Strona główna Blog Strona 2493

Po zakrzepicy żył głębokich: Czego należy oczekiwać po powrocie do zdrowia

0

Kiedy masz skrzep krwi w dużej żyle w nodze, możesz zastanawiać się, co się dzieje dalej. Oto, czego się spodziewać w leczeniu DVT i życia z DVT w domu.

Jakie są szanse na powstanie kolejnego zakrzepu?

Szanse każdego człowieka są różne i zależą od kilku czynników:

Co spowodowało DVT?

Zakrzepy krwi często powstają, gdy naczynie krwionośne zostało uszkodzone, np. w wyniku operacji, złamania kości lub innego urazu. W takich przypadkach prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego jest mniejsze.

Szanse są również mniejsze, jeśli DVT wystąpiło, ponieważ:

  • Odpoczywałeś w łóżku

  • Siedział przez długi czas z powodu podróży

  • Stosował kontrolę urodzeń lub hormonalną terapię zastępczą

  • Byli w ciąży lub niedawno urodzili dziecko

W innych przypadkach lekarz może nie wiedzieć, co było przyczyną powstania skrzepu, lub mogło to być spowodowane czymś, czego nie można zmienić. Prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego może być większe, jeśli:

  • Masz raka

  • Są sparaliżowane lub przykute do łóżka

  • cierpią na chorobę zapalną, taką jak toczeń lub choroba Leśniowskiego-Crohns’a

  • Zaburzenia krzepnięcia krwi lub rodzinne występowanie zakrzepów krwi

Gdzie wystąpiło DVT?

Skrzep w udzie lub miednicy ma większe szanse na oderwanie się i przedostanie do tętnicy w płucach (tzw. zatorowość płucna) niż skrzep w podudziu lub ramieniu.

Co jeszcze?

Im więcej z nich dotyczy Ciebie, tym większa szansa na kolejne DVT:

  • Jesteś w wieku powyżej 40 lat.

  • Jesteś mężczyzną.

  • Masz nadwagę lub jesteś otyły.

  • Palisz.

Zrozumieć swoje leczenie

Prawdopodobnie przyjmujesz leki, które sprawiają, że krew wolniej krzepnie. Leki te, zwane antykoagulantami lub rozcieńczalnikami krwi, mogą zapobiegać powiększaniu się DVT, podczas gdy Twój organizm je niszczy. Mogą one również pomóc w zapobieganiu tworzenia się kolejnych zakrzepów. Niektóre z nich podawane są w postaci zastrzyków, a inne w postaci tabletek.

Leczenie DVT trwa zazwyczaj około 3 miesięcy. Jeśli nie jest prawdopodobne, że będziesz miał kolejną, możesz przestać brać leki rozrzedzające krew w tym momencie. Osoby, u których prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego zakrzepu jest większe, mogą potrzebować ich przez wiele lat. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, co będzie dla Ciebie najlepsze. Ponieważ leki przeciwzakrzepowe mogą powodować niekontrolowane krwawienie, prawdopodobieństwo wystąpienia udaru lub innego problemu z krwawieniem powinno być częścią Twojej decyzji.

Plan leczenia będzie różny w zależności od tego, jaki lek przyjmujesz. Przez dziesięciolecia warfaryna (Coumadin, Jantoven) była lekiem stosowanym w leczeniu DVT. Może to zająć kilka prób, aby uzyskać właściwą dawkę i może być konieczne jej zmienianie od czasu do czasu, dlatego na początku leczenia będzie Pan często badał krew – może dwa lub trzy razy w tygodniu. Później może Pani chodzić tylko raz w miesiącu.

To, co jesz i pijesz, a także przyjmowane leki i suplementy mogą wpływać na działanie warfaryny, dlatego konieczne może być wprowadzenie pewnych zmian w stylu życia. Na przykład witamina K pomaga organizmowi tworzyć skrzepy krwi, a pokarmy zawierające jej duże ilości mogą zmienić działanie leków rozrzedzających krew.

Może Pani nadal stosować zdrową dietę, ale ilość pokarmów bogatych w witaminę K, takich jak zielone warzywa liściaste, ryby i wątroba, powinna pozostać mniej więcej taka sama z dnia na dzień.

Innym rodzajem leku rozrzedzającego krew jest doustny antykoagulant o bezpośrednim działaniu. Są to: apiksaban (Eliquis), betaksaban (Bevyxxa), dabigatran (Pradaxa), edoksaban (Savaysa) i rywaroksaban (Xarelto). Nie musisz badać swojej krwi podczas ich przyjmowania i nie musisz być tak ostrożny przy jedzeniu lub przyjmowaniu innych leków.

Jeśli bierzesz leki rozrzedzające krew przez dłuższy czas, powinieneś spotykać się z lekarzem przynajmniej raz w roku, aby porozmawiać o zaletach i wadach.

Jak sobie pomóc

Oprócz przyjmowania leków zgodnie z zaleceniami lekarza, możesz zrobić kilka innych rzeczy, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego DVT.

  • Jak najszybciej po urazie lub operacji wstań i poruszaj się. Aktywność fizyczna pomaga w prawidłowym przepływie krwi.

  • Staraj się nie siedzieć dłużej niż kilka godzin w pracy lub przed telewizorem.

  • Podczas długich podróży, wstań i przejdź się po korytarzu samolotu lub zatrzymaj samochód, aby przejść się co godzinę lub dwie. Jeśli nie możesz się poruszać, zginaj i wskazuj palce u stóp lub napinaj i zwalniaj mięśnie nóg.

  • Utrzymuj zdrową wagę.

  • Nie pal.

  • Pij dużo wody.

  • Poinformuj wszystkich lekarzy o przebytym zakrzepie lub o przyjmowaniu leków rozrzedzających krew, także swojego dentystę.

  • Zapytaj lekarza, czy pończochy uciskowe mogą pomóc. Są one zaprojektowane tak, aby krew nie gromadziła się w dolnej części nóg.

Komplikacje i perspektywy

Nawet połowa osób z DVT będzie miała długotrwałe powikłania z powodu uszkodzenia żyły nogi (zespół pozakrzepowy), gdzie krew pozostaje zbyt długo (przewlekła niewydolność żylna). Możesz zauważyć ból, obrzęk i zaczerwienienie, które mogą przekształcić się w otwarte wrzody, jeśli dont uzyskać wczesne leczenie. Może to utrudniać wykonywanie codziennych czynności, a nawet chodzenie.

Około jedna trzecia osób, które miały DVT lub PE mają wyższe ryzyko kolejnego zdarzenia.

Największym zmartwieniem w przypadku DVT jest to, że odrywa się on i osadza w płucach (zatorowość płucna). Jeśli skrzep nie jest zbyt duży i w porę zostanie podjęte odpowiednie leczenie, pacjent może wrócić do zdrowia, choć mogą wystąpić pewne długoterminowe uszkodzenia płuc.

Zatorowość płucna jest poważnym stanem zagrożenia. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z tych objawów:

  • Nagła duszność

  • Szybkie oddychanie

  • Ból? podczas głębokiego oddechu

  • Szybkie lub nieregularne bicie serca

  • Odkrztuszanie krwi

  • Światłowstręt lub omdlenie

Leki rozrzedzające krew zwiększają ryzyko niekontrolowanego krwawienia. Zwróć uwagę na te oznaki:

  • Siniaki

  • Krwawienia z nosa

  • Intensywny ból głowy

  • Objawy udaru, takie jak dezorientacja, osłabienie lub niewyraźna mowa

  • Rzucanie krwią

  • Krew w moczu lub stolcu

  • Niezwykle obfite krwawienie z pochwy

  • Objawy niskiego ciśnienia krwi, takie jak osłabienie, zawroty głowy i duszności

Może być trudno stwierdzić, czy objawy są związane z pierwszym skrzepem, czy z nowym. Nie zwlekaj z wezwaniem lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy, zwłaszcza jeśli wiesz, że masz DVT lub miałeś go w przeszłości.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza po wystąpieniu DVT

W przypadku nagłego zachorowania na DVT należy w ciągu kilku dni udać się do lekarza prowadzącego. Lekarz udzieli szczegółowych informacji o stanie zdrowia i pomoże przeprowadzić Cię przez kolejny etap opieki. Może on również skierować Cię do lekarza specjalizującego się w takich schorzeniach jak DVT.

Zarządzanie niepokojem

Normalnym jest, że martwisz się o to, że będziesz miał kolejne DVT, ale rozmowa o tym może pomóc, czy to z przyjacielem, członkiem rodziny czy specjalistą. Poszukaj grupy wsparcia online lub w domu i poinformuj swojego lekarza o swoich odczuciach. W razie potrzeby możesz otrzymać skierowanie na terapię lub leki przeciw lękowi.

Kiedy ból nogi może prowadzić do zakrzepów krwi

0

Co jeśli to nie jest koń charley lub shin splints? Dowiedz się, dlaczego skrzepy krwi tworzą się po urazach nogi, dlaczego jest to problem i co możesz z tym zrobić.

Za każdym razem, gdy naczynie krwionośne zostaje uszkodzone, pobliska krew może zgęstnieć i zorganizować się w lepką grudkę, czyli skrzep. Niektóre skrzepy dotyczą tylko żył znajdujących się przy powierzchni skóry. Ten stan, zwany powierzchownym zakrzepowym zapaleniem żył, zazwyczaj nie prowadzi do poważnych problemów.

Gdy skrzep krwi tworzy się dalej wewnątrz nogi, jest to znane jako zakrzepica żył głębokich (DVT). Takie skrzepy mogą być niebezpieczne, jeśli się rozpadną i dotrą do płuc. Lekarze nazywają to zatorowością płucną (PE).

