Strona główna Blog Strona 2589

Synbiotyki: Co warto wiedzieć

0

Synbiotyki to mieszanki probiotyków ("dobrych" bakterii jelitowych) i prebiotyków (niestrawnych włókien, które pomagają tym bakteriom rosnąć). Dowiedz się więcej o tym, czym są i jak mogą pomóc Twojemu organizmowi.

Synbiotyki to mieszanki probiotyków (pomocnych bakterii jelitowych) i prebiotyków (niestrawnych włókien, które pomagają tym bakteriom rosnąć). Dokładniej mówiąc, są to kombinacje tych dwóch składników, które działają razem (synergicznie) w przewodzie pokarmowym.

Idea synbiotyków polega na tym, że prebiotyki pomagają probiotykom przetrwać w jelitach. Może to pomóc zrównoważyć poziom bakterii jelitowych, co korzystnie wpływa na zdrowie jelit, metabolizm i układ odpornościowy.

Synbiotyki można otrzymywać w postaci suplementów lub w żywności. Naukowcy dodawali je do makaronów, napojów, słodyczy i jogurtów.

Korzyści zdrowotne wynikające z zastosowania synbiotyków

Uważa się, że synbiotyki pomagają organizmowi na kilka sposobów:

Zapalne choroby jelit (IBD). Naukowcy uważają, że synbiotyki mogą zmniejszyć stan zapalny jelit i pomóc w łagodzeniu objawów u osób z IBD.

Biegunka podróżnych. Choroba ta pojawia się po zjedzeniu lub wypiciu skażonej żywności i wody, zazwyczaj podczas pobytu w miejscu o odmiennych praktykach sanitarnych. Powoduje ona skurcze i biegunkę. Synbiotyki mogą pomóc w zapobieganiu tej chorobie.

Nietolerancja laktozy. Osoby cierpiące na tę przypadłość mają takie objawy, jak wzdęcia, biegunka, ból brzucha i gazy po zjedzeniu lub wypiciu produktów mlecznych. Dzieje się tak, ponieważ nie mogą one prawidłowo strawić cukru występującego w mleku, zwanego laktozą. Badania wykazały, że synbiotyki mogą zmniejszyć te objawy.

Funkcja immunologiczna. Połączenie prebiotyków i probiotyków może korzystnie wpłynąć na układ odpornościowy. Potrzeba więcej badań na ten temat, ale badania wykazały, że synbiotyki poprawiły funkcjonowanie układu odpornościowego szczurów.

Otyłość i hiperglikemia. W jednym z badań osoby z otyłością, które jadły makaron z synbiotykami raz dziennie przez 12 tygodni, miały mniej objawów zapalenia i lepszy poziom cholesterolu. A uczestnicy badania z wysokim poziomem cukru we krwi mieli niższy poziom hormonu związanego z opornością na insulinę, cukrzycą typu 2 i otyłością.

Ograniczenia stosowania synbiotyków

Choć badania laboratoryjne wskazują, że synbiotyki przynoszą wiele korzyści, potrzeba znacznie więcej badań nad ich faktycznym wpływem na organizm ludzki.

Naukowcy stoją również przed pewnymi wyzwaniami związanymi z dostarczeniem ich konsumentom. Muszą wymyślić, jak utrzymać aktywność probiotyków, gdy znajdują się na półce sklepowej. Muszą też znaleźć sposób na zapewnienie, że produkty zawierają wystarczającą ilość żywych probiotyków, aby były przydatne.

Ponieważ produkty symbiotyczne są uznawane za suplementy diety, nie podlegają ścisłym regulacjom FDA. Dlatego mogą nie być badane pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności. Przed wypróbowaniem nowego suplementu zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Caput Medusae: Przyczyny, diagnostyka i leczenie

0

Caput medusae to skupisko obrzękniętych żył w jamie brzusznej. Dowiedz się, co powoduje, objawy Caput medusae, i więcej.

Termin caput medusae oznacza po łacinie głowę Meduzy. Meduza była postacią z mitologii, która miała węże jako włosy. Nabrzmiałe żyły mogą wyglądać jak węże wyrastające z węzła pośrodku, który luźno przypomina głowę.

Co powoduje Caput Medusae?

Pojawienie się obrzękniętych żył wokół pępka jest objawem zaburzeń krążenia. Główną przyczyną caput medusae jest nadciśnienie wrotne, czyli wzrost ciśnienia w żyle wrotnej. Jest to żyła, która transportuje krew z przewodu pokarmowego do wątroby.

Kiedy żyła wrotna jest zablokowana, zwiększa się objętość krwi w otaczających ją naczyniach krwionośnych, które przekształcają się w żylaki. Wybrzuszają się one i stają się widoczne pod skórą. Żylaki są również bardziej kruche niż typowe żyły i podatne na krwawienie.

W niektórych przypadkach skrzep krwi może spowodować zablokowanie żyły wrotnej. Częściej nadciśnienie w żyle wrotnej jest objawem uszkodzenia wątroby. Zapalenie wątroby, nadużywanie alkoholu lub inne rodzaje uszkodzeń wątroby powodują tworzenie się tkanki bliznowatej na wątrobie. Blizny te ograniczają przepływ krwi do wątroby i powodują cofanie się krwi w żyle wrotnej.

Widoczny caput medusae może nie powodować bólu ani dyskomfortu. Nadciśnienie wrotne i choroba wątroby mają oprócz poszerzenia żył także inne zauważalne objawy. Mogą wystąpić również:?

Krwawienie w przewodzie pokarmowym: Jeśli nabrzmiałe żyły pękną i spowodują krwawienie wewnętrzne, mówi się o krwawiących żylakach. Jest to nagły przypadek medyczny. Mogą wystąpić takie objawy, jak czarne, smoliste stolce lub krew w stolcu. Jeśli krew nagromadzi się w żołądku, możesz wymiotować. ?

Obrzęk brzucha. Może wystąpić wodobrzusze, czyli nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.

Encefalopatia: Słaba czynność wątroby może powodować dezorientację i problemy z pamięcią.

Nietypowa morfologia krwi. Może występować zmniejszona liczba płytek krwi lub niska liczba białych krwinek. Może to mieć wpływ na funkcje odpornościowe.

Diagnozowanie przyczyny Caput Medusae

Jeśli cierpisz na caput medusae, powinieneś porozmawiać z lekarzem. Podczas wizyty lekarz będzie musiał ustalić przyczynę zablokowania żyły wrotnej. Lekarz zapyta o stan zdrowia pacjenta, w tym o ewentualne występowanie chorób wątroby w przeszłości. Może także wykonać następujące badania:

  • Badania krwi

  • Testy oceniające funkcje umysłowe

  • Testy oceniające czynność serca

  • Badania obrazowe, takie jak USG

  • Endoskopia, kamera używana do badania górnego odcinka przewodu pokarmowego

Leczenie Caput Medusae i jego przyczyny

Leczenie Caput Medusae zależy od tego, jakie inne objawy występują u pacjenta i jakie są ich przyczyny.

