Strona główna Blog Strona 2490

12 wskazówek, jak poprawić krążenie

0

Krew musi być pompowana do każdego zakątka Twojego ciała, aby utrzymać je w dobrej kondycji. lekarz pokazuje, jak poprawić krążenie.

1/14

Trudno w to uwierzyć, ale w Twoim ciele znajduje się około 60 000 mil naczyń krwionośnych. Wraz z sercem i innymi mięśniami tworzą one Twój układ krążenia. Ta sieć dróg przenosi krew do każdego zakątka Twojego ciała. Ale kiedy krążenie jest słabe, spowalnia lub blokuje przepływ krwi. Oznacza to, że komórki Twojego ciała nie mogą otrzymać całego tlenu i składników odżywczych, których potrzebują.

Oznaki słabego krążenia

2/14

Gdy kończyny nie otrzymują wystarczającej ilości krwi, dłonie lub stopy mogą być zimne lub zdrętwiałe. Jeśli jesteś jasnoskóry, Twoje nogi mogą mieć niebieski odcień. Słabe krążenie może również powodować wysuszenie skóry, łamliwość paznokci i wypadanie włosów, zwłaszcza na stopach i nogach. Niektórzy mężczyźni mogą mieć problemy z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji. A jeśli masz cukrzycę, twoje zadrapania, wrzody i rany wolniej się goją.

Wyrzuć tytoń

3/14

Nikotyna jest aktywnym składnikiem papierosów, papierosów elektronicznych i tytoniu bezdymnego. Szkodzi ścianom tętnic i zagęszcza krew tak bardzo, że nie może się ona przedostać. Jeśli palisz, rzuć palenie. Może być trudno się tego trzymać, ale apteka lub gabinet lekarski mogą pomóc.

Kontroluj swoje ciśnienie krwi

4/14

Jeśli jest zbyt wysokie, może powodować miażdżycę, stan, który utwardza tętnice i może pomóc w odcięciu przepływu krwi. Dąż do 120 mmHg na 80 mmHg lub mniej, ale zapytaj swojego lekarza o najlepsze liczby dla twojego wieku i zdrowia. Sprawdzaj swoje wyniki co najmniej raz w miesiącu. Możesz kupić ciśnieniomierz do domu lub skorzystać z kiosku w aptece.

Przełknij to

5/14

Krew składa się w około połowie z wody. Musisz więc pozostać nawodniony, aby utrzymać ją w ruchu. Dąż do wypijania 8 szklanek wody dziennie. Musisz pić więcej, jeśli ćwiczysz lub jeśli na zewnątrz jest gorąco.

Stań przy biurku

6/14

Wielogodzinne siedzenie nie jest dobre ani dla krążenia, ani dla pleców. Osłabia mięśnie nóg i spowalnia przepływ krwi w nogach, co może powodować zakrzepy. Jeśli w pracy często siedzisz przy biurku, rozważ zamiast tego biurko stojące. Przyzwyczajenie się do niego może zająć trochę czasu, ale stanie na nogach działa na zastawki w żyłach nóg, przesyłając krew do serca.

Relaks i skręt

7/14

Joga jest ćwiczeniem o niewielkim wpływie na organizm, które może pobudzić przepływ krwi. Kiedy się ruszasz, dostarczasz tlen do swoich komórek. Kiedy się skręcasz, krew trafia do twoich organów. A pozycje do góry nogami przesuwają krew z dolnej połowy ciała do serca i mózgu.

Uderz w ścianę (w dobry sposób)

8/14

Nie jesteś joginem? Kiedy puchną ci kostki lub stopy, wypróbuj pozę jogi z nogami do góry. Zwana również viparita karani, jest łatwym sposobem na wysłanie krwi w innym kierunku. Połóż się na podłodze lub na macie do jogi, z lewym lub prawym ramieniem blisko ściany. Obróć ciało tak, abyś mogła postawić stopy, i hulaj pupa przy ścianie. Wyciągnij ręce na podłodze z dłońmi w dół dla równowagi.

Pump It Up

9/14

Aerobic oznacza z tlenem. Kiedy więc biegasz, jeździsz na rowerze, spacerujesz, pływasz i wykonujesz podobne ćwiczenia, pobierasz więcej tlenu i przenosisz go do mięśni. To sprawia, że krew pompuje się, serce staje się silniejsze i obniża się ciśnienie krwi. Postaw sobie za cel ćwiczenie przez 30 minut, od 5 do 7 dni w tygodniu. W razie potrzeby podziel je na małe kawałki. Jeśli chodzisz, wiedz, że umiarkowana lub intensywna prędkość – co najmniej 3 mile na godzinę – oferuje najlepsze korzyści dla zdrowia.

Zrób przysiad

10/14

Ta forma treningu siłowego nie tylko sprawia, że krew pompuje się, ale także pomaga obniżyć poziom cukru we krwi i pomaga na ból pleców. Zacznij od stóp rozstawionych na szerokość ramion i rąk po bokach. Teraz powoli zginaj się w biodrach i kolanach, ale trzymaj plecy prosto, tak jakbyś siedziała na krześle. Wracając do pozycji wyjściowej, zegnij ręce dla zachowania równowagi.

Ściśnij skarpetki

11/14

Wykorzystaj swoją garderobę do pracy. Skarpety kompresyjne uciskają nogi, dzięki czemu krew nie zalega w nich zbyt długo. Zamiast tego będzie się przemieszczać z powrotem w górę, do serca. Zapytaj swojego lekarza, jaka długość i stopień ucisku są dla Ciebie najlepsze.

Jedz więcej roślin, a mniej mięsa

12/14

Spójrzmy prawdzie w oczy: Theres no downside to a balanced diet. Jedz dużo owoców i warzyw. Trzymaj się z dala od tłuszczów nasyconych, które można znaleźć w czerwonym mięsie, kurczaku, serze i innych źródłach zwierzęcych. Staraj się unikać zbyt dużej ilości soli. To pomoże utrzymać Twoją wagę w zdrowym zakresie, a Twój cholesterol i ciśnienie krwi w ryzach – i Twoje tętnice będą czyste.

Szczotkuj ciało, nie tylko włosy

13/14

Przeczesuj krew we właściwym kierunku. Weź szczotkę do ciała ze sztywnym, płaskim włosiem i głaszcz po suchej skórze. Zacznij od stóp i pracuj w górę, wykonując długie ruchy na nogach i ramionach. Zrób kółka na brzuchu i dolnej części pleców. Szczotkowanie na sucho pozwala również pozbyć się suchej skóry. Rób to codziennie, tuż przed prysznicem.

Sip or Soak

14/14

To chwilowe rozwiązanie, ale kąpiel to świetny sposób na pobudzenie krążenia. Ciepła woda sprawia, że twoje tętnice i żyły otwierają się nieco szerzej, przepuszczając więcej krwi. Gorąca woda lub herbata również działa na korzyść.

Ból i obrzęk po zakrzepie krwi w żyłach głębokich

0

Ból, obrzęk lub owrzodzenia skóry na nodze mogą pojawić się miesiące, a nawet lata po zakrzepicy żył głębokich. Dowiedz się, jakie objawy mogą wystąpić i co możesz zrobić, aby poczuć się lepiej.

Zwykle dotyka on żył w nodze, ale może również wystąpić w ramieniu.