Jakie są rodzaje urazów?

Uraz może być wynikiem wypadku samochodowego, kontuzji sportowej, a nawet upadku. Do częstych nieszczęść, które mogą prowadzić do powstania skrzepu należą:

  • Złamane kości

  • Uderzenia

  • Poważne stłuczenia

  • Poważne urazy mięśni

Badanie z 2008 roku wykazało, że nawet niewielkie urazy nogi – takie, które nie wymagają gipsu lub odpoczynku w łóżku – mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia DVT. Naukowcy stwierdzili, że aż 1 na 13 zakrzepów krwi może być spowodowany drobnymi problemami, takimi jak naderwanie mięśnia czy skręcenie kostki.

Na co należy zwrócić uwagę

Wiele osób nie zauważa żadnych objawów. Zauważenie DVT może być trudne po urazie, ponieważ siniak lub guz może wyglądać jak skrzep. Objawy DVT mogą być mylone z naderwaniem mięśnia, koniem charleya, skręconą kostką lub shin splints.

Twoja noga może:

  • Spuchnąć

  • Boli lub jest wrażliwy, może być jak skurcz

  • Uczucie ciepła

  • Wyglądają na czerwone lub przebarwione

  • mieć wystające żyły

Jeśli skrzep przeniesie się do płuc, możesz:

  • Zakasłać krwią

  • Ból w klatce piersiowej

  • Czujesz, że twoje serce bije szybko

  • Masz problemy z oddychaniem

  • Ból podczas oddychania

Zadzwoń do lekarza, jeśli po urazie nogi zauważysz coś nietypowego lub niepokojącego.

Kto jest zagrożony?

Niektórzy ludzie są bardziej narażeni na powstanie skrzepu krwi niż inni. Szanse są większe, gdy:

  • masz bliskiego członka rodziny z DVT

  • Są starsze

  • mają zaburzenia krzepnięcia krwi lub choroby żył

  • Ma raka

  • Są w ciąży

  • Stosuje tabletki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą

Nadwaga i palenie tytoniu zwiększają ryzyko wystąpienia choroby. Ponadto, bycie kanapowcem może prowadzić do powstania skrzepu.

Podczas gdy zakrzepy krwi są mniej powszechne u młodszych, zdrowych ludzi, nadal są możliwe. Sportowcy są narażeni na kontuzje, odwodnienie i długie podróże na zawody. Te czynniki zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepów krwi.

Zapobiegaj zakrzepom

Możesz nadal odczuwać ból spowodowany urazem, ale aktywność jest kluczem do utrzymania zakrzepów na dystans. Nie siedź lub stój dłużej niż godzinę, jeśli możesz pomóc.

Lekarz może zalecić noszenie specjalnych pończoch uciskowych, jeśli masz większe szanse na powstanie skrzepu.

Pij dużo wody i trzymaj się z dala od alkoholu, zwłaszcza jeśli podróżujesz na długich dystansach.

Staraj się nie ranić nóg ponownie podczas rekonwalescencji. Utrata dodatkowej wagi i rzucenie palenia może obniżyć ryzyko powstania skrzepu krwi.

Zakrzepy krwi po operacji

0

Kiedy istnieje prawdopodobieństwo powstania skrzepu krwi po operacji i dlaczego jest to problem? Dowiedz się, na jakie objawy należy zwrócić uwagę i jak można im zapobiec.

Skrzepy powstają, gdy krew gęstnieje i skleja się ze sobą. To może być dobra rzecz, gdy zapobiega krwawieniu, ale nie tak bardzo, gdy skrzep tworzy się wewnątrz naczyń krwionośnych. Czasami jeden z nich może przedostać się do płuc. Nazywa się to zatorowością płucną (PE) i może zagrażać życiu, jeśli blokuje przepływ krwi.

Skrzep może powstać po każdym zabiegu, ale jest bardziej prawdopodobne, że powstanie, jeśli byłeś poddany poważnym operacjom, zwłaszcza w obrębie brzucha, miednicy, bioder lub nóg.

Niektóre specyficzne operacje, które wiążą się z wysokim ryzykiem wystąpienia DVT i PE to:

  • Wymiana stawu kolanowego lub biodrowego

  • Pomostowanie tętnic obwodowych i wieńcowych

  • Chirurgia w celu usunięcia raka

  • Neurochirurgia

  • Operacje na brzuchu

  • Inne poważne operacje

Dlaczego to się dzieje

Te i inne operacje zwiększają ryzyko wystąpienia DVT, ponieważ podczas rekonwalescencji często pozostajesz w łóżku przez długi czas. Kiedy przestajesz się ruszać, krew wolniej płynie w żyłach głębokich, co może prowadzić do powstania zakrzepu. Inne czynniki związane z operacją, które mogą zwiększyć ryzyko powstania zakrzepów krwi to:

  • Jak rozległy lub długi był zabieg

  • Sposób ułożenia pacjenta podczas operacji

  • Rodzaj zastosowanego znieczulenia

Największe prawdopodobieństwo powstania skrzepu występuje między 2 a 10 dniem po zabiegu, ale szanse pozostają wysokie przez około 3 miesiące.

Większe szanse na wystąpienie DVT po operacji mogą wystąpić, gdy:

  • palisz papierosy

  • Miałeś DVT w przeszłości

  • mają nadwagę lub są otyłe

  • mają bliskich członków rodziny z DVT

  • Są w ciąży

  • Choroba, która wpływa na krew lub żyły

  • Jesteś starszy

  • Stosują pewne leki, w tym leki antykoncepcyjne i terapię hormonalną

  • Występowanie określonych typów nowotworów

Podczas operacji

Czasami sama operacja może spowodować zakrzep krwi. Długie zabiegi, podczas których leżysz na stole operacyjnym przez wiele godzin, powodują, że krew osiada i gromadzi się, co ułatwia powstawanie zakrzepów. Poważne operacje, takie jak operacje raka i pomostowania serca, trwają dłużej, co jest jednym z powodów podwyższonego ryzyka wystąpienia DVT.

Tkanki, resztki, tłuszcz lub kolagen mogą dostać się do układu krwionośnego podczas operacji, powodując zagęszczenie krwi wokół tych cząstek. Skrzepy krwi mogą się również tworzyć, jeśli żyły zostaną uszkodzone podczas operacji.

Operacje, które wymagają skrobania lub cięcia w kości, takie jak wymiana stawu biodrowego, mogą uwalniać substancje zwane antygenami. Antygeny te pobudzają układ odpornościowy organizmu i mogą prowadzić do powstania zakrzepów.

Objawy, na które należy zwrócić uwagę

Tylko około połowa osób, które zachorowały na DVT ma objawy.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów DVT lub PE należy niezwłocznie powiadomić lekarza:

  • Ból lub tkliwość w nodze

  • Obrzęk lub ciepło w nodze

  • Zaczerwieniona lub odbarwiona skóra na nodze

  • Wystające żyły

  • Duszność

  • Odkrztuszanie krwi

  • Nagły ból w klatce piersiowej

  • Bolesne oddychanie

Jak zapobiegać DVT przed zabiegiem chirurgicznym

Jeśli palisz, rzuć palenie. Popracuj nad pozbyciem się zbędnych kilogramów. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli potrzebujesz pomocy w rzuceniu nałogu lub utracie wagi.

Jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia DVT po operacji

Podczas rekonwalescencji w szpitalu ważne jest, aby utrzymać ruch krwi, aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów. Plan profilaktyki DVT, który przygotuje dla Ciebie lekarz, może obejmować:

Leki rozrzedzające krew. Są one również nazywane antykoagulantami. Utrudniają one zlepianie się komórek krwi i tworzenie zakrzepów. Przyjmuje się je doustnie, w zastrzykach lub przez kroplówkę.

Lekarze nie przepisują leków rozrzedzających krew po wszystkich operacjach, ponieważ mogą one powodować nadmierne krwawienie. Twój lekarz zdecyduje, czy są one dla Ciebie odpowiednie. Możesz poprosić go o wyjaśnienie korzyści i ryzyka.

Proste ruchy. Mogą one poprawić przepływ krwi. W zależności od rodzaju operacji, którą przeszedłeś, Twój zespół opieki może zasugerować delikatne ćwiczenia, takie jak:

  • Podnoszenie nóg podczas leżenia w łóżku

  • Poruszanie stopami w kółko lub w górę i w dół około 10 razy na godzinę podczas siedzenia na krześle lub leżenia w łóżku

  • Regularne ściskanie mięśni łydek i ud

W przypadku wymiany stawu biodrowego lub kolanowego lekarz może zalecić rozpoczęcie pracy z fizykoterapeutą już następnego dnia po operacji.

Może być konieczne przyjmowanie leków przeciwbólowych, aby można było wygodnie ćwiczyć.

Jeżeli nie możesz ćwiczyć po poważnej operacji, zapytaj lekarza, czy ktoś z zespołu opieki zdrowotnej powinien masować Twoje kończyny dolne i wykonywać ćwiczenia zakresu ruchu.

Poruszanie się. Pielęgniarka pomoże Ci wstać z łóżka i poruszać się jak najszybciej po operacji. Jest to dobre dla przepływu krwi.

Elastyczne pończochy uciskowe. Lekarz może zalecić je, aby pomóc w utrzymaniu przepływu krwi i zapobiec gromadzeniu się jej w żyłach, co mogłoby spowodować powstanie skrzepów. Pończochy uciskowe są ściśle dopasowane i na początku mogą być niewygodne, ale po kilkukrotnym założeniu można się do nich przyzwyczaić.

