Strona główna Blog Strona 2573

Wysoka gorączka u psów: objawy i leczenie

0

Lekarz powie Ci, jak rozpoznać gorączkę u psa, jakie mogą być jej przyczyny i jak ją leczyć.

Jednym z powodów, dla których wykrycie gorączki u psów może być trudne, jest fakt, że normalna temperatura ich ciała jest naturalnie wyższa niż u ludzi.

Co to jest gorączka u psa?

Normalna temperatura ciała u psów wynosi od 101 do 102,5 F, podczas gdy u ludzi 97,6 do 99,6 F. Oznacza to, że pies może odczuwać gorączkę. Oznacza to, że Twój pies może mieć gorączkę, nawet jeśli jego temperatura jest całkowicie normalna.

Słowo gorączka jest zazwyczaj używane do określenia podwyższonej temperatury ciała spowodowanej infekcją lub stanem zapalnym. Temperatura powyżej 103 F jest uważana za gorączkę u psa, chociaż może ona wynosić nawet 103, jeśli pies jest bardzo podekscytowany lub zestresowany.

W przypadku, gdy wysoka temperatura u psa jest skutkiem wysokiej temperatury zewnętrznej lub nadmiernego wysiłku fizycznego w wilgotnych warunkach, stan taki określa się mianem hipertermii lub udaru cieplnego. Kiedy temperatura osiąga 106 F, może dojść do poważnych i śmiertelnych powikłań.

Objawy gorączki u psa

Chociaż nie ma jednoznacznych objawów, niektóre symptomy, które mogą wskazywać na chorobę i gorączkę u psów obejmują:

  • Letarg

  • Przygnębiony nastrój

  • Dreszcze

  • Utrata apetytu

  • Wymioty

  • Kaszel

  • Wydzielina z nosa

Jedynym sposobem, aby stwierdzić, czy temperatura ciała psa jest podwyższona, jest zmierzenie temperatury w odbycie. Eksperci zalecają stosowanie termometru cyfrowego przeznaczonego specjalnie do pomiaru temperatury w odbycie u psów. Większość termometrów przeznaczonych do stosowania w uszach ludzi nie nadaje się do tego celu.

Aby zmierzyć temperaturę u psa, najpierw posmaruj termometr środkiem nawilżającym, takim jak żel lub oliwka dla niemowląt. Następnie delikatnie włóż termometr na głębokość około jednego cala do odbytu psa i poczekaj na wyniki. Większość termometrów sprzedawanych do tego celu potrzebuje mniej niż 60 sekund na zarejestrowanie wyniku.

Przyczyny gorączki u psów

Gorączkę u psa może wywołać wiele różnych chorób i stanów. Należą do nich:

  • Zakażenie. Przyczyn może być wiele, w tym choroby bakteryjne, grzybicze i wirusowe. Zakażenie może wystąpić w dowolnym miejscu organizmu, np. w płucach (zapalenie płuc), nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek), mózgu (zapalenie mózgu), a nawet na skórze. Objawy, które wystąpią, będą zależały od miejsca, w którym koncentruje się infekcja, oraz od przyczyny leżącej u jej podłoża. Niektóre infekcje, takie jak choroby grzybicze, mogą dotyczyć kilku obszarów ciała jednocześnie.

  • Szczepienie. Niska gorączka utrzymująca się przez 24 do 48 godzin po szczepieniu nie jest rzadkością i wynika z interakcji pomiędzy zastrzykiem a układem odpornościowym psa.

  • Toksyny. Spożycie substancji trujących dla psów, w tym orzechów makadamia i niektórych leków antydepresyjnych stosowanych u ludzi, może powodować podwyższenie temperatury ciała.

Zdarza się, że przyczyny gorączki u psa nie da się łatwo ustalić; jest to tzw. gorączka nieznanego pochodzenia (FUO). Najbardziej prawdopodobnymi przyczynami gorączki u psów o nieznanym pochodzeniu są zaburzenia układu odpornościowego, problemy ze szpikiem kostnym, niezdiagnozowane infekcje i nowotwory.

Opieka domowa i kiedy należy wezwać lekarza weterynarii

Jeśli u psa wystąpi temperatura powyżej 103 F, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii. Gorączka powyżej 106 F jest stanem nagłym i wymaga natychmiastowego leczenia.

Jeśli u psa występuje temperatura powyżej 105 F, możesz pomóc obniżyć temperaturę jego ciała, polewając sierść chłodną wodą, zwłaszcza w okolicy uszu i łap. Użycie wentylatora na wilgotnej sierści pomoże obniżyć temperaturę. Pamiętaj, aby monitorować temperaturę w odbycie psa i przerwać procedurę chłodzenia, gdy osiągnie ona wartość 103 F. Nie chcesz obniżać temperatury zbyt szybko.

Jeśli pies ma gorączkę, staraj się regularnie pić niewielkie ilości wody, aby utrzymać jego nawodnienie, ale nie zmuszaj go do tego. Nigdy nie podawaj psu żadnych leków przeznaczonych dla ludzi, które mają obniżać gorączkę, takich jak acetaminofen czy ibuprofen, ponieważ mogą one być trujące dla psów i spowodować poważne obrażenia lub śmierć.

Niedoczynność tarczycy u psów: objawy i leczenie

0

Lekarz wyjaśnia typowe objawy i możliwości leczenia niedoczynności tarczycy u psów.

Jest to choroba często występująca u psów. Dotyczy wszystkich ras, ale często występuje u psów rasy golden retriever, labrador retriever, pinczerów dobermanów, seterów irlandzkich, jamników, bokserów i cocker spanieli. Zwykle występuje u psów w średnim wieku (od 4 do 10 lat) ras średnich i dużych. Większe ryzyko występuje również u wykastrowanych samców i kastrowanych samic, ale lekarze weterynarii nie są pewni, dlaczego tak się dzieje.

Uważa się, że w niektórych przypadkach niedoczynności tarczycy układ odpornościowy psa atakuje tarczycę. Innymi przyczynami są kurczenie się tarczycy oraz, choć rzadko, guz tarczycy. Bez względu na przyczynę, objawy i leczenie są takie same.

Objawy

Objawy niedoczynności tarczycy obejmują wypadanie sierści, zwykle na tułowiu, tylnych łapach i ogonie psa. Sierść jest matowa i cienka, skóra łuszczy się, ale nie jest swędząca ani czerwona (co zwykle jest związane z pchłami lub reakcją alergiczną). Mogą również występować czarne plamy na skórze. Po tym następuje przyrost masy ciała (mimo zmniejszonego apetytu), utrata mięśni, ospałość, zwolniona akcja serca, infekcje paznokci i uszu oraz nietolerancja zimna. Niedoczynność tarczycy nie jest powszechna, ale jest również związana z drgawkami, problemami z sercem i naczyniami krwionośnymi oraz niepłodnością.

