Strona główna Blog Strona 2582

Policystyczna choroba wątroby: Objawy, przyczyny, leczenie

0

Lekarz omawia przyczyny, objawy i sposoby leczenia wielotorbielowatości wątroby.

Oto fakty na temat wielotorbielowatości wątroby, które pozwolą lepiej zrozumieć to schorzenie.

Co powoduje wielotorbielowatość wątroby?

Większość osób z wielotorbielowatością wątroby dziedziczy tę chorobę, ale PLD może wystąpić przypadkowo, bez związku z genetyką. U kobiet choroba ma cięższy przebieg niż u mężczyzn.

PLD jest najczęstsza u osób z wielotorbielowatością nerek (PCKD), a jej częstość wzrasta wraz z wiekiem i zaawansowaną chorobą nerek.

Większość ludzi nie dowiaduje się o tym, że ma PLD aż do wieku dorosłego, kiedy torbiele stają się na tyle duże, że można je wykryć. Cysty mogą mieć wielkość od nie większej niż główka szpilki do prawie 4 cali szerokości. Podobnie wątroba może pozostać normalnej wielkości lub ulec znacznemu powiększeniu. Niezależnie od liczby i wielkości torbieli, wątroba wielotorbielowata funkcjonuje normalnie i w większości przypadków choroba ta nie stanowi zagrożenia dla życia.

Ponieważ najczęściej jest ona dziedziczona, jeśli Ty lub ktoś z Twojej najbliższej rodziny ma PLD, inni członkowie rodziny powinni zostać poddani badaniom w tym kierunku. Lekarze mogą rozpoznać wielotorbielowatość wątroby na podstawie badań obrazowych, takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Jakie są objawy policystycznej choroby wątroby?

W większości przypadków u osób z wielotorbielowatością wątroby nie występują żadne objawy. Jeśli jednak wątroba stanie się bardzo powiększona, z torbielami, mogą wystąpić następujące objawy:

  • Wzdęcie lub obrzęk brzucha

  • Ból brzucha

  • Uczucie pełności

  • Duszność

Tylko około jedna na 10 osób z PLD ma związane z nim problemy. Oprócz silnego bólu brzucha, inne powikłania mogą obejmować:

  • Krwawienie do torbieli

  • Zakażenie torbieli

  • Niedrożność przewodów żółciowych i żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)

Jak rozpoznaje się policystyczną chorobę wątroby?

Ponieważ objawy nie zawsze występują, wiele osób dowiaduje się, że ma PLD przypadkowo lub po rozpoznaniu choroby nerek związanej z wielotorbielowatością nerek.

Pierwszym badaniem pozwalającym na stwierdzenie obecności torbieli w wątrobie jest zwykle badanie ultrasonograficzne. Fakt, że u pacjenta może występować kilka torbieli, nie oznacza, że ma on wielotorbielowatość wątroby, ponieważ istnieją inne, częstsze przyczyny występowania torbieli w wątrobie. W rozpoznaniu PLD bierze udział wiele czynników, w tym wywiad rodzinny, wiek i liczba torbieli.

Policystyczna choroba wątroby może być rozpoznana, jeśli:

  • Masz członka rodziny chorego na PLD, jesteś w wieku poniżej 40 lat i masz więcej niż jedną torbiel.

  • Masz członka rodziny chorego na PLD, jesteś starszy niż 40 lat i masz więcej niż trzy torbiele.

  • Nie masz członków rodziny chorych na PLD, jesteś w wieku powyżej 40 lat i masz więcej niż 20 torbieli.

Jak leczy się policystyczną chorobę wątroby?

Leczenie zwykle nie jest konieczne, jeśli nie występują objawy. Łagodny ból związany z PLD może być leczony lekami przeciwbólowymi. Jeśli jednak torbiele powodują znaczny dyskomfort lub inne komplikacje, istnieje szereg opcji leczenia. To, która opcja jest najlepsza dla pacjenta, zależy od stopnia bólu, umiejscowienia torbieli i innych powikłań. Leczenie może obejmować:

  • Aspiracja torbieli:

    Jeśli torbiel blokuje przewód żółciowy lub jeśli uległa zakażeniu, lekarz może zalecić jej usunięcie. Podczas aspiracji torbieli lekarz, kierując się obrazowaniem ultrasonograficznym lub tomograficznym, użyje igły lub cewnika w celu odprowadzenia płynu z torbieli lub torbieli. Niestety, aspiracja torbieli przynosi jedynie tymczasową ulgę. Torbiele często ponownie wypełniają się płynem. Aby zniszczyć ścianę torbieli i zapobiec ponownemu gromadzeniu się płynu, można przeprowadzić skleroterapię – zabieg wykonywany po aspiracji, podczas którego do torbieli wstrzykuje się substancję utwardzającą, taką jak alkohol. Jeśli wystąpi infekcja, przepisane zostaną antybiotyki.

  • Fenestracja torbieli:

    Jeśli na powierzchni wątroby znajdują się duże torbiele, lekarz może zasugerować wykonanie zabiegu chirurgicznego polegającego na usunięciu ściany torbieli – proces ten nazywany jest fenestracją torbieli lub usunięciem dachu.

  • Resekcja wątroby:

    Jeśli większość torbieli znajduje się w określonym miejscu wątroby, lekarz może usunąć chirurgicznie tę część wątroby w celu złagodzenia bólu i zmniejszenia jej rozmiarów. Jeśli u pacjenta występuje kilka dużych torbieli, lekarz może usunąć je chirurgicznie. Jednak w przypadku tysięcy małych torbieli rozsianych po całej wątrobie resekcja wątroby prawdopodobnie nie będzie skuteczna.

  • Przeszczep wątroby:

    W najcięższych przypadkach przeszczep wątroby może być rozwiązaniem. Zabieg ten jest zwykle zarezerwowany dla osób, które odczuwają silne bóle brzucha, mają problemy z jedzeniem i których ogólna jakość życia ulega pogorszeniu. Przeszczep wątroby w przypadku wielotorbielowatości wątroby jest wykonywany rzadko. Mniej niż 100 osób rocznie w Stanach Zjednoczonych wymaga przeszczepienia wątroby z powodu wielotorbielowatości wątroby.

Czy można zapobiec policystycznej chorobie wątroby?

Niewiele można zrobić, aby zapobiec rozwojowi torbieli w wątrobie u osób z PLD. Naukowcy badają obecnie, czy leki lanreotyd (Samutuline) i oktreotyd (Sandostatin), podawane dożylnie lub we wstrzyknięciach, mogą zmniejszyć liczbę torbieli wątroby związanych z PLD. Jak dotąd wyniki badań są niejednoznaczne.

Jeśli niedawno zdiagnozowano u Ciebie wielotorbielowatość wątroby, nie martw się. Większość osób cierpiących na tę chorobę ma niewiele objawów, jeśli w ogóle je odczuwa, i prowadzi normalne, produktywne życie. Jeśli jednak odczuwasz ból i cierpisz na PLD, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Lekarz będzie mógł zaproponować najwłaściwsze leczenie.

Kiedy szukać pomocy w przypadku zaparć

0

Znów zmagasz się z zaparciami? Dowiedz się, kiedy należy skorzystać z pomocy medycznej.

Ale co zrobić, jeśli zaparcia nie ustępują i stają się codziennym problemem? Kiedy należy zaprzestać samodzielnego leczenia i zwrócić się o pomoc do lekarza?

Co jest przyczyną zaparć?

Zazwyczaj zaparcia pojawiają się, gdy w stolcu nie ma wystarczającej ilości wody, by zmiękczyć i przesunąć go przez jelita, lub gdy skurcze mięśni jelit są zbyt wolne, by przepchnąć stolec przez jelita i wydalić go z organizmu.

Najczęstsze przyczyny zaparć są dość łatwe do usunięcia:

  • Zbyt mało błonnika w diecie – spożywaj więcej owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych

  • Brak płynów – pij więcej wody?

  • Zbyt mało ruchu — zwiększ ilość aktywności fizycznej każdego dnia

  • Ignorowanie potrzeby pójścia do toalety – zaplanuj konkretny czas na wizytę każdego dnia

  • Stosowanie niektórych leków, takich jak leki zobojętniające sok żołądkowy, leki na ciśnienie krwi, leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne, suplementy żelaza i wapnia oraz leki przeciwdrgawkowe; należy porozmawiać z lekarzem o zmianie leku na inny.

Czasami zaparcia są oznaką choroby lub problemu fizycznego w przewodzie pokarmowym. Zaparcia mogą być spowodowane takimi schorzeniami, jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, udar mózgu, cukrzyca, choroby tarczycy i toczeń. Zespół jelita drażliwego to zbiór objawów żołądkowo-jelitowych, do których należą zaparcia.

Mniej prawdopodobne jest, że masz problem fizyczny w jelitach, taki jak blokada lub guz, który uniemożliwia oddawanie stolca.

Jeśli zaparcia utrzymują się przez trzy tygodnie lub dłużej, skontaktuj się z lekarzem, aby upewnić się, że przyczyną problemu nie jest stan chorobowy. Należy również skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Nigdy wcześniej nie miałeś zaparć

  • Masz bóle brzucha

  • Zauważyłeś krew w stolcu

  • Odchudzasz się bez wysiłku

Nie pozwól, aby zaparcia zbyt długo pozostawały nieleczone. Nieleczone zaparcia mogą prowadzić do nieprzyjemnych powikłań, takich jak hemoroidy i wypadanie odbytnicy, czyli stan, w którym część jelita wypychana jest przez odbyt z powodu zbyt dużego napięcia.

