Strona główna Blog Strona 2602

Powiększona śledziona: przyczyny, objawy i sposoby leczenia

0

Lekarz analizuje możliwe przyczyny powiększenia śledziony, objawy, na które należy zwracać uwagę, oraz sposoby leczenia, które mogą pomóc.

Śledziona znajduje się pod klatką żebrową, w lewej górnej części brzucha, w kierunku pleców. Jest to narząd wchodzący w skład układu limfatycznego i pełniący funkcję sieci drenującej, która chroni organizm przed infekcjami.

Białe krwinki produkowane w śledzionie pochłaniają bakterie, martwe tkanki i ciała obce, usuwając je z krwi podczas przepływu przez nią. Śledziona utrzymuje także zdrowe czerwone i białe krwinki oraz płytki krwi; płytki krwi pomagają w tworzeniu się skrzepów. Śledziona filtruje krew, usuwając z krwiobiegu nieprawidłowe krwinki.

Śledziona jest zwykle wielkości pięści. Lekarz zwykle nie wyczuwa jej podczas badania. Jednak choroby mogą spowodować jej obrzęk i powiększenie wielokrotnie w stosunku do normalnego rozmiaru. Ponieważ śledziona pełni wiele funkcji, może na nią wpływać wiele schorzeń.

Powiększona śledziona nie zawsze jest oznaką problemu. Jednak powiększenie śledziony często oznacza, że wykonywała ona swoje zadania, ale stała się nadaktywna. Na przykład, czasami śledziona jest nadmiernie aktywna w usuwaniu i niszczeniu komórek krwi. Nazywa się to hipersplenizmem. Może do tego dojść z wielu powodów, w tym z powodu zbyt dużej liczby płytek krwi i innych zaburzeń krwi.

Przyczyny powiększonej śledziony

Powiększenie śledziony może być spowodowane zakażeniami, marskością wątroby i innymi chorobami wątroby, chorobami krwi charakteryzującymi się nieprawidłowym poziomem krwinek, problemami z układem limfatycznym lub innymi schorzeniami.

Oto kilka najczęstszych przyczyn powiększenia śledziony:

Zakażenia

  • Infekcje wirusowe, takie jak mononukleoza

  • Zakażenia pasożytnicze, takie jak toksoplazmoza

  • Infekcje bakteryjne, takie jak zapalenie wsierdzia (infekcja zastawek serca)

Rak

  • Białaczka, nowotwór, w którym białe krwinki wypierają prawidłowe krwinki

  • Chłoniak, nowotwór tkanki limfatycznej, np. choroba Hodgkina

Inne przyczyny

powiększonej śledziony obejmują:

  • Choroby zapalne, takie jak sarkoidoza, toczeń i reumatoidalne zapalenie stawów

  • Urazy, takie jak kontuzja podczas uprawiania sportów kontaktowych

  • Nowotwór, który rozprzestrzenił się (dał przerzuty) na śledzionę

  • Torbiel, nienowotworowy worek wypełniony płynem

  • Duży ropień, jama wypełniona ropą, zwykle spowodowana zakażeniem bakteryjnym

  • Choroby naciekowe, takie jak choroba Gauchera, amyloidoza lub choroby spichrzeniowe glikogenu

Objawy powiększonej śledziony

Większość ludzi nie wie, że ma powiększoną śledzionę, ponieważ objawy są rzadkie. Zazwyczaj ludzie dowiadują się o tym podczas badania fizykalnego. Oto najczęstsze objawy powiększonej śledziony:

  • Niezdolność do zjedzenia dużego posiłku.

  • Uczucie dyskomfortu, pełności lub bólu w lewej górnej części brzucha; ból ten może rozprzestrzeniać się na lewe ramię.

Jeśli ból jest silny lub nasila się przy głębokim wdechu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Jeśli masz powiększoną śledzionę, mogą wystąpić również inne oznaki i objawy. Są one związane z chorobą podstawową. Mogą to być takie oznaki i objawy, jak:

  • Zmęczenie

  • Utrata wagi

  • Częste infekcje

  • Łatwe krwawienia

  • Żółtaczka

  • Anemia

Aby zdiagnozować powiększoną, bolesną śledzionę, lekarz zada pacjentowi pytania i przeprowadzi badanie fizykalne. Obejmuje to badanie palpacyjne (dotykowe) śledziony. Prawdopodobnie konieczne będzie także wykonanie badań diagnostycznych w celu potwierdzenia przyczyny obrzęku śledziony. Mogą one obejmować badania krwi, badanie ultrasonograficzne lub tomografię komputerową (TK). W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie innych badań.

Leczenie powiększonej śledziony

Należy ograniczyć wszelkie czynności, które mogą spowodować pęknięcie śledziony, np. sporty kontaktowe. Pęknięcie śledziony może spowodować utratę dużej ilości krwi i zagrażać życiu. Ważne jest, aby szukać przyczyny powiększenia śledziony. Nieleczona powiększona śledziona może prowadzić do poważnych powikłań. W większości przypadków leczenie podstawowej przyczyny powiększenia śledziony może zapobiec jej usunięciu. W niektórych przypadkach konieczne będzie chirurgiczne usunięcie śledziony (splenektomia).

Jeśli konieczna jest operacja, chirurg prawdopodobnie usunie śledzionę za pomocą laparoskopii, a nie operacji otwartej. Oznacza to, że operacja jest wykonywana przez małe nacięcia. Laparoskop umożliwia chirurgowi obejrzenie i usunięcie śledziony.

Jeśli śledziona zostanie usunięta, pacjent nie będzie mógł skutecznie usuwać pewnych bakterii z organizmu i będzie bardziej podatny na pewne infekcje. W związku z tym konieczne jest stosowanie szczepionek lub innych leków w celu zapobiegania infekcjom.

Leczenie hemoroidów wewnętrznych, zewnętrznych i krwawiących

0

Masz hemoroidy? Dowiedz się o powszechnych metodach leczenia i środkach zaradczych stosowanych w celu uzyskania ulgi od swędzenia i pieczenia oraz wyleczenia hemoroidów.

Domowa pielęgnacja hemoroidów

Wypróbuj poniższe wskazówki, aby złagodzić ból i swędzenie hemoroidów.

  • Ciepła kąpiel lub kąpiel perełkowa. Jest to znana od dawna terapia: Siadaj w ciepłej (nie gorącej) wodzie na głębokość ok. 3 cm przez ok. 15 minut kilka razy dziennie. Pomaga to zmniejszyć obrzęk w tym obszarze i rozluźnia zaciskające się mięśnie zwieracza. Jest to szczególnie korzystne po zrobieniu kupy.