Objawy tego stanu, takie jak owrzodzenia skóry na nodze lub obrzęk, mogą być bolesne lub niewygodne.

Mogą wystąpić kilka miesięcy lub do 2 lat po wystąpieniu DVT. Mogą trwać latami lub utrzymywać się na stałe.

Jak często występuje PTS?

PTS jest powszechny. Dotyka około 330 000 Amerykanów.

Około 20%-40% osób, które przeszły DVT w jednej z kończyn dolnych, zachoruje na niego później. U około 10% osób, które na nią zachorują, występują poważne objawy, takie jak owrzodzenia nóg.

Co powoduje PTS?

W żyłach nóg znajdują się małe zastawki. Zawory te pomagają krwi przemieszczać się z powrotem w górę nóg do serca. Skrzep krwi w żyle DVT może uszkodzić i osłabić te zastawki. Mogą one stać się nieszczelne lub słabe.

Krew może poruszać się w niewłaściwym kierunku, a następnie gromadzić się w nodze. Nagromadzenie krwi, płynu i ciśnienia w nodze powoduje PTS.

Kto dostaje PTS?

Zarówno mężczyźni jak i kobiety mogą zachorować na PTS. Może on wystąpić w każdym wieku, ale częściej występuje u osób w wieku 65 lat i starszych.

Ryzyko wystąpienia tego stanu może wzrosnąć, jeśli miałeś:

  • Proksymalna DVT, czyli zakrzepy krwi w którejkolwiek z żył głębokich powyżej kolana

  • DVT więcej niż raz

  • Zakrzep krwi w tej samej nodze dwa lub więcej razy

  • Skrzep krwi, który spowodował jakiekolwiek objawy

  • Zwiększone ciśnienie w żyłach nóg

PPZ jest również bardziej prawdopodobne, jeśli:

  • Masz dużą nadwagę lub otyłość

  • W ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia nie utrzymywał się stabilny poziom rozcieńczalników krwi

  • Nie przyjmował leków rozrzedzających krew po DVT

Symptomy

Objawy PTS mogą być niekomfortowe, a nawet bolesne. Mogą obniżać jakość życia, utrudniając poruszanie się lub aktywność.

Mogą być łagodne lub poważne. Możesz je odczuwać cały czas lub mogą pojawiać się i znikać.

Nie każdy ma każdą z nich, ale mogą one obejmować:

  • Aches

  • Uczucie ciężkości

  • Ból, który nasila się podczas stania i poprawia się po podniesieniu nogi lub odpoczynku

  • Swędzenie

  • Mrowienie

  • Skurcze

  • Obrzęk

  • Wrzody na nogach

  • Niebieskie lub brązowe zabarwienie skóry

  • Sucha, łuszcząca się skóra

  • Nowo powstałe żylaki

  • Stwardniała skóra

  • Ból, który jest stały lub długotrwały

Diagnoza

Lekarz może zbadać pacjenta i zmierzyć jego objawy za pomocą skali zwanej punktacją Villalta. Jeśli wynik wynosi 15 lub więcej, masz ciężki PTS.

W celu potwierdzenia diagnozy może być konieczne wykonanie kilku badań:

  • Badania krwi w celu sprawdzenia problemów z krzepnięciem krwi

  • Skanowanie ultradźwiękowe w celu wykrycia problemów z zastawkami w żyłach

Leczenie

Pończochy uciskowe. Głównym sposobem leczenia PTS jest noszenie elastycznych pończoch uciskowych. Zwiększają one przepływ krwi przez żyły, łagodzą ból i zmniejszają obrzęk.

Są one dostępne bez recepty, ale wersje na receptę wywierają większy nacisk na nogę. Noś swoją codziennie. Nie musisz w nich spać.

Niektórzy ludzie uważają pończochy uciskowe za niewygodne lub brzydkie, więc nie chcą ich nosić. Ale teraz są one dostępne w wielu dopasowaniach, stylach i kolorach, więc można znaleźć taki, który czuje się bardziej wygodne i atrakcyjne dla Ciebie.

Urządzenie IPC. Lekarz może przepisać urządzenie do przerywanej kompresji pneumatycznej (IPC), które należy nosić na nodze, aby wywrzeć nacisk na żyły. Pomaga to poprawić przepływ krwi, aby złagodzić ból i obrzęk.

Pielęgnacja skóry. Utrzymuj skórę nawilżoną za pomocą środka smarującego, takiego jak wazelina. Możesz również chronić ją kremem z tlenkiem cynku, który tworzy barierę chroniącą skórę. Twój lekarz może również przepisać krem lub maści steroidowe.

Leczenie wrzodów na nogach. Jeśli rozwiną się u Ciebie wrzody na nogach, może być konieczna wizyta u specjalisty, takiego jak dermatolog (lekarz skóry) lub chirurg naczyniowy, albo współpraca z pielęgniarką zajmującą się pielęgnacją ran.

Aby je leczyć:

  • Stosuj pończochy uciskowe

  • Podnieś nogę

  • Stosuj maści na skórę

  • Owinąć obszar bandażami

Lek o nazwie pentoxifylline może również poprawić przepływ krwi i dostarczyć więcej tlenu do miejsca, w którym znajduje się wrzód. Jeśli te zabiegi nie przyniosą efektu, może być konieczna operacja.

Operacja. Dla osób z ciężkimi objawami, które nie znajdują ulgi w leczeniu kompresyjnym, następnym krokiem może być operacja. Chirurg może umieścić stent wewnątrz żyły w celu leczenia blokady lub wykonać operację pomostowania żył.

Profilaktyka i styl życia

Jak możesz pomóc w zapobieganiu PTS? Oto kilka wskazówek:

Zapobiegaj zakrzepom krwi po operacji. Stosuj pończochy lub wyroby uciskowe zgodnie z zaleceniami po każdym zabiegu, zwłaszcza gdy leżysz w łóżku w szpitalu lub w domu. Wstań i poruszaj się tak szybko, jak to możliwe.

Zapobiegaj ponownemu powstawaniu skrzepów. Jeśli masz więcej niż jeden skrzep w tej samej żyle, zwiększa to ryzyko wystąpienia PTS. Przyjmuj leki rozrzedzające krew zgodnie z zaleceniami lekarza, aby nie doszło do powstania nowego zakrzepu. Przyjmuj leki rozrzedzające krew do czasu, aż lekarz powie, że możesz przestać.

Zrzuć wagę, jeśli masz nadwagę. Dodatkowa waga wywiera nacisk na żyły i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia ZSP.

Uzyskaj regularne badania kontrolne. Jeśli miałeś DVT, spotkaj się z lekarzem zgodnie z harmonogramem, aby wcześnie sprawdzić, czy nie występują u Ciebie objawy PTS.

Jeśli wystąpią u Ciebie objawy PTS, te wskazówki mogą pomóc Ci je opanować:

Elevate. Podnoś nogę kilka razy dziennie. Utrzymuj ją w górze zawsze, gdy się położysz.

Ćwiczenia. Jeśli możesz, chodź na codzienne spacery. To może budować siłę mięśni w nodze. Codziennie zginaj kostki, aby pracować mięśnie łydek. Porozmawiaj z lekarzem o bezpiecznych sposobach ćwiczenia z PTS.

Trzymaj się z dala od gorąca. Nie spędzaj zbyt wiele czasu w gorących temperaturach, jeśli możesz tego uniknąć.

