Strona główna Blog Strona 2496

DVT czy torbiel Bakera? Jak rozpoznać różnicę

0

DVT i torbiele Bakera mają podobne objawy. Dowiedz się, jaka jest różnica między tymi dwoma schorzeniami.

Podstawy DVT i torbieli Bakersa

DVT zdarza się, gdy skrzep krwi tworzy się głęboko w żyle. Żyły są naczyniami krwionośnymi, które przenoszą krew o niskiej zawartości tlenu w kierunku serca po dostarczeniu tlenu do tkanek. Najczęściej skrzepy mogą tworzyć się w dolnej części ciała, takiej jak nogi, uda lub miednica. Ale można również uzyskać je w ramionach.

Skrzepy krwi w żyle mogą spowolnić lub zablokować przepływ krwi. Zakrzepy DVT mogą powodować poważne problemy, a nawet śmierć, jeśli uwolnią się z pierwotnego miejsca i przedostaną się przez krwiobieg do płuc. Taki zator nazywany jest zatorowością płucną (PE). Zatorowość płucna może uszkodzić płuca lub nawet całkowicie uniemożliwić dotarcie do nich krwi.

Torbiele Bakersa, zwane czasem torbielami podkolanowymi, nie dotyczą żył ani krwiobiegu. Torbiele te powstają w wyniku gromadzenia się płynu maziowego (stawowego) za kolanem. Płyn maziowy smaruje staw kolanowy i pomaga w jego płynnym poruszaniu się.

Problemy związane z kolanami mogą prowadzić do powstania torbieli Bakersa. Należą do nich:

  • Rozdarcie chrząstki stawu kolanowego

  • Urazy chrząstki

  • Zapalenie stawu kolanowego (u starszych osób)

  • Reumatoidalne zapalenie stawów

  • Inne problemy z kolanem, które powodują jego obrzęk

Jakie są wspólne objawy DVT i torbieli Bakersa?

Możesz mieć trudności z określeniem, czy masz do czynienia z torbielą Bakersa czy z DVT, ponieważ niektóre z ich objawów pokrywają się. Oba mogą powodować:

  • Obrzęk nogi

  • Ciepłe w dotyku miejsce

  • Siniaki lub przebarwienia

  • Tkliwość w opuchniętym miejscu

DVT i torbiele Bakersa mogą objawiać się jako obrzęk bez uczucia dyskomfortu, co sprawia, że czasami trudno je zauważyć. W obu przypadkach możesz mieć trudności ze zgięciem lub poruszaniem nogą.

Czasami torbiele Bakersa mogą pęknąć. W takim przypadku może pojawić się ostry ból w kolanie i obrzęk w dole łydki. Łydka może też wyglądać na czerwoną. Objawy te są podobne do DVT w dolnej części nogi.

Jak rozpoznaje się DVT i torbiel Bakers Cyst?

Torbiel Bakersa może spuchnąć tylko za kolanem. Ale DVT może wystąpić w dowolnym miejscu nogi, a nawet ręki. Jeśli jednak DVT powoduje obrzęk za kolanem, lekarz przyjrzy się Pani ciału i wykona określone badania, aby stwierdzić, z jakim schorzeniem ma Pani do czynienia.

Prawdopodobnie spróbuje zebrać jak najwięcej informacji, zadając następujące pytania:

  • Gdzie znajduje się punkt kruchości?

  • Czy obrzęk jest w jednym konkretnym miejscu czy rozległy?

  • Czy kolor skóry się zmienił?

  • Czy jest gorączka?

  • Czy w ostatnim czasie lub w przeszłości w tym miejscu wystąpił uraz?

Lekarz porówna dotkniętą chorobą nogę z drugą, aby zobaczyć różnice. Lekarz może również poprosić pacjenta o zgięcie i wyprostowanie kolana, aby sprawdzić, czy podczas wykonywania tych ruchów odczuwany jest ból.

Aby uzyskać pełniejszy obraz tego, co znajduje się pod powierzchnią spuchniętej nogi, lekarz może zastosować:

Ultrasonografię. To badanie obrazowe może pokazać lekarzowi przepływ krwi w żyłach oraz czy występują tam zatory lub skrzepy. Może ono również pokazać lekarzowi, czy guzek za kolanem jest stały czy płynny.

Badanie krwi. Badanie zwane badaniem krwi D-dimerem pozwala na wykrycie we krwi pewnej substancji, którą skrzepy uwalniają podczas rozpadu. Negatywny wynik badania D-dimerów oznacza zazwyczaj, że nie ma Pani/Pan skrzepu.

Zdjęcie rentgenowskie. W celu wykrycia DVT, lekarz może wstrzyknąć barwnik do żyły, w której podejrzewa obecność skrzepu i obejrzeć jej zdjęcia. W przypadku torbieli Bakersa, zdjęcie rentgenowskie nie może pokazać samej torbieli, ale lekarz może poszukać zapalenia stawów w kolanie.

MRI. Lekarze zazwyczaj nie używają tego badania obrazowego do poszukiwania DVT, ale pokazuje ono Twoje żyły i wszelkie skrzepy w tych żyłach. Może ono również dostarczyć lekarzowi więcej informacji na temat Pani/Pana stawu kolanowego, co pomoże mu zdiagnozować lub wykluczyć torbiel Bakera.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie DVT nie działa w przypadku torbieli Bakersa, a leczenie torbieli Bakersa nie pomaga w opanowaniu DVT.

Standardowe leczenie DVT obejmuje:

Leki. Lekarze najczęściej leczą DVT lekami zwanymi rozcieńczalnikami krwi (antykoagulantami). Chociaż nie pozbywają się one skrzepów, pomagają utrzymać skrzepy, które masz z coraz większe. I powstrzymują powstawanie nowych zakrzepów.

Jeśli nie możesz przyjmować leków rozrzedzających krew lub potrzebujesz bardziej agresywnego leczenia DVT, lekarz może spróbować leków rozbijających skrzepy lub trombolitycznych. Leki te działają w celu rozbicia istniejących skrzepów, ale wiążą się z wyższym ryzykiem poważnego krwawienia.

Filtry. Lekarz może wprowadzić filtr do dużej żyły zwanej żyłą główną dolną, aby pomóc w wychwyceniu i zatrzymaniu skrzepów podróżujących przez krwiobieg, zanim dotrą do płuc.

Trombektomia. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o wykonaniu zabiegu fizycznego usunięcia skrzepu za pomocą małej, elastycznej rurki.

