Strona główna Blog Strona 2547

Obrzęk twarzy u psów: przyczyny i leczenie

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat przyczyn obrzęku twarzy u psa, jak można go leczyć i kiedy należy wezwać weterynarza.

Aby pomóc utrzymać swojego pupila bez bólu i w zdrowiu, warto znać objawy obrzęku twarzy i wiedzieć, co można zrobić, gdy do niego dojdzie.

Wspólne przyczyny i sposoby leczenia obrzęku twarzy u psów

Obrzęk twarzy u psów może zagrażać życiu, jeśli obrzęk postępuje do gardła, więc nie próbuj samodzielnie diagnozować przyczyny obrzęku u swojego psa. Jeśli twarz twojego zwierzaka wygląda na spuchniętą, lub na odwróconą, natychmiast zabierz psa do lekarza weterynarii.

Niektóre wspólne przyczyny obrzęku twarzy u psów obejmują:

Alergie

Podobnie jak ludzie, psy mogą być uczulone na substancje chemiczne, żywność, rośliny, ukąszenia pająków, użądlenia pszczół, leki lub szczepionki (choć zdarza się to rzadko). Poważna reakcja alergiczna może doprowadzić do obrzęku gardła — odcięcia tchawicy psa — więc jeśli twarz psa wygląda na spuchniętą, jeśli ma problemy z oddychaniem, jego dziąsła są fioletowe lub niebieskie, lub jeśli zemdleje, natychmiast zabierz swojego pupila do weterynarza.

Leczenie alergii zależy od tego, co jest jej przyczyną, ale może obejmować leki przeciwhistaminowe, sterydy, maść z antybiotykiem, specjalną dietę, a także testy skórne lub krwi. W ciężkich przypadkach może być użyta epinefryna.

Ropnie

Ropnie głowy i szyi, często spowodowane ugryzieniami zwierząt lub innymi ranami, pojawiają się nagle, zwykle z towarzyszącą im gorączką, i mogą sprawiać, że głowa lub szyja Twojego psa będzie wyglądała na odwróconą. Są one niezwykle bolesne; jeśli Twój pies ma obrzęk twarzy i odmawia jedzenia lub picia, ropień może być przyczyną.

Ważne jest, aby ropnie były leczone od razu. Leczenie może obejmować drenaż chirurgiczny, środki przeciwzapalne i antybiotyki.

Problemy stomatologiczne

Zainfekowane lub złamane zęby i nieleczona choroba dziąseł mogą również prowadzić do ropni, którym towarzyszy obrzęk twarzy, gorączka, depresja, niejedzenie i ogromny ból psa.

Leczenie ropni zębowych może obejmować usunięcie zainfekowanego zęba wraz z kursem antybiotyków i przeciwzapalnymi lekami przeciwbólowymi.

Guzy (nienowotworowe i nowotworowe)

U psów mogą występować guzy jamy ustnej i gardła, których objawami, obok obrzęku twarzy, mogą być problemy z jedzeniem, krwawienie i nadmierny zapach. Psy mogą również dostać guzy związane z oczodołem, co może sprawić, że oko będzie wybrzuszone.

Guzy, które powstają z niekontrolowanego wzrostu komórek, wymagają leczenia we wczesnym stadium, niezależnie od tego, czy są nowotworowe, czy nie. Skutecznym leczeniem może być operacja usunięcia guza lub radioterapia.

Inne przyczyny obrzęku twarzy u psów

Ugryzienia psów lub inne nakłucia skóry mogą również powodować bakteryjne zakażenie skóry zwane cellulitis. Objawy obejmują obrzęk, wrzody, tkliwość, zaczerwienienie i ból.

Leczenie powinno być określone przez lekarza weterynarii i może obejmować moczenie rany, przepłukiwanie jej środkiem antyseptycznym, środki przeciwbólowe i antybiotyki.

U niektórych psów, w tym u bokserów, labradorów, dobermanów i niektórych terierów, może wystąpić rzadkie schorzenie zwane osteopatią czaszkowo-żuchwową. Powoduje ona obrzęk szczęki i jest zwykle obserwowana u psów w wieku od 3 do 10 miesięcy. Inne objawy tej choroby to ślinienie się, gorączka i niechęć do jedzenia.

Chociaż nie ma leczenia, aby wyleczyć osteopatię czaszkowo-żuchwową, leki przeciwzapalne mogą pomóc kontrolować ból, a choroba często stabilizuje się, gdy pies ma około roku. Sprawdź u swojego weterynarza, jaki NSAID (niesteroidowy lek przeciwzapalny) zalecają dla Twojego psa.

Czy można zapobiegać obrzękowi twarzy?

Niektórym przyczynom obrzęku twarzy można zapobiec, a niektórym nie. Oto kilka sugestii dotyczących zapobiegania i wczesnego wykrywania problemów:

  • Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo, że Twój pies będzie miał do czynienia z ropniem z rany kłutej, unikaj kontaktu z dzikimi lub nieznanymi zwierzętami, nie podawaj psu twardych kości i upewnij się, że nadzorujesz wszystkie zabawy z innymi psami.

  • Jeśli podejrzewasz u swojego zwierzęcia alergię, zleć to lekarzowi weterynarii. Podobnie jak w przypadku ludzi, zapobieganie kontaktowi z alergenem jest często najlepszym sposobem leczenia.

  • Aby wcześnie wykryć nowotwór, raz w miesiącu badaj jamę ustną swojego psa. Jeśli zauważysz obrzęk, narośl lub jeśli z pyska psa wydobywa się nieprzyjemny zapach, porozmawiaj z lekarzem weterynarii.

  • Aby zapobiec problemom stomatologicznym, codziennie szczotkuj zęby psa, wykonuj rutynowe czyszczenia i prześwietlenia zębów.

Drooling psa Przyczyny, problemy, infekcje i więcej

0

Lekarz omawia ślinienie się psa i problemy ze śliną u psów, w tym rodzaje, objawy i leczenie

Oto niektóre przyczyny i sugerowane sposoby leczenia:

Hodowla

: Bloodhounds, Newfoundlands, mastiffy i Saint Bernards to rasy z luźnymi górnymi wargami lub flewami, co powoduje, że ślinią się bardziej niż inni. Miej w pobliżu ręcznik do rąk, a może nawet śliniak.

Choroby jamy ustnej i próchnica zębów:

Kamień nazębny może ocierać się o wewnętrzną stronę wargi psa, powodując ślinienie się. Aby to sprawdzić, pociągnij wargę w kierunku ucha. Czy ich zęby wyglądają jak beton? Czy są brązowe? Czy ich dziąsła są czerwone, spuchnięte lub krwawiące? Jeśli tak, spróbuj profesjonalnego czyszczenia, a następnie codziennego szczotkowania. Twój weterynarz może sprawdzić, czy nie ma zapalenia dziąseł, wrzodów w jamie ustnej i guzów.

Udar cieplny:

Rasy z krótkim nosem, takie jak pug, Boston terrier, bokser i buldog, są bardziej narażone na udar cieplny. Po prostu nie dyszą tak dobrze jak inne psy. Jeśli pomyślisz o tym, że twój pies nosi futro, nawet w lecie, więc nie potrzeba wiele, aby się przegrzać. Psy, które utknęły na słońcu lub biegają bez dostępu do wody, mogą również cierpieć z powodu udaru cieplnego i ślinienia się.

Aby tego uniknąć, zawsze miej dostęp do świeżej, czystej wody i zacienionych miejsc, w których mogą się ochłodzić. W bardzo gorące dni trzymaj je w domu, ogranicz ćwiczenia i nigdy nie zostawiaj ich w zaparkowanym samochodzie. Jeśli podejrzewasz udar cieplny, natychmiast zadzwoń do weterynarza – to może być niebezpieczne.

Choroba lokomocyjna i niepokój

: Jeśli jedynym momentem, w którym Twój pies wsiada do samochodu jest podróż do weterynarza na zastrzyki, to oczywiście będzie zdenerwowany lub będzie miał mdłości.

Otwarte usta i oddychanie, które są oznakami niepokoju, mogą powodować ślinienie się psa. Aby uczynić je bardziej komfortowymi, spróbuj umieścić je w uprzęży dla zwierząt domowych lub pasie bezpieczeństwa dla psów na tylnym siedzeniu bez jazdy w dowolnym miejscu. Następnie powoli pracuj do wycofania się z podjazdu i jazdy wokół bloku. Powtarzaj tę rutynę w miarę potrzeb, aby złagodzić chorobę lokomocyjną. Innym rozwiązaniem są tabletki imbirowe, sprzedawane w sklepach ze zdrową żywnością. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o innych środkach zaradczych. Jeśli choroba lokomocyjna utrzymuje się, pies najprawdopodobniej będzie potrzebował leków na receptę, aby znaleźć ulgę.