Zmiana stylu życia. Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, lekarz zasugeruje zmiany w diecie i stylu życia w celu zminimalizowania objawów. Prawdopodobnie poprosi o zaprzestanie picia alkoholu i przyjmowania leków rekreacyjnych. Konieczne może być zastosowanie diety niskosodowej. Przed rozpoczęciem przyjmowania nowych leków należy porozmawiać z lekarzem, aby upewnić się, że nie zaszkodzą one dodatkowo wątrobie.

Leczenie krwawienia. Krwawienie wewnętrzne z pękniętej żyły jest stanem nagłym. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia wewnętrznego należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Lekarz poda leki, które spowolnią krwawienie. Może być konieczna transfuzja krwi w celu uzupełnienia utraconej krwi. Lekarz prawdopodobnie będzie musiał także wykonać endoskopię, aby zlokalizować źródło krwawienia i upewnić się, że zostało ono zatrzymane. Lekarze mogą również zamknąć pęknięcia w żyłach podczas wykonywania tych czynności.

Operacja. Jeśli mniej inwazyjne środki nie powstrzymają krwawienia lub jeśli krwawienia powtarzają się, konieczna może być operacja mająca na celu naprawę uszkodzeń i zmianę przebiegu naczyń krwionośnych. Lekarze umieszczą w jamie brzusznej rurkę, zwaną shuntem, aby przekierować większość krwi, która w normalnych warunkach trafiałaby do wątroby. Zamiast tego będzie ona płynąć do innej części układu krążenia. Powoduje to zmniejszenie ciśnienia w żyle wrotnej.

Przeszczep wątroby. Jeśli nadciśnienie wrotne jest spowodowane ciężkim uszkodzeniem wątroby, może być Pani/Pan kandydatem do przeszczepu wątroby. Lekarz poinformuje pacjenta, czy należy rozważyć tę opcję.

Jeśli masz caput medusae, porozmawiaj z lekarzem na temat leczenia. Jeśli podejrzewasz u siebie krwawienie wewnętrzne, natychmiast szukaj pomocy medycznej.

Środki zaradcze na nudności: Co robić i kiedy zgłosić się do lekarza

0

Poznaj domowe sposoby i metody leczenia, które pomogą złagodzić objawy nudności i przyspieszyć powrót do zdrowia.

Uczucie mdłości może być spowodowane przez wiele czynników, takich jak:?

  • Chemioterapia ?

  • Niepokój emocjonalny

  • Zatrucie pokarmowe

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka lub zapalenie błony śluzowej żołądka

  • Migrena

  • Poranna choroba

  • Choroba lokomocyjna

  • Grypa żołądkowa

Nudności nie są chorobą, ale częstym objawem wielu schorzeń, od infekcji bakteryjnych lub wirusowych po problemy z narządami wewnętrznymi, np. z mózgiem. Niektóre leki wymieniają mdłości jako działanie niepożądane lub efekt uboczny.

Środki zaradcze i sposoby leczenia nudności

W większości przypadków mdłości nie są powodem do niepokoju. Istnieją jednak działania, które można podjąć, aby zminimalizować to nieprzyjemne uczucie.

Nawodnienie

Ponieważ mdłości powodują rozstrój żołądka, spożywanie pokarmów może tymczasowo pogorszyć sytuację. Dieta złożona z klarownych płynów może dostarczyć organizmowi cukru, soli i niektórych składników odżywczych, których potrzebuje on do czasu, gdy będzie mógł ponownie spożywać pokarmy stałe. Czyste płyny są łatwe do strawienia i nie obciążają dodatkowo żołądka ani jelit.

Najlepsze rzeczy do picia w przypadku mdłości to:

  • Czysty rosół

  • Klarowne soki

  • Klarowne napoje dla sportowców

  • Bezbarwne napoje bezalkoholowe, takie jak piwo imbirowe, lemon-lime soda lub club soda

  • Kawa lub herbata bez mleka

  • Zwykłe lody popsicles

  • Woda

Należy unikać napojów alkoholowych, produktów mlecznych, napojów typu smoothie i soków warzywnych.

Jeśli nudności powodują częste wymioty, lekarze mogą zastosować doustną terapię nawadniającą, która polega na piciu roztworu nawadniającego, zastępującego utracone minerały i płyny ustrojowe.

Herbata miętowa

Ponieważ herbata z mięty pieprzowej zawiera szereg witamin, minerałów i przeciwutleniaczy, stosuje się ją na wiele różnych dolegliwości. Jednym z najbardziej znanych tradycyjnych zastosowań mięty pieprzowej jest łagodzenie mdłości poprzez uspokajanie żołądka. Mięta pieprzowa w postaci olejku i w aromaterapii była badana jako środek na mdłości u kobiet w ciąży.

Aby przygotować taką herbatę, należy zaparzyć 1 łyżeczkę suszonych liści mięty pieprzowej w filiżance wrzącej wody, a po kilkunastu minutach przecedzić. Kiedy napar osiągnie bezpieczną temperaturę do picia, popijaj go powoli i pozwól, aby zaczął działać.

Imbir

Imbir to zioło, które jest powszechnie stosowane ze względu na swoje właściwości lecznicze. Liczne badania wykazały, że przyjmowanie sproszkowanych kapsułek imbiru lub skoncentrowanego syropu imbirowego może zmniejszyć nudności i wymioty wywołane chemioterapią.

Chociaż niektóre kobiety zgłaszają zgagę lub refluks podczas przyjmowania imbiru, jest on uważany za bezpieczny i skuteczny środek na poranne nudności związane z ciążą. Może on również wspomagać trawienie i przepływ śliny.

Świeży korzeń imbiru można znaleźć w sklepie spożywczym, można też kupić suplementy imbiru.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Chociaż nudności często nie są poważne, należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wymioty trwają dłużej niż dwa dni w przypadku dorosłych, dłużej niż 24 godziny w przypadku dzieci lub dłużej niż 12 godzin w przypadku niemowląt. Powinieneś także umówić się na wizytę, jeśli mdłości trwają dłużej niż miesiąc lub jeśli oprócz mdłości lub wymiotów doświadczasz niewyjaśnionej utraty wagi.

W czasie oczekiwania na rozmowę z lekarzem należy pamiętać o odpowiednim nawodnieniu, dużej ilości odpoczynku i spożywaniu mdłych posiłków. Obserwuj swoje objawy i zwracaj uwagę na wszelkie oznaki odwodnienia.

Pomoc doraźna

W przypadku wystąpienia nudności wraz z którymkolwiek z poniższych objawów ostrzegawczych, należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe lub lekarza pierwszego kontaktu albo udać się do najbliższego ośrodka pomocy doraźnej lub izby przyjęć:?