Wspólne leczenie torbieli Bakersa obejmuje:

Leki. Aby zmniejszyć obrzęk kolana i pomóc w zwalczaniu bólu, lekarz może podać zastrzyk z kortykosteroidu.

Drenaż płynów. Lekarz może zastosować ultradźwięki, aby pomóc w prowadzeniu igły do stawu w celu odprowadzenia dodatkowego płynu.

Fizykoterapia. Fizykoterapeuta może nauczyć Cię specjalnych ćwiczeń, które pomogą zmniejszyć objawy i zwiększyć elastyczność i siłę.

Lekarz może również wymagać leczenia wszelkich chorób podstawowych, które mogą być przyczyną torbieli.

DVT i leki rozrzedzające krew: Co się dzieje, gdy nie możesz ich używać?

0

Jak leczyć DVT, gdy nie możesz stosować antykoagulantów, czyli leków rozrzedzających krew? Dowiedz się o trombektomii, filtrach, stentach i innych.

Lekarz prawdopodobnie nie zaleci stosowania leków rozrzedzających krew, jeśli masz:

  • wrzody żołądka lub inne problemy zwiększające ryzyko krwawienia wewnętrznego

  • Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi

  • Trombocytopenia (niska liczba płytek krwi)

  • Zaburzenia krwawienia (takie jak hemofilia)

W niektórych przypadkach korzyści wynikające z przyjmowania leków rozrzedzających krew mogą przewyższać ryzyko. Nie należy jednak w ogóle przyjmować leków rozrzedzających krew, jeśli:

  • Krwawienie w mózgu

  • Ciężkie, aktywne krwawienie

  • Niedawno przeprowadzono operację na oczach, mózgu lub rdzeniu kręgowym

Nie należy przyjmować warfaryny ani nowszych leków rozrzedzających krew, jeśli jest się w ciąży:

  • Apixaban (Eliquis)

  • Dabigatran (Pradaxa)

  • Edoksaban (Savaysa)

  • Rivaroxaban (Xarelto)

Nie są one bezpieczne dla nienarodzonych dzieci. Jeśli w przeszłości wystąpiły u Ciebie zakrzepy krwi lub w czasie ciąży, lekarz może zdecydować o podaniu Ci heparyny. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia powikłań krwotocznych podczas porodu, konieczne może być zaprzestanie jej przyjmowania blisko terminu porodu.

Jakie są inne sposoby leczenia DVT?

Jeśli nie możesz przyjmować leków rozrzedzających krew w przypadku DVT, lekarz może zaproponować:

Trombektomię. Jest to niechirurgiczny zabieg, który lekarz może wykonać, aby fizycznie usunąć skrzep z żyły. Może to być dobra opcja w leczeniu nagłej DVT, która powoduje problemy.

Kardiolog, radiolog lub chirurg naczyniowy wstrzykuje barwnik do żyły, w której znajduje się skrzep. Używają promieniowania rentgenowskiego, aby pomóc im go znaleźć. Do żyły wprowadza się długą, cienką, elastyczną rurkę zwaną cewnikiem. Następnie prowadzą ją bliżej miejsca, w którym znajduje się skrzep i wyciągają go przez żyłę. Gdy skrzep zostanie usunięty, krew zacznie natychmiast płynąć ponownie.

Filtr do żyły głównej dolnej (filtr IVC). Ta opcja nie usunie skrzepu, ale może zapobiec jego przemieszczaniu się do płuc i wywołaniu zatoru płucnego. Żyła główna jest główną żyłą, która przenosi krew z dolnej części ciała do serca. To może być dobra opcja, jeśli masz DVT w nogach.

Lekarz umieszcza filtr IVC w żyle głównej przez małe nacięcie w żyle w pachwinie lub na szyi. Filtr wyłapuje skrzepy krwi i powstrzymuje je przed krążeniem w krwiobiegu. Filtr IVC może być dobrym wyborem dla Pani/Pana, jeśli istnieje wysokie ryzyko krwawienia. Jednak w dłuższej perspektywie może on zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi. Nie może on również powstrzymać tworzenia się nowych zakrzepów. Zabieg ten jest najlepszy, jeśli wcześniej kilka skrzepów krwi dotarło do płuc.

Stentowanie żyły biodrowej. Kiedy skrzep pozostaje w Twoim organizmie przez długi czas, może spowodować zablokowanie żyły w miednicy zwanej żyłą biodrową. Możesz również nadal mieć niższy przepływ krwi do serca. Aby uzyskać długotrwałą ulgę, lekarz może wykonać minimalnie inwazyjny zabieg zwany stentowaniem żyły biodrowej. Stent to urządzenie w kształcie walca, które lekarz umieszcza w żyle, aby ją otworzyć. Lekarze często używają stentów, aby otworzyć zablokowane naczynia krwionośne po ataku serca.

Lekarz wprowadzi cewnik do naczynia krwionośnego w pachwinie. Używają specjalnego zdjęcia rentgenowskiego zwanego fluoroskopią, aby zobaczyć obraz żyły w czasie rzeczywistym. I używają małych, elastycznych narzędzi, aby otworzyć blokadę za pomocą stentu.

Pończochy uciskowe. Trwające DVT w nogach nie pozwala na przepływ krwi. Często powoduje to obrzęk, ból i przebarwienie skóry nóg. Aby złagodzić te objawy, lekarz może przepisać specjalne okrycia na nogi zwane pończochami uciskowymi. Można je również kupić bez recepty w sklepach z artykułami medycznymi lub aptekach.

Przykrywają one nogę od stopy do poziomu powyżej lub poniżej kolana. Są one bardzo ciasne w kostce i coraz luźniejsze w górę nogi. Ciśnienie, jakie wywierają na nogę, powstrzymuje krew od gromadzenia się i powodowania zakrzepów.

Eksperci zalecają noszenie tych pończoch w ciągu dnia przez co najmniej 2 lata, aby złagodzić objawy i powstrzymać inne zakrzepy przed tworzeniem.

Postępy w leczeniu DVT

0

Jak zmienia się leczenie DVT od momentu postawienia diagnozy i później? Dowiedz się więcej o lekach i strategiach zapobiegania.

Lecząc DVT, lekarze mają nadzieję:

  • Nie dopuścić do powiększenia się skrzepu

  • Zapobieganie tworzeniu się nowych zakrzepów krwi

  • Unikanie długotrwałych komplikacji

Leczenie może się zmieniać i ewoluować w czasie w zależności od ciężkości DVT i czynników ryzyka wystąpienia kolejnego.

