Strona główna Blog Strona 2491

Diagnoza zatorowości płucnej: Jak lekarze diagnozują zatorowość płucną?

0

Skąd wiadomo, że masz zatorowość płucną (PE)? Lekarz zapozna się z objawami i prawdopodobnie zleci szereg badań. Dowiedz się od lekarza, na czym polegają te badania i co wykazują.

Lekarz prawdopodobnie rozpocznie od badania fizykalnego. Przyjrzy się dokładnie Pani nogom, aby sprawdzić, czy są spuchnięte, tkliwe, przebarwione lub ciepłe. Są to oznaki, że może Pani mieć zakrzep głęboko w jednej z żył.

Następnie lekarz może zlecić szereg badań, takich jak prześwietlenie klatki piersiowej lub badanie ultrasonograficzne. Może również wykonać badania krwi. Mogą one mierzyć ilość tlenu i dwutlenku węgla we krwi. Mogą one również pomóc lekarzowi w wykryciu substancji zwanej dimerem D. Jest to mały fragment białka, który jest obecny we krwi po rozbiciu skrzepu przez organizm.

Inne badania, które może zlecić lekarz to:

  • tomografię komputerową płuc (CTPA). Jest to specjalny rodzaj badania rentgenowskiego. Jest to również główne badanie, które lekarze stosują, aby sprawdzić, czy masz PE. Lekarz wstrzyknie do Pani/Pana żył barwnik (kontrast). Na zdjęciu rentgenowskim będzie mógł zobaczyć naczynia krwionośne w płucach.

  • Skan wentylacji/perfuzji (V/Q). Badanie to jest stosowane w przypadku, gdy CTPA nie jest dostępne lub nie pasuje do pacjenta. Wykorzystuje ono materiał radioaktywny, aby pokazać, w których częściach płuc następuje przepływ powietrza (wentylacja) i krwi (perfuzja). Jeśli przepływ krwi w pewnym obszarze jest słaby, ale przepływ powietrza jest normalny, może to oznaczać obecność skrzepu.

  • Angiografia płucna z użyciem cewnika. Jest to najdokładniejsze badanie pozwalające wykryć zatorowość płucną. Można ją zastosować, jeśli inne badania nie dały jednoznacznych wyników. Specjalista wprowadza długą, cienką rurkę (cewnik) do dużej żyły w pachwinie i do tętnic w płucach. Następnie wstrzykuje przez cewnik barwnik. Obraz naczyń krwionośnych wewnątrz płuc pojawi się na zdjęciu rentgenowskim.

  • MRI. Może być dobrym rozwiązaniem, jeśli pacjentka jest w ciąży lub lekarz obawia się, że inne badania z użyciem kontrastu mogą być dla niej szkodliwe.

  • Echokardiogram. Jest to badanie ultrasonograficzne serca. Nie może ono wykryć zatoru, ale może wykazać, czy w wyniku zatoru doszło do obciążenia serca.

Zatorowość płucna: Powrót do zdrowia, leczenie i zmiany w życiu

0

Skrzep, który przemieszcza się do płuc jest poważnym stanem. Może mieć fizyczne i emocjonalne skutki. Mogą być potrzebne leki i ewentualne zmiany w życiu.

Po wystąpieniu jednej z nich, szanse na wystąpienie kolejnej rosną. Ale możesz zrobić kilka rzeczy, aby utrzymać przepływ krwi i zapobiec przyszłym zakrzepom. Należy również obserwować nogi w poszukiwaniu oznak nowego skrzepu krwi. Jeśli zauważysz któryś z nich, natychmiast zadzwoń do lekarza:

  • Obrzęk

  • Ból

  • Tkliwość

  • Cieplejsza niż zwykle lub czerwona skóra

Dieta i leki

Leki zwane antykoagulantami to pierwsze narzędzia, po które sięgają lekarze w przypadku zatoru płucnego. Są one znane jako leki rozrzedzające krew, ponieważ utrudniają jej krzepnięcie. Nie rozbijają one skrzepu, ale zapobiegają jego powiększaniu się w miarę jak organizm go rozpuszcza.

Podczas przyjmowania leków rozrzedzających krew może być konieczna zmiana sposobu odżywiania i picia. Na przykład, pokarmy bogate w witaminę K, która pomaga organizmowi tworzyć skrzepy krwi, mogą zmienić sposób działania leków rozrzedzających krew. Oznacza to, że należy spróbować jeść taką samą ilość zielonych warzyw liściastych, ryb, wątróbki i niektórych rodzajów olejów roślinnych, jak dotychczas. Nie należy zmieniać ilości tych produktów.

Zapytaj swojego lekarza, czy możesz pić alkohol podczas przyjmowania leków rozrzedzających krew.

Należy również porozmawiać z lekarzem o wszelkich innych lekach wydawanych na receptę lub bez recepty, które przyjmujesz. Niektóre z nich mogą wpływać na działanie leków rozrzedzających krew: Należą do nich:

  • Aspiryna

  • Leki na przeziębienie

  • Leki przeciwbólowe

  • Leki nasenne

  • Antybiotyki

Możesz spodziewać się, że będziesz przyjmować leki rozrzedzające krew przez co najmniej 3 miesiące, a być może znacznie dłużej. Niektóre osoby muszą je przyjmować przez całe życie.

Ćwiczenia

Większość ludzi może chodzić i wykonywać lekkie prace domowe zaraz po zatorowości płucnej, ale możesz łatwo się zmęczyć lub czuć brak tchu.

Twój lekarz prawdopodobnie da Ci konkretne ćwiczenia do wykonania przez kilka tygodni lub miesięcy, aby pomóc zwiększyć swoją siłę i oddychanie. Stosuj się do tych zaleceń, ale nie forsuj się, zwłaszcza jeśli coś cię boli lub zauważysz obrzęk.

Pończochy uciskowe

Zatorowość płucna najczęściej zaczyna się w nogach, w jednej z żył doprowadzających krew do serca i płuc. Zapewnienie swobodnego przepływu krwi może pomóc w zapobieganiu kolejnym zakrzepom.

Jednym ze sposobów jest stosowanie specjalnych skarpetek zwanych pończochami uciskowymi. Skarpety te stają się coraz ciaśniejsze w kierunku kostki, co pomaga mięśniom nóg przemieszczać krew w górę nogi. Lekarz wystawi Ci receptę na pończochy uciskowe, w której określi, jak duży nacisk należy zastosować.

Zdrowie psychiczne

Tego rodzaju poważne, bolesne doświadczenie może wywołać uczucie smutku lub strachu, zwłaszcza jeśli powrót do zdrowia nakłada nowe ograniczenia na to, co możesz robić. Jeśli czujesz się niespokojny lub przygnębiony, porozmawiaj z lekarzem o skierowaniu do doradcy lub grupy wsparcia w Twojej okolicy.

Zatorowość płucna (skrzep krwi w płucach) przyczyny i czynniki ryzyka

0

Zatorowość płucna (PE) występuje wtedy, gdy skrzep krwi znajdzie się w tętnicy w płucach. Blokada ta może spowodować poważne problemy, takie jak uszkodzenie płuc, niski poziom tlenu, a nawet śmierć.

Gdy w jednej z tętnic biegnących od serca do płuc znajdzie się skrzep krwi, nazywa się to zatorowością płucną (PE). Skrzep blokuje normalny przepływ krwi.

Blokada ta może powodować poważne problemy, takie jak uszkodzenie płuc i niski poziom tlenu we krwi. Brak tlenu może zaszkodzić także innym narządom w organizmie. Jeśli skrzep jest duży lub tętnica jest zatkana przez wiele mniejszych skrzepów, zatorowość płucna może być śmiertelna.

Zatory płucne zazwyczaj dostają się do płuc z głębokiej żyły w nogach. Lekarze nazywają to zakrzepicą żył głębokich (DVT). Zakrzepy te powstają, gdy krew nie może swobodnie przepływać przez nogi, ponieważ ciało pozostaje w bezruchu przez dłuższy czas, np. podczas długiego lotu lub jazdy samochodem. Może się to również zdarzyć w przypadku odpoczynku w łóżku po operacji lub chorobie.

Co jeszcze może zwiększyć szanse na wystąpienie PE?

