Strona główna Blog Strona 2427

Zespół opieki nad twoim dzieckiem z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym

0

Do opieki nad dzieckiem z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym potrzebny jest zespół. Oto kilka kluczowych osób, które powinny zostać włączone do zespołu zajmującego się CPP Twojego dziecka.

CPP to sytuacja, w której dojrzewanie rozpoczyna się bardzo wcześnie. Może to prowadzić do problemów fizycznych i emocjonalnych u Twojego dziecka. Twój zespół opieki medycznej zastanowi się, jak spowolnić lub zatrzymać ten proces, aby dziecko mogło normalnie rozwijać się fizycznie, społecznie i psychicznie.

Twój pediatra

Dokładna przyczyna wczesnego dojrzewania nie zawsze jest znana. Zwykle zaczyna się ono, gdy mózg wytwarza hormon znany jako GnRH (gonadotropin-releasing hormone). Mówi on przysadce mózgowej, aby wytworzyła hormony płciowe związane z dojrzewaniem. W niektórych przypadkach, inny stan, jak guz, infekcja lub uraz, powoduje CPP.

Twój pediatra może pomóc uporządkować możliwości. Często zaczyna od badania fizycznego, aby dowiedzieć się, czy istnieją oznaki wczesnego dojrzewania. Dokładne spojrzenie na historię zdrowia dziecka i historii zdrowia rodziny będzie się zdarzyć, zbyt.

To może prowadzić do innych badań, które mogą obejmować badania krwi, promieniowanie rentgenowskie i tomografię komputerową. Mogą one pomóc lekarzowi dowiedzieć się, czy inny problem jest przyczyną CPP dziecka.

Po wykonaniu wstępnych badań, Ty i lekarz Twojego dziecka możecie omówić, kto jeszcze musi zostać dodany do zespołu.

Jak hormony wpływają na dzieci jest praca specjalisty zwanego pediatrycznym endokrynologiem.

Układ hormonalny dziecka wytwarza i uwalnia hormony, które regulują wiele rzeczy, w tym rozwój seksualny, reprodukcję i wzrost. Kiedy kości rosną zbyt szybko, dzieci często przestają rosnąć wcześniej. Dlatego dzieci z CPP mogą w dorosłym życiu być krótsze niż przeciętnie. Jednym z celów zespołu opieki jest zbliżenie wzrostu dziecka w wieku dorosłym do oczekiwanego.

Endokrynolog dziecięcy przyjrzy się temu, jak organizm dziecka wytwarza hormony i opracuje plan zatrzymania – a może nawet odwrócenia – przedwczesnego wzrostu, który jest częścią CPP.

Większość dzieci może być leczona za pomocą leków. Endokrynolog pomoże zdecydować, jaki rodzaj leków powinny one przyjmować.

Leczenie obejmuje zazwyczaj regularne zastrzyki leku, który hamuje wzrost, aby doprowadzić dziecko do stanu zbliżonego do innych osób w tym samym wieku. Jeśli taki sposób postępowania zostanie wybrany przez zespół opieki zdrowotnej, zastrzyki można przerwać, gdy inne dzieci w wieku dziecka zaczną dojrzewać. Około 16 miesięcy później dojrzewanie rozpocznie się ponownie.

Jeśli masz dziewczynkę z CPP, Twój zespół może również obejmować ginekologa dziecięcego.

Dzieci z CPP stawiają czoła wyzwaniom wynikającym z presji, która wiąże się z wyglądem innym niż ich rówieśnicy. Mogą być świadome siebie z powodu zmian w ich ciałach. To może zwiększyć szanse na depresję i nadużywanie substancji.

Mogą nie być pewni, jak poradzić sobie z niesprawiedliwymi oczekiwaniami, jakie stawiają im inni tylko dlatego, że wyglądają na starszych lub większych. Szczególnie dziewczęta mogą mieć duże szanse na problemy. Mogą również dostać niepokoju lub zaburzenia odżywiania.

Dodanie doradcy do zespołu opieki CPP Twojego dziecka może przynieść korzyści całej rodzinie.

Polycythemia Vera: Whats the Treatment?

0

Dowiedz się, co lekarz może zalecić w leczeniu polycythemia vera i jakie są skutki uboczne.

