić stosowanie jednego z nich:

  • Polikarbofil wapnia (FiberCon)

  • Włókno metylocelulozowe (Citrucel)

  • Psyllium (Metamucil, Konsyl)

Środki zmiękczające stolec odprowadzają wodę z jelit do stolca. Dzięki temu nie twardnieją, co ułatwia oddawanie stolca. Dwa różne rodzaje to dokuzynian sodu (Colace) i dokuzynian wapnia (Surfak).

Środki smarujące powlekają stolec, zatrzymując w nim płyn, dzięki czemu może on łatwiej wydostać się z organizmu. Oleje mineralne działają jak środki smarujące.

Środki osmotyczne utrzymują wodę w stolcu. Pomaga to w częstszym oddawaniu stolca i sprawia, że jest on miękki. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli cierpisz na niewydolność serca lub nerek, ponieważ leki te mogą powodować odwodnienie lub zaburzenia równowagi mineralnej. Niektóre leki osmotyczne to:

  • Wodorotlenek magnezu (Milk of Magnesia)

  • Cytrynian magnezu

  • Laktuloza (Kristaloza)

  • Laktitol (Pizensy)

  • Glikol polietylenowy (Miralax)

Środki pobudzające powodują skurcze jelit, ułatwiając oddawanie stolca. Lekarz może zalecić stosowanie tego typu leków tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu. Do środków pobudzających zalicza się:

  • Bisakodyl (Ducodyl, Dulcolax)

  • Senna-sennozydy doustnie (Senokot)

Środki przeczyszczające nie są odpowiednie dla wszystkich osób cierpiących na zaparcia. Należy je stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza, przez krótki czas. Nie są one przeznaczone do długotrwałego stosowania (z wyjątkiem suplementów błonnika, które dodają błonnik do diety).

Zbyt długie przyjmowanie środków przeczyszczających może spowodować inne problemy. Konieczne może być ponowne nauczenie organizmu, jak normalnie oddawać stolce. Ponadto zbyt długie stosowanie środków smarujących może pozbawić organizm ważnych witamin.

Operacja

Jeśli zaparcia nie ustępują po zastosowaniu innych metod leczenia, rozwiązaniem może być zabieg chirurgiczny. Zależy to jednak od tego, co jest przyczyną problemu.

Operacja może pomóc w przypadku zablokowania, wypadnięcia odbytnicy (część odbytnicy wybrzuszająca się poza ciało) lub szczeliny odbytu (małe rozdarcia w odbycie). Może ona naprawić te problemy.

Jeśli przyczyną zaparć jest część jelita grubego, która nie działa tak, jak powinna, może być konieczna operacja usunięcia tego obszaru.

Detoks wątroby: Definicja, fakty, bezpieczeństwo

0

Wiele osób uważa, że detoks lub oczyszczanie wątroby pomoże usunąć toksyny i poprawić zdrowie wątroby. Dowiedz się więcej o prawidłowym sposobie utrzymywania wątroby w zdrowiu, czy detoksykacja wątroby jest bezpieczna i nie tylko.

Detoksykacja wątroby, oczyszczanie lub płukanie to program, który ma usunąć toksyny z organizmu, pomóc w utracie wagi lub poprawić stan zdrowia.

Chcesz zrobić wszystko, co możliwe, aby aktywnie dbać o swoje zdrowie. Ale jeśli myślisz, że potrzebujesz detoksu wątroby, powinieneś wiedzieć, że nie ma zbyt wiele, co może on dla Ciebie zrobić.

Wątroba jest jednym z największych narządów w organizmie. Pomaga usuwać odpady i obsługuje różne składniki odżywcze i leki.

Większość ludzi myśli, że oczyszczanie pomoże wątrobie usunąć toksyny po wypiciu zbyt dużej ilości alkoholu lub zjedzeniu niezdrowej żywności. Niektórzy mają nadzieję, że pomoże to wątrobie lepiej pracować na co dzień. Wielu wierzy, że pomoże w leczeniu chorób wątroby.

Podobnie jak większość detoksów, oczyszczanie wątroby ma określone etapy. Może nakazać poszczenie lub picie tylko soków lub innych płynów przez kilka dni. Może być konieczne stosowanie ograniczonej diety lub przyjmowanie suplementów ziołowych lub dietetycznych. Niektóre detoksy zachęcają także do kupowania różnych produktów.

Czy detoksykacja wątroby jest bezpieczna?

