Strona główna Blog Strona 2548

Psy i bolesna defekacja

0

Lekarz wyjaśnia, dlaczego psy mogą odczuwać ból lub dyskomfort podczas wypróżniania.

Do częstych przyczyn bolesnego wypróżniania u psów należą:

Biegunka

Wiele rzeczy może prowadzić do biegunki u psów, w tym zapalne choroby jelit, leki, alergie, zatrucia pokarmowe, pasożyty, zmiana diety i infekcje przewodu pokarmowego.

Objawy biegunki są dość łatwe do zauważenia: luźne, płynne lub częste stolce. Jak w przypadku wielu schorzeń, leczenie zależy od przyczyny biegunki i może obejmować zmianę diety, terapię płynami, aby zapobiec odwodnieniu, a czasami antybiotyki, jeśli zidentyfikowano infekcję.

Jeśli pies ma więcej niż jeden epizod biegunki, jest ospały, ma gorączkę, krew w stolcu lub czarny, smolisty stolec, natychmiast zgłoś się do weterynarza.

Zaparcia

Podobnie jak biegunka, zaparcia u psów mogą być spowodowane przez wiele czynników, w tym niektóre leki, niedrożność jelit, powiększenie prostaty lub węzłów chłonnych, odwodnienie, guzy i problemy nerwowo-mięśniowe.

Objawy zaparcia obejmują: wysiłek przy defekacji; twardy, suchy lub przypominający wstążkę kał; depresję; senność; wymioty; utratę apetytu; i ból brzucha. Leczenie zaparcia zależy od jego przyczyny, choć dla łagodnego zaparcia dieta o wysokiej zawartości włókien, dużo wody i środki przeczyszczające, jak przepisano przez lekarza weterynarii może być wszystko leczenie potrzebne.

Jeśli zaparcie jest poważne, konieczne może być ręczne usunięcie zalegającego kału w znieczuleniu ogólnym.

Ciało obce

Niektóre psy mają zwyczaj zjadania niejadalnych przedmiotów, takich jak na przykład kamyczki, kości lub zużyte opakowania po jedzeniu. Jeśli Twój pies to robi, może to być źródłem bolesnego wypróżnienia Twojego psiego towarzysza.

Leczenie będzie zależeć od obiektu połkniętego, psy objawy i badania fizycznego, więc zawsze skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli twój pies połknął coś niejadalnego.

Jeśli pies połknął sznurek lub coś z nim związanego, należy uznać to za sytuację awaryjną. Jeśli przedmiot znajdzie się w jednym miejscu, sznurek może zadziałać jak piła, przebijając jelito i prowadząc do zagrażającego życiu zapalenia otrzewnej – zapalenia wyściółki jamy brzusznej.

Krwotoczne zapalenie jelit

Krwotoczne zapalenie jelit wyróżnia się nagłym pojawieniem się krwawych wymiotów i biegunki u wcześniej zdrowego psa. Kał często może wyglądać jak dżem truskawkowy. Zabierz swojego psa do weterynarza natychmiast, jeśli oni?pokazują te objawy, ponieważ nieleczone krwotoczne zapalenie jelit może być śmiertelne.

Nikt nie wie, co powoduje to zaburzenie, ale może to być związane z toksyną bakteryjną lub wrażliwością na żywność. Niektóre psy są bardziej skłonne do uzyskania tego stanu, w tym toy pudle, sznaucery miniaturowe, pekińczyki, owczarki szetlandzkie, Yorkshire teriery i King Charles spaniele.

Oprócz krwawej biegunki i wymiotów, objawy krwotocznego zapalenia jelit u psów obejmują utratę apetytu i depresję. Leczenie tego schorzenia – które nie jest uważane za zaraźliwe – obejmuje płyny, zmianę diety i antybiotyki.

Zapalenie kanału odbytu

Woreczki analne zawierają tłustą, śmierdzącą substancję, która służy Twojemu psu do komunikacji z innymi psami. Znajdujące się pod skórą po obu stronach odbytu psa, mniej więcej na godzinie czwartej i ósmej, worki analne mogą czasami ulec zablokowaniu, zapaleniu lub ropieniu, przez co wypróżnianie staje się bolesne.

Objawy problemów z workiem analnym obejmują psa ciągnącego pupę po ziemi, a także lizanie i żucie tego obszaru. Obrzęk może być zauważony po jednej lub obu stronach odbytu, jak również. Leczenie różni się w zależności od tego, co jest przyczyną problemu, ale może obejmować odciągnięcie worka, przepłukanie go środkiem antyseptycznym lub antybiotykiem, lub wyczyszczenie worka, czasami w znieczuleniu ogólnym.

Powiększona prostata

Bolesne wypróżnianie u psów może być również wynikiem powiększonej prostaty uciskającej odbyt psa. Kilka rzeczy może spowodować powiększenie prostaty, w tym guz, infekcja lub hormony, jeśli pies nie jest wykastrowany.

Jeśli przyczyną powiększenia jest infekcja, pies może również oddawać więcej moczu lub pić więcej wody. Leczenie powiększonej prostaty zależy od tego, co jest jej przyczyną, ale może obejmować operację, kastrację lub kurs antybiotyków.

Porady dotyczące pobierania próbek stolca

Próbki stolca stanowią ważny element w procesie diagnozowania przyczyny bolesnego wypróżniania się psa. Podczas pobierania próbki stolca dla lekarza weterynarii:

  • Pamiętaj, że świeże jest lepsze; idealna jest próbka kału, która ma mniej niż 24 godziny.

  • Zbierz? co najmniej łyżeczkę stolca. Nie przejmuj się, jeśli jest w nim trochę zanieczyszczeń, takich jak trawa czy liście.

  • Przechowuj stolec w lodówce, ale nie zamrażaj. Jeśli Ty lub Twój lekarz podejrzewacie, że Twój pies ma pasożyty, nie przechowuj próbki w lodówce.

Zapobieganie bolesnemu wypróżnianiu u psów

Ponieważ tak wiele rzeczy może powodować zaparcia, biegunki lub inne objawy, które prowadzą do bolesnego wypróżnienia u Twojego psa, może być trudno zapobiec temu problemowi. Twój lekarz weterynarii może przedstawić sugestie oparte na problemach Twojego psa.

Jednym ze sposobów, w jaki możesz pomóc swojemu zwierzęciu uniknąć problemów związanych z jelitami, jest upewnienie się, że badanie kału jest częścią corocznego badania psa.

Choroba worka analnego u psów: objawy, leczenie

0

Jeśli youve seen your dog scooting across the room on his bottom, it might be a sign of anal sac disease.

Psy mają dwie małe torebki po obu stronach odbytu. Wytwarzają one śmierdzący, oleisty, brązowy płyn, który psy wykorzystują do identyfikacji siebie nawzajem i oznaczania swojego terytorium. Dlatego też często wąchają swoje tyłki.

Choroba worka analnego zaczyna się jako niewygodna przypadłość i może przejść w infekcję lub ropień.

Symptomy

  • Scooting

  • Lizanie lub gryzienie tylnej części ciała

  • Przykry zapach

  • Zaparcia lub ból przy robieniu kupy/siedzeniu

Etapy choroby worka analnego

W normalnych warunkach, kiedy pies robi kupę, płyn z worka analnego również zostaje wyciśnięty. Kiedy nie są one całkowicie opróżnione, pojawiają się problemy. Płyn wewnątrz może stać się tak suchy i gęsty, że zatka otwory. Nazywa się to impaktem.

Na szczęście, uderzone worki są łatwe do leczenia. Gruczoły można delikatnie opróżnić lub odessać palcami. Być może będziesz musiał to robić regularnie, a żeby zaoszczędzić na wycieczce, lekarz weterynarii może Ci pokazać, jak to zrobić.

Jeśli twój pies wielokrotnie ma wpływy, weterynarz może zasugerować dodanie więcej błonnika do ich diety. To zwiększa rozmiar ich kupy, co stawia większy nacisk na worki, aby opróżnić naturalnie.