Choroba narządów

: Choroby wątroby i nerek, na przykład, mogą powodować ślinienie się. Z wiekiem psy są bardziej narażone na choroby. Weterynarze sugerują coroczne badania kontrolne, aby wcześnie diagnozować i leczyć choroby.

Trujące rośliny lub zwierzęta:

Popularne rośliny, takie jak tulipany, azalie i chryzantemy, mogą nie tylko wywołać u psa ślinotok, ale także wywołać chorobę. Powstrzymaj psa przed ich jedzeniem. Twój pies może również lizać lub jeść niektóre żaby, ropuchy, skorpiony lub pająki, które są trujące. Listę trujących roślin można znaleźć w Amerykańskim Towarzystwie Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt (ASPCA).

Bóle brzucha:

Psy nie mają tendencji do myślenia przed jedzeniem. Weterynarze donoszą o wyciąganiu z ich żołądków dziwnych przedmiotów, od piłek tenisowych po klucze nasadowe. Może to powodować mdłości, dyskomfort i ból. Trzymaj niebezpieczne przedmioty z dala od nich. Jeśli uważasz, że Twój pies zjadł coś, czego nie powinien, natychmiast zadzwoń do weterynarza.?

Infekcje górnych dróg oddechowych

: Ślinienie się może sygnalizować infekcję nosa, gardła lub zatok. Psy, które mieszkają w domach lub schroniskach z innymi zwierzętami mają większe ryzyko. Stres jest również czynnikiem. Tylko lekarz weterynarii może prawidłowo leczyć infekcję. Możesz jednak podjąć kroki, aby chronić swojego psa: Trzymaj je w domu, z dala od innych zwierząt, i umyć ręce między obsługą różnych zwierząt.

Ty jesteś najlepszym sędzią zachowania swojego psa. Jeśli zachowują się one dziwnie dłużej niż jeden dzień, wydają się zestresowane, wymiotują lub nie jedzą i nie bawią się jak zwykle, warto udać się do weterynarza.

Zaburzenia napadowe u psów: Rodzaje, przyczyny, objawy i leczenie

0

Lekarz wyjaśnia drgawki u psów – przyczyny, objawy, rodzaje i leczenie.?

Jeśli Twój pies ma je często, może mieć zaburzenia napadowe. Inna nazwa tego stanu rzeczy to epilepsja. Nieprawidłowe, niekontrolowane wybuchy aktywności elektrycznej w mózgu Twojego psa powodują napady, wpływając na jego wygląd i zachowanie. Napady mogą wyglądać jak drgawki lub niekontrolowane potrząsanie i mogą trwać od mniej niż minuty do kilku minut.

Co może powodować napady u psów?

  • Zjadanie trucizny

  • Choroba wątroby

  • Niski lub wysoki poziom cukru we krwi

  • Choroby nerek

  • Problemy z elektrolitami

  • Anemia

  • Uraz głowy

  • Zapalenie mózgu

  • Udary mózgu

  • Rak mózgu

Jakie są objawy napadów?

Objawy mogą obejmować zapadanie się, szarpanie, sztywnienie, drgawki mięśni, utratę przytomności, ślinienie się, chrzęszczenie, żucie języka lub pienienie się w ustach. Psy mogą przewracać się na bok i wykonywać ruchy wiosłowania nogami. Zdarza się, że podczas napadu robią kupę lub sikają. Nie są też świadome swojego otoczenia…?

Niektóre psy przed napadem mogą wyglądać na oszołomione, niepewne, zdezorientowane lub wpatrzone w przestrzeń. Po napadzie pies może być zdezorientowany, chwiejny lub chwilowo ślepy. Może chodzić w kółko i wpadać na różne przedmioty. Może mieć dużo śliny na brodzie, może próbować się ukryć.

Jakie są rodzaje napadów?

Najczęstszym rodzajem jest napad uogólniony, zwany również napadem grand mal. Pies może stracić przytomność i mieć drgawki. Nieprawidłowa aktywność elektryczna występuje w całym mózgu. Napady uogólnione trwają zwykle od kilku sekund do kilku minut.

W przypadku napadu ogniskowego, nieprawidłowa aktywność elektryczna występuje tylko w części mózgu. Napady ogniskowe mogą powodować nietypowe ruchy w jednej kończynie lub po jednej stronie ciała.

Czasami trwają one tylko kilka sekund. Mogą rozpocząć się jako ogniskowe, a następnie stać się uogólnione.

Napad psychoruchowy obejmuje dziwne zachowanie, które trwa tylko kilka minut. Twój pies może nagle zacząć atakować wyimaginowany obiekt lub gonić swój ogon. Odróżnienie napadów psychomotorycznych od dziwnych zachowań może być trudne, ale pies, który je ma, zawsze robi to samo za każdym razem, gdy ma napad.

Napady z nieznanych przyczyn nazywane są padaczką idiopatyczną. Zwykle zdarzają się u psów w wieku od 6 miesięcy do 6 lat. Chociaż każdy pies może mieć atak, idiopatyczna padaczka jest bardziej powszechna u border collie, owczarków australijskich, Labrador retrieverów, beagli, belgijskich Tervurenów, collie i owczarków niemieckich.

Co zrobić, gdy mój pies ma atak?

Po pierwsze, postaraj się zachować spokój. Jeśli pies znajduje się w pobliżu czegoś, co może go zranić, np. mebla lub schodów, delikatnie odsuń go od tego miejsca.

Trzymaj się z dala od pyska i głowy psa; może Cię ugryźć. Nie wkładaj im niczego do ust. Psy nie mogą zadławić się językiem. Jeśli możesz, odmierz czas.

Jeśli napad trwa dłużej niż kilka minut, psu grozi przegrzanie. Włącz wentylator na psa i połóż zimną wodę na ich łapach, aby je schłodzić.

Mów do psa łagodnie, aby go uspokoić. Unikaj ich dotykania – mogą nieświadomie ugryźć. Po zakończeniu napadu zadzwoń do lekarza weterynarii.

Jeśli psy mają drgawki, które trwają dłużej niż 5 minut lub? mają ich kilka pod rząd, podczas gdy są nieprzytomne, zabierz je jak najszybciej do weterynarza. Im dłużej trwa napad, tym bardziej wzrasta temperatura ciała psa i może on mieć problemy z oddychaniem. To może zwiększyć ryzyko uszkodzenia mózgu. Lekarz weterynarii może podać psu dożylnie Valium, aby przerwać atak.

Czego powinienem się spodziewać, zabierając psa do weterynarza?

Lekarz weterynarii będzie chciał przeprowadzić dokładne badanie przedmiotowe i zlecić wykonanie kilku badań laboratoryjnych w celu ustalenia przyczyn napadów u psa. Badania diagnostyczne, takie jak MRI, mogą pomóc w wykryciu zmian w mózgu.

Twój weterynarz może przepisać leki, aby kontrolować napady. Podając psu leki, zawsze postępuj zgodnie z zaleceniami weterynarza. Nie pozwól mu pominąć żadnej dawki.

Obrazy problemów skórnych u psów: od łupieżu do grzybicy

0

Naucz się rozpoznawać typowe choroby skóry u psów w tym pokazie slajdów dla lekarzy. Zobacz zdjęcia mange, grzybicy, zakażenia drożdżami, choroby worka analnego, łojotoku, reakcji alergicznej i innych.

1/19

Dźwięk psa nieustannie drapiącego lub liżącego skórę może być tak irytujący jak paznokcie na tablicy kredowej. Ale nie obwiniaj swojego pupila za te złe nawyki – winowajcą jest prawdopodobnie stan skóry. Lekarz zebrał zdjęcia niektórych z najczęstszych problemów skórnych psów.

Alergiczne zapalenie skóry

2/19

Psy mogą mieć reakcje alergiczne na produkty do pielęgnacji, jedzenie i czynniki drażniące z otoczenia, takie jak pyłki lub ukąszenia owadów. Pies z alergią może się bezustannie drapać, a spojrzenie na skórę często ujawnia brzydką wysypkę. Kortykosteroidy lub inne, nowsze leki mogą pomóc w przypadku swędzącej wysypki, ale najskuteczniejszym leczeniem jest zidentyfikowanie i unikanie kontaktu z alergenami.