Istnieją metody leczenia chorób wątroby. Nic jednak nie wskazuje na to, że programy detoksykacyjne lub suplementy mogą naprawić uszkodzenie wątroby.

W rzeczywistości, detoksy mogą zaszkodzić wątrobie. Badania wykazały, że wzrasta liczba przypadków uszkodzenia wątroby przez zioła i suplementy diety. Na przykład wyciąg z zielonej herbaty może powodować uszkodzenia podobne do tych, jakie występują w przypadku zapalenia wątroby. A lewatywy z kawy stosowane w niektórych programach mogą prowadzić do zakażeń i problemów z elektrolitami, które mogą być śmiertelne.

Inne rzeczy, które warto wiedzieć o tych programach i produktach:

  • Niektóre firmy stosują składniki, które mogą być szkodliwe. Inne podają nieprawdziwe informacje na temat skuteczności w leczeniu poważnych chorób.

  • Niepasteryzowane soki mogą wywoływać choroby, zwłaszcza u osób starszych lub z osłabionym układem odpornościowym.

  • Jeśli cierpisz na chorobę nerek, oczyszczanie organizmu za pomocą dużych ilości soków może pogorszyć stan zdrowia.

  • Jeśli chorujesz na cukrzycę, przed rozpoczęciem diety zmieniającej sposób odżywiania skonsultuj się z lekarzem.

  • Jeśli pościsz w ramach programu detoksykacji, możesz czuć się słabo lub zemdleć, mieć bóle głowy lub odwodnić się. Jeśli masz wirusowe zapalenie wątroby typu B, które spowodowało uszkodzenie wątroby, post może pogorszyć to uszkodzenie.

Czy oczyszczanie wątroby pomaga wątrobie wyleczyć się z alkoholu lub niezdrowej żywności?

Lekarze twierdzą, że odtruwanie wątroby nie jest ważne dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania wątroby. Nie ma dowodów na to, że pomagają one pozbyć się toksyn po spożyciu zbyt dużej ilości niezdrowej żywności lub alkoholu.

Sposoby wspomagania wątroby po spożyciu zbyt dużej ilości alkoholu

Istnieje limit ilości alkoholu, z którym wątroba może sobie jednorazowo poradzić. Gdy pijesz za dużo, musi ona pracować ciężej. Z czasem może to doprowadzić do zapalenia, bliznowacenia lub raka.

Jeśli zamierzasz pić alkohol, eksperci zalecają nie więcej niż jednego drinka dziennie dla kobiet i dwa dla mężczyzn. Jeden drink to 12 uncji piwa, 5 uncji wina lub jeden kieliszek likieru.

Wątroba może wyleczyć się z niewielkich uszkodzeń spowodowanych alkoholem w ciągu kilku dni lub tygodni. Leczenie poważniejszych uszkodzeń może trwać miesiącami. A po dłuższym czasie mogą być trwałe. Należy dać wątrobie odpocząć, unikając picia alkoholu przynajmniej przez dwa dni z rzędu w każdym tygodniu.

Czy oczyszczanie wątroby chroni przed chorobami wątroby?

Ogólny stan zdrowia i geny mają wpływ na wątrobę. Podobnie jest z dietą, stylem życia i środowiskiem. Programy odtruwania wątroby nie leczą uszkodzeń ani nie zapobiegają chorobom.

Sposoby zapobiegania chorobom wątroby

Zmiany stylu życia mogą pomóc w utrzymaniu zdrowej wątroby bez programów detoksykacyjnych. Te kroki są szczególnie ważne, jeśli ryzyko wystąpienia choroby wątroby jest podwyższone z powodu nadużywania alkoholu lub chorób wątroby w rodzinie.

  • Ogranicz ilość wypijanego alkoholu.

  • Codziennie spożywaj dobrze zbilansowaną dietę. Spożywaj od pięciu do dziewięciu porcji owoców i warzyw, a także błonnik pochodzący z warzyw, orzechów, nasion i pełnego ziarna. Pamiętaj o dodaniu białka, które dostarcza enzymów wspomagających naturalną detoksykację organizmu.

  • Utrzymuj zdrową wagę.

  • Ćwicz codziennie, jeśli masz taką możliwość. Jeśli do tej pory nie byłeś aktywny, skonsultuj się z lekarzem.

