Strona główna Blog Strona 2447

Głęboka stymulacja mózgu w przypadku epilepsji

0

Dowiedz się, dlaczego leczenie zwane głęboką stymulacją mózgu może pomóc w zmniejszeniu liczby napadów padaczki, jeśli inne metody leczenia nie pomogły.

Jak to działa

W mózgu znajdują się miliardy komórek nerwowych zwanych neuronami. Impulsy elektryczne przenoszą wiadomości z neuronu do neuronu. Gdy masz padaczkę, nieprawidłowe wybuchy aktywności elektrycznej w tych komórkach mózgowych wywołują napady.

Podczas zabiegu DBS, maleńkie elektrody, które lekarz umieszcza w mózgu, dostarczają prąd elektryczny. Przerywa to nieprawidłowe sygnały elektryczne i pomaga zapobiegać napadom. To trochę tak, jakbyś miał rozrusznik serca dla swojego mózgu.

Kto może skorzystać z głębokiej stymulacji mózgu

Większość ludzi najpierw próbuje leków, aby kontrolować napady, ale leki przeciwnapadowe nie działają u około 30% osób. Innym sposobem leczenia jest operacja usunięcia małego fragmentu mózgu, który powoduje napady. Jednak nie każdy chory na padaczkę powinien poddać się temu zabiegowi.

DBS jest opcją, jeśli inne metody leczenia padaczki nie działają lub lekarz ich nie zaleca. Nie zniszczy on tkanki mózgowej ani nie spowoduje wielu problemów z pamięcią i językiem, które mogą być efektem ubocznym innych rodzajów operacji.

Jak się przygotować

Lekarz przeprowadzi badania, aby upewnić się, że DBS jest właściwym sposobem leczenia dla pacjenta. Wykonane zostaną również badania rezonansu magnetycznego (MRI) lub tomografii komputerowej (CT) w celu uzyskania obrazów, które pozwolą chirurgowi znaleźć odpowiednie miejsce w mózgu, w którym zostaną umieszczone elektrody.

Czego należy się spodziewać

Zabieg DBS jest zazwyczaj wykonywany podczas snu. Otrzymasz leki, które Cię zrelaksują i zapobiegną bólowi. Lekarz przymocuje do głowy metalową ramę, aby utrzymać Cię w miejscu podczas zabiegu. Ogolone zostaną włosy w części głowy, w której przeprowadzany będzie zabieg.

Chirurg umieści jeden lub dwa bardzo cienkie metalowe przewody zwane elektrodami w części mózgu, w której rozpoczynają się napady. Elektrody są przymocowane do innego przewodu, który biegnie w dół szyi. Przewód ten jest podłączony do małego urządzenia zwanego generatorem impulsów lub neurostymulatorem, które umieszcza się pod skórą tuż pod obojczykiem lub pod skórą brzucha. Sygnały elektryczne będą przesyłane z neurostymulatora do elektrod w mózgu.

Po zabiegu lekarz włączy urządzenie DBS za pomocą małego komputera zwanego programatorem. Za jego pomocą będzie można regulować prędkość i intensywność sygnałów elektrycznych, aby kontrolować napady. Otrzymasz również programator do zabrania do domu, abyś mógł regulować swoje urządzenie i śledzić wszelkie napady, które wystąpią.

DBS może nie powstrzymać całkowicie napadów, ale powinien zmniejszyć ich liczbę. W jednym z badań osoby, u których zastosowano DBS, miały o 56% mniej napadów w drugim roku stosowania urządzenia.

Po otrzymaniu urządzenia DBS, będziesz musiał wracać do swojego lekarza na regularne wizyty kontrolne. Co 3 do 4 lat należy wymieniać baterię.

Zagrożenia

DBS jest generalnie bezpieczny, ale urządzenie i operacja jego wszczepienia mogą powodować efekty uboczne.