  • Maści. Nałóż odrobinę wazeliny tuż przy odbycie, aby robienie kupy było mniej bolesne. Nie rób tego na siłę! Możesz też użyć dostępnych bez recepty kremów lub maści przeznaczonych do leczenia objawów hemoroidów. Krem z 1% hydrokortyzonu nałożony na skórę po zewnętrznej stronie odbytu (nie wewnątrz) również może złagodzić swędzenie. Nie należy go jednak stosować dłużej niż tydzień, chyba że lekarz wyrazi zgodę.

  • Oczar wirginijski. Posmaruj podrażnione hemoroidy oczarem wirginijskim. Jest to naturalny środek przeciwzapalny, który może działać przeciw obrzękom i swędzeniu.

  • Chusteczki łagodzące. Po zrobieniu kupy należy delikatnie oczyścić się chusteczką dla niemowląt, wilgotną ściereczką lub płatkiem kosmetycznym.

  • Zimny kompres. Spróbuj położyć na kilka minut zwykły zimny okład na bolące miejsce, aby je znieczulić i zmniejszyć opuchliznę.

  • Luźna odzież. Odstawienie luźnych ubrań z oddychającego materiału, np. bawełny, może pomóc w złagodzeniu dyskomfortu.

  • Dieta wysokobłonnikowa. To najlepszy sposób na hemoroidy: Dieta bogata w produkty o wysokiej zawartości błonnika, z niewielką ilością żywności przetworzonej. Spożywaj głównie warzywa, owoce, orzechy i produkty pełnoziarniste, aby uniknąć zaparć.

  • Środki zmiękczające stolec. Jeśli nie można uzyskać wystarczającej ilości błonnika z pożywienia, lekarz może zalecić przyjmowanie suplementu błonnika lub środka zmiękczającego stolec. Nie należy przyjmować środków przeczyszczających, ponieważ mogą one wywołać biegunkę, która może podrażnić hemoroidy.

  • Dbaj o nawodnienie organizmu. Pij siedem do ośmiu szklanek wody dziennie, w sumie co najmniej pół galona. Jeśli jesteś bardzo aktywny lub mieszkasz w gorącym klimacie, możesz potrzebować jeszcze więcej.

Nawet jeśli lekarz przepisze leki lub zasugeruje zabieg chirurgiczny, prawdopodobnie konieczna będzie zmiana diety. Aby uniknąć gazów, nowe pokarmy należy wprowadzać powoli.

Leki na hemoroidy

Leki przeciwbólowe, w tym acetaminofen, ibuprofen i aspiryna, mogą pomóc w łagodzeniu objawów hemoroidów. Możesz także wybrać spośród wielu dostępnych bez recepty kremów, maści, czopków i wkładek leczniczych. Zawierają one takie leki, jak lidokaina, która znieczula dany obszar, hydrokortyzon lub oczar wirginijski, które zmniejszają obrzęk i swędzenie.

Procedury medyczne w przypadku hemoroidów

Jeśli objawy są bardzo nasilone lub nie ustępują po kilku tygodniach, lekarz może zasugerować wykonanie zabiegu zmniejszenia lub usunięcia hemoroidów. Wiele z nich można wykonać w gabinecie.

Zastrzyk. Lekarz może wstrzyknąć do hemoroida wewnętrznego roztwór w celu utworzenia blizny i zamknięcia hemoroida. Zastrzyk jest tylko trochę bolesny.

Podwiązanie gumową taśmą. Ta procedura jest często wykonywana w przypadku wypadniętych hemoroidów, czyli hemoroidów wewnętrznych, które są widoczne lub wyczuwalne na zewnątrz. Używając specjalnego narzędzia, lekarz umieszcza wokół hemoroida maleńką gumkę, która niemal natychmiast odcina dopływ krwi do hemoroida. W ciągu tygodnia hemoroid wyschnie, obkurczy się i odpadnie.

Koagulacja lub kauteryzacja. Za pomocą sondy elektrycznej, wiązki laserowej lub światła podczerwonego lekarz wykona maleńkie oparzenie, aby usunąć tkankę i bezboleśnie zamknąć koniec hemoroida, powodując jego zamknięcie i obkurczenie. Metoda ta jest najbardziej skuteczna w przypadku wypadniętych hemoroidów.

Operacja. W przypadku dużych hemoroidów wewnętrznych lub wyjątkowo niewygodnych hemoroidów zewnętrznych, lekarz może zalecić zabieg chirurgiczny.

  • Hemoroidektomia. Najskuteczniejszą techniką jest całkowite usunięcie hemoroidów. Rekonwalescencja jest jednak bolesna i może trwać kilka tygodni.

  • Zszywanie hemoroidów. Technika ta odcina dopływ krwi do hemoroidów wewnętrznych i przesuwa wypadniętą tkankę z powrotem na miejsce. Powrót do zdrowia jest łatwiejszy, ale istnieje większe prawdopodobieństwo, że hemoroidy powrócą.

Nowsze procedury wykorzystują mniej inwazyjne techniki do identyfikacji i odcięcia dopływu krwi do tkanek objętych problemem.

Leczenie medyczne jest skuteczne, ale jeśli nie zmienisz swojej diety i stylu życia, hemoroidy mogą powrócić.

Hemoroidy (wewnętrzne i zewnętrzne): Zdjęcia, objawy, przyczyny, leczenie

0

Hemoroidy są główną przyczyną krwawienia z odbytu. Dowiedz się więcej o ich przyczynach, innych objawach, sposobach łagodzenia dolegliwości oraz o zabiegach chirurgicznych.

Objawy hemoroidów

Hemoroidy wewnętrzne

Hemoroidy wewnętrzne znajdują się tak daleko wewnątrz odbytnicy, że zazwyczaj nie można ich zobaczyć ani poczuć. Zazwyczaj nie bolą, ponieważ znajduje się tam niewiele nerwów odczuwających ból. Objawy hemoroidów wewnętrznych obejmują:

  • Krew w kupie, na papierze toaletowym po wytarciu lub w muszli klozetowej

  • Tkanka, która wybrzusza się poza otwór odbytu (wypadnięcie). Może to boleć, często podczas robienia kupy. Wypadnięte hemoroidy mogą być widoczne jako wilgotne zgrubienia, które są bardziej różowe niż otaczający je obszar. Zazwyczaj same wracają one do środka. Nawet jeśli tak się nie stanie, często można je delikatnie wepchnąć z powrotem na miejsce.

