Strona główna Blog Strona 2458

Endometrioza leczenie, testy, operacja, ciąża, leki i więcej

0

Jeśli masz ból z endometriozy, masz kilka opcji, jeśli chodzi o leczenie go za pomocą leków. Dowiedz się, które z nich możesz przyjąć, aby pomóc swojemu objawowi

Leki przeciwbólowe

Jeśli objawy są łagodne, lekarz prawdopodobnie zasugeruje przyjmowanie leków przeciwbólowych. Mogą to być leki z grupy NSAIDs (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takie jak ibuprofen lub naproksen.

Czasami ból związany z endometriozą może być silny. Jeśli więc spróbujesz leków przeciwbólowych, które możesz kupić bez recepty i nie uzyskasz wystarczającej ulgi, lekarz rozważy, czy potrzebujesz recepty na silniejszy rodzaj leku.

Hormonalna kontrola urodzeń

Przyjmowanie hormonalnej kontroli urodzeń może zatrzymać obfite krwawienie miesiączkowe, które zazwyczaj towarzyszy endometriozie. Lekarz może zalecić przyjmowanie hormonalnej kontroli urodzeń w sposób ciągły przez trzy lub więcej miesięcy, aby zapobiec wystąpieniu miesiączki.

Najczęstsze hormony, które lekarze przepisują na endometriozę to:

Pigułki antykoncepcyjne,?plastry, i pierścienie dopochwowe. Te środki antykoncepcyjne zawierają zarówno estrogeny, jak i progestyny.

Środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestyny. Obejmują one pigułki, strzały, i IUD (urządzenie wewnątrzmaciczne). Leki te mogą zmniejszyć ból, ponieważ większość kobiet dont mają okres podczas przyjmowania tych leków, lub przynajmniej mają mniej okresów.

Terapia hormonalna może powodować skutki uboczne, takie jak wzrost wagi, depresja, trądzik, owłosienie ciała i nieregularne krwawienia. Powinnaś porozmawiać z lekarzem na temat ryzyka i korzyści. Ponadto, jeśli przestaniesz przyjmować ten rodzaj leku, objawy mogą powrócić. Należy poinformować lekarza, jeśli tak się stanie.

Analogi hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH)

Jeśli ból nie jest kontrolowany za pomocą NLPZ i hormonalnej kontroli urodzeń, lekarz może zasugerować zastosowanie analogu hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH). Lek ten powoduje, że Twoje jajniki przestają produkować estrogen, co z kolei powoduje obkurczenie tkanki endometriozy. U ponad 80% kobiet stosujących to leczenie nastąpiło zmniejszenie dolegliwości bólowych, w tym u tych z silnym bólem. Analogi GnRH powodują również, że doświadczasz tymczasowej menopauzy, więc nie są one stosowane, jeśli próbujesz zajść w ciążę.

Istnieją 2 rodzaje analogów GnRH: Agoniści GnRH i antagoniści.

Przykłady analogu agonisty GnRH obejmują:

  • Goserelina (Zoladex) – zastrzyk przyjmowany raz na 28 dni.

  • Leuprolid (Lupron) — zastrzyk przyjmowany raz na jeden lub trzy miesiące

  • Nafarelin (Synarel) — aerozol do nosa stosowany dwa razy dziennie

Przykłady analogu antagonisty GnRH obejmują:

  • Elagolix (Orilissa) — Tabletka przyjmowana z powodu utraty gęstości kości, która może zwiększać ryzyko złamań.?Przyjmuje się ją doustnie jeden do dwóch razy dziennie, w zależności od objawów.

Lekarze ograniczają liczbę miesięcy przyjmowania tych leków ze względu na utratę gęstości kości, która może zwiększyć ryzyko złamań.?

Agonista receptora androgenowego

Lek danazol (Danocrine) pomaga powstrzymać organizm przed uwalnianiem hormonów, które są wykorzystywane do wywołania miesiączki i zwiększa odporność organizmu. Musisz być na kontroli urodzeń podczas przyjmowania go, aby zapobiec ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas stosowania danazolu, może to spowodować, że dziecko płci żeńskiej będzie miało cechy męskie.

Inhibitory aromatazy

Aromataza jest substancją chemiczną, która zwiększa produkcję estrogenów w organizmie. Inhibitory aromatazy blokują ją, co obniża poziom estrogenów. Te leki nie są rutynowo stosowane w leczeniu endometriozy. Ale w niektórych przypadkach lekarze zalecają je „off label” jako uzupełnienie terapii hormonalnej w celu opanowania bólu związanego z endometriozą, pod warunkiem, że nie planujesz zajścia w ciążę podczas tego leczenia.

Samoopieka przy endometriozie

0

Endometrioza zaczyna się, gdy komórki podobne do tych, które wyściełają twoją macicę, rosną poza nią. Może ona wpływać na wiele innych części twojego ciała. Oto wskazówki, jak żyć najlepiej z endometriozą.

Psychiczny wpływ bólu i endometriozy jest związany z fizycznym samopoczuciem, mówi Cara King, DO, chirurg ginekologiczny i edukator chirurgiczny w Cleveland Clinic. To nie są odrębne sprawy.

Oto kilka wskazówek, jak żyć najlepiej z endometriozą.

Współpracuj z właściwym lekarzem

Endometrioza może być trudną chorobą. Nie każdy ginekolog lub OB/GYN jest przeszkolony w jej leczeniu. Pełne rozpoznanie objawów może zająć im trochę czasu. To może prowadzić do opóźnienia leczenia i niepotrzebnej frustracji.

Nie bycie traktowanym poważnie i brak kompleksowej oceny i planu leczenia z odpowiednimi celami może być bardzo demoralizujący dla pacjentów, mówi Patrick Yeung Jr, MD, dyrektor SLUCare Center for Endometriosis w St. Louis.?

Louis. Może pomóc wizyta u lekarza, który leczy wiele kobiet z endometriozą. Jest to często chirurg ze specjalnym przeszkoleniem w zakresie minimalnie inwazyjnej chirurgii ginekologicznej lub endokrynologii rozrodu i niepłodności.

Jeśli lekarz nie odpowie na wszystkie pytania, warto zasięgnąć drugiej opinii, mówi King.

Zadbaj o swoje zdrowie psychiczne

Życie z ciągłym bólem może prowadzić do depresji i niepokoju. Jeśli nie czujesz się najlepiej psychicznie, ból fizyczny może boleć jeszcze bardziej.

Wiele kobiet z endometriozą ma problemy z zajściem w ciążę. Może to powodować uczucie frustracji i smutku.

Jak mówi King, psycholog powinien być członkiem zespołu zajmującego się endometriozą. Specjalista od zdrowia psychicznego może pomóc ci nauczyć się sposobów radzenia sobie ze stresem, w tym głębokiego oddychania i mindfulness. Badania pokazują, że medytacja może pomóc złagodzić objawy depresji, jeśli masz przewlekły ból. ?

