Strona główna Blog Strona 2435

Alzheimer: Kiedy czas na dom opieki lub mieszkanie wspomagane

0

Dowiedz się, jak pomóc bliskiej osobie przystosować się do nowego domu i jak radzić sobie z własnymi obawami.

Jeśli uważasz, że byłoby to pomocne, porozmawiaj o swoich uczuciach z rodziną, przyjaciółmi lub pastorem. Pomocne mogą być również grupy wsparcia dla opiekunów lub doradcy.

Jeśli Twoja ukochana osoba jest nieszczęśliwa lub zła

Jeśli demencja nie jest zaawansowana, Twoja ukochana osoba prawdopodobnie będzie miała coś do powiedzenia na temat przeprowadzki do nowego miejsca opieki. Czasami opiekunowie rodzinni są zaskoczeni tym, jak dobrze osoba ta odnajduje się w nowym miejscu. Innym razem, zwłaszcza w przypadku wczesnego lub średniego stadium demencji, osoba ta może mieć pretensje do Ciebie i regularnie prosić o zabranie jej do domu.

Przypomnij sobie, dlaczego podjąłeś taką decyzję i dlaczego była ona słuszna, i daj mu dużo miłości i uwagi, aby pomóc mu dostosować się do nowej sytuacji życiowej.

Obawy dotyczące codziennej opieki

Najczęstszym zmartwieniem opiekunów rodzinnych jest to, że ich bliski nie ma dobrej opieki. Może to być trudne do zaakceptowania, ponieważ podczas gdy opiekunowie rodzinni zazwyczaj opiekują się jedną osobą, asystenci pielęgniarscy są zazwyczaj przydzielani do ośmiu lub więcej osób na raz. I choć wielu z nich ma doświadczenie i jest wrażliwych na potrzeby osób, którymi się opiekują, niektórzy mają niewielkie wykształcenie.

Najlepszym sposobem radzenia sobie z wszelkimi wątpliwościami dotyczącymi opieki jest spokojna rozmowa z danym pracownikiem. W większości przypadków problem może być rozwiązany w ten sposób. Jeśli nie, porozmawiaj z administratorem lub dyrektorem ds. pielęgniarstwa.

Dobrym pomysłem jest również budowanie dobrych relacji z pracownikami opieki. Pamiętaj, że pracownicy ciężko pracują, mają harmonogramy i inne presje, i chcą być traktowani z uwagą i szacunkiem. Często odwiedzaj placówkę i dziel się tym, co wiesz. Powiedz im, co jest robione dobrze i delikatnie daj im znać, co chciałbyś zobaczyć, a czego nie.

Kwestie związane z nadużyciem lub utratą cennych przedmiotów

Chociaż nadużycia ze strony profesjonalnych opiekunów są znacznie rzadsze niż nadużycia w domu, mogą się zdarzyć. Jeśli uważasz, że może to być problem dla Twojego bliskiego, porozmawiaj z dyrektorem lub administratorem placówki. Jeśli zauważysz jakikolwiek rodzaj nadużycia, zgłoś to do kierownictwa wspólnoty i do lokalnej agencji ochrony dorosłych.

Cenne przedmioty, takie jak biżuteria, najlepiej trzymać w domu. Twój bliski może ją zgubić lub może ją zabrać inny mieszkaniec wspólnoty. Możesz również oznaczyć przedmioty osobiste, takie jak protezy, okulary i aparaty słuchowe.

Jeśli lekarz nie jest często dostępny

Lekarze nie spędzają zbyt wiele czasu w domach opieki i ośrodkach opieki. Może to być zaskoczeniem, jeśli jesteś przyzwyczajony do codziennych wizyt w szpitalu. To, jak często lekarz będzie widział Twojego bliskiego w domu opieki, zależy od jego stanu zdrowia i potrzeb.

W domach opieki niektóre gabinety lekarskie przydzielają pielęgniarki lub asystentów lekarza.

W obu przypadkach najlepszym sposobem na kontakt z lekarzem może być telefon.

Porady dotyczące łatwiejszej opieki osobistej z osobą z chorobą Alzheimera

0

Lekarz oferuje wskazówki, jak najlepiej zadbać o osobiste potrzeby osoby z chorobą Alzheimera.

Najlepiej zachęcać ją do samodzielnego wykonywania tych czynności tak długo, jak jest to możliwe. Ale kiedy trzeba będzie wkroczyć, są sposoby, aby ułatwić to wam obojgu.

Porady ogólne

  • Ustal codzienną rutynę i trzymaj się jej. Na przykład, myj zęby ukochanej osoby po posiłkach. Albo zawsze urządzaj kąpiele rano lub wieczorem. Wybierz na te zadania najbardziej relaksujące pory dnia.

  • Szanuj ich prywatność. Zamknij drzwi i żaluzje. Przykryj je ręcznikiem lub szlafrokiem.

  • Zachęcaj podopiecznych do przejęcia jak największej części opieki nad sobą. Da im to poczucie niezależności i spełnienia.

  • Miej na uwadze ich możliwości. Daj im wystarczająco dużo czasu na wykonanie każdego zadania – na przykład umycie włosów lub zębów.

  • Zachęcaj i wspieraj je. Na przykład, powiedz: „Ładnie się dziś ubrałeś”.

  • Powiedz im, co robisz, zanim to zrobisz – „Umyję ci teraz włosy”.

  • Jeśli dziecko potrafi się samo ubrać, ułóż jego ubrania w kolejności, w jakiej powinno je założyć. Najlepiej dać im ubrania łatwe do założenia, z małą ilością guzików.

Dobre odżywianie

Zdrowe odżywianie jest bardzo ważne dla osób z chorobą Alzheimera, ale może być trudniejsze w miarę nasilania się objawów. Oto kilka sposobów, aby upewnić się, że Twój bliski otrzymuje pożywną dietę i dużo płynów, takich jak woda lub sok.

  • Zachęcaj je do samodzielnego karmienia, jeśli są w stanie. Podawaj jedzenie palcami, które jest łatwiejsze w obsłudze i jedzeniu, np. nuggetsy z kurczaka, plastry pomarańczy lub brokuły na parze.

  • Jeśli jedzenie za pomocą talerza i widelca jest dla dziecka zbyt trudne, podaj mu miskę i łyżkę. Możesz też wypróbować ochraniacze na talerze lub sztućce z uchwytami.

  • Nie zmuszaj ich do jedzenia. Jeśli nie są zainteresowane jedzeniem, spróbuj dowiedzieć się dlaczego. Traktuj je jak dorosłego, a nie jak dziecko.