Jeśli Twój pies nie ma problemu, nie ma potrzeby opróżniania jego worków.

Pozostawione bez leczenia, impakt przekształci się w infekcję. Szukaj żółtej lub krwawej ropy sączącej się z ich worków. Ten bolesny stan może spowodować, że twój pies będzie się zachowywał bojaźliwie lub gniewnie. Twój weterynarz będzie wypłukać worki i dać psu antybiotyki.

Nieleczona infekcja przekształci się w ropień (spuchnięta, delikatna masa ropna) i może się otworzyć. Twój weterynarz otworzy i osuszy ropień i zazwyczaj przepisze antybiotyki i leki przeciwzapalne. Codzienne ciepłe okłady mogą również pomóc.

Jeśli twój pies nadal ma problemy, lekarz weterynarii może chcieć usunąć ich worki analne z chirurgii. Jest to prosta procedura, ale może spowodować komplikacje, takie jak nietrzymanie kału (kiedy ich kupa wycieka w sposób niekontrolowany).

Profilaktyka

Stosuj zdrową dietę i zapewnij swojemu psu dużo ruchu. Małe, otyłe psy są najbardziej zagrożone chorobą worka analnego. Jeśli Twój pies ma problemy z workiem analnym, zleć lekarzowi weterynarii sprawdzenie go podczas każdej kontroli.

Dlaczego twój pies nie chce jeść: Causes & Solutions

0

Jeśli Twój pies ma utratę apetytu, może to być wybredność, choroba, lub wiele innych powodów. lekarz dostarcza informacji na temat przyczyn utraty apetytu i leczenia psów, które nie chcą jeść.

Pierwszą rzeczą, o której należy pamiętać jest to, jak oceniasz apetyt swojego psa. Jeśli obawiasz się, że Twój pies nie je tyle, ile podają wytyczne na karmie, którą kupujesz, pamiętaj, że są to tylko wartości średnie. Wiele całkowicie zdrowych psów zjada jedynie 60% do 70% ilości podanej na opakowaniu.

Ponieważ utrata apetytu u psów może wskazywać na chorobę, ważne jest, aby zasięgnąć porady lekarza weterynarii, jeśli zauważysz zmiany w nawykach żywieniowych swojego psa. Szczególnie ważna jest szybka reakcja na odmowę jedzenia u psów, które zazwyczaj jedzą dobrze.

Mimo że większość psów może wytrzymać kilka dni bez jedzenia bez znaczących złych skutków, najlepiej jest zająć się problemem jak najwcześniej.

Przyczyny, dla których Twój pies nie chce jeść

Podobnie jak u ludzi, istnieje wiele powodów, dla których psy mogą odmówić jedzenia. Należą do nich:

  • Choroba.

    Zmniejszony apetyt u psów jest często oznaką choroby, zwłaszcza jeśli pies w tym samym czasie wykazuje inne objawy. Chociaż utrata apetytu u psów nie musi wskazywać na poważną chorobę, ważne jest, aby szybko skontaktować się z lekarzem weterynarii, ponieważ może to być oznaką poważnej choroby, w tym raka, różnych infekcji systemowych, bólu, problemów z wątrobą i niewydolności nerek.

  • Choroby zębów.

    Twój pies może nie chcieć jeść, ponieważ coś w jego jamie ustnej sprawia mu ból. Zleć kontrolę pod kątem złamanego lub obluzowanego zęba, ciężkiego zapalenia dziąseł, a nawet guza jamy ustnej.

  • Ostatnie szczepienie.

    Na szczęście dostępne są szczepienia na wiele poważnych i zakaźnych chorób psów. Chociaż zastrzyki te uratowały życie milionom zwierząt domowych w ciągu ostatnich 100 lat, czasami wywołują skutki uboczne. Większość z nich jest niewielka i krótkotrwała, w tym tymczasowa utrata apetytu u psów.

  • Podróż i nieznane otoczenie.

    Jeśli apetyt Twojego psa był w porządku, dopóki nie wybrałeś się z nim w podróż lub nie przeprowadziłeś się do nowego miejsca, może się okazać, że Twój pies nie chce jeść z powodu podróży lub nieznanego otoczenia. Niektóre zwierzęta mogą mieć chorobę lokomocyjną, a inne stają się nerwowe lub odczuwają dyskomfort w nowych miejscach.

  • Wybredność lub problemy z zachowaniem.

    Niektóre psy są po prostu wybredne lub ich odmowa jedzenia może być spowodowana karmieniem ich w sytuacjach, w których nie czują się komfortowo, np. w otoczeniu agresywnego psa lub z miski umieszczonej na niewygodnej wysokości. Ponieważ zmniejszony apetyt u psów może być spowodowany chorobą, nigdy nie zakładaj, że Twój pies jest wybredny bez uprzedniego zbadania innych możliwości.

Co zrobić, gdy pies nie chce jeść

To, co możesz zrobić, aby pomóc psu, który nie chce jeść, zależy od tego, co wspólnie z lekarzem weterynarii uznamy za przyczynę problemu.

Jeśli utrata apetytu u psa spowodowana jest chorobą, lekarz weterynarii może zalecić dietę na receptę, która zaspokoi potrzeby żywieniowe zwierzęcia w trakcie leczenia choroby podstawowej. Czasami takie diety nie są szczególnie smaczne, zwłaszcza jeśli pies jest przyzwyczajony do zwykłych smakołyków lub jedzenia dla ludzi. Jeśli Twój pies jest już chory, nigdy nie głódź go, próbując zmusić do jedzenia zalecanej diety. Zamiast tego porozmawiaj z lekarzem weterynarii o alternatywnych rozwiązaniach. W cięższych przypadkach lekarz może przepisać leki pobudzające apetyt, zalecić podawanie płynnej diety strzykawką lub założyć rurkę do karmienia.

Jeśli zmniejszony apetyt Twojego psa jest problemem behawioralnym spowodowanym wybrednością lub dyskomfortem związanym z porą posiłku, a nie wynikiem stanu chorobowego, jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby zachęcić zwierzę do jedzenia.

Należą do nich:

  • Ograniczenie ilości przysmaków.

  • Karmienie zwierzęcia zgodnie z regularnym harmonogramem, zazwyczaj co najmniej dwa razy dziennie.

  • Spraw, aby czas posiłku był dla zwierzęcia zabawą, np. poprzez zabawę zabawką, która podaje jedzenie lub nagradzanie psa jedzeniem za wykonanie sztuczki.

  • Zabieranie psa na spacer przed posiłkiem.

  • Zmiana sytuacji żywieniowej psa. Jeśli zwykle karmisz swojego pupila z innymi zwierzętami, spróbuj karmić go w samotności. Możesz też spróbować użyć różnych misek lub talerzy na różnych wysokościach, aby sprawdzić, co preferuje Twój pies. (Możesz nawet położyć kilka kawałków jedzenia na podłodze obok naczynia do karmienia).

  • Spróbuj innego rodzaju karmy, np. z puszki, jeśli zwykle karmisz psa suchą karmą.

  • Dodaj odrobinę ciepłej wody do karmy, aby zwiększyć jej atrakcyjność.

Opieka stomatologiczna i zęby Twojego psa: Bóle zębów i inne problemy

0

Gdyby Twojego psa bolał ząb, skąd byś wiedział? Jeśli ich dziąsła były cofnięte i bolesne, czy mógłbyś to stwierdzić? Odpowiedzi mogą cię zaskoczyć.

Jeśli twój pies miał ból zęba, czy wiedziałbyś? Jeśli ich dziąsła były cofające się i bolesne, czy mógłbyś powiedzieć? Prawdopodobnie nie.