Czym różni się DVT w górnej części ciała od DVT w dolnej części ciała

0

DVT może być różne w dolnych i górnych kończynach ciała. Różne rzeczy powodują zakrzepy krwi w ramionach i nogach, a do ich zdiagnozowania mogą być potrzebne różne testy. Dowiedz się, kto jest zagrożony DVT kończyn górnych i dolnych i jak są one leczone.

Przyczyny

DVT zarówno w górnej jak i dolnej części ciała może przydarzyć się prawie każdemu w każdym wieku i z wielu powodów. Na przykład, żyła mogła zostać uszkodzona w wyniku urazu lub operacji. Połowa zakrzepów krwi zdarza się po operacji lub po pobycie w szpitalu.

Krew może się gromadzić i jest bardziej prawdopodobne, że zakrzepnie, gdy musisz pozostać w łóżku lub siedzieć przez dłuższy czas, np. podczas podróży samolotem lub samochodem. To najczęściej powoduje DVT kończyn dolnych.

Niektóre rzeczy powodują DVT tylko w górnej części ciała. Najczęstszą z nich jest posiadanie urządzenia w ramieniu lub klatce piersiowej, takiego jak cewnik (czasami nazywany linią centralną), rozrusznik serca lub defibrylator.

Choroba nowotworowa również zwiększa ryzyko wystąpienia DVT kończyn górnych. Niektóre leki na raka są również wprowadzane przez linię centralną.

DVT kończyn górnych może wystąpić u osób, które mają chorobę zwaną zespołem Pageta-Schroettera (PSS). Zazwyczaj młodzi sportowcy cierpią na PSS w ramieniu, którego najczęściej używają do uprawiania takich sportów jak baseball, pływanie czy tenis. Kiedy wykonujesz ten sam ruch w kółko, żyły w szyi i ramieniu zostają ściśnięte. To może wywołać zakrzep.

Prawdopodobieństwo powstania skrzepu krwi w nodze jest znacznie większe niż w ramieniu. Mimo to, DVT kończyn górnych zdarza się częściej. Może to wynikać z faktu, że więcej osób ma założone linie centralne i rozruszniki serca.

Szansa na powstanie zakrzepu jest większa, gdy:

  • ważysz więcej niż jest to zdrowe

  • Są w ciąży lub urodziły dziecko w ciągu ostatnich 6 tygodni

  • Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych lub zastępczych preparatów hormonalnych po menopauzie

  • choruje na określone rodzaje nowotworów lub przyjmuje leki przeciwnowotworowe

  • Miałeś wcześniej DVT lub występuje ono w Twojej rodzinie

  • Masz więcej niż 60 lat

Symptomy

Zwykle są takie same, niezależnie od tego, gdzie w Twoim ciele znajduje się DVT. Jednak objawy występują tylko w połowie przypadków.

  • Obrzęk

  • Ból

  • Zaczerwienienie

  • Ciepła, delikatna skóra w miejscu, gdzie znajduje się skrzep

Powikłania

Ważne jest, aby wychwycić i leczyć DVT zanim spowoduje więcej problemów. Największe zagrożenie jest znacznie bardziej prawdopodobne w przypadku DVT kończyn dolnych. Skrzep może oderwać się od ściany żyły i przemieścić się przez krew do płuc. Wówczas mówi się o zatorowości płucnej (PE).

Mały skrzep może uszkodzić płuca. Duży skrzep może być śmiertelny.

Możesz mieć PE bez żadnych objawów DVT. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli:

  • Masz problemy z oddychaniem.

  • Kaszlesz krwią.

  • Masz ból w klatce piersiowej, który nasila się podczas głębokiego wdechu lub kaszlu.

  • Twoje serce bije szybciej niż zwykle.

Diagnoza

Inne problemy zdrowotne mogą przypominać DVT. Naderwany mięsień, infekcja skóry lub zakrzep w żyle tuż pod skórą (zakrzepowe zapalenie żył) mogą powodować te same objawy. Twój lekarz może wykonać badania, aby dowiedzieć się, co się dzieje.

USG Duplex jest głównym sposobem sprawdzenia DVT kończyn górnych i dolnych. Pozwala lekarzowi zobaczyć wnętrze ciała bez promieniowania rentgenowskiego. Zamiast tego, wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów. Obrazy te mogą pokazać miejsca, w których przepływ krwi zwalnia lub zatrzymuje się. Badanie ultradźwiękowe daje szybkie wyniki, nie boli i nie powoduje skutków ubocznych.

Aby uzyskać lepszy obraz zakrzepu w kończynie górnej lub wykluczyć inne problemy, lekarz może zastosować badania obrazowe z użyciem tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego.

D-dimer to badanie krwi, w którym poszukuje się białka pozostałego po tym, jak organizm rozbija skrzepy. Negatywny wynik testu oznacza zazwyczaj, że nie masz DVT.

Leczenie

Małe skrzepy czasami rozpuszczają się same, szczególnie te poniżej kolana. Duże skrzepy, które nie przemieszczają się lub odchodzą są bardziej poważne.

Najczęstszym sposobem leczenia DVT kończyn górnych i dolnych jest lek rozrzedzający krew. Leki te nazywane są również antykoagulantami.

Rozcieńczalnik krwi tak naprawdę nie rozrzedza krwi. Może jednak powstrzymać skrzep, który masz, od wzrostu i może powstrzymać nowe skrzepy od tworzenia. Prawdopodobnie będziesz go przyjmować przez co najmniej 3 miesiące, choć może się to różnić.

Jeśli masz bardzo duży skrzep, który bardzo boli i powoduje obrzęk, lekarz może zasugerować lek, który go rozbije. Leki rozbijające skrzepy nie są stosowane tak często, ponieważ mogą powodować poważniejsze skutki uboczne niż leki rozrzedzające krew.

Jakie są rodzaje antykoagulantów?

0

Leki przeciwzakrzepowe, znane również jako rozcieńczalniki krwi, pomagają powstrzymać krew od zagęszczania lub krzepnięcia, gdy nie jest to konieczne. Dowiedz się więcej o różnych rodzajach antykoagulantów.

Chociaż czasami nazywane są rozcieńczalnikami krwi, antykoagulanty nie rozrzedzają krwi. Przerywają one po prostu naturalny proces krzepnięcia krwi w organizmie. Różne leki działają na różne części tego procesu krzepnięcia.

Istnieją trzy główne rodzaje leków przeciwzakrzepowych:

  • Antagoniści witaminy K

  • Bezpośrednie doustne antykoagulanty (DOAC)

  • Heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH)

Każdy rodzaj działa w inny sposób, aby zapobiec niepotrzebnym zakrzepom krwi.

Antykoagulanty witaminy K

Witamina K pomaga w tworzeniu się skrzepów krwi. Otrzymujesz ją z zielonych warzyw liściastych, takich jak brokuły i szpinak, a także dzięki działaniu bakterii w jelitach. Antagoniści witaminy K, tacy jak warfaryna, powstrzymują wątrobę przed przetwarzaniem witaminy K na czynniki, które normalnie pomagają w krzepnięciu krwi. To ogranicza krzepnięcie krwi.