Co się dzieje podczas badania?

Lekarz prawdopodobnie poprosi o zebranie wywiadu medycznego. Będzie zadawał pytania dotyczące zaparć, w tym:

  • Kiedy zaczęło się zaparcie

  • Jak często zwykle wypróżniasz się

  • Konsystencja stolca i to, czy podczas wypróżnienia trzeba się wysilać

  • Czy zauważyłeś krew w stolcu

  • Wyniki ostatniej kolonoskopii

  • Jakie inne objawy zaparcia występują u pacjenta (bóle brzucha, wymioty, niewyjaśniona utrata wagi)

  • Co, jeśli cokolwiek, wydaje się łagodzić zaparcia lub pogarszać ich przebieg

  • Twoje nawyki żywieniowe

  • rodzinne i osobiste występowanie raka jelita grubego lub problemów trawiennych, takich jak zespół jelita drażliwego

  • Jakie leki przyjmujesz

Pytania te mogą wydawać się osobiste, ale tylko w ten sposób lekarz może dowiedzieć się, dlaczego masz zaparcia i znaleźć najlepszy dla Ciebie sposób leczenia zaparć.

Nie krępuj się i nie bój zadawać lekarzowi pytań, takich jak:

  • Jak często powinienem chodzić do toalety?

  • Ile płynów powinienem pić każdego dnia?

  • Jaką ilość błonnika powinienem spożywać?

  • Który rodzaj środka przeczyszczającego pomoże mi w zaparciach, powodując jednocześnie najmniej skutków ubocznych?

  • Jak szybko powinno nastąpić polepszenie stanu mojego zaparcia?

  • Czy muszę się zgłosić do gastroenterologa?

  • Kiedy powinienem umówić się na kolejną wizytę?

Podczas badania lekarz może włożyć do odbytu palec w rękawiczce, posmarowany smarem, aby sprawdzić, czy nie doszło do zablokowania odbytu lub pojawienia się krwi. Możliwe jest także wykonanie badań w celu wykluczenia stanów chorobowych mogących powodować zaparcia.

Czasami lekarz może zalecić wykonanie takich badań, jak prześwietlenie lewatywą barową, sigmoidoskopia lub kolonoskopia. Te badania diagnostyczne umożliwiają lekarzowi poszukiwanie problemów w jelitach, okrężnicy i odbytnicy.

Po ustaleniu przyczyny zaparć lekarz omówi z pacjentem sposoby leczenia. Powszechne metody leczenia zaparć obejmują dodanie większej ilości błonnika do diety i przyjmowanie środków przeczyszczających.

Pozostań w kontakcie z lekarzem podczas stosowania leczenia zaparć. Może być konieczna zmiana leczenia, jeśli jedno z nich nie działa. Możliwe, że uzależnisz się od środków przeczyszczających i będziesz ich potrzebował, aby się wypróżnić. W takim przypadku lekarz może być zmuszony do odstawienia środków przeczyszczających, aby przywrócić prawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Co powinieneś wiedzieć o tasiemcach?

0

Jak dużo wiesz o tasiemcach? Dowiedz się więcej o tym, czym są, jak dostają się do organizmu oraz jak możesz je leczyć i im zapobiegać.

1/12

Tasiemce to płaskie, podzielone na segmenty robaki, które mogą zaatakować przewód pokarmowy ludzi i zwierząt. Są pasożytami, co oznacza, że do przetrwania potrzebują ciała żywiciela.

Mięso jest winne

2/12

Tasiemce dostają się do organizmu po zjedzeniu surowego lub niedogotowanego mięsa. Tasiemiec wołowy występuje rzadko w Stanach Zjednoczonych, ale może przedostać się do żywności, gdy ludzie żyją w pobliżu bydła, a warunki nie są czyste. Prawdopodobieństwo zarażenia się tasiemcem jest w Stanach Zjednoczonych większe w przypadku niedogotowanej wieprzowiny.

Larwy a jaja

3/12

Kiedy jaja tasiemca dostaną się do organizmu, mogą przemieścić się do innych miejsc poza jelitami, takich jak tkanki i narządy, i utworzyć cysty larwalne. Jest to tzw. zakażenie inwazyjne. Jeśli dostaną się do przewodu pokarmowego jako larwy, w jelitach przekształcają się w dorosłe tasiemce. Jest to tzw. zakażenie jelitowe.

Długie ciało, długa żywotność

4/12

Nieleczone, dorosłe tasiemce mogą żyć w ciele żywiciela nawet przez 30 lat. Ich długość jest różna, ale mogą osiągać od 6 do 22 stóp.

Objawy

5/12

Większość ludzi nie czuje się inaczej niż zwykle, gdy w ich jelitach znajduje się tasiemiec. Objawy, które mogą się pojawić, to mdłości, utrata apetytu, utrata wagi, biegunka, ból brzucha, zawroty głowy lub pragnienie spożycia soli.

Powikłania

6/12

Najpoważniejsze objawy występują, gdy larwy tasiemca zaatakują inne części ciała niż jelita. Mogą wystąpić poważne problemy z układem nerwowym, w tym drgawki, bóle głowy, masy lub guzki, reakcje alergiczne na larwy lub problemy ze wzrokiem.

Określenie problemu

7/12

Lekarz może stwierdzić, czy masz tasiemca, oglądając próbkę kupy pod mikroskopem. Konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego lub badań krwi w celu sprawdzenia, czy w organizmie nie ma inwazyjnych larw tasiemca.

Sprawdź, kiedy idziesz

8/12

Lekarz może również zapytać, czy ostatnio nie zauważyłeś w swojej kupie fragmentów tasiemca. Czasami możesz poczuć, że kawałek robaka wydostaje się na zewnątrz, kiedy idziesz do toalety.

Leczenie zakażenia tasiemcem

9/12

Leki przeciwpasożytnicze wydawane na receptę zabijają dorosłe osobniki tasiemca jelitowego. Lekarz prawdopodobnie będzie chciał, abyś je przyjmował, nawet jeśli w stolcu pojawił się tylko jeden segment tasiemca. Jeśli głowa i szyja tasiemca nadal znajdują się w środku, może on się odrosnąć.

Inne metody leczenia

10/12

Jeśli masz cysty spowodowane przez tasiemce larwalne, lekarz może podać Ci lek steroidowy w połączeniu z lekiem przeciwgrzybiczym. Operacja może być wskazana, jeśli torbiel tasiemca blokuje przepływ płynu wokół mózgu lub rdzenia kręgowego albo wpływa na oczy.

Zapobieganie problemowi

11/12

Aby mieć pewność, że nie zarazisz się tasiemcem, jedz tylko mięso gotowane w bezpiecznej temperaturze:

  • 145 F dla całych kawałków mięsa

  • 160 F dla mięsa mielonego

Ogólnie rzecz biorąc, częste mycie rąk – zwłaszcza jeśli musisz dotknąć ludzkiej kupy – to także dobry pomysł.

Nie martw się, są rzadkie

12/12

Jeśli na myśl o tasiemcach robi Ci się niedobrze, miej się na baczności. Prawdopodobnie nigdy na niego nie zachorujesz. Mniej niż 1000 osób w Stanach Zjednoczonych zaraża się nimi rocznie. Niezwykle rzadko zdarza się, abyś zaraził się nim od swojego zwierzęcia. A jeśli odpowiednio przyrządzisz mięso, nie powinieneś się zarazić.

Jak złagodzić ból spowodowany gazami

0

Gdy gaz utknie w układzie pokarmowym, możesz odczuwać ból lub wzdęcia. Jeśli zmiana diety lub innych nawyków nie rozwiąże tego problemu, konieczna może być pomoc lekarza.

1/13

To normalne, że masz gazy. Każdego dnia większość ludzi wytwarza od 1 do 3 litrów gazu podczas trawienia pokarmu. Gaz wydostaje się na zewnątrz od 14 do 23 razy dziennie, w ten czy inny sposób. Jeśli jednak gaz nie może się łatwo wydostać na zewnątrz, możesz czuć się niekomfortowo i mieć wzdęcia.

Dwa źródła

2/13

Gaz w Twoim organizmie powstaje na dwa sposoby. Część z nich zaczyna się jako powietrze, które połykasz razem z jedzeniem. Większość z nich ulatnia się po beknięciu, ale pewna ich ilość przedostaje się do organizmu. Resztę gazu wytwarza jelito grube, rozkładając pokarm. Gaz ten wydostaje się na zewnątrz.

Nie ma ucieczki

3/13

Czasami produkujesz więcej gazów niż jesteś w stanie unieść lub niektóre z nich utknęły w Twoim wnętrzu. Kiedy tak się dzieje, organizm daje o tym znać. Możesz odczuwać ból, skurcze lub uczucie ściskania w brzuchu. Możesz też odczuwać uczucie pełności lub ucisku, zwłaszcza w górnej części brzucha, co może być objawem wzdęcia w przypadku przejedzenia lub obecności gazów.