  • Ciemny mocz lub rzadkie oddawanie moczu

  • Zawroty głowy lub dezorientacja

  • Suchość w ustach i inne objawy odwodnienia

  • Silny ból brzucha

  • Ekstremalny ból głowy

  • Wysoka gorączka

  • Wielokrotne wymioty w okresie dłuższym niż 24 godziny

  • Powód, aby sądzić, że nudności i wymioty są spowodowane zatruciem pokarmowym

  • Ciężka sztywność karku

  • Krew w wymiocinach

Czy koktajle GI rzeczywiście mogą złagodzić niestrawność?

0

Koktajle żołądkowo-jelitowe są stosowane w celu złagodzenia niestrawności. Dowiedz się więcej o korzyściach z ich stosowania, możliwościach ich działania i nie tylko.

Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej o koktajlach żołądkowo-jelitowych, z czego są zrobione, jak mogą Ci pomóc i nie tylko.

Co to jest koktajl GI?

Koktajl żołądkowo-jelitowy to mieszanka leków, którą często podaje się na oddziale ratunkowym (ED) w przypadku objawów dyspepsji, zwanej również połykaniem.

Koktajle żołądkowo-jelitowe nie mają określonego zestawu składników, ponieważ mogą być sporządzane z różnych leków. Na ogół jednak zawierają następujące składniki:

  • lidokaina w postaci lepkiej (płynnej)

  • Środek zobojętniający

  • Środek przeciwcholinergiczny

Lepka lidokaina działa jak środek znieczulający, aby złagodzić ból, natomiast środek zobojętniający kwas żołądkowy neutralizuje kwas żołądkowy, aby złagodzić niestrawność i zgagę.

Lek przeciwcholinergiczny jest dodawany w celu leczenia wymiotów, nudności i innych objawów schorzeń przewodu pokarmowego. Może on również łagodzić skurcze i rozkurcze pęcherza moczowego, jelit i żołądka. Stosowany z lekami zobojętniającymi może również leczyć chorobę wrzodową lub żołądka.

Jakie schorzenia można leczyć za pomocą koktajlu żołądkowo-jelitowego?

Koktajle żołądkowo-jelitowe są przepisywane na oddziale ratunkowym w przypadku objawów niestrawności, takich jak ból w klatce piersiowej i brzuchu, po wykluczeniu poważniejszych przyczyn.

Do innych objawów niestrawności należą:

  • Uczucie pełności po posiłku

  • Uczucie sytości wcześniej niż zwykle podczas spożywania posiłku

  • Dyskomfort lub uczucie pieczenia w klatce piersiowej

Niestrawność nie jest chorobą, ale może być oznaką ukrytych problemów żołądkowo-jelitowych.

Niestrawność może być oznaką:

  • Zapalenia błony śluzowej żołądka, czyli zapalenia błony śluzowej żołądka.

  • Refluks kwaśny (znany również jako GERD i GER)

  • Gastropareza, stan, który spowalnia lub zatrzymuje ruchy mięśni w żołądku, przez co nie dochodzi do jego opróżnienia.

  • Rak żołądka

  • Choroba wrzodowa, kiedy na wewnętrznej stronie żołądka tworzą się otwarte owrzodzenia.

Niestrawność może być również spowodowana przez:

  • Dietą, jeśli jesz zbyt szybko, zbyt obficie lub zbyt dużo pikantnych potraw, pijesz zbyt dużo kawy lub napojów zawierających kofeinę. Niestrawność może również wystąpić w przypadku spożywania zbyt dużej ilości napojów alkoholowych.

  • Przyjmowanie niektórych rodzajów leków

  • Palenie papierosów

  • Ciągły stres

Czy koktajle GI działają?

Chociaż koktajle żołądkowo-jelitowe są powszechnie stosowane w leczeniu niestrawności, nie ma jednoznacznych, aktualnych dowodów wskazujących na ich szczególną skuteczność.

Niektóre badania sugerują, że koktajle żołądkowo-jelitowe są równie skuteczne jak zwykłe leki zobojętniające.

W badaniu z 2003 roku przeanalizowano trzy warianty koktajli żołądkowo-jelitowych podawanych zazwyczaj w przypadku niestrawności. 120 osób z niestrawnością podzielono na trzy grupy, z których każda otrzymała następujące leki:

  • środek zobojętniający kwas żołądkowy

  • Lek zobojętniający kwas żołądkowy i Donnatal (fenobarbital-hioscyamina-atropina-skopolamina), który jest lekiem przeciwcholinergicznym

  • Środek zobojętniający kwas żołądkowy, Donnatal i lepka lidokaina

Każdy pacjent oceniał swój dyskomfort przed i po zażyciu leków. Stwierdzono, że nie ma istotnej różnicy między trzema grupami po przyjęciu leków. Wydaje się to sugerować, że te dwa popularne rodzaje koktajli żołądkowo-jelitowych były tak samo skuteczne jak zwykłe leki zobojętniające.

Trudno jest również określić skuteczność koktajli żołądkowo-jelitowych, ponieważ ulga, jaką można uzyskać po ich zażyciu, może być spowodowana innymi lekami przyjmowanymi w tym samym czasie.

W jednym z badań przeprowadzonych w 1995 roku wzięto pod uwagę 97 pacjentów, którzy otrzymali koktajl żołądkowo-jelitowy na oddziale ratunkowym i stwierdzono, że 68% z nich otrzymało również leki narkotyczne, nitroglicerynę, leki przeciwwymiotne i aspirynę, a także inne leki.

Jednakowa liczba osób odczuwała ulgę w bólu po zastosowaniu samego koktajlu w porównaniu z zastosowaniem koktajlu wraz z innymi lekami. Ostatecznie, mimo że większość osób przyjmujących koktajle żołądkowo-jelitowe odczuwała mniejszy ból, trudno było oddzielić efekty działania koktajlu żołądkowo-jelitowego od efektów działania innych leków.

Skutki uboczne

Ze względu na zastosowane składniki koktajlu żołądkowo-jelitowego mogą wystąpić pewne działania niepożądane.

Efekty uboczne stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy. Mogą wystąpić pewne działania niepożądane związane z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, w tym:

  • Zaparcia

  • Biegunka

  • Skurcze żołądka

  • Blade lub białe wypróżnienia?

Leki zobojętniające zawarte w koktajlach żołądkowo-jelitowych mogą nie być wskazane w przypadku zapalenia jelit lub wyrostka robaczkowego.

Skutki uboczne lidokainy w postaci lepkiej. Możliwe działania niepożądane, które mogą wystąpić po zastosowaniu lidokainy w postaci lepkiej w koktajlach żołądkowo-jelitowych obejmują:

  • Nerwowość

  • Zmiany w widzeniu

  • Drżenia lub wstrząsy

  • Napady

  • Dezorientacja

  • Ból w klatce piersiowej

  • Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, swędzenie lub wysypka skórna. Może również wystąpić obrzęk warg, języka i twarzy.

Działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych. Po zastosowaniu leków przeciwcholinergicznych w koktajlach żołądkowo-jelitowych mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Suchość w jamie ustnej

  • Niewyraźne widzenie

  • Zwiększona częstość akcji serca

  • Dezorientacja

  • Zaburzenia uwagi

Aby uniknąć jakichkolwiek działań niepożądanych, należy porozmawiać z lekarzem o aktualnym stanie zdrowia i historii chorób. Dzięki temu będzie on wiedział, czego unikać lub co dostosować podczas przygotowywania koktajlu żołądkowo-jelitowego.

Objawy napadowej nocnej hemoglobinurii: Niedokrwistość, zakrzepy krwi, problemy z płytkami krwi

0

Napadowa nocna hemoglobinuria jest trudnym do zdiagnozowania zaburzeniem krwi. Dowiedz się więcej o objawach PNH.

Około połowa osób cierpiących na PNH ma charakterystyczny objaw: czerwonawe lub ciemne zabarwienie moczu. Dzieje się tak, ponieważ choroba powoduje rozpad czerwonych krwinek, co powoduje uwolnienie jasnoczerwonej hemoglobiny. Organizm pozbywa się tej hemoglobiny z moczem.

Jeśli powiesz lekarzowi o czerwonym lub ciemnym zabarwieniu moczu, może to ułatwić rozpoznanie PNH. Jednak u około połowy osób nie występuje ten objaw.

Ale PNH ma też inne objawy, które mogą pomóc tobie lub twojemu lekarzowi w ustaleniu rozpoznania:

Uszkodzone krwinki czerwone

U osób z PNH część układu odpornościowego atakuje nieprawidłowe czerwone krwinki, rozbijając je. Dzieje się tak, gdy gen (zwany PIGA) ulega mutacji w komórkach macierzystych szpiku kostnego. Kiedy komórki macierzyste ulegają mutacji, wytwarzają czerwone krwinki, które nie posiadają ważnego białka, które zazwyczaj chroni je przed układem odpornościowym.

Gdy czerwone krwinki ulegają rozpadowi, mogą powodować ciemne zabarwienie moczu, a także:

  • Skurcze mięśni

  • Kłopoty z połykaniem

  • Zaburzenia erekcji

  • Ból brzucha

  • Bóle głowy

  • Bóle głowy

  • Bóle głowy

  • Nieregularne lub szybkie bicie serca

  • Ból w klatce piersiowej

  • Problemy z oddychaniem podczas ćwiczeń

Anemia

Kiedy czerwone krwinki są niszczone szybciej niż organizm może je zastąpić, może wystąpić niedokrwistość, czyli niska liczba czerwonych krwinek. Osoby z PNH i niedokrwistością mogą mieć:

  • Bóle głowy

  • Brak energii

  • Duszność

  • Problemy z oddychaniem podczas lub po wysiłku fizycznym

  • Nieregularne bicie serca lub kołatanie serca

  • Blada skóra

  • Zawroty głowy lub światłowstręt

  • Kręcenie głową

  • Potrzeba większej ilości snu

  • Utrata wagi

Skrzepy krwi

Lekarze nie są pewni dlaczego, ale osoby z PNH często zbyt łatwo tworzą zakrzepy krwi. Może to wynikać z faktu, że osoby z PNH wytwarzają nieprawidłowe płytki krwi, co prowadzi do zwiększenia ilości zakrzepów.

Mogą one być niebezpieczne, ponieważ uniemożliwiają prawidłowy przepływ krwi i przenoszenie tlenu w organizmie. Skrzepy krwi mogą również całkowicie zablokować przepływ krwi do różnych narządów.

Może to prowadzić do zawału serca, udaru mózgu, uszkodzenia wątroby lub niewydolności narządów.

Co może sygnalizować zakrzep krwi? Jeśli skrzep krwi wpływa na:

  • Ręka lub noga, może stać się obolała, ciepła i bolesna

  • Wątroba, może wystąpić żółtaczka (żółta skóra i oczy), ból brzucha lub problemy z wątrobą

  • Mózg – może powodować bóle głowy lub problemy ze zdolnościami umysłowymi

  • Płuca, mogą wystąpić problemy z oddychaniem, skrócenie oddechu, kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej

Niska liczba płytek krwi

Oprócz czerwonych krwinek, komórki macierzyste szpiku kostnego wytwarzają płytki krwi i białe krwinki. U niektórych osób z PNH, zmutowane komórki macierzyste szpiku kostnego nie wytwarzają wystarczającej ilości zdrowych płytek krwi. Może to powodować problemy z krzepnięciem krwi. U pacjenta mogą wystąpić:

  • Łatwe powstawanie siniaków

  • Oznaki krwawienia pod skórą (takie jak małe czerwone plamki)

  • Silne krwawienie, nawet z niewielkich skaleczeń lub zadrapań

  • Problemy z zatrzymaniem krwawienia z drobnych skaleczeń lub zadrapań

  • Krwawienia z nosa

  • Dziąsła, które łatwo krwawią po zabiegu dentystycznym lub szczotkowaniu

  • Obfite miesiączki

?

Trzustka Annular: Przyczyny, objawy, opcje leczenia i inne informacje

0

Trzustka rogowa jest rzadkim schorzeniem, które dotyka trzustki. Dowiedz się o przyczynach, objawach i możliwościach leczenia tego schorzenia.

Eksperci uważają, że problem ten jest spowodowany niepełnym obrotem pączka trzustki w części brzusznej. Zadaniem trzustki jest uwalnianie insuliny w celu przekształcenia glukozy w energię. Wytwarza ona również enzymy, które pomagają w trawieniu.

Mimo że trzustka może nadal spełniać swoją rolę, dodatkowa tkanka może powodować problemy. Blokuje ona dwunastnicę, co prowadzi do złego trawienia pokarmu.

Objawy rakowatości trzustki

Objawy trzustki pierścieniowatej nie są powszechnie znane. Wynika to z faktu, że schorzenie to jest rzadkie i eksperci nie wiedzą, ile osób rodzi się z tym schorzeniem. Czasami jednak lekarze mogą wykryć wadę przed urodzeniem dziecka i u noworodków. W wykryciu wady pomaga prenatalne badanie ultrasonograficzne. Lekarze mogą również zaobserwować oznaki niedrożności jelit u noworodków.

W innych przypadkach schorzenie nie jest rozpoznawane ani diagnozowane aż do momentu, gdy objawy zaczynają się pojawiać w dzieciństwie lub w wieku dorosłym.

U niemowląt i młodszych dzieci choroba może dawać takie objawy, jak:

  • Nietolerancja pokarmowa – niemowlęta wypluwają więcej pokarmu niż zwykle

  • Opuchnięty brzuch

  • Wymioty

  • Przewlekły ból brzucha

  • Zbyt rzadkie wypróżnienia?

Stan ten jest również ściśle związany z zespołem Downa. Może również prowadzić do innych problemów, takich jak żółtaczka, ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki oraz choroba wrzodowa.