Możesz również zapytać swojego lekarza, czy lek przeciwdepresyjny jest dla Ciebie odpowiedni. Niektóre leki na endometriozę zawierają hormony, które mogą wpływać na Twój nastrój.

Uzyskaj pomoc w zakresie życia seksualnego

Endometrioza może sprawiać ci ból przed, w trakcie lub po stosunku. To może być trudne dla Ciebie i Twojego związku. Ważne jest, aby mówić o swoim bólu. Twój lekarz może nie zapytać Cię o to. Terapeuta seksualny może pomóc Ci w otwartej rozmowie z partnerem i nauczyć Cię, jak się zrelaksować, jeśli masz obawy przed seksem.

Znajdź najlepsze ćwiczenia

Ruch może złagodzić niektóre objawy endometriozy, ponieważ obniża poziom estrogenów i stan zapalny. Jednocześnie może podnieść poziom substancji chemicznych w mózgu zwanych endorfinami i złagodzić ból.

Jessie Madrigal, lat 40, tańczy, uprawia jogę lub wychodzi na powolny jogging.

Ćwiczenia stały się naprawdę ważną rzeczą w moim życiu, mówi. Fizyczna strona jest bardzo ważna dla mojego zdrowia psychicznego.

Ale może trzeba wypróbować kilka rzeczy, aby zobaczyć, co pomaga. To dlatego, że niektóre ćwiczenia o dużej sile uderzenia, takie jak bieganie, mogą pogorszyć objawy endometriozy, mówi Ken Sinervo, dyrektor medyczny Center for Endometriosis Care w Atlancie. Zamiast tego, sugeruje on jogę lub pilates dla bardziej pasywnych, łagodniejszych treningów.

Dobrym rozwiązaniem może być również terapia dna miednicy. To może złagodzić niektóre z bólu mięśni i bolesności z seksem.

Bądź dla siebie miła

W ten sposób Madrigal nie pozwala, aby endometrioza dała się jej we znaki: Shes her best cheerleader.

Zdałam sobie sprawę, że nigdy nie będę miała wielu rzeczy, o których myślałam, że będę, ponieważ porównywałam się z ludźmi, którzy byli całkowicie zdrowi” – mówi. Musisz się z tym pogodzić. Wtedy zobaczysz małe triumfy. Youll zobaczyć małe rzeczy, że youre robi, że są dość niesamowite.

Madrigal miała problemy z chodzeniem, zanim chirurg wyleczył jej endometriozę. Nadal często się męczy. Ale to nie powstrzymało jej od przebiegnięcia swojego pierwszego maratonu. Madrigal nie była szybka, ale ukończyła.

Szukaj wsparcia w domu i w pracy

Możesz nie chcieć powiedzieć pracodawcy o swojej chorobie. Ale możliwe, że zwierzenie się szefowi może pomóc mu być bardziej wyrozumiałym, jeśli regularnie opuszczasz pracę z powodu bólu lub potrzebujesz specjalnego zakwaterowania. Na przykład, mogą być otwarci na dostosowanie twojego harmonogramu pracy do cyklu menstruacyjnego.

Skorzystaj z pomocy przyjaciół i rodziny, gdy potrzebujesz przerwy. Daj im szansę na pomoc. Bądź szczera z dziećmi lub partnerem, gdy masz nawrót choroby lub po prostu ciężki dzień. Będą oni bardziej wyrozumiali, jeśli będziesz musiała obserwować to z boku, zamiast się do nich przyłączyć.

Również dołączenie do grupy wsparcia online lub osobiście może sprawić, że poczujesz się mniej samotny. Mogą one nawet pomóc Ci w znalezieniu potrzebnej opieki.

Endometrioza: Czy można jej zapobiegać?

0

Endometrioza to bolesna dolegliwość, z którą boryka się wiele kobiet podczas comiesięcznych miesiączek. Dowiedz się, czy możesz zapobiec zachorowaniu na nią.

Endometrioza występuje, gdy endometrium, czyli tkanka wyściełająca wnętrze macicy, rośnie na zewnątrz. Teoria zakłada, że tkanka ta nadal działa tak, jak powinna podczas cykli miesiączkowych. Oznacza to, że tkanka ta będzie się rozpadać i krwawić podczas miesiączki. Powoduje to silny ból u większości kobiet, które go mają.

Obniż swój poziom estrogenu

Lekarz może przepisać hormony, które mogą obniżyć poziom estrogenów. Obejmują one tabletki antykoncepcyjne, plastry lub pierścienie dopochwowe z niskimi dawkami estrogenów. Terapia hormonalna może również pomóc w walce z bólem, ale efekty utrzymują się tylko tak długo, jak długo przyjmujesz hormony. Jak w przypadku każdego leku, zanim zdecydujesz się go wypróbować, powinnaś porozmawiać z lekarzem o zaletach i wadach.

Ćwiczenia

Ćwiczenia fizyczne są świetne dla całego organizmu. Jeśli będziesz ćwiczyć przynajmniej przez 30 minut cztery do pięciu razy w tygodniu, może to zmniejszyć ryzyko zachorowania na endometriozę.

Ćwiczenia pomogą Ci utrzymać niską wagę ciała i utrzymać niską zawartość tłuszczu w organizmie.

Jedno z badań wykazało również, że ćwiczenia mogą również zwiększyć poziom dobrych metabolitów estrogenu (związków, które powstają podczas rozpadu estrogenu) i obniżyć poziom złych. Jak bardzo może to wpłynąć na szanse zachorowania na endometriozę, wymaga jednak dalszych badań.

Unikaj alkoholu

Badania wykazały, że picie zbyt dużej ilości alkoholu może zwiększyć ilość estrogenów wytwarzanych przez twój organizm, co może prowadzić do endometriozy. Jeśli jesteś kobietą pijącą, nie pij więcej niż jednego drinka dziennie.

Zmniejsz ilość kofeiny?

Badania nad tym, czy to pomaga, są mieszane.

Jedno z badań wykazało, że kobiety, które piją umiarkowane ilości kofeiny z napojów gazowanych i zielonej herbaty, mają wyższy poziom estrogenu. Ale kofeina nie była związana z poziomem estrogenu u wszystkich kobiet w tym badaniu. A kiedy inni badacze sprawdzili osiem badań na temat kofeiny i endometriozy, nie znaleźli żadnego związku.

Jeśli chcesz zobaczyć, czy to robi różnicę dla Ciebie, możesz spróbować bezkofeinowych lub bezkofeinowych napojów, i zawsze uzyskać dużo wody, więc pozostać nawodniony.

Co powinnaś wiedzieć o endometriozie jelit?