Zwolnij tempo spożywania posiłków

4/13

Nie da się jeść bez połykania powietrza. Ale niektóre nawyki mogą to pogorszyć. Jeśli jesz szybko lub rozmawiasz w trakcie jedzenia, połykasz więcej powietrza. Wciągasz więcej powietrza także wtedy, gdy pijesz przez słomkę, żujesz gumę lub ssiesz twarde cukierki między posiłkami. Jeszcze więcej powietrza dostaje się do środka, jeśli palisz papierosy. Również protezy zębowe, które nie są dobrze dopasowane, wpuszczają dodatkowe powietrze.

Trudne produkty spożywcze

5/13

Prawdopodobnie wiesz już o wielu produktach spożywczych, które wytwarzają więcej gazów niż inne, takich jak fasola, brokuły i cebula. Podobnie jest z owocami, takimi jak jabłka, brzoskwinie i gruszki. Mogą to robić również otręby, pszenica pełnoziarnista i niektóre produkty mleczne (ser, lody i jogurt).

Ponieważ każdy z nas reaguje na żywność na swój sposób, spróbuj wyeliminować te produkty z diety po kolei i sprawdź, czy to pomoże.

Uważaj na to, co pijesz

6/13

Gazowane bąbelki w napojach gazowanych i piwie uwalniają powietrze w Twoim wnętrzu. Mleko, sok jabłkowy i gruszkowy również mogą powodować gazy. Podobnie jak poncz owocowy i inne napoje owocowe. Jeśli lubisz pić któryś z tych napojów, zrób taki sam test jak z jedzeniem. Spróbuj odstawić je po jednym na raz i zobacz, co się stanie.

Sprawdź, czy nie używasz substancji słodzących

7/13

Guma do żucia lub cukierki z dodatkiem sztucznych słodzików mogą powodować gazy. Dlatego sprawdź, czy na etykiecie nie ma sorbitolu, mannitolu lub ksylitolu, których spożycie warto ograniczyć lub unikać. Innym źródłem mogą być napoje słodzone syropem kukurydzianym o wysokiej zawartości fruktozy. Tego również należy szukać na etykietach.

Naturalne środki zaradcze

8/13

Oprócz zmiany diety i nawyków, możesz skorzystać z naturalnych środków zaradczych. Spróbuj pić herbatę z mięty pieprzowej. Powinny one co najmniej odświeżać. Istnieją także suplementy diety zawierające anyż, kminek, kolendrę, koper włoski i kurkumę. Jak w przypadku każdego suplementu, zapytaj swojego lekarza lub farmaceutę, czy nie występują skutki uboczne, na które należy uważać.

Pomoc bez recepty

9/13

Częściowym rozwiązaniem mogą być leki dostępne bez recepty. Leki zobojętniające zawierające symetykon rozluźniają pęcherzyki gazu w żołądku, dzięki czemu łatwiej jest je wypróżnić. Tabletki z węglem aktywnym mogą pomóc, jeśli będziesz je połykać przed i po posiłkach. Jeśli fasola lub warzywa powodują gazy, produkty mogą dostarczyć substancji chemicznych potrzebnych do ich strawienia.

Nietolerancja laktozy

10/13

Jeśli cierpisz na nietolerancję laktozy, Twój organizm nie potrafi rozkładać cukru zawartego w mleku (laktozy). Pomocne są produkty dostępne bez recepty. Jeśli dodasz kilka kropli do mleka lub żujesz tabletkę tuż przed posiłkiem, dostarczają one potrzebnych substancji chemicznych. Można też wybrać produkty bezlaktozowe lub bezmleczne.

Celiakia

11/13

Jeśli po spożyciu pokarmów zawierających pszenicę lub inne zboża pojawiają się gazy, lekarz może zbadać, czy nie cierpisz na celiakię. W takim przypadku organizm nie radzi sobie z glutenem, białkiem zawartym w pszenicy, jęczmieniu i życie. Jeśli masz celiakię, będziesz musiał przejść na dietę bezglutenową.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

12/13

Jeśli bóle są na tyle silne lub występują tak często, że wpływają na codzienne życie, należy skontaktować się z lekarzem – zwłaszcza jeśli występują również inne objawy, takie jak niewyjaśniona utrata masy ciała, częste nudności lub wymioty, krew w stolcu, biegunka oraz problemy lub zmiany w wypróżnianiu. I oczywiście, jeśli bóle gazowe wiążą się z bólem w klatce piersiowej lub innymi objawami zawału serca, należy zadzwonić pod numer 911.

Co sprawdzi lekarz

13/13

Lekarz zapyta o Twoje samopoczucie, zbada Cię fizycznie i może dotknąć lub osłuchać Twój brzuch. Odpowiesz na pytania dotyczące tego, co jesz. Przynieś wszystkie notatki, które prowadzisz na temat tego, co jesz i pijesz oraz kiedy odczuwasz ból. Jeśli wystąpią inne objawy, takie jak utrata masy ciała lub biegunka, konieczne może być wykonanie dodatkowych badań.

Fenyloketonuria: co to jest?

0

Fenyloketonuria (PKU) wpływa na sposób, w jaki organizm radzi sobie z aminokwasem zwanym fenyloalaniną. Dowiedz się więcej.

Fenyloketonuria (PKU) jest rzadkim zaburzeniem, które dziedziczy się po rodzicach. Wpływa ono na sposób, w jaki organizm przetwarza aminokwas zwany fenyloalaniną (w skrócie Phe).

Phe jest jednym z wielu aminokwasów, które łączą się ze sobą, tworząc białka. Występuje w wielu produktach spożywczych, ale najwięcej jest go w pokarmach bogatych w białko, takich jak mięso, jaja, ryby i mleko. Można go również znaleźć w sztucznym słodziku – aspartamie.

Dzieci urodzone z PKU nie mają enzymu potrzebnego do rozkładu Phe. Oznacza to, że gromadzi się on we krwi i zaczyna szkodzić rozwijającemu się mózgowi dziecka. Nie ma na to lekarstwa, ale dieta niskobiałkowa może pomóc w zachowaniu zdrowia.

Przyczyny

PKU występuje, gdy występuje problem z genem, który bierze udział w rozkładzie Phe. Aby zachorować na PKU, potrzebne są dwie kopie genu – po jednej od każdego z rodziców. Osoby, które mają tylko jeden wadliwy gen, nazywane są nosicielami. Nie mają oni objawów, ale mogą przekazać gen swoim dzieciom. Jeśli nosiciel ma dziecko z innym nosicielem, zwiększa się szansa, że dziecko będzie miało PKU.

Objawy

PKU może dawać łagodne lub poważniejsze objawy.

Najcięższa postać tego zaburzenia nazywana jest klasycznym PKU. Dochodzi do niej, gdy pacjent ma zbyt mało lub nie ma wcale enzymu, który pomaga w przetwarzaniu Phe, a we krwi jest zbyt dużo Phe. Objawy nieleczonego klasycznego PKU obejmują:

  • spadek IQ

  • Opóźnienie rozwoju psychicznego i fizycznego

  • Napady

  • Problemy emocjonalne

  • Utrata pamięci

  • Wady serca

  • Wysypka skórna zwana egzemą

  • Zapach stęchlizny w oddechu, na skórze lub w moczu

W łagodniejszych postaciach PKU poziom Phe jest niższy i istnieje mniejsze prawdopodobieństwo poważnego uszkodzenia mózgu. Niektórzy ludzie mają bardzo lekką postać PKU, która może nie powodować problemów ani nie wymagać leczenia.

Jeśli jesteś przyszłą mamą z tym zaburzeniem, ważne jest, aby utrzymać poziom Phe w bezpiecznym przedziale (2% do 6%). Wysoki poziom tego pierwiastka w łonie matki może spowodować, że dziecko będzie miało:

  • Niską masę urodzeniową

  • Spowolniony wzrost

  • Problemy z zachowaniem

  • Problemy z sercem

Uzyskanie diagnozy

W wielu krajach, w tym w USA, noworodki są poddawane testom na obecność PKU. Wykonuje się to poprzez proste badanie krwi, które przeprowadza się dzień lub dwa po urodzeniu. Pracownik służby zdrowia w szpitalu zazwyczaj pobiera krew poprzez nakłucie pięty dziecka. Zostaje ona umieszczona na specjalnym papierze i wysłana do laboratorium. Lekarz poinformuje Cię o wynikach.

Pytania do lekarza

PKU to bardzo poważna choroba, dlatego ważne jest, abyś dowiedział się wszystkiego, co możesz. Możesz rozpocząć rozmowę od pytań takich jak:

  • Co powoduje PKU?

  • Jak powinna wyglądać moja dieta?

  • Czy muszę stosować tę dietę przez całe życie?

  • Co się stanie, jeśli przestanę stosować dietę lub pominę kilka dni?

  • W jaki sposób otrzymam wszystkie potrzebne mi białka i składniki odżywcze?

  • Czy oprócz planu żywieniowego PKU istnieją inne metody leczenia?

  • Jak często powinienem sprawdzać poziom Phe? Czy mogę je sprawdzać w domu?

  • Czy PKU zwiększa prawdopodobieństwo, że będę odczuwał niepokój lub depresję?