Policytemia vera (PV) powoduje, że Twój szpik kostny wytwarza zbyt wiele czerwonych krwinek. Krwinki te są potrzebne do przenoszenia tlenu po całym organizmie, ale zbyt duża ich ilość może powodować zagęszczanie krwi i tworzenie się zakrzepów. Czasami skrzepy krwi prowadzą do zawału serca lub udaru.

Leczenie obniża liczbę czerwonych krwinek i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Łagodzą one również inne objawy, takie jak bóle głowy i problemy z widzeniem. Dzięki odpowiedniemu leczeniu możesz zachować zdrowie – i czuć się lepiej.

Flebotomia

Jest to główna metoda leczenia PV. Polega na usunięciu części krwi, aby pozbyć się dodatkowych czerwonych krwinek. Obniża również liczbę czerwonych krwinek, więc grubość krwi zaczyna zbliżać się do normy.

Możesz otrzymać flebotomię, gdy lekarz po raz pierwszy powie Ci, że masz PV. Jest to zabieg podobny do oddawania krwi. Lekarz lub pielęgniarka wprowadzi igłę do żyły w Twoim ramieniu i usunie niewielką ilość krwi z Twojego ciała.

Celem jest obniżenie poziomu hematokrytu. Hematokryt to procentowa zawartość czerwonych krwinek w stosunku do całkowitej ilości krwi.

Zabieg ten będzie wykonywany raz w tygodniu lub miesiącu, aż hematokryt spadnie do około 45%. Gdy poziom czerwonych krwinek spadnie, będziesz rzadziej poddawany zabiegowi flebotomii.

Leki

Po spadku poziomu czerwonych krwinek, będziesz przyjmował jeden z tych leków na receptę, aby spowolnić produkcję nowych czerwonych krwinek w szpiku kostnym.

Hydroksymocznik jest lekiem przeciwnowotworowym, który spowalnia wzrost nowych komórek w Twoim organizmie. W PV, to obniża liczbę czerwonych krwinek i płytek krwi, które są komórki, które pomagają krew krzepnąć. Jeśli weźmiesz ten lek, możesz nie potrzebować flebotomii. Hydroksymocznik może również zapobiegać lub leczyć powiększoną śledzionę – powikłanie PV.

Hydroksymocznik występuje w kapsułkach, które przyjmuje się doustnie. Może powodować działania niepożądane, takie jak:

  • Nudności

  • Wymioty

  • Zaparcia

  • Biegunka

  • Wysypka

Jest to bardzo mało prawdopodobne, ale może spowodować, że komórki staną się rakowe. Chociaż ryzyko jest bardzo małe, lekarz powinien sprawdzić, czy nie występuje u Ciebie rak podczas przyjmowania hydroksymocznika.

Interferon-alfa (Intron A) działa na układ odpornościowy. Celuje w szybko dzielące się czerwone krwinki, aby spowolnić ich produkcję.

Interferonalfa przyjmuje się w postaci zastrzyku tuż pod skórą. Niektóre możliwe skutki uboczne interferonu alfa to:

  • Objawy grypopodobne – gorączka, dreszcze i bóle mięśniowe

  • Zmęczenie

  • Nudności, wymioty

Długodziałająca wersja, zwana peginterferonem alfa (Pegasys), ma mniej skutków ubocznych.

Ropeginterferon alfa-2b-njft (Besremi) jest pierwszą terapią interferonową zatwierdzoną specjalnie dla polytemii vera. Przyłącza się on do receptorów interferonu alfa/beta (IFNAR), wywołując kilka reakcji, które powodują, że szpik kostny produkuje mniej czerwonych krwinek. Podawany w zastrzyku, jest podawany co dwa tygodnie.

Niektóre możliwe działania niepożądane obejmują:

  • Ból stawów

  • Objawy grypopodobne?

  • Zmęczenie

  • Swędzenie

  • Zakażenie dróg moczowych

  • Depresja

  • Przemijające ataki niedokrwienne (ataki przypominające udar)?

Aspiryna rozrzedza krew i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Łagodzi również objawy takie jak pieczenie w dłoniach i stopach, swędzenie i ból kości. Lekarz może zalecić codzienne przyjmowanie małej dawki aspiryny.