Ryzyko związane z operacją DBS może obejmować takie rzeczy jak:

  • Udar mózgu

  • Krwawienie w mózgu

  • Zakażenie

  • Problemy z oddychaniem

  • Problemy z sercem

  • Bóle głowy

  • Napady

Działania niepożądane związane ze stosowaniem urządzenia obejmują:

  • Nudności lub mrowienie

  • Problemy z mową

  • Problemy z utrzymaniem równowagi

  • Napięte mięśnie twarzy lub ramion

  • Zawroty głowy

  • Zmiany nastroju, depresja

Głęboka stymulacja mózgu jest tylko jednym z możliwych sposobów leczenia trudnej do opanowania padaczki. Należy porozmawiać z lekarzem o wszystkich możliwościach. Przed wykonaniem zabiegu upewnij się, że wiesz, w jaki sposób DBS może pomóc Twojej padaczce i jakie są zagrożenia.

Co robić podczas napadu ogniskowego u dziecka?

0

Dowiedz się, jak możesz zapewnić swojemu dziecku bezpieczeństwo i komfort, jeśli ma ono napad o ogniskowym początku, który kiedyś był znany jako napad częściowy.

Rzeczy do zrobienia

Jeśli u Twojego dziecka pojawi się napad ogniskowy, który wcześniej nazywany był napadem częściowym, skorzystaj z poniższych wskazówek:

Zachowaj zimną krew. Na początku może to być trudne, ale z czasem będzie łatwiej, gdy dowiesz się, czego możesz się spodziewać. Zachowanie spokoju pozwala Ci myśleć jasno, a przekonasz się, że Twoje nastawienie łatwo się rozprzestrzenia. Twoje dziecko i wszyscy inni, którzy mogą być w pobliżu, będą czerpać z Ciebie wskazówki. Mów więc łagodnie i dodawaj dziecku otuchy.

Dotrzymuj dziecku towarzystwa. Napady mogą być przerażające, więc sama obecność ma znaczenie. Pomożesz także zapobiec obrażeniom podczas jednego z nich i dodasz dziecku otuchy po jego zakończeniu. Ponadto możesz zobaczyć, jak przebiegał napad i podzielić się tymi szczegółami z lekarzem dziecka.

Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka. Usuń z drogi wszelkie zagrożenia, takie jak gorące przedmioty, meble z ostrymi krawędziami i wszystko, o co dziecko może się potknąć. Jeśli dziecko błądzi, być może będziesz musiał działać jak ruchoma bariera, aby odciągnąć je od schodów, ruchu ulicznego lub innych szkodliwych rzeczy.

Postaraj się zapewnić dziecku komfort. Jeśli to możliwe, wskaż dziecku bezpieczne miejsce do siedzenia, ale nie zmuszaj go do tego. Jeśli dziecko nosi okulary, zdejmij je, jeśli możesz. Jeśli dziecko leży na ziemi, spróbuj je ułożyć na boku z ustami skierowanymi w dół. Ułatwia to oddychanie i chroni przed zakrztuszeniem się śliną.

Czas. To, jak długo trwa napad i ile czasu zajmuje dziecku powrót do normalności, jest dobrą informacją dla lekarza. Ponadto, napad trwający ponad 5 minut jest stanem nagłym. Jeśli lekarz dał Ci lek ratunkowy na takie przypadki, musisz go użyć.

Pomóż dziecku dojść do siebie. Po napadzie ostatnią rzeczą, jakiej pragnie każde dziecko, jest tłum zaniepokojonych twarzy zaglądających do środka. Kiedy masz wszystko pod kontrolą, spokojnie poproś ludzi o zrobienie miejsca. Następnie poinformuj dziecko o tym, co się stało. Niech to będzie proste. Powiedz im, gdzie są, że jesteś tam i że są bezpieczne.

Prowadź dziennik. Kiedy Twoje dziecko po raz pierwszy ma napady, zapisz jak najwięcej informacji na ich temat. Jeśli jesteś w stanie, nagrywanie wideo może również pomóc lekarzowi. Zapisz takie rzeczy jak pora dnia, czas trwania napadu oraz to, co działo się przed, w trakcie i po nim. Staraj się być konkretny w kwestii objawów. Może zauważysz, że dziecko odwraca głowę na bok. Jeśli widzisz jakieś drgawki lub szarpanie, zapisz, po której stronie ciała to się działo.