Aby dowiedzieć się dlaczego, lekarz rozmawiał z dentystami weterynaryjnymi. Podzielili się oni swoimi przemyśleniami na temat rozpoznawania wczesnych objawów problemów z jamą ustną u psów i zaoferowali wskazówki, co możesz zrobić już dziś, aby pomóc utrzymać zęby Twojego czworonożnego przyjaciela w świetnej formie.

1. Poznaj jamę ustną swojego pupila

Tak samo jak ludzie, psy mogą złamać lub wykruszyć swoje zęby. I tak jak my, mogą również zachorować na choroby dziąseł. Psy są pięć razy bardziej narażone na choroby dziąseł niż ludzie z kilku powodów. Po pierwsze, psy mają bardziej zasadowy odczyn jamy ustnej, co sprzyja tworzeniu się płytki nazębnej. Po drugie, w przeciwieństwie do ludzi, psy zazwyczaj nie mają codziennie szczotkowanych zębów.

„Płytka nazębna składa się ze śliny, resztek jedzenia, obumarłych komórek z wyściółki jamy ustnej, bakterii jamy ustnej i ich produktów ubocznych” – mówi Colleen O’Morrow, DVM, stypendystka Academy of Veterinary Dentistry i stomatolog weterynaryjny praktykujący w Manitobie w Kanadzie. „W miarę jak płytka nazębna gęstnieje od tego, że nie jest szczotkowana codziennie, bakterie się mnożą”.

Gdy bakterie się namnożą, problemy również. W miarę wzrostu liczby bakterii, jama ustna Twojego psa mobilizuje komórki do walki z inwazją. Te zmobilizowane komórki i bakterie łączą się, powodując stan zapalny i zniszczenie tkanek w jamie ustnej Twojego psa. W miarę rozwoju stanu zapalnego i niszczenia tkanek, dochodzi do niszczenia kości, co ostatecznie prowadzi do utraty zębów – i dużego bólu dla Twojego pupila.

2. Bądź świadomy: Psy rzadko wykazują oznaki bólu zębów.

Nawet w przypadku pękniętego zęba lub choroby przyzębia, która uszkadza dziąsła wokół zębów, Twój pies prawdopodobnie będzie normalnie jadł, radośnie machał po powrocie do domu i ogólnie zachowywał się jak ten sam pies, którego znasz i kochasz.

Twój pupil może odczuwać przewlekły ból, ale Ty nie będziesz o tym wiedział. Dlaczego? Psy ewoluowały, aby ukrywać taki przewlekły ból. Ich zwierzęcym instynktem jest nieokazywanie oznak słabości.

„Z mojego doświadczenia wynika, że oznaką nr 1 choroby przyzębia jest brak jakichkolwiek oznak” – mówi Brett Beckman, DVM, FAVD, DAVDC, DAAPM, stomatolog weterynaryjny, który praktykuje na Florydzie i w Georgii.

„Liczba pacjentów, których widzę rocznie, którzy przychodzą, ponieważ jest ból, jest mniejsza niż 5%”, mówi Beckman, podczas gdy ponad 80% psów ma choroby przyzębia do czasu, gdy mają 3 lata. „Naprawdę chcę, aby ten punkt był w poprzek”, mówi Beckman, „prawie zawsze nie ma żadnych oznak” bólu dentystycznego.

3. Poznaj objawy zaawansowanych problemów stomatologicznych u psów

Jednak gdy problem zdrowia jamy ustnej jest już zaawansowany, możesz zauważyć pewne objawy, w tym:

  • Czerwone lub krwawiące dziąsła

  • Krew na zabawce do żucia

  • Wokalizacja podczas ziewania lub jedzenia

  • Luźne zęby

  • Nieświeży oddech

  • Guzki lub nierówności w jamie ustnej

  • Rzadka lub krwawa ślina

  • Nieśmiałość w stosunku do głowy (zwierzę nie chce, abyś dotykał jego głowy)

  • Trudności z podnoszeniem pokarmu

  • Żucie po jednej stronie ust

  • Wydzielina z nosa i kichanie (zaawansowana choroba dziąseł w górnych kłach może prowadzić do utraty kości pomiędzy jamą nosową a ustną)

Należy również zwracać uwagę na przebarwione zęby, złamane zęby, luźne zęby lub obrócone zęby. Wszystko to są oznaki zepsutych zębów. Zbyt często właściciele zwierząt obwiniają te objawy o starzenie się, mówi Beckman.

W jamie ustnej Twojego psa może się wiele wydarzyć – i prawie wszystko to może pozostać niezauważone. Co więc możesz zrobić?

4. Zadbaj o zdrowie jamy ustnej swojego psa

Dbanie o zdrowie jamy ustnej psa jest podobne do dbania o własne. Aby utrzymać zdrowy stan jamy ustnej, wielu weterynarzy zaleca:

  • Coroczne egzaminy ustne,

    zdjęcia rentgenowskie zębów oraz czyszczenie wykonywane w znieczuleniu ogólnym. Pełne badanie jamy ustnej i zdjęcia rentgenowskie są jedynym sposobem, aby lekarz mógł zajrzeć poniżej linii dziąseł, gdzie ukrywa się choroba dziąseł. Znieczulenie ogólne jest konieczne, aby lekarz mógł sprawdzić, czy wokół zębów Twojego psa nie ma kieszonek, usunąć kamień nazębny nad i pod linią dziąseł oraz usunąć martwą tkankę. Badania i czyszczenia wykonywane bez zdjęć rentgenowskich i znieczulenia są bardzo mało przydatne.

  • Codzienne szczotkowanie zębów.

    Codzienne czyszczenie zębów psa to świetny sposób na zapobieganie lub spowolnienie postępu chorób jamy ustnej. Wystarczy pasta do zębów dla zwierząt (dostępna w wielu przyjemnych dla psa smakach, takich jak owoce morza, wanilia-mięta, słód, orzechy ziemne, drób i wołowina) oraz szczoteczka dla zwierząt (szczoteczki przeznaczone dla ludzi są zbyt duże dla większości psich pysków), wraz z odrobiną cierpliwości i wskazówek, a możesz daleko posunąć się w utrzymaniu zdrowej i wolnej od bólu jamy ustnej swojego pupila.

  • Codzienny czas żucia.

    Innym sposobem na utrzymanie jamy ustnej psa w najlepszej formie jest dawanie mu codziennie bezpiecznych zabawek do żucia. Wybieraj twarde, gumowe zabawki lub cieńsze kości z surowej skóry, które łatwo się wyginają. (Surowa skóra może powodować problemy żołądkowo-jelitowe, jeśli pies połknie duży kawałek). Weterynarze zalecają również trzymanie się z dala od wszelkich twardych smakołyków i zabawek, takich jak kości nylonowe, surowa skóra, która się nie zgina, kopyta krów lub świń oraz wszelkiego rodzaju kości zwierzęce, surowe lub gotowane. Nie należy też stosować rozmytych piłek tenisowych, których ścierna powierzchnia może powodować ścieranie zębów psa podczas żucia.

  • Dobrej jakości karma dla psów.

    Możesz porozmawiać z lekarzem weterynarii, aby sprawdzić, czy „dieta stomatologiczna” jest odpowiednia dla potrzeb Twojego psa. Może to oznaczać podawanie psu karmy z dodatkami, które zapobiegają twardnieniu płytki nazębnej, lub karmy suchej, która pomaga szorować zęby psa podczas żucia.

5. Regularnie badaj zęby psa

Nie można oczekiwać, że zdiagnozujesz chorobę dziąseł lub inne poważne problemy w jamie ustnej swojego psa, ale są rzeczy, na które warto zwrócić uwagę pomiędzy corocznymi czyszczeniami u weterynarza.

  • Poszukaj uszkodzonych lub przebarwionych zębów.

  • Sprawdź, czy w jamie ustnej psa nie ma nieprzyjemnego zapachu, zwłaszcza jeśli powraca on w ciągu miesiąca lub dwóch po czyszczeniu.

  • Szukaj krwawienia w misce z wodą lub kiedy pies bawi się zabawką do żucia.