Aby postawić diagnozę, lekarz weterynarii wykona serię badań krwi.

Leczenie

Dobra wiadomość jest taka, że choroba ta nie zagraża życiu. Ponadto jej leczenie jest dość łatwe i niedrogie. Twój pies będzie musiał przyjmować leki doustne codziennie do końca życia. Lek ten to stworzony przez człowieka hormon zwany lewotyroksyną lub L-tyroksyną. Dawki leku są ustalane indywidualnie dla każdego psa.

Nieleczona choroba będzie miała wpływ na jakość życia psa.

Glisty u psów – objawy, przyczyny, leczenie

0

Lekarz wyjaśnia występowanie glisty (askarydy) u psów, w tym jej objawy, przyczyny i leczenie.

Glisty, znane również jako askarydy lub nicienie, są pospolitymi pasożytami żyjącymi wewnątrz jelit psa. Żywią się one częściowo strawionym pokarmem.

Większość psów zaraża się nimi w pewnym okresie czasu. Glisty są bardziej powszechne u szczeniąt.

Psy zarażają się dwoma głównymi gatunkami glisty: Toxocara canis i Toxascaris leonina. Toxocara canis jest gorsza, ale ludzie również mogą się nią zarazić. Glisty są zwykle białe lub jasnobrązowe i mogą osiągać długość do kilku centymetrów. (Wyglądają jak spaghetti).

Objawy glisty

Niektóre psy nie wykazują objawów, ale wiele z nich je wykazuje. Oto, na co należy zwrócić uwagę:

  • Potbelly

  • Słabość

  • Biegunka

  • Wymioty

  • Ból brzucha

  • Matowa sierść

  • Utrata wagi

  • Niedożywienie

Jeżeli pies ma glisty, możesz je zauważyć w kupie lub wymiocinach. Jeśli widzisz coś, co wygląda jak ryż, może to być inny pasożyt, zwany tasiemcem.

Jak psy zarażają się glisty

Glisty są powszechne. Największe ryzyko zarażenia się nimi i zachorowania występuje u szczeniąt.

Twój pies może się nimi zarazić od:

  • Od matki. Jeśli matka szczeniaka jest zarażona glisty, może je przekazać jeszcze przed jego urodzeniem. Może też zarazić je poprzez wypicie jej mleka. Może się to zdarzyć nawet wtedy, gdy matka szczenięcia miała glisty w przeszłości. Uśpione (encysted) larwy glisty znajdujące się nadal w organizmie zwierzęcia mogą ulec reaktywacji w czasie ciąży i zostać przekazane szczeniętom.

  • Środowisko. Twój szczeniak może zarazić się glizdą, jeśli zje jaja glisty pochodzące z odchodów innego zwierzęcia, albo jeśli zje myszy lub inne małe zwierzęta, które są zarażone. Szczenię może zarazić się glisty nawet poprzez wąchanie kupy innego psa.

W ten sposób cykl się powtarza: Po połknięciu jaj przez psa, wylęgają się one i przekształcają w larwy. Następnie larwy rozprzestrzeniają się w wątrobie psa aż do jego tchawicy. Następnie pies kaszle i połyka larwy. W ten sposób dostają się one do jelita psa, gdzie mogą rozwinąć się w dorosłe robaki. Następnie składają one własne jaja, co powoduje kontynuację cyklu.

Diagnostyka glisty

Jeśli zauważysz objawy obecności glisty, zabierz psa do weterynarza. Lekarz obejrzy pod mikroskopem próbkę psiej kupy, aby sprawdzić, czy nie ma w niej jaj glisty.

Leczenie glisty

Wiele leków odrobaczających jest bezpiecznych i skutecznych. Należą do nich fenbendazol, milbemycyna, moksydektyna, piperazyna i pyrantel.

Na początku lekarz weterynarii poda psu jedną do trzech dawek, które zabiją dorosłe robaki. Pies otrzyma kolejne dawki w celu zabicia nowych robaków, które nie były w pełni rozwinięte w momencie podawania pierwszych dawek.

Nawet po zakończeniu leczenia pies powinien być regularnie badany pod kątem kału. W przypadku szczeniąt jest to od dwóch do czterech razy w roku. W przypadku psów w wieku 1 roku lub starszych – 1 do 2 razy w roku.

Zapobieganie gliście

Glisty łatwo się rozprzestrzeniają. Jedna glista może wytwarzać do 85 000 jaj dziennie.

Ponieważ glisty są tak powszechne u szczeniąt, wielu lekarzy weterynarii dla bezpieczeństwa odrobacza je w wieku 2 lub 3 tygodni.

Jeśli glisty nie zostaną wyleczone, szczenięta są narażone na osłabienie, utratę wagi i zahamowanie wzrostu z powodu niedożywienia. Możesz jednak zrobić wiele rzeczy, aby się ich ustrzec.

  • Odrobaczaj szczeniaki co kilka tygodni, kiedy są młode. Najlepiej zacząć przed ukończeniem 3 tygodnia życia. Utrzymuj czystość, także w miejscach, w których szczenięta jedzą, śpią i bawią się. Wyrzucaj kupy w odpowiedni sposób. Sprzątaj po nich na swoim podwórku i w parku. Nie pozwalaj psu używać placu zabaw lub piaskownicy jako kuwety.

  • Trzymaj psa z dala od małych, dzikich zwierząt. Mogą one przenosić glisty. Rozważ możliwość trzymania psa na smyczy lub na ogrodzonym podwórku.

  • Podawaj psu leki zapobiegające rozwojowi nicieni sercowych. Wiele z nich zawiera składniki, które leczą i zwalczają również glisty.

  • W przypadku wysokiego ryzyka wystąpienia infekcji należy co jakiś czas rozmawiać z lekarzem o odrobaczaniu psa.

  • Jeżeli pies jest w ciąży, należy zapytać lekarza weterynarii o możliwość odrobaczenia psa, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zarażenia szczeniąt glisty.

Ryzyko zarażenia ludzi przez glisty

Glisty mogą powodować poważne problemy u ludzi. W przypadku kontaktu z psią kupą lub zanieczyszczoną ziemią może dojść do zakażenia. Może to prowadzić do problemów z oczami, płucami, sercem, wątrobą i problemów neurologicznych.

Dzieci są bardziej narażone i mogą się zarazić przez przypadkowe zjedzenie jaj znajdujących się w glebie lub psiej kupie. Z jaj tych mogą wylęgnąć się larwy, które wczepiają się w różne narządy i prowadzą do poważnych chorób.

Sprzątaj po swoich psach na podwórkach i innych terenach otwartych. Trzymaj dzieci z dala od miejsc, w których psy korzystały z toalety. Upewnij się, że regularnie myją ręce.