Urządzenie uciskowe. Ten rodzaj gadżetu wywiera nacisk na nogi, aby pobudzić krew do ruchu i zapobiec powstawaniu zakrzepów. Mają one nazwy takie jak urządzenie do sekwencyjnej kompresji lub urządzenie do przerywanej kompresji pneumatycznej.

Zespół medyczny owija plastikowe rękawy wokół Twoich nóg, a podłączona pompa nadmuchuje je i opróżnia. Zdejmuj rękawy przed pójściem gdzieś (np. do łazienki), abyś nie potknął się i nie upadł. Jeśli potrzebujesz pomocy, zespół opieki może pomóc Ci je zdjąć.

Jak zapobiegać DVT po powrocie do domu

Po wyjściu ze szpitala i powrocie do zdrowia w domu zastosuj się do poniższych wskazówek:

Jeśli lekarz przepisał Ci leki rozrzedzające krew (antykoagulanty), przyjmuj je dokładnie tak, jak zostało to przepisane. Zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy powinieneś unikać pewnych pokarmów lub napojów podczas przyjmowania leku. Należy również zapytać, co zrobić w przypadku przypadkowego pominięcia dawki.

Jeśli lekarz zaleci Ci stosowanie pończoch uciskowych, upewnij się, że powiedział Ci jak często i jak długo masz je nosić. Sprawdź swoje nogi i stopy pod kątem zaczerwienienia lub owrzodzenia za każdym razem, gdy zdejmujesz pończochy. Zadzwoń do lekarza od razu, jeśli zauważysz zmiany na skórze.

Jeśli lekarz zaleci Ci stosowanie urządzenia uciskowego w domu, postępuj dokładnie według jego instrukcji. Theyll powiedzieć, jak długo i jak często go używać. Pamiętaj, aby zdjąć rękaw z urządzenia, zanim zaczniesz chodzić.

Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi ponownego podjęcia aktywności. Na początku lekarz może zabronić wykonywania pewnych czynności. Ale ogólnie rzecz biorąc, ruszaj się tyle, ile możesz, aby utrzymać przepływ krwi.

Jeśli w szpitalu zespół opieki zdrowotnej zlecił Ci wykonywanie delikatnych ćwiczeń ruchowych w łóżku lub na krześle, kontynuuj je w domu. Możesz również poprosić bliską osobę o pomoc w poruszaniu rękami i nogami, gdy jesteś w łóżku lub gdy musisz korzystać z wózka inwalidzkiego.

DVT: Co chcą wiedzieć ludzie, którzy to przeżyli

0

Potencjalnie zagrażające życiu skrzepy, które tworzą się w żyłach głęboko w ciele, mogą przydarzyć się każdemu. Nawet młodzi i aktywni ludzie mogą zachorować na zakrzepicę żył głębokich (DVT). Osoby, którym się to przytrafiło, chciałyby wiedzieć kilka rzeczy:

Skrzepy krwi są poważnym problemem zdrowotnym.

Kiedy skrzepy tworzą się w żyłach, mogą się oderwać, przemieszczać w krwiobiegu i utknąć w płucach. Blokuje to przepływ krwi do płuc i może prowadzić do śmierci.

Objawy nie są takie same dla każdego.

DVT występuje najczęściej w jednej z nóg. Noga może spuchnąć, stać się ciepła i czerwona. Ale nie zawsze tak się dzieje.

Melissa Day, 46-letnia fizykoterapeutka z Norfolk, VA, wstała z fotela, aby opuścić pokład samolotu po długim locie i poczuła tak silny ból w plecach, że myślała, że zemdleje. Dopiero 3 dni później jej noga zaczęła puchnąć.

W przypadku Shauntel McCartney, 48-letniej kierowniczki sklepu w Grand Rapids, MN, to mocno spuchnięte i odbarwione ramię dało jej znać, że coś jest nie tak. Było fioletowe, czerwone, zielone i niebieskie od ramienia po koniuszki palców i około trzy razy większe niż moje drugie ramię, mówi.

DVTs dont tylko zdarzyć się do osób starszych lub ludzi, którzy są nieaktywne.

Caroline Kelly, obecnie 33-letnia modelka i przedsiębiorca z San Diego, była 19-latką grającą w piłkę nożną, kiedy po raz pierwszy miała DVT. Dana Pellegrino, prawniczka z Nowego Jorku, miała 29 lat i ćwiczyła co najmniej trzy razy w tygodniu, kiedy jej się to przytrafiło.

Myślałam, że moje łydki stają się większe od wszystkich tańców-cardio, które robiłam, wspomina Pellegrino. Ale one były spuchnięte.

Patrice Jones, która prowadzi osobisty trening i usługi przygotowywania posiłków w Forestville, MD, jest samozwańczą fanatyczką zdrowia. W pewnym momencie biegała 56 mil tygodniowo. Miała swój pierwszy DVT w wieku 30 lat i miała tuzin w ciągu 15 lat od tego czasu.

Lekarze mogą nie sprawdzać, czy DVT występuje na początku, zwłaszcza u osób młodych i zdrowych.

Lekarze mogą myśleć, że Twoje objawy są spowodowane czymś innym. Zarówno Kelly, jak i Pellegrino zostali odesłani do domu za pierwszym razem, gdy poszli do lekarza z powodu bólu nogi, który, jak się później dowiedzieli, był zakrzepem DVT. W obu przypadkach lekarze założyli, że było to związane z ćwiczeniami naciągnięcie mięśni.

Następnego dnia ból w moich nogach był tak silny, że ledwo mogłam wstać z łóżka, mówi.

Lekarze powiedzieli Dayowi, fizykoterapeucie z Norfolk, że ból pleców po prostu minie.

Genetyka i wiele czynników związanych ze stylem życia może zwiększyć ryzyko wystąpienia DVT.

Starszy wiek, nadwaga i nieaktywny tryb życia to główne czynniki ryzyka zakrzepów krwi, ale inne czynniki również mogą zwiększyć ryzyko.

Niektórzy ludzie dziedziczą po swoich rodzicach geny, które zwiększają ryzyko powstania zakrzepów.

McCartney, kierowniczka sklepu w Grand Rapids, dowiedziała się dopiero po zakrzepie, że odziedziczyła po ojcu wariant genu, mutację czynnika V Leiden, która zwiększa ryzyko. Nawet w przypadku tej mutacji, wiele osób przez całe życie nie ma zakrzepów krwi. Ale McCartney miała jeszcze jeden czynnik ryzyka: Paliła. Palenie może zaburzać krążenie i zwiększać ryzyko powstania zakrzepów krwi.

Jones, trenerka personalna, dowiedziała się również, że ma dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi, trombofilię, która powoduje, że krew niepotrzebnie krzepnie.

Kontrola urodzeń, która wykorzystuje hormony do zapobiegania ciąży, takie jak pigułka, może również zwiększyć ryzyko. Długotrwały lot może być również czynnikiem. Day brała pigułki, kiedy podróżowała 32 godziny na wakacje z mężem na Seszelach. Kiedy wylądowała ostatnim lotem, ból przeszył jej plecy. Później, gdy lekarze doszli do wniosku, że problemem są zakrzepy krwi, dowiedzieli się, że urodziła się z pewnymi nieprawidłowościami w układzie naczyniowym, które również sprawiły, że była podatna na zakrzepy.

Kelly i Pellegrino też brali pigułki. W tym samym tygodniu Pellegrino miała zakrzep, miała dwa 4-godzinne loty i kilka 2-godzinnych jazd.

Po wystąpieniu zakrzepów krwi, kobiety te przestały stosować hormonalne środki antykoncepcyjne.

Możesz dostać je ponownie.

Kelly została przebadana pod kątem wszystkich możliwych genetycznych zaburzeń krzepnięcia, ale wszystkie wyniki były negatywne. Mimo to, 3 lata po pierwszym zakrzepie, wybrała się na długi lot na Hawaje i miała kolejny zakrzep.

Chociaż nie ma zaburzeń krzepnięcia, grubsza krew występuje w jej rodzinie. Większość osób po stronie jej ojca bierze leki rozrzedzające krew. Teraz ona też. Być może będziesz musiał kontynuować przyjmowanie leków rozrzedzających krew do końca życia.

Rozcieńczalniki krwi mogą zmienić życie, mówi. Odkąd biorę leki na rozrzedzenie krwi, nie mogę przekłuwać uszu. Nie mogę pracować w kuchni ani w innej pracy, w której mogłabym się skaleczyć. Nie mogę uprawiać sportów, w których mogę nabawić się siniaków. Nie mogę jeść dużo zieleniny. O większość rzeczy, które chcę zrobić, najpierw pytam mojego kardiologa.

Ale, jak podkreśla, nie pozwoliła, by leki rozrzedzające krew lub strach przed kolejnym zakrzepem powstrzymały ją od życia. Ostatnio wprowadziła na rynek linię szminek. Nadal możesz żyć swoim życiem i podążać za swoimi marzeniami.

Leczenie jest różne, a powrót do zdrowia może zająć dużo czasu.

W przypadku niektórych zakrzepów krwi leczenie polega na czekaniu, aż same się rozpadną. Lekarze podają leki rozrzedzające krew, a czasami także specjalne instrukcje.

W tych pierwszych tygodniach po zakrzepie Pellegrino była zachęcana do poruszania się, ale tylko poprzez spokojne chodzenie. Zabroniono jej biegać lub skakać z obawy, że skrzep przeniesie się do płuc. Badanie ultrasonograficzne przeprowadzone 6 miesięcy później potwierdziło, że skrzep został ostatecznie usunięty.

Kelly była w łóżku przez ponad 3 miesiące, kiedy czekała na rozpuszczenie się skrzepu. Nie mogła chodzić, a ból był nie do zniesienia. Moja mama musiała rzucić pracę, żeby się mną zająć, wspomina.