  • Sprawdź, czy w jamie ustnej Twojego psa nie ma guzków lub nierówności, a w szczególności czy nie ma obrzęku po jednej stronie, ale nie po drugiej.

  • Zwróć uwagę na zwiększony opór przy szczotkowaniu zębów.

  • Zauważ, czy Twój pupil odwraca się od jedzenia.

  • Nasłuchuj, czy podczas jedzenia pies nie kłapie szczękami.

Jeśli zauważysz któryś z tych problemów podczas dbania o zęby swojego psa, natychmiast porozmawiaj z lekarzem weterynarii; Twój pupil może odczuwać ból i potrzebować pilnej opieki stomatologicznej.

Choroba lokomocyjna i ruchowa u psa: Przyczyny i leczenie

0

Lekarz wyjaśnia chorobę lokomocyjną u psów – jak ją zauważyć i jak ją leczyć.

Jak już pewnie zdążyłeś się zorientować, choroba lokomocyjna psów jest prawdziwa i może sprawić, że nawet najkrótsze podróże będą stresujące dla Ciebie i Twojego pupila. Na szczęście są rzeczy, które możesz zrobić, aby stłumić mdłości u swojego pupila, począwszy od przyzwyczajenia psa do jazdy samochodem, a skończywszy na stosowaniu leków na chorobę lokomocyjną.

Co powoduje chorobę lokomocyjną u psa?

Choroba lokomocyjna u psów jest częściej spotykana u szczeniąt i młodych psów niż u psów starszych, podobnie jak choroba lokomocyjna dotyka częściej dzieci niż dorosłych. Powodem tego jest fakt, że struktury ucha używane do równowagi nie są w pełni rozwinięte u szczeniąt. Nie oznacza to jednak, że wszystkie psy przestaną chorować na chorobę lokomocyjną, choć wiele z nich to robi.

Jeśli po kilku pierwszych przejażdżkach samochodem Twój pies miał mdłości, mógł zostać uwarunkowany tak, że podróżowanie kojarzyło mu się z wymiotami, nawet jeśli jego uszy w pełni dojrzały. Stres może również przyczynić się do choroby lokomocyjnej, więc jeśli Twój pies jeździł samochodem tylko po to, aby udać się do weterynarza, może dosłownie martwić się o siebie podczas podróży.

Objawy choroby lokomocyjnej u psa

Psy nie przybierają niepochlebnego odcienia zieleni, jak ludzie, gdy doświadczają choroby lokomocyjnej, ale istnieją pewne oznaki choroby lokomocyjnej u psów, które możesz nauczyć się rozpoznawać. Należą do nich:

  • Brak aktywności, bezsenność lub niepokój

  • Ziewanie

  • Whining

  • Nadmierne ślinienie się

  • Wymioty

  • Smaganie lub oblizywanie warg

Leczenie choroby lokomocyjnej u psa

Najlepszym sposobem zapobiegania chorobie lokomocyjnej u psa jest sprawienie, aby jazda samochodem była dla niego jak najbardziej komfortowa.

Twój pies będzie odczuwał mniej mdłości, jeśli podczas podróży będzie zwrócony twarzą do przodu, zamiast patrzeć przez boczne okna. Jednym ze sposobów, aby to zagwarantować jest użycie specjalnie zaprojektowanych pasów bezpieczeństwa dla psów. Jeśli zdecydujesz się posadzić psa na przednim siedzeniu pasażera, pamiętaj, że poduszki powietrzne stanowią potencjalne zagrożenie dla psów. Mimo że nie możesz mieć pewności, że Twój pies będzie zwrócony przodem do kierunku jazdy podczas jazdy w klatce podróżnej, wiele osób woli używać klatek ze względu na bezpieczeństwo.

Inną rzeczą, która może pomóc Twojemu psu w chorobie lokomocyjnej jest opuszczenie okien samochodu o kilka centymetrów, gdy samochód jest w ruchu. Pomaga to zrównoważyć ciśnienie powietrza wewnątrz samochodu z ciśnieniem powietrza na zewnątrz, co może pomóc zmniejszyć nudności i dyskomfort psa. Pamiętaj również, aby samochód był chłodny i dobrze wentylowany, ponieważ gorący lub duszny pojazd może przyczynić się do nieprzyjemnych doznań dla Twojego psa.

Jedną ze sztuczek stosowanych na wystawach w celu zapobiegania chorobie lokomocyjnej u psów jest ograniczenie spożycia pokarmu przed podróżą. Następnie, tuż przed podróżą, podaj psu mały kawałek słodkiego cukierka (np. żelka), który wydaje się zmniejszać uczucie mdłości. Nigdy nie podawaj psu czekoladowych cukierków lub smakołyków z ksylitolem, ponieważ są one toksyczne dla psów.

Jeśli Twój pies nauczył się kojarzyć jazdę w samochodzie z uczuciem stresu i mdłości, istnieje wiele technik warunkowania, które możesz wypróbować, aby zmniejszyć to połączenie. Obejmują one:

  • zrobienie przerwy od podróży samochodowych na tydzień lub dwa

  • Zmiana pojazdów, aby uniknąć skojarzeń z przykrymi doświadczeniami z przeszłości

  • Krótkie wycieczki samochodem do miejsc, które pies lubi, np. do parku

  • Stopniowo buduj tolerancję psa na wycieczki samochodowe; zacznij od przyzwyczajenia psa do podchodzenia do samochodu, a następnie spędź trochę czasu w samochodzie z wyłączonym silnikiem. Kiedy pies jest gotowy, rób krótkie wycieczki (na przykład wokół bloku), aby zbudować tolerancję przed dłuższą jazdą samochodem.

  • Używanie smakołyków, aby samochód stał się dla psa miejscem zabawy (ale uważaj, aby nie dawać ich zbyt wiele i nie doprowadzić do mdłości).

  • Kupienie specjalnych zabawek, które pies lubi i do których ma dostęp tylko w samochodzie.

Leki na chorobę lokomocyjną dla psów

Psy, które nie ustępują w chorobie lokomocyjnej i nie reagują na leczenie, mogą skorzystać z zastosowania leków. Istnieje wiele leków dostępnych bez recepty i na receptę, które mogą zmniejszyć objawy choroby lokomocyjnej u Twojego psa.

Należą do nich:

  • Leki przeciw nudnościom

  • Leki przeciwhistaminowe, które mogą zmniejszyć chorobę lokomocyjną psów, ograniczyć ślinienie się i zapewnić uspokojenie

  • Leki na receptę, które zmniejszają wymioty i zapewniają uspokojenie

Przed zakupem jakiegokolwiek leku bez recepty na chorobę lokomocyjną psa należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Musisz znać prawidłową dawkę, którą należy podać.

Objawy i rozwiązania lęku separacyjnego u psa

0

Jeśli twój pies wykazuje lęk separacyjny, strach przed burzami lub agresją, istnieją rozwiązania, które mogą pomóc. Ale aby leczyć problem, musisz najpierw zrozumieć przyczyny psiego lęku. doctor zgłębia ten temat z ekspertem Victorii Stilwell.

Słyszałeś historie: psy są tak przerażone podczas burzy, że skaczą przez okno z obrazem, aby uciec. A może twój pies jest tym, który zjadł kanapę w salonie, gdy byłeś poza domem.

Zapytaliśmy Victorię Stilwell, znaną na całym świecie autorkę, trenerkę psów i gwiazdę Animal Planets „Its Me or The Dog”, dlaczego psy robią takie rzeczy.

P: Jakie są najczęstsze lęki i obawy, które zauważyłeś u psów, z którymi pracowałeś przez lata?

O: Największym z nich jest lęk separacyjny – to bardzo poważna sprawa. Pies jest bardzo przywiązany do właścicieli i nie może sobie poradzić, kiedy ich nie ma.