Zwichnięcia i naciągnięcia więzadeł u psów: jak wyglądają i jak je leczyć.

0

Lekarz wyjaśnia, na czym polegają skręcenia, nadwyrężenia i urazy więzadeł u psów oraz jakie metody leczenia mogą być skuteczne.

Od czasu do czasu psy przesadzają, wymagając zbyt wiele od swoich przednich nóg (barków, łokci, nadgarstków i palców) lub tylnych nóg (bioder, kolan, kostek i palców). Zwichnięcia i nadwyrężenia to częste urazy. Jeśli usłyszysz krzyk swojego psa, może on potrzebować Twojej pomocy.

Nadwyrężenia a skręcenia

Te słowa brzmią podobnie, ale oznaczają różne rzeczy.

Nadwyrężenia powodują uszkodzenie ścięgien, które łączą mięśnie i kości. Może do tego dojść, jeśli pies rozciągnie się zbyt mocno, zbyt mocno lub zbyt często. Nadwyrężenia zdarzają się u psów uprawiających sport, ale uraz ten może się również zdarzyć, gdy pies poślizgnie się, upadnie lub podskoczy podczas normalnej zabawy. U psów nadwyrężenia najczęściej występują w obrębie bioder i ud.

Skręcenia uszkadzają więzadła łączące kości, co prowadzi do uszkodzenia stawów. Skręcenia mogą wystąpić u psów myśliwskich, które skaczą przez płotki, jak również u przeciętnego psa, który może doznać urazu przy twardym lądowaniu na kanapie, a nawet w wyniku czegoś tak prostego, jak wdepnięcie w dziurę. Nadgarstek i kolano to stawy, które często ulegają zwichnięciom u psów. Jedną z najpoważniejszych kontuzji jest zerwanie więzadła krzyżowego czaszki (CCL), które łączy kości kolana.

Gdzie boli?

Pierwszym sygnałem ostrzegawczym związanym z nadwyrężeniem lub zwichnięciem może być to, że pies zaczyna kuleć lub nagle kuleje, co oznacza, że nie może używać nogi. Jeśli taka sytuacja trwa dłużej niż jeden dzień lub kilka dni, albo jeśli powtarza się wielokrotnie, czas na wizytę u weterynarza.

Zarówno nadwyrężenia, jak i zwichnięcia mogą mieć charakter przewlekły (trwający) lub ostry (nagły) i mogą przybierać postać od łagodnej do ciężkiej. Lekarz weterynarii określi rodzaj urazu psa na podstawie tego, co mu powiesz oraz wyników badania fizycznego i testów. Lekarz będzie chciał wiedzieć, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś zmianę. Powinieneś wyjaśnić:

  • W jaki sposób pies zachowuje się inaczej

  • Co robił pies, kiedy zauważyłeś, że doszło do urazu

  • Co robią lub czego nie robią od czasu urazu. Czy więcej śpią? Czy bardziej kuleje? Siedzą z wyciągniętą nogą? Niechętnie wychodzi na spacer? Jest sztywny? Nie je? To znaki, że nie czują się dobrze.

Lekarz weterynarii sprawdzi mięśnie i stawy psa. Najpierw obejrzy psa, a następnie dotknie i uciśnie określone punkty, aby sprawdzić, czy są obolałe, ciepłe, spuchnięte lub nie na swoim miejscu. Lekarz będzie chciał zobaczyć, jak pies chodzi, siedzi i leży. Lekarz może wykonać zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny lub badanie ultrasonograficzne, aby przyjrzeć się uszkodzeniom, których nie widać z zewnątrz. Zdjęcia rentgenowskie pokazują problemy z kośćmi. Inne rodzaje zdjęć są lepsze do oglądania uszkodzeń tkanek.

Droga do wyzdrowienia

Aby pies stanął z powrotem na czterech łapach, trzeba podjąć takie same działania, jak w przypadku Ciebie.

Lekarz weterynarii podejmie decyzję o sposobie leczenia psa w zależności od tego, czy jest to nadwyrężenie czy skręcenie, a także od stopnia zaawansowania choroby. Prawdopodobnie będzie starał się unikać operacji jako pierwszej metody leczenia, chyba że dojdzie do zerwania ścięgna lub więzadła.

W typowym planie leczenia nadwyrężeń i skręceń lekarz weterynarii może zalecić:

  • Podać psu niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), aby złagodzić stan zapalny. Pamiętaj, aby zapytać, co jest bezpieczne w ich podawaniu. Niektóre leki z grupy NLPZ dostępne bez recepty dla ludzi mogą powodować poważne choroby, a nawet śmierć psa.

  • Przyłóż okład z lodu lub poduszkę grzewczą.

  • Upewnij się, że pies odpoczywa. Nie pozwól mu skakać ani biegać. Czasami może być konieczne zamknięcie go w klatce.

  • Spaceruj z psem na smyczy, na początku powoli.

  • Używaj opaski lub podpórki, aby utrzymać mięśnie lub stawy psa w miejscu.

  • Spróbuj fizykoterapii, np. chodzenia na bieżni podwodnej lub lądowej, balansowania na piłce lub desce.

  • Masuj okolicę.

  • Zastosuj u psa dietę.

Operacja jest konieczna w przypadku zdrowych psów, u których stan zdrowia nie poprawia się, które ciągle się uszkadzają lub które mają zerwane ścięgna lub więzadła. Jeśli lekarz weterynarii nie wykonał za pierwszym razem rezonansu magnetycznego lub badania ultrasonograficznego, może chcieć obejrzeć te obrazy przed operacją.

W zależności od rodzaju operacji, przez tydzień lub dłużej będziesz musiał zapewnić psu spokój i ograniczyć jego aktywność. Lekarz weterynarii może zastosować bandaż lub usztywnienie w celu podtrzymania stawu. Jeśli pies będzie się zbyt dużo ruszał lub zbyt szybko po operacji, może doznać ponownego urazu. Fizykoterapia może pomóc w powrocie do aktywności w odpowiednim tempie.

Niezależnie od tego, czy Twój pies doznał już wcześniej kontuzji, czy też po prostu chcesz uchronić go przed nadwyrężeniem lub zwichnięciem, dbaj o to, aby utrzymywał zdrową wagę i regularnie ćwiczył. Otyłość i brak aktywności fizycznej zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia takich urazów.

Czy można odwrócić niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby?

0

Można podjąć kroki w celu cofnięcia niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby, zanim jej przebieg stanie się poważniejszy. Dowiedz się, jakie zmiany możesz wprowadzić, aby poprawić stan zdrowia swojej wątroby.