Hemoroidy zewnętrzne

Hemoroidy zewnętrzne znajdują się pod skórą wokół odbytu, gdzie znajduje się znacznie więcej nerwów odczuwających ból. Objawy hemoroidów zewnętrznych obejmują:

  • Ból

  • Krwawienie

  • Swędzenie

  • Obrzęk

Zakrzepnięte hemoroidy

Skrzep krwi może spowodować, że hemoroid zewnętrzny stanie się purpurowy lub niebieski. Nazywa się to zakrzepicą lub zakrzepniętym hemoroidem. Mogą wystąpić takie objawy, jak:

  • Silny ból

  • Swędzenie

  • Krwawienie

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Hemoroidy rzadko są niebezpieczne. Jeśli objawy nie ustąpią w ciągu tygodnia lub jeśli wystąpi krwawienie, należy skontaktować się z lekarzem, aby upewnić się, że nie mamy do czynienia z poważniejszym schorzeniem.

Przyczyny i czynniki ryzyka wystąpienia hemoroidów

Prawdopodobieństwo zachorowania na hemoroidy jest większe, jeśli mieli je inni członkowie rodziny, np. rodzice.

Ciśnienie narastające w dolnej części odbytnicy może zaburzać przepływ krwi i powodować pęcznienie żył. Może to nastąpić w wyniku:

  • parcia podczas wypróżnienia

  • Napinanie się podczas wykonywania ciężkiej pracy fizycznej, np. podnoszenia ciężkich przedmiotów

  • Nadwaga, np. otyłość

  • Ciąża, gdy powiększająca się macica uciska żyły

  • Dieta uboga w błonnik

  • Seks analny

Osoby, które długo stoją lub siedzą są bardziej narażone na ryzyko.

Mogą one wystąpić w przypadku zaparć lub biegunek, które nie ustępują. Kaszel, kichanie i wymioty mogą pogorszyć stan zdrowia.

Diagnostyka hemoroidów

Lekarz zapyta o historię choroby i objawy. Prawdopodobnie będzie musiał wykonać jedno lub oba z poniższych badań:

  • Badanie fizykalne. Lekarz obejrzy odbyt i odbytnicę w celu sprawdzenia, czy nie ma w nich guzków, obrzęków, podrażnień lub innych problemów.

  • Cyfrowe badanie odbytnicy. Lekarz założy rękawiczki, nasmaruje odbyt i wprowadzi palec do odbytnicy, aby sprawdzić napięcie mięśni i wyczuć tkliwość, guzki lub inne problemy.

Aby zdiagnozować hemoroidy wewnętrzne lub wykluczyć inne schorzenia, konieczne może być przeprowadzenie bardziej szczegółowych badań, w tym:

  • Anoskopia. Lekarz używa krótkiej plastikowej rurki zwanej anoskopem, aby zajrzeć do kanału odbytu.

  • Sigmoidoskopia. Lekarz ogląda dolną część jelita grubego za pomocą giętkiej, oświetlonej rurki zwanej sigmoidoskopem. Za pomocą tej rurki można również pobrać wycinek tkanki do badań.

  • Kolonoskopia. Lekarz ogląda całe jelito grube za pomocą długiej, giętkiej rurki zwanej kolonoskopem. Może także pobrać próbki tkanek lub leczyć inne wykryte problemy.

Leczenie hemoroidów

Objawy hemoroidów zwykle ustępują samoistnie. Plan leczenia przez lekarza będzie zależał od stopnia nasilenia objawów.

  • Domowe sposoby leczenia. Proste zmiany stylu życia mogą często złagodzić łagodne objawy hemoroidów w ciągu 2 do 7 dni. Wzbogać swoją dietę w błonnik pokarmowy, stosując dostępne bez recepty suplementy oraz produkty takie jak owoce, warzywa i ziarna. Staraj się nie forsować podczas wypróżnień; picie większej ilości wody może ułatwić wypróżnienie. Ciepłe kąpiele sitz przez 20 minut kilka razy dziennie również mogą poprawić samopoczucie. Okłady z lodu mogą złagodzić ból i obrzęk.

  • Leczenie nieoperacyjne. Kremy i inne leki dostępne bez recepty łagodzą ból, obrzęk i swędzenie.

  • Leczenie chirurgiczne. Jeśli masz duże hemoroidy lub jeśli inne metody leczenia nie pomogły, konieczna może być operacja. Lekarz może użyć środków chemicznych, lasera, światła podczerwonego lub małych gumek, aby się ich pozbyć. Jeśli są one szczególnie duże lub ciągle powracają, lekarz może być zmuszony do ich usunięcia za pomocą ostrego narzędzia zwanego skalpelem.

Powikłania hemoroidów

Rzadko, hemoroidy mogą prowadzić do takich problemów jak:

  • Znaczniki skórne. Kiedy skrzep w zakrzepniętym hemoroidzie rozpuści się, może pozostać trochę skóry, która może ulec podrażnieniu.

  • Anemia. Jeśli masz hemoroidy, które utrzymują się przez długi czas i bardzo krwawią, możesz stracić zbyt dużo krwi.

  • Zakażenie. Niektóre hemoroidy zewnętrzne mają owrzodzenia, które ulegają zakażeniu.

  • Hemoroid uduszony. Mięśnie mogą zablokować dopływ krwi do wypadniętego hemoroida. Może to być bardzo bolesne i wymagać operacji.

Zapobieganie hemoroidom

Aby zapobiec zaostrzeniu hemoroidów, spróbuj wykonać następujące czynności:

  • Spożywaj błonnik pokarmowy. Dzięki niemu pokarm łatwiej przechodzi przez organizm. Dobrym sposobem na jego pozyskanie są pokarmy roślinne: warzywa, owoce, pełne ziarna, orzechy, nasiona, fasola i rośliny strączkowe. Należy dążyć do spożywania od 20 do 35 gramów błonnika dziennie.

  • Stosować suplementy błonnika. Suplementy dostępne bez recepty mogą pomóc zmiękczyć stolec, jeśli nie otrzymujesz wystarczającej ilości błonnika z pożywienia. Zacznij od niewielkiej ilości, a następnie powoli zwiększaj dawkę.

  • Pij wodę. Pomoże Ci to uniknąć twardych stolców i zaparć, dzięki czemu będziesz się mniej męczyć podczas wypróżnień. Owoce i warzywa, które zawierają błonnik, również zawierają wodę.

  • Aktywność fizyczna, np. codzienny półgodzinny spacer, pozwala utrzymać krew i jelita w ruchu.

  • Nie czekaj z oddawaniem moczu. Korzystaj z toalety, gdy tylko poczujesz potrzebę.

  • Nie wysilaj się podczas wypróżnienia ani nie siedź na sedesie przez dłuższy czas, gdyż zwiększa to nacisk na żyły.

  • Utrzymuj zdrową wagę ciała.