Innym poważnym problemem jest agresja, która ma głębokie podstawy w lęku i niepewności. Wiele psów, które wykazują agresywną reakcję na inne psy lub ludzi, zostało błędnie uznanych za psy, które próbują być dominujące. Agresja zaczyna się jako gest czysto obronny. Może jednak stać się obraźliwa, gdy pies uświadamia sobie, że odniósł sukces.

P: Co powoduje te lęki?

O: To może być dosłownie z braku ekspozycji, gdy młody — brak socjalizacji. Kiedy masz szczeniaka, musisz wprowadzić go do 100 nowych doświadczeń i wszystkich rodzajów ludzi i wszystkich rodzajów psów w wielu różnych środowiskach. Nie można przytłaczać szczeniaka i trzeba się upewnić, że wszystkie doświadczenia, które ma, są przyjemne. Nie ma wątpliwości, że predyspozycje genetyczne też mają duży wpływ.

P: Czy niektóre rasy psów są bardziej podatne na lęki i obawy?

A: Border collie, psy pasterskie, ponieważ uważam, że są hodowane tak, aby były wrażliwe na dźwięk i środowisko. Można zauważyć, że collie i sheltie, a nawet owczarki niemieckie mogą być predysponowane do odczuwania lęków i niepokojów. To prawie tak, jakby były inaczej skonstruowane. Są nad wyraz świadome.

Nie oznacza to, że jeśli kupisz border collie, twoje psy będą cierpiały z powodu lęków. I Ive miał golden retrievers, które miały poważne lęki separacji lub fobii burzy. Każdy pies, naprawdę, może na to cierpieć, w zależności od wychowania i predyspozycji.

P: Co powinienem zrobić, gdy widzę, że mój pies się czegoś boi? Czy powinienem je pocieszyć? Zignorować je?

O: Oczywiście, każdy strach jest inny. Kiedyś uważano, że należy ignorować psa, kiedy się boi, ponieważ jeśli pocieszasz go lub poświęcasz mu uwagę, wzmacniasz jego strach.

Ale badania wykazały, że tak nie jest. Nie chcesz całkowicie zwariować ze swoim psem i rozpieszczać go. Musisz jednak zapewnić mu uspokajające ramię, uspokajający głos i uspokajającą obecność, aby pies wiedział, że jesteś przy nim.

P: Jak mogę pomóc mojemu psu pokonać te lęki?

O: Spróbuj przekierować zachowanie – strach – na coś bardziej pozytywnego, np. grę, zabawkę, jedzenie lub uwagę. Spraw, aby pies spróbował skupić się na czymś innym niż strach.

W tym miejscu jedzenie odgrywa naprawdę ważną rolę. W rzeczywistości trenujesz mózg, aby funkcjonował w inny sposób. Ponieważ psi zmysł węchu jest niezmiernie lepszy od naszego, kiedy aktywujesz ten zmysł, możesz dezaktywować emocje związane ze strachem i niepokojem. Jest to coś, czym coraz bardziej się interesuję, ponieważ w miarę jak prowadzę szkolenia i widzę coraz więcej psów z lękami, jestem coraz bardziej zafascynowany tym, jak zapach może pomóc psu w pokonaniu strachu.

P: Słyszałem, że odtwarzanie taśmy z odgłosami burzy o coraz większej głośności może pomóc psu pokonać strach przed burzą. Czy uważasz, że ten rodzaj odczulania działa?

O: Używam go, ale tylko w połączeniu z inną terapią. Sama nie zadziała. Nie da się też odtworzyć odgłosów prawdziwej burzy. Jest też teoria, że psy czują elektryczność statyczną. Na długo przed burzą psy wyczuwają zmiany w ciśnieniu barometrycznym. Nie sądzę, że możemy naprawdę zrozumieć, co czuje pies. Myślę, że to hałas, wizualne błyskawice i może statyczne wstrząsy, które dostaje.

Dlatego, kiedy mam psa z burzą, daję mu miejsce, do którego może się udać, jak piwnica, gdzie pies może się wynieść, lub szafa, która jest ciepła i ciemna, i zostawiam włączone radio lub telewizor. Zrobię desensytyzację pracy z dźwiękiem, ponieważ nie sądzę, że to może zaszkodzić. Zrób wszystko, co możesz, aby pomóc swojemu psu poradzić sobie.

P: Co sądzisz o leczeniu psów z silnymi lękami?

O: W ciągu 14 lat szkolenia podałem leki tylko dwóm psom. Przeprowadzono badania i dowody są dość jednoznaczne, że trauma może prowadzić do stresu pourazowego u psa, dokładnie tak samo jak u człowieka. Jeśli pies jest zbyt zestresowany i tak dziki, musisz doprowadzić go do punktu, w którym będzie mógł się uczyć. Więc to jest to, gdzie użyłbym leków. Ale zawsze są one stosowane po konsultacji z weterynarzem i przepisywane przez niego. I nigdy nie jest na całe życie. Działanie leków może trwać od trzech do sześciu tygodni. Dla każdego psa jest to inne. Więc normalnie, może przez trzy miesiące, będę podawał mu leki.

P: Dlaczego mój pies szaleje i demoluje mój dom za każdym razem, gdy wychodzę? Jak mogę to powstrzymać?

A: To jest lęk separacyjny – nadmierne żucie, aby złagodzić stres, który odczuwa; ciągłe szczekanie; pacanie; skomlenie. Czasami, jeśli jest to naprawdę nadmierne, pies przeżuwa ściany. Miałem psy skaczące przez okna, przez szkło, aby dostać się na zewnątrz. Większość zniszczeń koncentruje się na punktach wyjścia.

Musisz zrobić coś, co nazywam treningiem niezależności. Musisz powstrzymać hiper przywiązanie. Trzeba dać psu możliwość radzenia sobie. Odczulam psa na wyzwalacze wyjścia, na przykład. Psy obserwują cię. Zakładasz ubranie, robisz makijaż, bierzesz klucze, a stres zaczyna się, gdy nakładasz makijaż. Wiedzą, że zamierzasz wyjść, więc zaczynają się martwić i są bardzo niespokojne. Zaczęliśmy więc odczulać je na czynniki wyzwalające. Nakładasz makijaż i nie wychodzisz. Zakładasz płaszcz i zostajesz w domu. Zrywasz całkowicie ze swoim rytuałem. Wychodzisz za drzwi i zaraz wracasz. I robisz to 50 razy dziennie.

P: Czy mój pies może zostać wyleczony ze swoich lęków i niepokojów? Czy po prostu muszę się nauczyć, jak kontrolować ich problemy?

A: Wiele psów można zmodyfikować do punktu, w którym nie cierpią już z tego powodu. Ale nie lubię używać słowa „wyleczony”.

Wiele przypadków można poprawić w 90%, 95%. Niektóre tylko 60%. Lęk separacyjny jest jednym z najtrudniejszych, ponieważ tak trudno z nim pracować. A agresja jest szalenie niezrozumiała. Ale kiedy jest rozumiana, może to zająć trochę czasu, aby pies poczuł się pewnie i spokojnie.

Nie ma niesamowitego, szybkiego rozwiązania. Mówisz o zachowaniu. Mówisz o tym, jak reaguje mózg. Jeśli jesteś człowiekiem i masz prawdziwy niepokój, nie poprawisz się po jednej wizycie u psychiatry. To zajmie dużo terapii, aby doprowadzić cię do punktu, w którym czujesz się lepiej. I dokładnie tak samo jest z psami.

Q: Co mogę zrobić, aby utrzymać moje

new puppy

przed rozwojem lęków i niepokojów?

O: Główne okno socjalizacji, kiedy mózg psa jest jak gąbka, a pies uczy się i czerpie wskazówki z otoczenia, przypada na okres od urodzenia do 16 tygodnia życia. Ale przed 16 tygodniem trzeba uważać na wyprowadzanie psa z powodu jego szczepień.