Utrata wagi

Badania sugerują, że utrata wagi jest najlepszą rzeczą, jaką można zrobić, aby kontrolować lub odwrócić NAFLD. Dobrym celem jest utrata 10% całkowitej masy ciała, ale nawet utrata od 3% do 5% może poprawić stan zdrowia wątroby.

Należy porozmawiać z lekarzem na temat najlepszego sposobu bezpiecznego i skutecznego odchudzania. Dostępne opcje mogą obejmować:

  • Dieta

  • Ćwiczenia

  • Ćwiczenia

  • Operacje odchudzające

  • Leki na odchudzanie

Leczenie innych problemów zdrowotnych

Stłuszczenie wątroby wiąże się z kilkoma innymi schorzeniami. Lecząc te problemy, można również odwrócić NAFLD. Do schorzeń tych mogą należeć:

  • Cukrzyca

  • Wysoki poziom cholesterolu

  • Wysokie stężenie trójglicerydów (tłuszczów we krwi)

  • Bezdech senny

  • Zespół policystycznych jajników

  • Niedoczynność tarczycy lub niedoczynność tarczycy

  • Niedoczynność przysadki mózgowej, czyli niedoczynność przysadki

Zmień sposób odżywiania się

Zmiana diety może pomóc w utracie wagi, ale ma też inne zalety. Mogą one poprawić ogólny stan zdrowia i zmniejszyć ilość tłuszczu w wątrobie.

Oto kilka zmian, które możesz wprowadzić:

  • Jedz więcej owoców i warzyw.

  • Jedz więcej ryb.

  • Spożywaj więcej pokarmów o wysokiej zawartości błonnika.

  • Nie spożywaj zbyt wielu węglowodanów.

  • Ograniczaj cukier.

  • Ograniczaj tłuszcze nasycone i tłuszcze trans.

  • Ogranicz sól.

I delektuj się poranną filiżanką kawy. Naukowcy uważają, że może ona zmniejszać stan zapalny wątroby, ale aby mieć pewność, potrzeba więcej badań.

Zmniejsz stres w wątrobie

Alkohol może powodować odkładanie się tłuszczu w wątrobie. Może również uszkodzić ten narząd. Jeśli cierpisz na NAFLD, powinieneś unikać alkoholu.

Jeśli nie sądzisz, że możesz całkowicie przestać go pić, warto po prostu pić mniej. Prostą zasadą jest wypijanie mniej niż jednego drinka dziennie, jeśli jesteś kobietą, i mniej niż dwóch dziennie, jeśli jesteś mężczyzną.

Niektóre leki dostępne bez recepty również obciążają wątrobę. Przyjmując acetaminofen, należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, aby nie zażyć zbyt wiele. Pamiętaj też o czytaniu etykiet wszystkich leków, które zażywasz – acetaminofen znajduje się w wielu lekach na przeziębienie i lekach przeciwbólowych wydawanych na receptę.

Należy porozmawiać z lekarzem o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach. Niektóre osoby z chorobami wątroby nie powinny przyjmować niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak ibuprofen i naproksen.

Leki, które należy rozważyć

Nie ma leków zatwierdzonych specjalnie do leczenia NAFLD. Istnieją jednak pewne leki i suplementy, które warto omówić z lekarzem.

Konieczne mogą być szczepionki chroniące przed wirusami zapalenia wątroby typu A i B, które mogą uszkadzać wątrobę. Ważne jest także, aby co roku zaszczepić się przeciwko grypie.

Niektóre badania wykazały, że witamina E wydaje się poprawiać funkcjonowanie wątroby u niektórych osób, ale wyniki badań nie są jednoznaczne. Osoby zainteresowane wypróbowaniem tego suplementu powinny najpierw porozmawiać z lekarzem. Może on nie być bezpieczny dla wszystkich, a ponadto został powiązany z rakiem prostaty.

Utrzymuj kontakt z lekarzem na temat swojego stanu zdrowia. Naukowcy pracują nad nowymi lekami stosowanymi w leczeniu NAFLD, a jeden z nich może być odpowiedni dla Ciebie.

Leki stosowane w leczeniu zaparć

0

Dowiedz się, jakie leki wydawane na receptę i bez recepty mogą pomóc w leczeniu przewlekłych zaparć.

Oczywiście w pierwszej kolejności należy zmienić styl życia (np. wprowadzić do diety więcej błonnika, pić więcej wody i być aktywnym fizycznie). Lekarz może również sprawdzić, czy leki przyjmowane przez pacjenta w celu leczenia innych schorzeń mogą być przyczyną problemu.

Należy pamiętać, że w przypadku każdego rodzaju środków przeczyszczających, jeśli są one przyjmowane regularnie lub w dużych ilościach, mogą wystąpić skutki uboczne, w tym zaburzenia równowagi elektrolitowej. Do elektrolitów należą wapń, chlorki, potas, magnez i sód. Organizm potrzebuje ich do wielu czynności, dlatego należy poinformować lekarza, jeśli okaże się, że trzeba je często zażywać.

Leki bez recepty

Wiele osób zaczyna od produktów, które można kupić bez recepty. Lekarz może pomóc w wyborze odpowiedniego produktu. Należy pamiętać o jednej rzeczy: Twój plan ubezpieczeniowy może obejmować niektóre z tych leków dostępnych bez recepty. Skontaktuj się ze swoim lekarzem i kasą chorych, aby sprawdzić, czy do uzyskania najlepszej oferty potrzebna jest recepta.

Niektóre rodzaje produktów OTC, które możesz przyjmować to: ?

Suplementy błonnika. Pochłaniają one wodę, dzięki czemu pomagają w formowaniu grubego stolca, co ułatwia pracę jelit. Upewnij się, że pijesz dużo wody z błonnikiem, aby nie blokował cię zamiast tego. U niektórych osób może on powodować wzdęcia i ból brzucha. Do najczęściej wybieranych należą:

  • Polikarbofil wapnia (FiberCon)

  • Włókno metylocelulozowe (Citrucel)

  • Psyllium (Konsyl, Metamucil)?

  • Dekstryna pszenna (Benefiber)

Środki osmotyczne. Pomagają one przyciągnąć wodę do jelita grubego, dzięki czemu stolec jest bardziej miękki. Mogą powodować skurczową biegunkę i mdłości. Jeśli jesteś osobą starszą lub cierpisz na niewydolność serca lub nerek, skonsultuj się najpierw z lekarzem. W aptece należy szukać:

  • Cytrynian magnezu?

  • Wodorotlenek magnezu (Milk of Magnesia)

  • Laktitol (Pizensy)

  • Glikol polietylenowy (Miralax)

Środki pobudzające. Lepiej je wypróbować, jeśli zaparcie jest poważne, a inne leki nie przyniosły rezultatu. Powodują one ściśnięcie jelit, dzięki czemu wszystko zaczyna się ruszać. Dwa z bardziej powszechnych leków to bisakodyl (Correctol, Ducodyl, Dulcolax) i sennocides (Senexon, Senokot). Niektórzy ludzie nadużywają stymulujących środków przeczyszczających.