0

Endometrioza jest często bolesnym, trwającym przez całe życie schorzeniem, które czasami może mieć wpływ na jelita. Dowiedz się, jakie są objawy, diagnoza i leczenie tego typu schorzenia.

Endometrioza to ciągły, bolesny stan, w którym tkanka podobna do tej, która wyściela macicę (endometrium), rozrasta się poza macicą.

Kiedy stan ten dotyka jelit, pojawia się w dwóch formach:

  • Powierzchowne (na powierzchni jelita)

  • Głęboko (przechodzi przez ścianę jelita)

Endometrioza jelit przyczyny

W przypadku tego schorzenia, lekarze zazwyczaj znajdują niewielką masę tkanki (zmianę) na ścianie jelita. Rzadziej, zmiana może przedostać się również do warstwy mięśniowej. Zmiany te rosną powoli. Mogą się powiększać, ale nierzadko też kurczyć.

Naukowcy wciąż badają, co powoduje te zmiany, ale badania wskazują na powiązania z:

  • Twoimi genami i komórkami macierzystymi.

  • Zapalenie

  • Poziom estrogenów (żeński hormon płciowy)

Symptomy endometriozy jelit

Objawy endometriozy jelitowej zależą od tego, gdzie znajduje się zmiana, jaka jest jej wielkość i jak głęboko tkwi w ścianie jelita. Niektóre kobiety cierpiące na tę chorobę nie odczuwają żadnych objawów, jednak Ty możesz mieć:

  • Problemy z robieniem kupy lub luźne, wodniste stolce (zaparcia lub biegunki)

  • Ból podczas wypróżniania

  • Dyskomfort podczas miesiączki

  • Bolesny seks

  • Problemy z zajściem w ciążę (niepłodność)

  • Zablokowane jelito (jest to rzadki objaw)

Twoje objawy mogą przypominać zespół jelita drażliwego (IBS), ale jest to inny stan. W przypadku endometriozy jelit możesz zauważyć, że objawy nasilają się przed i w trakcie miesiączki.

Diagnoza endometriozy jelitowej

Endometrioza dotyka 10%-12% kobiet w wieku rozrodczym. Lekarze najczęściej diagnozują ją u kobiet w wieku 30 lat.

Twój lekarz zacznie od zapytania o Twoje objawy i historię choroby. Następnie zbada twój obszar miednicy. Może również zasugerować badania obrazowe, aby uzyskać więcej informacji na temat lokalizacji i wielkości wszelkich torbieli lub uszkodzeń tkanki związanych z endometriozą. Badania te obejmują:

  • USG transwaginalne lub transrektalne. Lekarz lub technik wprowadzi do pochwy lub odbytu urządzenie przypominające różdżkę, które uwalnia fale dźwiękowe tworzące obrazy narządów. Badanie to nie może zdiagnozować endometriozy, ale może zlokalizować zmiany, które mogą być przez nią spowodowane, gdy są wystarczająco duże.

  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Badanie to pozwala na uzyskanie szczegółowych obrazów narządów i tkanek przy użyciu pola magnetycznego i fal radiowych.

  • Laparoskopia. Chirurg wykona małe nacięcie w pobliżu pępka i wprowadzi cienkie narzędzie do obserwacji zwane laparoskopem. Jest to ta sama procedura, którą czasami stosuje się do usuwania zmian chorobowych.

  • Lewatywa barowa. Lekarze stosują ten rodzaj prześwietlenia, aby zobaczyć zmiany lub uszkodzenia w jelicie grubym (okrężnicy). Lekarze wstrzykują do odbytu przez małą rurkę płyn i mieszaninę baru. Powietrze wpompowane do jelita rozszerza narząd i poprawia jakość obrazu.

Leczenie endometriozy jelitowej

Lekarz dostosuje leczenie do objawów i historii choroby. Weźmie również pod uwagę takie kwestie jak wiek pacjentki i to, czy chce ona mieć dzieci. Leczenie obejmuje:

Chirurgia. Celem operacji jest usunięcie jak największej liczby zmian chorobowych przy jednoczesnym zachowaniu narządów i ogólnego stanu zdrowia. Lekarze mają trzy opcje operacji:

  • Usunięcie uszkodzonego odcinka jelita i ponowne połączenie zdrowych części

  • Odciąć dysk chorego jelita i zamknąć pozostawiony otwór

  • Ogolić dotknięte obszary, pozostawiając jelito na miejscu

Jeśli konieczna jest operacja, upewnij się, że przeprowadza ją doświadczony zespół medyczny, który jest zaznajomiony z tym schorzeniem i zbada możliwości.

Leczenie hormonalne. Leki te kontrolują estrogen, który może powodować pogorszenie objawów endometriozy jelit. Mogą one obniżyć ryzyko powrotu objawów. Wraz z terapią hormonalną, lekarz może również sugerować leki przeciwbólowe.

Poradnictwo. Endometrioza jelit jest ciągłym stanem, który wpływa na Twoje zdrowie fizyczne i psychiczne. Badania pokazują, że kobiety często odczuwają lęk i depresję w związku z kwestiami relacji i seksu, co może potęgować uczucie bólu fizycznego. Lekarz może zasugerować poradnictwo w celu uzyskania wsparcia.

Ponieważ endometrioza jelit opiera się na estrogenach, niektóre kobiety odczuwają ulgę w objawach podczas menopauzy lub ciąży, kiedy poziom tych hormonów spada.

Endometrioza jelit – perspektywy

Nie ma lekarstwa na endometriozę. Zabiegi takie jak operacja i terapia hormonalna pomagają kontrolować objawy. Możesz czuć się lepiej, ale objawy mogą powrócić, jeśli zaprzestaniesz leczenia lub mogą powrócić same, zwłaszcza jeśli masz głębokie zmiany.

W wielu przypadkach konieczne jest kontynuowanie leczenia przez długi okres czasu. Może to być do menopauzy lub gdy planujesz mieć dziecko. Twój lekarz może zasugerować, abyś zaplanowała ciążę w związku z operacją, ponieważ endometrioza może powrócić po operacji i spowodować niepłodność. Badania wykazują również, że kobiety w ciąży, które miały endometriozę mają większe ryzyko:

  • wysokiego ciśnienia krwi

  • C-section

  • Poród przedwczesny

  • Inne powikłania ciąży

Endometrioza

0

Upewnij się, że jesteś poinformowana i otrzymasz najlepszą opiekę, zadając swojemu lekarzowi te pytania.

Endometrioza

Przygotuj się. Wyjdź poinformowany.

Menu

Co najlepiej opisuje Twoją wizytę?