  • Ograniczanie ryzykownych zachowań, które mogą prowadzić do wirusowego zapalenia wątroby:

    • Unikaj narkotyków rekreacyjnych. Jeśli ich używasz, nie dziel się igłami lub słomkami do ich wstrzykiwania lub wciągania.

    • Nie należy dzielić się maszynkami do golenia, szczoteczkami do zębów lub innymi przedmiotami domowego użytku.

    • Wykonywać tatuaże tylko w sterylnych punktach.

    • Nie uprawiaj seksu bez zabezpieczenia z osobami, których nie znasz.

Czy oczyszczanie wątroby pomaga bezpiecznie schudnąć?

W kilku badaniach powiązano oczyszczanie wątroby z utratą wagi lub tłuszczu, ale były one niskiej jakości lub dotyczyły niewielkiej liczby osób. Inne badania wykazały, że niskokaloryczna dieta stosowana podczas programów detoksykacyjnych może prowadzić do wczesnej utraty wagi, ale ludzie mają tendencję do ponownego przybierania na wadze, gdy tylko wracają do swojej zwykłej diety.

Sposoby na schudnięcie i pomoc dla stłuszczonej wątroby

Niektóre ze zmian stylu życia, które mogą chronić przed chorobami wątroby, mogą również pomóc w utracie wagi i pozbyciu się tłuszczu zapalnego w wątrobie.

  • Stosuj zdrową dietę z dużą ilością wody, owoców i warzyw.

  • Ćwicz regularnie.

  • Przestrzegaj zaleceń dotyczących spożywania alkoholu.

Czy suplementy pomagają wątrobie?

Ostropest plamisty to zioło, które zawiera związek o nazwie sylibina. Niektórzy twierdzą, że pomaga on w lepszej pracy wątroby i może pomóc w leczeniu chorób wątroby. Ale tak jak nie ma wystarczających dowodów na to, że detoksykacja wątroby działa, tak samo nie ma wystarczających dowodów na to, że ostropest lub jego wyciągi czynią wątrobę zdrowszą.

W niektórych badaniach stwierdzono, że związki zawarte w ostropestie plamistym łagodzą objawy niektórych rodzajów chorób wątroby. Żadne badania nie wykazały jednak, że ostropest leczy samą chorobę.

Kurkuma, zwana czasem złotą przyprawą, może pobudzić organizm i pomóc w ochronie przed uszkodzeniem wątroby. Nie ma jednak wystarczających badań, które uzasadniałyby jej regularne stosowanie w celach profilaktycznych.

Mniszek lekarski jest również uważany za naturalny środek na różne dolegliwości. Potrzeba więcej badań, aby udowodnić, że działa.

Należy pamiętać, że przepisy FDA dotyczące suplementów nie są takie same, jak te dotyczące żywności czy leków. Nie ma gwarancji, że działają one tak, jak się o nich mówi, ani że są bezpieczne.

Jeśli uważasz, że możesz mieć jakiekolwiek problemy z wątrobą lub komplikacje związane z chorobą, porozmawiaj z lekarzem.

Przepuklina rozworu przełykowego Porady dietetyczne, najlepsze/najgorsze produkty spożywcze i porady kulinarne

0

Dokonanie kilku zmian w stylu życia może złagodzić objawy przepukliny rozworu przełykowego. lekarz mówi więcej.

W przypadku przepukliny rozworu przełykowego kwasy żołądkowe łatwiej przedostają się do przełyku – przewodu, który przenosi pokarm z gardła do żołądka. Powoduje to uczucie pieczenia w gardle i klatce piersiowej. Niektóre pokarmy mogą nasilać te objawy u niektórych osób. Na szczęście objawy zgagi związane z przepukliną rozworu przełykowego często można kontrolować za pomocą zmiany diety i stylu życia.

Przepuklina rozworu przełykowego: Żywność, która może powodować objawy

Poniższe pokarmy są bardzo kwaśne lub mogą osłabiać dolny zwieracz przełyku, ułatwiając cofanie się kwasów żołądkowych do przełyku. Mogą one powodować objawy zgagi.

  • Pokarmy cytrusowe, takie jak pomarańcze, grejpfruty i cytryny, sok pomarańczowy, grejpfrutowy, żurawinowy i lemoniada

  • Czekolada

  • Tłuste i smażone potrawy, takie jak smażone kurczaki i tłuste kawałki mięsa

  • Czosnek i cebula

  • Pikantne potrawy

  • Mięta pieprzowa i spearmint

  • Żywność na bazie pomidorów, taka jak sos do spaghetti, pizza, chili, salsa i sok pomidorowy

  • Kawa, herbata (w tym bezkofeinowa) i alkohol

  • Napoje gazowane

  • Produkty mleczne, takie jak mleko pełne, lody i żywność kremowa. Należy spróbować mleka sojowego, które może być dobrym substytutem mleka. Z umiarem można spożywać także łagodne sery, takie jak feta czy kozi.