Codzienne stosowanie aspiryny wiąże się z pewnym ryzykiem. Może zwiększyć prawdopodobieństwo krwawienia, zwłaszcza w żołądku i innych częściach układu pokarmowego. Porozmawiaj z lekarzem o tych i innych zagrożeniach przed rozpoczęciem regularnego przyjmowania aspiryny.

Twój lekarz może również rozważyć inne? leczenia, takie jak anagrelid, busulfan (Myleran), imatynib (Gleevec) i ruksolitinib (Jakafi). Leki te pomagają pewnym typom komórek krwi lepiej pracować, więc przepływ krwi poprawia się i jest mniej gęsty. Mogą one stanowić opcję, jeśli inne metody leczenia nie działają lub jeśli nie możesz przyjmować leków takich jak hydroksymocznik i interferon alfa. Każdy lek jest inny, więc Twój lekarz porozmawia z Tobą o efektach ubocznych i o tym, co pokazują najnowsze badania.

Radioterapia

Leczenie to spowalnia produkcję czerwonych krwinek w szpiku kostnym, co rozrzedza krew i ułatwia jej przepływ. Jednak lekarze nie stosują radioterapii zbyt często w przypadku PV, ponieważ może ona również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia raka krwi (białaczki).

Aby czuć się lepiej podczas leczenia

Oprócz planu medycznego, skorzystaj z poniższych wskazówek dotyczących samoopieki, które pomogą Ci poczuć się lepiej:

  • Ćwicz codziennie. Aktywność fizyczna pomoże utrzymać przepływ krwi i zapobiegnie zakrzepom. Rozciągaj się regularnie – szczególnie nogi i kostki – aby poprawić przepływ krwi.

  • Bierz chłodne kąpiele, aby zapobiec podrażnieniom skóry. Po kąpieli delikatnie osuszaj się – nie pocieraj skóry.

  • Utrzymuj ciepło. PV wpływa na przepływ krwi, co może powodować utratę ciepła w dłoniach i stopach. Noś rękawiczki i skarpetki, gdy na zewnątrz jest zimno.

  • Pij dużo wody. Dodatkowe płyny pomogą zapobiec zbytniemu zagęszczeniu krwi.

  • Staraj się nie ranić stóp. Noś buty, które chronią przed uszkodzeniami skóry. Często sprawdzaj, czy na stopach nie ma skaleczeń lub odleżyn.

  • Leczenie swędzącej skóry. Nawilżaj lub stosuj leki przeciwhistaminowe dostępne bez recepty.

  • Chroń swoją skórę przed słońcem. Stosuj krem z filtrem SPF 30 lub wyższym za każdym razem, gdy wychodzisz na zewnątrz. Noś również odzież chroniącą przed słońcem, w tym kapelusz z szerokim rondem.

  • To normalne, że w przypadku poważnej choroby odczuwasz mieszane emocje. Jeśli obawy zaczynają Cię martwić lub dołować, porozmawiaj z lekarzem, terapeutą, doradcą lub grupą wsparcia. Poinformuj bliskich przyjaciół lub członków rodziny o tym, przez co przechodzisz i jak mogą Ci pomóc.

    Antyperspiranty – fakty o raku, aluminium, alzheimerze i nie tylko

    0

    Jeśli słyszałeś szum o zagrożeniach związanych z dezodorantami, możesz obawiać się o swój antyperspirant. doctor wyjaśnia fakty dotyczące tych pogłosek i ich źródła.

    W Internecie słowa szybko się rozchodzą. Jak historie latać od skrzynki odbiorczej do skrzynki odbiorczej, zyskują impet i wiadomości czasami zacierają się z fikcją. Kilka lat temu zaczął krążyć e-mail, który dał wielu czytelnikom powód do zastanowienia, łącząc antyperspirant z rakiem piersi.?

    Tak, ANTYPERSPIRANT. Większość produktów na rynku to kombinacja antyperspirantu i dezodorantu, więc wróć do domu i sprawdź swoje etykiety”.

    W mailu wyjaśniono, jak antyperspirant zapobiega „oczyszczaniu organizmu z toksyn”, które, gdy zostaną uwięzione, trafiają do węzłów chłonnych, gdzie się koncentrują i przyczyniają do zmian komórkowych, które prowadzą do raka. W międzyczasie w sieci pojawiły się historie o rzekomym związku między antyperspirantami a chorobą Alzheimera.