Poziom estrogenów a ryzyko endometriozy

0

W jaki sposób ilość estrogenów w twoim organizmie wpływa na ryzyko wystąpienia endometriozy lub pogarsza objawy? Jeśli poziom hormonów w twoim organizmie jest zaburzony, możesz mieć bardziej bolesne i obfite miesiączki, a nawet problemy z płodnością. Zobacz, dlaczego tabletki antykoncepcyjne i żywność sojowa, taka jak edamame, mogą mieć wpływ na Twój plan leczenia endometriozy.

Estrogen jest jednym z elementów terapii hormonalnej stosowanej w leczeniu endometriozy. Jaki jest więc związek między estrogenem a endometriozą?

Dominacja estrogenów

Dominacja estrogenów występuje wtedy, gdy poziom estrogenów i progesteronu, innego hormonu płciowego, jest zaburzony. Rodzaj estrogenu zwany estradiolem reguluje wzrost tkanki macicy. Jeśli masz endometriozę, wysoki poziom tego hormonu może wywołać stan zapalny i objawy takie jak silny ból.

Endometrioza jest jednym z kilku schorzeń zdominowanych przez estrogeny, które dotykają kobiety. Inne to:

  • Zespół policystycznych jajników (PCOS)

  • Rak piersi

  • Rak macicy

  • Włókniaki lub nienowotworowe guzy macicy

Brak równowagi hormonalnej

Skąd wiadomo, że estrogen i progesteron nie są w równowadze? Możesz to stwierdzić po tym, jak się czujesz. Wysoki poziom estrogenu może powodować takie objawy jak:

  • Ciężkie lub lekkie miesiączki

  • Nasilenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS)

  • Przyrost masy ciała, zwłaszcza w okolicy talii, bioder i ud

  • Nierakowe guzki w piersiach

  • Włókniaki

  • Zmęczenie

  • Niski popęd płciowy

  • Depresja

  • Lęk

Lekarz może również zbadać poziom hormonów w próbce krwi lub moczu, aby sprawdzić, czy wysoki poziom estrogenów jest przyczyną objawów endometriozy.

Co możesz zrobić, aby zrównoważyć swoje hormony?

Niektóre kobiety decydują się na leczenie endometriozy za pomocą terapii hormonalnej, takiej jak tabletki antykoncepcyjne, plastry lub pierścienie. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAIDs) mogą złagodzić łagodny ból endometriozy u kobiet, które nie chcą brać hormonów. Możesz poddać się operacji usunięcia narośli tkanki.

Leki i operacja nie są jedynymi opcjami. Proste zmiany w diecie i stylu życia mogą również pomóc w przywróceniu zdrowego poziomu estrogenów i opanowaniu objawów endometriozy.

Idź na wege. Pokarmy, które spożywasz mogą mieć duży wpływ na produkcję estrogenów. Kobiety, które są wegetariankami mają 15%-20% niższy poziom estrogenu i wydalają więcej estrogenu przez swoją kupę niż kobiety, które nie stosują diety bezmięsnej.

Nawet jeśli dont chcą zrezygnować z mięsa, zrobić świeże owoce i warzywa większość swojej diety. Pobierz do pięciu porcji warzyw i dwóch porcji świeżych owoców każdego dnia. Warzywa krzyżowe, takie jak brokuły, kapusta, bok choy, kalafior i brukselka mogą pomóc Ci utrzymać zdrową równowagę hormonalną.

Spożywaj błonnik. Żywność bogata w błonnik, taka jak świeże produkty i pełne ziarna, może pomóc Ci zatrzymać mniej estrogenów. Diety o wysokiej zawartości błonnika zwiększają również ilość estrogenów wydalanych podczas robienia kupy.

Jedz więcej kwasów omega-3. Kolejną zmianą w diecie, która może pomóc jest spożywanie większej ilości pokarmów bogatych w kwasy tłuszczowe omega-3, takich jak ryby czy siemię lniane. Kwasy tłuszczowe omega-3 mogą pomóc obniżyć stan zapalny w Twoim organizmie.

Napełnij swój kubek.Zielona herbata jest bogata w polifenole i jest powiązana z niższym poziomem estradiolu u kobiet po menopauzie. Pij kawę, herbatę lub inne napoje kofeinowe i alkohol z umiarem, aby utrzymać poziom estrogenów w ryzach.

Co z soją? Diety bogate w pełnowartościowe produkty sojowe również pomagają kobietom osiągnąć zdrowszą równowagę hormonalną. Żywność sojowa zawiera składniki odżywcze zwane izoflawonami. Kobiety, które spożywają więcej izoflawonów sojowych mogą zmniejszyć ryzyko endometriozy. Żywność sojowa obejmuje tofu, tempeh, miso, edamame i orzechy sojowe.

Soja jest jednym z wielu pokarmów roślinnych, które są również nazywane fitoestrogenami. Fitoestrogeny można znaleźć w pełnych ziarnach, grochu, soczewicy, brokułach, świeżych owocach i suszonej fasoli. Diety bogate w fitoestrogeny mogą obniżyć ryzyko niektórych nowotworów piersi, ale zwiększyć ryzyko innych typów. Porozmawiaj z lekarzem o swoim osobistym ryzyku i o tym, jak włączyć pokarmy sojowe do swojej diety.

Utrata wagi

Jeśli masz nadwagę, podejmij kroki, aby osiągnąć zdrową wagę i utrzymać ją. Nadwaga sprzyja insulinooporności, która zwiększa również poziom estrogenów. Nadwaga i insulinooporność mogą również wywołać stan zapalny.

Ćwicz

Wykonuj regularnie umiarkowane ćwiczenia fizyczne, aby kontrolować swoją wagę. Staraj się ćwiczyć przez 30 minut lub więcej każdego dnia.

Radzenie sobie ze stresem

Stres emocjonalny może również wpływać na równowagę hormonalną. Kiedy jesteś zestresowana, produkujesz więcej kortyzolu, znanego jako hormon stresu. Gdy masz dużo stresu, spada poziom progesteronu w Twoim organizmie, więc masz za dużo estrogenu. Znajdź sposoby na zarządzanie stresem, aby przywrócić zdrową równowagę hormonalną.

Egzema (Atopowe Zapalenie Skóry): Objawy, przyczyny, czynniki wywołujące i leczenie

0

Kiedy masz długotrwałe, czerwone, swędzące wysypki, może to być atopowe zapalenie skóry. Co je powoduje? Jak się je leczy?

Atopowe zapalenie skóry jest najczęstszym rodzajem egzemy, czyli choroby skóry, która powoduje swędzenie i pozostawia czerwone plamy, zwykle na twarzy, rękach i nogach. Najczęściej występuje u dzieci, ale dotyka również około 18 milionów dorosłych. Wysypka ma tendencję do zaostrzania się i ustępowania, ale potem powraca.