Infekcja drożdżowa

3/19

Jeśli Twój pies nie może przestać drapać się po uchu lub lizać i żuć palce, poproś lekarza weterynarii o sprawdzenie, czy nie ma infekcji drożdżowej. Objawy to podrażniona, swędząca lub przebarwiona skóra. Infekcja zwykle uderza w łapy lub uszy, gdzie drożdże mają przytulną przestrzeń do wzrostu. Infekcje drożdżowe są łatwe do zdiagnozowania i często dobrze reagują na krem stosowany miejscowo. W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może przepisać leki doustne, spraye lecznicze lub kąpiele lecznicze.

Folliculitis

4/19

Powierzchowne bakteryjne zapalenie mieszków włosowych to infekcja, która powoduje owrzodzenia, zgrubienia i strupy na skórze. Te nieprawidłowości skórne są łatwiejsze do zauważenia u psów krótkowłosych. U psów długowłosych, najbardziej widocznymi objawami mogą być matowa sierść i zrzucanie łusek, pod którymi znajduje się skóra. Zapalenie mieszków włosowych często występuje w połączeniu z innymi problemami skórnymi, takimi jak mange, alergie lub urazy. Leczenie może obejmować doustne antybiotyki oraz maści lub szampony antybakteryjne.

Impetigo

5/19

Inny rodzaj infekcji bakteryjnej, liszajec występuje najczęściej u szczeniąt. Powoduje on pęcherze wypełnione ropą, które mogą pękać i pokrywać się skorupą. Pęcherze zwykle rozwijają się na bezwłosej części brzucha. Impetigo rzadko jest poważny i może być leczony za pomocą roztworu miejscowego. W niewielkiej liczbie przypadków zakażenie może się rozprzestrzeniać lub utrzymywać.

Seborrhea

6/19

Łojotok powoduje, że skóra psa staje się tłusta i pojawiają się na niej łuski (łupież). W niektórych przypadkach jest to choroba genetyczna, która rozpoczyna się w młodym wieku i trwa przez całe życie. Ale większość psów z łojotokiem rozwija łuskę jako powikłanie innego problemu medycznego, takiego jak alergie lub nieprawidłowości hormonalne. W takich przypadkach ważne jest, aby leczyć podstawową przyczynę, aby objawy nie nawracały. Sam łojotok można zazwyczaj leczyć za pomocą niektórych szamponów leczniczych.

Ringworm

7/19

Pomimo swojej nazwy, grzybica nie jest spowodowana przez robaka, ale przez grzyba. Termin „pierścień” pochodzi od okrągłych plam, które mogą tworzyć się wszędzie, ale często występują na głowie, łapach, uszach i przednich kończynach psa. Zapalenie, łuszczące się plamy i utrata włosów często otaczają zmiany. Najbardziej podatne są szczenięta poniżej roku życia, a zakażenie może szybko rozprzestrzeniać się między psami w hodowli lub wśród właścicieli zwierząt w domu. Dostępne są różne sposoby leczenia przeciwgrzybiczego.

Łysienie i wypadanie włosów (Alopecia)

8/19

Każdy, kto mieszka z psami wie, że psy się zrzucają. To, jak dużo sierści jest normalne, zależy od rasy, pory roku i środowiska. Czasami jednak stres, złe odżywianie lub choroba mogą spowodować, że pies traci więcej włosów niż zwykle. Jeśli nieprawidłowe lub nadmierne zrzucanie sierści utrzymuje się przez ponad tydzień lub zauważasz, że brakuje ci sierści, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Mange (roztocza)

9/19

Mange jest chorobą skóry spowodowaną przez małe pasożyty zwane roztoczami.

Sarcoptic mange

, znany również jako świerzbowiec psi, łatwo rozprzestrzenia się wśród psów i może być również przeniesiony na ludzi, ale pasożyty nie przeżywają na ludziach. Objawy to intensywny świąd, czerwona skóra, owrzodzenia i utrata włosów. Najczęściej dotknięte są uszy, twarz i nogi psa.

Demodectic mange

może powodować łysienie, strupy i owrzodzenia, ale nie jest zaraźliwy dla zwierząt i ludzi. Leczenie zależy od rodzaju mange.

Pchły

10/19

Pchły są zmorą każdego właściciela zwierzęcia. Możesz nie widzieć samych maleńkich owadów, ale odchody pcheł lub ich jaja są zwykle widoczne w sierści psa. Inne objawy to nadmierne lizanie lub drapanie, strupy i gorące miejsca. Poważne infestacje pcheł mogą powodować utratę krwi i anemię, a nawet narażać psa na inne pasożyty, takie jak tasiemiec. Leczenie może obejmować miejscowe i/lub doustne środki pchle oraz dokładne czyszczenie domu i podwórka zwierzęcia.

Kleszcze

11/19

Kleszcze, podobnie jak pchły, są pasożytami zewnętrznymi, które żywią się krwią swoich żywicieli. Możesz zauważyć kleszcza żerującego na Twoim psie gołym okiem. Aby prawidłowo usunąć kleszcza, chwyć go pęsetą blisko skóry psa i delikatnie wyciągnij. Zbyt mocne wykręcanie lub wyciąganie może spowodować, że główka pozostanie w skórze psa, co może prowadzić do zakażenia. Umieść kleszcza w słoiku z odrobiną alkoholu na kilka dni. Jeśli Twój zwierzak zachoruje, Twój weterynarz może potrzebować go do przeanalizowania, co jest nie tak.?Oprócz powodowania utraty krwi i anemii, kleszcze mogą przenosić boreliozę i inne potencjalnie poważne infekcje bakteryjne. Jeśli mieszkasz na obszarze, gdzie kleszcze są powszechne, porozmawiaj z lekarzem weterynarii o produktach do zwalczania kleszczy.

Zmiany koloru lub tekstury

12/19

Zmiany w kolorze skóry lub strukturze sierści psa mogą być sygnałem ostrzegawczym w przypadku wielu problemów metabolicznych lub hormonalnych. Mogą również wynikać z infekcji lub innych zaburzeń skórnych. Zwykle proste badanie krwi pozwala zidentyfikować przyczynę. Pamiętaj, aby pytać lekarza weterynarii o wszelkie znaczące zmiany w sierści Twojego psa.

Sucha, łuszcząca się skóra

13/19

Sucha, łuszcząca się skóra może być oznaką wielu problemów. Jest to częsty objaw alergii, mange i innych chorób skóry. Jednak najczęściej sucha lub łuszcząca się skóra nie jest niczym poważnym. Upewnij się, że podajesz Fido wysokiej jakości karmę. Podobnie jak ludzie, niektóre psy po prostu mają suchą skórę w zimie. Jeśli wydaje się, że powoduje to dyskomfort u Twojego pupila, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Zapytaj, czy suplementacja kwasami tłuszczowymi lub nawilżacz powietrza może pomóc.

Ziarniniak opuszkowy

14/19

Jest to frustrująca choroba skóry spowodowana kompulsywnym, nieustannym lizaniem jednego miejsca – najczęściej na przedniej części podudzia. Obszar ten nie jest w stanie się zagoić, a wynikający z tego ból i swędzenie mogą prowadzić do tego, że pies będzie ciągle lizał to samo miejsce. Leczenie polega na zniechęcaniu psa do lizania, poprzez stosowanie niesmacznego roztworu miejscowego lub obroży elżbietańskiej. Zapytaj również weterynarza swojego psa o inne możliwości leczenia.

Guzy skóry

15/19

Jeśli zauważysz guzek na skórze swojego psa, jak najszybciej wskaż go lekarzowi weterynarii. U psów w skórze mogą powstawać guzy nowotworowe. Jedynym sposobem na potwierdzenie diagnozy raka jest wykonanie biopsji guza. Jeśli guzek jest wystarczająco mały, lekarz weterynarii może zalecić jego całkowite usunięcie. Może to dać diagnozę i leczenie w ramach jednej procedury. W przypadku guzów, które się nie rozprzestrzeniły, może to być jedyne potrzebne leczenie.

Hot Spots

16/19

Gorące plamy, zwane również ostrym wilgotnym zapaleniem skóry, to małe obszary, które wydają się być czerwone, podrażnione i zaognione. Najczęściej występują na głowie, biodrach lub klatce piersiowej psa i często są gorące w dotyku. Gorące miejsca mogą wynikać z wielu warunków, w tym infekcji, alergii, ukąszeń owadów lub nadmiernego lizania i żucia. Leczenie polega na oczyszczeniu gorącego miejsca i zajęciu się chorobą podstawową.