Jakie jest pierwsze leczenie DVT?

Lekarze nazywają czas od diagnozy do pierwszych tygodni leczenia ostrą fazą DVT.

Najczęstszym leczeniem początkowym są leki rozrzedzające krew (antykoagulanty). Obejmują one:

  • heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH)

  • Pośredni inhibitor Xa – fondaparynuks (Arixtra)

  • Inhibitory czynnika Xa – rywaroksaban (Xarelto) lub apiksaban (Eliquis)

  • Heparyna niefrakcjonowana

Rivaroxaban i apixaban są często wybierane jako terapia pierwszego rzutu. Innym często stosowanym leczeniem ambulatoryjnym jest LMWH, który podaje się w postaci zastrzyku pod skórę. Po nim może nastąpić podanie antagonisty witaminy K, takiego jak warfaryna (Coumadin). Po LMWH można również zastosować dabigatran (Pradaxa) lub edoksaban (Savaysa). Leki te zmniejszają zdolność krwi do krzepnięcia.

Lekarz może zdecydować o przyjęciu Cię do szpitala na leczenie, jeśli DVT jest poważne lub ryzyko zatorowości płucnej jest wysokie. Pobyt w szpitalu jest również bardziej prawdopodobny, jeśli:

  • masz problemy z sercem i płucami

  • Twoje DVT znajduje się w okolicy miednicy

  • Nie możesz stosować leków rozrzedzających krew

  • Masz zaburzenia krzepnięcia lub krwawienia

  • Jesteś w ciąży

  • Jesteś otyły

  • Masz niewydolność nerek

Poważne DVT może wymagać leczenia trombolitykami. Leki te rozbijają skrzepy, ale wiążą się z wysokim ryzykiem krwawienia.

Jeśli nie możesz stosować leków rozrzedzających krew z powodu innego schorzenia, lekarz może najpierw leczyć DVT za pomocą filtra do żyły głównej dolnej. Lekarz umieszcza ten filtr bezpośrednio w żyle. Służy on jako siatka, która wyłapuje skrzep w przypadku jego oderwania i powstrzymuje go przed dotarciem do płuc.

Możesz być również kandydatem do zabiegu trombektomii. Polega ona na wprowadzeniu przez lekarza rurki do żyły i fizycznym usunięciu skrzepu.

Leczenie podstawowe

Po upływie pierwszych 5 do 10 dni od postawienia diagnozy i rozpoczęcia leczenia, rozpoczyna się długotrwała faza leczenia DVT. Zakończenie tego aktywnego leczenia trwa około 3 miesięcy. Jeśli jest to Twoja pierwsza DVT, lekarz prawdopodobnie zaleci Ci pozostanie na lekach rozrzedzających krew przez 3-6 miesięcy.

Profilaktyka wtórna

Ta faza leczenia DVT trwa przez długi okres czasu po fazie leczenia pierwotnego i może trwać bezterminowo. Po osiągnięciu tego etapu leczenia DVT, pracujesz nad tym, aby DVT nie pojawiło się ponownie.

Jeśli przyjmowałeś leki rozrzedzające krew, na tym etapie leczenia wspólnie z lekarzem podejmiesz decyzję o ich kontynuacji lub odstawieniu. To, czy nadal będziesz je przyjmować, będzie zależało od kilku czynników, w tym:

  • Ryzyko ponownego wystąpienia DVT

  • Ryzyko krwawienia

  • Gdzie znajduje się skrzep

  • Twoje preferencje

Jeśli u pacjenta występuje kilka czynników ryzyka, takich jak wywiad rodzinny, zaburzenia krzepnięcia lub pewne schorzenia, lekarz może zalecić pozostawanie na lekach rozrzedzających krew na czas nieokreślony. Jeśli u pacjenta występuje wysokie ryzyko krwawienia, wady leków rozrzedzających krew mogą przeważyć nad zaletami.

Wraz z tymi zabiegami, lekarz może zalecić zmiany w stylu życia, które mogą pomóc DVT od powrotu:

Poruszaj swoim ciałem. Przerwij siedzenie przez długi czas, często wstając. Codziennie rób krótkie spacery, aby mięśnie się kurczyły, a krew dobrze płynęła. Jeśli nie możesz stać lub chodzić, regularnie ściskaj i zwalniaj mięśnie nóg lub podnoś je i opuszczaj, aby utrzymać zdrowe krążenie.

Pozostań nawodniony. Zawsze należy pić wystarczającą ilość wody, ale jest to szczególnie ważne, gdy będziesz siedzieć przez dłuższy czas, np. podczas długiego lotu.

Utrzymuj zdrową wagę. Noszenie zbyt wielu dodatkowych kilogramów zwiększa nacisk na żyły i zwiększa ryzyko wystąpienia DVT.

Leki opioidowe: Rodzaje, skutki uboczne i jak bezpiecznie stosować

0

Lekarz obejmuje leki opioidowe. Kompleksowe pokrycie obejmuje medyczne zastosowania opioidów, referencje medyczne, najnowsze wiadomości, skutki uboczne leków opioidowych i inne.

Katalog leków opioidowych

Leki opioidowe to silne środki odurzające. Lekarze przepisują je na umiarkowany lub silny ból. Leki opioidowe mogą działać na takie warunki jak ciężkie zapalenie stawów, gonty lub przewlekły ból pleców. W niektórych przypadkach opioidy działają, gdy inne leki przeciwbólowe nie działają. Pacjenci znajdują ulgę w bólu, ale mogą mieć skutki uboczne, takie jak zaparcia opioidów. Postępuj zgodnie z lekarza kompleksowe pokrycie leków opioidowych. Obejmuje on informacje na temat dawkowania leków, jak bezpiecznie korzystać z recept, skutków ubocznych opioidów i więcej.

Informacje medyczne

  • Zaparcie po opioidach

    Leki opioidowe uśmierzają silny ból, ale mogą również powodować zaparcia.

  • Zarządzanie opioidami

    Kiedy cierpisz na przewlekły ból, opioidy, takie jak hydrokodon czy morfina, czasami pomagają. Ale te leki przeciwbólowe mogą mieć poważne skutki uboczne.

  • Sposoby łagodzenia zaparć po opioidach

    Jeśli opioidy blokują cię, zapytaj lekarza o sposoby leczenia, które mogą pomóc.