Objawy atopowego zapalenia skóry

U większości osób pierwsze objawy egzemy pojawiają się przed ukończeniem 5 roku życia. U niemowląt mogą występować czerwone, pokryte strupami, łuszczące się obszary na policzkach, skórze głowy lub na przedniej części rąk i nóg.

Dzieci i dorośli mają zazwyczaj bardzo swędzące, czerwone wysypki na tylnej części szyi i kolanach oraz w zagięciach łokci. Mogą również wystąpić małe zgrubienia i łuszcząca się skóra. Wysypka może również rozwinąć się na twarzy, nadgarstkach i przedramionach.

Jeśli się drapiesz, skóra może stać się gruba, ciemna i pokryta bliznami. Swędzenie jest zwykle gorsze w nocy, kiedy kładziesz się spać.

Drapanie może również prowadzić do infekcji. Zauważysz czerwone guzki, które bolą i mogą być wypełnione ropą. Pamiętaj, aby w takiej sytuacji udać się do lekarza.

Inne objawy atopowego zapalenia skóry obejmują:

  • Łuszcząca się, sucha skóra

  • Wysypka, która tworzy pęcherzyki, a następnie wypływa przezroczysty płyn

  • Pęknięta skóra, która boli i czasami krwawi

  • Marszczenie się skóry na dłoniach lub pod okiem

  • Ciemnienie skóry wokół oczu

Obejrzyj pokaz slajdów, aby zobaczyć, jak wygląda egzema.

Przyczyny atopowego zapalenia skóry

Lekarze nie są pewni, co powoduje egzemę. Wydaje się, że występuje ona rodzinnie, więc jeśli jedno z rodziców lub rodzeństwa ma tę chorobę, istnieje większe prawdopodobieństwo, że Ty lub Twoje dziecko również będziecie ją mieć.

Dzieci z tą chorobą mają czasem w rodzinie kogoś, kto ma alergie, katar sienny lub astmę. Niektórzy eksperci uważają, że to zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na egzemę. Około połowa dzieci, które na nią chorują, ma również katar sienny lub astmę.

Mieszkając w miejscu, w którym często jest zimno lub panuje duże zanieczyszczenie, możesz zwiększyć swoje szanse na zachorowanie.

Alergie pokarmowe nie powodują atopowego zapalenia skóry. Jednak atopowe zapalenie skóry może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii pokarmowych, np. na orzeszki ziemne.

Atopowe zapalenie skóry nie jest zaraźliwe. Nie możesz się nim zarazić ani przekazać go komuś innemu. Dowiedz się więcej o przyczynach atopowego zapalenia skóry.

Czynniki wywołujące atopowe zapalenie skóry

Przez długi czas Twoja skóra może być w porządku. Ale potem dzieje się coś, co powoduje wysypkę lub swędzenie. Niektóre rzeczy, które wyzwalają atopowe zapalenie skóry lub pogarszają jego stan to:

  • Silne mydła i detergenty

  • Niektóre tkaniny, takie jak wełna lub materiały drapane

  • Perfumy, produkty do pielęgnacji skóry i makijażu

  • Pyłki i pleśń

  • Sierść zwierząt

  • Dym tytoniowy

  • Stres i złość

  • Suche zimowe powietrze/niska wilgotność

  • Długie lub gorące prysznice/kąpiele

  • Skóra sucha

  • Pocenie się

  • Infekcje skórne lub szczególnie sucha skóra

  • Niektóre hormony

  • Pył lub piasek

  • Niektóre produkty spożywcze (zazwyczaj jaja, nabiał, pszenica, soja i orzechy)

Zobacz pokaz slajdów, aby poznać najważniejsze czynniki wywołujące egzemę, których należy unikać.

Diagnoza atopowego zapalenia skóry

Jeśli lekarz uzna, że pacjent może mieć atopowe zapalenie skóry, zacznie od zapytania o historię choroby i badania fizykalnego. Może również zasugerować wykonanie skórnego testu alergicznego.

Ten rodzaj testu może pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi ustalić, czy wysypka jest spowodowana alergią na coś, czego dotykasz. Przez kilka dni nosisz plastry na skórę, w których znajdują się niewielkie ilości substancji, na które możesz być uczulony. Około 2 dni po zdjęciu plastrów lekarz sprawdzi, czy wokół któregoś z nich pojawiła się wysypka. Dowiedz się więcej o tym, jak diagnozuje się atopowe zapalenie skóry.

Leczenie atopowego zapalenia skóry i środki domowe

Nie można wyleczyć egzemy, ale lekarz może zasugerować pewne leki na objawy. Mogą to być kremy lub maści steroidowe w przypadku łagodnych objawów lub tabletki steroidowe w cięższych przypadkach.

Inne sposoby leczenia mogą obejmować:

  • Leki przeciwhistaminowe do zwalczania świądu, zwłaszcza w nocy

  • Antybiotyki w przypadku zakażenia bakteryjnego

  • Leki hamujące układ odpornościowy, takie jak crisaborole (Eucrisa), niesteroidowa maść stosowana miejscowo dwa razy dziennie, oraz dupilumab (Dupixent), podawany w postaci zastrzyku co 2 tygodnie.

  • Leki biologiczne w zastrzykach: Te nowsze leki są wytwarzane z rodzaju białka, które pomaga układowi odpornościowemu zwalczać zarazki. Zostały one zaprojektowane w celu spowolnienia układu odpornościowego i złagodzenia stanu zapalnego, który prowadzi do atopowego zapalenia skóry.

  • Światłoterapia

  • Opatrunki mokre

  • Inne kremy do skóry

Możesz zrobić kilka rzeczy w domu, aby złagodzić objawy choroby:

  • Rób ciepłe kąpiele z płatków owsianych. Przeciwutleniacze zawarte w zmielonych płatkach owsianych mogą pomóc złagodzić stan zapalny i swędzenie. Weź 10-minutową kąpiel, a następnie od razu nawilżaj skórę.

  • Używaj nawilżacza. Dodanie wilgoci do powietrza może zapobiec wysuszeniu i swędzeniu skóry.

  • Nie drap skóry. Spróbuj ucisnąć swędzące miejsca zamiast je drapać, a paznokcie trzymaj przycięte. W przypadku dzieci, możesz kazać im nosić rękawiczki na noc, aby nie drapały się podczas snu.

  • Noś luźne ubrania, które nie będą przeszkadzać Twojej skórze. Luźne ubrania nie będą ocierały się o skórę, a dzięki nim nie będziesz się pocić.

Aby leczyć egzemę u niemowląt (infantile eczema), używaj olejków do kąpieli i kremów po kąpieli, aby utrzymać skórę w stanie nawilżenia i złagodzić podrażnienia. Najlepiej też trzymać je z dala od ekstremalnie wysokich lub niskich temperatur. Jeśli wysypka nie ustąpi, pediatra może zalecić leki z lekiem przeciwhistaminowym, aby pomóc w swędzeniu. Dowiedz się więcej o domowych sposobach na atopowe zapalenie skóry.