McCartney została również wysłana do domu z lekami. Minął cały rok zanim skrzepy w jej ramieniu zniknęły. W tym czasie nie mogła podnieść niczego ciężkiego, a takie czynności jak malowanie ściany w sypialni, którego próbowała, sprawiały jej ból przez wiele dni. Jej ramię nadal jest miejscami spuchnięte i nie wróciło jeszcze do pełni sił.

Skrzepy w dniach były tak poważne – biegły od nóg do serca – że musiała przejść operację, aby je usunąć. Przez cewniki w dotkniętych żyłach, lekarze wstrzykiwali leki, aby rozbić skrzepy. Używali ultradźwięków do wibracji żył, co pomagało oddzielać skrzepy krwi. Po 24 godzinach tego, weszli do żył ze specjalnymi narzędziami, aby usunąć wszystkie połamane kawałki skoagulowanej krwi.

Osiemnaście miesięcy później Day ma zespół pozakrzepowy. Jej żyły zostały rozciągnięte podczas tej męki i krew nie przemieszcza się przez nie tak, jak powinna. Aby utrzymać krążenie krwi, nosi pończochy uciskowe na wysokości uda, gdy tylko stanie na nogach. Jej nogi łatwo się męczą, co oznacza, że nadal nie może robić niektórych rzeczy, które mogła przed zakrzepami, takich jak jazda na nartach i bieganie.

Ostatni epizod zakrzepowy Jones, jej dwunasty, wylądował na oddziale intensywnej terapii. Musiała mieć skrzepy rozbite i usunięte w procedurze podobnej do tej, którą przeszedł Day. Były komplikacje. Skrzep krwi dotarł do jej przełyku i przez półtora dnia była podłączona do respiratora. W pewnym momencie jej ciśnienie krwi spadło tak nisko, że wysłała SMS-a do swojej siostry: Sis, ciśnienie 80/40. Potrzebuję cię, żebyś była moim głosem. Nie pozwól mi tu umrzeć.

Wsparcie pomaga.

Kiedy masz skrzep krwi, który się nie rozpuścił, istnieje obawa, że oderwie się i powędruje do serca lub płuc. Skrzepy w ramionach McCartneysa były niebezpiecznie blisko jej serca. Każdej nocy całowałem mojego syna, nie wiedząc, czy obudzę się następnego dnia, mówi.

Pellegrino była czasami niepocieszona w miesiącach, kiedy czekała na usunięcie skrzepu. Po prostu płakałam. Bałam się, że to może się zdarzyć każdego dnia, że DVT oderwie się i trafi do moich płuc, a nikt nie może ci powiedzieć, że tak nie jest.

Obie kobiety otrzymały pocieszenie od internetowych grup wsparcia. Szukałam grupy, bo chciałam wiedzieć, jak sobie radzić z tym całym niepokojem? mówi Pellegrino. McCartney nie sądzi, że poradziłaby sobie tak dobrze jak dziś bez wsparcia innych ludzi, którzy przeszli przez to samo.

Gdyby nie ta grupa, mówi, nie wiem, czy miałbym moje zdrowie.

Jeśli chcesz wsparcia dla życia z DVT, szukać National Blood Clot Alliances Peer Support Network.

Jak dieta wpływa na działanie warfaryny?

0

Leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, znane również jako rozcieńczalniki krwi, pomagają powstrzymać krew przed zagęszczeniem lub zakrzepem, kiedy nie jest to konieczne. Jednak twoja dieta może zmienić sposób działania warfaryny.

Jedzenie i napoje, które wybierasz, oraz suplementy, które przyjmujesz, mogą wpływać na działanie warfaryny. Dlatego zawsze powinieneś porozmawiać z lekarzem przed wprowadzeniem jakichkolwiek większych zmian w sposobie odżywiania i przyjmowania leków.

Niektóre rodzaje żywności, napojów i suplementów wpływają na działanie warfaryny bardziej niż inne.

Żywność bogata w witaminę K

Warfaryna jest nie tylko antykoagulantem, ale także antagonistą witaminy K. Oznacza to, że powstrzymuje wątrobę przed przekształcaniem witaminy K w substancje, które normalnie pomagają w krzepnięciu krwi.

Warfaryna nie będzie działać tak dobrze, jeśli nagle dodasz więcej witaminy K do swojej diety. Twoja krew może zakrzepnąć, gdy nie jest to konieczne. Może to prowadzić do takich rzeczy jak udar lub zakrzep krwi w jednej z tętnic biegnących od serca do płuc (lekarz może nazwać to zatorowością płucną).

Z drugiej strony, jeśli przestaniesz przyjmować witaminę K całkowicie, twoja dawka warfaryny może stać się zbyt silna. To może przynieść poważne skutki uboczne, takie jak niepotrzebne krwawienie. Ponadto, jeśli zaczniesz krwawić, to może być trudniejsze do zatrzymania.

Wiele pokarmów ma duże ilości witaminy K, w tym:

  • Szparagi

  • Brokuły

  • Brukselka

  • Kapusta

  • Collards

  • Edamame

  • Zielenina, jak rzepa i buraki

  • Jarmuż

  • Sałata

  • Cebula

  • Pietruszka

  • Soja

  • Szpinak

  • Rukiew wodna

Zielona herbata ma witaminę K, a także inne związki, które mogą sprawić, że krew niepotrzebnie zakrzepnie. Porozmawiaj z lekarzem o tym, czy możesz ją pić.

Niektóre koktajle odżywcze mają dużo witaminy K, zbyt. Upewnij się, że rozmawiasz z lekarzem, zanim zrobisz jeden z nich częścią swojej codziennej rutyny.

Warto spróbować utrzymać ilość witaminy K, którą spożywasz każdego dnia na stałym poziomie. Śledź swój współczynnik INR (pomiar szybkości krzepnięcia krwi) i zauważ, jak zmienia się on po zjedzeniu pewnych rzeczy. Możesz zbadać swój INR w gabinecie lekarskim lub skorzystać z testów domowych. Porozmawiaj z lekarzem o tym, która metoda jest dla Ciebie najlepsza.

Sok owocowy

Niektórzy eksperci uważają, że soki żurawinowe i grejpfrutowe mogą wpływać na działanie warfaryny. Jednak aby mieć pewność, potrzeba więcej dowodów.

W międzyczasie, dobrze jest być świadomym. Jeśli pijesz te soki, możesz ograniczyć się do jednej lub dwóch szklanek dziennie.

Alkohol

Jeśli przyjmujesz warfarynę, nie pij dużej ilości alkoholu w krótkim czasie – np. podczas jednego posiłku. Może to zmienić Twój INR i zwiększyć szansę na poważne krwawienie lub uraz.

Dopóki pijesz z umiarem – 1 do 2 porcji dziennie – alkohol nie powinien stanowić problemu. Porcja to:

  • 5 uncji wina

  • 12 uncji piwa

  • 1,5 uncji twardego alkoholu

Suplementy

Wiele ziołowych i dostępnych bez recepty suplementów może również zmienić sposób działania warfaryny. Niektóre z nich mogą sprawić, że krew będzie krzepnąć, gdy nie jest to konieczne, podczas gdy inne mogą sprawić, że będziesz zbyt mocno krwawić.

Te, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo powstania skrzepu to:

  • Żeń-szeń

  • Dziurawiec

  • Koenzym Q10

Do suplementów, które mogą pomóc w zwiększeniu krwawienia należą:

  • Kozieradka

  • Feverfew

  • Olej rybi

  • Czosnek (kapsułki)

  • Ginkgo biloba

  • Witamina E

Większość multiwitamin ma w sobie zarówno witaminę K, jak i witaminę E. Jeśli bierzesz teraz jedną z nich, upewnij się, że kontynuujesz jej przyjmowanie każdego dnia. Jeśli zazwyczaj nie przyjmujesz multiwitamin, upewnij się, że lekarz uzna to za dobry pomysł, zanim zaczniesz je przyjmować.

Co to jest trombofilia?

0

Trombofilia to stan, w którym Twój organizm ma tendencję do tworzenia zakrzepów krwi, nawet jeśli nie jesteś ranny. Dowiedz się, co ją powoduje, jakie są czynniki ryzyka oraz jak jest diagnozowana i leczona.

Jednak u niektórych osób może występować stan zwany trombofilią, który sprawia, że są one podatne na powstawanie zakrzepów krwi nawet bez urazu. Jest to również nazywane nadkrzepliwością. Może się to zdarzyć, jeśli Twój organizm wytwarza zbyt dużo białek krzepnięcia. Może się to również zdarzyć, jeśli nie wytwarzasz wystarczającej ilości białek, których zadaniem jest zatrzymanie procesu krzepnięcia. W niektórych przypadkach, białka w skrzepie mogą nie rozpuścić się nawet po tym, jak nie są już potrzebne. W innych przypadkach organizm wytwarza białka, które uszkadzają ściany naczyń krwionośnych.

Trombofilia może zablokować naczynia krwionośne i odciąć dopływ tlenu do tkanek lub narządów. Może to prowadzić do takich stanów jak zakrzepica żył głębokich (DVT), czyli zakrzep krwi w nodze, oraz zatorowość płucna (zakrzep krwi w płucach). Może również doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

Przyczyny

Istnieją dwa główne rodzaje trombofilii:

Trombofilia wrodzona. Oznacza to, że urodziłeś się z tą chorobą. Jedno lub oboje z Twoich rodziców przekazało Ci wadliwy gen lub geny.