Czynniki ryzyka są takie same jak w przypadku DVT. Lekarze określają je mianem triady Virchowsa. Są to:

  • Brak ruchu przez długi czas lub zmiany w normalnym przepływie krwi. Zdarza się to często, gdy pacjent przebywa w szpitalu lub jest w łóżku przez dłuższy czas. Może się to również zdarzyć podczas długiego lotu lub jazdy samochodem.

  • Krew, która jest bardziej skłonna do krzepnięcia. Lekarze nazywają to nadkrzepliwością. Może być ona spowodowana przez leki, takie jak tabletki antykoncepcyjne. Palenie tytoniu, rak, niedawno przebyta operacja lub ciąża również mogą stanowić zagrożenie.

  • Uszkodzenie ściany naczynia krwionośnego. Może do tego doprowadzić uraz podudzia.

W rzadkich przypadkach tętnica w płucu może zostać zablokowana przez coś innego niż skrzep, np. pęcherzyk powietrza lub część guza. Jeśli złamiesz dużą kość, tłuszcz ze szpiku kostnego może czasem przedostać się do krwi i spowodować blokadę.

Jak mogę zapobiegać zatorowi płucnemu?

Najlepszym sposobem zapobiegania zatorowi płucnemu jest powstrzymanie tworzenia się skrzepów krwi w żyłach. Może to być trudne, jeśli po operacji lub chorobie odpoczywałeś w łóżku lub właśnie odbyłeś długi lot.

Jeśli jesteś w grupie ryzyka, oto kilka rzeczy, które mogą pomóc w zmniejszeniu szans na powstanie tych niebezpiecznych zakrzepów:

Leki rozrzedzające krew

Lekarze nazywają je antykoagulantami. Utrzymują one krew przed tworzeniem się skrzepów. Lekarz może je przepisać podczas pobytu w szpitalu w związku z operacją. Może również zasugerować, abyś przyjmował je jeszcze przez jakiś czas po powrocie do domu.

Lekarz może również zalecić przyjmowanie leków rozrzedzających krew, jeśli pacjent był hospitalizowany po udarze lub ataku serca, lub jeśli wystąpiły u niego komplikacje związane z chorobą nowotworową.

Pończochy kompresyjne

Są to długie skarpety, które ściskają Twoje nogi. Dodatkowe ciśnienie pomaga krwi przemieszczać się przez żyły i mięśnie nóg. Lekarz może zalecić ich noszenie przez jakiś czas po operacji.

Ćwiczenia

Wstań z łóżka i przejdź się po długim pobycie w szpitalu lub po chorobie, która zatrzymała Cię w łóżku na zbyt długo. Dzięki temu krew w nogach będzie płynąć, więc nie będzie miała szansy się zbierać.

Rozciąganie podczas podróży

Jeśli jesteś w trakcie długiego lotu, staraj się chodzić co kilka godzin. Jeśli nie możesz wstać, zginaj kostki, przyciągając palce stóp do siebie.

Kolejnym ćwiczeniem, które możesz wykonać w pozycji siedzącej, jest rozciąganie:

  • Podciągnij jedną ręką nogę w kierunku klatki piersiowej.

  • Drugą ręką chwyć dolną część tej nogi.

  • Utrzymaj tę pozycję przez 15 sekund, a następnie spróbuj z drugą nogą.

  • Rób to do 10 razy na godzinę.

  • Jeśli jedziesz na długim dystansie, zatrzymuj się co godzinę i rozprostuj nogi.

    Pamiętaj również o piciu dodatkowych płynów, aby zachować odpowiednie nawodnienie.

    Zmiany w stylu życia

    Inne kroki, które możesz podjąć to:

    • Utrzymanie zdrowej wagi.

    • Jeśli planujesz przyjmować hormony, takie jak środki antykoncepcyjne lub terapia zastępcza, porozmawiaj z lekarzem o ryzyku wystąpienia zakrzepów krwi.

    • Jeśli masz inne problemy zdrowotne, takie jak cukrzyca lub niewydolność serca, przyjmuj leki, uważaj na to, co jesz i rozmawiaj z lekarzem o wszelkich zmianach.

    • Należy również porozmawiać z lekarzem, jeśli w przeszłości występowały u pacjenta choroby nerek lub niektóre choroby autoimmunologiczne, lub jeśli w rodzinie występowały zakrzepy krwi.

    • Jeśli palisz papierosy, rzuć je.

    W zagrażających życiu przypadkach zatorowości płucnej lekarz może zdecydować o podaniu leków zwanych trombolitykami w celu rozbicia skrzepu. Konieczne może być nawet jego usunięcie lub rozbicie za pomocą operacji, choć zdarza się to rzadko.

    Zatorowość płucna (PE) leczenie i operacja

    0

    Jak lekarze leczą zatorowość płucną, czyli zakrzep krwi w płucach? Poznaj niektóre z najczęstszych metod leczenia tego potencjalnie zagrażającego życiu stanu.

    Leki rozrzedzające krew

    Leki te, zwane również antykoagulantami, są najczęstszym sposobem leczenia zakrzepów krwi w płucach. Pełnią one dwie kluczowe role: Po pierwsze, powstrzymują skrzep przed powiększaniem się. Po drugie, powstrzymują powstawanie nowych zakrzepów.

    Nie rozpuszczają one skrzepów krwi. Twoje ciało zwykle robi to samo z czasem.

    Najczęściej przepisywane leki rozrzedzające krew to warfaryna (Coumadin, Jantoven) i heparyna. Warfaryna to tabletka, która może leczyć i zapobiegać zakrzepom. Otrzymujesz ją przez strzał lub IV. Istnieje wiele innych leków rozrzedzających krew w formie tabletek, a lekarz pomoże zdecydować, który środek będzie działał najlepiej w Twojej sytuacji. Otrzymuje się ją przez zastrzyk lub kroplówkę.

    Leczenie można rozpocząć już w szpitalu lub nawet na ostrym dyżurze i wypisać tego samego dnia. Długość pobytu i leczenia zależy od stanu zdrowia.

    Szeroko stosowane są również heparyny drobnocząsteczkowe. Można je samodzielnie wstrzykiwać w domu. Obejmują one:

    • Dalteparin (Fragmin)

    • Enoksaparyna (Lovenox)

    • Tinzaparyna (Innohep)

    Krwawienie wewnętrzne jest głównym skutkiem ubocznym stosowania leków rozrzedzających krew. Może się to zdarzyć, jeśli lek za bardzo rozrzedzi krew. Lekarz może przeprowadzać badania krwi, aby to kontrolować. Jednak nawet przy dawkach terapeutycznych krwawienie wewnętrzne pozostaje ryzykiem.

    W sytuacjach zagrażających życiu, lekarze mogą stosować tzw. leki trombolityczne. Szybko rozbijają one skrzepy, które powodują poważne objawy. Mogą one jednak prowadzić do nagłego krwawienia i są stosowane tylko po dokładnym rozważeniu.

    Embolektomia

    W starannie dobranych przypadkach, jest to kolejna metoda leczenia w nagłych przypadkach, którą może zastosować lekarz. Lekarz wprowadzi cienką, elastyczną rurkę do żyły w udzie lub ramieniu. Następnie zostanie ona poprowadzona do płuca, gdzie usunie skrzep lub zastosuje leki, które go rozpuszczą.

    Inne metody leczenia

    Jeśli nie możesz przyjmować leków rozrzedzających krew, lekarz może zastosować tę opcję w leczeniu zatorowości płucnej:

    Filtr do żyły głównej dolnej. Żyła główna dolna jest dużą żyłą, która przenosi krew z dolnej części ciała do serca. Lekarz może umieścić w niej filtr, który zatrzyma skrzepy, zanim dotrą do płuc. Nie powstrzymuje to skrzepów przed tworzeniem się, a jedynie przed dotarciem do płuc. Zabieg ten może być konieczny, gdy nie można zastosować leków rozrzedzających krew z powodu niedawno przebytej operacji, udaru mózgu spowodowanego krwawieniem lub znacznego krwawienia w innym obszarze ciała.

    Porady jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolejnej DVT

    0

    Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie DVT, będziesz chciał zapobiec wystąpieniu tej choroby w przyszłości. Poznaj kilka wskazówek, które zmniejszą ryzyko wystąpienia kolejnej zakrzepicy.