Zaburzenia odporności

17/19

W rzadkich przypadkach, zmiany skórne lub infekcje, które nie chcą się zagoić mogą wskazywać na zaburzenia odporności u Twojego psa. Jednym z najbardziej znanych jest toczeń, choroba, która dotyka zarówno psy jak i ludzi. Toczeń jest zaburzeniem autoimmunologicznym, co oznacza, że układ odpornościowy psa atakuje jego własne komórki. Objawy obejmują nieprawidłowości skórne i problemy z nerkami. Nieleczona choroba może być śmiertelna.

Choroba woreczka analnego

18/19

Jakby psie kupy nie były wystarczająco śmierdzące, psy podczas załatwiania swoich potrzeb wydzielają obrzydliwie pachnącą substancję. Substancja ta pochodzi z małych worków odbytowych, które mogą ulec uszkodzeniu, jeśli nie są prawidłowo opróżniane. Znakiem rozpoznawczym zanieczyszczonych worków odbytowych jest poruszanie się psa pupą po ziemi. Inne objawy to gryzienie lub lizanie okolicy odbytu. Weterynarz może ręcznie odessać pełne worki analne, ale w ciężkich przypadkach worki mogą być usunięte chirurgicznie.

Kiedy należy udać się do weterynarza

19/19

Chociaż większość problemów skórnych nie jest stanem nagłym, ważne jest, aby uzyskać dokładną diagnozę, co pozwoli na leczenie. Zgłoś się do lekarza weterynarii, jeśli Twój pies nadmiernie się drapie lub liże, lub jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w sierści lub skórze zwierzęcia, w tym łuszczenie, zaczerwienienie, odbarwienie lub łysienie. Po zidentyfikowaniu przyczyny większość problemów skórnych dobrze reaguje na leczenie.

Dlaczego mój pies robi kupę w domu? Jak mogę to powstrzymać?

0

Każdy pies może czasem zrobić kupę w domu. Jeśli zdarza się to częściej niż zwykle, Twój futrzany przyjaciel może mieć problem. Oto kilka powszechnych przyczyn i co możesz zrobić.

Jeśli adoptujesz dorosłego, wyszkolonego psa, może on na początku mieć wypadki. Kilka powodów:

  • Stres

  • Nowy harmonogram

  • Nie wiem, jak poprosić cię o wyjście.

Problem powinien zniknąć w ciągu kilku tygodni, kiedy twój nowy pupil przyzwyczai się do rodzinnej rutyny.?

Może się okazać, że Twój pies nie jest dobrze wyszkolony. Niezależnie od tego, czy masz dorosłego psa, czy szczeniaka, musisz nauczyć go załatwiania swoich spraw na zewnątrz. Ustal rutynę, obserwuj swojego psa tak często, jak to możliwe, i poproś kogoś o wyprowadzenie go na dwór, jeśli nie będzie Cię w domu.

Jeśli Twój dorosły pies zaczyna robić kupę w domu, czas zbadać inne przyczyny.

Przyczyny medyczne

Możesz zacząć od rozmowy z lekarzem weterynarii, zwłaszcza jeśli Twoje psy mają luźne stolce lub biegunkę. Może to być oznaką zapalenia żołądka i jelit, kiedy to dochodzi do zapalenia żołądka, jelita cienkiego lub grubego. Możliwe przyczyny obejmują:

  • Pasożyty takie jak glista, tęgoryjec i giardia.

  • Nietolerancja lub alergia pokarmowa

  • Bakterie

  • Wirusy

  • Zapalne choroby jelit

  • Rak jelita grubego

Mogą istnieć inne medyczne powody, dla których Twój pies robi kupę w domu. Dlatego też nigdy nie zaszkodzi najpierw wykluczyć te problemy.

Starzenie się

Czy zauważyłeś, że Twój pies z wiekiem robi coraz więcej kup w domu? Nie jesteś sam. Starsze psy często cierpią na nietrzymanie kału, czyli brak kontroli nad jelitami. Oto dlaczego:

Nie mogą trzymać kału jak dawniej. Z wiekiem mogą potrzebować częściej chodzić do łazienki. Mogą również stracić siłę w mięśniach, które utrzymują kupę wewnątrz ciała.

Zapominają o załatwianiu się. Twój starszy szczeniak może cierpieć na chorobę zwaną dysfunkcją poznawczą psów. Jest to choroba podobna do choroby Alzheimera u ludzi. Mogą zapomnieć, co robić na spacerach, a potem wejść do środka i zrobić kupę. Porozmawiaj z weterynarzem lub terapeutą zwierząt domowych o możliwościach leczenia.

Mają też inne problemy zdrowotne. Jeden, który dotyka głównie starszych psów, nazywa się mielopatią zwyrodnieniową psów. Często zaczyna się od osłabienia tylnych kończyn i może prowadzić do nietrzymania moczu.? ?

Co możesz zrobić? Kiedy jesteś w domu, możesz ograniczyć bałagan, wypuszczając psa częściej. Kiedy nie ma Cię w domu, zatrudnij kogoś do wypuszczania psa i trzymaj go w takiej części domu, w której sprzątanie jest łatwe.

Ból lub zapalenie stawów. Może być dla nich bolesne postawienie się do kupy (pozycja kucająca może być niewygodna przy jakichkolwiek zmianach stawowych lub mięśniowych).

Lęk separacyjny

Jeśli Twój pies jest zestresowany, gdy wychodzisz z domu, może mieć lęk separacyjny. Objawy obejmują drapanie w drzwi i okna, destrukcyjne żucie, wycie lub skomlenie i załatwianie się w domu.

Różne psy mają różne powody tej panicznej reakcji. Niektóre nie są przyzwyczajone do bycia samemu. Inne nie mogą sobie poradzić ze zmianą rutyny. Niezależnie od przyczyny, istnieją kroki, które możesz podjąć, aby zmniejszyć ten problem:

  • Nie rób wielkiej sprawy z wychodzenia z domu i wracania do niego.

  • Porozmawiaj z weterynarzem o dostępnych bez recepty środkach uspokajających.

  • Zapytaj weterynarza o leki na receptę, które uspokajają lęk.

  • Ogranicz psa do pomieszczenia z oknami i zabawkami, aby ograniczyć zniszczenia.

  • Zostaw psu kilka niedawno noszonych ubrań. Twój zapach może mieć działanie uspokajające.

Strach przed głośnymi dźwiękami

Kiedy psy się boją, często sikają lub robią kupę w domu. Głośne dźwięki, od huku grzmotów do huku i trzasku fajerwerków, są częstym czynnikiem wyzwalającym. Chociaż nie możesz powstrzymać dźwięków na zewnątrz, możesz wyszkolić swojego psa, aby był spokojniejszy, gdy słyszy głośne dźwięki.

Stwórz bezpieczną i szczęśliwą przestrzeń. Dla psów, bezpieczna przestrzeń będzie zazwyczaj ciemna i stosunkowo mała. Może to być szafa, skrzynia, a nawet miejsce pod łóżkiem. Zachęcaj (ale nie zmuszaj) swojego psa, aby tam poszedł, kiedy dobiegają go głośne dźwięki. Zapewnij psu smakołyki lub inne nagrody, aby kojarzył tę przestrzeń z radosnymi rzeczami, a nie z przerażającymi dźwiękami.

Zapewnij rozproszenie uwagi. Przy pierwszych oznakach stresu spowodowanego głośnymi dźwiękami, daj psu coś zabawnego do zrobienia. Baw się w aportowanie piłką tenisową, zaoferuj nową piszczącą zabawkę lub ćwicz komendy z użyciem smakołyków. Nie oczekuj, że pozbędziesz się wszystkich obaw za pierwszym razem. Celem powinno być opóźnienie lękliwego zachowania dłużej za każdym razem.

Jeśli te problemy i rozwiązania nie dotyczą Twojego psa, nie martw się. Gdy lekarz weterynarii wykluczył medyczne przyczyny psiej kupy w domu, ekspert od psich zachowań może pomóc Ci dotrzeć do źródła problemu i pomóc Ci go naprawić.

Depresja u psów: objawy, przyczyny, leczenie i więcej

0

Lekarz omawia przyczyny i objawy depresji u psów oraz to, jak Ty i Twój weterynarz możecie współpracować w leczeniu depresji u psów.

Kiedy Jodie Richers, pies Bada, zmarł w 2002 roku, jej dwa inne psy, Terrace i Pumba, przeszły przez okres żałoby. Wszyscy byliśmy smutni, ale udało nam się przez to przejść, powiedziała Richers, z Roswell, Ga. Zrobiliśmy wiele przejażdżek samochodowych i parków dla psów; wszystkie rzeczy, które lubili.