Łatwiejsza kąpiel

Twój bliski może nie potrzebować pełnej kąpieli każdego dnia. Może wystarczyć kąpiel z gąbką. Możesz jednak zastosować się do poniższych wskazówek, gdy będzie potrzebował regularnej kąpieli.

  • Zawsze sprawdzaj temperaturę wody w wannie lub pod prysznicem.

  • Jeśli kąpiesz je w wannie, rozważ użycie krzesełka do kąpieli z poręczami. Umieść w wannie gumowe maty, aby nie mogły się poślizgnąć.

  • Utrzymuj w łazience ciepło i dobre oświetlenie.

  • Usuń lub zabezpiecz dywany, aby zapobiec upadkom.

  • Jeśli osoba, którą kochasz jest zbyt ciężka, abyś mógł ją łatwo przenieść, lub jeśli nie może się sama poruszać, możesz potrzebować specjalnego sprzętu. Poproś lekarza o poradę, jak bezpiecznie wykąpać taką osobę.

Pielęgnacja włosów i golenie

  • Możesz spróbować umyć włosy ukochanej osoby w zlewie, co może pomóc, jeśli woli ona kąpiele zamiast prysznica. Możesz też spróbować użyć suchego szamponu.

  • Wizyta w salonie fryzjerskim lub kosmetycznym może być przyjemna, jeśli będą mogli wybrać się tam razem z Tobą.

  • Do golenia używaj maszynki elektrycznej, aby zmniejszyć ryzyko zacięć, zwłaszcza jeśli przyjmują leki rozrzedzające krew.

Dental Care

  • Codziennie szczotkuj zęby. Jeśli noszą protezy, czyść je codziennie. Upewnij się, że protezy są prawidłowo dopasowane i sprawdź, czy dziąsła nie są zaczerwienione.

  • Jeśli dziecko nie chce otworzyć ust, szczotkuj tylko zewnętrzne strony zębów. Zapytaj swojego dentystę o radę, jak zapewnić dobrą opiekę stomatologiczną.

  • Jeśli sami myją zęby, możesz pomóc nakładając pastę na szczoteczkę.

Korzystanie z toalety

  • Zainstaluj elementy bezpieczeństwa, które ułatwią im poruszanie się, takie jak uchwyty i podwyższone deski sedesowe.

  • Komoda przy łóżku lub pisuar mogą być pomocne, jeśli osoby te mają problemy z dojściem do łazienki, zwłaszcza w nocy.

  • Zaplanuj rutynowe wizyty w łazience, aby uniknąć wypadków.

  • Powiedz lekarzowi, jeżeli twoja bliska osoba traci kontrolę nad jelitami lub pęcherzem. Leki mogą pomóc w tych problemach.

Terapie dla chorych na Alzheimera: Muzykoterapia, Terapia sztuką, Terapia zwierzętami domowymi i inne

0

Terapia sztuką i muzyką może poprawić jakość życia osób z chorobą Alzheimera. Dowiedz się więcej od lekarza.

Korzystne mogą być terapie Alzheimera, które wykorzystują indywidualne zainteresowania poprzez zorganizowane działania. Jakie terapie mogą być najlepsze dla Twojej bliskiej osoby z chorobą Alzheimera? Zacznij odpowiadać na to pytanie, myśląc o ich przeszłych hobby lub pasjach. Porozmawiaj również z lekarzem, który może mieć więcej sugestii i zasobów dotyczących skutecznego stosowania tych terapii w przypadku choroby Alzheimera.

Muzykoterapia w chorobie Alzheimera

Muzykoterapia ma wiele korzyści dla choroby Alzheimera. Może pomóc poprzez:

  • Uspokojenie wzburzonej osoby

  • Rozbudzanie wspomnień

  • Zaangażowanie umysłu nawet w późniejszych etapach choroby

  • Poprawa odżywiania w niektórych przypadkach

Oto kilka wskazówek, jak wykorzystać muzykoterapię do pomocy ukochanej osobie:

  • Golden oldies spark memories.

    Piosenki z młodości często wywołują najwięcej wspomnień. W późniejszych stadiach choroby Alzheimera może zaistnieć konieczność powrotu do piosenek poznanych w dzieciństwie. Zachęcaj do wspólnego śpiewania. Spróbuj użyć maszyny do karaoke.

  • Stukanie w palce pobudza do działania.

    Szybkie melodie taneczne mogą pomóc w pobudzeniu aktywności umysłowej i fizycznej u pacjentów z chorobą Alzheimera. W miarę możliwości należy zachęcać do tańca.

  • Łatwe słuchanie może być kojące.

    Kojąca muzyka może pomóc złagodzić niepokój i frustrację odczuwane przez wiele osób z chorobą Alzheimera. Na przykład kołysanki na dobranoc mogą pomóc ukochanej osobie położyć się do łóżka i zasnąć.

  • Osoba z chorobą Alzheimera może nie być w stanie werbalnie przekazać swoich upodobań i preferencji. Polegaj na innych wskazówkach, takich jak wyraz twarzy, aby dowiedzieć się, które piosenki są hitem, a które nie. Zapytaj przyjaciół lub krewnych o sugestie dotyczące rodzajów muzyki lub konkretnych piosenek, które dana osoba lubiła.

    Terapia sztuką w chorobie Alzheimera

    Malowanie, rysowanie i inne formy terapii sztuką mogą pomóc osobom z chorobą Alzheimera wyrazić siebie. Wyrażanie siebie poprzez sztukę może stać się szczególnie ważne, gdy pogarsza się zdolność osoby do komunikowania się za pomocą słów.

    Oto jak zaangażować bliską osobę w terapię sztuką:

  • Wyobraź sobie przeszłość.

    Zachęć do wykonania projektu, który opowiada jakąś historię lub przywołuje wspomnienia. Projekt może być czymś, o czym możecie wspólnie rozmawiać, zarówno w trakcie pracy, jak i po jej zakończeniu.

  • Forma dowolna.

    Ogranicz instrukcje do minimum, aby uniknąć zamieszania i frustracji. Zejdź z drogi, gdy praca nabiera kształtów. Jeśli to konieczne, zacznij od namalowania kilku pierwszych pociągnięć pędzlem, aby przypomnieć ukochanej osobie, jak to się robi. Nie zapominaj, że obraz jest gotowy, kiedy osoba mówi, że jest gotowy, niezależnie od tego, czy ty tak uważasz, czy nie.

  • Nie bądź krytykiem.

    Jeśli nie podobają Ci się wybrane kolory, zachowaj to dla siebie! Pozytywne opinie i pytania zachęcające do interakcji to najlepszy wkład, jaki możesz wnieść.