    Co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnej DVT?

    Każdy może mieć kolejny zakrzep krwi. Szanse na ponowne wystąpienie DVT zależą jednak od czynników ryzyka związanych z pierwszym zakrzepem. Czynniki te są zwykle podzielone na dziedziczne (lub genetyczne) czynniki ryzyka i czynniki ryzyka nabyte lub związane z okolicznościami życiowymi.

    Jeśli miałeś początkowy zakrzep krwi z powodu operacji lub urazu fizycznego, a lekarz uznał Twoje ryzyko za tymczasowe, najprawdopodobniej masz niską szansę na kolejny DVT.

    Jeśli jednak pierwszy zakrzep był zaskoczeniem, a Ty nie miałeś żadnych czynników ryzyka, ryzyko wystąpienia kolejnego DVT jest wyższe. Lekarze uważają, że w takiej sytuacji masz średnio 30% szans na wystąpienie kolejnego zakrzepu w ciągu 10 lat od pierwszego zakrzepu.

    Inne czynniki mogą sprawić, że będziesz bardziej narażony na ryzyko wystąpienia DVT w przyszłości. Należą do nich:

    • Trombofilia – stan, w którym krew może zbyt łatwo tworzyć skrzepy

    • Rak i leczenie raka

    • Ciąża, przez 6 tygodni po porodzie

    • Hospitalizacja lub odpoczynek w łóżku

    • Długie okresy odpoczynku (takie jak odpoczynek w łóżku lub długie podróże)

    • Starszy wiek

    • Stosowanie niektórych metod kontroli urodzeń (takich, które zawierają estrogeny)

    • Terapie hormonalne stosowane w przypadku menopauzy, raka piersi lub raka prostaty

    • Niewydolność serca

    • Zapalna choroba jelit

    • Niektóre problemy z nerkami

    • Otyłość

    • Jeśli masz rurkę lub cewnik w żyle głównej (może to być konieczne, jeśli otrzymujesz leki przez długi czas)

    • Żylaki

    Co możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolejnej DVT?

    W przypadku wystąpienia DVT, skrzep krwi może się oderwać i przemieścić przez ciało do płuc. Zatorowość płucna (PE) to skrzep w płucach, który zwykle powstaje w wyniku DVT. Może on wówczas zablokować przepływ krwi do płuc. Może to prowadzić do sytuacji zagrażającej życiu. Aby zapobiec sytuacji awaryjnej, możesz poznać kilka sposobów na obniżenie ryzyka wystąpienia kolejnego DVT.

    Wykonuj badania kontrolne. Regularne żyły nie są tak prawdopodobne, aby rozwinąć kolejną DVT. Ale jeśli masz żyły z pozostałościami skrzepów, możesz być w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia kolejnego DVT. Badanie ultrasonograficzne może dostarczyć lekarzowi informacji na temat szans na wystąpienie kolejnego DVT. Może on wykorzystać te informacje, aby przewidzieć możliwość wystąpienia kolejnego zakrzepu.

    Noś pończochy uciskowe. Twój lekarz może zasugerować Ci stosowanie pończoch uciskowych. Te specjalne skarpety mogą pomóc w zapobieganiu zakrzepom krwi. Wywierają one dodatkowy nacisk na nogi i stopy, aby ułatwić przepływ krwi. Pończochy uciskowe można dostać w różnych rozmiarach i o różnym stopniu kompresji. Zapytaj swojego lekarza o to, jaki rodzaj pończoch uciskowych jest dla Ciebie najlepszy.

    Pobudzaj krążenie podczas siedzenia. Jeśli pracujesz przy biurku, dużo podróżujesz lub ogólnie długo siedzisz, powinieneś spróbować pobudzić swoje krążenie. W ciągu dnia, powinieneś wstać i przejść się przez 5 minut tu i tam.

    Możesz również:

    • Stań z obiema stopami płasko na ziemi.

    • Unieś palce stóp do góry na 3 sekundy, trzymając pięty na ziemi.

    • Przełącz się tak, aby trzymać palce stóp na podłodze i podnieść pięty.

    • Wykonaj pięć serii na każdą godzinę siedzenia.

    Jeśli jesteś w sytuacji, w której nie możesz wstać, pomocny może być również skręt ciała. Podnieś stopy z podłogi i poruszaj nimi w kółko przez 15 sekund na każdą stronę. To proste ćwiczenie może poprawić krążenie.

    Pozostań aktywny. Świetnym sposobem na zapobieganie przyszłym DVT jest aktywność fizyczna. Regularne ćwiczenia mogą:

    • Poprawić krążenie

    • Poprawa pracy płuc

    • Wzmocnij swoje mięśnie

    • Utrzymanie prawidłowej wagi ciała

    Wszystkie te korzyści mogą pomóc kontrolować ryzyko wystąpienia kolejnego DVT. Jeśli chcesz rozpocząć trening, poproś lekarza o pomoc w znalezieniu najlepszego dla Ciebie programu.

    Postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarza obniży ryzyko wystąpienia kolejnego zakrzepu. Wiele osób, które podejmują kroki w celu prowadzenia zdrowszego życia, unikają w przyszłości zakrzepów krwi.

    Poruszaj się podczas podróży. Jeśli jesteś w trakcie lotu, pociągu lub jazdy samochodem przez długi czas, możesz mieć słabe krążenie. Kiedy wybierasz się na wycieczki, wstań i przejdź się przez kilka minut co godzinę. Często zmieniaj też pozycję siedzącą. Unikaj jednak siedzenia ze skrzyżowanymi nogami. Może to zaszkodzić przepływowi krwi.

    Możesz również zmniejszyć ryzyko słabego krążenia poprzez wybór odzieży. Podczas wycieczek noś luźne, wygodne ubrania.

    Rób przerwy. Zaplanuj czas w ciągu dnia pracy, aby wyjść na zewnątrz i poruszać się. Jeśli nie jest to możliwe, staraj się robić przerwy na rozciąganie. Poruszaj rękami, stopami i nogami, aby utrzymać zdrowe krążenie. Ustaw alarm, aby przypominać sobie o konieczności zrobienia przerwy.

    Rzuć palenie. Jeśli palisz, masz większe ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi. Palenie zmniejsza również przepływ krwi. Nigdy nie jest za późno, aby rzucić palenie. Zapytaj swojego lekarza o wskazówki dotyczące najlepszego sposobu rzucenia palenia.

    Pij wodę. Nawodnienie organizmu pomaga utrzymać przepływ krwi i drożność naczyń krwionośnych. Chociaż napoje gazowane, kawa, soki i inne napoje mają w sobie trochę wody, najlepiej trzymać się zwykłej wody, aby się nawodnić.

    Przygotuj się przed i po operacji. Jeśli masz zamiar poddać się operacji, lekarz może podać Ci leki zmniejszające ryzyko powstania zakrzepów krwi. Leki te pomogą zapobiec DVT nawet po operacji. Lekarz może również zalecić odstawienie niektórych leków przed operacją.

    Po dotarciu do szpitala, twój zespół medyczny może zasugerować, że nosisz nadmuchiwane buty. Mogą one ściskać Twoje mięśnie, aby pomóc w przepływie krwi. Po operacji, twój lekarz może również powiedzieć, aby wstać i chodzić co jakiś czas. Mogą również doradzić, abyś podniósł jedną z obu lub swoich stóp.

    Kontroluj czynniki ryzyka podczas ciąży. Jeśli jesteś w ciąży, lekarz może zalecić Ci leczenie lub leki, aby zapobiec DVT. Może to zrobić, jeśli masz określone czynniki ryzyka, takie jak:

    • trombofilia wrodzona, czyli stan zwiększający ryzyko powstania zakrzepów

    • Konieczność odpoczynku w łóżku

    • Silne rodzinne występowanie DVT

    Praca w domu – ryzyko zakrzepicy żył głębokich i jak sobie z nim radzić

    0

    Poznaj związek między zakrzepicą żył głębokich a pracą w domu. Dowiedz się, co sprawia, że jesteś w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia DVT i jak go uniknąć.

    1/10

    Zakrzepica żył głębokich (DVT) to stan, w którym w większych żyłach ud i łydek powstają skrzepy krwi. Czasami skrzepy te mogą się oderwać i przedostać się przez naczynia krwionośne do płuc. Tutaj mogą stać się śmiertelnymi zatorami płucnymi.