Rzeczy, których należy unikać

Oto kilka rzeczy, których nie chcesz robić:

Nie wkładaj niczego do ust dziecka. Jedzenie, woda i lekarstwa stanowią zagrożenie zadławieniem. Zanim cokolwiek zaoferujesz, poczekaj, aż dziecko całkowicie wróci do normy.

Nie należy krzyczeć ani wykonywać szybkich ruchów. Może się to wydawać groźne lub niepokojące. Powolne, spokojne i miarowe ruchy są drogą do celu.

Nie ograniczaj dziecka ani nie próbuj go przemieszczać. Jeśli dziecko błąka się po okolicy, postaraj się uczynić ten obszar jak najbardziej bezpiecznym. Przenoś je tylko wtedy, gdy jest w niebezpieczeństwie tam, gdzie się znajduje, np. w pobliżu schodów lub w wodzie.

Te dwa ostatnie punkty są szczególnie ważne dla dzieci, które mają ogniskowe napady upośledzenia świadomości, które kiedyś nazywano złożonymi napadami częściowymi. Podczas takiego napadu dziecko może nie wiedzieć, co robi lub co się dzieje wokół niego. Z tego powodu nie wiesz, jak zareaguje, jeśli będziesz do niego mówić lub próbować je dotknąć.

Jeśli z jakiegoś powodu musisz dotknąć dziecko, podejdź delikatnie z boku i najpierw delikatnie do niego przemów. Chcesz zrobić wszystko, aby nie czuło się zagrożone lub zaniepokojone.

Bezpieczeństwo w wodzie

Jeśli Twoje dziecko ma atak w wodzie, podtrzymuj jego ciało i utrzymuj głowę nad powierzchnią. Postaraj się jak najszybciej wyciągnąć je z wody. I nawet jeśli dziecko wydaje się być zdrowe po wyjściu z wody, dobrze jest poprosić lekarza o zbadanie sprawy.

Napady z ogniskowym początkiem: Jakie środki ostrożności należy podjąć

0

Dowiedz się, jak sprawić, by życie Twojego dziecka z napadami było bezpieczne, jeszcze zanim do nich dojdzie, dzięki planowi działania i wskazówkom dla bezpieczniejszego domu.

Napady ogniskowe u dzieci

0

Dowiedz się, jak wyglądają i jak się czują napady ogniskowe u dzieci, jaka jest różnica między napadami świadomymi a upośledzonymi oraz jakie są ich możliwe przyczyny.

Napady ogniskowe: Jak są diagnozowane u dzieci

0

Napady o ogniskowym początku mogą być spowodowane przez padaczkę, guzy lub infekcje u dzieci. Neurolog dziecięcy może wykonać badania takie jak EEG, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, aby zdiagnozować napady i ich przyczynę.

Napady ogniskowe u dzieci: Co robić

0

Co należy zrobić, gdy u dziecka wystąpi napad o ogniskowym początku? Oto jak się przygotować, aby zachować spokój i pomóc dziecku zachować bezpieczeństwo.

Napady o ogniskowym początku: Opcje leczenia

0

Dla dzieci z napadami o ogniskowym początku, opcje leczenia obejmują leki, operację i stymulację nerwu błędnego. Oto co należy wiedzieć.

Objawy napadów ogniskowych u dzieci

0

Poznaj objawy, jakie może mieć Twoje dziecko, gdy dostanie napadu o ogniskowym początku, który kiedyś był znany jako napad częściowy.

Napady o ogniskowym początku mają szeroki zakres objawów u różnych dzieci. Zazwyczaj jednak u dziecka można zaobserwować te same objawy przy kolejnych napadach.

Jeśli dziecko ma objawy ruchowe, takie jak drgawki lub szarpanie, zwróć uwagę, po której stronie ciała one występują. Lewa strona mózgu kontroluje prawą stronę ciała i odwrotnie, więc jest to dobra informacja dla lekarza.

Objawy u młodszych dzieci

Napady ogniskowe mogą być trudne do zauważenia u dzieci poniżej 5 lub 6 roku życia. Dzieje się tak dlatego, że ich układ nerwowy nie jest jeszcze w pełni ukształtowany.