To jest prawdziwa rozbieżność między weterynarzami a szkoleniowcami. Trzeba być ostrożnym, ale trzeba też znaleźć sposoby na socjalizację przed 16 tygodniem. Socjalizacja isnt going to work with just meeting a few people and seeing a few cars drive along the road.

Jego ma być wiele doświadczeń z wszystkich różnych kształtów i rozmiarów ludzi, a kolory i rasy, różne środowiska, domy, domy, ulice, ruchliwe ulice, ciężarówki, wymienić. I wszystko to musi być bardzo pozytywne. Każde doświadczenie. Wszystko.

Masz problemy z rozumieniem swojego psa? Dowiedz się więcej o tym, jak odczytywać język ciała psa

0

Masz problemy ze zrozumieniem swojego psa? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak czytać je poprzez język ciała.

Machanie ogonem

Wiele osób uważa, że wszystkie machnięcia ogonem oznaczają, że pies jest podekscytowany i szczęśliwy. Jednak nie jest to do końca prawda. Aby zrozumieć, co twój pies może próbować zakomunikować, pamiętaj, aby szukać takich rzeczy jak:

  • Jak szybko merdają ogonem

  • Czy ogon macha na boki lub prostopadle

  • Jeśli ich ogon wykonuje ruchy drgające?

Jeśli ogon porusza się szybciej, oznacza to, że jest bardziej podekscytowany. Machanie ogonem w lewo jest zazwyczaj negatywnym objawem pobudzenia. Machanie ogonem, które porusza całym ciałem psa, jest zazwyczaj radosnym machaniem zarezerwowanym dla bliskich.

To, gdzie pies umieszcza swój ogon w stosunku do ziemi, jest kolejnym istotnym kluczem do zrozumienia jego nastroju. Jeśli ogon psa znajduje się niżej przy ziemi, między tylnymi łapami lub jest w inny sposób opuszczony, może to oznaczać, że pies czuje się uległy lub bojaźliwy. I odwrotnie, jeśli Twój pies trzyma ogon w górze, może czuć się agresywny, pewny siebie lub szczęśliwy.

Niektóre rasy psów mają naturalnie obniżone lub podwyższone ogony. Poznaj ruchy ogona swojego psa i dowiedz się, jak odnoszą się one do sytuacji, w której się znajdujesz.

Podniesione ogony

Kiedy Twój pies podnosi swój grzbiet, sierść na jego grzbiecie może się podnieść na całej długości łopatek i w dół grzbietu aż do ogona.

Oznacza to, że Twój pies jest podekscytowany i niekoniecznie jest to coś złego. Może to oznaczać, że Twój pies jest zdenerwowany, ale może też sygnalizować skrajne podniecenie lub zainteresowanie. Pomyśl o tej reakcji jak o gęsiej skórce u ludzi.

Postawa

Zrozumienie sposobu rozłożenia ciężaru ciała psa jest kluczem do odczytania jego mowy ciała. Na przykład, pies pochylony lub skulony może oznaczać psa doświadczającego strachu i stresu. Taka postawa ma pomóc psu wyglądać na mniejszego i bardziej uległego w obliczu czegoś, czego się obawia.

Skrajną wersją tej pozycji jest sytuacja, w której pies przewraca się na plecy i pokazuje swój brzuch. Choć może to być oznaka psa czekającego na brzuszki, może to być również oznaka głębokiego stresu i niepokoju.

Jeśli pies stoi lub siedzi z ciężarem ciała poruszającym się do przodu, może być zainteresowany czymś lub być może obrażony i negatywnie pobudzony przez coś.

Kiedy pies podnosi łapę, może to oznaczać, że pies sygnalizuje chęć zdobycia ofiary lub że jest niepewny lub niepewny czegoś.

Wyraz twarzy

Chociaż psy mają podobne wyrazy twarzy jak ludzie, nie zawsze oznaczają one to samo. Na przykład ludzie ziewają, kiedy są zmęczeni, ale psy ziewają, kiedy są zestresowane. W sytuacjach stresowych będą ziewać, aby zrelaksować siebie lub innych. W stresujących dla Twojego psa chwilach możesz spróbować ziewnąć na niego, aby pomóc mu się zrelaksować.?

Twój pies może oblizywać wargi w sytuacjach stresowych. Nie myl tego z chęcią jedzenia; jego zadaniem jest zazwyczaj rozładowanie napięcia związanego z niekomfortową sytuacją.

Często najtrudniejszym do odczytania wyrazem twarzy jest uśmiech psa. Czasami może on oznaczać zupełne przeciwieństwo tego, co oznacza dla ludzi. Na przykład, twój uśmiechnięty pies może groźnie pokazywać zęby. W połączeniu z rozluźnioną postawą i zachowaniem, uśmiech może być uległym i słodkim gestem.

Oczy

Spojrzenie na oczy psa jest bardzo ważnym elementem układanki. Czy oczy Twojego psa są twarde czy miękkie? Czy mrużą oczy lub patrzą na coś wielokrotnie? Kiedy psy czują się agresywne, ich oczy będą zimne, a oni strzelają gapie na swojego agresora lub obiekt ich gniewu.

Psy będą unikać kontaktu wzrokowego, gdy są zestresowane. Jeśli całkowicie cię ignorują, oznacza to zazwyczaj, że twój pies czuje się nieswojo. Podobnie, jeśli białka oczu psa są widoczne, może to być kolejny znak niepokoju i stresu.

Wszystko zależy od większego obrazu sytuacji

Żadne z tych zachowań i sygnałów z ciała nie istnieje w próżni. Aby zrozumieć, co czuje Twój pies, patrząc na jego język ciała, musisz zobaczyć sumę wszystkich jego części. Twój pies cały czas do Ciebie mówi, a jego ciało jest niezwykle ekspresyjne. Z czasem zapoznasz się z ich sygnałami i łatwiej będzie Ci je zrozumieć.

Domowe jedzenie dla psów: Koszt, porady dotyczące receptur, odżywianie i przechowywanie

0

Chcesz zrobić domową karmę dla psa? Zrób to dobrze dzięki tym wskazówkom od lekarzy i ekspertów od żywienia zwierząt.

Twój pies jest częścią rodziny i możesz być gotów zrobić dla niego wszystko. To może obejmować robienie ich posiłków od podstaw. Jeśli tak, wyjmij fartuch — ale przygotuj się na nauczenie się kilku nowych sztuczek. Są rzeczy, które musisz wiedzieć, aby Twój pupil był zdrowy i silny.

Przyrządzanie karmy dla psów, która spełnia potrzeby żywieniowe Fidosa nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać, mówi dietetyk zwierzęcy Cailin Heinze, VMD. Można to zrobić, ale wymaga to wiele poświęcenia, dużo pracy, a dla niektórych zwierząt i niektórych składników, sporo wydatków, mówi Heinze.

1. Zacznij od dobrej receptury

Wiele receptur karmy dla psów ma niedobór pewnych składników odżywczych, zwłaszcza żelaza, miedzi, wapnia i cynku. Nawet niektóre przepisy stworzone przez lekarzy weterynarii nie spełniają tych wymogów. University of California, Davis, School of Veterinary Medicine przetestował 200 przepisów, wiele napisanych przez weterynarzy. Badacze odkryli, że większość przepisów była krótka na niektóre niezbędne składniki odżywcze.

Najlepszym sposobem, aby upewnić się, że przepis ma to, co trzeba, jest wybrać jeden stworzony przez eksperta z przeszkoleniem w żywieniu psów, mówi Jennifer Larsen, DVM, PhD. Może to być certyfikowany dietetyk zwierząt domowych lub doktorant z doświadczeniem w produkcji karmy dla zwierząt. Twój weterynarz powinien być w stanie wskazać Ci właściwy kierunek.