    Główną przyczyną jest brak wystarczającego krążenia w nogach, co zdarza się częściej, gdy spędzasz cały dzień pracując w domu.

    Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jakie są zagrożenia związane z DVT i co należy z nimi zrobić.

    Siedzenie w miejscu to największe ryzyko DVT podczas pracy w domu

    2/10

    Długie okresy bezczynności są jedną z najczęstszych przyczyn DVT. Jeśli pracujesz w domu, istnieje duża szansa, że siedzisz przy biurku lub na kanapie przez wiele godzin dzień po dniu. Nie potrzebujesz nawet dojazdu do pracy, żeby się poruszać?

    Zmniejsza to krążenie w nogach i znacznie zwiększa ryzyko rozwoju DVT.

    Rób szybkie przerwy w ruchu co godzinę

    3/10

    Doskonałym rozwiązaniem w przypadku konieczności siedzenia w miejscu przez cały dzień jest robienie szybkich przerw co godzinę.

    Wstań i przejdź się przez kilka minut lub rozprostuj nogi. Regularna aktywność pomoże poprawić krążenie.?

    Poruszaj palcami u nóg i kostkami podczas siedzenia

    4/10

    Siedząc i pracując, nie musisz być zupełnie nieruchomy. Utrzymuj palce u nóg i kostki w ruchu, wykonując drobne ruchy wahadłowe.

    To sprawi, że krew będzie pompować i utrzyma skrzepy z formowania.

    Inne czynniki wysokiego ryzyka wystąpienia DVT

    5/10

    Jesteś szczególnie narażony na ryzyko wystąpienia DVT, jeśli pracujesz w domu i należysz do innej kategorii wysokiego ryzyka wystąpienia DVT.

    Należą do nich:?

    • Otyłość?

    • Zaburzenia krzepnięcia krwi

    • Powyżej 60 roku życia

    • Niedawny zabieg chirurgiczny

    • Częste podróże na duże odległości

    Upewnij się, że jesz zdrowo

    6/10

    Dobra dieta pełna zdrowych produktów obniży ryzyko powstania zakrzepów krwi.

    Przykłady zdrowej diety obejmują:?

    • Unikanie tłuszczów nasyconych

    • Ograniczenie spożycia cukru

    • Ograniczenie spożycia sodu

    • Spożywanie dużej ilości owoców i warzyw

    Upewnij się, że jesteś nawodniony

    7/10

    Pij dużo wody, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia DVT. Na szczęście można to łatwo zrobić w domu.

    Możesz być tak pochłonięty pracą, że zapomnisz o robieniu przerw na wodę. Jeśli tak, ustaw w telefonie przypomnienia, aby zatrzymać się i napić wody.?

    Noś skarpety kompresyjne

    8/10

    Możesz nosić skarpety uciskowe jako prosty sposób na zmniejszenie ryzyka wystąpienia DVT.?

    Badanie wykazało, że noszenie skarpet kompresyjnych przez pacjentów w szpitalu zmniejszyło ich szanse na rozwój DVT z 27% do 13%.

    Ta metoda leczenia jest szczególnie wygodna, jeśli pracujesz w domu, nie musisz nawet nosić butów.

    Używaj SCD i IPC.

    9/10

    Inne metody kompresji, które mogą pomóc w zapobieganiu DVT, to stosowanie urządzeń do sekwencyjnej kompresji (SCD) i urządzeń do przerywanej kompresji pneumatycznej (IPC).

    Są to narzędzia, które nakłada się na nogi i wywiera nacisk w celu zwiększenia krążenia.

    Są one szczególnie zalecane, jeśli pracujesz w domu i należysz do innych kategorii wysokiego ryzyka wystąpienia DVT.

    Kiedy należy porozmawiać z lekarzem

    10/10

    Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy masz wysokie ryzyko wystąpienia DVT. Jeśli tak, kontynuuj rozmowę, aby zdecydować, jaki plan prewencji będzie najlepszy dla Twojego stylu życia.

    Najczęściej jednak najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, aby zapobiec DVT podczas pracy w domu, jest zachowanie aktywności i zdrowia.

    DVT i sport: Jakie jest powiązanie?

    0

    Sportowcy wiedzą, jak radzić sobie z rutynowymi urazami. DVT, czyli zakrzepy krwi, mogą czuć się i wyglądać jak zwykłe urazy sportowe, ale wymagają specjalnej opieki.

    DVT występuje, gdy skrzep krwi tworzy się w żyle głębokiej w dolnej części nogi, uda, miednicy lub ramienia. Ponieważ zakrzepy krwi są zwykle uważane za coś, co zdarza się starszym ludziom, jeśli jesteś aktywny i młody, możesz nie zwracać uwagi na objawy. Ból spowodowany zakrzepem krwi może przypominać rozerwanie mięśnia, konia charleya, skręconą kostkę, czy shin splints. Niezależnie od tego, czy skrzep krwi znajduje się w ramieniu czy, co bardziej prawdopodobne, w nodze, oto kilka objawów, na które należy zwrócić uwagę:

    • Ból lub tkliwość

    • Obrzęk

    • Skóra o niebieskim lub czerwonym zabarwieniu

    • Ciepło w miejscu bólu

    Co może być przyczyną DVT u sportowców?

    Chociaż czynniki ryzyka DVT są dość podobne u wszystkich ludzi, sportowców lub nie, oto kilka rzeczy, które wyjaśniają, dlaczego sportowcy mogą dostać skrzep.

    Urazy nóg. DVT może powstać w wyniku kopnięcia, uderzenia, a nawet mniejszego urazu, jak np. uderzenie w nogę krążkiem hokejowym lub piłką. Ponadto, żyły i tętnice znajdujące się w kolanie i dolnej części nogi mogą zostać ściśnięte lub skompresowane od ruchów podczas zawodów sportowych. Uraz ten może uszkodzić naczynie krwionośne i zablokować przepływ krwi, co skutkuje powstaniem DVT.

    Urazy ramion. Gracze tenisa i baseballu mogą mieć zwiększone ryzyko DVT w ramionach. Jedną z przyczyn tego typu urazów jest część ciała zwana ujściem klatki piersiowej, pierścień utworzony przez górne żebra, tuż poniżej obojczyka. Obszar ten zawiera mięśnie i struktury kostne. Wewnątrz tych struktur, żyły, tętnice i nerwy dostarczają ramię z krwią. Duże mięśnie ramienia zajmują więcej tego obszaru, tworząc przestrzeń dla żyły, która jest węższa niż powinna być. Jeśli żyła w wąskim ujściu zostanie zraniona, może powstać DVT. Jeśli tak się stanie, możesz odczuwać obrzęk, ból lub drętwienie. Jest to jednak bardzo rzadkie.

    Powrót do zdrowia. Jeśli złamiesz kość lub przejdziesz operację, czasami możesz potrzebować gipsu lub ortezy, aby uniemożliwić poruszanie kończyną, aby mogła się zagoić. Niestety, krew płynie wolniej w żyłach, gdy nosisz jedno z tych urządzeń, niż gdybyś mógł się normalnie poruszać. Może to spowodować powstanie DVT.

    Podróżowanie. Sportowcy często podróżują na duże odległości. Czas podróży powyżej 4 godzin może zwiększyć ryzyko powstania zakrzepów. Niezależnie od tego, czy podróżujesz samolotem, autobusem, pociągiem czy samochodem, siedzenie na małej przestrzeni bez ruchu może zwiększyć ryzyko wystąpienia DVT. Osoby, które odbywają loty trwające 8-10 godzin lub dłużej mają największe szanse na rozwój DVT.

    Wielkość ciała. Sportowcy, tacy jak piłkarze, mogą być więksi i ważyć więcej niż przeciętna osoba. Ludzie, którzy są wysokie, nadwaga, lub mają duże nogi są na większe ryzyko zakrzepów krwi. Dzieje się tak dlatego, że krew ma dłuższą drogę do przepłynięcia w górę nóg, aby dotrzeć do celu. Mięśnie łydek pomagają pompować krew w górę nogi. Otyłość powoduje większe ciśnienie w brzuchu i zmniejsza zdolność pompy mięśnia łydki do powrotu krwi z nóg.