Dziecko może po prostu odwrócić głowę na jedną stronę lub nagle przerwać jakąś czynność. Jeśli dziecko nie potrafi jeszcze mówić, może podbiec do Ciebie i mocno się trzymać.

Objawy napadów świadomych o ogniskowym początku

Świadomy napad o ogniskowym początku jest jednym z dwóch rodzajów napadów o ogniskowym początku. Wcześniej nazywany był napadem częściowym prostym. Dziecko wie, że to się dzieje i pamięta, kiedy się skończyło. Po jego zakończeniu dziecko może po prostu wrócić do robienia tego, co robiło wcześniej.

To, co zobaczysz, zależy od miejsca w mózgu, w którym wystąpi. Istnieją dwie główne grupy objawów:

Objawy motoryczne. Dotyczą one ruchu. Twoje dziecko może:

  • mieć drgawki lub szarpanie, które rozpoczynają się w obrębie twarzy, palca lub palca u nogi i rozprzestrzeniają się na inne części po tej samej stronie ciała

  • Część ciała, która wiotczeje lub sztywnieje

  • Spojrzenie w jedną stronę

  • Odwrócić głowę w jedną stronę i ewentualnie podnieść rękę w powietrze

Po napadzie części ciała, w których wystąpiły objawy, mogą być słabe lub sparaliżowane. Może upłynąć od 2 do 24 godzin, zanim wrócą do normy.

Objawy niemotoryczne. Mogą one wpływać na wszystko inne. Niektóre rzeczy, które mogą się zdarzyć Twojemu dziecku:

  • Uczucia takie jak mrowienie, szpilki i igły, które mogą zacząć się w jednej części ciała i rozprzestrzeniać się od niej

  • Głosy mogą być przytłumione

  • Widzieć lub słyszeć rzeczy, których nie ma, np. migające światła lub dzwoniące dźwięki

  • Postrzeganie rzeczy jako większych lub mniejszych niż są w rzeczywistości

  • Wyczuwanie zapachu lub smaku rzeczy, których nie ma i które są zazwyczaj nieprzyjemne

Niektóre objawy mogą wpływać na podstawowe sposoby funkcjonowania ich organizmu, takie jak:

  • Zmiany w rytmie serca lub oddychania

  • Zmiany w zabarwieniu skóry

  • Uczucie choroby

  • Mieć gęsią skórkę

  • Pocenie się

Inne objawy, które mogą wystąpić u Twojego dziecka to:

  • Uczucie bycia poza ciałem

  • Poczucie dj vu (wrażenie, że już tu kiedyś byłeś)

  • Problemy z mówieniem (słowa mogą być pomieszane)

  • Nagłe wahania emocji, takie jak strach, złość lub radość

  • Czas wydaje się zwalniać lub przyspieszać

Objawy napadów upośledzenia świadomości o ogniskowym początku

Napady z zaburzeniami świadomości o ogniskowym początku są drugim głównym rodzajem napadów o ogniskowym początku. Lekarze zwykli nazywać go złożonym napadem częściowym.

Twoje dziecko nie będzie reagować na Ciebie ani wiedzieć, że napad ma miejsce. Niektóre dzieci będą wyglądały, jakby marzyły lub gapiły się w przestrzeń.

Możesz zauważyć szereg powtarzających się czynności lub zachowań, takich jak:

  • Ruchy typu „jazda na rowerze” lub „kopanie

  • Mruganie

  • Żucie, przełykanie, mlaskanie wargami, połykanie lub ruchy ssania

  • Trzepoczące ramiona

  • Chwytanie powietrza, jakby coś tam było

  • Skubanie ubrań

  • Bieganie, skakanie i kręcenie się

  • Wędrówki po pokoju

U dziecka mogą również wystąpić zmiany w zabarwieniu skóry, szybsze niż zwykle bicie serca lub oddychanie, wymioty lub suchoty.

Później dziecko nie będzie tego pamiętać i może czuć się senne.

Aury

Aura może być znakiem ostrzegawczym, że zbliża się napad. Występuje ona u około 1 na 3 dzieci, zwykle przed napadem upośledzenia świadomości o ogniskowym początku.