Powikłania atopowego zapalenia skóry

Flary spowodowane przez atopowe zapalenie skóry mogą czasami powodować lub być powiązane z innymi problemami zdrowotnymi, takimi jak:

  • Astma. Ta choroba płuc może być bardziej prawdopodobna u dzieci, których układ odpornościowy został naruszony przez atopowe zapalenie skóry.

  • Neurodermia. Znane również jako liszaj prosty przewlekły, może rozpocząć się jako mała plamka swędzącej skóry, która powiększa się w miarę drapania. Leki dostępne bez recepty mogą pomóc, ale kluczem jest oparcie się chęci drapania.

  • Infekcje skóry. Drapanie się na tyle, aby naruszyć skórę, może otworzyć skaleczenia, które prowadzą do infekcji.

  • Podrażniające zapalenie skóry rąk. Ten stan występuje, gdy masz pracę lub robisz coś, gdzie trzymasz ręce w wodzie przez długi czas lub często używasz ostrego mydła lub detergentów.

  • Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. Znane również jako alergia kontaktowa, występuje gdy dotkniesz czegoś, na co jesteś uczulony.

  • Problemy ze snem. Swędzenie może spowodować, że nie będziesz mógł zasnąć w nocy i nie będziesz mógł wystarczająco odpocząć.

Przeczytaj więcej o powikłaniach związanych z egzemą.

Zapobieganie atopowemu zapaleniu skóry

Po wystąpieniu objawów możesz zrobić wszystko, aby utrzymać skórę w zdrowiu i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego objawu.

Unikaj czynników wyzwalających. Dowiedz się, co powoduje problemy skórne i staraj się unikać tych czynników. Na przykład, jeśli pewne mydła lub tkaniny wydają się powodować wysypkę, przestań ich używać. Staraj się unikać dymu papierosowego, sierści zwierząt i pyłków, jeśli te czynniki pogarszają stan skóry.

Dbaj o swoją skórę. Kluczowe jest nawilżanie skóry. Najlepszym wyborem są gęste kremy lub maści, które mają mało wody. Nakładaj je zaraz po wyjściu spod prysznica lub kąpieli, gdy skóra jest jeszcze wilgotna.?

Bierz krótsze prysznice i kąpiele. Ogranicz prysznic do 10 minut i używaj ciepłej wody zamiast gorącej. Po kąpieli osusz skórę ręcznikiem, a następnie od razu ją nawilż. Sporadyczna kąpiel z niewielką ilością domowego wybielacza również może pomóc. Użyj tylko około pół kubka wybielacza na 40-galonową wannę. Nigdy nie chowaj głowy pod wodą i nie bierz kąpieli z wybielaczem częściej niż dwa razy w tygodniu.

Używaj delikatnych mydeł. Używaj tylko łagodnych mydeł na swojej skórze. Dezodoranty lub mydła antybakteryjne zawierają składniki, które mogą ją wysuszyć. Dowiedz się więcej o tym, jak zapobiegać nawrotom atopowego zapalenia skóry.

Jak zarządzać egzemą swędzenie i inne objawy

0

Lekarz wyjaśnia tradycyjne i alternatywne metody leczenia, aby uzyskać objawy egzemy pod kontrolą.

Środki nawilżające: Kremy i maści łagodzą stan zapalny i wprowadzają wodę z powrotem do skóry, aby pomóc jej się zagoić. Nakładaj je kilka razy dziennie, także zaraz po kąpieli lub prysznicu. Wazelina i olej mineralny działają dobrze, ponieważ tworzą grubą barierę na skórze.

Produkty z gliceryną, kwasem mlekowym i mocznikiem mogą również pomóc, ponieważ również pomagają przyciągać wodę do skóry.

Smoła węglowa: Twój lekarz może zasugerować produkt, który zawiera smołę węglową. Wyciąg z surowej smoły leczy egzemę i inne problemy skórne od ponad 2000 lat. Mimo że jest on nieładny i wielu osobom nie podoba się jego silny zapach, może on pomóc ukoić Twoją skórę.

Mokre okłady: Kiedy twój egzema flaring, moczyć niektóre gazy, bandaże, lub kawałki miękkiej odzieży w chłodnej wodzie, a następnie umieścić je na skórze. Chłód złagodzi swędzenie, a wilgoć pomoże kremom lub balsamom działać jeszcze lepiej.

Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, jak często możesz stosować terapię mokrymi okładami. Jeśli zrobisz to zbyt często, Twoja skóra może ulec zakażeniu.

Kremy z hydrokortyzonem: Hydrokortyzon jest sterydem, który pomaga utrzymać zaczerwienienie, swędzenie i obrzęk na dystans. Możesz kupić w sklepie kremy i balsamy o niskiej sile działania. Jeśli one nie pomogą, lekarz może przepisać ci coś o silniejszym działaniu.

Możesz bezpiecznie nakładać hydrokortyzon na większość części ciała aż cztery razy dziennie przez okres do 7 dni, o ile nie jesteś w ciąży lub nie karmisz piersią. Jeśli go używasz, trzymaj go z dala od oczu, odbytu i genitaliów.

Należy również pamiętać, że niektórzy ludzie mają ciężką reakcję na hydrokortyzon. Jeśli masz problemy z oddychaniem lub przełykaniem, lub zauważysz wysypkę po jego użyciu, zadzwoń pod numer 911 lub do lekarza.

Balsam kalaminowy (tlenek cynku, tlenek żelaza) może być włożony do lodówki i pomaga szybko złagodzić świąd.

Lekarz może również przepisać inne leki stosowane miejscowo w celu leczenia zaostrzenia wyprysku, takie jak crisaborole (Eucrisa), pimekrolimus (Elidel) lub takrolimus (Protopic). Dupilumab (Dupixent) jest opcja, która jest strzał.

Leki przeciwhistaminowe: Over-the-counter leki alergiczne dont pracy dobrze dla swędzenie skóry spowodowane przez egzemę. Ale leki przeciwhistaminowe, które są znane, aby spowodować senność może pomóc Ci spać, jeśli wziąć je przed snem.

Utrzymuj chłód: Utrzymywanie chłodu i utrzymywanie chłodnych pomieszczeń może zmniejszyć swędzenie.

Zabiegi alternatywne i uzupełniające

Akupunktura: Ta starożytna wschodnia praktyka opiera się na przekonaniu, że ścieżki energii przepływają przez ciało. Kiedy zostają one zablokowane, cierpi na tym zdrowie. Poprzez delikatne wprowadzanie cienkich igieł tuż pod powierzchnią skóry, energia zostaje uwolniona, a stan zdrowia może się poprawić.