    Chirurgia. Sportowcy często potrzebują operacji, aby naprawić urazy sportowe. Ryzyko powstania zakrzepów krwi w przypadku operacji ortopedycznych jest wyższe niż w przypadku operacji ogólnych. Operacje, które również wiążą się z wysokim ryzykiem wystąpienia DVT to operacje żołądka (brzucha) lub miednicy, kolana lub wymiany stawu biodrowego. Jeśli naczynia krwionośne zostaną uszkodzone podczas operacji, może powstać zakrzep. Długi pobyt w szpitalu, podczas którego jesteś w łóżku może również spowodować zakrzep.

    Odwodnienie. Gdy organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości płynów lub zużywa je z powodu wymagających aktywności sportowych, naczynia krwionośne mogą się zwężać, a krew gęstnieć, zwiększając ryzyko powstania zakrzepów.

    Co jest w twoich genach?

    Sportowiec z rodzinną historią DVT może mieć zwiększone szanse na wystąpienie DVT. Istnieje kilka dziedzicznych zaburzeń krzepnięcia krwi, które sportowiec powinien omówić z lekarzem, aby mieć świadomość możliwych przyszłych zakrzepów krwi. Jeśli jedno z nich zostanie wykryte, można podjąć odpowiednie środki ostrożności, aby zachować zdrowie.

    Czynnik V Leiden. Kiedy jeden z czynników krzepnięcia w Twojej krwi mutuje lub zmienia się, możesz rozwinąć skrzep krwi w nogach lub płucach. Jednak nie u wszystkich osób z czynnikiem V Leiden powstają zakrzepy krwi.

    Mutacja protrombiny 20210 lub mutacja czynnika II. Protrombina to białko we krwi, które pomaga jej normalnie krzepnąć, ale zbyt duża ilość białka protrombiny może powodować zakrzepy krwi.

    Zespół przeciwciał antyfosfolipidowych/zespół antyfosfolipidowy (APS). Stan ten dotyka młode kobiety pięć razy częściej niż mężczyzn. Nieprawidłowe białka zwane autoprzeciwciałami antyfosfolipidowymi produkowane we krwi mogą prowadzić do słabego przepływu krwi i zakrzepów.

    Niedobory białka C lub białka S. Białko C i białko S pomagają zatrzymać proces krzepnięcia, ale 1 na 500 osób nie ma wystarczającej ilości żadnego z tych białek w swoim organizmie. Może to umożliwić tworzenie się skrzepów.

    Jak sportowcy mogą zapobiegać zakrzepom krwi?

    Przerwa w podróży. Zaplanuj kilka przerw, aby wstać z pozycji siedzącej i rozprostować nogi podczas podróży. Jeśli możesz, przejdź się, nawet jeśli jest to tylko przejście. Jeśli musisz pozostać w pozycji siedzącej, nadal możesz poprawić swój przepływ krwi. Oto kilka sposobów.

    • Często poruszaj nogami.

    • Wyciągnij nogi prosto do przodu i przyciągnij palce do siebie.

    • Jeśli masz wystarczająco dużo miejsca, przyciągnij kolano do klatki piersiowej i przytrzymaj je tam, trzymając ręce na dolnej części nogi przez 15 sekund. Powtórz na każdej stronie do 10 razy.

    • Pozostań nawodniony.

    Noś skarpety.Pończochy uciskowe stały się bardziej popularne wśród sportowców, zwłaszcza biegaczy, triathlonistów i osób uprawiających inne sporty wytrzymałościowe. Pończochy kompresji może poprawić przepływ krwi, pomóc pompy mięśniowej łydki być bardziej wydajne i zmniejszyć krew z gromadzenia się w żyłach. Mogą one również pomóc złagodzić ból mięśni.

    Leki. Jeśli jesteś w grupie ryzyka wystąpienia DVT, może być konieczne przyjmowanie leku rozrzedzającego krew, zwanego antykoagulantem. Będzie to zapobiegać zakrzepom poprzez blokowanie czynników, które są przyczyną DVT. W zależności od uprawianej dyscypliny sportu, leki rozrzedzające krew mogą powodować problemy ze względu na możliwość zwiększonego krwawienia w przypadku kontuzji. Na przykład, jeśli uprawiasz sport kontaktowy, taki jak piłka nożna, hokej, koszykówka, piłka nożna, gimnastyka, narciarstwo alpejskie lub boks, lek przeciwzakrzepowy może nie być najlepszym wyborem. Leki rozrzedzające krew mogą być zalecane w przypadku mniej kontaktowych sportów, takich jak golf czy bieganie. W każdym sporcie osoby przyjmujące leki rozrzedzające krew muszą być bardzo świadome sytuacji, które mogą spowodować krwawienie.

    Operacja. Jeśli masz bardzo duży skrzep lub jeśli skrzep powoduje uszkodzenie tkanek, może być konieczna operacja usunięcia skrzepu.

    Stosuj się do zdrowego planu gry

    Bądź świadomy objawów DVT. Nawet jeśli jesteś sportowcem, jeśli odczuwasz ból lub obrzęk rąk, nóg lub stóp, porozmawiaj z lekarzem lub fizykoterapeutą o badaniach przesiewowych w kierunku zakrzepów krwi. Staraj się szukać pomocy jak najwcześniej. Jeśli skrzep krwi oderwie się od swojego miejsca, może przemieszczać się przez krwiobieg i utknąć w małych naczyniach krwionośnych w płucach. Nazywa się to zatorowością płucną (PE) i może zagrażać życiu.

    Sportowcy podejmują działania, aby utrzymać się w jak najlepszej formie. Powinieneś wiedzieć, jak rozpoznać oznaki DVT i zadzwonić do lekarza lub udać się na pogotowie, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy. Dla sportowców, pobyt w grze również oznacza bycie na swojej grze w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi.

    Co to jest flegmazja dolna (Phlegmasia Cerulea Dolens)?

    0

    Flegmazja dolna (PCD) jest rzadką postacią zakrzepicy żył głębokich (DVT). Oto co musisz wiedzieć o przyczynach PCD, diagnozie i leczeniu.

    Co to jest Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Nazwa phlegmasia cerulea dolens (PCD) pochodzi z języka greckiego i oznacza bolesne, niebieskie zapalenie. Jest to masywny DVT, który najczęściej występuje w górnej części nogi. Nieleczona PCD może prowadzić do zgorzeli żylnej, która powoduje masywną śmierć tkanek.

    Co powoduje Phlegmasia Cerulea Dolens?

    PCD wywodzi się ze stanu zwanego phlegmasia alba dolens. Oznacza to bolesne białe zapalenie, które pochodzi z zakrzepu w głębokiej żyle nogi, który blokuje przepływ krwi. W rezultacie noga jest spuchnięta, biała i bolesna. Warunek ten jest czasami znany jako noga mleczna, ponieważ dotyka kobiet w trzecim trymestrze ciąży lub po porodzie.

    Jeśli to isnt złapany i leczony, to może postępować do phlegmasia cerulea dolens. Kiedy to się dzieje, skrzep krwi całkowicie blokuje żyłę. To odcina krążenie, prowadzi do gromadzenia się płynu i pogarsza obrzęk.

    Jak często występuje Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Trudno powiedzieć na pewno, ponieważ jest tak rzadka. Zakrzepica żył głębokich dotyka około 2 milionów Amerykanów każdego roku. Niektóre badania sugerują, że około 20% osób leczonych z powodu ciężkiej DVT ma flegmazję. Uważa się również, że jest ona nieco częstsza u mężczyzn niż u kobiet, przy czym stosunek mężczyzn do kobiet wynosi 1,5:1.

    Kto jest najbardziej narażony na Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Czynniki ryzyka obejmują:

    • przebyta zakrzepica żył głębokich lub zatorowość płucna (PE)

    • Występowanie DVT lub PE w rodzinie

    • Inne zaburzenie krzepliwości krwi

    • Niedawny poważny zabieg chirurgiczny

    • Ciąża

    • Otyłość

    • Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej lub tabletek antykoncepcyjnych

    • Brak ruchu przez dłuższy czas

    • Zapalna choroba jelit

    • Niewydolność serca

    Jakie są objawy Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Jeśli masz PCD, będziesz miał silny ból, szybki obrzęk i niebieskawą skórę wokół obszaru poniżej zablokowanej żyły. Objawy występują 3 do 4 razy częściej w lewej nodze w porównaniu do prawej. Objawy mogą pojawić się powoli lub nagle. Jak obrzęk i ból pogorszyć, biały blanching skóry staje się niebieskawy jak dopływ krwi (i tlenu) jest odcięty od obszaru. Może to spowodować masywną utratę płynów i wypełnione płynem pęcherze skórne.