Jeśli przyjmujesz ten rodzaj leków, ważne jest, aby utrzymać ilość witaminy K w diecie na stałym poziomie, aby lekarz mógł oszacować odpowiednią dawkę warfaryny z dnia na dzień i z tygodnia na tydzień. Będziesz mieć badania krwi, aby lekarz mógł śledzić efekty dawki i diety. Twój lekarz prawdopodobnie użyje międzynarodowego testu współczynnika, lub INR, aby sprawdzić, jak dobrze twoja krew może krzepnąć.

Jedną z potencjalnych zalet tego rodzaju antykoagulantu jest to, że łatwiej niż inne można go odwrócić w przypadku nagłego krwawienia z urazu lub nagłej operacji.

Bezpośrednie doustne antykoagulanty (DOAC)

DOAC działają szybciej niż antagoniści witaminy K, które są dostępne dłużej. Działanie DOAC może być również bardziej przewidywalne. Może więc nie trzeba wykonywać badań krwi i uważać na to, ile witaminy K się je i pije. Z drugiej strony, leki te mają tendencję do działania przez krótszy czas, więc może być konieczne przyjmowanie ich dwa razy dziennie, w porównaniu z jednym dniem dla innych antykoagulantów.

DOACs obejmują:

Bezpośrednie inhibitory trombiny: Leki te zakłócają wykorzystanie przez organizm trombiny, kluczowego enzymu, który pomaga w tworzeniu skrzepów krwi. Zazwyczaj są one wstrzykiwane do żyły, ale można je również przyjmować w formie tabletek jako dabigatran (Pradaxa).

Bezpośrednie inhibitory czynnika Xa: Ten rodzaj antykoagulantu powstrzymuje czynnik Xa w procesie krzepnięcia przed działaniem jak należy. Leki te, w postaci tabletek, obejmują apiksaban (Eliquis), betaksaban (Bevyxxa), edoksaban (Savaysa) i rywaroksaban (Xarelto).

Heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH) – antykoagulanty

Możesz znać te leki jako dalteparynę (Fragmin) lub enoksaparynę (Lovenox).

W porównaniu ze zwykłą heparyną niefrakcjonowaną (UFH), która jest zazwyczaj stosowana w szpitalach, LMWH jest bardziej przewidywalna i ma dłuższy czas działania, co oznacza, że lekarz nie musi śledzić jej efektów tak dokładnie, jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna czy UFH.

Lekarze przepisują stałą dawkę w zależności od masy ciała. Lek ten wstrzykuje się pod skórę.

LMWH jest często stosowana jako pomost do długotrwałego stosowania doustnych antykoagulantów, takich jak warfaryna. Przez pewien czas możesz przyjmować oba te leki, ponieważ lekarz będzie uważnie obserwował, jak sobie radzisz z ich przyjmowaniem. Następnie, gdy poziom warfaryny we krwi jest wystarczająco wysoki, należy odstawić LMWH.

Należy poinformować lekarza o wszelkich przyjmowanych niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ), ponieważ mogą one zwiększyć ryzyko krwawienia, jeśli pacjent przyjmuje również heparynę. NLPZ to leki przeciwbólowe, do których należą aspiryna, ibuprofen i naproksen.

Co warto wiedzieć o DVT i ćwiczeniach

0

Zakrzepy krwi mogą powstać z wielu powodów. Uzdrowienie po nich nie oznacza, że trzeba siedzieć bezczynnie.

Prawdą jest, że skrzep krwi może się oderwać i dotrzeć do płuc. Lekarze nazywają to zatorowością płucną (PE). Nic więc dziwnego, że osoby z DVT mogą się martwić, że ćwiczenia mogą uwolnić ich skrzep. Prawda jest taka, że jeśli masz DVT, to wstanie i pójście do pracy może przynieść wiele dobrego.

Znaczenie ćwiczeń w przypadku DVT

Ćwiczenia są ważne dla osób z DVT, ponieważ poprawiają krążenie i łagodzą objawy tzw. niewydolności żylnej. Jest to stan, w którym krew nie płynie dobrze z powrotem do serca. Ćwiczenia aerobowe – takie jak spacery, wycieczki, pływanie, taniec i jogging – mogą również pomóc w lepszej pracy płuc po zatorowości płucnej.

Badania pokazują, że ćwiczenia fizyczne mogą również poprawić objawy DVT, w tym obrzęk, dyskomfort i zaczerwienienie. Aktywność fizyczna może również sprawić, że poczujesz się bardziej energiczny.

Jeśli masz DVT, bycie aktywnym jest szczególnie ważne dla Twoich nóg. To właśnie tam zazwyczaj tworzą się skrzepy krwi. Krew musi płynąć z nóg do serca pod górę. Silne mięśnie nóg pomagają ścisnąć żyły, aby wypchnąć krew w górę. Wszystko, co spowalnia ten przepływ – kontuzja, operacja, która unieruchomiła Cię na jakiś czas, osłabienie mięśni nóg lub brak aktywności – może przyczynić się do powstania zakrzepu.

Co można zrobić

Najpierw skonsultuj się z lekarzem, aby dowiedzieć się, jakie ćwiczenia możesz wykonywać i kiedy powinieneś je wykonywać. W przypadku większości osób, zaraz po stwierdzeniu DVT, dobrze jest chodzić lub wykonywać niektóre prace domowe. Jest to również w porządku zaraz po zatorowości płucnej.

Lekarz może przepisać lek rozrzedzający krew – może to być antykoagulant – i pończochy uciskowe. Ułatwiają one przepływ krwi w nogach. Jeśli zaczniesz stosować leki rozrzedzające krew, badania wykazują, że chodzenie jest bezpieczne, gdy tylko lek zacznie działać. Należy jednak skonsultować się z lekarzem.

Najlepiej zaczynać powoli. Oto jedna z procedur, którą możesz wypróbować:

Tydzień 1: Spaceruj przez 5 minut w komfortowym tempie, 3-4 razy dziennie.

Tydzień 2: Spaceruj przez 10 minut, 3-4 razy dziennie.

Tydzień 3: Spaceruj przez 20 minut, 3 razy dziennie.

Tydzień 4: Spaceruj przez 30 minut, 2 razy dziennie.

Tydzień 5: Spaceruj przez 40 minut, raz dziennie.

Rozgrzej się, idąc powoli przez 5 minut. Schładzaj się w ten sam sposób.

Jeśli siedzisz przez dłuższy czas – np. w samolocie lub samochodzie przez 4 lub więcej godzin – wstawanie i chodzenie przez 5 minut co godzinę pomaga zapobiec kolejnemu atakowi DVT.

Pamiętaj, aby nie krzyżować nóg podczas siedzenia. Zakłóca to krążenie. Poniższe ćwiczenia możesz wykonywać również podczas siedzenia:

Pompki w kostkach: Trzymając piętę na ziemi, przesuń palce w kierunku goleni. Powtórz to samo z drugą stopą.

Rozciąganie nóg: Z udem na siedzeniu, podnieś dolną nogę, aż będzie mniej więcej równoległa do ziemi, a następnie powoli wróć ją na podłogę. Powtórz z drugą nogą.

Marsz w pozycji siedzącej: Podnieś kolano w górę w kierunku klatki piersiowej, wróć stopę na podłogę, a następnie zrób to samo z przeciwną nogą.

Strzelaj do 30 powtórzeń każdego ćwiczenia co godzinę.