Diagnostyka trzustki pierścieniowatej

Jeśli masz trzustkę pierścieniowatą, lekarz będzie chciał poznać historię choroby. Interesują go informacje o wszelkich problemach wrodzonych, które mogły wystąpić w przeszłości. Aby postawić dokładną diagnozę, lekarz wykona kilka badań w celu potwierdzenia stanu zdrowia.

Badania, które pomogą zdiagnozować, czy masz trzustkę pierścieniowatą, obejmują:?

  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej

  • Tomografia komputerowa (CT)

  • Serie badań jelita cienkiego

  • Rezonans magnetyczny (MRI) jamy brzusznej

  • Zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej

Trzustka pierścieniowata dzieli się na kategorie w zależności od tego, jak wygląda:

  • Całkowita trzustka pierścieniowa: przewód pierścieniowy wydaje się otaczać drugą część dwunastnicy.

Niekompletna trzustka pierścieniowa: pierścień nie otacza całkowicie dwunastnicy i zamiast tego nadaje jej wygląd krokodylej szczęki.

Możliwe powikłania trzustki pierścieniowatej

Trzustka pierścieniowata może powodować takie problemy jak:

  • Zablokowanie dwunastnicy

  • Słaba wydolność wątroby

  • Wrzody w jelicie cienkim

  • Żółtaczka, kiedy skóra i białka oczu stają się żółte.

  • Nieprawidłowe połączenie między przełykiem a tchawicą.

  • Rak trzustki

Jeśli masz bóle brzucha, które nie ustępują, lub problemy z przełykaniem, zgłoś się do lekarza w celu wykonania badania diagnostycznego pierścienia trzustki.

Leczenie trzustki pierścieniowatej

Zanim lekarz zaleci leczenie, weźmie pod uwagę takie kwestie jak:

  • Ogólny stan zdrowia pacjenta obecnie i w przeszłości

  • Twój wiek

  • Stopień zaawansowania choroby

  • Jak dobrze organizm radzi sobie z określonymi lekami, terapiami i procedurami

  • Jak długo według nich będzie trwać choroba

  • Preferowana opcja leczenia?

W większości przypadków lekarz zaleci zabieg chirurgiczny. Podczas zabiegu chirurg usunie blokadę, jaką powoduje trzustka pierścieniowa, aby umożliwić jelitom cienkim normalne funkcjonowanie. Nie jest możliwe usunięcie tkanki trzustkowej z dwunastnicy, ponieważ w przypadku uszkodzenia tej tkanki, taki sam los spotka trzustkę. Z tego powodu usuwa się tylko blok.

Opcje chirurgiczne leczenia tego schorzenia obejmują duodenojejunostomię i gastrojejunostomię. Obie operacje wymagają od chirurga przecięcia jelita w miejscu, w którym tkanka trzustki blokuje jelito.

Później wykonuje się ponowne połączenie, aby połączyć dwie części jelita tuż poniżej miejsca zablokowania. Procedury te są preferowanymi opcjami leczenia ucisku dwunastnicy. Są one mało inwazyjne.

Po operacji można powrócić do regularnych nawyków żywieniowych, gdy powróci normalne wypróżnienie. Noworodki mogą nie być w stanie leżeć na brzuchu przez kilka dni po zabiegu. Czas powrotu do zdrowia zależy od stopnia zaawansowania choroby i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Zapobieganie rakowatości trzustki

Nie ma sposobu, aby zapobiec wystąpieniu trzustki pierścieniowatej. Jest to stan, do którego dochodzi podczas rozwoju w łonie matki. Możesz jednak podjąć kroki, aby zapewnić sobie zdrową ciążę i zdrowe dziecko.

Aby zapewnić sobie zdrową ciążę i zdrowe dziecko, możesz zrobić kilka rzeczy:

  • Upewnij się, że stosujesz zdrową dietę, obejmującą owoce, produkty pełnoziarniste i warzywa.

  • Regularnie odwiedzaj swojego lekarza na badania prenatalne.

  • Nie pal.

  • Nie zażywaj leków dostępnych bez recepty.

  • Unikaj alkoholu.

  • Dbaj o nawodnienie organizmu.

Rurki nosowo-żołądkowe: Jaki jest ich wpływ na zdrowie?

0

Rurka nosowo-żołądkowa jest stosowana, gdy dziecko nie może bezpiecznie połykać pokarmów lub płynów. Dowiedz się o ryzyku, korzyściach i wskazówkach dotyczących jej stosowania.

Dowiedz się o ryzyku i korzyściach płynących z zastosowania zgłębnika nosowo-żołądkowego oraz poznaj wskazówki dotyczące skutecznego żywienia przez zgłębnik.

Jak rozumieć rurkę nosowo-żołądkową?

Rurki nosowo-żołądkowe (NG) są najczęściej stosowane u dzieci. Lekarz może zasugerować założenie zgłębnika, jeśli dziecko:

  • ma krótkotrwałą potrzebę podawania substancji odżywczych lub leków

  • Nie rośnie zgodnie z oczekiwaniami przy regularnym odżywianiu

  • Ma trudności z połykaniem płynów lub pokarmów

  • Jest w trakcie rekonwalescencji po zabiegu chirurgicznym lub ma infekcję, która ogranicza jego zdolność do spożywania pokarmów przez krótki czas?

  • Potrzebuje dodatkowych składników odżywczych, których nie otrzymuje z pożywienia

Należy pamiętać, że zgłębnik nosowo-żołądkowy nie jest przeznaczony do długotrwałego żywienia. Istnieją inne rodzaje zgłębników stosowanych do długotrwałego żywienia, które są wprowadzane bezpośrednio do żołądka lub jelita cienkiego. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak długo według niego Twoje dziecko będzie potrzebowało rurki do karmienia.

Stosowanie i pielęgnacja zgłębnika nosowo-żołądkowego

Jeżeli dziecko ma założoną rurkę NG, ważne jest, aby wiedzieć, jak prawidłowo jej używać i utrzymywać ją w czystości. Lekarz lub pielęgniarka wprowadzą rurkę po raz pierwszy w szpitalu. Pokaże Ci, jak zakładać i wyjmować rurkę oraz jak dbać o nią w domu. Lekarz poinformuje również, jak często należy wymieniać rurkę na nową. Ważne jest, aby przestrzegać wszystkich wskazówek i porad dotyczących rurki NG podanych przez lekarza.

Jeśli po powrocie do domu masz trudności z założeniem rurki, porozmawiaj z lekarzem. Być może będziesz mógł uzyskać pomoc od pielęgniarki domowej, która może przyjść, gdy nadejdzie pora karmienia. W przeciwnym razie pokarm może przedostać się do płuc lub gardła dziecka zamiast do żołądka.