  • Zaparcie po opioidach: Czy te 5 nawyków może przynieść Ci ulgę?

    Jeśli opioidy powodują u Ciebie zaparcia, nawyki, które możesz wypróbować w domu mogą pomóc Ci poczuć się lepiej.

Zobacz wszystkie

Cechy

  • Opioidy: 10 wskazówek, jak mądrzej ulżyć sobie w cierpieniu

    Te środki przeciwbólowe na receptę mogą pomóc w zwalczaniu bólu, ale istnieją również obawy dotyczące bezpieczeństwa. Oto co powinieneś wiedzieć.

Archiwum wiadomości

Zobacz wszystkie

Rozwiązania dla zdrowia

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie MBC HR+, HER2-

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści z CBD

  • Przemyśl leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z AFib

  • Ryzyko wystąpienia w przyszłości DVT/PE

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje związane z nawracającym stwardnieniem rozsianym

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Finanse Chirurgia plastyczna

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Czy żyjesz z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w leczeniu nawracającego SM

  • Jak przetrwać z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a twój sen

  • Co czuje łuszczyca

  • Pierwsze uderzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba całego ciała

  • Unikanie objawów Crohna

  • Korzyści zdrowotne płynące z oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii komórkami B w przypadku stwardnienia rozsianego

  • 5 korzyści zdrowotnych z konopi

  • Dlaczego rak prostaty rozprzestrzenia się

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

Wybór leku przeciwbólowego OTC: Rodzaje, interakcje i więcej

0

Zobacz, jak wiek, alergie, stan zdrowia serca i inne czynniki mogą wpływać na przyjmowanie leków przeciwbólowych. lekarz pokazuje, co należy wziąć pod uwagę, wybierając lek przeciwbólowy.

1/12

Bolą Cię mięśnie lub dokucza Ci ból głowy? Zanim sięgniesz po tę butelkę z apteczki, aby uśmierzyć ból, wiedz, co bierzesz i jakie skutki uboczne może to wywołać. Przed zażyciem jakiegokolwiek leku zawsze czytaj etykietę i stosuj się do zaleceń.

Rodzaje leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty

2/12

Leki przeciwbólowe występują w dwóch głównych odmianach. Acetaminofen (Panadol, Tylenol) i niesteroidowe leki przeciwzapalne – lepiej znane jako NLPZ – pomagają uśmierzyć ból i zmniejszyć gorączkę. Do NLPZ należą: ibuprofen (Advil, Motrin), aspiryna i sól sodowa naproksenu (Aleve). Leki przeciwbólowe występują w wielu formach, w tym: tabletki, kapsułki, żelki i płyny.

Wiek może mieć wpływ na bezpieczeństwo stosowania leków przeciwbólowych

3/12

Przed laty rodzice często podawali swoim dzieciom aspirynę w przypadku gorączki i choroby. Teraz, kiedy lekarze wiedzą więcej o zespole Reye’a – rzadkim, ale poważnym schorzeniu, które wpływa na mózg, nerki i wątrobę – aspiryna jest zakazana dla dzieci i nastolatków w czasie choroby. Chore dzieci mogą bezpiecznie brać ibuprofen i acetaminofen, tak długo jak dawka jest odpowiednia dla ich wieku i wagi. Seniorzy również powinni zachować ostrożność przy przyjmowaniu leków przeciwbólowych OTC, ponieważ starsze osoby są bardziej narażone na wystąpienie efektów ubocznych.

Napoje i leki przeciwbólowe

4/12

Alkohol i dostępne bez recepty środki przeciwbólowe mogą stanowić niebezpieczne połączenie. Wiele leków – w tym leki przeciwbólowe – zawiera ostrzeżenia dotyczące picia alkoholu podczas przyjmowania leków. Zawsze czytaj etykietę i przestrzegaj instrukcji.

Leki przeciwbólowe wpływają na ciśnienie krwi

5/12

Niektóre leki przeciwbólowe dostępne bez recepty mogą wchodzić w interakcje z niektórymi lekami na nadciśnienie lub mogą podnosić ciśnienie krwi u osób, u których wcześniej nie stwierdzono tego schorzenia. Jeśli przyjmujesz leki na nadciśnienie wydawane na receptę, regularnie kontroluj ciśnienie krwi i skonsultuj się z lekarzem, aby dowiedzieć się, jaki lek przeciwbólowy OTC byłby dla Ciebie najlepszy.

Żołądek może być wrażliwy

6/12

Niektóre leki przeciwbólowe z grupy NLPZ, takie jak ibuprofen i sól sodowa naproksenu, mogą być szkodliwe dla Twoich jelit. Mogą one podrażniać wyściółkę żołądka, prowadząc do powstania wrzodów i krwawienia, lub nasilać już istniejące wrzody. Jeśli musisz stosować leki przeciwbólowe z grupy NLPZ, pomóż chronić swój żołądek, przyjmując jak najmniejszą dawkę przez jak najkrótszy czas i popijając je jedzeniem. Jeśli potrzebujesz NLPZ codziennie przez ponad tydzień, skonsultuj się z lekarzem.

Leki przeciwbólowe mogą przeciążać nerki

7/12

Twoje nerki to dwa ciężko pracujące organy. Filtrują odpady i utrzymują równowagę płynów i elektrolitów, ale NLPZ mogą zakłócać ich zdolność do wykonywania tych zadań. Regularne stosowanie tych leków może pogorszyć chorobę nerek i doprowadzić do ich niewydolności. Jeśli masz przewlekłą chorobę nerek, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem jakiegokolwiek leku przeciwbólowego z grupy NLPZ. Mogą być dostępne bardziej przyjazne dla nerek alternatywy. Również łączenie alkoholu z acetaminofenem może spowodować uszkodzenie nerek. Uważaj, aby nie mieszać tych dwóch substancji.

Jak zdrowe jest Twoje serce?

8/12

Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty mogą być mieczem obosiecznym dla osób z problemami sercowymi. Codzienne przyjmowanie małej dawki aspiryny może pomóc w zapobieganiu zakrzepom krwi, które mogą prowadzić do udaru lub ataku serca. Z drugiej strony, długotrwałe stosowanie nieaspirynowych NLPZ, zwłaszcza w dużych dawkach, może zakłócać działanie rozrzedzające krew aspiryny. Może również podnieść ciśnienie krwi i zwiększyć ryzyko zawału serca lub udaru. Osoby z chorobami serca lub wysokim ciśnieniem krwi powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem NLPZ. Ogólnie nie są one zalecane dla osób z chorobami nerek, niewydolnością serca lub marskością wątroby.