  • Olej i masło

Przepuklina rozworu przełykowego: Pokarmy, które z mniejszym prawdopodobieństwem mogą wywołać objawy

Poniższe pokarmy charakteryzują się niską kwasowością i w mniejszym stopniu mogą nasilać objawy przepukliny rozworu przełykowego:

  • Banany i jabłka

  • Zielona fasolka, groszek, marchew i brokuły

  • Ziarna zbóż (otręby i płatki owsiane), chleb, ryż, makaron i krakersy

  • Niskotłuszczowe lub odtłuszczone mleko i niskotłuszczowy jogurt

  • Beztłuszczowe sery, serki śmietankowe i beztłuszczowa kwaśna śmietana

  • Chude mięso, kurczak i ryby

  • Woda

  • precle, krakersy graham, ciastka ryżowe i pieczone chipsy ziemniaczane

  • Niskotłuszczowe słodycze (bez czekolady i mięty)

Może się okazać, że niektóre pokarmy z listy „pokarmy, których należy unikać” nie będą Ci przeszkadzać, podczas gdy inne z listy „pokarmy, które możesz polubić” mogą powodować dyskomfort. Każdy człowiek inaczej toleruje pokarmy. Aby ustalić najlepszą dla siebie dietę, należy przez kilka tygodni prowadzić dzienniczek żywieniowy. Następnie należy unikać wszystkiego, co wywołuje u pacjenta objawy.

Przepuklina rozworu przełykowego: Porady kulinarne

Dobrym sposobem na delektowanie się wymienionymi wyżej potrawami jest przyrządzanie ich w zdrowy sposób. Oto kilka wskazówek kulinarnych przyjaznych zgadze:

  • Wybieraj chude mięsa, takie jak kurczak bez skóry, mięso z niewielką ilością widocznego tłuszczu, mielony indyk zamiast mielonej wołowiny oraz ryby. Chude kawałki wołowiny to krążek, kaczka, polędwica lub schab. Chude mięso wieprzowe to polędwica lub kotlet schabowy.

  • Zamiast smażyć, piecz lub brojluj potrawy.

  • Podczas gotowania usuwać tłuszcz z mięsa.

  • Nie przesadzaj z przyprawami. Większość przypraw jest w porządku, o ile nie są pikantne, ale należy je stosować z umiarem.

  • Zastępowanie lodów niskotłuszczowymi produktami mlecznymi, takimi jak niskotłuszczowy jogurt.

  • Gotuj warzywa na parze, używając wyłącznie wody.

  • Ograniczaj masło, oleje i sosy śmietanowe. Do smażenia używaj sprayu do gotowania zamiast oleju.

  • Wybieraj składniki o niskiej zawartości tłuszczu lub beztłuszczowe zamiast produktów pełnotłustych.

  • Bądź kreatywny. Przepisy można modyfikować na wiele sposobów. Nie bój się próbować nowych rzeczy.

Przepuklina rozworu przełykowego: Wskazówki dotyczące stylu życia

Poza dostosowaniem sposobu odżywiania i gotowania, zmiana pewnych nawyków może również złagodzić objawy zgagi, np:

  • Nie należy się przejadać. Zamiast tego jedz małe, częste posiłki. I nie spiesz się. Szybkie jedzenie może nasilić objawy zgagi.

  • Unikać leżenia lub kładzenia się spać przez co najmniej trzy godziny po posiłku.

  • Nie należy się schylać bezpośrednio po jedzeniu.

  • Nie palić tytoniu.

  • Jeśli to konieczne, schudnąć.

  • Nosić luźne ubrania, aby nie wywierać dodatkowego nacisku na brzuch.

  • Podnieś wezgłowie łóżka o 6 do 8 cali za pomocą drewnianych klocków lub innych stabilnych przedmiotów. Podkładanie głowy pod poduszki prawdopodobnie nie przyniesie Ci oczekiwanej ulgi.