    Dla milionów Amerykanów, którzy codziennie używają antyperspirantów, te e-maile i historie internetowe były wielkim szokiem. Podobnie jak wiele innych osób, mogłeś się zastanawiać: Czy produkt, który od lat codziennie nakładam na swoje ciało, naprawdę zagraża mojemu zdrowiu?

    Doktor zadał to pytanie kilku ekspertom i odkrył, że plotki na temat antyperspirantów nie wytrzymują konfrontacji z nauką.

    Pochodzenie obaw związanych z antyperspirantami

    Większość obaw związanych z antyperspirantami dotyczy aktywnego składnika – związku na bazie aluminium, który tymczasowo zatyka kanały potowe i zapobiega poceniu się.

    Zazwyczaj antyperspiranty są połączone z dezodorantem, który zawiera przyjemny zapach, który powstrzymuje cię przed śmierdzeniem. Mogą one również zawierać szereg nieaktywnych składników.

    Przyjrzyjmy się, skąd wzięły się obawy o zdrowie związane z antyperspirantami i co badania naukowe mówią o tych produktach:

    Antyperspiranty a rak

    W kilku badaniach przeprowadzonych w ostatnich latach pojawiły się teorie, że antyperspiranty na bazie aluminium mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka piersi.

    Według autorów tych badań, większość raków piersi rozwija się w górnej, zewnętrznej części piersi – w obszarze najbliższym pachy, czyli tam, gdzie stosuje się antyperspiranty. Badania sugerują, że substancje chemiczne zawarte w antyperspirantach, w tym aluminium, są wchłaniane przez skórę, zwłaszcza gdy skóra jest skaleczona podczas golenia. Badania te twierdzą, że te substancje chemiczne mogą następnie wchodzić w interakcje z DNA i prowadzić do zmian nowotworowych w komórkach lub zakłócać działanie żeńskiego hormonu estrogenu, o którym wiadomo, że wpływa na wzrost komórek raka piersi.

    Biorąc pod uwagę, że jedna na osiem kobiet zachoruje na raka piersi w pewnym momencie swojego życia, pomysł, że antyperspiranty mogą w jakiś sposób przyczynić się do rozwoju tej choroby, jest dość poważnym twierdzeniem.

    Jednak eksperci twierdzą, że twierdzenia te nie wytrzymują próby. „Nie ma przekonujących dowodów na to, że stosowanie antyperspirantów lub dezodorantów zwiększa ryzyko zachorowania na raka” – powiedział w wywiadzie e-mailowym Ted S. Gansler, MD, MBA, dyrektor ds. medycznych American Cancer Society.

    Gansler mówi, że wiele z przeprowadzonych badań było obarczonych błędem i nawet jeśli kilka z nich wykryło substancje chemiczne z antyperspirantów w tkance piersi, nie udowodniły one, że substancje te miały jakikolwiek wpływ na ryzyko raka piersi. W rzeczywistości, jedno dobrze zaprojektowane badanie porównujące setki osób, które przeżyły raka piersi ze zdrowymi kobietami, jak również przegląd wszystkich dostępnych badań na ten temat, nie znalazły żadnych dowodów na to, że antyperspiranty zwiększają ryzyko raka piersi.

    Jak mówi Gansler, martwienie się o antyperspiranty nie powinno odciągać kobiet od zajęcia się prawdziwym ryzykiem raka piersi, zwłaszcza tym, które mogą kontrolować, jak zdrowe odżywianie, regularne ćwiczenia i ograniczenie alkoholu.

    Antyperspiranty i choroba Alzheimera

    Już w latach 60. ubiegłego wieku w kilku badaniach stwierdzono wysoki poziom aluminium w mózgach osób z chorobą Alzheimera. Badania te nagle poddały w wątpliwość bezpieczeństwo przedmiotów codziennego użytku, takich jak aluminiowe puszki, leki zobojętniające i antyperspiranty.

    Jednak wyniki tych wczesnych badań nie zostały powtórzone w późniejszych badaniach, a eksperci zasadniczo wykluczyli aluminium jako możliwą przyczynę choroby Alzheimera.

    „Było wiele badań, które wyglądały na związek między Alzheimera i aluminium, i nie było żadnych ostatecznych dowodów, aby sugerować, że istnieje związek”, mówi Heather M. Snyder, PhD, starszy zastępca dyrektora relacji medycznych i naukowych dla Stowarzyszenia Alzheimera.