Środki zmiękczające stolec. Możesz je otrzymać, jeśli chcesz uniknąć wysiłku przy oddawaniu stolca, np. po operacji. Są one najlepsze do krótkotrwałego stosowania. Ich działanie polega na ściąganiu wody z jelit w celu zmiękczenia stolca. Jednym z nich jest dokuzynian sodu (Colace), który można łatwo znaleźć.

Oprócz leków na zaparcia w postaci tabletek, lekarz może zaproponować także czopki lub lewatywy:

Czopki. Są one wprowadzane bezpośrednio do odbytnicy. Ich działanie polega zazwyczaj na ściskaniu jelit, dzięki czemu dochodzi do ruchów. Niektóre również zmiękczają stolec. Typowymi środkami są gliceryna i bisakodyl (Dulcolax).

Enemy. Za ich pomocą wpycha się płyn bezpośrednio do odbytnicy. Czasami używa się zwykłej wody z kranu, ale dostępne są także lewatywy z bisakodylem i olejem mineralnym. Płyn zmiękcza stolec i ułatwia jego wypróżnianie.

Środki przeczyszczające o właściwościach poślizgowych. Śliskie substancje, takie jak olej mineralny, ułatwiają przemieszczanie stolca przez jelito grube.

Leki na receptę

Jeśli produkty dostępne bez recepty nie pomagają w wystarczającym stopniu, istnieje wiele leków na receptę, które działają na różne sposoby. Wspólnie z lekarzem ustal, który z nich jest najlepszy w danej sytuacji.

Laktuloza (Cephulac, Constulose, Duphalac, Enulose, Kristalose). Jest to lek osmotyczny, który pobiera wodę do jelita, aby zmiękczyć i rozluźnić stolec. Skutki uboczne to gazy, biegunka, rozstrój żołądka i skurcze żołądka.

Linaklotyd (Linzess). Jest to kapsułka, którą przyjmuje się raz dziennie. Stosuje się ją w leczeniu przewlekłych zaparć idiopatycznych (CIC) oraz zespołu jelita drażliwego z zaparciami (IBS-C). Linaklotyd może złagodzić zaparcia poprzez przyciąganie wody do jelit, dzięki czemu stolce przechodzą łatwiej, a wypróżnienia są częstsze. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest biegunka. Lekarze mogą go zasugerować, jeśli inne metody leczenia nie przynoszą rezultatów.

Lubiproston (Amitiza). Lekarz może zaproponować ten lek w przypadku przewlekłych zaparć lub zaparć wywołanych przez opioidy. Jest on również stosowany w leczeniu IBS-C (co oznacza, że zaparcia są głównym objawem) u kobiet. Lek zmiękcza stolec poprzez dodanie do niego większej ilości wody, dzięki czemu stolec może zostać łatwo oddany. Lek ten przyjmuje się dwa razy dziennie z jedzeniem. Niektóre możliwe skutki uboczne to ból głowy, nudności, biegunka, ból brzucha i wymioty.

Plecanatide (Trulance). Jest to tabletka, którą przyjmuje się raz dziennie. Pomaga organizmowi wytwarzać płyny w jelitach, co ułatwia przesuwanie się stolca w jelitach. Lekarz może go zaproponować, jeśli inne metody leczenia nie przynoszą rezultatów. Lek ten jest przeznaczony specjalnie dla osób cierpiących na przewlekłe zaparcia idiopatyczne (CIC) i IBS-C. Jednym z możliwych skutków ubocznych jest biegunka.

Glikol polietylenowy (PEG) (Golytely, Nulytely): Proszek ten miesza się z wodą. Po wypiciu wprowadza on do jelita grubego dużą ilość wody, aby ułatwić wypróżnienie. Do częstych skutków ubocznych mogą należeć nudności, wzdęcia, skurcze i wymioty. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wymioty są krwawe lub wyglądają jak fusy z kawy, jeśli serce zaczyna bić szybko, jeśli masz duszności lub jeśli bóle brzucha stają się silne.

Prucalopride (Motegrity): Tabletkę tę przyjmuje się raz dziennie. Pomaga ona okrężnicy wykonywać ruchy, dzięki czemu stolec przechodzi przez jelito. Lek ten jest również przeznaczony specjalnie do leczenia przewlekłego zaparcia idiopatycznego (CIC), co oznacza, że jest to długotrwałe zaparcie bez znanej przyczyny. Najczęstsze skutki uboczne to ból głowy, ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty, zawroty głowy i zmęczenie. Może to również wpłynąć na zmianę nastroju lub zachowania, czasem nawet znacznie. Jeśli tak się stanie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne rodzaje leczenia

Oprócz leków dostępnych bez recepty i na receptę (oraz zmiany stylu życia), warto zapoznać się z poniższymi metodami.

Biofeedback: Pomaga to w ćwiczeniu mięśni kontrolujących wypróżnienia. Pracujesz z terapeutą, korzystając z urządzenia, które uczy cię, jak rozluźnić mięśnie dna miednicy, aby umożliwić wypróżnienie.

Operacja: Rzadko zdarza się, by ludzie potrzebowali tego zabiegu w leczeniu zaparć. Twój lekarz może rozważyć, czy operacja usunięcia części okrężnicy może być rozwiązaniem, jeśli próbowałeś innych metod leczenia, a przyczyną Twoich przewlekłych zaparć jest zator, rectocele (w którym część ściany odbytnicy wybrzusza się do pochwy) lub rozdarcie (szczelina) albo zwężenie (zwężenie) odbytu. Operacja usunięcia całej okrężnicy jest rzadko konieczna.

Jak sprawić, by pęcherzyk żółciowy był zdrowy

0

To mały organ, ale pęcherzyk żółciowy jest ważnym graczem w twoim układzie trawiennym. Oto proste ruchy, które możesz wykonać w ciągu dnia, aby utrzymać go w dobrej kondycji – i uchronić przed kamieniami żółciowymi.

1/15

Twój pęcherzyk żółciowy uwalnia żółć za każdym razem, kiedy jesz. Kiedy opuszczasz posiłki, soki żółciowe gromadzą się. Podnosi to poziom cholesterolu w pęcherzyku żółciowym. Z czasem woskowate tłuszcze mogą stwardnieć i przekształcić się w kamienie żółciowe. Niektóre kwasy żółciowe mogą również zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na raka pęcherzyka żółciowego. Wygospodaruj więc czas na regularne posiłki.