Nabyta zakrzepowa plamica małopłytkowa (aTTP Disease): Objawy, przyczyny, leczenie

0

Nabyta zakrzepowa plamica małopłytkowa (aTTP) wpływa na sposób, w jaki Twoja krew krzepnie i pomaga powodować krwawienie. Dowiedz się, co powoduje aTTP i jak rozpoznać objawy.

Nabyta zakrzepowa plamica małopłytkowa (acquired TTP, lub aTTP) jest rzadkim zaburzeniem krwi, które powoduje powstawanie zakrzepów w małych naczyniach krwionośnych wokół ciała. Skrzepy te mogą spowalniać przepływ bogatej w tlen krwi do serca, mózgu, nerek i innych organów.

Choroba wpływa na płytki krwi, komórki krwi, które zlepiają się ze sobą, pomagając w tworzeniu skrzepów krwi, gdy się skaleczysz. Pomagają one uszczelnić skaleczenie i zapobiec krwawieniu.

W aTTP płytki krwi zlepiają się i tworzą małe skrzepy, kiedy nie powinny. W ten sposób w organizmie pozostaje mniej płytek krwi, dlatego też pacjent może krwawić częściej niż zwykle. Czasami czerwone krwinki rozpadają się. Powoduje to niską liczbę czerwonych krwinek, zwaną anemią.

Nabyta TTP może być poważna. Istnieją jednak metody leczenia, które zapobiegają jej nawrotom. Będziesz miał największe szanse, jeśli poddasz się leczeniu tak wcześnie, jak to możliwe, a po zakończeniu leczenia będziesz regularnie spotykał się z lekarzem na wizytach kontrolnych.

Przyczyny

Nabyta TTP jest zaburzeniem autoimmunologicznym, co oznacza, że organizm błędnie atakuje sam siebie. Układ odpornościowy uwalnia białka zwane przeciwciałami, które są skierowane przeciwko ADAMTS13, enzymowi, który normalnie zapobiega nadmiernemu krzepnięciu krwi.

Symptomy

Nabyte TTP może powodować krwawienie wewnątrz ciała i pod skórą. Jeśli się skaleczysz, może być trudno zatrzymać krwawienie.

Skrzepy krwi i krwawienie wewnątrz ciała powodują takie objawy jak:

  • Fioletowe siniaki pod skórą, zwane plamicą

  • Drobne czerwone lub fioletowe kropki pod skórą, zwane wybroczynami

  • Blady lub żółty kolor skóry

  • Zmęczenie i osłabienie

  • Duszność

  • Gorączka

  • Zamieszanie

  • Niewyraźna mowa

  • Ból głowy

  • Szybkie bicie serca

Objawy te zaczynają się szybko i mogą trwać przez kilka dni lub tygodni.

Postawienie diagnozy

Lekarz pierwszego kontaktu może skierować pacjenta do specjalisty zajmującego się leczeniem zaburzeń krwi, zwanego hematologiem.

Lekarz zapyta najpierw o historię choroby, w tym o przebyte choroby i przyjmowane leki. Podczas badania, lekarz będzie szukać objawów aTTP, takich jak blada skóra, siniaki i duszności.

Badania krwi mogą potwierdzić diagnozę. Jedno z nich mierzy aktywność enzymu ADAMTS13. Inne badania liczą liczbę płytek krwi, czerwonych i białych krwinek we krwi.

Pytania do lekarza

  • Czy muszę iść do hematologa, aby leczyć moje aTTP?

  • Co może być przyczyną tej choroby?

  • Jakiego rodzaju leczenia potrzebuję?

  • Jak długo będę musiał pozostać w szpitalu na leczeniu?

  • Jakie skutki uboczne może wywołać leczenie? Jak mogę sobie poradzić z efektami ubocznymi?

  • Jakiej opieki będę potrzebował po zakończeniu leczenia?

  • Leczenie

    Wymiana osocza jest jednym z głównych sposobów leczenia aTTP. Zaraz po zdiagnozowaniu aTTP udasz się do szpitala na ten zabieg.

    Osocze jest płynną częścią Twojej krwi. Zawiera płytki krwi, czerwone krwinki i białe krwinki.

    Podczas wymiany osocza, najpierw pobiera się niewielką ilość krwi za pomocą igły. Przypomina to badanie krwi. Krew przechodzi przez maszynę, która oddziela osocze od pozostałych komórek krwi.

    Maszyna usuwa z krwi wadliwe przeciwciała, które atakowały enzym ADAMTS13. Zastępuje uszkodzone enzymy zdrowymi enzymami pochodzącymi od dawcy. Osocze trafia z powrotem do organizmu wraz z własnymi krwinkami, które zostały usunięte. Zabieg trwa około 2 godzin.

    Wraz z wymianą osocza lekarz może przepisać leki steroidowe. Leki steroidowe zmniejszają odpowiedź układu odpornościowego, aby powstrzymać Twój organizm przed skierowaniem na ADAMTS13.

    Będziesz otrzymywać leczenie wymiany osocza codziennie, aż liczba płytek krwi wróci do normy. To może trwać kilka dni lub tygodni. W tym czasie pozostaniesz w szpitalu.

    Gdy liczba płytek krwi będzie normalna, przerwiesz leczenie. Jeśli byłeś na sterydach, lekarz powoli obniży dawkę w okresie od 2 do 3 tygodni.

    Inne leki mogą również leczyć aTTP. Należą do nich kaplacizumab (Cablivi) i rytuksymab (Rituxan). Leki te nazywane są przeciwciałami monoklonalnymi. Ale nie działają one całkiem tak samo.

    • Caplacizumab zapobiega zlepianiu się płytek krwi, co zapobiega powstawaniu małych zakrzepów. Za pierwszym razem otrzymasz go przez kroplówkę, ale później będzie to zastrzyk pod skórę. Może być stosowany razem z lekami hamującymi układ odpornościowy. Możesz go otrzymać zaraz po rozpoczęciu wymiany osocza.

    • Rytuksymab, podobnie jak sterydy, hamuje układ odpornościowy. Otrzymuje się go w kroplówce przez rurkę, która wchodzi pod skórę.

    Zarówno leki steroidowe, jak i rytuksymab mogą mieć skutki uboczne, takie jak:

    • Zwiększone ciśnienie w oczach

    • Wysokie ciśnienie krwi

    • Wysoki poziom cukru we krwi

    • Wahania nastroju

    • Przyrost wagi

    • Zmętnienie soczewki w oczach

    • Zwiększone ryzyko infekcji

    • Cieńsze kości

    Leki hamujące układ odpornościowy zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji, które czasami mogą być poważne.

    Do najczęstszych działań niepożądanych kaplacizumabu należą:

    • Ból głowy

    • Gorączka

    • Duszność

    • Zmęczenie

    • Ból pleców

    • Ból mięśniowy

    • Mrowienie, kłucie lub uczucie zdrętwienia na skórze

    • Swędzenie w pobliżu miejsca, w którym wykonano zastrzyk

    Dbanie o siebie

    Nabyte TTP może sprawić, że będziesz miał siniaki lub krwawienia łatwiej niż zwykle. Należy stosować odpowiednie środki bezpieczeństwa, aby uniknąć urazów.

    Zachowaj ostrożność podczas pracy z ostrymi przedmiotami, takimi jak noże czy cążki do paznokci. Kiedy się golisz, używaj elektrycznej maszynki do golenia zamiast ostrza. Przestaw się na miękką szczoteczkę do zębów i bądź bardzo delikatny podczas mycia zębów.