    Według ekspertów, z którymi przeprowadzono wywiady dla tej historii, aluminium w antyperspirantach nawet nie robi typowej drogi do organizmu.

    „Sole aluminium nie działają jako antyperspiranty poprzez wchłanianie ich do organizmu. Działają poprzez tworzenie reakcji chemicznej z wodą w pocie, tworząc fizyczny korek… który odkłada się w kanale potowym, tworząc blokadę w miejscach, w których został zastosowany” – mówi David Pariser, profesor dermatologii w Eastern Virginia Medical School i były prezes American Academy of Dermatology. „Nawet [w przypadku] zadraśnięć od golenia, ilość jest tak znikoma, że nie ma to większego sensu naukowego.”

    Antyperspiranty i choroby nerek

    Obawy dotyczące antyperspirantów i chorób nerek pojawiły się po raz pierwszy wiele lat temu, kiedy pacjentom poddawanym dializom podawano lek o nazwie wodorotlenek glinu, aby pomóc kontrolować wysoki poziom fosforu we krwi. Ponieważ ich nerki nie funkcjonowały prawidłowo, ich ciała nie mogły usunąć aluminium wystarczająco szybko i zaczęło się ono gromadzić. Naukowcy zauważyli, że pacjenci dializowani, którzy mieli te wysokie poziomy aluminium były bardziej prawdopodobne, aby rozwinąć demencję.

    W rezultacie FDA wymaga, aby etykiety antyperspirantów zawierały ostrzeżenie, które brzmi: „Zapytaj lekarza przed użyciem, jeśli masz chorobę nerek”. Jednak to ostrzeżenie jest przeznaczone tylko dla osób, których nerki funkcjonują na poziomie 30% lub mniej.

    W rzeczywistości, jest prawie niemożliwe, aby wchłonąć wystarczająco dużo aluminium przez skórę, aby zaszkodzić nerkom. „O ile nie zjesz kija lub nie rozpylisz go w ustach, twoje ciało nie może wchłonąć takiej ilości aluminium” – mówi nefrolog Leslie Spry, MD, FACP, rzecznik National Kidney Foundation.

    Inne składniki antyperspirantów

    Związek na bazie aluminium jest aktywnym składnikiem antyperspirantów i tym, który najczęściej wiąże się z obawami dotyczącymi antyperspirantów. Ale co z nieaktywnymi składnikami? Czy stanowią one jakieś zagrożenie?

    Jeden z popularnych składników antyperspirantów – grupa substancji chemicznych zwanych parabenami – została powiązana z rakiem piersi, ale związek ten jest w najlepszym wypadku wątpliwy. Chociaż parabeny mają właściwości podobne do estrogenów, są one znacznie słabsze niż naturalne estrogeny występujące w organizmie.

    W badaniu z 2004 roku stwierdzono wysokie stężenie parabenów w guzach nowotworowych piersi, ale nie ustalono, czy parabeny rzeczywiście spowodowały raka piersi, czy też pochodziły z antyperspirantów. Pariser mówi, że rak nie jest problemem związanym z parabenami, chociaż niektórzy ludzie mogą mieć reakcję alergiczną na ten środek konserwujący. Większość antyperspirantów/dezodorantów dostępnych obecnie na rynku nie zawiera nawet parabenów.

    Antyperspiranty: Should You Worry?

    W skrócie: Nie. Nie ma żadnych prawdziwych dowodów naukowych na to, że aluminium lub którykolwiek z innych składników tych produktów stanowi jakiekolwiek zagrożenie dla ludzkiego zdrowia.

    „Produkty te mogą być stosowane z dużą pewnością ich bezpieczeństwa. Są one stosowane od wielu lat i nie ma żadnych dowodów, które sugerowałyby istnienie problemu” – mówi dr John Bailey, główny naukowiec Personal Care Products Council, stowarzyszenia handlowego reprezentującego przemysł kosmetyczny i produktów higieny osobistej.

    Antyperspiranty nie mają udowodnionego wpływu na ryzyko wystąpienia takich chorób jak rak piersi i Alzheimer. „Rak piersi i Alzheimer to dwie skomplikowane choroby, które trudno powiązać z jedną pojedynczą przyczyną, taką jak stosowanie antyperspirantów/dezodorantów” – powiedział w wywiadzie e-mailowym Paul Pestano, MS, analityk badań w Environmental Working Group.