Jeśli powyższe wskazówki dotyczące diety i stylu życia nie pomagają lub potrzebna jest dodatkowa ulga, w opanowaniu objawów zgagi mogą pomóc dostępne bez recepty leki zobojętniające kwas żołądkowy oraz leki zmniejszające lub blokujące wydzielanie kwasu. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się więcej o lekach dostępnych bez recepty lub na receptę, które mogą pomóc w leczeniu objawów. W rzadkich przypadkach może być konieczna operacja.

Objawy przepukliny rozworu przełykowego mogą być uciążliwe. Jednak większość osób czuje się lepiej po dostosowaniu diety i stylu życia.

Kamienie żółciowe – diagnoza, badania i leczenie

0

Lekarz wyjaśnia, jak diagnozuje się i leczy kamienie żółciowe.

Jeśli objawy wskazują na kamienie żółciowe, lekarz może najpierw zbadać skórę pod kątem żółtaczki, a następnie obejrzeć brzuch, aby sprawdzić, czy nie jest tkliwy. Badanie krwi może wykazać istnienie niedrożności.

Ponieważ inne problemy trawienne, takie jak zakażenie przewodu, mogą dawać objawy podobne do tych występujących przy ataku kamieni żółciowych, lekarz może również przeprowadzić inne badania, aby ustalić, czy kamienie żółciowe są rzeczywiście winowajcą.

Najbardziej powszechną techniką jest badanie ultrasonograficzne. Ta szybka, bezbolesna procedura wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do tworzenia obrazów pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych i ich zawartości. Czasami wykonuje się również tomografię komputerową, aby przyjrzeć się anatomii narządów wewnętrznych.

Bardziej skomplikowane badanie może być wykonane, jeśli lekarz podejrzewa, że kamień żółciowy utknął w przewodzie żółciowym. Badanie to, powszechnie znane pod akronimem ERCP, pozwala lekarzowi obejrzeć przewód żółciowy przez małą giętką rurkę zwaną endoskopem. Lekarz spryskuje tylną ścianę gardła pacjenta lekiem znieczulającym, aby zapobiec zakrztuszeniu, uspokaja pacjenta i wprowadza endoskop do jamy ustnej, przez żołądek i do części jelita cienkiego, do której wchodzi przewód żółciowy. Przez rurkę i do przewodu żółciowego wstrzykiwany jest barwnik, a następnie lekarz wykonuje zdjęcie rentgenowskie. Podczas tej procedury można również usunąć kamienie. Zabieg trwa około godziny.

Jakie są metody leczenia kamicy żółciowej?

W większości przypadków leczenie kamieni żółciowych uważa się za konieczne jedynie w przypadku wystąpienia objawów. Spośród różnych dostępnych konwencjonalnych metod leczenia najczęściej stosowane jest chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego. Niektóre alternatywne metody leczenia również okazały się skuteczne w łagodzeniu objawów uciążliwej kamicy żółciowej.

Medycyna konwencjonalna w leczeniu kamieni żółciowych

Podejmując decyzję o sposobie postępowania w przypadku objawowej kamicy żółciowej, lekarze zazwyczaj wybierają jedną z trzech głównych opcji leczenia: czujne oczekiwanie, leczenie niechirurgiczne i chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego.

Kamienie żółciowe i czujne oczekiwanie

Chociaż epizod kamicy żółciowej może być bardzo bolesny lub przerażający, u prawie jednej trzeciej do połowy wszystkich osób, które doświadczyły ataku, nie dochodzi do jego nawrotu. W niektórych przypadkach kamień rozpuszcza się lub ulega przemieszczeniu i w ten sposób ponownie zapada „cisza”. Ponieważ problem może rozwiązać się sam, bez interwencji, wielu lekarzy po pierwszym epizodzie zachowuje postawę wyczekującą.

Nawet jeśli u pacjenta powtarzają się epizody kamicy żółciowej, lekarz może odroczyć leczenie lub operację z powodu innych problemów zdrowotnych. Jeśli operacja została odłożona, pacjent powinien pozostać pod opieką lekarza i niezwłocznie zgłaszać wszelkie nawroty objawów kamicy żółciowej.

Nieoperacyjne metody leczenia kamieni żółciowych

Jeśli pacjent nie może lub nie chce poddać się zabiegowi chirurgicznemu w związku z problemem kamieni żółciowych, który wymaga leczenia, lekarz może zalecić jedną z kilku technik nieinwazyjnych. Należy pamiętać, że choć metody te mogą zniszczyć kamienie żółciowe powodujące objawy, nie zapobiegają tworzeniu się kolejnych, a nawroty są powszechne.