Trombofilia dziedziczna występuje w kilku postaciach. Najczęstsze z nich to mutacja czynnika V Leiden, którą ma 1 na 20 osób pochodzenia europejskiego, oraz mutacja genu protrombiny G20210A lub mutacja czynnika II, która występuje u 2% populacji.

Trombofilia nabyta. Dzieje się tak, gdy wątroba, nerki lub inny organ nie wytwarza lub nie usuwa białek krzepnięcia tak jak powinien. Często zdarza się to po odpoczynku w łóżku po operacji lub z powodu poważnej choroby, takiej jak rak. Zespół przeciwciał antyfosfolipidowych jest najczęstszą nabytą trombofilią. Jest to zaburzenie autoimmunologiczne, które może zwiększyć szanse na wystąpienie powikłań ciąży i poronienia.

Symptomy

Możesz nie wiedzieć, że masz trombofilię, dopóki nie pojawi się nieprawidłowy skrzep krwi. Jednak nie zdarza się to zbyt często. Oznaki świadczące o chorobie to między innymi niespodziewane wystąpienie DVT lub problemy z zakrzepem krwi w nietypowej części ciała, zwłaszcza jeśli jesteś młody i nie masz żadnych oczywistych problemów zdrowotnych.

Czynniki ryzyka

Jeśli cierpisz na chorobę autoimmunologiczną, taką jak toczeń, może to zwiększać prawdopodobieństwo nabycia trombofilii.

Trombofilia nie jest jedyną przyczyną powstawania zakrzepów. Inne obejmują:

  • Starszy wiek

  • Palenie tytoniu

  • Otyłość

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Hormonalna terapia zastępcza

  • Tabletki antykoncepcyjne

  • Długotrwałe siedzenie lub leżenie

Diagnoza

Lekarz może sprawdzić trombofilię za pomocą badań krwi. Szukają one nieprawidłowych genów i specyficznych przeciwciał. Mierzą one poziom białek krzepnięcia w Twojej krwi.

Lekarz może zalecić wykonanie badań w celu podjęcia decyzji o sposobie leczenia, np. jaki rodzaj leku rozrzedzającego krew i jak długo należy go przyjmować. Badanie może również pomóc odpowiedzieć na pytanie, jak bardzo prawdopodobne jest, że będziesz miał więcej zakrzepów krwi i czy członkowie Twojej rodziny również mogą mieć trombofilię.

Doradca genetyczny może pomóc Ci zrozumieć, co wyniki testu oznaczają dla Ciebie i Twoich bliskich.

Leczenie

Nie ma leczenia trombofilii, dopóki nie dojdzie do powstania skrzepu krwi. Co się wtedy stanie, zależy od miejsca powstania skrzepu, jego wielkości i innych czynników.

Jeśli masz trombofilię w postaci zespołu przeciwciał antyfosfolipidowych, możesz potrzebować długoterminowego leczenia środkami rozrzedzającymi krew.

Jeśli jesteś kobietą, być może będziesz musiała unikać pewnych form hormonalnej kontroli urodzeń, które zawierają estrogen. Zamiast tego możesz przyjmować pigułki zawierające wyłącznie progestyny. Lekarz może również zalecić rezygnację z hormonalnej terapii zastępczej w przypadku objawów menopauzy.

Jeśli masz trombofilię, możesz obniżyć swoje szanse na wystąpienie niepożądanych zakrzepów krwi poprzez zmianę stylu życia, w tym:

  • Ćwiczenia

  • Utrzymywanie zdrowej wagi

  • Ograniczenie soli, tłuszczów nasyconych i cholesterolu

  • Unikanie długich okresów braku ruchu

?

U kogo występuje DVT? Według płci, wieku, rasy i pochodzenia etnicznego

0

Heres bliższe spojrzenie na to, kto ma tendencję do uzyskania tego skrzepu krwi w żyle głębokiej.

Termin medyczny dla skrzepu krwi, który rozpoczyna się w żyle to żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Istnieją dwa rodzaje tych zakrzepów. DVT jest jednym z nich. Drugi to zatorowość płucna (PE). Jest to skrzep krwi (zazwyczaj skrzep w żyłach głębokich), który przemieszcza się do płuc i blokuje znajdującą się tam tętnicę. Może to zagrażać życiu.

American Heart Association twierdzi, że DVT i PE dotyczą łącznie od 300 000 do 600 000 osób w USA każdego roku.

Czy DVT występuje częściej u kobiet czy u mężczyzn?

Ogólnie rzecz biorąc, DVT dotyka nieco więcej mężczyzn niż kobiet.

Jeśli jednak jesteś kobietą w wieku rozrodczym, pewne czynniki mogą sprawić, że będziesz bardziej narażona na DVT niż mężczyźni:

Ciąża. Przez pierwsze 6 tygodni po porodzie ryzyko wystąpienia DVT (lub PE) jest większe. Ryzyko jest również wyższe niż zwykle, gdy jesteś w ciąży. Ryzyko wzrasta, jeśli:

  • miałaś w przeszłości DVT lub PE

  • Masz geny, które zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania

  • Masz krewnego pierwszego stopnia (np. rodzica lub rodzeństwo), który miał DVT lub PE

  • są otyli

  • Nie mogą się dużo ruszać z powodu odpoczynku w łóżku lub dalekich podróży

  • Są w ciąży z bliźniakami

  • Są starsze

  • Mają problemy zdrowotne w ciąży, takie jak rak, poważna infekcja lub stan przedrzucawkowy

Lekarz będzie współpracował z Tobą, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach głębokich podczas i po ciąży. Na przykład, jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia DVT, lekarz może podać Ci lek rozrzedzający krew, zwany antykoagulantem.

Hormonalna kontrola urodzeń. Rodzaje, które wykorzystują estrogen mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia niebezpiecznych zakrzepów krwi. Ryzyko wzrasta najbardziej, gdy po raz pierwszy zaczynasz stosować środki antykoncepcyjne na bazie estrogenów (kontrola urodzeń), które mogą obejmować pigułkę, plaster, zastrzyki lub pierścień dopochwowy.

Ryzyko jest większe, jeśli ponadto:

  • Masz dziedziczne zaburzenia krzepnięcia krwi

  • Masz bliskich krewnych, którzy mają zakrzepy krwi

  • Są poddawani operacji

  • Są otyłe

  • Podróżują na duże odległości

Jeśli stosujesz antykoncepcję, poproś lekarza o pomoc w rozważeniu korzyści i ryzyka. Niektóre sposoby zmniejszenia ryzyka powstania zakrzepu krwi podczas stosowania estrogenowych środków antykoncepcyjnych to:

  • Zachować zdrową wagę

  • Pij dużo wody, zwłaszcza podczas podróży na duże odległości

  • Zapytaj lekarza, czy powinieneś nosić pończochy o stopniowanym ucisku (skarpety, które dodatkowo uciskają podudzia)

Terapia hormonalna. Jeśli stosujesz leczenie objawów menopauzy z udziałem estrogenów, szanse na wystąpienie DVT lub PE są generalnie niskie, jeśli jesteś zdrowa i nie masz innych czynników ryzyka. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem i jeśli masz również problemy zdrowotne, takie jak:

  • choroby serca

  • Otyłość

  • Złamana kość

  • Choroba nerek

  • Zaburzenia, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepów krwi

Jeśli zastanawiasz się nad rozpoczęciem terapii hormonalnej, przed jej rozpoczęciem poproś lekarza o rozważenie ryzyka i korzyści.

Po menopauzie szanse na wystąpienie DVT lub PE u kobiet są mniejsze niż u mężczyzn.

Niektóre badania sugerują, że kobiety transseksualne, które są poddawane terapii hormonalnej, zwłaszcza estrogenowej, mogą być bardziej narażone na wystąpienie DVT i PE. Jedno z badań łączy specyficzny rodzaj estrogenu produkowanego w laboratorium, zwanego etynyloestradiolem, z wyższym ryzykiem wystąpienia DVT i PE w porównaniu z innymi formami estrogenu. Badacze łączą również laboratoryjnie wyprodukowany hormon progestyny z wyższym ryzykiem.

Czy DVT staje się częstsze wraz z wiekiem?

Tak. Zakrzepów żył głębokich można nabawić się w każdym wieku, ale najczęściej dotykają one osób powyżej 40 roku życia. Po 40 roku życia ryzyko wystąpienia DVT i PE może się podwoić z każdą mijającą dekadą.

Dokładne przyczyny tego stanu rzeczy nie są jasne. Jedno z badań dotyczyło osób hospitalizowanych w wieku 60 lat i starszych. Naukowcy powiązali większe szanse na otrzymanie diagnozy DVT lub PE z:

  • Bycie kobietą

  • Otrzymywanie leków lub płynów przez małą rurkę w żyle zwaną cewnikiem

  • Posiadanie raka

  • Dłuższy pobyt w szpitalu

  • Pobyt w szpitalu latem i jesienią (w porównaniu z wiosną)

Czy rasa i pochodzenie etniczne odgrywają jakąś rolę?

W Stanach Zjednoczonych Afroamerykanie mają najwyższy wskaźnik zachorowań na DVT i PE. Czynniki genetyczne odgrywają rolę w tworzeniu naszego ryzyka DVT, a te czynniki wydają się być bardziej powszechne wśród Afroamerykanów, National Heart, Lung, and Blood Institute mówi.

Ogólnie rzecz biorąc, DVT i PE są mniej powszechne w Azji Amerykanów i wyspiarzy Pacyfiku.

Jedno badanie osób w Oklahoma County, OK, okazało się, że wskaźnik nowych przypadków DVT i PE różni się w zależności od rasy i pochodzenia etnicznego. Wskaźnik był najwyższy dla non-Hispanic Blacks, a następnie non-Hispanic Whites, Native Americans, Hispanics, a najniższy dla Asian Americans i Pacific Islanders.