    Unikaj przyjmowania leków z grupy NLPZ, takich jak aspiryna i ibuprofen. Mogą one sprawić, że będziesz krwawić łatwiej niż zwykle.

    Zadzwoń do lekarza od razu, jeśli zauważysz u siebie takie objawy:

    • Nietypowe siniaki

    • Silne krwawienie

    • Kupa, która jest czarna lub wygląda jak smoła

    • Małe fioletowe plamki na skórze

    • Blada skóra

    • Duszność

    • Zażółcenie skóry i oczu

    What to Expect

    Nabyta TTP może trwać przez kilka dni, tygodni, a nawet miesięcy. Należy zgłosić się do lekarza w celu podjęcia leczenia, gdy tylko pojawią się objawy.

    Nabyta TTP może być bardzo poważna. Jeśli nie będziesz leczyć go od razu, może to spowodować powikłania, takie jak uszkodzenie mózgu lub udar. Niektóre powikłania mogą zagrażać życiu.

    Leczenie za pomocą wymiany osocza i leków kortykosteroidowych zatrzymuje objawy u większości osób z aTTP. Jednak u 60% osób, które były leczone, choroba powraca, czyli dochodzi do nawrotu. Zazwyczaj nawroty występują w ciągu pierwszych 1 do 2 lat po pierwszym zdiagnozowaniu aTTP. Przyjmowanie rytuksymabu może pomóc w zapobieganiu nawrotom.

    Aby obserwować nawroty choroby, pacjent będzie regularnie zgłaszał się do lekarza, który leczył aTTP, na badania kontrolne w ciągu pierwszych kilku lat po postawieniu diagnozy. Jeśli objawy powrócą, zostaniesz ponownie poddany leczeniu.

    Uzyskanie wsparcia

    Aby dowiedzieć się więcej o aTTP i znaleźć grupy wsparcia, odwiedź stronę internetową fundacji Answering T.T.P. (Thrombotic Thrombocytopenic Purpura).

    Skrzepy krwi: Jak się rozpuszczają

    0

    Każdy skrzep, który tworzy się w Twoim ciele, od urazu do DVT, musi w pewnym momencie zostać usunięty. Oto jak to się dzieje i jakie zabiegi mogą pomóc.

    Jest to skomplikowany proces, w którym płytki krwi, rodzaj komórek krwi, oraz wiele różnych białek wkraczają w odpowiednim momencie, aby zatamować krwawienie.

    W miarę gojenia się rany organizm przeprowadza kolejny proces, który ma na celu ich rozbicie. Jeśli skrzep tworzy się w miejscu, w którym nie powinien – na przykład wewnątrz naczynia krwionośnego – możesz potrzebować niewielkiej pomocy, aby tak się stało.

    Jak organizm oczyszcza się z zakrzepów

    Kiedy organizm wyczuwa, że nastąpiło uzdrowienie, wzywa białko zwane plazminą. I to jest ta sprytna część: Plazmina jest właściwie wbudowana w sam skrzep. Jest tam przez cały czas, ale jest wyłączona. Wisi sobie i czeka.

    Aby ją włączyć, organizm uwalnia substancję zwaną aktywatorem. Budzi ona plazminę i mówi jej, żeby wzięła się do roboty i rozbiła wszystko. Oznacza to głównie rozbijanie siatkowej struktury, która pomaga skrzepowi działać tak dobrze.

    Jak leki oczyszczają skrzepy

    Lekarze stosują różne leki w zależności od rodzaju skrzepu, który masz:

    Rozcieńczalniki krwi. Nazywane również antykoagulantami, są to jedne z najczęstszych leków na zakrzepicę żył głębokich (DVT). Jest to zakrzep krwi, który powstaje w jednej z dużych żył, zazwyczaj w nodze. Leki rozrzedzające krew są również stosowane w celu zapobiegania zakrzepom po udarze lub zatorowości płucnej (gdy zakrzep krwi przemieszcza się do tętnicy w płucach).

    Rozcieńczalniki krwi nie rozpuszczają skrzepu, ale mogą powstrzymać go przed powiększaniem się i powstrzymać powstawanie nowych. To daje organizmowi czas na rozbicie skrzepu.

    Różne leki rozrzedzające krew działają w różny sposób:

    • Bezpośrednie doustne antykoagulanty (DOAC) zapobiegają wytwarzaniu przez organizm fibryny, białka tworzącego siatkę skrzepów.

    • Heparyna powstrzymuje jedno z kluczowych białek krzepnięcia w organizmie, takie jak trombina, przed wykonywaniem swojej pracy.

    • Warfaryna (Coumadin) spowalnia zdolność wątroby do wytwarzania białek potrzebnych do tworzenia zakrzepów.

    Trombolityki. Te leki rozbijające skrzepy są stosowane w poważnych stanach chorobowych, takich jak zatorowość płucna. W przeciwieństwie do leków rozrzedzających krew, rozbijają one skrzep. Ich działanie polega na włączeniu plazminy, która uruchamia naturalny proces oczyszczania organizmu.

    Jak długo trwa powrót do zdrowia?

    Nie jest to coś, co odczuwa się natychmiast. Całkowite rozpuszczenie się DVT lub zatoru płucnego może trwać tygodnie lub miesiące. Nawet skrzep powierzchniowy, który jest bardzo drobnym problemem, może zająć tygodnie, aby odejść.

    Jeśli masz DVT lub zatorowość płucną, zazwyczaj otrzymujesz coraz większą ulgę, gdy skrzep staje się mniejszy. Ból i obrzęk spowodowane DVT zwykle zaczynają się poprawiać w ciągu kilku dni od rozpoczęcia leczenia.

    Objawy zatoru płucnego, takie jak duszność, lekki ból lub ucisk w klatce piersiowej, mogą utrzymywać się przez 6 tygodni lub dłużej. Mogą być one odczuwalne podczas aktywności fizycznej lub nawet przy braniu głębokiego oddechu. Ćwiczenia mogą w tym pomóc.

    Skrzep krwi stanowi poważne obciążenie dla organizmu. Nie chodzi więc tylko o usunięcie go, ale także o danie ciału i umysłowi czasu na naładowanie się.

    Efekty długoterminowe

    Czasami skrzep może pozostawić blizny i inne uszkodzenia, które mogą powodować problemy.

    U prawie połowy osób, u których doszło do DVT, może wystąpić zespół pozakrzepowy. Wówczas obrzęk, ból lub zmiana koloru skóry utrzymują się znacznie dłużej. Mogą również pojawić się owrzodzenia zwane wrzodami.

    U około 4 na 100 osób z zatorowością płucną dochodzi do długotrwałego uszkodzenia płuc, znanego jako nadciśnienie płucne. Oznacza to, że w płucach występuje wysokie ciśnienie krwi, co może prowadzić do takich problemów jak duszność, zmęczenie i ból w klatce piersiowej.

    DVT i odpoczynek w łóżku: Poznaj swoje ryzyko

    0

    Odpoczywasz w łóżku? Poznaj swoje ryzyko zakrzepicy żył głębokich (DVT) i dowiedz się, jak jej zapobiegać.

    Wiele rzeczy może zwiększyć swoje szanse na DVT, a wśród nich jest odpoczynek w łóżku. Wiedza o DVT może pomóc Ci zrozumieć swoje ryzyko i zapobiec zakrzepom, gdy musisz być w łóżku przez dłuższy czas.