Czytaj etykiety, aby poznać swoje leki

9/12

Produkty dostępne bez recepty, takie jak środki na przeziębienie i grypę, często zawierają kilka leków. Aby uniknąć zażycia zbyt dużej ilości leku, należy zapoznać się z listą aktywnych składników. Na przykład, jeśli lek zawiera acetaminofen, będziesz wiedział, aby nie brać go więcej osobno. Czytanie etykiet może również pomóc Ci uniknąć leków, na które jesteś uczulony.

Zagrożenia dla wątroby związane z lekami przeciwbólowymi

10/12

Leki zawierające acetaminofen i inne środki przeciwbólowe są zazwyczaj bezpieczne i skuteczne, jeśli są stosowane zgodnie z zaleceniami, ale wszystkie leki niosą ze sobą ryzyko. Acetaminofen działa świetnie w uśmierzaniu bólu, ale może mieć wpływ na wątrobę. W przypadku przedawkowania acetaminofenu może dojść do poważnego uszkodzenia wątroby. Zawsze czytaj etykietę i stosuj się do zaleceń. Aby zapobiec problemom z wątrobą, nie należy przyjmować więcej niż zalecana całkowita dawka dobowa. Nie pij alkoholu podczas przyjmowania leków zawierających acetaminofen. I wziąć najmniejszą możliwą dawkę przez najkrótszy okres czasu. Osoby z marskością wątroby powinny całkowicie unikać NLPZ i stosować acetaminofen tylko w małych dawkach. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, który środek przeciwbólowy jest dla Ciebie odpowiedni.

Ciąża i łagodzenie bólu

11/12

Kiedy jesteś w ciąży, prawie wszystko, co trafia do Twojego organizmu, trafia również do Twojego dziecka. NLPZ nie są generalnie zalecane dla kobiet w ciąży w trzecim trymestrze ze względu na zwiększone ryzyko powikłań u noworodka. Jeśli odczuwasz ból, skonsultuj się ze swoim ginekologiem, aby ocenić przyczynę dyskomfortu. Mogą istnieć domowe środki, które mogą pomóc, takie jak masaż lub letnie moczenie na ból pleców. Przed zażyciem jakiegokolwiek środka przeciwbólowego, skonsultuj się z lekarzem, aby upewnić się, że jest on bezpieczny dla Ciebie i Twojego dziecka.

Interakcje leków

12/12

Niektóre leki po prostu nie współgrają ze sobą. Przyjmowanie dwóch leków, które się nie łączą, może prowadzić do niebezpiecznych interakcji. Na przykład, NLPZ zwiększają ryzyko krwawienia z warfaryną, która rozrzedza krew. A acetaminofen może również zwiększyć jej działanie. Ponieważ niektóre interakcje leków mogą zagrażać życiu, poinformuj swojego lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach, nawet tych dostępnych bez recepty, witaminach czy preparatach ziołowych.

Seniorzy i bezpieczeństwo leków OTC

0

Przewodnik po bezpieczeństwie leków dla seniorów, zawierający informacje o NLPZ, aspirynie, acetaminofenie, lekach przeciwhistaminowych i innych.

Możesz myśleć, że leki bez recepty są zawsze bezpieczne. Ale jeśli masz ponad 65 lat i przyjmujesz również leki na receptę, takie myślenie może wpędzić Cię w kłopoty.

„Średnia liczba leków na receptę przyjmowanych przez osoby powyżej 65 roku życia wynosi pięć lub sześć, mówi Michael H. Perskin, MD, adiunkt medycyny i internista w New York University Langone Medical Center. Z wiekiem to się zwiększa, a także potencjał interakcji lekowych.”

Jak więc znaleźć skuteczną i bezpieczną ulgę w zapaleniu stawów i innych bólach oraz objawach przeziębienia lub alergii? „Kiedy masz wątpliwości, zapytaj swojego farmaceutę” – mówi Perskin. „Jeśli wziąłeś lek wcześniej, to prawdopodobnie jest OK. Ale jeśli jest to nowy lub twój inny schemat leków zmienił się, sprawdź to.”

Oto kilka innych wskazówek dotyczących bezpieczeństwa leków przy stosowaniu środków przeciwbólowych, antyhistaminowych i leków na przeziębienie.?

Bezpieczeństwo leków: Korzystaj z jednej apteki

Jeśli realizujesz wszystkie recepty w jednej aptece, wszystkie ważne informacje o tym, co i kiedy przyjmujesz, znajdują się w jednym miejscu. Zapytaj farmaceutę, czy jakieś leki OTC lub ziołowe mogą wchodzić w interakcje z twoimi receptami. Prawdopodobnie może ona wejść do komputera, zobaczyć, co jeszcze bierzesz i dać ci znać wtedy i tam.

Nauka o interakcjach z powszechnie stosowanymi środkami OTC może również zapewnić mądre wybory. „Zawsze czytaj etykiety i przestrzegaj instrukcji dozowania” – mówi Perskin.

Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli masz jakieś schorzenia lub przyjmujesz inne leki. Mogą one pomóc wyjaśnić, jakie ryzyko możesz mieć i jakie środki ostrożności należy podjąć.

Powikłania stosowania leków z grupy NLPZ

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) to ogólna nazwa leków dostępnych bez recepty, takich jak aspiryna (Bayer, Bufferin, St. Joseph), ibuprofen (Advil, Motrin) i naproksen sodowy (Aleve). Kiedy zapalenie stawów się zaostrza, może być kuszące sięgnięcie po NLPZ, aby ograniczyć ból stawów i stan zapalny i wrócić do gry w brydża lub golfa. Ale jest kilka rzeczy, o których powinieneś najpierw wiedzieć.

NLPZ kolidują również z warfaryną (Coumadin), powszechnie przepisywanym lekiem rozrzedzającym krew. W rzeczywistości, istnieje lista leków i suplementów ziołowych, które mogą osłabić lub wzmocnić działanie Coumadin. Twój lekarz powinien uczynić to bardzo jasne, jakie inne leki i preparaty ziołowe, aby uniknąć, jeśli youre biorąc go. „Trzeba naprawdę uważnie obserwować, bo jest tak wiele interakcji lekowych” – mówi lekarzowi Perskin.