Krwawienie z przewodu pokarmowego: dlaczego występuje i jak je leczyć

0

Krwawe stolce mogą być spowodowane różnymi przyczynami, od wrzodu, przez zapalenie jelita grubego, po hemoroidy. Dowiedz się więcej od lekarza na temat diagnostyki i leczenia krwawienia z przewodu pokarmowego.

Przyczyna krwawienia może nie być poważna, ale ważne jest, aby lekarz znalazł źródło tego objawu. Przewód pokarmowy (GI) obejmuje przełyk, żołądek, jelito cienkie, okrężnicę, odbytnicę i odbyt. Krwawienie może pochodzić z jednego lub więcej z tych obszarów – z małego obszaru, takiego jak wrzód na wyściółce żołądka, lub z szerszego problemu, takiego jak zapalenie jelita grubego.

Możesz nie wiedzieć, czy do niego doszło. Lekarze nazywają ten rodzaj krwawienia okultystycznym lub ukrytym. Na szczęście proste testy mogą sprawdzić, czy w stolcu nie ma krwi ukrytej.

Dlaczego tak się dzieje?

Przyczyny mogą być różne, w zależności od miejsca krwawienia.

Jeśli występuje w przełyku (przewód łączący jamę ustną z żołądkiem), przyczynami mogą być:

Zapalenie przełyku i refluks żołądkowo-przełykowy

. Kwas żołądkowy, który powraca, lub „refluksuje”, z żołądka z powrotem do przełyku, może powodować podrażnienie i zapalenie przełyku (zapalenie przełyku), które może prowadzić do krwawienia. Przeczytaj więcej o refluksie żołądkowo-przełykowym (GERD).

Żylaki

. Są to nieprawidłowo powiększone żyły, zwykle zlokalizowane w dolnej części przełyku lub w górnej części żołądka. Mogą one pękać i krwawić. Najczęstszą przyczyną powstawania żylaków przełyku jest marskość wątroby. Dowiedz się więcej o objawach krwawiących żylaków.

Rozdarcie Mallory’ego-Weissa.

Jest to rozdarcie w wyściółce przełyku. Zwykle jest ono spowodowane silnymi wymiotami. Może również wystąpić w wyniku czynności, które zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej, takich jak kaszel, czkawka lub poród. Dowiedz się więcej na temat nudności i wymiotów.

Krwawienie z żołądka może być spowodowane przez:

Zapalenie żołądka.

Jest to stan zapalny w żołądku. Może je wywołać alkohol i niektóre leki przeciwbólowe. Obejrzyj film na temat zapalenia żołądka.

Wrzody.

Wrzody w żołądku mogą się powiększać i przebijać przez naczynia krwionośne, powodując krwawienie. Poza lekami, najczęstszą przyczyną ich powstawania jest zakażenie bakterią zwaną Helicobacter pylori. Również u osób, które uległy oparzeniom, wstrząsom, urazom głowy lub chorują na raka, a także u osób, które przeszły poważną operację, mogą wystąpić wrzody żołądka związane ze stresem. Poznaj fakty na temat choroby wrzodowej.

Wrzody jelitowe są zwykle spowodowane nadmiarem kwasu żołądkowego i zakażeniem bakterią Helicobacter pylori.

Rak żołądka.

Krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego (okrężnicy, odbytu i odbytnicy) może być spowodowane przez:

Hemoroidy.

Są one prawdopodobnie najczęstszą przyczyną widocznej krwi w dolnym odcinku przewodu pokarmowego, zwłaszcza krwi o jasnoczerwonym zabarwieniu. Hemoroidy to powiększone żyły w okolicy odbytu, które mogą pękać i produkować krew, która może pojawić się w toalecie lub na papierze toaletowym. Poznaj objawy i przyczyny hemoroidów.

Szczeliny odbytu.

Rozdarcia wyściółki odbytu mogą również powodować krwawienie. Są one często bardzo bolesne. Dowiedz się, jak leczyć szczeliny odbytu.

Polipy jelita grubego.

Są to narośla, które mogą pojawić się w jelicie grubym. Niektóre z nich z czasem mogą przekształcić się w raka. Rak jelita grubego może również powodować krwawienie. Przeczytaj więcej o tym, co powinieneś wiedzieć o polipach jelita grubego.

Infekcje jelitowe.

Zapalenie i krwawa biegunka mogą być skutkiem zakażeń jelitowych. Dowiedz się więcej o powszechnych zakażeniach, takich jak H. pylori.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Przyczyną pojawienia się krwi w stolcu może być stan zapalny i rozległe krwawienie powierzchniowe z drobnych owrzodzeń. Zapoznaj się z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG).

Choroba Leśniowskiego-Crohna

jest schorzeniem układu odpornościowego. Powoduje stan zapalny i może prowadzić do krwawienia z odbytu. Poznaj różnicę między WZJG a chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Choroba uchyłkowa

jest spowodowana uchyłkami – małymi woreczkami, które wysuwają się ze ściany okrężnicy. Przeczytaj, jakie są objawy choroby uchyłkowej.

Problemy z naczyniami krwionośnymi.

Z wiekiem mogą pojawić się problemy z naczyniami krwionośnymi jelita grubego, które mogą powodować krwawienie. Nie jest to normalna część procesu starzenia się, ale w późniejszym okresie życia jest to bardziej prawdopodobne.

Niedokrwienie

zapalenie jelita grubego.

Oznacza to, że do komórek wyściełających jelito nie dociera wystarczająca ilość tlenu. Krwawa biegunka, której często towarzyszy ból brzucha, może wystąpić, jeśli do jelita nie dociera wystarczająca ilość krwi, co prowadzi do niedokrwienia lub niedostatecznego ukrwienia i uszkodzenia komórek wyściełających jelito. Zapoznaj się z faktami dotyczącymi niedokrwiennego zapalenia jelita grubego.

Jakie są objawy?

Obejmują one:

  • Jasnoczerwona krew pokrywająca stolec

  • Ciemna krew zmieszana z kałem

  • Czarny lub smolisty stolec

  • Jasnoczerwona krew w wymiocinach

  • „Wymiociny o wyglądzie „fusów po kawie

Inne objawy, które również wymagają uwagi lekarza, to m.in:

  • Zmęczenie, osłabienie, blady wygląd

  • Niedokrwistość – we krwi jest mało hemoglobiny bogatej w żelazo

Miejsce krwawienia może mieć wpływ na to, co zauważysz.

Jeśli krwawienie pochodzi z odbytnicy lub dolnej części okrężnicy, jasnoczerwona krew będzie pokrywać stolec lub mieszać się z nim. Jeśli krwawienie występuje wyżej w okrężnicy lub na dalszym końcu jelita cienkiego, stolec może być zmieszany z ciemniejszą krwią.