Twoje zwierzę potrzebuje białka (z mięsa zwierzęcego, owoców morza, nabiału lub jaj), tłuszczu (z mięsa lub oleju) i węglowodanów (ziaren lub warzyw). Potrzebują również wapnia (z nabiału lub składnika takiego jak skorupki jaj) oraz niezbędnych kwasów tłuszczowych (z niektórych olejów roślinnych, żółtek jaj, płatków owsianych i innych pokarmów).

A jeśli to nie wystarczy, aby wziąć pod uwagę, jeśli twój pies ma problem zdrowotny, może potrzebować specjalnej diety. Możesz potrzebować eksperta od żywienia zwierząt domowych, aby stworzyć niestandardowe przepisy.

2. Przygotuj odpowiednią recepturę

Masz ochotę na eksperymenty w kuchni? Zachowaj to dla siebie. Najlepiej nie improwizować, kiedy gotujesz dla swojego pupila.

  • Postępuj zgodnie z przepisem.

    Zmienianie go może mieć niezamierzone skutki. Na przykład, gotowanie kurczaka z lub bez skóry i kości zmienia profil odżywczy przepisu, mówi Larsen. Możesz również dodać lub odjąć kalorie, nie mając tego na myśli.

  • Nie zamieniaj składników.

    Niektóre składniki wydają się podobne, ale nie zapewniają takich samych wartości odżywczych. Na przykład olej kukurydziany, rzepakowy i z orzechów włoskich dostarczają pewnych niezbędnych kwasów tłuszczowych, a oliwa z oliwek i olej kokosowy nie. Zamieniając składniki, można bardzo łatwo zaburzyć równowagę diety, mówi Larsen.

  • Kup wagę spożywczą.

    Są znacznie dokładniejsze niż miarki, zwłaszcza do odmierzania mięsa.

Gotuj wszystkie produkty zwierzęce, aby zabić bakterie, które mogą spowodować chorobę Twojego pupila. Gotuj ziarna, fasolę i warzywa skrobiowe, aby ułatwić ich trawienie.

Nigdy nie dodawaj pokarmów, które są toksyczne dla psów. Należą do nich czekolada, winogrona, rodzynki, cebula, czosnek, awokado i orzechy Macadamia.

Jeśli chcesz coś wymieszać, zrób to ze smakołykami, które podajesz. Oferuj bezpieczne dla psa świeże owoce i warzywa jako przysmaki.

3. Dodaj odpowiednie suplementy

Nawet najlepsze receptury często nie dostarczają wystarczającej ilości niektórych składników odżywczych, takich jak wapń. Twój szczeniak potrzebuje suplementów, jeśli karmisz go od podstaw. To, które z nich są potrzebne zależy od tego, jakich składników odżywczych brakuje w ich posiłkach. Dobry przepis powinien zawierać szczegółowe instrukcje dotyczące suplementów. Jeśli nie jesteś pewien, porozmawiaj z dietetykiem zwierzęcym.

4. Upewnij się, że dieta działa

Po tym jak twoje psy będą jadły twoje kuchenne kreacje przez 2 do 3 tygodni, zabierz je do weterynarza, aby upewnić się, że nie przybierają lub tracą zbyt wiele na wadze. Jeśli ich waga się zmienia, sprawdź ją ponownie za kilka tygodni.

Zabierz swojego poocha na przegląd dwa razy w roku. Weterynarz może przyjrzeć się ich skórze, sierści, kondycji ciała i wszelkiego rodzaju problemom, które mogą wystąpić w wyniku stosowania diety, mówi Larsen.

Tasiemce u psów C Przyczyny, leczenie i zapobieganie

0

Lekarz omawia objawy i sposoby leczenia tasiemców u psów.

Skąd się biorą?

Istnieją różne rodzaje tasiemców, ale najczęstszy z nich jest spowodowany połknięciem małej, zainfekowanej pchły. Pchły mogą przenosić larwy lub młode osobniki tasiemca. Jeśli pies je połknie – być może podczas mycia się – dorosły tasiemiec może rozwinąć się w jelitach psa.

Tasiemce to płaskie, białe robaki, które składają się z maleńkich segmentów. Każda część jest wielkości ziarnka ryżu. Tasiemce przyczepiają się do ścian jelit psa za pomocą podobnych do haków przyssawek. Następnie zaczynają się odżywiać i rosnąć.

Symptomy

Tasiemiec może urosnąć od 4 do 8 cali długości. Istnieje prawdopodobieństwo, że nie zobaczysz dorosłego robaka. Jednak w miarę wzrostu niektóre jego segmenty odpadają i przedostają się do kupy Twojego psa. Możesz zobaczyć te małe części pełzające w pobliżu pleców psa lub na jego posłaniu. Możesz również zobaczyć je poruszające się w ich kupie.

Te segmenty umierają i wysychają. Następnie są twarde, żółte plamki, które mogą przykleić się do futra wokół pupy psa.

Ponieważ są one drażniące, niektóre psy będą się ruszać, ciągnąc pupę po podłodze, lub będą często lizać swój tyłek.

Jeśli te segmenty tasiemca utorują sobie drogę do wnętrza żołądka Twojego psa, mogą, choć rzadko, spowodować, że pies zwymiotuje. Wtedy możesz rzeczywiście zobaczyć robaka (może mieć od 5 do 8 cali długości) w wymiocinach swojego psa.

Jeśli Twój pies ma ciężką infekcję tasiemcem, może stracić na wadze, nawet jeśli je normalnie.

Diagnoza

Lekarz weterynarii potwierdzi diagnozę po 1) zaobserwowaniu segmentów pełzających na psie lub 2) zaobserwowaniu segmentów lub jaj w kupie psa pod mikroskopem. Czasami konieczne jest pobranie kilku próbek, ponieważ segmenty i jaja tasiemca nie są przekazywane za każdym razem, kiedy pies robi kupę.

Leczenie

Istnieje kilka bezpiecznych leków na receptę, które leczą tasiemce u psów. Twój lekarz weterynarii wybierze odpowiedni dla Twojego psa. Te leki odrobaczające mogą być podawane w tabletkach lub jako zastrzyk. Lek rozpuszcza robaki, więc nie zobaczysz, jak przechodzą, gdy pies idzie do łazienki.

Profilaktyka

W większości przypadków można zapobiegać tasiemcom za pomocą kilku prostych kroków:

  • Ponieważ najważniejszą przyczyną są pchły, zwalczaj je zarówno u swojego psa, jak i w domu i na podwórku. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o sprayu na pchły, proszku, obroży, lekach doustnych lub płynie do stosowania miejscowego.

  • Współpracuj z lekarzem weterynarii, aby utrzymać psa na planie odrobaczania.

  • Nie pozwalaj psu włóczyć się bez nadzoru, zwłaszcza w miejscach, gdzie przebywały inne psy lub zwierzęta.

  • Sprzątaj po swoim zwierzęciu, szczególnie na podwórku i w parkach.

Rzadko, ale ludzie mogą zarazić się tasiemcem od swoich zwierząt domowych. Trzeba połknąć zakażoną pchłę. Najczęściej zdarza się to u dzieci. Aby być bezpiecznym, zawsze myj ręce po zabawie ze zwierzętami i zabawie na zewnątrz.

Wybór zdrowego szczeniaka czystej krwi

0

Lekarze weterynarii odpowiadają na najczęściej zadawane pytania dotyczące wyboru zdrowego, przyjaznego szczeniaka czystej krwi jako nowego zwierzęcia rodzinnego.

Podjąłeś decyzję o kupnie szczeniaka i przeprowadziłeś badania, aby znaleźć idealną rasę – taką, która będzie pasować do temperamentu, poziomu energii i osobowości Twojej rodziny. Ale jak znaleźć najlepszego hodowcę, aby uzyskać zdrowego, dobrze przystosowanego szczeniaka? Lekarz poprosił Lisę Peterson, dyrektora ds. komunikacji klubowej w American Kennel Club i wieloletniego hodowcę psów rasy norweskiej, o kilka porad.

P: W gazecie, w Internecie i oczywiście w sklepach zoologicznych są ogłoszenia o szczeniakach. Gdzie najlepiej kupić szczeniaka czystej krwi?