  • Inne terapie w chorobie Alzheimera

    Inne terapie mogą pomóc wzbogacić życie osoby z chorobą Alzheimera. To, które terapie działają najlepiej, zależy od potrzeb danej osoby.

    • Masaż

      . Ta terapia ręczna może pomóc na dwa sposoby. Może złagodzić pobudzenie i może poprawić sen.

    • Terapia z udziałem zwierząt domowych

      . Osoby, które kiedyś lubiły przebywać ze zwierzętami, mogą uznać kontakt z nimi za wzbogacający lub kojący. Dopasuj zwierzę do potrzeb danej osoby. Na przykład, osoba, która może chodzić, może cieszyć się wizytami z psem. Osoba, która jest mniej mobilna może cieszyć się pieszczotami kota.

    • Poprzednie zainteresowania

      . Kontynuowanie hobby lub zainteresowań, które kiedyś były znane, może pomóc osobie z Alzheimerem poczuć się bardziej stabilnie w swoim życiu. Rozważmy ogrodnictwo, gotowanie lub inne czynności, z których dana osoba korzystała. Spróbuj włączyć te czynności do codziennej rutyny osoby chorej.

    Zespół Downa & Choroba Alzheimera Związek: Czynniki ryzyka

    0

    Dowiedz się więcej o związku między zespołem Downa i chorobą Alzheimera od ekspertów z doktora.

    Osoby z zespołem Downa doświadczają również przedwczesnego starzenia się. To znaczy, że wykazują zmiany fizyczne związane ze starzeniem się około 20 do 30 lat wcześniej niż osoby w tym samym wieku w populacji ogólnej. W rezultacie, choroba Alzheimera jest znacznie bardziej powszechna u osób z zespołem Downa niż w normalnej populacji. Dorośli z zespołem Downa często są w połowie lub pod koniec lat 40 lub na początku lat 50, gdy objawy Alzheimera pojawiają się po raz pierwszy. Ludzie w populacji ogólnej zazwyczaj nie doświadczają objawów aż do późnych lat 60-tych.

    Objawy choroby Alzheimera mogą być wyrażone inaczej wśród dorosłych z zespołem Downa. Na przykład, we wczesnych stadiach choroby, utrata pamięci nie zawsze jest zauważalna. Ponadto, nie wszystkie objawy zwykle związane z chorobą Alzheimera wystąpią. Ogólnie rzecz biorąc, zauważa się zmiany w czynnościach życia codziennego, a osoba z zespołem Downa może zacząć mieć napady, gdy nigdy wcześniej ich nie miała. Zmiany w procesach umysłowych — takich jak myślenie, rozumowanie i osąd — również mogą być obecne, ale często nie są powszechnie zauważalne ze względu na ograniczenia funkcjonowania jednostki w ogóle.

    Jak często choroba Alzheimera występuje u osób z zespołem Downa?

    Szacuje się, że 25% lub więcej osób z zespołem Downa w wieku powyżej 35 lat wykazuje oznaki i objawy demencji typu Alzheimera. Odsetek ten wzrasta wraz z wiekiem. Szacuje się, że częstość występowania choroby Alzheimera u osób z zespołem Downa jest trzy do pięciu razy większa niż w populacji ogólnej.

    Dlaczego osoby z zespołem Downa zapadają na chorobę Alzheimera?

    Obecne badania wskazują, że dodatkowa „dawka genów” spowodowana przez nieprawidłowy trzeci chromosom zespołu Downa może być czynnikiem rozwoju choroby Alzheimera. Czynnikiem tym może być również wczesne starzenie się mózgu osób z zespołem Downa.

    Alzheimers Przemoc, Agresja, Złość: Przyczyny i leczenie

    0

    Alzheimers agresja najczęściej flares up podczas późniejszych etapów choroby Alzheimers. Dowiedz się więcej od lekarza na temat minimalizowania tego wspólnego objawu.

    Nikt nie wie na pewno, dlaczego tak się dzieje. Agresja może być objawem samej choroby Alzheimera. Może to być również reakcja, gdy osoba czuje się zdezorientowana lub sfrustrowana.

    Jeśli Twoja ukochana osoba staje się agresywna, ważne jest, aby pamiętać, że nie robi tego celowo. Istnieją również rzeczy, które możesz zrobić, aby poczuć się lepiej i zapobiec wybuchom.

    Zrozumienie czynników wywołujących

    Agresja w chorobie Alzheimera może pojawić się bez ostrzeżenia. Może nie być oczywistej przyczyny. Ale często istnieją czynniki wyzwalające, które można zauważyć przed lub w trakcie problemu. Do powszechnych należą:

    • Dyskomfort spowodowany brakiem snu, efekty uboczne leków lub ból, którego nie potrafią opisać

    • Otoczenie, w którym przebywają, w tym głośne dźwięki, zbyt wiele zajęć lub bałagan

    • Dezorientacja spowodowana zadawaniem zbyt wielu pytań naraz, próbą zrozumienia skomplikowanych instrukcji lub stresem związanym z pracą opiekunów

    • Bycie dotykanym lub poczucie naruszenia przestrzeni osobistej, np. podczas kąpieli lub zmiany ubrania

    • Zauważanie swojej złości lub frustracji

    • Bycie skrytykowanym lub powiedzianym, że się myli

    • Poczucie pośpiechu

    • Brak możliwości zrobienia czegoś lub pójścia gdzieś

    • Konieczność zrobienia czegoś, na co nie mieli ochoty

    • Poczucie zagrożenia

    • Dezorientacja co do tego, co się dzieje

    • Myślenie, że dzieje się coś, co nie jest prawdą (np. oskarżenie o rzeczy nieprawdziwe, takie jak romans lub kradzież)

    Czy przyczyną agresji może być otoczenie lub zmiany w rutynie? Na przykład:

    • Czy znajdowali się w głośnym pomieszczeniu?

    • Czy przebywali z wieloma osobami, których nie znają?

    • Czy częścią problemu może być spożywanie alkoholu, kofeiny lub zażywanie narkotyków?

    • Czy nastąpiła zmiana w ich normalnej rutynie?

    • Czy mogą reagować na Twój stres lub emocje, takie jak frustracja lub złość na Twojej twarzy lub w głosie?

    • Czy ich ubrania były niewygodne?

    • Czy w pokoju było ciemno?

    Czy winę za to może ponosić sposób odczuwania ciała?

    • Czy wykazują objawy depresji, takie jak spanie więcej lub mniej niż zwykle, jedzenie więcej lub mniej niż zwykle, małe zainteresowanie normalnymi czynnościami?

    • Czy mogą odczuwać ból?