W przypadku krwawienia z przełyku, żołądka lub dwunastnicy (część jelita cienkiego), stolec jest zwykle czarny, smolisty i ma bardzo nieprzyjemny zapach. W przypadku krwawienia z przełyku, żołądka lub dwunastnicy wymiociny mogą być jaskrawoczerwone lub przypominać „fusy z kawy”.

Jeśli krwawienie jest utajone, możesz nie zauważyć żadnych zmian w kolorze stolca.

Należy pamiętać, że niektóre leki, takie jak żelazo, bizmut i antybiotyk cefdinir, a także niektóre pokarmy, takie jak buraki, mogą nadać stolcowi czerwony lub czarny kolor, który wygląda jak krew, ale nią nie jest.

Objawy różnią się także w zależności od szybkości krwawienia.

Jeśli wystąpi nagłe, obfite krwawienie, pacjent może czuć się osłabiony, mieć zawroty głowy, omdlenia, brak tchu, skurczowe bóle brzucha lub biegunkę. Może dojść do wstrząsu, przyspieszonego pulsu i spadku ciśnienia krwi. Możesz stać się blady.

Jeśli krwawienie jest powolne i trwa przez dłuższy czas, możesz stopniowo odczuwać zmęczenie, senność i duszność. Może dojść do niedokrwistości, przez co skóra będzie bardziej blada.

Co sprawdzi lekarz

Jeśli zauważysz jakiekolwiek nietypowe krwawienie, umów się na wizytę u lekarza. Będzie on zadawał pytania i przeprowadzi badanie fizykalne. Objawy, takie jak zmiany w rytmie wypróżnień, kolor stolca (czarny lub czerwony), konsystencja, ból lub tkliwość, mogą wskazać lekarzowi, który obszar przewodu pokarmowego jest dotknięty chorobą.

Lekarz zbada stolec na obecność krwi. Wykonane zostanie również badanie krwi, aby sprawdzić, czy pacjent nie jest anemiczny. Wyniki dadzą lekarzowi pogląd na to, jak duże jest krwawienie i jak bardzo może być ono przewlekłe.

Jeśli masz krwawienie z przewodu pokarmowego, prawdopodobnie zostaniesz poddany endoskopii. Ta powszechnie stosowana procedura pozwala lekarzowi dokładnie zobaczyć, gdzie występują objawy. W wielu przypadkach lekarz może również użyć endoskopu do leczenia przyczyny krwawienia. Jest to cienkie, giętkie narzędzie, które lekarz może wprowadzić przez usta lub odbyt, aby zobaczyć niepokojące obszary i w razie potrzeby pobrać próbkę tkanki lub wykonać biopsję.

W celu znalezienia źródła krwawienia można zastosować kilka innych procedur, w tym:

Zdjęcia rentgenowskie.

Podczas tych badań pacjent pije lub ma wprowadzany przez odbyt płyn zawierający bar. Następnie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie w celu wykrycia wszelkich nietypowych objawów. Barium świeci w tym badaniu obrazowym.

Angiografia.

Lekarze wstrzykują barwnik do żyły przed wykonaniem tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Barwnik pomaga pokazać, gdzie znajduje się problem. W niektórych przypadkach lekarze wykorzystują angiografię do wstrzyknięcia leku, który może powstrzymać krwawienie.

Skanowanie z użyciem radionuklidów.

Lekarze mogą wykorzystać tę technikę badania przesiewowego do znalezienia miejsc krwawienia, zwłaszcza w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Zanim lekarz za pomocą specjalnej kamery wykona zdjęcia narządów, pacjent otrzyma zastrzyk z niewielkiej ilości nieszkodliwego materiału radioaktywnego.

Jak się leczy?

Większość przypadków można leczyć. Plan zależy od tego, co jest przyczyną krwawienia.

Można wykonać endoskopię. Na przykład, jeśli krwawienie występuje z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lekarz może być w stanie je opanować, wstrzykując lek bezpośrednio w problematyczne miejsce, używając endoskopu do prowadzenia igły. Lekarz może również użyć ciepła do leczenia (lub kauteryzacji) obszaru krwawienia i otaczającej tkanki przez endoskop lub założyć klips na krwawiące naczynie krwionośne.

Te techniki nie zawsze są wystarczające. Czasami konieczna jest operacja.

Po opanowaniu krwawienia może być konieczne przyjmowanie leków, aby zapobiec jego nawrotom.

Codzienne zmiany, które należy wprowadzić przy EPI

0

Ułatw sobie życie z EPI dzięki mądremu dostosowaniu diety i rutyny.

Codzienne zmiany wprowadzane dzięki EPI

Next Video

Możliwości leczenia EPI

W leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki lekarz może zalecić stosowanie enzymów, suplementów i zmianę stylu życia.

Dowiedz się więcej Historia

Twoja trzustka a EPI

Dowiedz się, jak pracuje trzustka, gdy cierpisz na zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki.

Artykuł

Co to jest zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki?

Choroba ta może wystąpić, gdy trzustka nie pracuje tak, jak powinna, pomagając organizmowi w trawieniu pokarmu.

Artykuł

Czy to może być coś innego?

EPI może być trudne do odróżnienia od innych chorób przewodu pokarmowego, ale lekarz może zastosować kilka testów, które mogą potwierdzić diagnozę.

Przewodnik po zdrowiu

Pytania do lekarza

Przynieś tę listę na następną wizytę lekarską, aby uzyskać potrzebne odpowiedzi na temat EPI.

Objawy biegunki: Kiedy są czymś poważniejszym?

0

Jeśli masz biegunkę, jak rozpoznać, czy powinieneś ją przeczekać, czy szukać pomocy lekarskiej? Dowiedz się, które objawy są normalne, a które mogą wymagać uwagi lekarza.

Zwykłe objawy

Biegunka daje o sobie znać kilkoma pilnymi wizytami w toalecie w krótkim czasie. Biegunkę można rozpoznać po tym, że dwa lub więcej razy dziennie oddajesz luźny, wodnisty stolec.

Mogą również wystąpić:

  • Skurcze

  • Ból brzucha

  • Wzdęcia

  • Nudności

  • Gorączka

  • Wymioty

Nawet bez leków biegunka zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 48 godzin. Najważniejsze rzeczy, które możesz zrobić w tym czasie to:

  • Utrzymywać odpowiednie nawodnienie organizmu podczas trwania biegunki.

  • Unikaj pokarmów, które mogą pogorszyć objawy.