Acetaminofen: kiedy zachować ostrożność

Acetaminofen (Tylenol) przyjmowany zgodnie z zaleceniami jest ogólnie uważany za bezpieczny, chyba że pacjent pije trzy lub więcej napojów alkoholowych dziennie lub zażyje zbyt dużą dawkę (przedawkowanie). Jeśli pacjent przyjmuje lek rozrzedzający krew – warfarynę (Coumadin), powinien porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem acetaminofenu, ponieważ może on zwiększyć ryzyko krwawienia.

„Jeśli trzymasz się poniżej maksymalnej dziennej dawki, jest to całkiem bezpieczny lek” ? mówi William Schwab, MD, PhD, szef geriatrii w Kaiser Permanente i Ohio Permanente Medical Group. Problemy mogą pojawić się, gdy bierzesz produkty łączone, takie jak preparaty na przeziębienie lub sen lub niektóre pigułki przeciwbólowe na receptę, które również zawierają acetaminofen.

„Tabletki przeciwbólowe, takie jak Percocet i Vicodin lub ich odpowiedniki generyczne, również zawierają acetaminofen i również muszą być brane pod uwagę przy ustalaniu maksymalnych dziennych dawek” – mówi Schwab. „Czytaj etykiety i pozostań w bezpiecznym zakresie dawek”.

Uważaj na leki przeciwhistaminowe i wspomagające sen

Chlorowodorek difenhydraminy — aktywny składnik wielu leków przeciwhistaminowych i dostępnych bez recepty środków nasennych — może być ryzykowny dla osób starszych, podkreśla Schwab. Ma on wydłużony okres półtrwania, co oznacza, że pozostaje w organizmie przez długi czas i może powodować dezorientację i upadki. U mężczyzn może również zwiększać ryzyko zatrzymania moczu. „Nie polecam tego dla starszych pacjentów — zwłaszcza mężczyzn”, mówi. Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą o innych alternatywach.

Wysokie ciśnienie krwi i bezpieczeństwo leków

Składniki leków na zimno mogą zwiększać poziom ciśnienia krwi lub zakłócać działanie leków na ciśnienie krwi. „Większość rzeczy, które nie są bezpieczne dla wysokiego ciśnienia krwi, będzie to wyraźnie napisane na pudełku”, mówi Schwab. On zaleca, że ludzie z wysokim ciśnieniem krwi czytać etykiety Drug Safety dokładnie dla tego ostrzeżenia. W zależności od tego, co Ci dolega, istnieją bezpieczniejsze alternatywy. Zapytaj farmaceutę lub lekarza o wskazówki dotyczące bezpiecznych wyborów.

Ogólne wskazówki dotyczące leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty

Niektóre leki należy przyjmować z jedzeniem, aby poprawić ich wchłanianie lub zapobiec potencjalnym efektom ubocznym, podczas gdy inne najlepiej przyjmować na pusty żołądek. Może to być problem dla seniorów, którzy mogą mieć problemy z przygotowaniem jedzenia dla siebie lub którzy mogą jeść mało. Porozmawiaj z lekarzem o tym, co możesz zrobić, aby upewnić się, że używasz leku skutecznie. Na przykład wypicie szklanki mleka przed przyjęciem NLPZ może pomóc w uniknięciu problemów żołądkowych.

Problemy z pamięcią mogą być również problemem w przypadku leków dla seniorów, zwiększając ryzyko przypadkowego przedawkowania, jeśli zapomnisz, że wziąłeś już tyle, ile zalecono. Porozmawiaj z lekarzem przed podjęciem jakichkolwiek leków OTC na co dzień. „Jeśli twój lekarz zgadza się, to są systemy przypomnienia pigułki i wykresy, które pomogą Ci śledzić, co wziąć i kiedy, Perskin mówi.

Porady jak zaoszczędzić pieniądze na lekach na receptę

0

Niektórzy ludzie dzielą swoje tabletki na pół, aby zaoszczędzić pieniądze na lekach na receptę. Jeśli to zrobisz, upewnij się, że robisz to bezpiecznie. lekarz pokazuje jak.

Ale wiele leków nie może być bezpiecznie podzielonych. FDA wydała ostrzeżenia na temat ryzyka. Stowarzyszenia zawodowe reprezentujące farmaceutów i lekarzy również.

Kiedy więc jest to bezpieczne?

Tabletki, które można bezpiecznie dzielić

Ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, zanim rozważysz możliwość cięcia tabletek. Ogólnie rzecz biorąc, należy zwrócić uwagę na te trzy oznaki, że tabletka jest bezpieczna do podziału:

  • Zgoda FDA.

    Jeśli FDA zatwierdziła lek do podziału, informacja o tym zostanie wydrukowana na ulotce dołączonej do opakowania.

  • Kciuki w górę od lekarza lub farmaceuty.

    Przed podzieleniem tabletki należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

  • Zdobycie punktu w środku.

    Łatwiej jest podzielić pigułki po równo. Jednak linia na środku nie zawsze oznacza, że można je bezpiecznie podzielić. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, lub poszukaj aprobaty FDA.

  • Tabletki nie nadające się do dzielenia

    Jeśli tabletka ma którąś z tych cech, nie próbuj jej przecinać na pół:

    • Twardy płaszcz zewnętrzny:

      Podzielenie tabletki powlekanej może utrudnić jej połknięcie i może zmienić sposób wchłaniania leku przez organizm.

    • Są o przedłużonym uwalnianiu:

      Tabletki opracowane w celu powolnego podawania leku w ciągu dnia mogą stracić tę zdolność, jeśli zostaną podzielone na pół.

    • To są kapsułki:

      Ponieważ zawierają proszek lub żel, kapsułki muszą być przyjmowane w całości.

    • Mały lub nierówny kształt:

      Niektóre pigułki są po prostu zbyt trudne do równego podziału.

    Co może pójść źle?

    Nawet jeśli lekarz lub farmaceuta powie, że tabletki można bezpiecznie dzielić, mogą wystąpić problemy. Zastanów się nad tym, zanim zdecydujesz się na podzielenie tabletek:

    • Możliwość wystąpienia nierównomiernej dawki:

      W przypadku niektórych leków dawka musi być tak dokładna, że nawet niewielka różnica w dwóch połówkach podzielonej tabletki może zagrozić Twojemu zdrowiu.