Po każdym założeniu rurki pobiera się trochę płynu z żołądka dziecka, aby go sprawdzić. Dzięki temu przed użyciem można się upewnić, że położenie rurki jest prawidłowe.

W zależności od potrzeb dziecka istnieją dwa rodzaje karmienia:

Karmienie ciągłe. Karmienie ciągłe polega na podawaniu do żołądka kroplówek po trochu przez dłuższy okres czasu każdego dnia. Pokarm jest dodawany do pompy rurki NG, a urządzenie wykonuje pracę za Ciebie. Nie należy zmieniać ustawień pompy dziecka, chyba że zaleci to lekarz.

Karmienie w bolusie. Drugi rodzaj karmienia nazywany jest karmieniem w bolusie. Jest ono stosowane kilka razy dziennie w porach posiłków. Ilość pokarmu podawana przez rurkę za każdym razem jest mniejsza. Do ręcznego karmienia dziecka można używać pompy automatycznej lub strzykawki. ?

W razie wątpliwości należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Powody, dla których należy skontaktować się z lekarzem obejmują:

  • Wystąpiły problemy z prawidłowym umieszczeniem rurki.

  • Dziecko nie oddycha normalnie po założeniu rurki lub po karmieniu.

  • Skóra dziecka jest zaczerwieniona, opuchnięta, wycieka z niej płyn lub występują na niej owrzodzenia wokół miejsca wprowadzenia rurki.

  • W rurce, stolcu lub płynie żołądkowym dziecka znajduje się krew.

  • Dziecko kaszle, krztusi się lub wymiotuje podczas karmienia.

  • Brzuch dziecka wystaje i jest twardy, kiedy się go uciska.

  • Twoje dziecko ma biegunkę lub zaparcia po karmieniu?

  • Dziecko ma gorączkę 100,4 stopnia Fahrenheita lub wyższą, szczególnie po operacji lub infekcji.

Diagnozowanie potrzeby zastosowania zgłębnika nosowo-żołądkowego

Lekarz oceni stan dziecka, aby stwierdzić, czy konieczne jest założenie zgłębnika nosowo-żołądkowego. Oznaki świadczące o tym, że sonda NG może być korzystna dla dziecka to:

  • Krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego?

  • Aspiracja płynu żołądkowego, czyli sytuacja, w której płyny lub stałe cząstki pokarmu dostają się do płuc lub tchawicy, zamiast zostać połknięte i trafić do żołądka.

  • Odkrycie komórek rakowych w żołądku (rak żołądka)?

W celu wykrycia tych schorzeń lekarz może użyć specjalnego barwnika do wykonania kontrastowego zdjęcia radiologicznego przewodu pokarmowego dziecka. Może także użyć laparoskopu do zbadania stanu przewodu pokarmowego, jelita cienkiego i żołądka. Laparoskop to małoinwazyjna procedura, w której lekarz wykonuje małe nacięcia i używa kamery ze światłem, aby zajrzeć do wnętrza ciała.

W przypadku znacznego uszkodzenia spowodowanego innym stanem zdrowia, zgłębnik nosowo-żołądkowy może pozwolić na zagojenie się tkanki do czasu, gdy dziecko będzie mogło znów jeść bez cierpienia.

Powikłania stosowania zgłębnika nosowo-żołądkowego

Przy prawidłowym stosowaniu zgłębnik nosowo-żołądkowy stwarza bardzo niewiele zagrożeń, ale istnieje możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Do najczęstszych powikłań należą: dyskomfort związany z zakładaniem i zdejmowaniem zgłębnika, zapalenie zatok lub krwawienie z nosa.

Zapalenie zatok to infekcja zatok. Krwawienie z nosa (epistaksja) to krwawienie z nosa. Po zaprzestaniu używania rurki NG te efekty uboczne zwykle ustępują samoistnie.

W przypadku nieprawidłowego umieszczenia rurki może ona przebić przełyk dziecka, zrobić dziurę i spowodować uszkodzenia. Umieszczenie rurki w płucach zamiast w żołądku może zagrażać życiu. Z tego powodu ważne jest, aby potwierdzić umieszczenie rurki za każdym razem przed karmieniem. Długotrwałe stosowanie zgłębnika nosowo-żołądkowego może prowadzić do podrażnienia żołądka, w tym krwawienia lub owrzodzenia.

Domowe sposoby na zaparcia

0

Poznaj domowe sposoby i metody leczenia, które pomogą złagodzić objawy zaparć i przyspieszyć powrót do zdrowia.

Objawy zaparć obejmują:

  • Trzy lub mniej wypróżnień w tygodniu

  • Twarde stolce

  • Wysiłek przy chodzeniu do łazienki

  • Uczucie zablokowania odbytu

  • Uczucie, że nie można całkowicie opróżnić jelit

  • Potrzeba przyciśnięcia dłoni do brzucha, aby pójść do toalety

  • Konieczność użycia rąk, aby ułatwić wypróżnienie stolca z odbytu

  • Wzdęcia i skurcze

  • Zmniejszony apetyt

  • Senność

Środki zaradcze i sposoby leczenia zaparć

Dostosowanie stylu życia

  • Jedz więcej błonnika. Spożywanie większej ilości błonnika sprawia, że stolec ma większą masę, dzięki czemu szybciej przemieszcza się przez jelita. Pomaga to w łagodzeniu objawów zaparć. Ponadto obniża poziom „złego” cholesterolu LDL, zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jelita grubego i może pomóc kontrolować poziom cukru we krwi. Do produktów o wysokiej zawartości błonnika pokarmowego należą pełne ziarna, owoce i warzywa, rośliny strączkowe i orzechy. Można także przyjmować suplementy błonnika, aby zwiększyć jego ilość w diecie.

  • Więcej ruchu. Ćwiczenia sprzyjają zdrowemu, regularnemu trawieniu. Silne mięśnie brzucha odgrywają ważną rolę w usprawnieniu procesu trawienia. Codzienna dawka ruchu może złagodzić objawy zaparć.

  • Pij więcej wody. Zwiększenie spożycia płynów może poprawić stan zaparć, zwłaszcza w połączeniu z dietą o większej zawartości błonnika.

  • Unikaj produktów mlecznych. Kilka badań wykazało związek między spożywaniem produktów mlecznych a zaparciami. Niektórzy uważają, że może to występować u osób z nietolerancją nabiału, podczas gdy inni sądzą, że ma to związek z pewnymi składnikami znajdującymi się w mleku.

Zażywanie środków przeczyszczających

Środek przeczyszczający to rodzaj leku dostępnego bez recepty, który może pomóc w wypróżnieniu. Istnieje kilka różnych opcji:

  • Środki pobudzające. Ten rodzaj środków przeczyszczających wywołuje skurcze jelit, co ułatwia załatwianie się w toalecie.

  • Środki osmotyczne. Przyjmowanie tych środków przeczyszczających zwiększa ilość płynu jelitowego, co zmusza do pójścia do toalety.