Unikaj odwodnienia

Może ono wystąpić tuż po biegunce, zwłaszcza gdy objawy utrzymują się długo lub gdy wystąpią wymioty.

Gdy tylko zorientujesz się, że zbliża się biegunka, priorytetem powinno być przyjmowanie płynów.

Gdy masz biegunkę, pij dużo wody. Podawaj także płyny, które podniosą poziom sodu i elektrolitów. Przykłady obejmują:

  • Bulion

  • Zupa

  • Owoce i soki owocowe

Kiedy objawy stają się poważne

Większość przypadków biegunki to nic innego, jak tylko krótkotrwała niedogodność. Czasami jednak są one sygnałem poważnego stanu.

Jeśli biegunka u dziecka trwa dłużej niż 24 godziny, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli trwa ona dłużej niż 3 dni, umów się na wizytę.

Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

  • Silny ból brzucha lub odbytnicy

  • Krew w stolcu

  • Czarne, smoliste stolce

  • Wysoka gorączka (powyżej 101,3 F)

  • Oznaki odwodnienia

Mogą to być sygnały ostrzegawcze, takie jak:

  • Zakażenie

  • Zapalne choroby jelit

  • Zapalenie trzustki

  • Rak okrężnicy

Należy również poinformować lekarza o biegunce, jeśli chorujesz na raka lub niedawno byłeś leczony z powodu tego nowotworu.

Kiedy biegunka nie chce ustąpić

Jeśli po 4 tygodniach nadal masz biegunkę, oznacza to, że masz biegunkę przewlekłą.

Aby ustalić przyczynę, lekarz będzie chciał poznać twoje objawy i historię choroby. Jeśli będziesz w stanie powiedzieć, jak najwięcej skorzystasz z wizyty:

  • Od jak dawna masz biegunkę

  • Czy biegunka pojawia się i znika, czy jest ciągła

  • Jeśli uważasz, że pewne pokarmy i sytuacje poprawiają lub pogarszają sytuację

  • Jeśli Twój stolec jest krwawy, oleisty, tłusty lub wodnisty

  • Inne występujące objawy i jak długo je odczuwasz

  • Jeśli w twojej rodzinie występowały przypadki przewlekłej biegunki

  • Miejsca, do których ostatnio podróżowałeś

  • Niezwykłe potrawy, których próbowałeś w ostatnim czasie

  • Wszelkie przyjmowane przez Ciebie leki lub suplementy

  • Jeśli znacznie straciłeś na wadze

?

5 wskazówek dietetycznych dla osób z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki (EPI)

0

Złagodź objawy EPI dzięki 5 sprytnym i prostym wskazówkom dietetycznym. Dzięki nim trawienie może przebiegać łagodniej.

Najlepsza żywność dla EPI

Następny pokaz slajdów

Łagodzenie bólu brzucha

Czy borykasz się z bólem brzucha spowodowanym niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki? Te codzienne wskazówki mogą pomóc złagodzić dyskomfort.

Dowiedz się więcej Wideo

Udane podróże z EPI

Należy opracować plan postępowania w przypadku wystąpienia objawów EPI w podróży. Poniższe wskazówki mogą złagodzić niepokój związany z podróżą do nowego miejsca.

Wideo

EPI – wyjaśnienie

Dowiedz się, w jaki sposób stan zapalny trzustki może zakłócać trawienie i prowadzić do poważniejszych problemów.

Wideo

Codzienne zmiany, których możesz dokonać

Ułatw sobie życie z EPI dzięki mądremu dostosowaniu diety i rutyny.

Wideo

Opcje leczenia EPI

W leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki lekarz może zalecić stosowanie enzymów, suplementów i zmianę stylu życia.

Niewydolność endokrynna trzustki (EPI) Objawy

0

Jakie są objawy tego zaburzenia trawienia? I jakich witamin może Ci brakować?

Objawy EPI

Next Video

Co jeść, aby uzyskać EPI

Złagodź objawy EPI dzięki 5 sprytnym i prostym wskazówkom dietetycznym. Mogą one sprawić, że trawienie będzie przebiegać łagodniej.

Zobacz więcej Pokaz slajdów

Zmniejsz ból brzucha

Czy borykasz się z bólem brzucha spowodowanym niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki? Te codzienne wskazówki mogą pomóc złagodzić dolegliwości.

Wideo

Skuteczne podróżowanie z EPI

Należy opracować plan postępowania w przypadku wystąpienia objawów EPI w podróży. Poniższe wskazówki mogą złagodzić niepokój związany z podróżą do nowego miejsca.

Wideo

EPI – wyjaśnienie

Dowiedz się, w jaki sposób stan zapalny trzustki może zakłócać trawienie i prowadzić do poważniejszych problemów.

Wideo

Codzienne zmiany, których możesz dokonać

Ułatw sobie życie z EPI dzięki mądremu dostosowaniu diety i rutyny.

Zapalenie trzustki: Objawy, przyczyny, diagnostyka, leczenie, testy

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat zapalenia trzustki, w tym przyczyn, objawów, diagnostyki, leczenia, czynników ryzyka i zapobiegania.

Zapalenie trzustki to choroba, w której dochodzi do zapalenia trzustki.

Trzustka jest dużym gruczołem znajdującym się za żołądkiem i obok jelita cienkiego. Trzustka spełnia dwie główne funkcje:

  • Uwalnia silne enzymy trawienne do jelita cienkiego, które pomagają w trawieniu pokarmu.

  • Uwalnia insulinę i glukagon do krwiobiegu. Hormony te pomagają organizmowi kontrolować sposób, w jaki wykorzystuje on pożywienie do produkcji energii.

Trzustka może zostać uszkodzona, jeśli enzymy trawienne zaczną działać zanim trzustka je uwolni.

Jakie są rodzaje zapalenia trzustki?

Istnieją dwie formy zapalenia trzustki: ostra i przewlekła.

  • Ostre zapalenie trzustki to nagły stan zapalny, który trwa przez krótki czas. Może przybierać postać od lekkiego dyskomfortu do ciężkiej, zagrażającej życiu choroby. Większość osób z ostrym zapaleniem trzustki całkowicie wraca do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego leczenia. W ciężkich przypadkach ostre zapalenie trzustki może powodować krwawienie, poważne uszkodzenia tkanek, infekcje i torbiele. Ciężkie zapalenie trzustki może również uszkodzić inne ważne dla życia narządy, takie jak serce, płuca i nerki.