Aura może wystąpić na wiele sposobów, takich jak:

  • Zmiany w widzeniu, słyszeniu, zapachu lub smaku

  • Uczucie strachu

  • Poczucie dj vu

  • Uczucie, że zaraz wydarzy się coś strasznego

  • Uczucie wielkiej ekscytacji i radości

  • Zawroty głowy lub rozstrój żołądka

  • przyspieszone bicie serca

Napady: Jak unikać czynników wyzwalających

0

Poznaj typowe czynniki wywołujące napady i wskazówki dotyczące stylu życia, których możesz użyć, aby je opanować lub uniknąć.

Unikaj czynników wyzwalających napady

Medically Reviewed by Brunilda Nazario, MD on March 02, 2022 1 / 11

Przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami

Najczęstszym powodem napadu jest nieprzyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami. Jedna pominięta dawka prawdopodobnie nie spowoduje napadu, ale szanse rosną, im dłużej nie bierzesz leków. Możesz zacząć odstawiać leki lub mieć jeszcze gorszy atak. Przyjmuj leki codziennie, aby wytworzyć ich stałą ilość we krwi.

2 / 11

Więcej snu

Brak snu zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia napadu i może sprawić, że będzie on dłuższy i silniejszy. Odpowiednia ilość snu jest różna dla różnych osób, a dzieci potrzebują go więcej niż dorośli. Twój lekarz może powiedzieć, jaka ilość snu jest najlepsza dla Twojego dziecka. Badania pokazują, że dzieci z padaczką prawdopodobnie mają również zaburzenia snu.?Twój lekarz może postawić diagnozę i zaproponować leczenie. Twoje dziecko może wymagać wyjęcia migdałków lub zastosowania aparatu CPAP.

3 / 11

Ostrożnie z lekami dostępnymi bez recepty

Niektóre leki dostępne bez recepty mogą wywołać lub pogorszyć napady. Najczęstszym z nich jest difenhydramina, która znajduje się w wielu lekach na przeziębienie i alergię. Inne leki mogą zmieniać poziom leków napadowych we krwi. Może to zwiększyć ich skutki uboczne lub nawet wywołać napad. Porozmawiaj z lekarzem o tym, które leki OTC są bezpieczne do podjęcia lub podawania dziecku z lekami napadowymi.

4 / 11

Unikaj kofeiny

Kofeina, jako środek pobudzający, może sprawić, że nie będziesz mógł zasnąć. Dzieci mogą być jeszcze bardziej wrażliwe na jej działanie. Brak snu jest czynnikiem wyzwalającym napady. Nie ma dowodów na to, że normalna ilość kofeiny bezpośrednio powoduje ataki, ale niektórzy twierdzą, że używanie dużych ilości kofeiny pogarsza ich stan. Znajdziesz ją w kawie, napojach gazowanych i energetycznych, a także w dostępnych bez recepty lekach na przeziębienie i grypę.

5 / 11

Obniżenie poziomu stresu i niepokoju

Nie jest jasne, dlaczego stres może wywołać napad. Jednym z powodów może być wpływ hormonów stresu na mózg. Aby pomóc dziecku radzić sobie ze stresem, można:

  • Zachęcać je do mówienia o swoich uczuciach

  • Wspólna burza mózgów na temat sposobów rozwiązywania problemów

  • Pomóż im znaleźć sposoby radzenia sobie w sytuacjach stresowych

6 / 11

Bądźcie nawodnieni

Szukając sposobów na uniknięcie napadów, pamiętaj o zachowaniu odpowiedniego nawodnienia. Utrata zbyt dużej ilości wody może zwiększyć Twoje szanse. Pij dużo wody, gdy pracujesz, gdy jest gorąco na zewnątrz, gdy wymiotujesz lub masz biegunkę. Jeśli Twoje dziecko nie lubi wody, dodaj do niej plasterek cytryny lub limonki. Ale trzymaj się z dala od soków owocowych i napojów gazowanych zawierających cukier.

7 / 11

Jedz regularnie

Napad może się czasem zdarzyć, gdy poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, zwłaszcza gdy masz cukrzycę i przyjmujesz zbyt dużo insuliny. Upewnij się, że Ty lub Twoje dziecko trzymacie się regularnego harmonogramu posiłków i przekąsek.?