    • Czy mogą czuć się chorzy?

    • Czy może być im zimno, są głodne, spragnione, zmęczone lub potrzebują skorzystać z łazienki?

    Sposoby na uspokojenie ukochanej osoby

    Gdy już wiesz, co może być przyczyną agresji, opracuj plan i sprawdź, czy to pomoże. Jeśli pierwszy plan nie zadziała, spróbuj innego. Być może trzeba będzie wypróbować kilka rzeczy, a żaden plan nie będzie zawsze skuteczny.

    Jeśli nic nie pomaga, porozmawiaj z lekarzem lub doradcą, aby uzyskać poradę.

    W przypadku agresji wywołanej przez kontakt z Tobą lub innymi osobami:

    Mów tak cicho i spokojnie, jak tylko potrafisz, nawet jeśli czujesz się sfrustrowany, zły lub smutny. Jeśli musisz i jest to bezpieczne, odsuń się na kilka minut i weź kilka głębokich oddechów.

    • Spróbuj pocieszyć bliską osobę, zamiast mówić jej, że się myli, nawet jeśli to, co mówi, nie jest prawdą.

    • Bądź tak cierpliwy i wyrozumiały, jak to tylko możliwe.

    • Nie wskazuj na to, co robią źle – to może pogorszyć sprawę.

    • Jasno określ, co chciałbyś, żeby zrobili, zamiast mówić im, czego nie powinni robić. Na przykład powiedz „Usiądźmy na tym krześle” zamiast „Nie wychodź z kuchni”.

    W przypadku agresji, która ma miejsce podczas takich czynności jak kąpiel, ubieranie, toaleta czy jedzenie:

    • Podziel czynność na proste kroki i podaj jedną lub dwie wskazówki naraz.

    • Idź powoli i nie popędzaj ich.

    • Wyjaśnij, co zamierzasz zrobić, zanim to zrobisz, zwłaszcza zanim ich dotkniesz.

    • Dawaj im proste wybory.

    W przypadku agresji wywołanej przez otoczenie lub rutynę:

    • Zmień rutynę. Na przykład, jeśli denerwują się, gdy wychodzisz wieczorem na zewnątrz, spróbuj wykonać te czynności rano.

    • Jeśli dziecko denerwuje się, gdy nie może wejść do jakiegoś miejsca, spróbuj zawiesić materiał lub prześcieradło, aby ukryć drzwi lub umieścić znak „Nie wchodzić”.

    • Ogranicz lub unikaj alkoholu i kofeiny.

    • Podczas rozmowy wyłączyć hałas, np. radio lub telewizor.

    • Trzymaj się z dala od hałaśliwych miejsc, takich jak głośne restauracje.

    • Używaj jaśniejszego oświetlenia w pomieszczeniach, zwłaszcza w nocy.

    Co zrobić, jeśli uważasz, że mogą kogoś skrzywdzić

    Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby zapewnić wszystkim bezpieczeństwo:

    • Trzymaj niebezpieczne rzeczy, takie jak broń, noże, szkło, ostre lub ciężkie przedmioty poza domem lub pod kluczem.

    • Spróbuj odwrócić ich uwagę, idąc na spacer, jedząc przekąskę, puszczając muzykę, którą lubią, lub prosząc o pomoc w czymś.

    • Jeśli nie możesz ich uspokoić, daj im przestrzeń.

    • Nie powstrzymuj tej osoby, chyba że musisz zapewnić wszystkim bezpieczeństwo. Trzymanie jej z tyłu może zaszkodzić Tobie lub jej, a także sprawić, że stanie się bardziej zła.

    • Jeśli musisz je powstrzymać, poproś o pomoc kogoś innego, jeśli to możliwe. Poproś kogoś w pobliżu, np. sąsiada, aby był gotowy do pomocy w razie potrzeby.

    Gdy ukochana osoba jest już spokojna, sprawdź, czy nie ma siniaków lub skaleczeń i w razie potrzeby opatrz je.

    Jeśli zdarza się to często, warto poprosić lekarza lub doradcę o wskazówki lub uzyskać wsparcie od innych osób. Pomocą może służyć lokalna agencja ds. osób starszych (Area Agency on Aging) lub oddział Stowarzyszenia Alzheimera (Alzheimer’s Association), który prowadzi grupy dla opiekunów.

    Porady dotyczące łagodzenia agresji w chorobie Alzheimera

    Po zrozumieniu czynników wywołujących agresję w chorobie Alzheimera można podjąć kroki, aby jej zapobiec. Kilka rzeczy do wypróbowania:

  • Pomyśl z wyprzedzeniem, czy dana sytuacja może sprawić, że Twoja bliska osoba będzie czuła się niekomfortowo, nadmiernie pobudzona lub zdezorientowana.

  • Nie zadawaj zbyt wielu pytań naraz, nie udzielaj zbyt skomplikowanych instrukcji ani nie krytykuj. W ten sposób zmniejszysz prawdopodobieństwo zdezorientowania i zdenerwowania osoby, którą się opiekujesz.

  • Ogranicz ilość głośnych dźwięków, aktywności i bałaganu wokół osoby chorej.

  • Nie kłóć się. Osoby z chorobą Alzheimera widzą inną rzeczywistość niż Ty. Zamiast rzucać im wyzwanie, usiądź i posłuchaj. Zadawaj pytania.

  • Skup się na przeszłości. Choroba Alzheimera wpływa na pamięć krótkotrwałą, dlatego często łatwiej jest przywołać odległe wspomnienia i rozmawiać o nich niż o tym, co oglądano w telewizji poprzedniego wieczoru.

  • Używaj wskazówek pamięciowych. W miarę postępu choroby, pamiętanie o tym, kiedy i jak wykonać codzienne czynności, takie jak mycie zębów czy ubieranie się, staje się coraz trudniejsze. Notatki przypominające w całym domu mogą zapobiec frustracji.

  • Zadbaj również o siebie

    Opieka nad osobą z chorobą Alzheimera nie jest łatwa, zwłaszcza gdy osoba ta rzuca się na Ciebie. To całkowicie normalne, że czujesz się przytłoczony, odizolowany lub smutny.

    Jeśli jesteś opiekunem, zrób przysługę sobie i osobie, którą się opiekujesz. Daj komuś znać, jeśli zaczniesz czuć się przygnębiony, niespokojny, wyczerpany lub drażliwy. Jeśli dobrze zadbasz o siebie, będziesz mógł lepiej zadbać o innych.

    Badania nad chorobą Alzheimera: Badania nad czynnikami powodującymi chorobę Alzheimera

    0

    Naukowcy nadal badają czynniki ryzyka i potencjalne sposoby leczenia choroby Alzheimera.