Wybieraj produkty pełnoziarniste

2/15

Zawierają dużo błonnika, który obniża poziom złego cholesterolu LDL. Chroni to serce i pomaga zapobiegać powstawaniu kamieni żółciowych. Błonnik pobudza układ trawienny do działania i wypłukuje żółć z organizmu. Staraj się spożywać więcej produktów o wysokiej zawartości błonnika, takich jak pełnoziarnisty chleb i makaron oraz brązowy lub dziki ryż. Inne produkty pełnoziarniste to płatki owsiane, popcorn, jęczmień i bulgur.

Osiągnij zdrową wagę

3/15

Nadwaga lub otyłość zwiększają ryzyko zachorowania na kamicę żółciową. Jedno z badań wykazało, że otyłość trzykrotnie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na kamicę żółciową. Dzieje się tak dlatego, że dodatkowe kilogramy mogą powiększyć pęcherzyk żółciowy i sprawić, że nie będzie on działał tak dobrze, a także podnieść poziom cholesterolu. Dotyczy to zwłaszcza osób, które noszą nadwagę w okolicach talii, a nie w biodrach i udach.

Spożywaj owoce i warzywa

4/15

Wiesz, że świeże produkty są dobre dla twojego organizmu. Dotyczy to także twojego pęcherzyka żółciowego. Na początek, owoce i zielenina są pełne witamin, w tym C i E. Wykazano, że obie te substancje pomagają chronić przed kamicą żółciową. Owoce i warzywa zawierają również dużo wody i błonnika, które pomagają ci zachować sytość. Może to pomóc w zrzuceniu zbędnych kilogramów. Aby uzyskać jak najwięcej korzyści, jedz wiele różnych produktów.

Zrezygnuj z potraw smażonych

5/15

Twój pęcherzyk żółciowy musi pracować ciężej, aby pomóc w trawieniu tłustych pokarmów. Smażone potrawy są często bogate w tłuszcze nasycone, które podnoszą poziom cholesterolu we krwi. Tak więc częste spożywanie tłustych potraw może prowadzić do kamicy żółciowej. Ponadto, są one wysokokaloryczne, co może sprawić, że Twoja waga zacznie iść w górę. Jedno z badań wykazało, że osoby, które jadły smażone potrawy częściej niż cztery razy w tygodniu, były o 37% bardziej narażone na nadwagę lub otyłość niż osoby, które jadły je o połowę rzadziej.

Przekąska z jagód, papryki i kiwi

6/15

Te kolorowe owoce i warzywa zawierają witaminę C. Badania wykazują, że osoby spożywające więcej witaminy C są mniej narażone na choroby pęcherzyka żółciowego i kamienie żółciowe niż osoby spożywające jej mniej. Eksperci uważają, że niski poziom tej witaminy może zwiększać ilość cholesterolu w żółci. Kobiety powinny przyjmować 75 miligramów, a mężczyźni 90 miligramów dziennie. Dobrym wyborem są truskawki, brokuły, kantalupy, pieczone ziemniaki i owoce cytrusowe.

Unikaj gwałtownych zmian w diecie

7/15

Twoja przyjaciółka zrzuciła 10 kilogramów w ciągu tygodnia stosując super niskokaloryczny plan żywieniowy. Brzmi kusząco, ale gwałtowne diety mogą zaszkodzić twojemu sercu – i pęcherzykowi żółciowemu. Dzieje się tak dlatego, że szybka utrata wagi uniemożliwia pęcherzykowi żółciowemu prawidłowe opróżnianie. Może to być przyczyną powstawania kamieni żółciowych. Aby bezpiecznie się odchudzać, staraj się zrzucać od 1 do 2 kilogramów tygodniowo, zdrowo się odżywiając i ćwicząc.

Pij dużo wody

8/15

Dla wielu osób wypijanie ośmiu szklanek wody dziennie to rozsądny cel. Nie każdy potrzebuje aż tyle. Ale jeśli pijesz mniej, niż wymaga tego twoje ciało, może to mieć negatywny wpływ na pęcherzyk żółciowy. Woda pomaga temu narządowi opróżniać się i zapobiega gromadzeniu się żółci. Chroni to przed kamieniami żółciowymi i innymi problemami.

Picie większej ilości wody może również pomóc w odchudzaniu. Badania wykazują, że ludzie, którzy piją więcej wody, jedzą mniej kalorii i mniej cukru.

Zamień na oliwę z oliwek

9/15

Ten podstawowy składnik zdrowej dla serca diety śródziemnomorskiej jest również dobry dla twojego pęcherzyka żółciowego. Jest ona doskonałym źródłem nienasyconych tłuszczów, które pobudzają pęcherzyk żółciowy do opróżniania. Jedno z badań wykazało, że mężczyźni, którzy jedli najwięcej tłuszczów nienasyconych, byli o 18% mniej narażeni na chorobę pęcherzyka żółciowego niż ci, którzy jedli ich najmniej. Podczas gotowania zamień masło na oliwę z oliwek. Inne zdrowe tłuszcze to tłuste ryby, takie jak łosoś, orzechy i awokado.

Ruszaj się

10/15

Aktywność fizyczna spala kalorie, poprawia nastrój i chroni pęcherzyk żółciowy. Badania wykazały, że kobiety, które najwięcej ćwiczyły, zmniejszyły ryzyko zachorowania na pęcherzyk żółciowy o 25% w porównaniu z ich rówieśniczkami uprawiającymi kanapowy tryb życia. Postaraj się ćwiczyć 30 minut przez 5 dni w tygodniu. Dopiero zaczynasz? Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, by zacząć od 5-10 minut na raz. Każda odrobina pomaga.

Wypij kieliszek alkoholu

11/15

Śmiało, do obiadu wypij kieliszek wina lub piwa. Badania wykazują, że alkohol może zmniejszyć ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej i raka pęcherzyka żółciowego. Wykazano, że alkohol podnosi poziom HDL, czyli dobrego cholesterolu. Niektórzy eksperci uważają, że może on mieć wpływ na cholesterol w żółci. Jednak zbyt duża ilość alkoholu może uszkodzić pęcherzyk żółciowy, więc ogranicz się do nie więcej niż jednego drinka dziennie dla kobiet i dwóch dla mężczyzn.

Uważaj na mięso, masło i sery

12/15

Tłuszcz zawarty w mięsie i nabiale jest nasycony. Ten rodzaj tłuszczu podnosi poziom złego cholesterolu, co z kolei może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia kamieni żółciowych. Zamiast tego sięgaj po produkty zawierające tłuszcze nienasycone, takie jak te znajdujące się w rybach i warzywach. Gotuj na olejach roślinnych zamiast masła i smalcu.