Ale kiedy Pumba zmarła w 2007 roku, nic nie mogło wyprowadzić Taras z równowagi. Było z nią coraz gorzej, mówi Richers. Na początku po prostu się trzęsła. Potem nie chciała chodzić na spacery. Potem przestała jeść. Potem przestała pić. Spędziła cały swój czas ukrywając się w szafie lub za dużym lustrem w mojej sypialni. Weterynarz Richers zdiagnozował u puszystej, 35-kilogramowej rasy mieszanej depresję u psa.

Czy psy mogą mieć depresję?

Bonnie Beaver, dyrektor wykonawczy American College of Veterinary Behaviorists, powiedziała, że weterynarze nie wiedzą, czy psy cierpią na depresję w taki sam sposób jak ludzie. Jego trudno wiedzieć, ponieważ nie możemy ich zapytać, powiedział Beaver, który jest również specjalistą weterynaryjnym w zakresie zachowania zwierząt w klinice małych zwierząt w Texas A&M University College of Veterinary Medicine. Ale w praktyce klinicznej, istnieje kilka sytuacji, w których jest to jedyne wyjaśnienie.

Beaver powiedział, że chociaż jego nie jest rzadkością dla zwierząt domowych, aby dostać się w dół, zwłaszcza w okresach zmian, jego rzadko dla psów, aby cierpieć z powodu długoterminowej depresji.

Jakie są objawy depresji u psów?

Objawy depresji u psów są bardzo podobne do tych u ludzi, powiedział John Ciribassi, DVM, przeszły prezes Amerykańskiego Weterynaryjnego Towarzystwa Zachowania Zwierząt. Psy staną się wycofane. Stają się nieaktywne. Ich nawyki żywieniowe i senne często się zmieniają. Oni dont uczestniczyć w rzeczy, które kiedyś cieszył.

Ale weterynarze ostrzegają, że te objawy mogą również oznaczać, że pies ma problem medyczny, więc pierwszym krokiem powinno być zawsze pełne sprawdzenie przez weterynarza. Zwierzę, które marudzi i nie chce chodzić na spacery, może po prostu odczuwać ból spowodowany zapaleniem stawów – mówi Beaver.

Przyczyny depresji u psów

Beaver powiedział, że duże zmiany w życiu psa mogą prowadzić do okresów depresji. Należą do nich przeprowadzka do nowego domu, nowy małżonek lub dziecko w gospodarstwie domowym, lub dodanie kolejnego zwierzęcia. Nawet zmiana w harmonogramie psów, na przykład właściciel stay-at-home, który bierze pracę, może spowodować psa, aby dostać się w dół.

Ale dwa najczęstsze wyzwalacze ciężkiej depresji psa są utrata zwierzęcia towarzyszącego lub utrata właściciela. I należy uważać, aby pies nie reagował po prostu na reakcje innych osób w domu.

Psy podnoszą nasze emocje, więc jeśli właściciel zmarł, pies może reagować na żal innych, Beaver powiedział. Albo pies może nie dostać uwagę hes przyzwyczajony do, co jest stresujące go.

Leczenie depresji u psów

Większość psów wraca z depresji w ciągu kilku dni do kilku miesięcy z odrobiną dodatkowego TLC, powiedział Ciribassi. Utrzymuj je w zaangażowaniu, rób więcej rzeczy, które lubią robić, zapewnij im trochę więcej ćwiczeń i powinny być w porządku, powiedział.

I nagradzaj ich, gdy pokazują oznaki szczęścia, powiedział Beaver. Jeśli jedyną rzeczą, która wciąż dostaje trochę ogon wag z twojego psa jest jazda samochodem, a następnie wziąć go na serię krótkich przejażdżek każdego dnia, chwaląc i nagradzając go, gdy wydaje się szczęśliwszy, Beaver powiedział.

I uważaj, aby nie zachęcać negatywne zachowanie przez hojny pies w depresji z uwagi i smakołyków, podczas gdy są one moping, Beaver powiedział. Pies będzie myśleć youre nagradzając je do tego zachowania.

Czasami, jeśli pies jest w depresji z powodu utraty towarzysza, uzyskanie innego zwierzęcia może pomóc, powiedział Ciribassi. Ale to musi być zrobione ostrożnie z obu rodzin i psów potrzeb branych pod uwagę, powiedział.

Leki na depresję u psów

Jeśli nic innego nie działa, leki mogą pomóc psom przejść przez depresję. Karen Sueda, DVM, dyplomowany American College of Veterinary Behaviorists, powiedział leki dla psów w depresji są takie same jak te używane przez ludzi w depresji — Paxil, Prozac i Zoloft. Ona również używa Clomicalm, zatwierdzonego przez FDA leku do leczenia lęku separacyjnego u psów.

Ważne jest, aby ludzie zajmowali się problemem, zanim stanie się on zbyt zły, powiedziała Sueda. Zanim sprawy trafią do mnie, jest już źle. Ale większość przypadków może być skutecznie traktowane wcześnie z modyfikacji zachowania i wzbogacenia środowiska, więc nie musi dostać się do punktu, w którym musimy użyć leków.

Beaver powiedział, że może to zająć do dwóch miesięcy, aby leki stały się skuteczne. Ale w przeciwieństwie do ludzi, którzy często pozostają na antydepresantach przez lata, większość psów może uzyskać poprawę w ciągu sześciu do 12 miesięcy, a następnie zostać usunięte z leków, powiedziała.

Wychodzenie z depresji u psów

W końcu to nie przejażdżki samochodem, parki dla psów, a nawet leki przeciwdepresyjne, które Richer próbował pomóc swojemu psu, Terrace. Zamiast tego był przyjazny pies ratunkowy, który zgodziła się przyjąć na tydzień. Benji wszedł, wbiegł po schodach, znalazł Terrace za lustrem, a kiedy tam wszedłem, leżał obok niej i lizał ją, powiedział Richer. W ciągu tygodnia było jej lepiej. Teraz jest najszczęśliwszym psem na świecie.

Rodzaje raka skóry u psów, objawy i leczenie

0

Lekarz omawia objawy raka skóry u psów oraz to, które rasy są bardziej narażone na zachorowanie na raka skóry.

Nie wszystkie odmiany raka skóry u psów są spowodowane ekspozycją na słońce, ale uszkodzenie skóry przez słońce może być czynnikiem. Wszystkie psy mają pewne obszary, takie jak nos i uszy, gdzie nie ma lub jest mało włosów, aby osłonić wrażliwą skórę przed słońcem. Dodatkowo, psy o jasnym kolorze lub cienkiej sierści są bardziej podatne na uszkodzenia słoneczne na całym ciele.

Ponieważ niektóre rodzaje raka skóry u psów, w tym czerniaki i nowotwory komórek tucznych, mogą być śmiertelne, jeśli nie są leczone, ważne jest, aby lekarz weterynarii sprawdzał wszelkie podejrzane narośle.

Rodzaje raka skóry u psów

Istnieją różne rodzaje nowotworów skóry u psów. Trzy z najczęstszych obejmują:

Czerniak złośliwy.

Podobnie jak u ludzi, czerniak złośliwy jest rodzajem raka skóry u psów, który dotyka komórek barwnikowych znanych jako melanocyty. U psów często rozwijają się łagodne guzy w komórkach barwnikowych, które nie dają przerzutów, które nazywane są melanocytami. Guzy te znajdują się na obszarach ciała psa, które mają włosy.

Większość czerniaków złośliwych występuje na pysku lub błonach śluzowych, chociaż w około 10% przypadków znajdują się one na częściach ciała pokrytych włosami. Mają tendencję do niezwykle szybkiego wzrostu i prawdopodobnie rozprzestrzeniają się na inne narządy, w tym płuca i wątrobę.

Nikt nie wie dokładnie, dlaczego czerniaki się rozwijają, choć czynniki genetyczne wydają się odgrywać pewną rolę. Dodatkowo, uraz lub kompulsywne lizanie danego miejsca na skórze może zwiększyć prawdopodobieństwo namnażania się komórek, a tym samym zwiększyć szanse na to, że komórki zmutują podczas procesu podziału i staną się rakowe.

Rak płaskokomórkowy.

Ta forma raka skóry u psów jest często spowodowana ekspozycją na słońce. Naukowcy uważają, że może istnieć również związek między wirusem brodawczaka a rozwojem guzów płaskonabłonkowych u niektórych psów.