    Jednym z najbardziej ekscytujących obszarów badań jest badanie czynników, w tym starzenia się, historii rodziny i przyczyn genetycznych, poważnego urazu głowy w przeszłości i niskiego wykształcenia, które zwiększają ryzyko rozwoju choroby Alzheimera. Czynniki te mogą prowadzić do teorii na temat tego, jak produkują nieprawidłowości, w tym blaszki amyloidowe beta, widoczne w mózgach osób z chorobą Alzheimera.

    FDA zatwierdziła lek aducanumab-avwa (Aduhelm) jako?pierwszą terapię, która celuje w podstawową patofizjologię choroby?poprzez zmniejszenie blaszek amyloidu beta.

    Ponadto, patrząc na czynniki, które zmniejszają ryzyko Alzheimera, takie jak stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDs), inne czynniki genetyczne, terapie antyoksydacyjne i wysokie wykształcenie lub zapotrzebowanie zawodowe, może pomóc w naszym zrozumieniu choroby.

    Alzheimer Mity i fakty C Twój mózg, demencja i utrata pamięci

    0

    Czy aluminium powoduje chorobę Alzheimera? Czy czerwone wino lub krzyżówki pomogą Ci jej uniknąć? Naucz się odróżniać mity od faktów w tym quizie od lekarza.

    Alzheimer i demencja to to samo.

    • True

    • False

    Alzheimer i demencja to to samo.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Demencja to szerokie określenie grupy objawów, które oznaczają, że masz problemy z uczeniem się i pamięcią. Choroba Alzheimera jest jedną z form demencji, najczęściej występującą. Stanowi ona jednak tylko 60% do 80% wszystkich przypadków.

    ?

    Inne rodzaje obejmują demencję naczyniową, demencję czołowo-skroniową, chorobę Parkinsona i demencję z ciałami Lewy’ego. Efekty uboczne leków, uraz mózgu, depresja, i alkoholizm może tworzyć objawy demencji, zbyt. Objawy mogą się poprawić, gdy te warunki są leczone.

    Uzyskaj wyniki

    Czerwone wino i sok z winogron mogą pomóc odwrócić chorobę Alzheimera.

    • True

    • False

    Czerwone wino i sok z winogron mogą pomóc odwrócić chorobę Alzheimera.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Nie wykazano, aby jakakolwiek witamina, suplement, żywność lub lek leczyły lub uzdrawiały chorobę Alzheimera.

    ?

    Jeden obiecujący przeciwutleniacz, resweratrol, znajduje się w czerwonych winogronach. Ale resweratrol również może wiatr się jak witamina E, witamina C, miłorząb, witaminy z grupy B, i koenzym Q10. Wszystkie niosły podobne nadzieje w jednym czasie lub innym, ale żaden nie został udowodniony, aby zapobiec lub spowolnić chorobę, znacznie mniej odwrócić go.

    ?

    Badania sugerują, że najlepszym rozwiązaniem jest dieta bogata w owoce, warzywa, ryby i orzechy, które pomogą chronić Twój mózg. Theres no silver bullet.

    ?

    ?

    Get Results

    Które z nich zwiększają ryzyko wystąpienia choroby Alzheimera?

    • Wiek

    • Puszki aluminiowe

    • Zastrzyki przeciw grypie

    Które z nich zwiększają ryzyko wystąpienia choroby Alzheimera?

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Wiek jest czynnikiem ryzyka nr 1. Im jesteś starszy, tym większe prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Alzheimera. Przyczyna nie jest do końca znana.

    ?

    Lista rzeczy, które nie powodują demencji obejmuje aluminiowe puszki i garnki, zastrzyki przeciw grypie, sztuczne słodziki i srebrne wypełnienia dentystyczne.

    Get Results

    Jeśli jeden z Twoich rodziców ma Alzheimera, prawdopodobnie Ty też na niego zachorujesz.

    • True

    • False

    Jeśli jedno z twoich rodziców ma Alzheimera, prawdopodobnie ty też na niego zachorujesz.

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Mniej niż 5% przypadków to prawdziwa „rodzinna choroba Alzheimera”, czyli typ, który występuje w rodzinach. Twoje geny odgrywają jednak pewną rolę. Jeśli masz rodzica lub rodzeństwo z chorobą Alzheimera, będziesz miał większe szanse na zachorowanie. Tego nie da się zmienić.

    ?

    Ale badania pokazują, że są pewne rzeczy, które można zrobić, aby obniżyć swoje szanse na uzyskanie go. Należą do nich utrzymanie prawidłowej wagi, stosowanie zdrowej diety, ćwiczenia fizyczne, dbanie o serce i kontrolowanie cukrzycy, jeśli na nią chorujesz. Aktywne życie towarzyskie – spotykanie się z przyjaciółmi i rodziną oraz robienie rzeczy poza domem – również może obniżyć ryzyko. Nawet większa edukacja może sprawić, że zmiana na lepsze.

    Uzyskaj wyniki

    Kiedy zaczyna się choroba Alzheimera?

    • W ciągu 1 roku od utraty pamięci

    • Około 5 lat przed utratą pamięci

    • 20+ lat przed utratą pamięci

    Kiedy zaczyna się choroba Alzheimera?

    Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

    Powtarzanie się, gubienie się i wykazywanie niewyraźnych umiejętności myślenia – wszystkie te objawy pojawiają się po tym, jak w mózgu rozpoczął się już proces Alzheimera. Naukowcy uważają, że choroba może zacząć powodować zmiany fizyczne na lata lub dekady przed wystąpieniem objawów.

    ?

    To normalne, że zapominasz o spotkaniu. To znak ostrzegawczy, jeśli zapominasz wielu lub zapominasz o dużych wydarzeniach lub gdzie jesteś. Normalne jest zgubienie kluczy. Nienormalne jest umieszczenie kluczy gdzieś dziwnego, jak piekarnik, lub oskarżenie współmałżonka o ich kradzież.

    Uzyskaj wyniki

    Jakie są szanse na zachorowanie na Alzheimera, jeśli dożyjesz 85 lat?

    • 50%

    • 75%

    • 99%-100%

    Jakie są szanse, że zachorujesz na Alzheimera, jeśli dożyjesz 85 lat?

    Prawidłowo!!! Odpowiedziałeś:

    Choroba Alzheimera nie jest normalną częścią procesu starzenia się. To prawda, że większość osób, które na nią zapadają, ma ponad 65 lat. Ryzyko podwaja się co 5 lat po 65 roku życia. Prawie połowa 85-latków nie ma tej choroby. A choroba może zacząć się w młodym wieku. Wśród osób z Alzheimerem o młodszym początku, rzadką dziedziczną postacią, objawy zaczynają się już w wieku 30-50 lat.