Idź na orzechy

13/15

Przy niewielkich rozmiarach zawierają mnóstwo wartości odżywczych. Orzechy są bogate w błonnik i zdrowe tłuszcze. Zawierają też dużo steroli roślinnych, związków, które blokują wchłanianie cholesterolu przez organizm. Może to pomóc w ochronie przed kamicą żółciową. Jedno z badań wykazało, że kobiety, które jadły uncję orzechów pięć razy w tygodniu, były o 25% mniej narażone na konieczność operacji pęcherzyka żółciowego niż te, które jadły je rzadko. Podawaj je na przekąskę lub posypuj nimi płatki śniadaniowe, sałatki i inne potrawy. Uważaj tylko na kalorie.

Skłaniaj się ku wegetarianizmowi

14/15

Nie musisz rezygnować z mięsa na rzecz pęcherzyka żółciowego. Ale spożywanie większej ilości posiłków zawierających białko pochodzenia roślinnego, takich jak fasola i tofu, może zmniejszyć ryzyko wystąpienia u ciebie choroby pęcherzyka żółciowego. Dzieje się tak dlatego, że zawierają one dużo błonnika i mało tłuszczów nasyconych. Możesz przejść na wegetarianizm jeden dzień w tygodniu. Pyszne dania bezmięsne to m.in. smażone tofu, burrito z fasoli, falafel oraz pizza warzywno-serowa.

Czy warto spróbować oczyszczania organizmu?

15/15

Oczyszczanie pęcherzyka żółciowego to poważna sprawa. Twierdzi się, że zapobiegają one lub leczą kamienie żółciowe, jeśli przez kilka dni pomija się pokarmy i pije tylko mieszankę oliwy z oliwek, ziół i soku. Idea jest taka, że to rozbija kamienie żółciowe, dzięki czemu można je wydalić. Badania sugerują jednak, że kamienie te są w rzeczywistości grudkami oliwy i soku. Oczyszczanie może też powodować skutki uboczne, takie jak ból brzucha, nudności i biegunka. Dlatego trzymaj się z daleka.

Jak zapobiegać zapaleniu uchyłków i zaostrzeniom choroby?

0

Lekarz wyjaśnia, jak zapobiegać zapaleniu uchyłków poprzez dietę, ćwiczenia i inne wskazówki.

Najlepszym sposobem zapobiegania zapaleniu uchyłków jest zmiana diety i stylu życia.

Oto kilka wskazówek:

  • Jedz więcej błonnika

    dodając do swojej diety pełnoziarniste pieczywo, płatki owsiane, płatki zbożowe z otrębami, świeże owoce i warzywa. Należy jednak pamiętać o stopniowym dodawaniu błonnika. Nagłe przejście na dietę wysokobłonnikową może powodować wzdęcia i gazy.

  • Wzbogać swoją dietę

    poprzez dodanie dostępnego bez recepty preparatu zawierającego psyllium, pozyskiwanego z rośliny Plantago psyllium. Można również spróbować zmielonych nasion psyllium: Raz dziennie dodaj 1 łyżeczkę zmielonych nasion psyllium do dowolnego zimnego płynu i wypij w ciągu kilku minut od przygotowania, zanim mieszanina się zżeluje.

  • Pij dużo płynów

    (co najmniej osiem 8 szklanek wody dziennie), jeśli zwiększysz spożycie błonnika.

  • Unikaj żywności rafinowanej

    takich jak biała mąka, biały ryż i inne przetworzone produkty spożywcze.

  • Zapobieganie

    zaparcia

    poprzez wypróbowanie środków zmiękczających stolec dostępnych bez recepty. Nie należy jednak stosować długotrwale czopków ani środków przeczyszczających na zaparcia bez konsultacji z lekarzem. Dobrym naturalnym środkiem przeczyszczającym są śliwki, sok śliwkowy i nasiona psyllium. W sklepach ze zdrową żywnością dostępne są specjalnie opracowane herbaty zwalczające zaparcia, ale niektóre z nich mogą być bardzo silne, więc należy je stosować tylko zgodnie z zaleceniami. Unikaj produktów zawierających sennę (Cassia senna), która jest szczególnie silnym ziołowym środkiem przeczyszczającym i może wywoływać nawyk. Ponadto senna może powodować przebarwienia wyściółki jelita grubego, co może skutkować stanem zwanym melanosis coli. Glikol polietylenowy (MiraLax) jest użytecznym środkiem przeczyszczającym do krótkotrwałego stosowania w zaparciach. Leki na receptę, takie jak lubiproston (Amitiza), są dostępne w przypadku długotrwałych zaparć. Porozmawiaj z lekarzem o tych lekach.

  • Ćwicz regularnie

    . Ćwiczenia pomagają mięśniom jelita utrzymać ich napięcie, co sprzyja regularnemu wypróżnianiu. Jeśli masz potrzebę wypróżnienia się, nie odkładaj jej na później ani nie ignoruj.

Wątroba: Najfajniejszy organ

0

Wątroba jest jednym z najwspanialszych narządów Twojego ciała. Wykonuje setki zadań w Twoim organizmie, a nawet potrafi się odbudować. Oto kilka innych cudów, jakie kryje w sobie ludzka wątroba.

1/14

Wątroba wykonuje trzy główne zadania: Odfiltrowuje szkodliwe substancje z krwi, magazynuje paliwo i wytwarza płyn zwany żółcią, który pomaga w trawieniu pokarmu. Ale to dopiero początek. Ten niesamowity organ bierze udział w setkach innych funkcji organizmu.

Wielkie organy na kampusie

2/14

Jedynym większym organem jest skóra. Przeciętna wątroba dorosłego człowieka waży około 3 funtów i mieści 1 litr, czyli około 13% krwi w danym momencie. Ma kształt stożka i jest koloru czerwonawo-brązowego. Znajduje się pomiędzy przeponą na górze a żołądkiem na dole.

Self-Starter

3/14

Jeśli uraz lub choroba uszkodzi wątrobę, chirurdzy mogą czasami usunąć nawet trzy czwarte jej powierzchni, nie niszcząc jej. Często w ciągu kilku tygodni wątroba odrasta do swoich dawnych rozmiarów. A jeśli potrzebna jest nowa wątroba, lekarze mogą czasem wykorzystać kawałek cudzej – wątroba będzie dopasowana do ciała pacjenta.

Farmaceuta

4/14

Większość leków przechodzi przez wątrobę. W niektórych przypadkach muszą, aby zadziałać we właściwy sposób – organ ten posiada substancje chemiczne, które aktywują niektóre leki, aby mogły one zadziałać. Te substancje chemiczne kontrolują również szybkość rozkładu leków, ich wykorzystanie, a następnie dezaktywację i pozbycie się ich poprzez sikanie lub kupę.