Nowotwory płaskonabłonkowe mogą rozprzestrzeniać się do okolicznych węzłów chłonnych. Są agresywne i mogą prowadzić do zniszczenia znacznej części tkanki wokół guza.

Guzy mastocytowe.

Te nowotwory skóry psów, które występują w komórkach tucznych układu odpornościowego, są najczęstszymi guzami skóry u psów. Weterynarze nie wiedzą, co powoduje rozwój guzów komórek tucznych, chociaż zdarzały się przypadki, w których były one związane z zapaleniem lub substancjami drażniącymi skórę. Dowody sugerują, że czynniki genetyczne są często ważne, a hormony estrogen i progesteron mogą również wpływać na wzrost nowotworu.

Rak skóry u psów: Które rasy są zagrożone?

Wszystkie psy mogą zachorować na raka skóry, ale pewne typy nowotworów częściej występują u poszczególnych ras.

Łagodne melanocyty są często spotykane u Vizsli, sznaucerów miniaturowych, pinczerów dobermanów, Airedale Terrierów i Bay Retrieverów, zazwyczaj u zwierząt w wieku od 5 do 11 lat. Czerniaki złośliwe na palcu lub w łożysku paznokcia pojawiają się częściej u czarnych psów. Sznaucery i Teriery Szkockie są najbardziej zagrożone.

Rak płaskonabłonkowy pojawia się zwykle u psów, które mają od 6 do 10 lat. Rasy, które są bardziej narażone na ten rodzaj raka skóry to Keeshonds, Standard Schnauzers, Basset Hounds, Collies, Dalmatyńczyki, Bull Terriery i Beagle. Ogólnie rzecz biorąc, psy o krótkiej sierści (zwłaszcza te o jasnej skórze) są bardziej podatne na raka płaskonabłonkowego.

Nowotwory z komórek tucznych są najczęściej spotykane u bokserów i puginałów, a także z pewną częstotliwością u Boston Terrierów, Labrador Retrieverów, Beagli i Sznaucerów.

Objawy i symptomy: Jak rozpoznać raka skóry u psów

Objawy raka skóry u psów zależą od rodzaju nowotworu i miejsca, w którym znajduje się guz na ciele psa.

Czerniaki.

Łagodne melanocyty mogą mieć wielkość od bardzo małych do ponad 2,5 cala średnicy. Pojawiają się na obszarach skóry pokrytych włosami i mogą mieć czarny, brązowy, szary lub czerwony kolor. Złośliwe czerniaki psów mają tendencję do występowania w ustach, na wargach, w łożyskach paznokci i opuszkach łap. Kiedy czerniaki psów występują w stopach, często ulegają zakażeniu, co prowadzi do błędnej diagnozy jako zwykłej infekcji.

Rak płaskonabłonkowy (Squamous cell carcinoma).

Guzy te są twarde i uniesione o brodawkowatym wyglądzie. Często występują na brzuchu i wokół narządów płciowych. Jeśli występują na łapach, mogą być bolesne i powodować, że pies kuleje.

Guzy komórek tucznych.

Te nowotwory skóry u psów są zazwyczaj wolno rosnące i gumowate. Bardziej agresywne guzy mastocytowe rosną szybciej i mogą ulegać owrzodzeniu, co prowadzi do powstawania bolesnych, zapalnych miejsc na ciele psa. Guzy mastocytowe najczęściej występują na tułowiu, choć w około 25% przypadków można je znaleźć na nogach.

Opcje leczenia raka skóry u psów

Leczenie zależy od rodzaju guza i jego lokalizacji.

Chirurgia jest często pierwszym krokiem w przypadku czerniaków złośliwych. Jeśli czerniaka nie można usunąć w całości lub jeśli rozprzestrzenił się on na pobliskie węzły chłonne, powszechnie stosuje się promieniowanie. W takich sytuacjach, nowotwór może przejść w stan remisji w prawie 70% czasu, choć nawroty są powszechne. Chemioterapia jest często stosowana w połączeniu z chirurgią i/lub radioterapią. Istnieje również szczepionka, która powoduje, że własny układ odpornościowy psa atakuje komórki nowotworowe, co często skutecznie wydłuża czas przeżycia psów z czerniakiem jamy ustnej.

Rak płaskonabłonkowy często może być usunięty chirurgicznie, bez konieczności stosowania radioterapii lub chemioterapii. Jeśli guzy występują w miejscach nieoperacyjnych, korzystna może być terapia fotodynamiczna i stosowanie leku o nazwie piroksykam.

Guzy mastocytowe u psów są najlepiej leczone poprzez chirurgiczne usunięcie z lub bez radioterapii, w zależności od wielkości i lokalizacji nowotworu skóry. W zależności od stopnia zaawansowania nowotworu i stopnia rozprzestrzenienia się, można zastosować również chemioterapię i/lub sterydy.

Pies zawsze spragniony? Ile wody to za dużo?

0

Jak rozpoznać, że Twój pies jest odwodniony? Lekarz wyjaśnia warunki, które mogą prowadzić do nadmiernego picia.

Większość psów potrzebuje około uncji płynów na funt masy ciała dziennie, więc 10-funtowy pies potrzebuje nieco ponad filiżankę czystej wody dziennie. Naprawdę aktywne lub karmiące psy mogą potrzebować więcej, a szczenięta zazwyczaj piją więcej niż dorosłe psy. Jeśli Twój pies pije dużo więcej, może to sygnalizować problem zdrowotny. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.

Dlaczego Twój pies jest spragniony?

Wiele rzeczy może mieć wpływ na to, ile pies pije, od pogody, przez poziom aktywności, po dietę.

Zdrowy rozsądek powinien być twoim przewodnikiem, jeśli chodzi o pragnienie twojego psa. Jeśli Twój psi towarzysz pije tak nadmiernie, że zauważasz zmiany, prawdopodobnie nadszedł czas, aby porozmawiać z lekarzem weterynarii, który za pomocą kilku testów może dotrzeć do pierwotnej przyczyny zwiększonego pragnienia Twojego psa.

W międzyczasie, kilka powodów, dla których Twój pies może być nadzwyczajnie spragniony, to:

Odwodnienie

Gorące letnie dni, zabawa, ćwiczenia, choroba, infekcja – wszystkie te czynniki mogą prowadzić do odwodnienia u psów i skłonić je do poszukiwania wody. Oprócz wzmożonego pragnienia, oznaki odwodnienia u Twojego zwierzęcia to: senność, suchość dziąseł i języka oraz gęsta, przypominająca sznur ślina.

Odwodnienie może szybko zmienić się w stan zagrożenia życia, więc jeśli podejrzewasz, że Twój pies jest bardzo odwodniony, natychmiast poszukaj pomocy weterynaryjnej. Jeśli Twój pies wydaje się lekko odwodniony, ale nie wymiotuje, podawaj mu niewielkie ilości wody — jedną łyżeczkę dla małego psa, 1-2 łyżki dla większych psów — co dziesięć minut przez kilka godzin.

Nie pozwalaj psu na swobodny dostęp do dużej ilości płynów, gdy jest odwodniony, ponieważ zbyt szybkie wypicie zbyt dużej ilości może spowodować wymioty.

Choroba

Wiele schorzeń może prowadzić do nadmiernego pragnienia lub odwodnienia u psa, w tym cukrzyca, choroba Cushinga, rak, biegunka, gorączka, infekcje, choroby nerek i wątroby,

Czasami jednak przyczyną nadmiernego pragnienia u psa może być nie sama choroba, ale leki stosowane w jej leczeniu. Porozmawiaj z weterynarzem o lekach twojego psa i ich skutkach ubocznych; Jeśli leki są za pragnieniem twojego psa, weterynarz może być w stanie zmniejszyć dawkę.

Leki

Podobnie jak u ludzi, niektóre leki mogą prowadzić do nadmiernego pragnienia u psa, w tym:

  • Leki przeciwzapalne, takie jak prednizon, które mogą być stosowane w leczeniu wielu schorzeń u psów, w tym astmy, alergii i zapalnych chorób jelit.

  • Leki na niewydolność serca, takie jak furosemid, prowadzą do zwiększonej produkcji moczu i kompensacyjnego wzrostu pragnienia.

  • Leki przeciwpadaczkowe, takie jak fenobarbital, mogą mieć skutki uboczne obejmujące nadmierne pragnienie i oddawanie moczu, a także nadmierny apetyt.

Dieta

Dieta oparta na suchej karmie – która może zawierać zaledwie 5%-10% wody – może również prowadzić do zauważalnego pragnienia u Twojego psa. Karmy o wysokiej zawartości sodu również spowodują, że Twój pies będzie pił więcej.