    Uzyskaj wyniki

    Co bardziej chroni mózg?

    • Nauka nowej umiejętności

    • Robienie porannej krzyżówki

    • Cotygodniowa komputerowa gra umysłowa

    Co bardziej chroni mózg?

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Eksperci nie wiedzą, czy wykonywanie pracy umysłowej może zapobiec chorobie Alzheimera. Ale może ona pomóc w budowaniu siły mózgowej, która pomoże Ci powstrzymać utratę pamięci. Lepiej jest uczyć się nowych rzeczy niż popadać w stare nawyki. Lepiej jest też codziennie ćwiczyć swój mózg.

    ?

    Również klucz do ochrony zdrowia mózgu: Codzienne ćwiczenia i intensywne życie towarzyskie.

    Pobierz Wyniki.

    Kto wydaje więcej na opiekę nad chorymi na Alzheimera?

    • Opiekunowie mieszkający na stałe

    • Opiekunowie lokalni

    • Opiekunowie na odległość

    Kto wydaje więcej na opiekę nad chorymi na Alzheimera?

    Poprawnie!!! Odpowiedziałeś:

    Ci, którzy mieszkają ponad 2 godziny od bliskiej osoby z chorobą Alzheimera, wydają prawie 10 000 dolarów rocznie na podróże, telefon i płatnych pomocników. To prawie dwa razy więcej niż ci, którzy mieszkają lokalnie. Lokalni opiekunowie poświęcają jednak więcej godzin.

    Uzyskaj wyniki

    Twój wynik:

    08 Podziel się swoim wynikiem: Share on Facebook Share on Twitter 0% Share your score: Share on Facebook Share on Twitter

    Wyniki:

    Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

    5 Mitów o chorobie Alzheimera: Czynniki ryzyka, utrata pamięci, zapobieganie i więcej

    0

    Lekarz omawia powszechne mity dotyczące choroby Alzheimera i przedstawia prawdę o genetyce, utracie pamięci, demencji i nie tylko.

    Poznaj fakty dotyczące choroby Alzheimera, ponieważ wyjaśniamy pięć powszechnych nieporozumień.

    Mit nr 1: Alzheimer występuje tylko u osób starszych.

    Większość osób cierpiących na chorobę Alzheimera ma 65 lat i więcej. Ale choroba może wystąpić również w młodszym wieku. U około 5% osób z chorobą objawy pojawiają się w wieku 30, 40 lub 50 lat. Jest to tzw. wczesna postać choroby Alzheimera.

    Osoby cierpiące na tę chorobę często długo zwlekają z postawieniem dokładnej diagnozy. Dzieje się tak dlatego, że lekarze zazwyczaj nie biorą pod uwagę możliwości wystąpienia choroby w połowie życia. Często myślą, że objawy takie jak utrata pamięci są wynikiem stresu.

    Wczesna postać choroby Alzheimera może mieć podłoże genetyczne. Naukowcy uważają, że wiąże się to ze zmianami w jednym z trzech rzadkich genów przekazywanych przez rodziców.

    Mit nr 2: Objawy Alzheimera są normalną częścią starzenia się.

    Niektóre utraty pamięci są normalną częścią starzenia się. Ale objawy choroby Alzheimera – takie jak zapomnienie, które przeszkadza w codziennym życiu, czy dezorientacja – nie są.

    To normalne, że od czasu do czasu zapominasz, gdzie są twoje klucze. Ale zapomnienie, jak jechać do miejsca, w którym było się wiele razy, lub utrata orientacji, jaka jest pora roku, wskazuje na poważniejszy problem.

    W przeciwieństwie do łagodnej utraty pamięci, która może wystąpić wraz ze starzeniem się, choroba Alzheimera zbiera coraz większe żniwo w mózgu. W miarę jak choroba stopniowo się pogłębia, odbiera komuś zdolność do myślenia, jedzenia, mówienia i nie tylko.

    Tak więc, jeśli twój umysł nie wydaje się tak ostry jak kiedyś, nie oznacza to, że masz objawy Alzheimera. Stan ten staje się bardziej powszechny wśród ludzi w miarę starzenia się, ale nie jest to nieunikniona część starzenia się, mówi George Perry, MD. Jest on neurobiologiem i członkiem Alzheimers Foundation of America.

    Mit nr 3: Alzheimer nie prowadzi do śmierci.

    Niestety, jest to szósta główna przyczyna zgonów w USA. Większość ludzi żyje 8 do 10 lat po zdiagnozowaniu choroby.

    Mogą zapomnieć o piciu lub jedzeniu, lub mogą mieć problemy z połykaniem, co może prowadzić do poważnego niedoboru składników odżywczych. Mogą mieć również problemy z oddychaniem, co może prowadzić do zapalenia płuc, które często jest śmiertelne, mówi Perry.

    Również zachowania wysokiego ryzyka, które czasami wynikają z choroby Alzheimera, takie jak błądzenie w niebezpiecznych sytuacjach, mogą być śmiertelne.

    Mit nr 4: Istnieją metody leczenia, które zapobiegają pogłębianiu się choroby.

    Podczas gdy pewne metody leczenia mogą pomóc w zwalczaniu objawów choroby Alzheimera, nie ma obecnie sposobu na zatrzymanie lub spowolnienie samej choroby, mówi Heather M. Snyder, PhD, z Alzheimers Association.

    Snyder ostrzega przed suplementami, dietami lub schematami, które twierdzą, że leczą chorobę. Nie ma dowodów na to, że są one użytecznymi metodami leczenia choroby.

    Pięć leków jest zatwierdzonych przez FDA do leczenia objawów Alzheimera: donepezil (Aricept), galantamina (Razadyne), memantyna (Namenda), rywastygmina (Exelon) i takryna (Cognex).

    Leki te mogą pomóc w myśleniu, pamięci, umiejętności językowych i niektórych problemów behawioralnych. Ale nie działają one dla wszystkich. Jeśli działają, ulga jest zwykle tymczasowa. Ktoś z tym schorzeniem może czuć się lepiej przez rok lub dłużej, mówi Perry.

    Mit nr 5: Alzheimer jest spowodowany przez aluminium, szczepionki przeciw grypie, srebrne plomby lub aspartam.

    Być może słyszałeś, że gotowanie na aluminiowych patelniach lub picie z aluminiowych puszek powoduje Alzheimera. Nie ma jednak naukowych dowodów na poparcie tego twierdzenia.