O: Hodowcy reklamują się na wiele sposobów, w tym w Internecie, w gazetach i na swoich stronach internetowych. To wszystko są dobre miejsca, aby rozpocząć, ale są to również miejsca, które można uruchomić w wiele problemów, jeśli dont zrobić swoje badania. Możesz wejść na naszą stronę internetową, www.AKC.org, aby poszukać klubu macierzystego naszych ras. Znajdziesz tam listę osób polecających hodowców wszystkich tych klubów, które mogą Cię skontaktować z hodowcami w całym kraju.

P: Słyszałem, że psy w sklepach zoologicznych pochodzą zazwyczaj z młynów szczenięcych. Czym one są i czy są złe?

O: Większość szczeniąt w sklepach zoologicznych pochodzi od licencjonowanych hodowców komercyjnych. Ci hodowcy, którzy rejestrują się w American Kennel Club są przez nas kontrolowani pod kątem opieki i warunków, prowadzenia dokumentacji i innych rzeczy.

Obecnie istnieje ponad 30 rejestrów psów. Ale AKC jest jedynym rejestrem non-profit i jedynym, który kontroluje naszych hodowców i nakazuje, aby szczenięta były hodowane w humanitarnych warunkach.

Termin „młyn szczeniąt” tak naprawdę opisuje hodowlę z brudnymi warunkami, zwykle tam, gdzie jest zbyt wiele psów, aby móc się nimi odpowiednio opiekować. Wiele razy te miejsca są nielicencjonowane, ponieważ sprzedają bezpośrednio do publicznej wiadomości przez Internet. To nie są dobrze skontrolowane, licencjonowane obiekty. Skontrolowaliśmy kilka młynów szczeniąt i niektóre zostały przez nas zawieszone.

P: Czy psy czystej krwi mają dużo problemów zdrowotnych? Gdzie mogę znaleźć informacje o problemach zdrowotnych ras, którymi jestem zainteresowany?

O: Większość psów czystej krwi to szczęśliwe, zdrowe zwierzęta. Mamy stronę internetową www.akcdoghealth.com, która jest doskonałym źródłem informacji dla potencjalnych właścicieli psów. Podkreśla ona, co hodowcy robią, aby uniknąć chorób genetycznych i czy przeprowadzają odpowiednie badania zdrowotne. Musisz poprosić o certyfikaty, które pokazują, że hodowca wykonał odpowiednie badania zdrowotne na reproduktorze i matce, zanim doszło do hodowli.

Zrównoważony program hodowlany zawiera całą listę tego, co powinno być zrobione przed czasem, takie jak badania genetyczne, badania rodowodu, potwierdzenie i analiza temperamentu ojca i matki.

P: Czy ktoś kto hoduje psy na wystawy sprzeda mi szczeniaka nawet jeśli nie chcę go wystawiać?

O: Absolutnie. Większość szczeniąt z miotu wystawowego trafia do domów spokojnej starości. Hodowca wybiera najlepsze z miotu, które zatrzymuje w swojej linii, a resztę sprzedaje.

P: Jakie pytania należy zadać, aby stwierdzić, czy ktoś jest dobrym hodowcą?

O: Pierwsze pytanie powinno brzmieć: czy mogę odwiedzić twój dom lub hodowlę? Odpowiedzialni hodowcy są bardzo dumni ze swojej hodowli i swoich psów.

Zapytaj, czy są zarejestrowani w American Kennel Club. Zapytaj, czy mają świadectwa zdrowia dotyczące badań przed hodowlą. Następnie oczekuję, że hodowca zada kupującemu wiele pytań o to, jak planuje opiekować się nowym szczeniakiem.

P: Czy dobrym pomysłem jest poznanie obojga rodziców szczeniaka, którego chcę mieć?

O: Dobrze jest poznać oboje rodziców, jeśli to możliwe. Ale większość hodowców ma w swoich domach tylko matki. Zazwyczaj psy stadne mieszkają gdzie indziej. Ale odwiedzenie matki i innych krewnych, którzy mogą być w domu hodowcy, da Ci dobre wyobrażenie o wielkości i temperamencie linii.

Możesz również poprosić o informacje kontaktowe dla psa stadnego. Ale w dzisiejszym świecie, możesz mieszkać w Nowym Jorku, ale stadnina psów zamrożone nasienie zostało wysłane z Kalifornii.

P: Jaki jest najlepszy wiek na przyniesienie do domu szczeniaka?

O: Idealny czas to 8 do 12 tygodni, zwłaszcza w przypadku małych lub zabawkowych szczeniąt. Hodowcy zazwyczaj chcą je trzymać nieco dłużej, ponieważ są delikatne, kiedy są młode. Tak więc 12-tygodniowy szczeniak Yorkshire terriera jest bardzo akceptowalny, gdzie twardsza rasa, jak Labrador retriever, jest gotowa do wyjazdu w wieku 8 tygodni.

Należy również sprawdzić w swoim stanie, ponieważ niektóre państwa mają minimalny wiek na sprzedaż szczeniąt.

P: Jak ważne jest, aby szczenięta były wychowywane w pobliżu ludzi?

O: Socjalizacja jest najważniejsza w przypadku każdego psa, zwłaszcza w okresie od 8 do 16 tygodni i po prawidłowym uodpornieniu.

P: Znalazłem miot szczeniąt, który mi się podoba. Na jakie objawy powinienem zwrócić uwagę, aby mieć pewność, że są one zdrowe?

O: Zwróć uwagę na otoczenie. Upewnij się, że jest to ładny, czysty, dobrze prowadzony dom lub ośrodek. Szczenięta powinny mieć jasne oczy. Powinny być bardzo ciekawskie. Powinny podbiegać do Ciebie. Nie powinieneś widzieć wydzieliny z nosa ani kataru. Jeśli widzisz je kupa, powinny mieć twardy stolec i nie biegunka. Nie chcesz mieć ospałego, niezainteresowanego szczeniaka.

P: Jak wybrać szczeniaka o najlepszej osobowości?

O: Odpowiedzialny hodowca najprawdopodobniej wybierze dla Ciebie najlepszego szczeniaka z miotu. Spędzają oni od 8 do 12 tygodni ze szczeniakami i znają osobowości każdego z nich. Wiedzą, które z nich są odważne i wychodzące, a które nieśmiałe. I hodowca wie, że odważny, wychodzący szczeniak zrobi dużo lepiej z tą aktywną rodziną z trójką dzieci kontra nieśmiały szczeniak, który musi iść z jednym właścicielem, który może spędzić więcej czasu z nim tak, że szczeniak nie czuje się przytłoczony.

P: Czy większość hodowców da mi gwarancję zdrowia i zgodzi się przyjąć psa z powrotem, jeśli nie będę mógł go zatrzymać?

O: Oczywiście. To, co odróżnia odpowiedzialnego hodowcę od wszystkich innych, to fakt, że zgodzi się on przyjąć psa z powrotem na całe jego życie, bez względu na wiek psa, bez względu na okoliczności, w jakich znalazł się właściciel. Hodowca stworzył szczenię i hodowca jest odpowiedzialny za psa przez całe jego życie.

Z gwarancją zdrowia, każdy hodowca ma swoją własną gwarancję zdrowia, czy to na wymianę szczeniaka, czy na odkupienie szczeniaka, czy na pokrycie kosztów weterynaryjnych w określonych warunkach. Wszystko to powinno być wypisane w umowie sprzedaży, która jest pomiędzy Tobą a hodowcą. Wszystkie te oczekiwania i obowiązki będą określone na piśmie i podpisane przez obie strony przed czasem. Niektóre stany mają również tak zwane „ustawy cytrynowe”, które dają kupującym pewną ochronę, więc przed zakupem szczeniaka sprawdź, czy w Twoim stanie obowiązują przepisy regulujące sprzedaż szczeniąt.