    Jak rozpoznaje się Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Aby zdiagnozować PCD, lekarz zapyta o objawy. Przeprowadzi również badanie przedmiotowe, aby sprawdzić, czy nie występują obszary obrzęku, tkliwości i zmiany koloru skóry. Jeśli lekarz uzna, że pacjent może mieć PCD, zleci serię badań obrazowych. Obejmują one:

    • USG Duplex. Dzięki temu lekarz będzie wiedział, czy u pacjenta występuje zakrzepica żył głębokich, czyli skrzep krwi, który wywołuje te objawy. To nieinwazyjne badanie wykorzystuje fale dźwiękowe do stworzenia obrazu przepływu krwi przez żyły.

    • USG w miejscu opieki (POCUS). Badanie to można wykonać na pogotowiu. Jest ono szybsze niż badanie dupleksowe i większość lekarzy na ostrym dyżurze potrafi je wykonać. Badania sugerują, że jest ono równie dokładne jak dupleks.

    • Wenografia CT. Jest to specjalny rodzaj zdjęcia rentgenowskiego, w którym materiał kontrastowy (barwnik) jest wstrzykiwany do dużej żyły w stopie lub kostce, aby lekarz mógł zobaczyć żyły głębokie w nodze i biodrze. Jest to najdokładniejszy test do diagnozowania zakrzepów krwi, ale nie zawsze jest dostępny w każdym szpitalu.

    Jak leczy się Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Ponieważ PCD jest bardzo poważna i może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, musi być leczona od razu. Obejmuje to:

    • Uniesienie nogi. Podnieś nogę do kąta większego niż 60 stopni powyżej poziomu serca. Pomoże to zmniejszyć obrzęk i mniej obciąży tętnice, dzięki czemu będą one mniej narażone na zapadnięcie.

    • Antykoagulacja. Leki przeciwzakrzepowe zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi. Nazywane są rozcieńczalnikami krwi, ale tak naprawdę nie rozrzedzają krwi. Zmniejszają jej zdolność do krzepnięcia. Zapobiega to powiększaniu się skrzepu podczas jego ponownego wchłaniania przez organizm. To również zmniejsza szanse, że więcej skrzepów będzie się rozwijać. Najczęstszym sposobem leczenia jest lek o nazwie heparyna, który podaje się dożylnie (przez żyły).

    • Tromboliza kierowana przez cewnik (CDT). Jeśli PCD jest bardziej zaawansowane, może wymagać procedury znanej jako CDT. Wykorzystuje ona obrazowanie rentgenowskie oraz długą, cienką, pustą w środku rurkę zwaną cewnikiem do kierowania leków takich jak heparyna do miejsca zakrzepu krwi w celu jego rozpuszczenia.

    • Trombektomia przezskórna. Lekarz za pomocą promieniowania rentgenowskiego wprowadza cewnik do miejsca zatoru, gdzie jest on wykorzystywany do rozbicia skrzepu lub jego odessania.

    • Otwarta trombektomia chirurgiczna. Podczas tego zabiegu chirurg nacina naczynie krwionośne, aby usunąć skrzep, naprawić naczynie i przywrócić przepływ krwi. Czasami do naczynia krwionośnego wprowadzany jest balonik, który pomaga utrzymać je w stanie otwartym. Zabieg ten nie jest stosowany tak często jak inne zabiegi, takie jak CDT lub przezskórna trombektomia, ponieważ wiąże się z wyższym wskaźnikiem nawrotów i komplikacji.

    Jakie są powikłania Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Nieleczona PCD może prowadzić do śmierci tkanek (zgorzeli żylnej) i konieczności amputacji. Niektórzy pacjenci mogą nawet wpaść we wstrząs, ponieważ stracili tak dużo płynów, a odpowiedź zapalna ich organizmu przeszła w nadmiar.

    Jaka jest prognoza dla Phlegmasia Cerulea Dolens?

    Nawet tam, gdzie istnieją skuteczne metody leczenia, phlegmasia cerulea dolens i zgorzel żylna pozostają zagrożeniem dla życia i kończyn. W rzeczywistości śmiertelność wynosi od 20% do 40%, przy czym zatorowość płucna (PE) stanowi około jedną trzecią przyczyn. Wśród osób, które przeżyły, odnotowano również odsetek amputacji wynoszący od 12% do 50%. Nawet u tych, którzy zachowali nogę, występują długotrwałe uszkodzenia: 60% do 94% zgłasza utrzymujący się ból i obrzęk, chociaż zabiegi takie jak pończochy uciskowe mogą pomóc.

    Dlaczego czarne populacje są bardziej narażone na DVT

    0

    Dlaczego populacje czarnoskóre są bardziej narażone na zakrzepicę żył głębokich (DVT) niż biali, Latynosi czy Azjaci? Dowiedz się, jak geny, zespół metaboliczny, toczeń i dostęp do opieki mogą zwiększyć ryzyko zakrzepów krwi i zatorowości płucnej (PE).

    DVT jest również nazywany żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE). Około 1 lub 2 na każde 1,000 Amerykanów rozwijać skrzep krwi każdego roku. DVT może spowodować do 100.000 zgonów w Ameryce każdego roku.

    Osoby rasy czarnej są bardziej narażone na zakrzepy krwi, niezależnie od płci i wieku. Jeśli jesteś czarna, jesteś również bardziej narażona na DVT związane z ciążą i zatorowość płucną (PE), potencjalnie zagrażające życiu powikłania po zakrzepie krwi.

    Niektóre badania wykazują, że prawdopodobieństwo wystąpienia śmiertelnego zatoru płucnego poza szpitalem jest trzykrotnie większe niż w przypadku osób rasy białej. Śmiertelne PE zwykle przytrafia się Czarnym w młodszym wieku niż białym, lub średnio o 9 lat młodszym.

    Ryzyko wystąpienia DVT lub śmierci z powodu DVT różni się w zależności od rasy

    W jednym z dużych badań przeprowadzonych wśród dorosłych Amerykanów stwierdzono, że u osób rasy czarnej odnotowano najwyższy odsetek nowo powstałych przypadków DVT, następnie u osób rasy białej niehiszpańskiej, potem u rdzennych Amerykanów, Latynosów oraz mieszkańców Azji i Wysp Pacyfiku.

    Jednakże, niehiszpańscy biali mieli najwyższe wskaźniki śmierci z powodu zakrzepu krwi w badaniu, a następnie Czarni, rdzenni Amerykanie i Azjaci / Wyspy Pacyfiku, podczas gdy Latynosi mieli najniższe wskaźniki śmierci z powodu DVT.

    Przyczyny zwiększonego ryzyka wystąpienia DVT w populacji osób rasy czarnej

    Dlaczego osoby rasy czarnej są bardziej narażone na DVT niż osoby innych ras? Istnieje kilka możliwych powodów.

    Historia rodziny/genetyka. Wszyscy ludzie są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia DVT, jeśli ich rodzice i/lub rodzeństwo mieli w przeszłości zakrzepy krwi. U osób rasy czarnej prawdopodobieństwo wystąpienia DVT w rodzinie jest takie samo jak u osób rasy białej.

    W populacjach osób czarnoskórych częściej występuje jedna z cech genetycznych zwana hemoglobiną S lub cechą sierpowatą. Do 8% osób rasy czarnej może mieć tę genetyczną cechę sierpowatości. Choroba sierpowatych komórek spowodowana przez tę cechę jest rzadka, ale czarni ludzie z cechą (ale nie aktywną chorobą) są na prawie dwukrotnie wyższe ryzyko zakrzepów i prawie czterokrotnie wyższe ryzyko zatorowości płucnej. Osoby z chorobą sierpowatą często wykazują oznaki nadaktywności układu krzepnięcia krwi, a także są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia zakrzepów krwi związanych z ciążą.