Duże ilości soli mogą być trujące dla Twojego zwierzęcia, dlatego unikaj dzielenia się z psem słonym jedzeniem dla ludzi. Oznaki, że Twój pies mógł zjeść zbyt wiele smakołyków bogatych w sód to drżenie, biegunka, depresja i wymioty.?

Kontrolowanie spożycia wody

Łatwiej jest zauważyć zmiany w zachowaniu psa, jeśli wypracujesz sobie rutynę korzystania z miski z wodą.

  • Codziennie napełniaj miskę o mniej więcej tej samej porze.

  • Za każdym razem napełniaj miskę do mniej więcej tego samego poziomu.

  • Zwróć uwagę na to, ile wkładasz każdego dnia i ile zostało.

Woda ma kluczowe znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia Twojego psa. Nigdy nie pozbawiaj psa wody. Jeśli obawiasz się, że Twój pies pije za dużo (lub za mało), nie czekaj, zadzwoń do lekarza weterynarii.

Jak szczotkować zęby psa

0

Pokaz slajdów lekarza na temat utrzymania zębów psa w czystości oferuje instrukcje szczotkowania krok po kroku.

1/10

Szczotkuj zęby psa, kiedy jest spokojny i zrelaksowany. Twój cel: Ustal rutynę. Idealnym rozwiązaniem jest codzienne szczotkowanie. Ale jeśli ich jama ustna jest zdrowa, nawet trzy dni w tygodniu mogą zrobić różnicę. Bez szczotkowania, płytka nazębna może się gromadzić, narażając Twojego psa na nieświeży oddech, choroby dziąseł i próchnicę. Może ona również powodować bolesne infekcje. Poważne infekcje mogą się rozprzestrzeniać, powodując stany zagrażające życiu.

Krok 2: Zbierz narzędzia

2/10

Warto użyć szczoteczki do zębów przeznaczonej dla psów. Włosie jest bardziej miękkie i specjalnie ustawione pod kątem. Szczoteczki z palcami mogą dobrze działać dla psów o wadze poniżej 30 funtów. W przypadku większych psów, dłuższe uchwyty mogą zapewnić Ci lepszy zasięg. Pamiętaj również o użyciu pasty do zębów dla psów. Jest ona dostępna w przyjaznych dla psów smakach, takich jak drób czy masło orzechowe. Nigdy nie używaj pasty do zębów dla ludzi; zawiera ona składniki, które mogą zaszkodzić żołądkowi Twojego psa.

Krok trzeci: Przyjmij pozycję

3/10

Upewnij się, że jesteś w miejscu, w którym pies czuje się komfortowo. Nie stój nad psem, nie przytrzymuj go, ani nie przyjmuj groźnej postawy. Zamiast tego spróbuj uklęknąć lub usiąść przed nim lub obok niego. Oceń poziom niepokoju swojego psa. Jeśli pies wydaje się zdenerwowany, przestań i spróbuj ponownie później. Być może z czasem będziesz musiał pracować nad opanowaniem każdego z poniższych kroków.

Krok czwarty: Przygotuj ich dziąsła

4/10

Sprawdź, czy pies jest gotowy na dotykanie jego pyska, pocierając palcem wzdłuż górnych dziąseł i zębów. Pomoże to psu przyzwyczaić się do dotyku czegoś przy zębach. Stosuj lekki nacisk. Być może będziesz musiał przyzwyczaić je do tego przez kilka sesji, zanim przejdziesz dalej.

Krok 5: Przetestuj pastę do zębów

5/10

Nałóż trochę pasty do zębów dla psów na opuszek palca. Pozwól psu zlizać pastę z opuszka palca, aby przyzwyczaił się do jej konsystencji i smaku. Jeśli po kilku dniach odmówią zlizania większej ilości pasty do zębów po początkowym smaku, spróbuj innego smaku. Miej nadzieję, że znajdziesz taki, który uznają za smakołyk.

Krok 6: Wypróbuj szczoteczkę do zębów

6/10

Kiedy szczeniak przyzwyczai się do otwierania i dotykania jego ust, zacznij używać pasty i szczoteczki do zębów razem. Podnieś górną wargę. Zbliżając się do zębów szczoteczką, ustaw włosie pod kątem, tak aby dotarło do linii dziąseł. Umieszczenie ich pod kątem 45 stopni w stosunku do zębów pomoże włosom masować linię dziąseł i usuwać płytkę nazębną.

Krok siódmy: Użyj ruchu okrężnego

7/10

Szczotkuj włosy w małych kółkach, na górze i na dole po każdej stronie. Podczas przesuwania włosia wzdłuż linii dziąseł może wystąpić lekkie krwawienie. Lekkie krwawienie co jakiś czas jest w porządku. Jednak ciągłe lub obfite krwawienie może oznaczać, że szczotkujesz zęby zbyt agresywnie lub może być oznaką choroby dziąseł. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii, aby uzyskać poradę.

Krok ósmy: Skup się na tablicy

8/10

Szczotkuj kilka zębów na raz, a następnie każdego dnia coraz więcej. Postaraj się poświęcić na to dwie minuty. Jeśli Twój pies będzie się opierał, zacznij od zewnętrznych stron kłów i tylnych zębów, gdzie gromadzi się płytka nazębna. Jeśli możesz dostać się do środka, świetnie. Ale jeśli nie możesz dostać się do nich, jak również, dont stres zbyt wiele. Ich szorstki język pomaga utrzymać ten obszar w czystości.

Krok dziewiąty: Bądź spokojny

9/10

Podczas mycia zębów psa utrzymuj lekki nastrój. Rozmawiaj z nim podczas codziennego mycia, mówiąc mu dokładnie, co robisz. Przypomnij im, jakim są dobrym szczeniakiem, głaszcząc ich podgardle lub poklepując po głowie.

Krok 10: Zakończ na pozytywnej nucie

10/10

Kiedy skończysz myć zęby, nagrodź psa ulubionym smakołykiem lub poświęć mu dodatkową uwagę. Zawsze zatrzymuj się, gdy wszyscy jeszcze dobrze się bawią. Pamiętaj również, że dobra pielęgnacja zębów nie kończy się na szczotkowaniu. Niektóre gryzaki i przysmaki mogą również pomóc w walce z gromadzeniem się płytki nazębnej. Nie zapominaj też o regularnym, profesjonalnym czyszczeniu zębów. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, jaka częstotliwość jest odpowiednia dla Twojego psa.

10 Trucizny dla psów: Rośliny, żywność, leki i więcej

0

Zatrucia zwierząt domowych występują ponad 100 000 razy każdego roku w Stanach Zjednoczonych. Dowiedz się od lekarza, jakie popularne substancje i pokarmy są toksyczne dla Twojego psa.

W zależności od tego, w jaki sposób dana substancja wpływa na organizm psa i jaka jej ilość została spożyta lub wdychana, objawy zatrucia u zwierząt mogą obejmować problemy żołądkowo-jelitowe i neurologiczne, zaburzenia pracy serca i oddychania, śpiączkę, a nawet śmierć.

Top 10 trucizn dla psów

Trucizna dla psów nr 1: Leki bez recepty.

Ta grupa zawiera acetaminofen (Tylenol), ibuprofen i naproksen (Advil, Aleve), a także produkty ziołowe i nutraceutyki.

Trucizna dla psów nr 2: Leki na receptę dla ludzi.

Leki, które mogą być korzystne lub nawet ratujące życie dla ludzi, mogą mieć odwrotny skutek u zwierząt domowych. I nie zawsze potrzeba dużej dawki, aby spowodować poważne szkody.

Niektóre z najbardziej powszechnych i szkodliwych leków, które zatruwają psy to:

  • Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe dostępne na receptę

    mogą powodować wrzody żołądka i jelit lub niewydolność nerek.

  • Leki przeciwdepresyjne

    mogą powodować wymioty, a w poważniejszych przypadkach zespół serotoninowy – niebezpieczny stan, w którym dochodzi do podwyższenia temperatury, tętna i ciśnienia krwi oraz mogą wystąpić drgawki.

  • Leki na ciśnienie krwi.

Trucizna dla psów nr 3: jedzenie dla ludzi.

Twój psi towarzysz może wyglądać tak słodko, gdy siedzi i błaga o kęs czekoladowego ciasta lub chipa pokrytego guacamole, ale nie danie mu tego, czego chce, może uratować mu życie. Zwierzęta mają inny metabolizm niż ludzie. Niektóre pokarmy, takie jak cebula i czosnek, a także napoje, które są całkowicie bezpieczne dla ludzi, mogą być niebezpieczne, a czasem śmiertelne, dla psów.