8 / 11

Unikaj migających świateł.

Około 3% osób z epilepsją ma napady, jeśli widzi migające światła. Zdarza się to częściej u dzieci i zmniejsza się wraz z wiekiem. Do czynników wyzwalających należą:

  • ekrany telewizorów

  • Monitory komputerowe

  • Szybkie błyski światła

  • Zmieniające się wzory

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia napadów, dziecko powinno siedzieć jak najdalej od telewizora, komputera lub monitora gry wideo. Należy robić regularne przerwy i wyłączać ekran, jeśli jest zmęczone.

9 / 11

Bądź świadomy zmian hormonalnych

Około 50% osób z padaczką, które mają okresy, twierdzi, że w tym czasie mają więcej napadów. Eksperci uważają, że to dlatego, że pewne hormony wpływają na komórki nerwowe w mózgu. Hormon estrogen pogarsza napady, podczas gdy progesteron działa jak tarcza ochronna. W okolicach miesiączki estrogen wzrasta, a progesteron spada. Niektórym osobom pomaga dostosowanie leków napadowych przed okresem, ale najpierw porozmawiaj ze swoim lekarzem lub lekarzem dziecka.

10 / 11

Wzmocnij witaminę B6

Niedobór witaminy B6, zwłaszcza u niemowląt, może wywołać drgawki. Osoby z niedoborem, które mają napady, mogą otrzymywać tę witaminę przez kroplówkę, podczas gdy lekarze rejestrują aktywność ich mózgu, aby sprawdzić, czy się poprawia. Niektórzy biorą inne suplementy, aby ograniczyć swoje napady, ale theres nie ma dowodów, że one działają.

11 / 11

Dbaj o poziom minerałów

Niski poziom sodu, wapnia i magnezu również może być przyczyną napadów. Te minerały pomagają utrzymać prawidłową aktywność elektryczną w mózgu. Jednak rzadko zdarza się, że potrzebne są dodatkowe ilości tych minerałów, aby kontrolować stan. Ty lub Twoje dziecko możecie potrzebować zmiany leków lub leczenia innego stanu, takiego jak choroba nerek lub zaburzenia równowagi hormonalnej. Porozmawiaj z lekarzem.

Napady: Co dzieje się z Twoim ciałem

0

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich ma padaczkę, zrozumienie tego, jak przebiega napad może pomóc Ci lepiej radzić sobie z tym stanem.

Jeśli ty lub ktoś, kogo kochasz, ma padaczkę lub ma napady z innego powodu, zrozumienie tych etapów może pomóc ci poczuć się lepiej przygotowanym, gdy jeden z nich nastąpi.

Prodrom

Niektórzy chorzy na padaczkę twierdzą, że są w stanie stwierdzić, że zbliża się napad. Mogą oni zauważyć pewne objawy, znane jako prodrom, na kilka godzin lub nawet dni przed wystąpieniem napadu.

Do typowych objawów prodromu należą:

  • Zmiany nastroju

  • Problemy z zasypianiem

  • Lęk

  • Problemy z utrzymaniem koncentracji

  • Uczucie lekkości

U osób, które mają napady toniczno-kloniczne (zwane kiedyś grand mal), częściej występują objawy prodromu. Tego rodzaju napady oddziałują na obie strony mózgu i powodują drgawki oraz utratę przytomności.

Etap 1: Aura

Ta faza ma miejsce tuż przed rozpoczęciem napadu i jest ostrzeżeniem, że zaraz nastąpi. Objawy pojawiają się szybko i mogą trwać tylko kilka sekund. Jeśli masz aurę, możesz mieć:

  • Deja vu (poczucie, że coś już się wydarzyło, podczas gdy nie miało miejsca)

  • Jamais vu (uczucie, że po raz pierwszy widzisz coś, co dobrze znasz)

  • Problemy z widzeniem

  • Dziwne zapachy, dźwięki lub smaki

  • Zawroty głowy

  • Odczuwanie bólu lub bólu w niektórych częściach ciała

  • Ból głowy

  • Nudności

  • Panika

  • Uczucie silnego strachu

Jeśli masz aurę, powinieneś spróbować dostać się w bezpieczne miejsce przed wystąpieniem napadu. Jeśli masz aurę, która nie ustępuje innym etapom napadu, masz tak zwany napad częściowy.