Trombolityki na zakrzepicę żył głębokich

0

Terapia trombolityczna jest skutecznym sposobem leczenia zakrzepicy żył głębokich. Dowiedz się, jak działają leki trombolityczne na DVT.

DVT występuje, gdy skrzep krwi tworzy się w jednej z żył nogi. Jest to stosunkowo częste zjawisko; do 5% wszystkich ludzi będzie miało DVT w pewnym momencie swojego życia. Skrzep ten może się rozbić i przenieść do płuc, co może prowadzić do zatoru płucnego. Może również trwale uszkodzić żyłę nogi, co może prowadzić do zespołu pozakrzepowego (PTS), stanu, który może powodować ból nogi, obrzęk, pigmentację skóry i owrzodzenia nogi. U około połowy osób z DVT rozwija się zespół pozakrzepowy, nawet w przypadku leczenia. Dlatego tak ważne jest, aby jak najszybciej zdiagnozować DVT i podjąć odpowiednie działania.

Co to jest terapia trombolityczna w przypadku DVT?

Terapia trombolityczna polega na stosowaniu określonych leków w celu rozbicia skrzepu krwi. Terapia trombolityczna może być przeprowadzona na dwa sposoby:

  • Przez kroplówkę (tzw. tromboliza ogólnoustrojowa)

  • Przez cewnik prowadzony do miejsca zakrzepu (tzw. tromboliza kierowana przez cewnik)

  • Tromboliza ogólnoustrojowa jest zwykle zarezerwowana dla stanów bezpośredniego zagrożenia życia, takich jak zawał serca, udar mózgu lub zatorowość płucna.

    Tromboliza kierowana przez cewnik jest zazwyczaj wykonywana w pracowni katechizacji lub w gabinecie radiologicznym. Zespół lekarzy i pielęgniarek skieruje cewnik z lekami bezpośrednio do skrzepu. Oto, czego należy się spodziewać:

    • Podane zostaną leki uspokajające, a miejsce zabiegu zostanie znieczulone.

    • Chirurg naczyniowy wprowadzi cewnik do żyły, zwykle w pachwinie, na szyi lub za kolanem.

    • Lekarstwo jest dostarczane przez rurkę i do skrzepu.

    • W razie potrzeby przez cewnik wprowadzana jest mała maszyna do rozbijania skrzepu.

    • Jeśli chirurg znajdzie inne wąskie miejsca w żyle, może wykonać angioplastykę, czyli zabieg mający na celu poszerzenie żyły po rozpuszczeniu skrzepu krwi. Polega to na wprowadzeniu małego urządzenia z nadmuchiwanym balonem do miejsca, w którym żyła się zwęża. Balonik jest następnie nadmuchiwany i opróżniany kilka razy przed jego usunięciem. Jeśli istnieje poważne zwężenie, chirurg może wstawić stały stent C małą siatkową rurkę C zamiast.

    • Cewnik zostaje usunięty, a nakłucie zamknięte.

    Twoje ciśnienie krwi będzie sprawdzane co 15 minut po zabiegu przez co najmniej 2 godziny, następnie co pół godziny przez 6 godzin i co godzinę przez kolejne 16 godzin. Jest to niezbędne, aby zapobiec powikłaniom.

    Jakie leki są stosowane w terapii trombolitycznej?

    Istnieje kilka leków stosowanych w terapii trombolitycznej:

    • Alteplaza

    • Reteplaza

    • Tenecteplase

    Czy mogę skorzystać z terapii trombolitycznej?

    Standardowym sposobem leczenia DVT są leki przeciwzakrzepowe. Są to leki rozrzedzające krew, aby ograniczyć powstawanie kolejnych zakrzepów. Są one skuteczne w zapobieganiu zatorowi płucnemu, ale mogą nie rozpuścić dokładnie skrzepu krwi. To stawia cię na większe ryzyko rozwoju ZTP.

    Możesz otrzymać terapię trombolityczną, jeśli spełniasz następujące kryteria:

    • Masz DVT iliofemoralne, co oznacza, że znajduje się ono w żyle udowej. Ten typ DVT jest bardziej prawdopodobny do rozwinięcia się w zatorowość płucną.

    • Masz ciężką DVT powodującą obrzęk lub zagrażający życiu zakrzep proksymalny.

    • DVT znajduje się w górnej połowie ciała.

    • Objawy występują u Ciebie przez mniej niż 14 dni.

    • Jesteś w dobrym stanie zdrowia.

    Jeśli w Twoim szpitalu nie ma możliwości zastosowania terapii trombolitycznej kierowanej przez cewnik, lekarz może zdecydować o zastosowaniu systemowej terapii trombolitycznej, jeśli spełniasz wszystkie powyższe kryteria.

    Terapia trombolityczna prawdopodobnie nie jest odpowiednia dla Ciebie, jeśli masz lub miałeś któryś z poniższych przypadków:

    • Niedawny uraz głowy

    • Niedawny udar mózgu

    • Problemy z krwawieniem

    • Czynna choroba wrzodowa

    • Ciąża

    • Niedawny zabieg chirurgiczny

    • Stosowanie w przeszłości leków rozrzedzających krew, takich jak warfaryna (Coumadin)

    • Niekontrolowane, ciężkie wysokie ciśnienie krwi (powyżej 180/110)

    • Demencja

    Jak skuteczna jest terapia trombolityczna?

    Przegląd 19 badań z 2021 roku, w których wzięło udział ponad 1900 osób z DVT wykazał, że tromboliza jest skuteczniejsza w całkowitym rozpuszczaniu skrzepu niż standardowe leczenie przeciwzakrzepowe. Sześć badań, na przykład, śledziło ludzi przez co najmniej 6 miesięcy i odkryło, że mniej osób rozwinęło PTS, gdy byli leczeni trombolizą; 50% w porównaniu z 53% w grupie standardowego leczenia przeciwzakrzepowego.

    Jakie są powikłania terapii trombolitycznej?

    Podczas terapii trombolitycznej mogą wystąpić siniaki, krwawienie lub obrzęk. Zdarza się to w miejscach, gdzie rurka weszła do ciała w 1% do 3% przypadków. Kiedyś zdarzało się to częściej, dopóki lekarze nie zaczęli bardziej rygorystycznie dobierać pacjentów do terapii trombolitycznej. Może również wystąpić krwawienie w innym miejscu, np. w jelitach lub mózgu, ale jest to niezwykle rzadkie.

    Czego mogę się spodziewać po leczeniu terapią trombolityczną?

    Spędzisz jeden dzień na oddziale intensywnej terapii (ICU). Otrzymasz dodatkowe leki, aby upewnić się, że skrzep rozpuści się w ciągu około 12 godzin. Na nogę zostanie założona pończocha lub rękaw uciskowy. Po wypisie lekarz zazwyczaj zaleci przyjmowanie leku rozrzedzającego krew przez 3 do 6 miesięcy.

    Dlaczego terapia trombolityczna nie jest stosowana częściej?

    Terapia trombolityczna w DVT nie jest często stosowana z kilku powodów:

    • Podanie leków dożylnych zajmuje dużo czasu. Może to trwać nawet do 48 godzin, jeśli skrzep jest spowodowany DVT.

    • Niesie ze sobą większe ryzyko krwawienia niż inne terapie, np. antykoagulacja.

    Istnieją nowsze technologie, które mogą działać równie dobrze jak terapia trombolityczna w przypadku DVT, ale są szybsze i niosą mniejsze ryzyko powikłań. Główną z nich jest przyspieszona ultradźwiękowo tromboliza, gdzie ultradźwięki o niskiej intensywności są dostarczane do obszaru skrzepu krwi w tym samym czasie, co leki rozpuszczające skrzep. Badania wykazały, że ma ona mniej powikłań, zmniejsza dawki leków i ma krótszy czas wlewu niż tradycyjna terapia kierowana cewnikiem.

    Zakrzepica czy zatorowość: Co należy wiedzieć

    0

    Zakrzepica i zator to zarówno skrzepy krwi, ale różnią się sposobem i miejscem powstawania. Oto co powinieneś wiedzieć o tych niebezpiecznych stanach.

    Co to jest zakrzepica?

    Zakrzepica występuje, gdy skrzep krwi (thrombus) tworzy się lokalnie w naczyniu krwionośnym i spowalnia lub blokuje przepływ krwi. Istnieją dwa rodzaje zakrzepicy:

    Zakrzepica żylna występuje wtedy, gdy skrzep krwi blokuje żyłę. Żyły przenoszą krew z organizmu z powrotem do serca. Zakrzepica żył głębokich (DVT) jest najczęstszym typem. Zazwyczaj tworzy się w żyłach głębokich dolnej części nogi. Może jednak powstać również w żyłach uda, miednicy lub ramienia.

    Zakrzepica tętnicza występuje wtedy, gdy skrzep krwi blokuje tętnicę. Tętnice przenoszą bogatą w tlen krew z serca do reszty ciała.

    Zakrzepica tętnic występuje, gdy złogi tłuszczu i wapnia (płytka nazębna) gromadzą się na ścianach tętnic doprowadzających krew do serca. Gdy te złogi pogrubiają ściany tętnic, nazywa się to miażdżycą. Zgrubienie to spowalnia lub blokuje przepływ krwi i powoduje wzrost ciśnienia krwi. Jeśli blaszka miażdżycowa pęknie, może powstać skrzep krwi, który spowoduje atak serca. Jeśli zablokuje tętnice doprowadzające krew do mózgu, może spowodować udar.

    Co to jest zator?