Niektóre kamienie żółciowe można rozpuścić za pomocą soli żółciowej, choć procedura ta może być stosowana tylko w przypadku kamieni utworzonych z cholesterolu, a nie z pigmentów żółciowych. Lek Actigall (ursodiol) przyjmuje się w postaci tabletek; w zależności od wielkości kamienia żółciowego, jego usunięcie może trwać miesiące, a nawet lata. Ponieważ niektóre kamienie są zwapnione, leczenie to często nie przynosi rezultatów.

Inna niechirurgiczna technika, terapia falą uderzeniową, wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do rozdrobnienia kamieni. Następnie podawana jest sól żółciowa w celu rozpuszczenia małych kawałków. Terapia ta jest rzadko stosowana.

Lekarze mogą również podjąć próbę usunięcia kamieni żółciowych podczas ECPW. Podczas tego zabiegu przez endoskop wprowadza się instrument, który próbuje usunąć kamień.

Chociaż te metody mogą być skuteczne w niektórych przypadkach, wszystkie powyższe metody nieoperacyjne są zwykle nieskuteczne w dłuższej perspektywie (ponieważ często dochodzi do nawrotów) i są rzadko zalecane w praktyce klinicznej.

Operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego

Chociaż pęcherzyk żółciowy pełni ważną funkcję, nie jest niezbędny do normalnego, zdrowego życia. Jeśli kamienie żółciowe są uporczywie uciążliwe, lekarze często zalecają całkowite usunięcie tego narządu. Operacja ta jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych spośród wszystkich zabiegów chirurgicznych. Każdego roku około 750 000 Amerykanów ma usuwany pęcherzyk żółciowy. Jest to również jedyna metoda leczenia, która eliminuje możliwość pojawienia się w przyszłości innych kamieni żółciowych.

Po usunięciu pęcherzyka żółciowego żółć przepływa bezpośrednio z wątroby do jelita cienkiego, co czasami prowadzi do biegunki. Ponieważ żółć nie gromadzi się już w pęcherzyku żółciowym, nie można zmagazynować pewnej ilości płynu trawiennego i wykorzystać go do rozłożenia szczególnie tłustego posiłku. Stan ten nie jest jednak uważany za poważny i można go skorygować, po prostu ograniczając tłuszcze w diecie.

W przeszłości pęcherzyk żółciowy był usuwany w ramach tradycyjnej operacji otwartej, wymagającej od chirurga wykonania dużego nacięcia w jamie brzusznej. Pacjentów czekał dwu- lub trzydniowy pobyt w szpitalu oraz kilka tygodni rekonwalescencji w domu.

Obecnie jednak najczęściej stosowaną techniką chirurgiczną jest znacznie prostsza metoda zwana cholecystektomią laparoskopową. Lekarz wykonuje kilka małych nacięć w jamie brzusznej, a następnie za pomocą specjalnych, cienkich jak ołówek instrumentów usuwa pęcherzyk żółciowy. Maleńki mikroskop i kamera wideo, przewleczone przez nacięcie do miejsca operacji, umożliwiają chirurgowi podgląd operacji.

Chirurgia laparoskopowa jest wysoce skuteczna i bardzo bezpieczna. Dzięki niej pobyt w szpitalu skrócił się do jednego lub dwóch dni. Pacjenci zgłaszają mniejsze dolegliwości bólowe i na ogół w krótkim czasie mogą powrócić do normalnego trybu życia. Jednak osoby otyłe lub cierpiące na poważną infekcję lub stan zapalny pęcherzyka żółciowego mogą nadal być uznawane za kandydatów do tradycyjnej operacji otwartej.

Testy medyczne stosowane w diagnostyce problemów z pęcherzykiem żółciowym

0

Lekarz wyjaśnia różne testy stosowane w diagnostyce problemów z pęcherzykiem żółciowym.Problemy z pęcherzykiem żółciowym są diagnozowane za pomocą różnych testów. Mogą one obejmować:

  • Testy wątrobowe, czyli badania krwi, które mogą wykazać oznaki choroby pęcherzyka żółciowego.

  • Sprawdzenie poziomu amylazy lub lipazy we krwi w celu wykrycia zapalenia trzustki. Amylaza i lipaza to enzymy (substancje chemiczne odpowiedzialne za trawienie) wytwarzane w trzustce.