    Co to jest DVT?

    DVT powstaje w żyłach głębokich. Najczęstsze miejsca to dolna część nogi, udo i miednica. Ale zakrzepy mogą powstać również w ramieniu.

    Najpoważniejsze powikłanie DVT występuje, gdy kawałek skrzepu odrywa się i przemieszcza się przez ciało do płuc. Gdy przepływ krwi przez płuca jest zablokowany, nazywa się to zatorowością płucną lub PE. Może to spowodować uszkodzenie płuc. Jeśli skrzep jest wystarczająco duży, zatorowość płucna może być śmiertelna.

    Nawet jeśli nie dojdzie do zatoru płucnego, DVT może spowodować długotrwałe problemy. Mogą one obejmować:

    • Obrzęk

    • Ból

    • Odbarwienie skóry

    • Wrzody na dotkniętej części ciała

    Jeśli miałeś już raz DVT, jesteś w grupie ryzyka wystąpienia go ponownie.

    Czynnik odpoczynku w łóżku

    Odpoczynek w łóżku może być potrzebny z wielu powodów.

    Odpoczynek w łóżku jest często zalecany w ciążach wysokiego ryzyka, w przypadku takich powikłań jak wysokie ciśnienie krwi, krwawienie, ciąża mnoga lub wczesny poród.

    Odpoczynek w łóżku może być konieczny, aby odzyskać siły po operacji lub urazie, zwłaszcza jeśli masz inną chorobę. Jest on również wymagany przy niektórych zabiegach radioterapii.

    Odpoczynek w łóżku jest czasami zalecany jako część leczenia istniejącej DVT, w celu zapobieżenia zatorowi płucnemu.

    Twoje szanse na wystąpienie DVT zależą od wielu czynników, w tym od tego, jak długo nie jesteś w stanie wstać z łóżka. Jeśli jesteś starszy lub jesteś kobietą, Twoje ryzyko wzrasta. Aż u 13% osób odpoczywających w łóżku może wystąpić DVT.

    Dlaczego tworzą się skrzepy?

    Naukowcy odnoszą się do trzech warunków, które C gdy wszystkie są obecne C mogą stanowić scenę dla DVT. Nazywa się to triadą Virchowsa, a odpoczynek w łóżku sprawia, że wszystkie trzy czynniki wchodzą w grę.

    Pierwszy czynnik nazywa się zastój żylny. Przepływ krwi w nogach zwalnia i krew może się tam gromadzić.

    Drugi czynnik to nadkrzepliwość. Ponieważ przepływ krwi w kończynach jest spowolniony, organizm nie wykonuje dobrze swojej pracy polegającej na usuwaniu substancji, które powodują krzepnięcie krwi. Twój organizm wytwarza również mniejszą ilość osocza krwi C – części krwi, która dostarcza składniki odżywcze do organizmu i odprowadza odpady z komórek. Twoja krew staje się grubsza i bardziej podatna na zakrzepy.

    Trzeci czynnik dotyczy samych naczyń krwionośnych. Kiedy leżysz przez dłuższy czas, ciężar Twojego ciała może uszkodzić naczynia, utrudniając krążenie krwi.

    Jakie metody leczenia są pomocne?

    Lekarz może zalecić przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych, które ułatwiają przepływ krwi. Są one powszechnie nazywane rozcieńczalnikami krwi, choć tak naprawdę nie rozrzedzają krwi. Leki te pomagają powstrzymać istniejące skrzepy przed powiększaniem się, a nowe przed tworzeniem.

    Powszechne środki rozrzedzające krew w przypadku DVT obejmują:

    • Dożylnie: Heparyna

    • Preparaty do wstrzykiwań: Enoksaparyna (Lovenox) i fondaparynuks (Arixtra)

    • Tabletki: Warfaryna (Jantoven), dabigatran (Pradaxa), rywaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis) i edoksaban (Savaysa)

    Może być konieczne przyjmowanie leków rozrzedzających krew przez 3 miesiące lub dłużej.

    Innym rodzajem leku są środki zapobiegające powstawaniu skrzepów lub trombolityczne. Leki te otrzymujesz przez kroplówkę lub przez rurkę umieszczoną bezpośrednio w skrzepie. Osoby przyjmujące te leki są narażone na ryzyko poważnego krwawienia, więc nie są one pierwszym wyborem, chyba że skrzep jest szczególnie niebezpieczny, a inne leki nie zadziałały.

    Jeśli nie możesz przyjmować leków rozrzedzających krew z powodu innych problemów zdrowotnych, lekarz może wprowadzić filtr siatkowy do dużej żyły w brzuchu, żyły głównej dolnej. Ma on za zadanie wyłapać wszelkie skrzepy, które się rozpadną, zanim dostaną się do płuc. Filtr wprowadza się przez małe nacięcie w pachwinie lub na szyi i prowadzi się go na miejsce. Jest to krótka operacja.

    Co jeszcze mogę zrobić?

    Należy pamiętać o wszelkich czynnikach ryzyka, które mogą wystąpić oprócz stanu, który spowodował konieczność odpoczynku w łóżku. Mogą one obejmować:

    • Palenie tytoniu

    • Otyłość

    • Wiek (ryzyko wzrasta po 60 roku życia).

    • Stosowanie tabletek antykoncepcyjnych lub hormonalnej terapii zastępczej

    • Zapalna choroba jelit

    • Niektóre rodzaje raka

    • Osobiste lub rodzinne występowanie DVT lub zatorowości płucnej

    • Czynnik dziedziczny, który sprawia, że krew jest bardziej podatna na zakrzepy

    Lekarz może zasugerować noszenie specjalnych skarpet. Nazywa się je medycznymi pończochami uciskowymi, a ich działanie polega na delikatnym ściskaniu nóg. Poprawia to przepływ krwi i zapobiega jej gromadzeniu się w nogach.

    Jeśli jesteś w szpitalu, możesz nosić nadmuchiwane urządzenia, które ściskają mięśnie, aby utrzymać przepływ krwi. Możesz również mieć podniesioną stopę łóżka.

    Aby utrzymać krążenie w nogach i zapobiec DVT, można ćwiczyć C nawet podczas pobytu w łóżku. Możesz obracać kostkami lub pompować stopy w górę i w dół, aby pobudzić przepływ krwi.

    Upewnij się, że pijesz dużo płynów podczas odpoczynku w łóżku. Pomoże to zapobiec zagęszczeniu krwi.

    Czy mogę pominąć odpoczynek w łóżku?

    Czasami nie ma innego wyjścia, jak tylko pozostać w łóżku. Jednak w niektórych sytuacjach myślenie o odpoczynku w łóżku zaczęło się zmieniać i należy przedyskutować możliwości z lekarzem.

    Przez wiele lat, jeśli miałeś DVT, twój lekarz zleciłby odpoczynek w łóżku. Uważano, że w ten sposób obniża się ryzyko przedostania się skrzepu przez krwiobieg do płuc. Ale ostatnie badania sugerują, że odpoczynek w łóżku nie pomaga ludziom z DVT i że może być dobrze, abyś wstał i poruszał się.