    Zator to każda obca substancja, która przemieszcza się w krwiobiegu, aż do momentu zablokowania naczynia krwionośnego. Zator często powstaje, gdy skrzeplina lub jej fragment odrywa się od miejsca, w którym powstała i przemieszcza się do innego obszaru ciała.

    Zator jest stanem zagrożenia życia i może powodować poważne komplikacje, takie jak udar mózgu (skrzep w mózgu) i zator płucny (skrzep lub blokada w płucach).

    Istnieje wiele rodzajów zakrzepicy i zatorowości. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE) to termin zbiorczy, którego lekarze używają w odniesieniu do zakrzepów krwi, które zaczynają się w żyłach, takich jak DVT. Najpoważniejszym powikłaniem tych zakrzepów jest zatorowość płucna (PE). Jest to sytuacja, w której skrzep przemieszcza się przez krwiobieg do płuc, gdzie może spowodować trwałe uszkodzenie.

    DVT może przydarzyć się każdemu w każdym wieku. Ale zazwyczaj można im zapobiegać i leczyć, jeśli zostaną wcześnie wykryte. Może to również zapobiec powstaniu PE.

    Kto jest narażony na zakrzepicę i zatorowość?

    Zakrzepy krwi, takie jak DVT i PE, dotykają aż 900 000 osób rocznie w Stanach Zjednoczonych.

    Czynniki ryzyka zakrzepicy i zatorowości obejmują:

    • Historia rodzinna zakrzepów krwi

    • Stosowanie kontroli urodzeń, zwłaszcza metod wykorzystujących estrogen

    • Ciąża

    • Uszkodzenie żyły, np. w wyniku operacji lub innego urazu

    • Brak ruchu przez dłuższy czas, np. po operacji lub podczas długiej podróży samolotem lub samochodem

    • Genetyczne zaburzenia krzepnięcia krwi

    • Centralny cewnik żylny

    • Starszy wiek, zwykle powyżej 60 lat

    • Palenie tytoniu

    • Otyłość

    • Warunki zdrowotne, takie jak rak, choroby serca, choroby płuc lub choroba Crohna

    Jakie są objawy zakrzepicy i zatorowości?

    Objawy są różne dla każdej osoby i zależą od tego, gdzie znajduje się skrzep i jak duży jest. Może się zdarzyć, że nie będziesz miał objawów. W rzeczywistości zdarza się to w około połowie przypadków.

    Do typowych objawów DVT należą:

    • Ból

    • Obrzęk

    • Zaczerwienienie w okolicy

    • Tkliwość w dotyku

    Jeśli to zauważysz, natychmiast powiedz o tym lekarzowi.

    Objawy zakrzepicy tętnic mogą obejmować:

    • Osłabienie lub drętwienie po jednej stronie ciała

    • Nagła zmiana stanu psychicznego

    • Ból w klatce piersiowej

    • Widoczna zmiana koloru skóry

    • Chłodna w dotyku skóra w dotkniętym obszarze

    W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy zadzwonić pod numer 911 i uzyskać natychmiastową pomoc medyczną.

    Jeśli masz PE, objawy mogą obejmować:

    • Trudności w oddychaniu

    • Szybkie i nieregularne bicie serca

    • Ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, który nasila się przy głębokim wdechu lub kaszlu

    • Wykrztuszanie krwi

    • Bardzo niskie ciśnienie krwi

    • Światłowstręt lub omdlenie

    Zatorowość płucna stanowi zagrożenie dla życia. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.

    Jak rozpoznać zakrzepicę lub zatorowość?

    Jeśli lekarz podejrzewa zakrzepicę, najpierw przeprowadzi szczegółowe badanie przedmiotowe i wywiad. Lekarz wykona również badania obrazowe, które pomogą zlokalizować zakrzep, takie jak:

    • Zdjęcie rentgenowskie

    • Ultrasound

    • MRI

    Lekarz może również zastosować badania krwi:

    • Morfologia krwi: Analizuje skład Twojej krwi, w tym płytki krwi biorące udział w krzepnięciu.

    • Test D-troponiny: Poszukiwanie białka zwanego D-troponiną, które pojawia się we krwi, gdy serce zostało uszkodzone, np. w przypadku ataku serca.

    • Test D-dimerów: Mierzy poziom białka we krwi zwanego D-dimerem. Wysoki poziom D-dimeru może oznaczać, że pacjent ma problemy z krzepnięciem krwi.

    Badania te mogą pomóc lekarzowi określić, gdzie znajduje się skrzep i co mogło go spowodować. Pomoże to w opracowaniu odpowiedniego planu leczenia.

    Zatorowość płucna jest trudna do zdiagnozowania, zwłaszcza jeśli cierpisz na choroby serca lub płuc. Testy diagnostyczne są podobne do zakrzepicy. Dodatkowe testy mogą obejmować:

    • RTG klatki piersiowej

    • Angiografia płucna TK

    • Skanowanie wentylacji-perfuzji

    • Angiogram płucny

    Jakie są możliwości leczenia?

    Wiele różnych rzeczy będzie miało wpływ na plan leczenia. Lekarz zwróci uwagę na:

    • Twój wiek

    • Ogólny stan zdrowia

    • Historia choroby

    • Jak bardzo jest Pan/Pani chory/a

    • Twoja tolerancja na niektóre leki, zabiegi lub terapie

    • Jeśli oczekuje się, że stan pacjenta ulegnie pogorszeniu

    Opcje leczenia zakrzepicy i zatorowości mogą obejmować:

    • Leki rozrzedzające krew (antykoagulanty)

    • Cienkie rurki (cewniki) do poszerzenia uszkodzonych naczyń

    • Rurka z siatki drucianej (stent), która utrzymuje naczynie krwionośne w pozycji otwartej i zapobiega jego zamknięciu

    • Środki rozpuszczające skrzepy (trombolityki)

    • Chirurgia (trombektomia) w celu usunięcia skrzepu

    • Filtry do żyły głównej dolnej. Są to małe kawałki siatki umieszczane chirurgicznie nad skrzepem, aby zapobiec jego rozprzestrzenianiu się do serca lub płuc.

    Jeśli zator spowodowany jest przez pęcherzyk powietrza, lekarz może zalecić zastosowanie komory hiperbarycznej. Jest to przezroczysta obudowa o długości pozwalającej na położenie się. Ciśnienie powietrza wewnątrz komory jest wyższe niż normalne ciśnienie powietrza na zewnątrz. Pomaga to w zmniejszeniu pęcherzyka powietrza wewnątrz ciała.

    Możliwe komplikacje związane z zakrzepami krwi

    Powikłania mogą obejmować:

    • Zatorowość płucna. Większy skrzep lub wiele skrzepów może zwiększyć ryzyko zgonu.

    • Zespół pofleksyjny. Występuje wtedy, gdy skrzep uszkadza żyłę i zmniejsza ogólny przepływ krwi do danego obszaru. Może to powodować ból nóg, obrzęk i przebarwienia.

    • Ryzyko krwawienia związane z lekami rozrzedzającymi krew, takimi jak warfaryna i heparyna

    • Udar mózgu

    • Zawał serca

    Jakie są prognozy w przypadku zakrzepów krwi?

    Jeśli masz zakrzepicę, taką jak DVT, rokowania są dobre. Objawy zwykle ustępują z czasem dzięki odpowiedniemu leczeniu, jak leki i zmiana stylu życia. Rozpuszczenie skrzepu może trwać od 3 do 6 miesięcy.

    W przypadku zatorów, takich jak PE, to, jak dobrze wyzdrowiejesz, zależy od kilku rzeczy, takich jak:

    • Co spowodowało zator

    • Wielkość skrzepu

    • Czy skrzep krwi rozpuszcza się w czasie

    Około 33% osób z DVT lub PE ma kolejny zakrzep w ciągu 10 lat. Nieleczona lub poważna DVT lub PE zabija do 100 000 osób rocznie w USA. 25% osób z PE umiera nagle, bez żadnych objawów.

    Rzeczy, które możesz zrobić, aby zapobiec zakrzepom krwi

    Trudno jest wykryć skrzep krwi w organizmie zanim się utworzy. Jednak można im zapobiegać. Kluczem do zapobieżenia przekształceniu się skrzepu w śmiertelny zator jest zmiana stylu życia.

    Należy:

    • Pozostać aktywnym dzięki regularnym ćwiczeniom

    • Utrzymuj zdrową wagę

    • Stosuj zrównoważoną dietę

    • Rzucić palenie

    Jeśli masz DVT, ważne jest, aby ściśle przestrzegać planu leczenia, aby nie dopuścić do rozwoju PE. Jeśli zauważysz oznaki i objawy zatoru, natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub udaj się do najbliższego szpitala po pomoc medyczną.

    Kiedy DVT powraca

    0

    Nawracająca DVT to sytuacja, w której zakrzepica żył głębokich występuje u Ciebie więcej niż raz. Poznaj objawy nawrotu DVT i dowiedz się, co robić, jeśli Ci się to przydarzy.

    Nawrót DVT może spowodować poważne problemy zdrowotne, a nawet śmierć. Jeśli w przeszłości zdarzały Ci się zakrzepy krwi, upewnij się, że Twój lekarz o tym wie. Zapytaj o sposoby zapobiegania lub leczenia nawracającej DVT.

    Kto jest narażony na nawracającą DVT?

    Każdy może w pewnym momencie swojego życia nabawić się zakrzepu krwi w żyłach głębokich. U około 2% do 5% osób tak się dzieje. W przypadku wystąpienia DVT, prawdopodobieństwo ponownego zachorowania jest znacznie większe. Około 3 na 10 osób dostaje drugiego zakrzepu w ciągu dekady od pierwszego. Ale ryzyko maleje wraz z upływem czasu. Największe prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego zakrzepu występuje w pierwszych miesiącach lub latach po pierwszym zakrzepie.