  • Środki smarujące. Olej mineralny ułatwia oddawanie twardego stolca poprzez smarowanie jelit.

  • Środki zmiękczające stolec. Leki te sprawiają, że twardy stolec staje się bardziej miękki, co ułatwia jego oddawanie.

Stosowanie lewatyw

Lewatywa to zabieg polegający na wprowadzeniu płynu do odbytnicy. Często usuwa ona stolec lub inne zatory. Lewatywa z wodą i odrobiną soli może złagodzić zaparcia. Niektóre gotowe roztwory do lewatywy zawierają fosforan sodu, związek, który pobudza odbytnicę, ułatwiając załatwianie się do toalety.

Lewatywy na zaparcia należy stosować dopiero po wypróbowaniu innych środków.

Pij kawę

Kawa może sprawić, że będziesz musiał pójść do łazienki. Jedno z badań wykazało, że ma ona podobny wpływ na jelita jak spożycie posiłku. Wykazano również, że picie kawy miało o 60% silniejszy efekt niż picie samej wody i o 23% silniejszy niż picie kawy bezkofeinowej.

Przyjmuj probiotyki

Probiotyki to suplementy, które wprowadzają do jelit więcej „dobrych” bakterii. Może to pomóc zrównoważyć pracę układu trawiennego.

Badania wykazują, że przyjmowanie probiotyków, zwłaszcza tych zawierających organizm bifidobacterium, może zwiększyć liczbę wypróżnień w tygodniu o 1,3. Potrzebne są jednak większe badania, aby potwierdzić te wyniki i ustalić, które metody są najlepsze w łagodzeniu zaparć.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Zaparcie zazwyczaj nie jest nagłym przypadkiem. Jeśli występują często, można przez tydzień lub dwa próbować domowych sposobów zaradczych. Jeśli objawy nie ustępują, należy udać się do lekarza. Jeśli zwykle nie masz zaparć, być może warto udać się do lekarza wcześniej, w zależności od stopnia dolegliwości.

Zawsze należy zwrócić się do lekarza, jeśli oprócz zaparć występują następujące objawy:

  • Silny ból

  • Krew w stolcu

  • Gorączka

  • Niewytłumaczalna utrata wagi

Lekarz może zasugerować:

  • Leki na receptę

  • Chirurgia w celu usunięcia blokad

  • Operacja usunięcia części jelita grubego w cięższych przypadkach

Przepisy zastępcze dla osób z nietolerancją laktozy

0

Potrzebujesz pomocy w zastąpieniu przepisów na potrawy z nietolerancją laktozy? Zdobądź pomysły na zdrowe i smaczne przepisy od lekarza.

Opcje mleczne

Jeśli w przepisie jest mowa o 1 szklance mleka krowiego, można je zastąpić mlekiem krowim bez laktozy, mlekiem ryżowym lub sojowym. Należy tylko pamiętać: Mleko ryżowe jest rzadsze, a mleko sojowe gęstsze niż mleko krowie. Dlatego może być konieczne dostosowanie ilości mleka do gotowania i pieczenia.

Najbardziej zbliżone do mleka.

Mleko bez laktozy jest poddawane działaniu laktazy w celu rozłożenia laktozy. Jest ono najbliższe smakowo zwykłemu mleku krowiemu i oferuje te same składniki odżywcze, takie jak wapń.

Zmieniacze smaków.

Najpopularniejsze alternatywy do picia i gotowania to mleko migdałowe, ryżowe i sojowe. Wypróbuj je najpierw, aby upewnić się, że lubisz ich smak, i pamiętaj, że smak mleka może mieć wpływ na smak przygotowywanych potraw. Oto kilka nowszych opcji mleka:

  • Nerkowiec

  • Nasiona konopi

  • Owies

  • Ziemniak

No-Nos.

Mleko kozie, owcze i bawole nie jest odpowiednie, ponieważ wszystkie one zawierają laktozę. Jednak dla niektórych osób mleko kozie może być łatwiejsze do strawienia niż mleko owcze lub bawole.

Wskazówki dotyczące gotowania.

Zarówno w przepisach słodkich, jak i wytrawnych najbezpieczniej jest wybierać produkty lekkie, gładkie i niesłodzone.

  • W przepisach na chleb, ciasto, ciasteczka lub słodycze można stosować również mleko smakowe lub słodzone.

  • Jeśli składnikiem jest maślanka, dodaj 1 łyżkę stołową soku z cytryny lub octu do 1 szklanki zwykłego substytutu mleka, aby stworzyć własny. Niektóre kupne maślanki z mleka krowiego, jeśli zostały wyprodukowane z użyciem aktywnych kultur bakterii, mogą mieć niską zawartość laktozy.

  • Jeśli składnikiem jest suche mleko w proszku, należy użyć takiej samej ilości mleka kokosowego, ziemniaczanego, ryżowego lub sojowego w proszku.

Substytuty śmietany

Istnieje kilka zamienników ciężkiej śmietany, lekkiej śmietany lub pół na pół, które mają podobny smak i grubość jak prawdziwa śmietana.

  • Krem kokosowy

    świetnie zastępuje pół na pół, jeśli zmieszasz ją z połową mleka sojowego. Inna opcja: Stwórz własną lekką śmietankę, mieszając 3/4 szklanki zwykłego substytutu mleka z 1/4 szklanki oleju rzepakowego.

  • Mleko kokosowe

    może zastąpić mleko odparowane lub śmietanę w zupach i gulaszach. Można również przygotować własną ciężką śmietanę z 1/2 szklanki zwykłego substytutu mleka i 1/2 szklanki oleju rzepakowego.

  • Zamienniki pół na pół bez nabiału i laktozy

    sprawdzają się w wielu przepisach.

W niektórych przepisach zamiast śmietany mlecznej można użyć masła orzechowego z migdałów, orzechów pekan, orzechów włoskich, nerkowców, orzechów laskowych, pistacji, orzechów ziemnych lub makadamia. Przygotuj krem orzechowy, rozrabiając 1 szklankę wody z 1/4 szklanki masła orzechowego.

Substytuty masła

Przeciery owocowe.

W wypiekach (innych niż ciastka) można zastąpić część lub całość masła przecierami owocowymi, takimi jak jabłkowy, śliwkowy lub bananowy. Zazwyczaj 1 szklanka przecieru owocowego zastępuje 1 szklankę masła. Wielu szefów kuchni stosuje tę metodę, aby obniżyć zawartość tłuszczu i kalorii oraz uczynić muffiny, ciastka brownies i ciasta zdrowszymi.

Bezmleczne margaryny lub oleje.

Zamiast masła można użyć margaryny bezmlecznej lub sojowej, oleju kokosowego, skrótów oraz oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego.

Substytuty jogurtu

Niektóre jogurty z mleka krowiego mogą być tolerowane, ponieważ zawierają bardzo mało laktozy. Aby uzyskać jak najmniejszą ilość laktozy, wybieraj te z żywymi, aktywnymi kulturami bakterii.