    Niektórzy badacze kwestionują teraz, czy dostawcy usług medycznych byli zbyt szybcy, aby zamówić odpoczynek w łóżku podczas ciąży. Theres nie ma dowodów na to, że odpoczynek w łóżku pomaga we wczesnym porodzie lub zapobiega przedwczesnemu porodowi. Jeśli lekarz zaleci odpoczynek w łóżku, upewnij się, że rozumiesz uzasadnienie tego zalecenia i omówisz swoje ryzyko wystąpienia DVT.

    Nawet jeśli odpoczynek w łóżku jest konieczny, zacznij się ruszać, gdy tylko lekarz na to pozwoli. Badania wykazują, że wczesny ruch nie tylko pomaga zapobiegać DVT, ale także może promować gojenie i zmniejszać ból.

    10 rzeczy, które narażają sportowców na ryzyko DVT

    0

    Poznaj związek między sportowcami a zakrzepicą żył głębokich. Dowiedz się, co sprawia, że sportowcy są narażeni na ryzyko wystąpienia DVT.

    1/11

    Zakrzepica żył głębokich (DVT) to stan, w którym jeden lub więcej zakrzepów krwi tworzy się w dużych żyłach nóg. Skrzepy mogą mieć własne objawy i mogą stać się śmiertelne, jeśli dotrą do płuc, gdzie przekształcą się w zatorowość płucną.

    Każdy jest narażony na ryzyko rozwoju DVT, ale niektóre działania mogą narażać sportowców na większe ryzyko niż inne w ich grupie wiekowej. Przeczytaj, aby poznać dziesięć rzeczy, które narażają sportowców na ryzyko wystąpienia DVT.

    1. Wyższe ryzyko urazu nogi

    2/11

    Niektóre sporty, szczególnie takie jak koszykówka i hokej, mają wyższy wskaźnik urazów nóg.

    Każde uszkodzenie nogi może zwiększyć ryzyko wystąpienia DVT.

    Im większe uszkodzenie, tym większe ryzyko. Najgorsze jest złamanie, które wymaga gipsu, a najdrobniejsze to coś w rodzaju uderzenia krążkiem hokejowym.

    2. Wyższe ryzyko urazów wymagających operacji

    3/11

    Największe ryzyko wystąpienia DVT występuje po operacji. Sportowcy mają tendencję do ulegania poważniejszym urazom częściej niż inni na porównywalnych etapach życia.

    3. Niewystarczająca ilość ruchu podczas rekonwalescencji

    4/11

    Po kontuzji sportowcy muszą nagle przerwać ćwiczenia i treningi. Może to trwać czasem nawet kilka miesięcy.

    Nagłe okresy zmniejszonej aktywności narażają Cię na większe ryzyko rozwoju DVT.?

    4. Dużo czasu w podróży

    5/11

    Sportowcy w wielu różnych dyscyplinach, czy to na poziomie zawodowym, uczelnianym, czy nawet szkoły średniej, często muszą podróżować na duże odległości, aby rywalizować.

    Długie okresy podróży, obejmujące sześć lub więcej godzin siedzenia, automatycznie stawiają Cię w kategorii podwyższonego ryzyka wystąpienia DVT.

    5. Niewystarczająca ilość ćwiczeń na dolne partie nóg

    6/11

    Musisz konsekwentnie mieć dobre krążenie w nogach. Niektóre sporty mogą pomijać ćwiczenia na nogi. Ale pominięcie dnia na nogi to kolejny sposób na zwiększenie ryzyka DVT.

    6. Niezrównoważona dieta

    7/11

    Mimo, że w trakcie sezonu sportowcy są bardzo dobrzy w jedzeniu, ważne jest, aby utrzymywać odżywczą dietę przez cały rok. W przeciwnym razie zwiększysz ryzyko wystąpienia DVT.

    Przykłady zdrowej diety obejmują:?

    • Unikanie tłuszczów nasyconych

    • Ograniczenie spożycia cukru

    • Ograniczenie spożycia sodu

    • Spożywanie dużej ilości owoców i warzyw

    7. Picie zbyt dużej ilości alkoholu

    8/11

    Zbyt częste picie alkoholu zwiększa ryzyko wystąpienia DVT. Bądź świadomy tej niezamierzonej konsekwencji picia.

    Zawsze pij z umiarem, nawet poza sezonem.?

    8. Przyjmowanie hormonów

    9/11

    Terapia hormonalna i ogólnie stosowanie hormonów jest związane z większym ryzykiem wystąpienia DVT.

    Wszyscy sportowcy, którzy przechodzą transformację lub przyjmują hormony z innych powodów, powinni być świadomi dodatkowego ryzyka.?

    9. Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych

    10/11

    Jeśli jesteś kobietą uprawiającą sport, powinnaś pamiętać, że doustne tabletki antykoncepcyjne zwiększają ryzyko wystąpienia zakrzepicy żył głębokich.

    Rozważ zastosowanie innej formy antykoncepcji, jeśli masz takie obawy.

    10. Bycie sportowcem i należenie do innych kategorii wysokiego ryzyka

    11/11

    Jesteś szczególnie narażony na DVT, jeśli jesteś sportowcem i należysz do jednej lub kilku dodatkowych kategorii wysokiego ryzyka wystąpienia DVT.

    Należą do nich:?

    • Otyłość?

    • Zaburzenia krzepnięcia krwi

    • Wiek powyżej 60 lat

    • Niedawny zabieg chirurgiczny

    • Częste podróże na duże odległości?

    Zatorowość płucna (PE) objawy i sygnały ostrzegawcze

    0

    Zatorowość płucna (ZP) może pojawić się bez żadnych objawów. Jednak w większości przypadków organizm daje znać, że coś jest nie tak. lekarz opisuje charakterystyczne objawy i wyjaśnia, kiedy należy wezwać lekarza.

    Objawy mogą być różne. To, czego doświadczysz, będzie prawdopodobnie zależało od wielkości skrzepu i tego, jak duża część płuc jest nim dotknięta. Jeśli cierpisz na choroby płuc lub serca, to również może odgrywać rolę.

    PE to nagły przypadek medyczny

    Objawy zatoru płucnego pojawiają się nagle. Należy zadzwonić pod numer 911, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

    • Duszność

    • Ból w klatce piersiowej

    • Kaszel (może być krwawy, a w wykrztuszanych resztkach może być krew)

    • Nagły ból w plecach

    • Znacznie większe niż zwykle pocenie się

    • Uczucie lekkiego zawrotu głowy lub omdlenia

    • Niebieskie usta lub paznokcie

    Objawy ostrzegawcze zakrzepicy żył głębokich

    Gdy skrzep tworzy się w żyle głębokiej w nogach, nazywa się to zakrzepicą żył głębokich (DVT). Jeśli oderwie się i dotrze do płuc, staje się zatorowością płucną.

    Jeśli masz jakiekolwiek objawy DVT, natychmiast zgłoś się do lekarza. Jeśli zostanie ona wcześnie wykryta, lekarze mogą zapobiec przekształceniu się jej w zatorowość płucną. Objawy DVT obejmują:

    • Obrzęk nogi lub ręki

    • Ból lub tkliwość nogi podczas stania lub chodzenia

    • Spuchnięta noga lub ręka, która wydaje się cieplejsza niż zwykle

    • Zaczerwieniona lub odbarwiona skóra w dotkniętej ręce lub nodze

    • żyły w ramieniu lub nodze, które są większe niż normalnie