Badania pokazują, że osoby z egzemą, które spróbują akupunktury lub akupresury (która nie wykorzystuje igieł), uzyskują ulgę w swędzeniu już po kilku zabiegach.

Techniki relaksacyjne: Istnieje silny związek między stresem a skórą. Ponadto, gdy emocje biorą górę, jesteś bardziej skłonny do drapania się.

Wykazano, że autohipnoza, medytacja i terapia biofeedback łagodzą objawy egzemy. Możesz również udać się do terapeuty. Może to złagodzić stres. Może również pomóc Ci zmienić nawyki lub negatywne wzorce myślowe, które mogą przyczyniać się do problemów skórnych.

Olej kokosowy: Wydaje się, że zmniejsza ilość bakterii staph na skórze, co obniża szansę na infekcję. Nakładaj go na wilgotną skórę raz lub dwa razy dziennie. Dziewicze lub zimno tłoczone oleje kokosowe są najlepsze, ponieważ dont mają chemikalia, które mogłyby podrażnić skórę.

Olej słonecznikowy: Ten olej jest szczególnie dobry w utrzymywaniu wilgoci. Może również zmniejszyć stan zapalny. Wcieraj go kilka razy dziennie, przynajmniej raz po prysznicu lub kąpieli, aby uszczelnić wilgoć. Nie używaj go, jeśli jesteś uczulony na nasiona słonecznika.

Inne metody leczenia uzupełniającego: Niektórzy ludzie używają suplementów różnego rodzaju, aby pomóc. Istnieją dowody, że witamina B12 w postaci kremu pomaga niektórym osobom z egzemą. (Może to wymagać wykonania przez specjalistyczną aptekę w porozumieniu z lekarzem). Inni mówią, że niektóre witaminy i suplementy mineralne pomagają w objawach egzemy, choć jest mało dowodów potwierdzających. Ponadto, niektóre suplementy mogą być szkodliwe same w sobie lub gdy są przyjmowane z innym suplementem lub lekiem. Dlatego zawsze najlepiej skonsultować się z lekarzem, zanim spróbujesz czegoś nowego.

Leczenie ciężkiej egzemy: Co może ukoić Twoją skórę

0

Egzema nie reaguje na domową pielęgnację? Lekarz informuje o lekach i terapiach, które mogą pomóc.

Być może próbowałeś nawet leków doustnych lub wstrzykiwanych (czasami nazywanych lekami ogólnoustrojowymi, ponieważ działają w całym organizmie). Jednak twoja egzema nadal nie jest pod kontrolą. Co powinieneś zrobić dalej?

Po pierwsze, wiedz, że nie ma jednej metody leczenia egzemy dla wszystkich. Wiele osób musi stosować więcej niż jeden, lub próbować różnych rodzajów z czasem. Nie ma lekarstwa na egzemę, więc nawet przy najskuteczniejszych kuracjach mogą pojawić się zaostrzenia.

Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, udaj się do dermatologa. Lekarze ci specjalizują się w pielęgnacji skóry i posiadają wiedzę na temat najnowszych metod leczenia egzemy.

Niektóre z zabiegów, które ty i twój lekarz mogą spróbować obejmują:

Sterydy: Kiedy jesteś w ciężkiej flare, lekarz może przepisać krem sterydowy, strzał, lub pigułki. Ponieważ sterydy są dobre w łagodzeniu stanu zapalnego, szybko poprawią Twoje samopoczucie. Mogą one jednak powodować skutki uboczne, takie jak bezsenność i drażliwość. Należy pamiętać, aby przyjmować je przez cały przepisany czas, ponieważ po ich nagłym odstawieniu mogą wystąpić inne problemy.

Należy pamiętać, że po odstawieniu sterydów objawy mogą powrócić. Możesz temu zapobiec dbając o swoją skórę.

Leki przeciwhistaminowe: Te leki wont zatrzymać flare, ale mogą one być w stanie złagodzić swędzenie. Diphenhydramine ( Benadryl), który można kupić w sklepie, jest dobrym wyborem. Tak samo hydroksyzyna (Atarax) i cyproheptadyna (Periactin), które lekarz może przepisać. Przyjmuj je w nocy, ponieważ wszystkie one powodują senność.

Ogólnoustrojowe immunomodulatory: Niektóre leki bez sterydów mogą powstrzymać Twój układ odpornościowy przed nadmierną reakcją i atakiem na skórę. Cyklosporyna, metotreksat i mykofenolan to tabletki przyjmowane doustnie, które łagodzą świąd i dają skórze szansę na wyleczenie. Mają one jednak skutki uboczne, takie jak wzrost ciśnienia krwi i rozstrój żołądka. Zwiększają również ryzyko infekcji i raka.

Miejscowy inhibitor PDE4: Kryzaborol (Eucrisa) to maść, która zwalcza enzymy w komórkach skóry zwane fosfodiesterazą-4 lub PDE4. Enzymy te pomagają organizmowi regulować stan zapalny. W miejscu nałożenia kremu możesz odczuwać pieczenie lub kłucie.

Inhibitory kalcyneuryny: Pimekrolimus (Elidel) i takrolimus (Protopc) to kremy lub maści, które mogą leczyć swędzenie i wysypki spowodowane egzemą. Ponieważ może istnieć rzadki związek między tymi lekami a rakiem skóry, należy je stosować tylko przez krótki okres czasu. Nigdy nie należy ich podawać osobom z przewlekłymi problemami zdrowotnymi ani dzieciom poniżej 2 lat.

Leki biologiczne: Jeśli masz umiarkowaną lub ciężką egzemę, a inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu, lekarz może przepisać lek biologiczny o nazwie dupilumab (Dupixent). Otrzymuje się go w zastrzyku co 2 tygodnie. Można go stosować samodzielnie lub z kremem sterydowym. Zatrzymuje on stan zapalny poprzez wyciszenie układu odpornościowego. Ten rodzaj leku może być jednak drogi, a Twoje ubezpieczenie może go nie pokrywać. Możliwe efekty uboczne to różowe oczy i zimne owrzodzenia.

Okłady na mokro: To kolejny sposób leczenia egzemy, która nie zareagowała na inne zabiegi. Bierzesz ciepłą kąpiel, a następnie „uszczelniasz” wilgoć w skórze za pomocą kremu nawilżającego. Następnie owijasz dotkniętą skórę warstwą mokrych ściereczek. Tę warstwę możesz przykryć suchym ubraniem, np. bluzą lub skarpetkami do rurek. Nie próbuj tego bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.

Fototerapia: Jeśli lekarz sugeruje terapię światłem, będziesz siedzieć pod specjalną maszyną, która emituje światło UVB. Promienie UVB to te, które mogą wywołać oparzenia słoneczne. Ale kiedy wystawiasz się na działanie bardzo małych ilości promieni, pomagają one w leczeniu skóry.