  • Pełna morfologia krwi (CBC), która bada poziom różnych typów komórek krwi, takich jak białe krwinki. Wysoka liczba białych krwinek może wskazywać na infekcję.

  • Zastosowanie badania ultrasonograficznego, które wykorzystuje fale dźwiękowe do obrazowania narządów wewnątrzbrzusznych, w tym pęcherzyka żółciowego.

  • Tomografia komputerowa (CT) tworzy szczegółowe obrazy rentgenowskie narządów jamy brzusznej.

  • Skan HIDA. W tym badaniu pacjentowi wstrzykuje się materiał radioaktywny zwany kwasem hydroksyiminodioctowym (HIDA). Materiał radioaktywny jest pobierany przez pęcherzyk żółciowy w celu zmierzenia funkcji opróżniania pęcherzyka żółciowego. Badanie to jest również określane mianem cholescyntygrafii.

  • cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP), w której do uzyskania szczegółowych obrazów wykorzystuje się obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

  • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP) – procedura, w której rurkę wprowadza się do gardła pacjenta, do żołądka, a następnie do jelita cienkiego. W wyniku wstrzyknięcia barwnika na zdjęciu rentgenowskim można zobaczyć przewody pęcherzyka żółciowego, wątroby i trzustki.

  • Objawy przepukliny: Obrzęk, zaparcia, ból brzucha i inne

    0

    Lekarz wyjaśnia, jakie są objawy przepukliny i kiedy należy szukać pomocy medycznej.

    Objawy zależą od rodzaju przepukliny. W niektórych przypadkach pacjent może nie odczuwać żadnych objawów.

    W przypadku przepuklin pachwinowych, udowych, pępkowych i wcięcia objawy mogą obejmować:

    • Wyraźny obrzęk pod skórą brzucha lub pachwiny. Obrzęk może być tkliwy i może zniknąć po położeniu się.

    • Uczucie ciężkości w jamie brzusznej, któremu czasami towarzyszą zaparcia lub krew w stolcu.

    • Dyskomfort w jamie brzusznej lub pachwinach podczas podnoszenia się lub schylania.

    • Uczucie pieczenia lub bólu w miejscu wybrzuszenia

    • Osłabienie lub ucisk w pachwinie

    • Zgaga

    • Trudności z przełykaniem

    • Strzelający ból

    • Wymioty

    • Zaparcia

    • Ból i obrzęk wokół jąder

    Objawy przepukliny rozworu przełykowego mogą obejmować zgagę i ból w górnej części brzucha.

    Objawy przepukliny uduszonej

    Zazwyczaj przepuklinę można wepchnąć do środka. Czasami jednak nie jest to możliwe. Może ona utknąć w jamie brzusznej. Jeśli uwięziona część zostanie odcięta lub zduszona od przepływu krwi, sytuacja jest poważna i może zagrażać życiu.

    Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów przepukliny uduszonej, w tym:

    • Nudności, wymioty lub jedno i drugie

    • Gorączka

    • Nagły ból, który szybko się nasila

    • Wybrzuszenie przepukliny, które staje się czerwone, purpurowe lub ciemne

    • Niemożność zrobienia kupy lub oddania gazów

    Objawy i oznaki przepukliny u dzieci

    Przepukliny występują często u dzieci, zwłaszcza u niemowląt. Mogą się one pojawić, gdy część ściany brzucha jest słaba po urodzeniu. Jeśli Twoje dziecko ma przepuklinę, zwykle zauważysz wybrzuszenie w pachwinie lub wokół pępka. Dziecko może też dużo płakać i odmawiać jedzenia. Przepukliny często wybrzuszają się, gdy dziecko płacze, kaszle lub robi kupę. Możesz również zauważyć, że brzuch dziecka jest delikatny w dotyku.

    Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

    Należy zgłosić się do lekarza, jeśli:

    • Podejrzewasz, że masz przepuklinę

    • Nie można przywrócić prawidłowego położenia przepukliny lub jest ona miękka; należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, ponieważ jest to przepuklina uwięźnięta i może prowadzić do uduszenia narządu.

    • mieć bolesne lub wyczuwalne wybrzuszenie w pachwinie po obu stronach kości łonowej

    • Dowiedz się, że masz przepuklinę i występują u Ciebie objawy przepukliny uduszonej. Niezwłocznie poszukaj pomocy medycznej.