Jeśli nie tolerujesz zwykłego jogurtu, wypróbuj jogurty sojowe lub z mleka kokosowego, kwaśną śmietanę sojową lub niesłodzone przeciery owocowe.

Substytuty kwaśnej śmietany

Niech śmietana na bazie soi lub bez laktozy posłuży jako zamiennik w Twoich ulubionych przepisach. Dobrze sprawdzają się również puree z silken tofu i zwykły jogurt sojowy.

Substytuty sera

Sery dojrzewające, takie jak cheddar, Colby, parmezan i szwajcarski, zawierają bardzo mało laktozy – tylko około 0,1 grama na uncję. Ser amerykański, serek śmietankowy i twarogowy również mają niską zawartość laktozy.

W przepisach kulinarnych zamiast sera można używać sera konopnego, ryżowego, o obniżonej zawartości laktozy, bezlaktozowego lub sojowego.

Substytuty lodów

Istnieje szeroka gama lodów i mrożonych jogurtów bez dodatku cukru, wytwarzanych z mleka sojowego, ryżowego, konopnego, kokosowego i bezlaktozowego.

Inną opcją jest sorbet, przygotowywany z owoców, cukru i wody.

Sorbet jest robiony z mleka, ale zawiera tylko niewielką ilość laktozy – około 4-6 gramów na filiżankę.

Substytuty czekolady

Większość ciemnej czekolady nie zawiera laktozy i jest dostępna w wielu różnych kształtach i poziomach słodkości. Sprawdź etykietę, aby upewnić się, że nie zawiera ona żadnych składników mlecznych. Nawet wtedy FDA zaleca ostrożność, chyba że czekolada pochodzi od zaufanego producenta.

Wiórki karobowe i czekolada z mleka ryżowego to dwie alternatywy dla czekolady z mleka krowiego.

Ciężkie zaburzenia trawienne u dzieci: Przegląd

0

Lekarz przedstawia przegląd chorób jelitowych, które dotykają dzieci, od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego po celiakię.

Choroby te mają różne przyczyny, ale wiele z nich ma takie same objawy:

  • Nudności

  • Ból brzucha

  • Biegunka

  • Wymioty

  • Odwodnienie (spowodowane biegunką i wymiotami)

Jeśli u dziecka często występują powyższe objawy, pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza. Postawienie diagnozy pomoże Ci dowiedzieć się, jak sprawić, by dziecko poczuło się lepiej.

Oto niektóre z najczęściej występujących ciężkich zaburzeń trawienia u dzieci.

Eozynofilowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe (EGID)

EGID – najczęstsze z nich to eozynofilowe zapalenie przełyku – to zaburzenia wynikające z obecności dodatkowych białych krwinek w przewodzie pokarmowym dziecka. Powoduje to stan zapalny i obrzęk, co może skutkować bólem i dyskomfortem. Dziecko może mieć również problemy z połykaniem.

Nie ma lekarstwa na EGID, ale leki takie jak steroidy mogą zmniejszyć liczbę białych krwinek w jelitach i złagodzić objawy. Lekarz może zasugerować rezygnację z niektórych pokarmów, które mogą powodować reakcje alergiczne, lub zastosować inną specjalną dietę. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie rurki do karmienia.

Celiakia

Dzieci z celiakią mogą poważnie zareagować na spożycie glutenu, białka występującego w pszenicy, jęczmieniu i życie. Zaburzenie to może spowodować uszkodzenie jelita cienkiego i uniemożliwić organizmowi dziecka wchłanianie składników odżywczych zawartych w pożywieniu.

Jedynym sposobem leczenia celiakii jest przestrzeganie diety bezglutenowej. Prawdopodobnie powstrzyma ona uszkodzenia jelita i pomoże wyleczyć te, które już wystąpiły.

Choroba zapalna jelit (IBD)

IBD występuje zwykle u starszych dzieci lub nastolatków. Obejmuje ona dwa główne zaburzenia trawienia:

  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego, które powoduje obrzęk jelita grubego

  • Choroba Crohns’a, która może dotyczyć każdej części przewodu pokarmowego

Typowymi objawami obu chorób są krwawe lub wodniste kupy oraz ból brzucha. IBD mogą również spowolnić wzrost dziecka lub opóźnić dojrzewanie. Zarówno wrzodziejące zapalenie jelita grubego, jak i choroba Leśniowskiego-Crohna mogą prowadzić do bólu stawów, podrażnienia oczu, kamicy nerkowej, chorób wątroby oraz słabych lub kruchych kości.

Celem leczenia IBD jest sprawienie, by objawy ustąpiły na jak najdłuższy czas. Lekarz może zalecić zmianę diety i przyjmowanie leków. Jeśli objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego są bardzo nasilone, dziecko może wymagać opieki szpitalnej lub operacji.

Wgłobienie jelita grubego

Ta niedrożność jelit występuje, gdy jedna część jelita zagina się na inną część. Najczęściej występuje u małych dzieci.

Wgłobienie powoduje ból, obrzęk i nagłe zmęczenie, a nawet może spowodować rozerwanie jelita. Może wystąpić w dowolnym miejscu jelita. Przyczyna nie jest znana.

Leczenie zwykle rozpoczyna się od wykonania lewatywy z płynem lub powietrzem, aby spróbować przesunąć jelito do tyłu. Nie wymaga to operacji i zwykle przynosi efekty. W przeciwnym razie dziecko prawdopodobnie będzie musiało przejść operację.

Volvulus

Ten nagły przypadek medyczny występuje, gdy jelito dziecka skręca się wokół siebie, blokując przepływ odpadów. W niektórych przypadkach dochodzi również do odcięcia dopływu krwi. Naprawa wymaga operacji, ale większość dzieci rozwija się prawidłowo i cieszy się dobrym zdrowiem.

Zespół krótkiego jelita

W tym schorzeniu dziecko nie ma wystarczającej liczby jelit, aby dobrze wchłaniać składniki odżywcze i płyny. Niektóre dzieci rodzą się z brakującymi odcinkami; u innych przeprowadzono operację usunięcia części jelita. Inne przyczyny zespołu krótkiego jelita to:

  • Choroba Crohns’a

  • Wgłobienie

  • Zablokowane naczynie krwionośne, które może spowalniać przepływ krwi do jelita

  • Uszkodzenie jelita

  • Rak

Najczęstszym objawem jest biegunka. Zespół krótkiego jelita może prowadzić do takich problemów, jak niedożywienie, odwodnienie, kamica nerkowa i ciężkie pieluszkowe zapalenie skóry.

W leczeniu może pomóc zmiana diety, a czasem karmienie przez kroplówkę lub rurkę. Leki mogą złagodzić objawy i spowolnić przechodzenie pokarmu przez układ pokarmowy dziecka, dzięki czemu składniki odżywcze są lepiej wchłaniane. Czasami konieczna jest operacja.