  • Czy PKU powoduje inne problemy zdrowotne?

  • Czy mogę mieć dzieci jeśli mam PKU? Czy mogę karmić piersią?

  • Leczenie

    Głównym sposobem leczenia PKU jest stosowanie diety niskobiałkowej.

    Niemowlęta z PKU powinny od razu zacząć otrzymywać preparat dla niemowląt niezawierający Phe. Mogą też otrzymywać mleko matki. Kiedy dziecko jest wystarczająco duże, może stosować ten sam plan żywieniowy, co starsze dzieci i dorośli. Jednak diety niektórych dzieci są bardziej rygorystyczne niż innych. Dietetyk specjalizujący się w PKU dobierze odpowiedni plan żywieniowy dla Twojego dziecka.

    Ogólnie rzecz biorąc, dieta PKU:

    • Unikanie wszystkich pokarmów wysokobiałkowych, w tym mięsa, jaj, sera, mleka, orzechów, fasoli i soi.

    • Nie dopuszcza niczego słodzonego aspartamem

    • ograniczenie niektórych warzyw, takich jak karczochy, szparagi, awokado, brokuły, kukurydza, jarmuż i ziemniaki

    • Starannie odmierzaj porcje ziaren, zbóż i makaronów.

    • Zawiera specjalną formułę (zwaną również żywnością leczniczą), którą pacjent spożywa codziennie. Dostarcza ona białko, witaminy i minerały wolne od Phe, które są niezbędne dla dobrego zdrowia. Formuła ta jest kluczowym elementem leczenia PKU.

    Leczenie powinno być kontynuowane przez całe życie. W przypadku zaprzestania stosowania diety mogą wystąpić zaniki pamięci, problemy z koncentracją, uczucie niepokoju lub depresji. Jeśli będziesz kontynuował lub powrócisz do diety, twój umysł będzie bystrzejszy i poczujesz się lepiej.

    Do leczenia PKU zatwierdzone są dwa leki. Jednym z nich jest tabletka o nazwie sapropterin (Kuvan), która pomaga w przetwarzaniu Phe. Jego działanie jest bardziej prawdopodobne, jeśli masz łagodną postać PKU. Musisz również przestrzegać planu posiłków. Możesz jednak spożywać więcej rodzajów pokarmów.

    Pegvaliase (Palynziq) jest podawany w postaci zastrzyku. Może on pomóc obniżyć poziom Phe. Jest drogi i może mieć poważne skutki uboczne. Zazwyczaj stosuje się go tylko wtedy, gdy nie można kontrolować stężenia Phe za pomocą diety.

    Dbanie o rzeczy

    Dieta PKU eliminuje wiele pokarmów, które większość ludzi spożywa. Może to utrudniać życie zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Jeśli twoje dziecko cierpi na to zaburzenie, możesz się martwić, że nie będzie mogło uczestniczyć w przyjęciach urodzinowych i wycieczkach lub że przestanie stosować dietę z powodu presji kolegów. Jeśli ty masz PKU, możesz się obawiać, że może to wpłynąć na twoją pracę lub życie towarzyskie.

    Ale nie martw się. Jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby ułatwić sobie i swojemu dziecku życie.

    Informacje dla rodziców: Jak najszybciej porozmawiaj z nauczycielami dziecka, dyrektorem szkoły i pielęgniarką szkolną. Wyjaśnij, czym jest PKU. Poinformuj ich, że Twoje dziecko ma specjalne potrzeby żywieniowe i że musi pić preparat niskobiałkowy w ciągu dnia. Przekaż listę produktów, które dziecko może jeść. Lista ta może się bardzo różnić w zależności od dziecka. Zaproponuj, że na urodziny i inne uroczystości szkolne będziesz przynosić smakołyki, które dziecko może jeść. Powiedz, że PKU może mieć wpływ na wyniki dziecka w szkole. Porusz temat Sekcji 504 Ustawy o Rehabilitacji z 1973 roku i zindywidualizowanych programów edukacyjnych (IEP). Zapewniają one, że dzieci ze specjalnymi potrzebami otrzymają pomoc, której potrzebują.

    Dla innych dorosłych: W dzisiejszych czasach nie ma nic dziwnego w stosowaniu specjalnej diety. Ludzie stosują plany wegańskie, bezglutenowe, keto, paleo i inne. Jest mało prawdopodobne, że twój plan PKU będzie się wyróżniał lub przyciągał uwagę. Wiele restauracji dostosowuje się do potrzeb osób na specjalnych dietach. Jest też wiele produktów, które możesz zamienić na te o wysokiej zawartości Fe. Należą do nich produkty mleczne z mleka ryżowego, kokosowego i owsianego. Istnieją też niskobiałkowe makarony, chleby i mieszanki do pieczenia.

    Czego się spodziewać

    Żywność medyczna, której potrzebujesz, może kosztować 10 000 lub więcej dolarów rocznie. W niektórych stanach osoby z PKU otrzymują żywność i preparaty odżywcze bezpłatnie. Programy te mogą jednak mieć ograniczenia wiekowe lub kosztowe. Zapoznaj się z prawem obowiązującym w twoim stanie. Dowiedz się także, czy twoje ubezpieczenie pokrywa koszty jedzenia i zaopatrzenia PKU.

    Musisz często sprawdzać poziom Phe we krwi. To pokaże, czy leczenie działa. Zmniejsza to również prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z mózgiem, nastrojem i problemami społecznymi. Poziom we krwi u niemowląt sprawdza się zazwyczaj raz lub dwa razy w tygodniu, pobierając próbkę krwi z małego nakłucia na pięcie. U starszych dzieci i dorosłych krew pobiera się z opuszki palca. Kropelkę krwi umieszcza się na karcie i wysyła do laboratorium. Jeśli poziom krwi jest zbyt wysoki, zespół terapeutyczny będzie współpracował z pacjentem, aby doprowadzić go do bezpiecznego poziomu.

    Od czasu do czasu Tobie lub Twojemu dziecku może znudzić się plan posiłków i będziesz chciał jeść to, co wszyscy inni. Jest to normalne i nie powinno budzić niepokoju ani poczucia winy.

    Uzyskiwanie wsparcia

    Wiele osób z PKU zwraca się o wsparcie do bliskich przyjaciół i rodziny. Pomocna może być również rozmowa z innymi osobami chorymi na PKU, ponieważ wiedzą one, przez co przechodzisz. Niektóre badania wykazały, że osoby należące do grup wsparcia wiedzą więcej o swojej chorobie i są bardziej skłonne do kontynuowania leczenia.

    Lekarz może skierować pacjenta do grupy wsparcia działającej w terenie lub za pośrednictwem telemedycyny. Do wyboru jest także wiele społeczności internetowych.

    Ulga w zaparciach: Jak pozbyć się zaparć?

    0

    Nie musisz cierpieć z powodu zaparć. Znajdź ulgę dzięki tym wskazówkom i prostym środkom zaradczym opracowanym przez lekarza.

    Ostatnio czujesz się trochę – delikatnie mówiąc – zapchany. Nie wypróżniasz się tak często, jak powinieneś, czujesz się wzdęty i niekomfortowo.

    Wielu Amerykanów – według niektórych szacunków ponad 4 miliony – regularnie boryka się z zaparciami. Kobiety mają zaparcia częściej niż mężczyźni. Może to być związane z wolniejszym przesuwaniem się pokarmu przez jelita kobiety, a także z wpływem żeńskich hormonów na przewód pokarmowy.

    Istnieje kilka skutecznych metod leczenia zaparć.

    Co to jest zaparcie?

    Jeśli nie możesz się wypróżnić, często jest to spowodowane brakiem wystarczającej ilości wody w stolcu, co jest problemem, który pojawia się, gdy nie pijesz wystarczającej ilości płynów.

    Według National Digestive Diseases Information Clearinghouse, części National Institutes of Health, zaparcie to stan, w którym dochodzi do mniej niż trzech wypróżnień w ciągu tygodnia, a stolce są twarde, suche i małe, przez co bolesne i trudne do oddania. Niektórzy ludzie naturalnie wypróżniają się kilka razy dziennie, a inni tylko kilka razy w tygodniu. Nie potrzebujesz leczenia zaparć, chyba że chodzisz do łazienki znacznie rzadziej niż zwykle.

    Leczenie zaparć

    Istnieje wiele możliwości leczenia zaparć. To, co wybierzesz, będzie zależało od przyczyny zaparcia i od tego, czy jest to dla ciebie nowy, czy długotrwały problem.

    Domowe sposoby na zaparcia

    Być może uda Ci się rozwiązać problem zaparć samodzielnie, bez pomocy lekarza. Może się to wydawać oczywiste, ale twoja dieta ma duży wpływ na to, jak robisz kupę.

    • Spożywaj więcej błonnika. Błonnik sprawia, że stolec jest bardziej zwarty i miękki, dzięki czemu łatwiej go oddać. Stopniowo zwiększaj ilość błonnika w diecie, aż do uzyskania co najmniej 20 do 35 gramów błonnika dziennie. Dobrym źródłem błonnika są pełne ziarna zbóż, pieczywo i brązowy ryż, fasola, warzywa oraz świeże lub suszone owoce. Śliwki i płatki zbożowe z otrębami to sprawdzone i skuteczne środki na zaparcia.