  • Przewlekłe zapalenie trzustki to długotrwały stan zapalny. Najczęściej występuje po przebytym epizodzie ostrego zapalenia trzustki. Inną ważną przyczyną jest picie dużej ilości alkoholu przez długi okres czasu. Uszkodzenia trzustki spowodowane nadużywaniem alkoholu mogą nie powodować objawów przez wiele lat, ale potem mogą nagle wystąpić poważne objawy zapalenia trzustki.

Jakie są objawy zapalenia trzustki?

Objawy ostrego zapalenia trzustki

  • Gorączka

  • Wyższa częstość akcji serca

  • Nudności i wymioty

  • Opuchnięty i tkliwy brzuch

  • Ból w górnej części brzucha, który przechodzi w plecy. Jedzenie może pogorszyć dolegliwości, szczególnie pokarmy o dużej zawartości tłuszczu.

Objawy przewlekłego zapalenia trzustki

Objawy przewlekłego zapalenia trzustki są podobne do objawów ostrego zapalenia trzustki. Mogą jednak wystąpić również:

  • Stały ból w górnej części brzucha, promieniujący do pleców. Ból ten może powodować niepełnosprawność.

  • Biegunka i utrata wagi, ponieważ trzustka nie wydziela wystarczającej ilości enzymów do rozkładania pokarmu

  • Skurcz żołądka i wymioty

Jakie są przyczyny i czynniki ryzyka zapalenia trzustki?

Przyczyny ostrego zapalenia trzustki obejmują:

  • Choroby autoimmunologiczne

  • Picie dużej ilości alkoholu

  • Zakażenia

  • Kamienie żółciowe

  • Leki

  • Zaburzenia metaboliczne

  • Chirurgia

  • Urazy

U 15% osób z ostrym zapaleniem trzustki przyczyna jest nieznana.

Przyczyny przewlekłego zapalenia trzustki obejmują:

  • Mukowiscydoza

  • Choroby trzustki w wywiadzie rodzinnym

  • Kamienie żółciowe

  • Wysoki poziom trójglicerydów

  • Długotrwałe spożywanie alkoholu

  • Leki

W około 20% do 30% przypadków przyczyna przewlekłego zapalenia trzustki jest nieznana. Osoby z przewlekłym zapaleniem trzustki to zazwyczaj mężczyźni w wieku 30-40 lat.

Czy zapalenie trzustki może powodować powikłania?

Zapalenie trzustki może powodować poważne powikłania, w tym:

  • Cukrzyca, jeśli dojdzie do uszkodzenia komórek produkujących insulinę

  • Zakażenie trzustki

  • Niewydolność nerek

  • Niedożywienie, gdy organizm nie jest w stanie uzyskać wystarczającej ilości składników odżywczych ze spożywanego pokarmu z powodu braku enzymów trawiennych

  • Rak trzustki

  • Martwica trzustki, kiedy tkanki obumierają, ponieważ trzustka nie otrzymuje wystarczającej ilości krwi

  • Problemy z oddychaniem, gdy zmiany chemiczne w organizmie wpływają na płuca

  • Pseudocysty, kiedy płyn zbiera się w kieszonkach na trzustce. Mogą one pękać i ulegać zakażeniu.

Jak rozpoznaje się zapalenie trzustki?

Aby sprawdzić, czy doszło do ostrego zapalenia trzustki, lekarz prawdopodobnie uciśnie okolice brzucha, aby sprawdzić, czy jest on tkliwy, a także sprawdzi, czy nie ma niskiego ciśnienia krwi, niskiej gorączki i szybkiego pulsu.

W celu zdiagnozowania przewlekłego zapalenia trzustki, zdjęcia rentgenowskie lub badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, mogą wykazać, czy trzustka jest zwapniona. Lekarz pobierze próbki krwi i sprawdzi, czy w stolcu nie ma nadmiaru tłuszczu, co jest oznaką, że trzustka nie wytwarza już wystarczającej ilości enzymów do przetwarzania tłuszczu. Możliwe, że pacjent zostanie poddany badaniu czynności trzustki, aby sprawdzić, jak dobrze trzustka uwalnia enzymy trawienne. Można także sprawdzić, czy u pacjenta nie występuje cukrzyca.

Aby zdiagnozować ostre zapalenie trzustki, lekarz bada krew w celu określenia poziomu dwóch enzymów trawiennych: amylazy i lipazy. Wysoki poziom tych dwóch enzymów oznacza, że prawdopodobnie masz ostre zapalenie trzustki. Lekarz bada również krew pod kątem obecności białych krwinek, poziomu cukru we krwi, wapnia oraz czynności wątroby.

Inne badania mogą obejmować:

  • Badanie czynności trzustki, aby stwierdzić, czy trzustka wytwarza odpowiednie ilości enzymów trawiennych

  • Ultrasonografia, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, które wykonują obrazy trzustki w celu określenia stopnia zapalenia, przyczyn, takich jak problemy z drogami żółciowymi i kamica żółciowa, oraz powikłań, takich jak torbiele.

  • ERCP, w którym lekarz używa długiej rurki z kamerą na końcu, aby obejrzeć przewody trzustkowe i żółciowe

  • Biopsja, podczas której lekarz za pomocą igły pobiera z trzustki mały fragment tkanki do badań

W niektórych przypadkach lekarz może wykonać badanie krwi i kupy w celu potwierdzenia diagnozy. Może również wykonać test tolerancji glukozy, aby zmierzyć stopień uszkodzenia komórek trzustki wytwarzających insulinę.

Jak leczy się zapalenie trzustki?

Leczenie ostrego zapalenia trzustki

Jeśli masz atak ostrego zapalenia trzustki, możesz otrzymać silne leki przeciwbólowe. Może być konieczne opróżnienie żołądka za pomocą rurki wprowadzonej przez nos. Jeśli atak jest długotrwały, możesz być karmiony i nawadniany dożylnie (przez żyłę).

Prawdopodobnie będziesz musiał pozostać w szpitalu, gdzie leczenie może obejmować:

  • Antybiotyki, jeśli trzustka jest zakażona

  • Płyny dożylne (IV) podawane przez igłę

  • Dieta niskotłuszczowa lub post. Konieczne może być przerwanie jedzenia, aby trzustka mogła się zregenerować. W takim przypadku będziesz otrzymywać pożywienie przez rurkę do karmienia.

  • Leki przeciwbólowe

Jeśli przypadek jest poważniejszy, leczenie może obejmować:

  • Endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ECPW) – zabieg polegający na wprowadzeniu rurki przez gardło do żołądka i górnego odcinka jelita w celu usunięcia kamieni żółciowych, jeśli blokują one przewody żółciowe lub trzustkowe. W celu usunięcia kamieni w przewodzie żółciowym wykonuje się małe nacięcie lub wprowadza się do przewodu plastikową rurkę zwaną stentem, aby udrożnić przewód.