    Podczas gdy niektórzy ludzie dostają niesprowokowanych zakrzepów krwi, co oznacza, że nie ma jasnej przyczyny, większość ludzi ma znany czynnik ryzyka za DVT.

    Niektóre z najczęstszych czynników ryzyka dla sprowokowanego DVT to:

    • poważne zabiegi chirurgiczne, zwłaszcza w obrębie biodra, miednicy lub kolana

    • Poważne uszkodzenie żył w wyniku wypadku lub złamania kości

    • Odosobnienie, paraliż lub niemożność chodzenia

    • Palenie tytoniu

    • Wiek powyżej 65 lat

    • BMI (wskaźnik masy ciała) 30 lub wyższy

    • Niewydolność serca lub problemy z nerkami

    • Żylaki

    • Krew typu A

    Inne czynniki zwiększające szanse na nawrót DVT to:

    Wcześniejsze zakrzepy. Szanse na wystąpienie DVT wzrastają, jeśli miałeś już jeden lub więcej zakrzepów krwi. Nawrót DVT może nastąpić w tej samej lub przeciwnej nodze.

    Genetyka. Około 20% do 40% osób, które mają DVT bez innych wyraźnych czynników ryzyka, ma trombofilię. Oznacza to, że są one predysponowane do zakrzepów krwi. Trombofilia może być dziedziczona, ale może też powstać z innych przyczyn.

    Trombofilia nabyta. W późniejszym okresie życia mogą wystąpić pewne rodzaje trombofilii, które zwiększają ryzyko zakrzepów krwi.

    Rak lub leczenie raka. U około 15% osób z aktywnym rakiem występuje DVT. Nie jest jasne dlaczego. Naukowcy uważają, że choroba może wpływać na układ odpornościowy w sposób, który wyzwala zakrzepy krwi.

    Szanse na wystąpienie DVT wydają się być największe u osób z nowotworami mózgu, trzustki, żołądka, jajników, płuc, nerek lub okrężnicy. Ale to może się zdarzyć u osób z innymi nowotworami, zbyt.

    Jeśli masz aktywnego raka, następujące czynniki mogą jeszcze bardziej zwiększyć szanse na zakrzepy krwi:

    • Niektóre rodzaje chemioterapii

    • Chirurgia w celu usunięcia raka

    • Umieszczenie cewnika w dużej żyle

    • Posiadanie innych czynników ryzyka DVT oprócz raka

    Wyższy poziom estrogenów. DVT wydaje się być bardziej powszechne u mężczyzn. Jednak u kobiet hormon estrogen może zwiększać poziom białek w organizmie, zwanych czynnikami krzepnięcia, które pomagają w naturalnym tworzeniu się skrzepów krwi.

    Z tych powodów prawdopodobieństwo wystąpienia DVT wzrasta, jeśli jesteś:

    • W ciąży

    • Stosuje złożoną estrogenowo-progestagenową hormonalną kontrolę urodzeń

    • Stosowanie terapii hormonalnej z użyciem estrogenów

    Jeśli w przeszłości występowały u Ciebie zakrzepy krwi, powiedz o tym lekarzowi, gdy chcesz zajść w ciążę, gdy stosujesz hormonalną kontrolę urodzeń, taką jak pigułka lub plaster, lub gdy musisz stosować hormony związane z estrogenami z innego powodu. Lekarz poinformuje Cię, co jest dla Ciebie bezpieczne.

    Jakie są powikłania nawracającej DVT?

    Nawracająca DVT jest poważnym stanem zdrowia i może prowadzić do innych niebezpiecznych stanów. Należą do nich:

    Zatorowość płucna (PE). Jest to sytuacja, w której kawałek skrzepu krwi odrywa się i przemieszcza do płuc. Lekarz może szybko wyleczyć mały skrzep. Jednak duży skrzep może zablokować dopływ krwi do płuc, co może być śmiertelne.

    Zadzwoń pod numer 911 lub uzyskaj pomoc medyczną od razu, jeśli masz takie objawy jak:

    • Duszność

    • Gwałtowne bicie serca

    • Ból w klatce piersiowej podczas oddychania

    • Odkrztuszanie krwi

    • Pocenie się lub omdlenie

    Przewlekła niewydolność żylna (CVI). DVT może uszkodzić żyły, tak że nie działają one zbyt dobrze. Zwykle dzieje się to w nodze. Krew może gromadzić się w żyłach zamiast płynąć z powrotem do serca. Zazwyczaj nie jest to poważny problem zdrowotny, ale CVI może być niewygodne.

    Nieleczona może spowodować:

    • Ból i obrzęk

    • Skurcze lub uczucie napięcia w nogach

    • Bóle nóg

    • Zmiany w kolorze skóry

    • zniekształcone, duże żyły (żylaki)

    Zespół pozakrzepowy (PTS). Ten długotrwały problem występuje u około 20% do 50% osób z DVT. Szanse są większe, jeśli masz nawracające zakrzepy krwi, jesteś starszy i masz większą masę ciała.

    PTS może wyglądać jak CVI lub nawracająca DVT. Twój lekarz może pomóc Ci odróżnić je od siebie. Powiadom go o wszelkich nowych lub pogarszających się objawach, zwłaszcza jeśli ból nogi jest tak silny, że nie możesz chodzić ani pracować. Możesz również mieć:

    • Zaczerwienienie

    • Zgrubienie skóry

    • Ból i obrzęk

    • Owrzodzenia nóg, które się nie goją

    Jak zapobiegać lub leczyć nawracającą DVT?

    Zanim lekarz określi najlepszy sposób leczenia DVT, weźmie pod uwagę kilka czynników, w tym przyczynę wystąpienia DVT. Lekarz zapyta o przebyte niedawno operacje, długotrwały odpoczynek w łóżku oraz o występowanie zakrzepów w rodzinie. Po określeniu przyczyny – lub jeśli nie znajdą jasnej przyczyny – Twój plan leczenia może obejmować:

    Leki rozrzedzające krew. Nazywane również antykoagulantami, są głównym sposobem leczenia DVT. Leki rozrzedzające krew pomagają zapobiec tworzeniu się skrzepu krwi, jego wzrostowi lub przemieszczaniu się w inne miejsce w organizmie. Leki te można przyjmować doustnie, przez żyłę w ramieniu lub pod skórę.

    Przyjmowanie leków rozrzedzających krew może być konieczne tylko w określonych sytuacjach lub przez długi czas, takich jak:

    • Przed operacjami lub podczas pobytu w szpitalu

    • 3-2 miesiące po wystąpieniu skrzepu krwi

    • Bezterminowo, jeśli masz aktywną chorobę nowotworową lub utrzymujące się czynniki ryzyka DVT

    Podczas stosowania antykoagulacji może dojść do nawrotu DVT, ale szanse na to znacznie maleją. Niektóre badania wykazują, że u około 2% do 5,5% osób z DVT lub PE dochodzi do nawrotu w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia.

    Zapytaj swojego lekarza o ryzyko i skutki uboczne. Najczęstszym skutkiem ubocznym stosowania leków przeciwzakrzepowych jest zwiększone ryzyko krwawienia. Jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew, poinformuj o tym swojego dentystę lub chirurga przed jakimikolwiek zabiegami.

    Pończochy uciskowe. Są to obcisłe skarpety, które sięgają do kolana lub pachwiny. Zwiększają one przepływ krwi z kończyn dolnych z powrotem do serca. Mogą one zmniejszyć szanse na powstanie nowych zakrzepów krwi oraz złagodzić ból i opuchliznę spowodowane takimi stanami jak zespół pozakrzepowy.

    Inne metody leczenia. Jeśli DVT jest poważna lub nie możesz przyjmować leków rozrzedzających krew, możesz potrzebować innego lub dodatkowego leczenia. Inne opcje mogą obejmować:

    • Terapia lekami rozbijającymi skrzepy krwi (terapia trombolityczna)

    • Bezoperacyjne leczenie w celu usunięcia skrzepów krwi (trombektomia mechaniczna)

    • Chirurgiczne implanty w żyłach zapobiegające powstawaniu zakrzepów (filtry do żyły głównej)

    Profilaktyczne zmiany stylu życia. Porozmawiaj z lekarzem o innych sposobach zapobiegania nawrotom DVT. Niektóre strategie, które mogą zasugerować, obejmują:

    • Spaceruj co około godzinę podczas długich podróży samochodem lub samolotem

    • Jak najszybciej poruszać się po operacji lub chorobie

    • Noś skarpety kompresyjne w domu lub podczas rekonwalescencji po operacji

    • Utrzymanie zdrowej wagi

    • Jeśli palisz, rzuć palenie

    Kiedy należy zadzwonić do lekarza

    Jeśli masz kolejny zakrzep krwi, będziesz potrzebował szybkiego leczenia. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz którykolwiek z poniższych objawów nawrotu DVT:

    • Obrzęk jednej nogi lub ręki

    • Ból lub skurcz, coś jak koń charley lub naciągnięty mięsień

    • Czerwony lub niebieski odcień skóry

    • Ciepłe lub tkliwe miejsce na nodze lub ramieniu

    Lekarz prowadzący może skierować pacjenta do specjalisty zajmującego się leczeniem zakrzepów krwi w celu zapewnienia stałej opieki. Możesz również uzyskać więcej informacji i dodatkowe wsparcie poprzez krajowe grupy takie jak:

    • Krajowy Związek ds.

    • Forum Antykoagulacji

    • Amerykańskie Towarzystwo Hematologiczne

    • Towarzystwo Chirurgii Naczyniowej