    Osoby rasy czarnej są również bardziej narażone na inne mutacje genetyczne, które zwiększają ryzyko powstania zakrzepów krwi, w tym czynnika VIII i czynnika von Willebranda. Dwie inne cechy genetyczne, które mogą zwiększyć aktywność krzepnięcia we krwi, D-dimer osocza i kompleksy plazminy antyplazminy, są również bardziej powszechne w populacjach czarnych. Jego trudno powiedzieć dokładnie, jak te czynniki genetyczne odgrywają rolę w DVT.

    W 2016 r. badanie w czasopiśmie Blood wykazało, że trzy warianty genetyczne na chromosomie 20, które są związane z wyższym ryzykiem DVT, są bardziej powszechne w populacjach czarnych. To nowe odkrycie może pomóc lekarzom określić, kto jest bardziej narażony na zakrzepy krwi.

    Przewlekłe problemy zdrowotne. Osoby rasy czarnej, które mają zakrzepy krwi, częściej niż biali mają przewlekłe problemy zdrowotne, takie jak wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca lub przewlekła choroba nerek (CKD). Osoby rasy czarnej, które nie mają DVT, mają również wyższe wskaźniki tych chorób, więc nie jest jasne, jaką rolę odgrywają one w ryzyku powstania zakrzepu.

    • Zespół metaboliczny. Zespół metaboliczny nie jest chorobą, ale występuje, gdy masz kilka przewlekłych problemów zdrowotnych, takich jak otyłość, wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cukru we krwi i wysoki poziom cholesterolu. Zespół metaboliczny jest bardzo powszechny wśród czarnych ludzi, zwłaszcza czarnych kobiet. W jednym z badań 151,000 osób z DVT, 68% miało również co najmniej jeden z warunków, które składają się na zespół metaboliczny.

    • Otyłość. Osoby rasy czarnej mają wyższy wskaźnik otyłości niż osoby innych ras. Nie wyjaśnia to jednak, dlaczego Latynosi, którzy również mają wysoki wskaźnik otyłości, mają niższy wskaźnik DVT. Geny i przewlekłe schorzenia, takie jak otyłość, mogą być częścią złożonej mieszanki czynników wpływających na ryzyko powstania zakrzepów krwi.

    • Czynniki ryzyka chorób serca. U osób rasy czarnej w starszym wieku częściej niż u białych występują inne problemy zdrowotne związane z sercem, takie jak udary, choroba wieńcowa czy niewydolność serca. Te schorzenia wywierają duży nacisk na naczynia krwionośne, więc prawdopodobnie zwiększają ryzyko wystąpienia DVT u osób rasy czarnej w porównaniu z osobami rasy białej.

    • Toczeń (Systemic Lupus Erythematosus). O wiele bardziej powszechne wśród czarnych kobiet i wszystkich czarnych ludzi niż w innych populacjach, toczeń jest poważną chorobą autoimmunologiczną, która może powodować przewlekły stan zapalny w organizmie. DVT często zdarza się u osób z toczniem. Jednym z powodów może być to, że wiele osób z toczniem ma wysoki poziom przeciwciał antyfosfolipidowych, które powodują, że twoja krew tworzy zakrzepy.

    • Fibrynogen. Osoby rasy czarnej mogą mieć wyższy poziom fibrynogenu, białka, we krwi w porównaniu z osobami rasy białej. Wysoki fibrynogen może być związany ze zwiększonym ryzykiem DVT, ale może nie być silnym lub jednoznacznym czynnikiem ryzyka.

    Badanie krwi może wykazać, czy u pacjenta występują pewne czynniki ryzyka DVT, ale normalne zakresy stężenia tych białek mogą być inne u osób rasy czarnej w porównaniu z innymi grupami rasowymi i etnicznymi. U osób rasy czarnej, u których testy na te czynniki były negatywne, nadal mogą powstawać zakrzepy krwi, dlatego potrzebne są bardziej czułe testy.

    Zakrzepy krwi po operacji. Operacja zwiększa ryzyko powstania zakrzepów krwi. Wśród dorosłych mieszkańców USA, osoby rasy czarnej mają najwyższe ryzyko wystąpienia DVT po operacji, następnie biali lub osoby pochodzenia europejskiego, Latynosi, a potem Azjaci.

    Dostęp do opieki. Mogą istnieć pewne różnice między rodzajem leczenia zalecanego osobom rasy czarnej, które mają zatorowość płucną, w porównaniu z osobami rasy białej. Mogą oni rzadziej otrzymywać zabiegi ratujące życie, takie jak operacja z użyciem cewnika lub założenie filtra do żyły głównej dolnej.

    Czarne osoby, które mają skrzep krwi, który powoduje PE, mają tendencję do przyjęcia do szpitala w poważniejszym stanie niż białe osoby. Nierówny dostęp do wysokiej jakości opieki lub opcji leczenia może być przyczyną tego, ale ryzyko DVT wynika z mieszanki czynników zdrowotnych. Czarne osoby z DVT i PE mogą mieć bardziej agresywną chorobę, prawdopodobnie z powodu mutacji genetycznych, które zwiększają krzepliwość krwi. Ogólnie rzecz biorąc, Czarne osoby z chorobami serca są mniej prawdopodobne niż białe osoby, aby uzyskać potencjalnie ratujące życie, zaawansowane zabiegi.

    Palenie tytoniu/dymek. Czarne populacje mają podobne lub niższe wskaźniki palenia jak inne grupy rasowe i etniczne, ale częściej umierają z przyczyn związanych z tytoniem. Osoby rasy czarnej mają wyższy wskaźnik narażenia na bierne palenie, w tym dzieci rasy czarnej.

    Osoby rasy czarnej częściej palą również papierosy o smaku mentolowym. Około 90% wszystkich czarnoskórych palaczy używa marek o smaku mentolowym. Reklama papierosów mentolowych przez wiele lat była skierowana do czarnych społeczności. Papierosy mentolowe są trudniejsze do rzucenia niż tytoń niearomatyzowany. Palenie może zwiększyć ryzyko zakrzepów krwi, ale otyłość może mieć wpływ na to ryzyko również u palaczy dowolnej rasy.

    DVT: wczesne sygnały ostrzegawcze, na które należy zwrócić uwagę

    Jeśli jesteś osobą rasy czarnej, powinieneś zwrócić uwagę na jeden z tych wczesnych objawów ostrzegawczych, które mogą świadczyć o wystąpieniu DVT:

    • ból lub tkliwość nóg, zwłaszcza podczas stania, chodzenia lub wchodzenia po schodach

    • Obrzęk wokół łydki lub uda

    • Ciepła w dotyku skóra na nodze

    • Czerwony lub odbarwiony płat skóry na łydce lub udzie wzdłuż mięśnia

    • Nagły, niewyjaśniony kaszel z krwawym śluzem

    • Czerwone, obrzęknięte lub tkliwe żyły widoczne pod powierzchnią skóry

    • Ostry ból w klatce piersiowej spowodowany problemami z oddychaniem lub oderwaniem się skrzepu krwi i przedostaniem się go do płuc

    Co możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia DVT?

    Uniknięcie zakrzepu krwi przed jego powstaniem może uratować Ci życie. Oto kilka wskazówek, których należy przestrzegać, aby obniżyć ryzyko wystąpienia DVT:

    • Jeśli wybierasz się w długą podróż samolotem, pociągiem lub samochodem, rób przerwy na rozciąganie i wstawanie. Długie loty mogą spowolnić krążenie krwi. Raz na godzinę wstań i przejdź się. Zmieniaj pozycję siedzącą. Nie krzyżuj nóg. Podczas długiej podróży noś luźne, wygodne ubrania. Pij dużo wody i nie pij zbyt dużo kofeiny.

    • Nawet jeśli siedzisz przez dłuższy czas przy biurku lub na kanapie, często wykonuj pompki w górę i w dół. Wstań i wykonaj mały taniec: zrób kółka kostkami przez 15 sekund.

    • Zapytaj lekarza, czy powinieneś nosić pończochy lub skarpety uciskowe.

    • Regularnie ćwicz, aby poprawić krążenie krwi, utrzymać dobrą pracę płuc i zachować zdrową wagę. Jeśli masz tendencję do siedzenia w miejscu przez wiele godzin w pracy lub w domu, rób regularne przerwy na spacer. Wybierz się na krótki spacer wokół domu lub budynku biurowego.