    • Woda jest również ważna w zapobieganiu zaparciom. Staraj się pić co najmniej 8 szklanek wody dziennie.

    • Spróbuj kawy. Chociaż napoje zawierające kofeinę i alkohol mogą powodować odwodnienie, istnieją dowody na to, że filiżanka kawy lub herbaty rano może pomóc w zrobieniu kupy.

    • Ogranicz jedzenie o wysokiej zawartości tłuszczu i niskiej zawartości błonnika. Ser i inne produkty mleczne, żywność przetworzona i mięso mogą pogarszać stan zaparć.

    • Niektóre węglowodany powodują problemy trawienne, w tym zaparcia, u niektórych osób. Nazwy tych węglowodanów są określane skrótem FODMAPs. Pokarmy, które je zawierają, to m.in. nabiał, jabłka, brokuły, pszenica i soczewica. Można spróbować wyłączyć z diety poszczególne produkty, ale należy to robić ostrożnie. Wiele z nich jest dobrym źródłem błonnika i innych potrzebnych składników odżywczych.

    Inne rzeczy, które można zrobić, aby złagodzić zaparcia to:

    • Ćwicz regularnie. Ruch ciała sprawi, że jelita również będą w ruchu.

    • Dostosuj swoją postawę w toalecie. Może być łatwiej zrobić kupę, jeśli kucniesz, podniesiesz nogi lub odchylisz się do tyłu.

    • Sprawdź swoje leki. Wiele leków wydawanych na receptę może powodować zaparcia. Zapytaj swojego lekarza, czy to może być problemem i czy istnieje jakaś alternatywa. ?

    • Biofeedback. Niektórzy ludzie cierpią na zaparcia, ponieważ nieświadomie zaciskają mięśnie, kiedy próbują zrobić kupę. Terapeuta może pomóc ci wyćwiczyć rozluźnianie mięśni dna miednicy.

    • Masaż. Masowanie własnego brzucha w określony sposób może pomóc w wypróżnieniu.

    • Lewatywy. Można przepłukać jelito grube wodą z kranu lub dostępnym bez recepty preparatem zmiękczającym i wypłukującym treść jelita.

    • Czopki. Niektóre leki na zaparcia dostępne bez recepty są przeznaczone do bezpośredniego wprowadzania do odbytu. Zazwyczaj działają one szybciej niż środki przeczyszczające przyjmowane doustnie.

    • Prebiotyki i probiotyki. Problemy z trawieniem, w tym zaparcia, mogą wynikać z zaburzenia równowagi bakterii, które naturalnie żyją w jelitach. Pomocne mogą być suplementy lub żywność zawierająca prebiotyki, np. banany i płatki owsiane, oraz probiotyki, np. jogurt i żywność fermentowana. ?

    Środki przeczyszczające w leczeniu zaparć?

    Pudełko ze środkami przeczyszczającymi nie powinno być pierwszym miejscem, do którego zwracasz się, aby złagodzić zaparcia. Zachowaj środki przeczyszczające dla zaparć, które nie ustępują po dodaniu do diety błonnika i wody.

    Jeśli lekarz zaleci stosowanie środków przeczyszczających, zapytaj, jaki rodzaj jest dla ciebie najlepszy i jak długo powinieneś je przyjmować. Środki przeczyszczające najlepiej przyjmować doraźnie, ponieważ nie chcesz, abyś zaczął polegać na nich przy korzystaniu z toalety. Zapytaj również, jak odstawić środki przeczyszczające, kiedy nie są już potrzebne. Zbyt gwałtowne zaprzestanie ich stosowania może wpłynąć na zdolność jelita grubego do kurczenia się.

    Środki przeczyszczające występują w kilku postaciach:

    • Do suplementów błonnikowych o właściwościach wypełniających należą: polikarbofil wapnia (Equilactin, Fibercon), błonnik metylocelulozowy (Citrucel), psyllium (Fiber-Lax, Konsyl, Metamucil) i dekstryna pszenna (Benefiber). W przeciwieństwie do innych środków przeczyszczających, te można przyjmować codziennie. Powodują one, że stolec jest większy i bardziej miękki. Chociaż ich regularne stosowanie jest bezpieczne, suplementy błonnika mogą zaburzać zdolność organizmu do wchłaniania niektórych leków oraz mogą powodować wzdęcia, skurcze i gazy. Należy pić z nimi dużo wody.

    • Smarujące środki przeczyszczające, w tym Zymenol, pomagają w łatwiejszym przejściu stolca przez okrężnicę. Ogólnie rzecz biorąc, lekarze nie zalecają stosowania oleju mineralnego ani rycynowego. Olej mineralny może powodować problemy, takie jak niedobory witamin, a olej rycynowy może prowadzić do długotrwałych zaparć.

    • Osmotyczne środki przeczyszczające, takie jak laktitol (Pizensy), laktuloza (Kristalose), wodorotlenek magnezu (Milk of Magnesia), glikol polietylenowy (Miralax) i sorbitol ułatwiają przepływ płynów przez jelita. Jeśli chorujesz na cukrzycę, zapytaj lekarza przed przyjęciem leków osmotycznych, ponieważ mogą one powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej.

    • Stymulujące środki przeczyszczające, takie jak bisakodyl (Correctol, Dulcolax, Feen-a-Mint) i sennozyd (Ex-Lax, Senokot) powodują skurcze mięśni jelit, które pomagają wypchnąć stolec. Te środki przeczyszczające działają szybko, ale mogą powodować skutki uboczne, w tym skurcze i biegunkę, dlatego należy je stosować przez jak najkrótszy okres czasu.

    • Środki zmiękczające stolec, takie jak dokuzynian wapnia (Surfak) i dokuzynian sodu (Colace), ułatwiają oddawanie stolca poprzez dodanie do niego płynu. Bardziej miękki stolec może zapobiec wysiłkowi podczas wypróżnienia. Lekarz może zalecić jeden z tych produktów, jeśli zaparcia są spowodowane porodem lub zabiegiem chirurgicznym.

    Leczenie medyczne zaparć

    Lekarstwo

    Jeśli leczenie bez recepty nie przynosi oczekiwanych rezultatów, lekarz może przepisać inny rodzaj leku.

    • Środki przeczyszczające wydawane na receptę, takie jak linaklotyd (Linzess) lubiproston (Amitiza) i plecanatyd (Trulance) działają poprzez zwiększenie ilości wody w jelitach i przyspieszenie oddawania stolca. Należy pamiętać, że lek Amitiza jest dopuszczony do stosowania wyłącznie u kobiet.

    • Prukalopryd (Motegrity) jest silnym środkiem pobudzającym, stosowanym w przypadku przewlekłych zaparć bez znanej przyczyny.

    • PAMORAs. Jest to krótszy sposób wyrażenia: obwodowo działający antagoniści receptora mu-opioidowego. Działają one w przypadku zaparć spowodowanych opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Do leków tych należą metylnaltrekson (Relistor) i naloksegol (Movantik).

    Chirurgia w leczeniu zaparć

    Czasami zaparcie jest spowodowane problemem strukturalnym w okrężnicy lub odbytnicy. Okrężnica może być zablokowana lub wyjątkowo wąska, może też dojść do częściowego zapadnięcia się lub wybrzuszenia ściany odbytnicy. W takim przypadku problem można skorygować za pomocą zabiegu chirurgicznego.

    Operacja może być także ostatecznością, jeśli jelito grube pracuje zbyt wolno, a leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Może być konieczne usunięcie fragmentu jelita grubego.

    Kiedy zaparcia są stałym problemem

    Bez względu na to, jakie metody leczenia zaparć stosujesz, daj sobie wystarczająco dużo czasu, aby usiąść na sedesie, kiedy musisz się załatwić. Wstrzymywanie się z oddaniem moczu może pogorszyć stan zaparcia. Wyznacz sobie regularny czas w ciągu dnia, kiedy wiesz, że nie będziesz miał nic do stracenia przez kilka minut.

    Nie należy również ignorować problemu. Nieleczone zaparcia mogą prowadzić do poważnych problemów, takich jak hemoroidy i rozerwania skóry wokół odbytu (tzw. szczeliny), które powodują krwawienie. Jeśli będziesz się zbytnio wysilać, możesz nawet spowodować, że część jelit zostanie wypchnięta przez odbyt – jest to stan zwany wypadnięciem odbytnicy, który czasami może wymagać operacji.

    Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów zaparcia:

    • Ból brzucha

    • Krew w stolcu

    • Niewyjaśniona utrata wagi

    • Niezdolność do wypróżnienia

    Zadzwoń również, jeśli masz problemy z wypróżnianiem się przez ponad trzy tygodnie, a leczenie zaparć nie przynosi rezultatów. Możesz cierpieć na chorobę zwaną Przewlekłym Zaparciem Idiopatycznym (CIC), co oznacza, że przyczyną zaparć może być coś innego niż czynniki fizyczne lub fizjologiczne.

    Czy to zgaga, czy coś innego?

    0

    Czy po jedzeniu odczuwasz pieczenie w gardle lub klatce piersiowej? Może to być zgaga – lub kilkanaście innych dolegliwości.