  • Alkohol

    . Objawy zatrucia alkoholem u zwierząt są podobne do tych u ludzi i mogą obejmować wymioty, problemy z oddychaniem, śpiączkę, a w ciężkich przypadkach śmierć.

  • Avocado

    . Możesz myśleć o nich jako o zdrowych, ale awokado ma substancję zwaną persin, która może działać jak trucizna dla psów, powodując wymioty i biegunkę.

  • Orzechy makadamia

    . U psów po spożyciu orzechów makadamia może wystąpić szereg objawów, w tym osłabienie, przegrzanie i wymioty.

  • Winogrona i rodzynki

    . Experts arent sure why, but these fruits can induce kidney failure in dogs. Nawet niewielka ilość może spowodować problemy u niektórych psów.

  • Ksylitol

    . Ten słodzik znajduje się w wielu produktach, w tym w gumie bez cukru i cukierkach. Powoduje on szybki spadek poziomu cukru we krwi, co skutkuje osłabieniem i drgawkami. U niektórych psów odnotowano również niewydolność wątroby.

    Inne pokarmy, które powinieneś trzymać z dala od swojego pupila to pomidory, grzyby oraz większość nasion i orzechów.

Trucizna dla psów nr 4: czekolada. Produkty czekoladowe, choć nie są szkodliwe dla ludzi, zawierają substancje zwane metyloksantynami, które w małych dawkach mogą powodować wymioty, a w większych – śmierć. Ciemna czekolada zawiera więcej tych niebezpiecznych substancji niż czekolada biała lub mleczna. Ilość czekolady, która może spowodować śmierć, zależy od rodzaju czekolady i wielkości psa. Dla mniejszych ras już pół uncji czekolady do pieczenia może być śmiertelne, podczas gdy większy pies może przeżyć zjedzenie od 4 do 8 uncji, choć 8 uncji byłoby wyjątkowo niebezpieczne. Kawa i?kofeina? mają podobnie niebezpieczne związki chemiczne.

Trucizna dla psa nr 5 Produkty weterynaryjne ? -obejmuje to leki, a także środki na pchły i kleszcze. Tak jak my możemy być chorzy lub zabici przez leki mające nam pomóc, przypadki zatrucia zwierząt domowych przez leki weterynaryjne nie są rzadkie. Niektóre z częściej zgłaszanych leków problemowych obejmują leki przeciwbólowe i środki odrobaczające. Możesz myśleć, że robisz psu przysługę, stosując produkty przeznaczone do zwalczania pcheł i kleszczy, ale każdego roku tysiące zwierząt zostaje nieumyślnie zatrutych przez te produkty. Problemy mogą się pojawić, jeśli psy przypadkowo połkną te produkty lub jeśli małe psy otrzymają ich nadmierną ilość. Porozmawiaj z weterynarzem o bezpiecznych produktach OTC.

Trucizna dla psów nr 6:

Produkty gospodarstwa domowego, od środków czyszczących po polana kominkowe. Tak jak środki czyszczące, takie jak wybielacz, mogą zatruć ludzi, są one również główną przyczyną zatruć zwierząt domowych, powodując problemy z żołądkiem i drogami oddechowymi. Nie jest zaskoczeniem, że substancje chemiczne zawarte w płynie przeciw zamarzaniu, rozcieńczalniku do farb i środkach chemicznych do basenów również mogą działać jako trucizna dla psów. Objawy zatrucia zwierząt domowych, które mogą wytwarzać, obejmują rozstrój żołądka, depresję, oparzenia chemiczne, niewydolność nerek i śmierć.

Trucizna dla psa nr 7: Rodentycydy -?Niestety, wiele przynęt używanych do wabienia i zabijania gryzoni może również wyglądać smakowicie dla naszych pupili. Jeśli zostaną spożyte przez psy, mogą spowodować poważne problemy. Objawy zależą od rodzaju trucizny, a znaki mogą nie rozpocząć się przez kilka dni po spożyciu. W niektórych przypadkach pies mógł zjeść zatrutego gryzonia, a nie był bezpośrednio narażony na działanie toksyny.

Trucizna dla psa nr 8: Środki owadobójcze -?Przedmioty takie jak spraye na pluskwy i przynęty na mrówki mogą być łatwe do dostania się dla Twojego zwierzaka i równie niebezpieczne dla Twojego pupila jak dla owadów.

Trucizna dla psa nr 9: Rośliny.

Mogą być ładne, ale rośliny niekoniecznie są przyjazne dla zwierząt. Niektóre z bardziej toksycznych dla psów roślin to:

  • Azalie i rododendrony

    . Te ładne kwitnące rośliny zawierają toksyny, które mogą powodować wymioty, biegunkę, śpiączkę, a potencjalnie nawet śmierć.

  • Tulipany i żonkile

    . Cebulki tych roślin mogą powodować poważne problemy żołądkowe, trudności w oddychaniu i przyspieszoną akcję serca.

  • Palmy Sago

    . Zjedzenie zaledwie kilku nasion może wystarczyć do wywołania wymiotów, drgawek i niewydolności wątroby.

Trucizna dla psów nr 10: produkty do pielęgnacji trawników i ogrodów.

Produkty do trawnika i ogrodu mogą być trujące dla zwierząt domowych, które je spożyją.

Co zrobić w przypadku podejrzenia zatrucia psa

Jeśli uważasz, że Twój pies został otruty, postaraj się zachować spokój. Ważne jest, aby działać szybko, ale racjonalnie.

Najpierw zbierz wszelkie pozostałości potencjalnej trucizny — może to być pomocne dla lekarza weterynarii i wszelkich zewnętrznych ekspertów, którzy pomagają w sprawie. Jeśli Twój pies wymiotował, zbierz próbkę na wypadek, gdyby lekarz weterynarii musiał ją obejrzeć.

Następnie postaraj się uspokoić swojego pupila i zadzwoń do swojego lekarza weterynarii lub do Centrum Kontroli Zatruć dla Zwierząt ASPCA (APCC) pod numer (888) 426-4435. Eksperci z APCC są dostępni, aby odpowiedzieć na pytania i zapewnić wskazówki 24 godziny na dobę za opłatą za konsultację. Inną opcją jest Pet Poison Hotline pod numerem (855) 764-7661.

Ochrona przed truciznami: Zabezpiecz swój dom przed zwierzętami

Najlepszym sposobem na zmniejszenie szans na to, że Twój pies padnie ofiarą zatrucia jest zapobieganie narażeniu na kontakt z niebezpiecznymi substancjami. Oto kilka sugestii:

  • Wszystkie leki, nawet te w butelkach zabezpieczonych przed dziećmi, trzymaj w szafkach niedostępnych dla psa. Jeśli niechcący upuścisz tabletkę na podłogę, pamiętaj, aby natychmiast jej poszukać. Nadzoruj osoby, które mogą potrzebować pomocy przy przyjmowaniu leków, np. osoby starsze.

  • Należy zawsze przestrzegać zaleceń dotyczących produktów na pchły i kleszcze.

  • Mimo, że możesz bezpiecznie podawać swojemu zwierzęciu niektóre „ludzkie pokarmy” jako przysmak, inne są toksyczne. Jeśli masz pytania co jest bezpieczne, zapytaj swojego lekarza weterynarii. Możesz też zachować ostrożność i podawać smakołyki wyprodukowane specjalnie dla zwierząt.

  • Upewnij się, że wszelkie stosowane przez Ciebie środki gryzoniobójcze są przechowywane w metalowych szafkach lub wysoko na półkach, gdzie zwierzęta nie mogą ich znaleźć. Pamiętaj, że psy mogą zostać śmiertelnie zatrute poprzez zjedzenie wystawionego na działanie gryzonia, więc zawsze bądź bardzo ostrożny w stosowaniu tych produktów. Poinformuj sąsiadów o wyłożeniu przynęty na szczury, aby mogli chronić swoje zwierzęta przed kontaktem z nimi i poproś ich, aby zrobili to samo dla Ciebie.

  • Kupując rośliny do domu, wybieraj te, które nie będą sprawiać problemów, jeśli pies je skubnie. ASPCA posiada internetową listę toksycznych i nietoksycznych roślin według gatunków. Jeśli zdecydujesz się na toksyczne rośliny, upewnij się, że są one trzymane w miejscu, w którym zwierzęta nie mogą ich dosięgnąć.

  • Przechowuj wszystkie środki chemiczne i czyszczące w niedostępnych dla zwierząt częściach domu.