Sokowirówka na trawienie

5/14

Wątroba wykorzystuje cholesterol do produkcji soku trawiennego zwanego żółcią. Pomaga on rozkładać tłuszcze i niektóre witaminy, aby organizm mógł je wykorzystać. Małe przewody zwane drogami żółciowymi przenoszą żółć z wątroby do pęcherzyka żółciowego, gdzie jest ona przechowywana do czasu, gdy będzie potrzebna w jelicie cienkim.

Centrum składników odżywczych

6/14

Jelito cienkie pobiera składniki odżywcze z pożywienia – takie jak cukry, glicerol, aminokwasy, witaminy, minerały, sole – i przekazuje je do krwi przez specjalne komórki. Pierwszy przystanek, wątroba, przekształca je w formy, które organizm może wykorzystać, a następnie przechowuje kilka z nich, w tym żelazo, foliany, witaminy A, D i B12, i dostarcza je tam, gdzie i kiedy organizm ich potrzebuje.

Filtr żywności

7/14

Ta sama krew z jelit przenosi również toksyny. Po oddzieleniu wszystkiego, co organizm może wykorzystać, wątroba rozkłada to, co pozostało, aby mogło zostać wysłane jako odpady. Toksyny są transportowane w żółci i wydalane razem z kupą lub trafiają do krwi, a następnie do nerek i opuszczają organizm podczas sikania.

Centrum detoksu

8/14

Oprócz toksyn zawartych w pożywieniu, wątroba rozkłada również toksyny znajdujące się w alkoholu, pestycydach i metalach ciężkich, zamieniając je w nieszkodliwe odpady, których łatwo się pozbyć. Toksyny mogą również pozostawać w wyniku normalnych funkcji organizmu, takich jak wytwarzanie hormonów.

Brama bezpieczeństwa

9/14

Oprócz zdolności filtrowania toksyn, wątroba potrafi znaleźć, wyłapać i zniszczyć szkodliwe bakterie, wirusy i inne zarazki, które dostają się do organizmu drogą pokarmową. W wątrobie znajduje się największa grupa żołnierzy układu odpornościowego, którzy zjadają zarazki (tzw. fagocyty) i w razie potrzeby mogą wywołać pełną reakcję immunologiczną.

Środek wyostrzający pracę mózgu

10/14

Wątroba zapewnia prawidłowe myślenie, pozbywając się toksyn z krwi. Jeśli nie działa tak, jak powinna, te substancje chemiczne mogą się gromadzić i zmieniać Twój nastrój, nawyki dotyczące snu i sposób działania. Możesz czuć się przygnębiony, niespokojny lub mieć trudności z koncentracją. Z czasem mogą pojawić się także drżenie rąk, szarpanie mięśni i spowolniona mowa. Naukowcy wciąż próbują ustalić, które dokładnie toksyny są za to odpowiedzialne.

Zbiornik paliwa

11/14

Glukoza, znana również jako cukier we krwi, jest natychmiastowym paliwem dla Twojego organizmu. Wątroba przechowuje w postaci glikogenu zapasy wystarczające na około jeden dzień. Jeśli nie jesz przez jakiś czas i poziom cukru we krwi zbytnio się obniży, wątroba szybko zamienia go z powrotem na glukozę. Może się to zdarzyć np. podczas snu.

Fabryka paliwa

12/14

Wątroba pomaga w utrzymaniu równowagi źródeł energii. Jest ona nie tylko dużym magazynem szybkiego paliwa (glukozy), ale również pobiera aminokwasy z trawionego pokarmu i przekształca je w kwasy tłuszczowe. Gdy zabraknie glukozy, wątroba może zmienić bieg i przekształcić kwasy tłuszczowe w inną formę energii, zwaną ketonami.

Fabryka chemiczna

13/14

Wątroba wykorzystuje składniki odżywcze do produkcji setek substancji, których potrzebuje organizm. Między innymi rozkładają one spożywany pokarm, budują aminokwasy w użyteczne białka, dostarczają witaminy do określonych części ciała i pomagają w krzepnięciu krwi, dzięki czemu nie krwawisz zbyt obficie po urazie.

Neutralizator

14/14

Wątroba pomaga pozbyć się produktu odpadowego o nazwie bilirubina, który powstaje w wyniku rozpadu czerwonych krwinek. Jeśli wątroba nie pracuje prawidłowo, w organizmie może gromadzić się zbyt dużo bilirubiny, co jest stanem zwanym żółtaczką. Powoduje ona żółte zabarwienie skóry i białek oczu. Proste badanie krwi może wykazać, czy u pacjenta występuje ta choroba i pomóc lekarzowi ustalić jej przyczynę.

Objawy marskości wątroby: Żółtaczka, swędzenie i inne

0

Jeśli nie podejmiesz leczenia przyczyny marskości wątroby, jej stan będzie się pogarszał. Pogorszą się również objawy.

Jeśli wystąpią objawy, będą one zależały od stopnia zaawansowania marskości.

Pierwsze objawy

Wczesne objawy mogą być takie same jak w przypadku innych chorób, dlatego ważne jest, aby w razie ich wystąpienia porozmawiać z lekarzem. Mogą one obejmować:

  • Zwiększenie obwodu brzucha w wyniku wodobrzusza

  • Opuchlizna kostek lub nóg

  • Naczynia krwionośne wyglądające jak pająki na klatce piersiowej, twarzy lub ramionach

  • Uczucie ogromnego zmęczenia

  • Ginekomastia

  • Słaby apetyt

  • Złe samopoczucie

  • Słabość

  • Utrata wagi (bez podejmowania prób)

  • Utrata mięśni

Objawy późniejsze

Jeśli nie podejmiesz leczenia przyczyny marskości wątroby, będzie się ona pogłębiać. Nasilą się również objawy.

Mogą one obejmować:

  • Problemy z myśleniem, zapominanie, dezorientacja

  • Kłopoty z zasypianiem

  • Zapominanie

  • Obrzęk brzucha

  • Białe paznokcie

  • Szersze lub grubsze opuszki palców (palce pałąkowate)

  • Wypadanie włosów

  • Krwawienia z nosa

  • Krwawienie z dziąseł

  • Skurcze mięśni

  • Brak popędu płciowego lub zdolności seksualnych

  • Łatwe powstawanie siniaków

  • Żółta skóra lub oczy (żółtaczka)

  • Swędząca skóra

  • Ciemny, brązowawy lub pomarańczowy kolor siuśków

  • Jasno zabarwione stolce

  • Krew w stolcu

  • Zmiany osobowości

  • Gorączka

Udaj się na izbę przyjęć, jeśli:

  • Twoje stolce są czarne lub przypominają smołę.

  • Wymiotujesz krwią.

  • Masz silne bóle brzucha.

  • Czujesz się bardzo zdezorientowany i senny.

  • Masz wysoką gorączkę i nie możesz przestać się trząść.

  • Białka twoich oczu nagle stają się żółte.