    • Kwestie związane z rozdrobnionymi pigułkami:

      Niektóre tabletki mogą łatwo zamienić się w proszek. Stos okruchów będzie bardzo trudny do rozbicia na dwie równe dawki.

    • Błędna komunikacja:

      Lekarz może napisać „1/2 tabletki”, a farmaceuta może zobaczyć „1 — 2 tabletki”.

    • Konfuzja:

      Jeśli zapomnisz podzielić tabletki przed ich zażyciem, zażyjesz dwa razy więcej niż zamierzał lekarz.

    • Ograniczenia fizyczne:

      Jeśli choroba spowodowała, że masz słabe lub niepewne ręce, lub jeśli masz zaburzony wzrok, trudno będzie Ci samodzielnie rozdzielić tabletki.

    If You Do Split Pills

    • Użyj rozdzielacza do tabletek.

      Są one tanie – od 3 do 10 dolarów w większości aptek. Niektóre kasy chorych wysyłają je członkom za darmo.

    • Utrzymuj go w czystości.

      Zawsze najpierw umyj ręce. Po zakończeniu pracy dokładnie umyj rozdzielacz do tabletek.

    • Należy poprosić farmaceutę o instrukcje.

      Niektóre tabletki mogą stracić swoją moc, gdy ich wnętrze jest wystawione na działanie ciepła lub wilgoci. Niektóre grupy twierdzą, że tylko zarejestrowani farmaceuci powinni rozdzielać tabletki. Inne twierdzą, że należy dzielić jedną tabletkę na raz.

    Co warto wiedzieć o jakości leków

    0

    Dr Michael Kopcha, zarejestrowany farmaceuta i dyrektor Biura Jakości Farmaceutycznej w FDA, odpowiada na pytania dotyczące jakości leków.

    Ostatnie artykuły wywołały pytania o jakość dostaw leków w kraju. Dr Michael Kopcha, zarejestrowany farmaceuta i dyrektor Biura Jakości Farmaceutycznej w FDA, odpowiada na kilka pytań dotyczących jakości leków.

    W jaki sposób FDA zapewnia jakość leków w USA?

    Kopcha:

    Wszystkie leki muszą konsekwentnie i bezpiecznie zapewniać zamierzone korzyści. Aby to osiągnąć, producenci leków muszą spełniać standardy jakości, które zapewniają, że każda dawka leku ma odpowiednią moc i jest wolna od zanieczyszczeń i wad. FDA ocenia lek – i jego proces produkcyjny – przed zatwierdzeniem go.

    Programy nadzoru są kontynuowane po wprowadzeniu leku na rynek, abyśmy mogli sprawdzić, czy producenci poprawiają wszelkie problemy tak szybko, jak to możliwe. FDA przeprowadza również inspekcje zakładów produkujących leki, aby zapewnić zgodność z naszymi wymaganiami. Inspekcje te traktujemy priorytetowo w oparciu o zakłady i leki, które stanowią największe potencjalne ryzyko dla pacjentów.

    Czy leki legalnie sprzedawane w USA, ale produkowane poza granicami Stanów Zjednoczonych są gorszej jakości niż leki produkowane w kraju?

    Kopcha:

    Nie ma różnicy w jakości leków legalnie wprowadzonych do obrotu w USA na podstawie jedynie ich pochodzenia. FDA ma takie same standardy jakości i przeprowadza takie same inspekcje zakładów produkcyjnych na całym świecie. My również przeprowadziliśmy test. Kupiliśmy 323 różne leki legalnie sprzedawane w USA, ale wyprodukowane na całym świecie — w tym ponad 100 z Indii. Wszystkie próbki spełniały testowane normy jakościowe niezależnie od pochodzenia leku.

    Czy leki generyczne mają niższą jakość niż leki markowe?

    Kopcha:

    Leki generyczne mają takie samo ryzyko, korzyści i jakość jak leki markowe. Wykorzystują te same składniki aktywne i działają w ten sam sposób. Leki generyczne przechodzą rygorystyczną ocenę przed otrzymaniem zatwierdzenia przez FDA. Przeprowadzamy inspekcje zakładów produkujących leki generyczne, aby zapewnić zgodność z dobrymi praktykami produkcyjnymi. FDA monitoruje leki markowe i generyczne, aby upewnić się, że producenci produkują bezpieczne, skuteczne i wysokiej jakości leki dla pacjentów.

    Według liczb

    252: Liczba inspekcji zakładów produkujących leki w Indiach w 2018 r., co jest rekordem wszech czasów.

    Około 80%: Odsetek zakładów produkujących substancje czynne w produktach leczniczych poza USA.

    Około 80%: Odsetek respondentów ankiety doctor.com, którzy uważali, że leki generyczne mają taką samą jakość jak markowa wersja na receptę.

    Około 80%: O ile niższy jest średnio koszt leku generycznego w porównaniu z lekiem markowym.

    Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.

    Zdrowotne zastosowania nadtlenku wodoru

    0

    Prawdopodobnie trzymasz pod ręką brązową butelkę nadtlenku wodoru na skaleczenia i zadrapania. Dowiedz się o innych jego zastosowaniach dla Ciebie i Twojego domu.

    1/10

    Wylej go na ranę i zobacz, jak działa! Zabija zarazki, ale mydło i ciepła woda wykonują tę samą pracę znacznie delikatniej. Nadtlenek wodoru może podrażnić delikatną tkankę wokół skaleczeń lub ran i sprawić, że gojenie będzie trwało dłużej. Mimo to, dobrze jest przechowywać go w apteczce na wypadek, gdybyś nie miał dostępu do czystej wody.

    Wosk uszny

    2/10

    Lekarz może stwierdzić na pewno, czy Twoje uszy są nią zatkane. Może ją przepłukać lub wyłowić specjalnym narzędziem. W domu możesz zmiękczyć woskowinę kilkoma kroplami wody utlenionej lub oliwki dla dzieci z kroplomierza. Po dniu lub dwóch delikatnie spłucz ciepłą wodą ze strzykawki z gumową kulką. Następnie przechyl głowę, aż cała woda spłynie i osusz ręcznikiem zewnętrzną stronę ucha. Jeśli to nie zadziała, zadzwoń do lekarza po poradę.