    1/11

    Problem ten pojawia się, gdy kwas żołądkowy przedostanie się do przełyku, który przenosi pokarm z jamy ustnej do żołądka. W takim przypadku możesz odczuwać piekący ból w klatce piersiowej. Może piec Cię gardło, możesz mieć kwaśny smak w ustach lub kaszel. Możesz również usłyszeć o chorobie refluksowej przełyku (GERD), czyli o zgadze, która występuje często. Podobne objawy mogą mieć również inne schorzenia.

    Angina

    2/11

    Łatwo pomylić zgagę z dławicą piersiową, która występuje, gdy do serca dopływa zbyt mało krwi. Jednak zgaga występuje zwykle po posiłkach lub w pozycji leżącej. Dławica piersiowa jest częstsza po wysiłku fizycznym. Uczucie w klatce piersiowej przypomina raczej „ucisk” lub „ściskanie” niż piekący ból zgagi. Objawy dławicy piersiowej oznaczają, że istnieje ryzyko zawału serca. W przypadku wystąpienia bólu lub ucisku w klatce piersiowej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

    Atak serca

    3/11

    Podczas gdy ból zgagi utrzymuje się w klatce piersiowej lub gardle, podczas zawału serca ściskający lub bolący ucisk może rozprzestrzeniać się na ramiona, plecy lub szczękę. Inne objawy zawału serca to duszności, zimny pot i zawroty głowy bez ostrzeżenia. Kobiety są bardziej narażone na rozstrój żołądka lub wymioty. Jeśli uważasz, że możesz mieć zawał serca, zadzwoń pod numer 911.

    Kamienie żółciowe

    4/11

    Kamienie żółciowe to przypominające kamyki kawałki cholesterolu lub płynów trawiennych (żółci), które trafiają do pęcherzyka żółciowego. Jeśli masz kamienie żółciowe, po tłustym posiłku możesz mieć objawy zgagi, które mogą utrzymywać się przez wiele godzin. Prawdopodobnie będziesz odczuwać ból w środku lub po prawej stronie brzucha i możesz czuć ból za ramionami lub klatką żebrową. Jeśli tak się stanie, należy skontaktować się z lekarzem lub udać się na ostry dyżur. Kamienie żółciowe często wymagają natychmiastowego usunięcia.

    Wrzód żołądka

    5/11

    Czasami część wyściółki żołądka lub jelita cienkiego ulega uszkodzeniu. Tworzy się wówczas otwarte owrzodzenie, zwane wrzodem. Może to powodować piekący ból brzucha i zgagę, która nasila się po spożyciu tłustych potraw. Pojawiają się także częste odbijania i wzdęcia. Ból może nasilać się w nocy i między posiłkami. Jeśli masz wrzody, lekarz może przepisać leki, które złagodzą ból i pomogą w gojeniu się wrzodów.

    Przepuklina rozworu przełykowego

    6/11

    Jeśli przepona – mięsień oddzielający żołądek od przełyku – rozrzedzi się lub osłabnie, część żołądka może wypchnąć się do góry. Pozwala to na przedostanie się kwasu żołądkowego do przełyku. Kwas, a nawet pokarm, może cofać się do przełyku i gardła. Przepuklina rozworu przełykowego może zwiększać ryzyko wystąpienia zgagi.

    Lęk

    7/11

    Twój mózg i jelita są ze sobą ściśle powiązane. Jeśli czujesz się zestresowany lub niespokojny, Twoje tętno może wzrosnąć, a oddech przyspieszyć. Powódź hormonów, która wywołuje taką reakcję, może również rozregulować Twój żołądek. Oprócz zgagi możesz odczuwać mdłości, mieć biegunkę lub zaparcia. Pomocna może być nauka radzenia sobie ze stresem poprzez poradnictwo, medytację lub hipnozę.

    Skurcz przełyku

    8/11

    Przełyk przesyła pokarm z gardła do żołądka za pośrednictwem drobnych mięśni. Choć zdarza się to rzadko, czasami mięśnie te zaciskają się, kiedy nie powinny. Skurcze przełyku są najczęstsze u osób powyżej 60 roku życia. Mogą one powodować silny ból w klatce piersiowej, trudności w połykaniu i uczucie, jakby coś utknęło w gardle. W przypadku wystąpienia tych objawów należy zgłosić się do lekarza. Pomocny może okazać się lek rozluźniający mięśnie gardła.

    Zapalenie przełyku

    9/11

    Jeśli wyściółka przełyku ulegnie zapaleniu, możesz mieć trudności z połykaniem. Może także wystąpić ból za mostkiem i uczucie, jakby coś „utknęło” w klatce piersiowej. Objawy te będą prawdopodobnie nasilać się podczas jedzenia. Jeśli cierpisz na zapalenie przełyku, lekarz może przepisać Ci środek przeciwbólowy, abyś czuł się bardziej komfortowo. Leczenie zależy od tego, co sprawia, że przełyk jest tak bolesny. Najczęstszą przyczyną zapalenia przełyku jest zgaga lub choroba refluksowa przełyku (GERD).

    Rak przełyku (Esophageal Cancer)

    10/11

    Długotrwała zgaga zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na raka przełyku. Jeśli zgaga utrzymuje się mimo leczenia, lekarz będzie chciał zbadać przełyk. Zwykle wykonuje się w tym celu procedurę zwaną endoskopią. Do innych objawów raka przełyku należą problemy z połykaniem i utrata wagi. Często występują kaszel i chrypka, a także ból lub ucisk w klatce piersiowej. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

    Zapalenie opłucnej

    11/11

    Tkanka pokrywająca klatkę piersiową i otaczająca płuca może ulec zapaleniu z wielu powodów. Stan taki nazywany jest pleurisy lub czasami „pleuritis”. W zależności od miejsca zapalenia może być odczuwane jako zgaga, ale nasila się podczas oddychania, kaszlu lub kichania. U niektórych osób występuje również gorączka. Jeśli masz zapalenie opłucnej, lekarz będzie musiał leczyć jego przyczynę. Może on również pomóc w opanowaniu bólu.

    Wakacyjne potrawy, zgaga i problemy trawienne

    0

    Ciesz się wakacyjnym jedzeniem bez zgagi, rozstroju żołądka i biegunki lub zaparć. W tym artykule wyjaśniono, dlaczego podczas wakacji cierpimy na problemy trawienne, a następnie przedstawiono sześć wskazówek, które pomogą uniknąć problemów z trawieniem.

    Okres świąteczny jest okrutny dla naszych żołądków. Między październikiem a styczniem nasze żołądki wiele znoszą – słodycze na Halloween, chochlę sosu, zbyt wiele kieliszków szampana. Płacimy za to przejadanie się, kończąc wiele świątecznych nocy – nadętych, z burczącym żołądkiem – nocnym kieliszkiem środka zobojętniającego.

    W tym roku przełam tę świąteczną tradycję. Ciesz się świętami i jedzeniem bez zgagi, rozstroju żołądka i biegunki lub zaparć. W tym artykule wyjaśniono, dlaczego podczas świąt cierpimy na problemy trawienne, a następnie przedstawiono sześć wskazówek, które pomogą uniknąć kłopotów z brzuchem.

    Jak święta sprawiają, że chorujemy

    • Duże porcje

      . To proste: Im więcej jedzenia mieści się w żołądku, tym większy jest nacisk na zwieracz przełyku – mięsień, który utrzymuje strawiony pokarm na właściwym miejscu. Gdy ciśnienie jest wystarczająco duże, pokarm i kwas cofają się, powodując zgagę. Zbyt duża ilość jedzenia może również spowolnić pracę całego układu trawiennego, prowadząc do bólów brzucha i zaparć.

    • Bogata żywność

      . Żywność spożywana w czasie świąt ma zazwyczaj wysoką zawartość cukru i tłuszczu. Oba te składniki powodują przyrost masy ciała, a po kilku miesiącach nadwaga może wywołać rozstrój żołądka. Tłuszcz jest bezpośrednim problemem, ponieważ spowalnia trawienie i może wywołać refluks. Inne pokarmy, o których wiadomo, że mogą powodować refluks, to czekolada, kawa, alkohol, miętówki i kwaśne pokarmy – mówi Kelly A. Tappenden, PhD, RD, profesor żywienia i fizjologii przewodu pokarmowego na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign.

    • Brak błonnika.

      Pomyśl o swoim ulubionym świątecznym jedzeniu. Prawdopodobnie nie są to płatki z otrębami. To część problemu – na świątecznym stole często brakuje błonnika. „Świąteczne potrawy o niskiej zawartości błonnika mogą powodować zatrzymanie akcji serca i prowadzić do zaparć” – mówi dr John Clarke, gastroenterolog i adiunkt w Johns Hopkins University School of Medicine w Baltimore.

    • Stres związany z wakacjami.

      Stres – wywołany zakupami w centrum handlowym, gotowaniem, sprzątaniem, podróżami i konfliktami rodzinnymi – może powodować rozstrój żołądka i zgagę. Ponadto wiele osób radzi sobie ze stresem poprzez przejadanie się i nadmierne spożywanie alkoholu.

    6 wskazówek, jak zapobiegać zgadze i rozstrojowi żołądka w czasie świąt

    „Kluczem jest samoświadomość” – mówi Tappenden. „Trzeba planować z wyprzedzeniem i być świadomym tego, co się je”.