  • Operacja pęcherzyka żółciowego, jeśli przyczyną zapalenia trzustki były kamienie żółciowe

  • Operacja trzustki w celu usunięcia płynu, martwej lub chorej tkanki

Leczenie przewlekłego zapalenia trzustki

W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki lekarz skoncentruje się na leczeniu bólu – chroniąc przed ewentualnym uzależnieniem od leków przeciwbólowych wydawanych na receptę – oraz obserwując, czy nie występują powikłania wpływające na trawienie. Pacjent może zostać poddany terapii zastępczej enzymami trzustkowymi, aby przywrócić zdolność przewodu pokarmowego do trawienia składników odżywczych; prawdopodobnie zmniejszy to również częstotliwość nowych ataków.

Może być konieczne:

  • Insulina w leczeniu cukrzycy

  • Leki przeciwbólowe

  • Enzymy trzustkowe, które pomagają organizmowi uzyskać odpowiednią ilość składników odżywczych z pożywienia

  • Operacje lub zabiegi mające na celu złagodzenie bólu, ułatwienie drenażu lub leczenie niedrożności

Wstrzyknięcie środków znieczulających do nerwów w pobliżu kręgosłupa może przynieść ulgę w bólu. Jeśli ból nie reaguje na leki lub blokady nerwów, uszkodzona tkanka trzustki może zostać usunięta chirurgicznie, ale tylko w ostateczności.

Jak zapobiegać zapaleniu trzustki?

Ponieważ wiele przypadków zapalenia trzustki jest spowodowanych nadużywaniem alkoholu, profilaktyka często polega na ograniczeniu ilości wypijanego alkoholu lub niepiciu w ogóle. Jeśli picie alkoholu stanowi problem, należy porozmawiać z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia na temat ośrodka leczenia uzależnienia od alkoholu. Pomocna może być także grupa wsparcia, taka jak Anonimowi Alkoholicy.

Rzuć palenie, stosuj się do zaleceń lekarza i dietetyka dotyczących diety oraz przyjmuj leki, dzięki czemu ataki zapalenia trzustki będą rzadsze i łagodniejsze.

Hemoroidektomia: rodzaje zabiegów chirurgicznych w celu usunięcia hemoroidów

0

W wielu przypadkach hemoroidy mogą być skutecznie leczone za pomocą diety, odpowiedniej higieny i leków miejscowych. Czasami jednak konieczna może okazać się operacja. Dowiedz się więcej.

Istnieją również zabiegi, które je zmniejszają lub usuwają, np. z użyciem lasera, które można wykonać w gabinecie lekarskim. Mimo że zabiegi te mogą być mniej bolesne i wiązać się z mniejszą liczbą powikłań, operacja chirurgiczna może być lepszym wyborem w dłuższej perspektywie, zwłaszcza jeśli hemoroidy są duże, bardzo bolesne lub krwawiące.

Operacja hemoroidów jest w większości przypadków bezpieczna i skuteczna. Jednak nadal będziesz musiał stosować dietę bogatą w błonnik, unikać zaparć i dbać o swoją pupę, aby zapobiec kolejnym zaostrzeniom hemoroidów.

Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, co jest odpowiednie dla Ciebie.

Hemoroidektomia

Operacja usunięcia hemoroidów nazywana jest hemoroidektomią. Lekarz wykonuje małe nacięcia wokół odbytu, aby je wyciąć.

Pacjent może otrzymać znieczulenie miejscowe (operowany obszar jest znieczulony, a pacjent jest przytomny, ale zrelaksowany) lub znieczulenie ogólne (pacjent jest usypiany). Hemoroidektomia jest często zabiegiem ambulatoryjnym i zwykle pacjent może wrócić do domu tego samego dnia.

Ponieważ okolica cięć jest bardzo wrażliwa i konieczne może być założenie szwów, może być ona po zabiegu tkliwa i bolesna.

Rekonwalescencja trwa najczęściej około 2 tygodni, ale powrót do normalnego stanu może potrwać nawet od 3 do 6 tygodni.

Postępowanie w przypadku wypadnięcia i hemoroidów (PPH)

Zabieg PPH nazywany jest także zszywaną hemoroidektomią. Lekarz użyje urządzenia przypominającego zszywacz, aby zmienić położenie hemoroidów i odciąć ich dopływ krwi. Bez krwi hemoroidy w końcu skurczą się i obumrą.

W ten sposób można leczyć hemoroidy, które uległy lub nie uległy wypadnięciu, czyli zsunęły się z odbytu.

Zabieg ten polega na przesunięciu hemoroida w miejsce, gdzie znajduje się mniej zakończeń nerwowych, dlatego jest mniej bolesny niż tradycyjna hemoroidektomia. Ponadto pacjent szybciej wraca do zdrowia, mniej krwawi i swędzi. Na ogół występuje też mniej powikłań.

Podwiązanie tętnicy hemoroidalnej i rektalna naprawa odbytu (HAL-RAR)

Podwiązanie tętnicy hemoroidalnej i naprawa odbytu (HAL-RAR) to nowa procedura, w której miniaturowy czujnik dopplerowski jest wprowadzany do odbytu w celu wykrycia tętnic doprowadzających krew do hemoroidów.

Chirurg może zlokalizować tętnice doprowadzające krew do hemoroidów i podwiązać je, aby odciąć dopływ krwi. Hemoroidy ulegają zmniejszeniu niemal natychmiast, a w ciągu kilku tygodni przestają być zauważalne. Zabieg jest skuteczny i praktycznie bezbolesny.

Po operacji hemoroidów

Najczęstszą dolegliwością jest ból, zwłaszcza podczas robienia kupy. Jeśli lekarz stwierdzi, że jest to wskazane, możesz przyjmować leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak acetaminofen, aspiryna lub ibuprofen. Pomocne może być także wzięcie ciepłej kąpieli.

Środki zmiękczające stolec mogą ułatwić zrobienie kupy.

Ryzyko

Jest to zabieg bardzo powszechny i uważany za bezpieczny. Jednak każdy zabieg chirurgiczny wiąże się z pewnym ryzykiem, w tym:

  • Krwawienie

  • Zakażenie

  • Reakcja na znieczulenie

Z powodu obrzęku lub skurczów mięśni możesz mieć problemy z późniejszym sikaniem.

Jeśli podczas operacji dojdzie do uszkodzenia zwieracza odbytu, może dojść do przypadkowego wypróżnienia lub wycieku gazów, co jest stanem zwanym nietrzymaniem stolca.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Bardzo silnie krwawisz

  • Nie mogą zrobić siusiu lub kupy

  • Mieć gorączkę