    • Nie pal tytoniu. Palenie papierosów lub cygar zmniejsza przepływ krwi i zwiększa ryzyko wystąpienia DVT. Jeśli nadal palisz, poproś lekarza o pomoc w rzuceniu palenia.

    • Stres może zwiększyć ryzyko wystąpienia DVT. Współczesne życie jest stresujące dla każdego. Sprawdź kilka zdrowych sposobów na zmniejszenie stresu i poprawę krążenia krwi, takich jak joga, medytacja, głębokie oddychanie lub ćwiczenia relaksacyjne.

    Jak znaleźć badania kliniczne dotyczące DVT

    0

    Badania kliniczne dotyczące DVT mogą pozwolić Ci wypróbować nowe leczenie i przyczynić się do rozwoju badań. Dowiedz się więcej o badaniach klinicznych dotyczących zakrzepicy żył głębokich.

    W badaniach klinicznych naukowcy wykorzystują ochotników do testowania nowych metod leczenia danego schorzenia. Badają oni również przyczyny chorób i sposoby zapobiegania im. W niektórych przypadkach bada się strategie pomagające ludziom lepiej radzić sobie z chorobą i poprawić jakość życia.

    Mogą być wykonywane przez:

    • Rządowe agencje badawcze

    • Uniwersytety

    • Szpitale

    • Firmy farmaceutyczne

    • Twórcy produktów medycznych, takich jak urządzenia lub testy

    Obszary badań nad DVT

    Lekarze badają wiele aspektów leczenia i zapobiegania DVT.

    Na przykład, niektóre badania koncentrują się na DVT u osób, które mają również inne schorzenia, takie jak COVID-19, rak lub ciąża.

    Co sprawia, że dana osoba jest bardziej narażona na wystąpienie DVT lub poważnych powikłań po DVT? Naukowcy szukają w kilku obszarach, w tym:

    • Czynniki genetyczne

    • Czy różnice w liczbie płytek krwi – komórek, które zlepiają się, aby zatrzymać krwawienie – mogą pomóc w przewidywaniu DVT

    • Czy badania krwi mogą pomóc w przewidywaniu, czyje skrzepy będą się pogarszać

    Jakie metody mogą pomóc osobom z DVT w powrocie do zdrowia? W badaniach klinicznych analizowane są:

    • Ćwiczenia

    • Maszyny, które ściskają kończyny, aby poprawić krążenie

    • Specjalne buty rozgrzewające

    Lekarze porównują również leki stosowane w leczeniu DVT. Chcą się dowiedzieć, czy niektóre z nich są skuteczniejsze od innych i czy pewne leki mogą pomóc w zapobieganiu DVT. Testują również nowe leki.

    Jak znaleźć badanie kliniczne?

    Poinformuj swojego lekarza o tym, że jesteś zainteresowany wzięciem udziału w badaniu. Pomoże Ci on znaleźć badania, które mogą być dla Ciebie odpowiednie. Możesz również szukać badań na własną rękę i zwrócić na nie uwagę lekarza.

    Jednym z najprostszych sposobów na znalezienie badań klinicznych jest skorzystanie z witryny internetowej z możliwością wyszukiwania www.clinicaltrials.gov. Terminy wyszukiwania, których możesz użyć do znalezienia badań klinicznych dotyczących DVT, obejmują:

    • żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

    • Zakrzepica żył głębokich

    • Zatorowość płucna

    • Nowe doustne terapie antykoagulacyjne

    • Zespół pozakrzepowy

    Możesz również szukać DVT wraz z innymi stanami lub sytuacjami, takimi jak rak, operacja ortopedyczna lub ciąża. Na przykład, możesz wpisać zakrzepica żył głębokich i ciąża.

    Kto może się przyłączyć?

    Wszystkie badania mają wytyczne dotyczące tego, kto może wziąć w nich udział. Są one zawarte w opisie badania zwanym protokołem. Protokół wyjaśnia:

    • Powód badania

    • Kto może wziąć udział

    • Ilu wolontariuszy jest potrzebnych

    • Harmonogram badań lub procedur

    • Stosowane leki (jeśli są) i ich dawkowanie

    • Jak długo będzie trwało badanie

    • Jakie informacje zostaną zebrane

    Każde badanie posiada również listę zasad kwalifikacji. Dotyczą one takich kwestii jak wiek, płeć, przebieg choroby, przebyte leczenie i inne schorzenia. Aby zostać kandydatem, będziesz musiał spełnić te wytyczne.

    Jakie są fazy badania klinicznego?

    Jeśli badanie dotyczy eksperymentalnego leku, podzielone jest na cztery fazy.

    W fazie I mała grupa otrzymuje lek, a następnie jest monitorowana, aby sprawdzić, czy jest on skuteczny, jaka dawka działa najlepiej i jakie są efekty uboczne.

    W fazie II, większa grupa próbuje leczenia, aby potwierdzić wczesne ustalenia.

    W fazie III jeszcze większa grupa otrzymuje lek. Lekarze nadal sprawdzają, jak dobrze działa i jakie są skutki uboczne. Porównują go również z innymi metodami leczenia tego samego schorzenia.

    W fazie IV, która ma miejsce po zatwierdzeniu leku przez rząd USA, naukowcy obserwują, aby zobaczyć, jak dobrze działa w większej, bardziej zróżnicowanej populacji w rzeczywistych warunkach. Monitorują również wszelkie problemy związane z długotrwałym stosowaniem leku.

    Co z bezpieczeństwem?

    Przed przystąpieniem do badania otrzymasz informacje o potencjalnym ryzyku i korzyściach. Naukowcy mogą również zaoferować sesje pytań i odpowiedzi oraz zajęcia, aby upewnić się, że rozumiesz wszystkie informacje. Aby wziąć udział w badaniu, podpiszesz tzw. dokument świadomej zgody, który potwierdza, że otrzymałeś informacje potrzebne do podjęcia decyzji.

    W każdej chwili możesz wycofać się z badania, nawet jeśli nie zostało ono zakończone.

    Komisje rewizyjne czuwają nad badaniami klinicznymi, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentów. Rady te składają się z lekarzy, badaczy i nienaukowych członków społeczności.

    Ważenie zalet i wad

    Z badaniami klinicznymi wiążą się korzyści, ale także ryzyko. Powody, dla których warto do nich dołączyć, to między innymi:

    • Przyczynisz się do powstania wartościowych badań.

    • Możesz wcześniej wypróbować metody leczenia.

    • Będziesz miał zapewnioną regularną opiekę medyczną ze strony specjalistów zajmujących się Twoją chorobą.

    Ryzyko związane z badaniem klinicznym obejmuje:

    • Mogą wystąpić działania niepożądane, od nieprzyjemnych po zagrażające życiu.

    • Poświęcisz czas i energię na badanie, może być konieczna podróż, pobyt w szpitalu lub przeprowadzenie szczegółowych badań.

    Ile to kosztuje?

    Niektóre badania pokrywają koszty i nie wystawiają rachunków na ubezpieczenie zdrowotne. Ale to nie jest prawda o wszystkich badaniach. W niektórych przypadkach firma ubezpieczeniowa może nie pokryć części kosztów.

    Być może będziesz musiał zapłacić za inne rzeczy, które czasami nazywane są ukrytymi kosztami badań klinicznych. Podróż, opłaty parkingowe i nocleg to tylko kilka przykładów.

    O co należy pytać?

    Musisz zrozumieć cel badania, potencjalne korzyści i ryzyko oraz koszty, które będziesz musiał ponieść. Oto inne ważne pytania, które należy zadać:

    • W jaki sposób badacze będą decydować o tym, jakie leczenie otrzymam?

    • Czy będę wiedział, jakie leczenie otrzymuję?

    • Co będę musiał zrobić?

    • Jakie badania będę miał/a? Czy są one bolesne?

    • Kto będzie nadzorował moją opiekę?

    • Czy po zakończeniu badania będę miał zapewnioną opiekę kontrolną?

    • Jeśli leczenie mi pomoże, czy będę mógł je kontynuować po zakończeniu badania?

    • Czy zapoznam się z wynikami badań?

    • Jakie są moje możliwości, jeśli w wyniku badania doznam obrażeń lub zachoruję?