  • Dokonuj kompromisów.

    Zaakceptuj fakt, że w czasie świąt będziesz sobie dogadzać – każdy to robi. Tylko rób to w sposób strategiczny. Zastanów się, czego najbardziej pragniesz i zaplanuj to. „Jeśli to, co naprawdę kochasz w Święcie Dziękczynienia, to farsz twojej mamy, śmiało zjedz drugą porcję” – mówi Tappenden. „Ale zdecyduj, że nie chcesz mieć drugiej porcji ziemniaków, ciasta i całej reszty”.

  • Wyrównać.

    Jeśli wiesz, że w tym tygodniu zjesz dużo tłustych potraw podczas świątecznych przyjęć, zrekompensuj to sobie zdrowym odżywianiem podczas lunchu. Jak mówi Clarke, warzywa i ziarna o wysokiej zawartości błonnika pomogą utrzymać prawidłową pracę przewodu pokarmowego. „Pomocne może być również przyjmowanie suplementów błonnika w okresie przedświątecznym” – mówi Clarke. „Jeśli zależy Ci na naturalnym podejściu, siemię lniane przyniesie takie same korzyści”.

  • Jedz świadomie.

    Począwszy od Halloween, aż do Nowego Roku, będziesz otoczony smakołykami. Przynajmniej bądź świadomy, kiedy je jesz. „Nie chcesz bezmyślnie zanurzać dłoni w każdej napotkanej miseczce ze słodyczami” – mówi Tappenden.

  • Jedz powoli.

    To dobra rada na cały rok, ale teraz jest szczególnie ważna. „Powolne jedzenie może naprawdę wiele zmienić” – mówi Clarke. „Dzięki temu żołądek będzie się lepiej opróżniał i zmniejszy się apetyt. Nie będziesz chciał się tak przejadać, jeśli będziesz jeść powoli”.

  • Ogranicz spożycie alkoholu.

    Alkohol sam w sobie może podrażniać przewód pokarmowy i wywoływać zgagę. Alkohol obniża również odporność organizmu, zwiększając prawdopodobieństwo dokonywania złych wyborów żywieniowych.

  • Przesuń się.

    „Po zjedzeniu ciasta dyniowego nie wyciągaj się na kanapie” – radzi Tappenden lekarzom. Jeśli to zrobisz, na pewno dopadnie Cię zgaga i refluks żołądkowy. Zamiast tego wyjdź na krótki spacer. Ogólnie rzecz biorąc, staraj się utrzymać swój regularny plan ćwiczeń podczas świąt – przynajmniej na tyle, na ile możesz w tym chaosie.

  • Leki bez recepty na problemy z trawieniem

    Jeśli nie zastosowałeś się do wszystkich powyższych rozsądnych rad, a teraz masz wzdęcia i jesteś nieszczęśliwy, te dostępne bez recepty leki mogą przynieść ci ulgę.

    • Środki zobojętniające.

      To właśnie je zażywał Twój pradziadek, gdy miał zgagę w Święto Dziękczynienia osiemdziesiąt lat temu. Może nie są tak silne jak niektóre nowsze leki dostępne bez recepty, ale leki zobojętniające zaczynają działać niemal natychmiast. Leki zobojętniające dostępne są w postaci płynów i tabletek; nazwy marek to Gaviscon, Maalox, Mylanta, Rolaids i Tums.

    • H2-blokery.

      H2-blokery, które początkowo były lekami na receptę, są obecnie dostępne bez recepty. Są to dobre leki na sporadyczną zgagę, choć ich skuteczność jest największa, gdy zażywa się je godzinę przed jedzeniem – mówi Rosh. Przykładami takich leków są Axid, Pepcid, Tagamet i Zantac.

    • Inhibitory pompy protonowej (PPIs).

      Bez recepty dostępne są trzy IPP: Prevacid, Prilosec i Zegerid. Nie łagodzą one zgagi od razu – ich pełne działanie może trwać do czterech dni – dlatego nie są pomocne po przejedzeniu. IPP są przeznaczone dla osób, u których zgaga występuje co najmniej dwa razy w tygodniu.

    • Leki przeciwbiegunkowe.

      Leki takie jak Imodium, Kaopectate i Pepto-Bismol mogą pomóc w złagodzeniu biegunki po nocy spędzonej na przesadzaniu z jedzeniem. Choć skuteczne, leki te mogą czasem powodować nowy problem: zaparcia. Nie stosuj tych leków, jeśli masz jakiekolwiek objawy infekcji jelitowej, takie jak gorączka, czarne lub krwawe wypróżnienia. W takich przypadkach, stosowanie leku w celu powstrzymania biegunki może pogorszyć stan infekcji. Zamiast tego należy skontaktować się z lekarzem.

    Wakacyjne problemy z trawieniem: Kiedy szukać pomocy

    Dla większości ludzi sporadyczny ból brzucha, biegunka czy wakacyjna zgaga to nic niepokojącego. Jeśli jednak objawy utrzymują się przez dłuższy czas, należy zgłosić się do lekarza.

    Najgorsze, co możesz zrobić, to ignorować przewlekłe objawy, licząc na to, że w nowym roku same ustąpią. To może zrujnować Twoje wakacje i miesiące bezsensownego cierpienia, któremu można zapobiec.

    Mity i fakty na temat biegunki

    0

    Nikt nie chce dostać biegunki – ale jeśli już ją dostaniesz, dowiedz się, jak szybko wyzdrowieć. lekarz oddziela fakty od fikcji.

    1/12

    Mit

    . Nijakie pokarmy typu „BRAT” – banany, ryż, jabłka i tosty – były kiedyś zalecane w leczeniu biegunki. Jednak pokarmy BRAT nie zawierają wystarczającej ilości innych potrzebnych składników odżywczych, takich jak białko i tłuszcz. Przez pierwszy dzień lub dłużej można jeść mdłe potrawy. Należy jednak jak najszybciej powrócić do normalnej diety.

    Poważnym zagrożeniem jest odwodnienie

    2/12

    Fakt.

    Biegunka powoduje utratę płynów. Utrata zbyt dużej ilości płynów może prowadzić do odwodnienia, zwłaszcza u dzieci. Dziecko może być odwodnione, jeśli wydaje się spragnione, ma suchość w ustach lub zapadnięte, miękkie miejsca na głowie (niemowlęta), oddaje mniej moczu niż zwykle lub płacze bez łez. U dorosłych mogą wystąpić podobne objawy, jak również zapadnięte oczy i senność. W przypadku zaobserwowania objawów odwodnienia należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić picie doustnych płynów nawadniających, wody, bezkofeinowych napojów sportowych o niskiej zawartości cukru, rozcieńczonych soków owocowych i bulionów.

    Szczepionki przeciw grypie zapobiegają grypie żołądkowej

    3/12

    Mit

    . Grypa sezonowa – czyli wirus grypy – może powodować gorączkę, bóle ciała i ogólne złe samopoczucie, ale rzadko wywołuje biegunkę. Grypa jest na ogół chorobą dróg oddechowych i płuc. Choroba, którą niektórzy ludzie nazywają „grypą żołądkową”, może powodować biegunkę, ale ten bakcyl różni się od grypy. „Grypa żołądkowa” to po prostu ogólna nazwa wirusowego zapalenia żołądka i jelit, które jest wywoływane przez wiele różnych zarazków.

    Całkowite unikanie tłustych pokarmów

    4/12

    Mit

    . Tłuste, smażone potrawy często pogarszają biegunkę, ponieważ są ciężkostrawne. Jednak spożywanie niewielkiej ilości tłuszczu może pomóc w złagodzeniu biegunki. Powolne trawienie tłuszczów może zmniejszyć objawy biegunki. Jeśli nie masz problemów z przyswajaniem tłuszczów, dodaj do następnego posiłku łyżeczkę majonezu, odrobinę masła lub trochę chudego mięsa. Może to pomóc w łagodzeniu objawów.

    Leki mogą powodować biegunkę

    5/12

    Fakt.

    Skutkiem ubocznym stosowania leków może być biegunka. Na przykład, antybiotyki i niektóre leki na raka, depresję, cukrzycę i wysokie ciśnienie krwi mogą powodować biegunkę. Jeśli po rozpoczęciu stosowania nowego leku wystąpi biegunka, należy skontaktować się z lekarzem.

    Pokarmy zawierające cukier pogarszają biegunkę

    6/12

    Fakt

    . Niektórzy ludzie sięgają po napoje sportowe lub gazowane, aby uzupełnić utracone płyny podczas biegunki. Jednak bardzo słodzone pokarmy i napoje – nawet naturalne cukry występujące w owocach – mogą nasilać objawy biegunki. Podczas trawienia cukier powoduje wciąganie płynów do jelit, rozrzedzając stolec. Niektóre substytuty cukru, takie jak sorbitol, mogą mieć ten sam efekt.

    Ząbkowanie powoduje biegunkę

    7/12

    Mit.

    Wielu rodziców uważa, że ząbkowanie wywołuje biegunkę u niemowląt. Jednak pediatrzy twierdzą, że to nieprawda. Podczas ząbkowania dziecko może być niespokojne lub rozdrażnione. Jeśli jednak ma również biegunkę lub gorączkę, porozmawiaj z lekarzem.