    Niektórzy uważają, że przyczyną choroby jest sztuczny słodzik aspartam. Również ta teoria nie jest poparta żadnymi dowodami.

    Inni uważają, że srebrne wypełnienia w zębach zwiększają ryzyko. Również w tym przypadku nie ma zbyt wielu dowodów.

    Innym fałszywym przekonaniem jest to, że szczepionki przeciw grypie powodują Alzheimera. Badania sugerują, że jest wręcz przeciwnie: Szczepienia mogą obniżyć ryzyko i zwiększyć ogólny stan zdrowia.

    Eksperci nie wiedzą, co powoduje tę chorobę. Może to być mieszanka czynników związanych z genami, środowiskiem i stylem życia. Niektóre badania sugerują, że może być ona związana z takimi schorzeniami jak choroby serca, wysokie ciśnienie krwi i cukrzyca. Prowadzonych jest wiele badań, ale ich wyniki nie są jeszcze jednoznaczne.

    Naukowcy są coraz bardziej zainteresowani możliwą rolą czynników związanych ze stylem życia. Snyder mówi, że zdrowa dieta, ćwiczenia, bycie towarzyskim i robienie rzeczy, które stanowią wyzwanie dla umysłu, mogą obniżyć ryzyko. Ponieważ badania są wciąż wczesne, dokładny przepis na styl życia jest nieznany, chociaż.

    Opieka nad chorymi na Alzheimera: Uzyskaj potrzebną pomoc

    0

    Proszenie o pomoc w opiece nad bliską osobą z chorobą Alzheimera może być trudne, nawet jeśli jej potrzebujesz. Kilka wskazówek może to ułatwić.

    Opiekunowie są narażeni na większe ryzyko:

    • Depresja

    • Używanie alkoholu i narkotyków

    • Słaby sen i dieta

    • Choroby przewlekłe, takie jak rak, cukrzyca, zapalenie stawów i choroby serca

    • Bóle głowy oraz inne bóle i dolegliwości

    Zanim stres spowoduje chorobę, poproś przyjaciół, sąsiadów lub członków rodziny o przejęcie części pracy. Gdy poprosisz o pomoc, nie oznacza to, że zrezygnowałeś z ukochanej osoby lub że jej nie kochasz. Po prostu dajesz sobie trochę czasu na zadbanie o siebie. Będziesz lepszym opiekunem, gdy zadbasz o swoje własne zdrowie psychiczne i fizyczne.

    Dlaczego tak trudno jest o to zapytać

    Około cztery na dziesięć osób, które opiekują się osobą z demencją, są jej jedynymi opiekunami. Niektóre z powodów, dla których opiekunowie nie proszą o pomoc to:

    • Nie wiedzą, o jaki rodzaj pomocy poprosić.

    • Nie chcą nikomu przeszkadzać.

    • Mają poczucie winy, jeśli nie zrobią wszystkiego dla osoby, którą się opiekują.

    • Boją się, że odpowiedź będzie brzmiała „nie”.

    Kiedy poprosić o pomoc

    Osoba we wczesnym stadium choroby Alzheimera może nadal być w stanie pracować, prowadzić samochód i wykonywać większość innych czynności związanych z opieką nad sobą. Na tym etapie może nie być konieczne wykonywanie wielu czynności. W późniejszych stadiach, Twoja ukochana osoba będzie prawdopodobnie potrzebowała pomocy przy każdym podstawowym zadaniu, w tym przy jedzeniu, chodzeniu i chodzeniu do łazienki.

    Zwróć się o pomoc, jeśli masz objawy wypalenia opiekuńczego, takie jak te:

    • Nie widujesz już rodziny i przyjaciół.

    • Straciłeś zainteresowanie rzeczami, które kiedyś sprawiały ci przyjemność.

    • Czujesz się smutny, zdenerwowany lub bezradny.

    • Jesteś zły na osobę, którą się opiekujesz.

    • Śpisz więcej lub mniej niż normalnie dla ciebie.

    • Masz więcej problemów zdrowotnych niż zwykle lub czujesz się wyczerpany.

    How to Ask

    Proszenie o pomoc może być trudne. Oto kilka wskazówek, które ułatwią nam tę prośbę.

    Pomyśl z wyprzedzeniem

    Nie pytaj w ostatniej chwili. Daj znać osobie, która będzie potrzebowała pomocy kilka dni wcześniej, aby dać jej szansę na dostosowanie swojego harmonogramu.

    Opisz sytuację

    Wyjaśnij, dlaczego potrzebujesz pomocy. Możesz powiedzieć: „Ledwo mam czas, żeby wziąć prysznic rano. Martwię się, że się rozchoruję, jeśli ktoś nie zdejmie ze mnie części pracy”.

    Bądź konkretny i bezpośredni

    Łatwiej jest komuś pomóc, gdy wie dokładnie, czego potrzebujesz. Zamiast pytać: „Czy możesz zrobić dla mnie kilka rzeczy?”, zapytaj, czy mogą pójść za ciebie do sklepu spożywczego, ugotować posiłek lub popilnować twojego bliskiego przez kilka godzin w określonym dniu.

    Zorganizuj się

    Zrób listę wszystkich zadań, które musisz wykonać. Następnie podziel zadania pomiędzy wszystkie osoby, które zaoferowały swoją pomoc.

    Bądź realistyczny

    Proś tylko o to, co wiesz, że dana osoba może dać. Ktoś, kto pracuje na cały etat, może nie być w stanie przyjść i pomóc w ciągu tygodnia.

    Zapytaj, co chcą robić

    Nie każdy potrafi gotować lub chce sprzątać dom. Dowiedz się, co każda osoba może i chce zrobić. Następnie dopasuj je do zadania, które najlepiej odpowiada ich zainteresowaniom i kiedy mogą się pojawić.

    Bądź elastyczny

    Sytuacje mogą się zmieniać – zarówno dla Ciebie, jak i dla osób, które Ci pomagają. Bądź gotowy do dostosowania harmonogramów swoich pomocników, gdy mają konflikty.

    Kiedy nadchodzi czas na inny poziom pomocy

    Możesz dojść do momentu, w którym Twoja bliska osoba będzie potrzebowała więcej opieki niż jesteś w stanie zapewnić, nawet przy udziale przyjaciół i rodziny. Wtedy możesz chcieć zatrudnić kogoś do domu lub skorzystać z programów takich jak dostawa posiłków czy usługi opieki dziennej dla dorosłych.Istnieje kilka rodzajów usług domowych dla osób z chorobą Alzheimera:

    • Towarzysze dotrzymują towarzystwa ukochanej osobie, gdy Ty wykonujesz inne czynności lub robisz sobie przerwę.