    Spuchnięte dziąsła

    3/10

    Może się to zdarzyć, jeśli nie szczotkujesz i nie nitkujesz zębów wystarczająco często lub jeśli Twoje usta lub dziąsła zostaną uderzone. Może pomóc płukanka z jednej części nadtlenku wodoru (3%) i dwóch części wody. Swish go przez 30 sekund, a następnie spit. Słonej wody jest inną opcją. Zadzwoń do lekarza, jeśli ból dziąseł utrzymuje się dłużej niż około 7 dni.?

    Ból dziąseł

    4/10

    Dostępne bez recepty płukanki z nadtlenkiem wodoru (Orajel, Peroxyl) mogą złagodzić ból i przyspieszyć gojenie się tych okrągłych, jasnych owrzodzeń w jamie ustnej. Nie są one zaraźliwe, ale mogą bardzo boleć. Nie jest jasne, co je powoduje. Nawet bez leczenia, zwykle ustępują w ciągu tygodnia lub dłużej.

    Whiten Teeth

    5/10

    Możesz wybielić zęby za pomocą produktów drogeryjnych zawierających nadtlenek wodoru. W gabinecie dentystycznym możesz zastosować silniejszą wersję. Ale zachowaj ostrożność: Zbyt duża ilość może uszkodzić Twoje zęby i delikatną, otaczającą je tkankę dziąseł. Nawet normalne stosowanie może spowodować nadwrażliwość zębów i inne problemy. Najlepiej porozmawiać z dentystą o tym, jak bezpiecznie wybielić zęby i jak często to robić.

    Farba do włosów

    6/10

    Nadtlenek wodoru może również pomóc w rozjaśnianiu lub farbowaniu włosów. Pamiętaj, aby postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi bezpieczeństwa i użytkowania produktu. Ważne jest, aby zachować ostrożność, ponieważ w wyższych stężeniach może on poparzyć skórę głowy i skórę. Ponadto nadużywanie barwników może spowodować, że Twoje pasma staną się suche i łamliwe, przez co zaczną wyglądać na cieńsze.

    Trądzik

    7/10

    Nadtlenek wodoru jest składnikiem wielu maści i mieszanek na pryszcze. I wydaje się, że działają tak samo dobrze jak nadtlenek benzoilu, główna ostoja leczenia trądziku. Ale chemikalia mogą być surowe, zwłaszcza jeśli masz blizny, skaleczenia lub rany na twarzy. Przed użyciem go w jakiejkolwiek formie na skórze porozmawiaj z lekarzem.

    Środek dezynfekujący

    8/10

    Szpitale używają go, ponieważ jest szczególnie dobry w zabijaniu pasożyta zwanego kryptosporydiozą (crypto), który rozprzestrzenia się w ludzkiej kupie. Nawet wybielacz nie jest w stanie łatwo pozbyć się tych uporczywych patogenów. Nadtlenek wodoru może również działać przeciwko norowirusowi, który jest zarówno trudny do zabicia, jak i bardzo zaraźliwy. Potrzeba więcej badań, aby wiedzieć, jak dobrze działa jako środek odkażający.?

    rogowacenie łojotokowe

    9/10

    Te nieszkodliwe narośla skórne pojawiają się zwykle po przekroczeniu wieku średniego i mogą wyglądać jak brodawki. Te brodawki starzenia często pojawiają się na klatce piersiowej, szyi i plecach. Nowy lek na bazie nadtlenku wodoru wydaje się je usuwać. Porozmawiaj z lekarzem o recepcie.

    Rak

    10/10

    Niektórzy twierdzą, że nadtlenek wodoru pomaga w walce z rakiem i innymi chorobami. Nie ma na to żadnych dowodów, ale wiele wskazuje na to, że może on wywołać chorobę, jeśli się go wypije, wdycha zbyt dużo gazów lub w inny sposób nadużywa. Przed rozpoczęciem leczenia zapytaj swojego lekarza o wszelkie alternatywne metody.

    Rodzaje leków i terapii lekowych, które mogą powodować odwodnienie

    0

    Niektóre leki i terapie lekowe mogą powodować utratę wody przez Twój organizm. Dowiedz się więcej o tym, które rodzaje leków mogą powodować odwodnienie i jak to się dzieje.

    Kiedy tracisz więcej wody niż pijesz, nazywa się to odwodnieniem. Może się to zdarzyć z powodu skutków ubocznych niektórych leków.

    Diuretyki

    Leki moczopędne, zwane również tabletkami wodnymi, usuwają sól i wodę z organizmu podczas sikania. Jeśli masz wysokie ciśnienie krwi lub problemy z sercem, lekarz może zasugerować ich przyjmowanie, ponieważ zmniejszają one ilość płynu w naczyniach krwionośnych. To zmniejsza nacisk na ściany naczyń krwionośnych.

    Lekarze przepisują również diuretyki, jeśli masz:

    • Niewydolność serca

    • Niewydolność wątroby

    • Jaskra

    • Obrzęk (obrzęk tkanki)

    • Zaburzenia czynności nerek

    Istnieją trzy rodzaje diuretyków: tiazydowe, pętlowe i oszczędzające potas. Niektóre przykłady to:

    • Bumetanid

    • Chlorotiazyd (Diuril)

    • Eplerenon (Inspra)

    • Furosemid (Lasix)

    • Torsemid (Demadex)

    • Triamteren (Dyrenium)

    Środki przeczyszczające

    Jeśli masz zaparcia, lekarz może zasugerować, abyś uzyskał ulgę dzięki lekom zwanym środkami przeczyszczającymi. Niektóre z nich wykorzystują wodę w organizmie, aby zmiękczyć stolec i ułatwić jego przemieszczanie.

    Jeśli przestrzegasz zaleceń, środki przeczyszczające nie usuną zbyt wiele wody z twojego organizmu. Ale jeśli weźmiesz więcej niż zalecane lub weźmiesz je przez długi czas, mogą one spowodować odwodnienie.

    Do marek dostępnych bez recepty należą:

    • Bisacodyl (Dulcolax)

    • Dokusat (Colace)

    Chemioterapia

    Leki te są często częścią leczenia raka. Do 80% osób, które otrzymują chemioterapię ma efekty uboczne w postaci wymiotów i biegunki.

    Jeden epizod może nie być problemem, ale jeśli wymiotujesz lub masz biegunkę przez wiele godzin na raz — lub kilka dni z rzędu — możesz się odwodnić.

    Innym częstym skutkiem ubocznym chemioterapii są infekcje. Wysoka gorączka, która im towarzyszy, może powodować pocenie się i inne objawy, które zmniejszają ilość wody w organizmie.