Promienie UVB mogą zmniejszyć swędzenie i stan zapalny. Pomagają także skórze uodpornić się na bakterie, które mogą powodować infekcje. Do 70% osób z uporczywą egzemą zauważa poprawę objawów po około miesiącu stosowania terapii światłem.

Antybiotyki: Antybiotyki wont ulżyć swędzenie lub zaczerwienienie skóry. Mimo to, możesz je wziąć, jeśli egzema ulegnie zakażeniu.

Terapia rozmowna: Posiadanie egzemy może sprawić, że poczujesz się niespokojny, zły lub beznadziejny. Stres, który odczuwasz może pogorszyć stan Twojej skóry. Rozmowa z terapeutą lub doradcą może pomóc Ci uświadomić sobie, że masz pewną kontrolę nad swoim zdrowiem – a przynajmniej nad tym, jak na nie reagujesz.

Można również dołączyć do grupy wsparcia z innymi osobami, które mają egzemę i zmagają się z wieloma takimi samymi uczuciami.

Redukcja stresu: Jeśli nie czujesz się swobodnie rozmawiając z terapeutą, istnieją inne sposoby na złagodzenie stresu.

Wykazano, że hipnoza, kierowana wyobraźnia i medytacja pomagają złagodzić objawy egzemy. Możesz również spróbować biofeedback. Podczas sesji leczenia, czujniki przymocowane do ciała będą mierzyć tętno, napięcie mięśni i fale mózgowe. Gdy dowiesz się, jak to jest, gdy twoje ciało jest zdenerwowane lub zestresowane, możesz nauczyć się uspokajać.

Zmiany w diecie: Pewna żywność prawdopodobnie nie jest jedyną przyczyną twojej egzemy, ale może odgrywać rolę.

Niektóre pokarmy mogą wywołać zmiany na skórze w ciągu kilku minut lub spowodować zaostrzenie na kilka dni później. Jeśli trudno jest pozbyć się egzemy za pomocą leków, lekarz może zasugerować zastosowanie diety eliminacyjnej. Może być również konieczne wykonanie testu na alergie pokarmowe. Może to potwierdzić, które pokarmy pogarszają stan skóry, abyś wiedział, że należy ich unikać.

Być może zechcesz wypróbować dietę przeciwzapalną. Obejmuje ona świeże owoce, warzywa, chude białe mięso, dziko złowione ryby i rośliny strączkowe, przy jednoczesnym unikaniu orzeszków ziemnych, soi, kofeiny i alkoholu.

Ciężka egzema: Domowa opieka, aby pomóc objawom

0

Zmiany w stylu życia mogą złagodzić objawy egzemy. lekarz mówi, czego możesz spróbować.

Dbaj o nawilżenie.

Twoja skóra potrzebuje wilgoci, aby się leczyć i chronić. Większość balsamów nie jest w stanie stworzyć silnej bariery dla skóry, ponieważ zawierają wodę. Zamiast tego wybierz gęsty krem lub maść. Dobrze sprawdza się wazelina i olej mineralny. Nakładaj je na skórę co najmniej dwa razy dziennie, aby utrzymać egzemę na dystans.

Unikaj drastycznych zmian temperatury.

Przejście z gorącego pokoju do chłodnego może spowodować zaostrzenie objawów. Staraj się utrzymywać w domu komfortową, stałą temperaturę. Niska wilgotność powietrza może wysuszyć skórę. Użyj nawilżacza, aby dodać wilgoci do powietrza.

Pomiń długie, gorące prysznice.

Bardzo gorąca woda wysuszy Twoją skórę i pogorszy objawy. Zamiast tego bierz letnie prysznice lub kąpiele. Używaj łagodnego, bezperfumowego mydła lub środka myjącego bez mydła i unikaj kąpieli z bąbelkami. Kiedy skończysz, delikatnie wytrzyj skórę ręcznikiem – nie pocieraj – aż będzie częściowo sucha. Następnie, w ciągu 3 minut, nałóż krem nawilżający. Jeśli lekarz przepisał ci krem na egzemę, zastosuj go najpierw na skórę.

Utrzymuj dom w czystości.

Alergeny takie jak roztocza kurzu, sierść zwierząt domowych, pyłki i pleśń stawiają Twój system odpornościowy w stan gotowości, co może obudzić egzemę.

Pomijaj zapachowe produkty do prania.

Perfumy zawarte w wielu środkach czyszczących i zmiękczających tkaniny mogą podrażniać Twoją skórę. Lepiej używać delikatnych, bezzapachowych produktów. I zawsze pierz nowe ubrania przed ich założeniem. Dzięki temu pozbędziesz się nadmiaru barwników i substancji chemicznych, które mogą podrażnić Twoją skórę.

Noś luźne ubrania.

Pozwoli to na dostęp powietrza do skóry. Dobrym wyborem są tkaniny bawełniane lub z domieszką bawełny. Jest to szczególnie pomocne, gdy ćwiczysz, ponieważ prawdopodobnie będziesz się pocić. Zawsze unikaj wełny. Może ona ocierać się o skórę i powodować większe swędzenie.

Wypróbuj doustne leki przeciwhistaminowe dostępne bez recepty.

Difenhydramina (Benadryl) dobrze łagodzi swędzenie i pomaga zasnąć. Cetyryzyna (Zyrtec) i loratadyna (Claritin) to opcje nie powodujące senności, które mogą pomóc Ci poczuć się lepiej w ciągu dnia.

Zachowaj zimną krew.

Kiedy swędzenie wymyka się spod kontroli, przyłóż zimny kompres bezpośrednio na skórę. Jeśli egzema jest poważna, po nałożeniu balsamu lub lekarstwa, zrób mokry okład, mocząc gazę lub kawałek miękkiego ubrania, jak koszulka lub para skarpet, w ciepłej – nie gorącej – wodzie.

Mokre okłady pomagają skórze wchłonąć lekarstwa i wilgoć. Łagodzą również swędzenie i ból. Gdy wyschną, będziesz chciał je ponownie zamoczyć lub usunąć.

Zapytaj swojego lekarza, czy powinieneś przyjmować witaminę D.

Eksperci twierdzą, że istnieje związek między egzemą a niskim poziomem tej słonecznej witaminy. Sprawdź, jaki suplement możesz wypróbować, aby zwiększyć jej poziom.

Zachowaj spokój.

Złość i stres mogą sprawić, że będziesz swędzić i drapać się jeszcze bardziej. Poszukaj sposobów na uspokojenie swojego umysłu. Porozmawiaj z przyjaciółmi, spróbuj zajęć jogi lub naucz się medytować. Pomocne może być również poproszenie bliskiej osoby o wykonanie szybkiego masażu z użyciem kremu lub olejku nawilżającego.