Niektórzy ludzie nie mają aury w ogóle. Ich napady zaczynają się w następnym, środkowym stadium.

Etap 2: Środkowy (Ictal)

Ten etap jest tym, co prawdopodobnie przychodzi na myśl, gdy myślisz o napadzie. Podczas niego w mózgu zachodzą intensywne zmiany elektryczne.

Inni ludzie nie zauważą niektórych objawów, takich jak uczucie podmuchu wiatru, mimo że jesteś w środku, uczucie w ciele lub słyszenie brzęczenia w uszach. Ale możesz mieć fizyczne oznaki, które inni mogą zobaczyć,

Niektóre powszechne oznaki tego stadium to:

  • Utrata świadomości (zaciemnienie)

  • Uczucie dezorientacji

  • Załamanie pamięci

  • Problemy ze słuchem

  • Dziwne zapachy lub smaki

  • Halucynacje (widzenie rzeczy, których tak naprawdę nie ma)

  • Widzenie migających świateł

  • Problemy z mówieniem

  • Ślinienie się

  • Utrata kontroli nad mięśniami

  • Drgawki

  • Powtarzające się ruchy, takie jak mlaskanie wargami lub żucie

  • Konwulsje ciała

  • Problemy z oddychaniem

  • Gwałtowne bicie serca

Etap 3: Zakończenie (Postictal)

Podczas tego ostatniego etapu mózg próbuje wrócić do normy po napadzie. Twoje ciało zaczyna się relaksować. Pojawiają się również fizyczne skutki napadu.

Długość tego etapu zależy od rodzaju napadu i części mózgu, które były w niego zaangażowane. Niektórzy ludzie zaczynają czuć się lepiej bardzo szybko. U innych może upłynąć kilka godzin, zanim poczują się z powrotem normalnie.

Często występują:

  • Zmęczenie

  • Ból głowy

  • Utrata kontroli nad pęcherzem

  • Utrata kontroli nad jelitami

  • Brak świadomości

  • Dezorientacja

  • Strach i niepokój

  • Problemy z chodzeniem lub pisaniem

  • Pragnienie

  • Skurcz żołądka

  • Osłabienie części ciała

  • Obolałe mięśnie

Po zakończeniu, wiele osób nie pamięta, że miało napad.

Jeśli widzisz, że ktoś ma napad

Powszechny mit mówi, że osoba ta połknie swój język. Jest to nieprawda. Jeśli widzisz, że ktoś ma napad, pozwól mu na to. Upewnij się, że osoba ta jest bezpieczna, ale nie dotykaj jej, chyba że jest w niebezpieczeństwie (np. znajduje się w pobliżu wody lub może uderzyć się w głowę). Nie wkładaj niczego do ust.

Kiedy należy wezwać lekarza

W większości przypadków napady kończą się samoistnie i nie są powodem do niepokoju. Jednak powody, dla których należy natychmiast szukać pomocy medycznej to:

  • Napad trwa dłużej niż 5 minut.

  • Od razu rozpoczyna się drugi napad.

  • W trakcie napadu skaleczyłeś się.

  • Jesteś w ciąży.

  • Masz cukrzycę.

  • Napad mógł być spowodowany wyczerpaniem cieplnym.

  • Nigdy wcześniej nie miałeś(aś) napadu.

  • Osoba nie dochodzi do siebie lub nie oddycha po zakończeniu napadu.

  • Osoba zwymiotowała i mogła wdychać wymiociny.

  • Czas wolny jest inny niż te, których doświadczyłeś wcześniej.

Napady mogą być niepokojące, ale wiele osób jest w stanie je kontrolować lub zatrzymać za pomocą leków. Chirurgia, urządzenia stymulujące nerwy lub wykrywające napady i zatrzymujące je, a nawet zmiana diety to inne sposoby radzenia sobie z nimi. Twój lekarz może pracować z Tobą, aby znaleźć leczenie, które pomoże.