    • Pomoc domowa może kąpać, pielęgnować, ubierać i pomagać w innych rodzajach opieki osobistej.

    • Pielęgniarki i inni wykwalifikowani opiekunowie zajmują się zastrzykami, pielęgnacją ran, fizykoterapią i innymi potrzebami medycznymi.

    Alzheimer i Twoja rodzina: Czego się spodziewać, planowanie, opieka i więcej

    0

    Doktor dzieli się tym, co Ty i Twoja rodzina powinniście wiedzieć o demencji i chorobie Alzheimera.

    Diagnoza demencji może być druzgocąca – nie tylko dla osoby chorej, ale także dla tych, którzy ją kochają. Theres żałoby, że występuje. Nie straciłeś ukochanej osoby, ale osoba, którą znasz, zmieni się, mówi Rosanne M. Leipzig, MD, profesor medycyny geriatrycznej w Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku.

    Jeśli ty lub ktoś bliski ma Alzheimera lub inny rodzaj demencji, oto sześć kroków, które pomogą ci radzić sobie z chorobą teraz i w przyszłości.

    Po diagnozie

    Rób co możesz, póki możesz.

    Mówię nowo zdiagnozowanym pacjentom: „Porozmawiajmy o tym, co możesz zrobić, póki masz władzę, abyś mógł zdecydować, jak potoczą się kolejne lata” – mówi Lipski. Podejmowanie takich decyzji, samodzielnie lub z pomocą członków rodziny, może być wzmacniające. Jak mówi Leipzig, należy wcześnie sporządzić dokumentację zawierającą zalecenia lekarskie, testamenty życia i plany opieki długoterminowej.

    Wycieczka, na którą zawsze chciałeś się wybrać? Pomyśl o zaplanowaniu jej już teraz.

    Bądź zaangażowany.

    Ninith Kartha, adiunkt w Loyola University Chicago Stritch School of Medicine, mówi, że po zdiagnozowaniu demencji można czuć się smutnym, a nawet mieć depresję. Należy jednak oprzeć się chęci zaszycia się w domu. Zamiast tego spędzaj czas z członkami rodziny i przyjaciółmi, uczęszczaj na nabożeństwa lub nawet idź na zakupy, mówi Kartha.

    Jeśli czujesz się beznadziejnie, udaj się do lekarza; może on przepisać ci leki antydepresyjne, terapię lub obie te metody.

    Jeśli jesteś opiekunem, zachęcaj ukochaną osobę do robienia tych rzeczy razem z tobą. Wsparcie społeczne może pomóc mu zwalczyć depresję i pozostać aktywnym, co jest dobre dla jego ogólnego zdrowia. Nie rób tego sam. Poproś innych członków rodziny, aby się przyłączyli.

    Zdobądź wiedzę.

    Im więcej informacji i pomocy będziesz miał, tym łatwiej będzie Ci zachować zdrowie i bezpieczeństwo. Pacjenci, a w razie potrzeby także ich rodziny, powinni pozostawać w ścisłym kontakcie ze swoimi lekarzami, a także pracownikami socjalnymi, terapeutami i innymi specjalistami zalecanymi przez lekarza – mówi Lipski.

    Należy również korzystać z bezpłatnych usług społecznych, takich jak grupy wsparcia działające przy lokalnym stowarzyszeniu Alzheimers Association, uniwersyteckie kliniki prawne oraz szpitalne usługi doradcze.

    Dla bliskich

    Podejdź do sprawy łagodnie.

    W miarę pogłębiania się demencji, wybuchy i inne zmiany osobowości mogą być coraz częstsze. Jeśli jesteś opiekunem, pamiętaj, że denerwujące zachowanie twojej bliskiej osoby nie jest czymś osobistym ani celowym. Ta osoba jest chora, mówi dr Zaldy S. Tan, dyrektor medyczny UCLA Alzheimer’s and Dementia Care Program. Głośne i stanowcze zachowanie nie pomaga osobie z demencją myśleć jaśniej, mówi Tan. Kiedy więc czujesz, że Twoja cierpliwość jest na wyczerpaniu, poproś kogoś, aby Cię zastąpił, podczas gdy Ty odetchniesz.

    I nie mów wokół ukochanej osoby, jakby jej nie było, mówi Lipski. Nawet w późnych stadiach, osoba z demencją zazwyczaj wie, że ktoś o niej mówi, a to może wywołać irytację, a nawet paranoję.

    Opiekunowie: Najpierw zadbaj o siebie.

    Kiedy opiekujesz się bliską osobą z demencją, łatwo jest czuć się tak zajętym lub przytłoczonym, że skąpisz snu i ćwiczeń. Ważne jest, aby dobrze się odżywiać i unikać izolacji, mówi dr Brian Carpenter, profesor Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis i psycholog, który specjalizuje się w relacjach rodzinnych w późniejszym okresie życia. Louis i psycholog, który specjalizuje się w relacjach rodzinnych w późniejszym okresie życia.

    Poczucie winy i obowiązku jest normalne – Moja mama nie uznaje nikogo poza mną; Co jeśli tacie stanie się coś złego, bo mnie tam nie ma? Poproś członków rodziny i małżonków o pomoc, skorzystaj z programów społecznych, takich jak opieka społeczna, lub poproś sąsiada o pomoc, mówi Carpenter. Zamiast czuć się źle z powodu wyjścia na spacer, pamiętaj, że będziesz w stanie lepiej opiekować się członkiem rodziny, jeśli nie będziesz chory lub zmęczony.

    Zasoby dla opiekunów i osób z demencją na obszarach wiejskich mogą być ograniczone, a wsparcie rządowe różni się w zależności od stanu. Kilka miejsc, w których warto spróbować:

    • Kościoły

    • Szpitale wspólnotowe

    • Kolegia lub uniwersytety

    • Państwowy departament opieki społecznej

    • Gminne ośrodki dla seniorów

    Nie trać z oczu dobrych chwil.

    Wyciągnij album ze zdjęciami lub puść ulubioną muzykę. Wspominanie może pomóc osobom z demencją i ich opiekunom nawiązać więź i zmniejszyć obciążenie psychiczne, mówi Leipzig. Nawet w ostatnich stadiach demencji możesz być zaskoczony tym, jak wiele pamięta twoja ukochana osoba”.

    Należy pamiętać, że jak w przypadku każdej choroby, będą wzloty i upadki, mówi Carpenter. Kiedy masz zły dzień, za rogiem będzie dobry. Ludzie często utożsamiają demencję z przykutym do łóżka — ale theres dużo życia do zrobienia po diagnozie.