    Błonnik pokarmowy może pomóc

    8/12

    Fakt.

    Zależy to jednak od rodzaju spożywanego błonnika. Błonnik rozpuszczalny, znajdujący się w fasoli, grochu, otrębach owsianych, obranych owocach i gotowanych warzywach, wchłania wodę w jelitach i sprawia, że stolec staje się twardszy. Natomiast błonnik nierozpuszczalny – występujący w skórkach surowych owoców i warzyw, pełnych ziarnach i otrębach pszennych – może przyspieszać oddawanie stolca w jelitach.

    Kawa może pogorszyć sytuację

    9/12

    Fakt.

    Kofeina zawarta w kawie, herbacie, napojach bezalkoholowych i czekoladzie może przyspieszyć pracę jelit. Kofeina działa w jelitach jak środek pobudzający, przyspieszając trawienie i powodując szybsze wypróżnianie. Mimo że kawa bezkofeinowa zawiera mniej kofeiny niż zwykła, może ona nadal zawierać wystarczająco dużo kofeiny, aby pobudzić jelita.

    Zażywaj leki, gdy tylko poczujesz się chory

    10/12

    Mit.

    Biegunka często ustępuje samoistnie, więc leczenie nie jest zazwyczaj konieczne. Leki przeciwbiegunkowe dostępne bez recepty mogą jednak złagodzić objawy. Unikaj ich, jeśli masz gorączkę lub inne objawy, takie jak krwawy stolec. Nie należy podawać niemowlętom i dzieciom żadnych leków na biegunkę, chyba że zaleci to pediatra.

    Mycie rąk może pomóc w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia

    11/12

    Fakt

    . Według ekspertów w dziedzinie zdrowia publicznego mycie rąk jest nadal najlepszym sposobem walki z zarazkami wywołującymi biegunkę. Jeden z przeglądów badań wykazał, że prawidłowe mycie rąk może ograniczyć przenoszenie biegunki zakaźnej o prawie 40%. Używaj mydła i wody – i szoruj tak długo, jak długo trwa recytacja alfabetu.

    Jogurt może pomóc ograniczyć biegunkę

    12/12

    Fakt.

    Jogurt może pomóc ludziom szybciej wrócić do zdrowia po biegunce. Żywe, naturalne, „przyjazne” bakterie, takie jak Lactobacillus acidophilus, zawarte w niektórych jogurtach mogą wspomagać zdrowe trawienie. Niektóre badania wykazały, że jogurt zawierający żywe lub aktywne kultury bakterii może pomóc w zapobieganiu biegunce wywołanej przez antybiotyki.

    Łagodzenie zaparć podczas wakacji

    0

    Lekarz pokazuje, jak zapobiegać i leczyć zaparcia podczas wakacji.

    Pokaz slajdów: Łagodzenie zaparć podczas wakacji

    1 / 11

    Spakuj jedzenie na drogę

    Znalezienie zdrowej żywności w podróży może być przygodą. Nie objadaj się żywnością o niskiej zawartości błonnika w sieciach fast foodów, na postojach lub lotniskach. Zamiast tego spakuj na podróż kilka przekąsek o wysokiej zawartości błonnika, które pomogą Ci zachować regularność. Dobrym wyborem są pełnoziarniste krakersy, suszone lub świeże owoce, świeże warzywa i pełnoziarniste płatki śniadaniowe.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 2 / 11

    Nie zapominaj o błonniku

    Zamieniasz pełnoziarniste płatki śniadaniowe na czekoladowe rogaliki podczas wakacji? W takim razie zadbaj o dostarczenie błonnika w innej części diety. Niejedzenie wystarczającej ilości błonnika jest częstą przyczyną zaparć, niezależnie od tego, czy jesteś na wakacjach, czy nie. Spróbuj codziennie jeść 2 i pół szklanki warzyw i 2 szklanki owoców. Fasola i pełnoziarniste pieczywo również pomogą Ci dodać objętości.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 3 / 11

    Ograniczaj produkty o niskiej zawartości błonnika pokarmowego

    Wiele pokarmów, które możesz uwielbiać na wakacjach – takich jak przekąski i desery – może w rzeczywistości pogarszać stan zaparć. Do najczęstszych winowajców należą sery, słodycze, mięso, pizza, żywność przetworzona, chipsy i lody. Jeśli zaparcia stają się problemem, ogranicz te pokarmy do sporadycznych smakołyków.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 4 / 11

    Pij dużo płynów

    Picie dużej ilości płynów może nie złagodzić zaparcia, ale może sprawić, że stolec będzie bardziej miękki i łatwiejszy do oddania. Dostarczanie wystarczającej ilości płynów może również pomóc w zapobieganiu odwodnieniu, które może powodować zaparcia. Noś przy sobie butelkę z wodą i pamiętaj, aby ją napełniać. Jeśli nie masz dostępu do czystej wody z kranu, pij dużo butelkowanej wody źródlanej, soków owocowych lub innych napojów bezkofeinowych.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 5 / 11

    Ograniczaj kofeinę i alkohol

    Picie margarity przy basenie może brzmieć niebiańsko, ale może przyczynić się do problemów z zaparciami. Alkohol i kofeina mogą powodować odwodnienie. Jeśli masz skłonność do zaparć podczas podróży, spróbuj ograniczyć alkohol i napoje zawierające kofeinę. Możesz też pić dużo wody, gdy pijesz te napoje, aby mieć pewność, że pozostajesz nawodniony.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 6 / 11

    Bądź aktywny

    Podróżowanie często oznacza siedzenie – w samochodzie, pociągu, na statku lub w samolocie. Niestety, kiedy przestajesz się ruszać, może to dotyczyć także Twoich jelit. Jeśli siedzisz przez dłuższy czas, rób częste przerwy, aby się poruszać. A kiedy już dotrzesz do celu, zaplanuj aktywność fizyczną – np. długie spacery lub przejażdżki rowerowe – aby rozruszać ciało.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 7 / 11

    Nie ignoruj swojego ciała

    Istnieje wiele powodów, dla których możesz zignorować potrzebę wypróżnienia się podczas wakacji. Możesz czuć się niekomfortowo korzystając z publicznej toalety lub być zbyt zajęty zwiedzaniem, aby znaleźć miejsce, w którym mógłbyś się załatwić. Jednak ignorowanie potrzeby może czasami prowadzić do zaparć. Zamiast odkładać to na później, skorzystaj z toalety, kiedy poczujesz taką potrzebę.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 8 / 11

    Zaplanuj przerwy w łazience

    Jeśli zwykle korzystasz z toalety o określonej porze dnia, postaraj się zaplanować to w czasie urlopu. Daj sobie czas na relaks. Może ci pomóc czytanie czasopisma lub gazety. Jeśli nie wypróżnisz się w ciągu 10 minut, spróbuj ponownie później, kiedy będziesz miał taką potrzebę.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 9 / 11

    Przygotuj się do podróży

    Jeśli często miewasz zaparcia w czasie podróży, przygotuj się do nich zawczasu. Jednym ze sposobów jest rozpoczęcie przyjmowania środka zmiękczającego stolec lub środka przeczyszczającego o działaniu nasycającym na kilka dni do tygodnia przed wyjazdem. Następnie kontynuuj ich przyjmowanie podczas urlopu. Pomoże to zmiękczyć stolec i ułatwi jego oddawanie.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 10 / 11

    Rozsądnie stosuj środki przeczyszczające

    Jeśli dieta i ćwiczenia nie pomagają, warto spróbować środka przeczyszczającego. Zbyt częste stosowanie środków przeczyszczających może uzależnić od nich organizm. Dlatego należy je stosować tylko przez krótki czas. Wiele rodzajów środków przeczyszczających jest dostępnych bez recepty. W niektórych przypadkach konieczne może być zastosowanie środka przeczyszczającego na receptę. Zapytaj swojego lekarza, co jest dla Ciebie najlepsze.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej 11 / 11

    Kiedy należy szukać pomocy

    W niektórych przypadkach zaparcia mogą powodować hemoroidy lub rozdarcia skóry wokół odbytu. Może to prowadzić do krwawienia z odbytu lub pojawienia się krwi w stolcu. W cięższych przypadkach zaparcia mogą prowadzić do zatrzymania stolca w odbycie. Jeśli masz krew w stolcu lub jeśli zaparcie jest tak silne, że nie możesz oddać żadnego stolca, skontaktuj się z lekarzem.

    Przesuń palcem, aby przejść dalej

    Dalej

    Tytuł następnego pokazu slajdów

    Pomiń reklamę 1 / 11 Pomiń reklamę

    Źródła | Medically Reviewed by Minesh Khatri, MD on 11/16/2021 Reviewed by Minesh Khatri, MD on 16 listopada 2021

    ZDJĘCIA DOSTARCZONE PRZEZ:

    (1) Glow Images(2)? StockFood Creative i Thinkstock(3)? Mike Kemp/Rubberball(4)? Alex Bramwell / Flickr Collection/Getty(5)? Ekaterina Nosenko / Flickr Collection/Getty(6)? Glow Images(7)? Caspar Benson(8)? Hola Images / Workbook Stock(9)? Steve Pomberg / lekarz(10) julie mcinnes / Flickr Collection/Getty(11)? Brian Wagner/Flickr Collection/Getty