    Dlaczego więc plotki o używaniu antyperspirantów i chorobach utrzymują się?

    „Internet, z samej swojej natury, jest świetnym medium do recyklingu starych kwestii w kółko”, mówi Bailey. „I myślę, że istnieje tendencja dla niektórych ludzi, aby wykorzystać te taktyki strachu na własną korzyść”.

    „Częścią powodu, że dyskusja o aluminium i chorobie Alzheimera nadal jest tematem, jest to, że Alzheimer jest wyniszczającą chorobą, a ludzie chcą wiedzieć, dlaczego ich krewny ma tę chorobę, i chcą łatwej odpowiedzi”, mówi Snyder.

    Mówi ona, że nie ma łatwych odpowiedzi, jeśli chodzi o chorobę Alzheimera. Czynniki, które mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę – takie jak aktywność fizyczna, zdrowa dieta i zaangażowanie umysłowe – nie obejmują antyperspirantów. To samo dotyczy zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka.

    Mimo że dowody nie potwierdzają związku między antyperspirantami a chorobami takimi jak rak i choroba Alzheimera, jeśli nadal masz obawy przed ich stosowaniem, Pestano radzi czytać etykiety produktów i poznawać zawarte w nich składniki.

    Jeśli wolisz działać naturalnie, możesz wypróbować alternatywę w postaci antyperspirantu bez aluminium lub nawet wetrzeć pod pachy przedmioty z kuchni – takie jak herbata czy cytryna. Tylko ostrzegaj: Powstałe w ten sposób zapachy i mokre plamy mogą spowodować ucieczkę Twoich przyjaciół. „Wiele osób może chcieć spróbować różnych rzeczy, ale jeśli chcą być suche, to muszą używać antyperspirantu” – mówi Pariser.

    Film Patty Jenkins „Pearl” ukazuje osobistą stronę raka piersi

    0

    Nowy film krótkometrażowy reżyserki Patty Jenkins, który pomógł jej wyleczyć się po stracie drogiej przyjaciółki, jest częścią innowacyjnej antologii Lifetime.

    Reżyser Patty Jenkins w naturalny sposób połączyła się ze swoim nowym filmem krótkometrażowym, Pearl, jednym z pięciu przeplatających się winiet w antologii Lifetime Original Movies, Five. Kwintet filmowy ma premierę 10 października w ramach inicjatywy telewizji Lifetime „Stop Breast Cancer for Life” (www.mylifetime.com/my-lifetime-commitment/breast-cancer).

    „Bez względu na to, kim jesteś, żadna ilość informacji nie zapewnia profilaktyki” – mówi Jenkins. „Prawie trudno znaleźć kogoś, kto nie miał członka rodziny lub przyjaciela z rakiem piersi”.

    Jenkins, 40, miała i jedno i drugie. Jej babcia, Patsy Roth, obecnie w wieku 80 lat, została wstępnie zdiagnozowana w wieku 42 lat i przeszła podwójną mastektomię. (W połowie czerwca zmarła na raka piersi w wieku 61 lat bliska przyjaciółka Jenkins, producentka filmowa i współzałożycielka Stand Up To Cancer, Laura Ziskin. Jak mówi, Five pozwoliło Jenkins pozytywnie ukierunkować emocje związane z utratą Ziskin.

    Projekt Lifetime „Five”

    Jenkins dołącza do projektów innych reżyserów (i hollywoodzkich gwiazd), Jennifer Aniston, Alicii Keys, Demi Moore i Penelope Spheeris, z których każda nakręciła film na podstawie fabuły opracowanej przez Martę Kauffman, współtwórczynię przebojowego sitcomu Przyjaciele, w którym wystąpiła Aniston. Jenkins jest najbardziej znana z niezależnego dramatu kryminalnego „Monster” z 2003 roku, który przyniósł swojej gwieździe Charlize Theron Oscara dla najlepszej aktorki.

    W sumie Five bada wpływ raka piersi na związki i kobiece postrzeganie choroby, która jest drugim po raku skóry najczęściej występującym nowotworem wśród amerykańskich kobiet. Według Narodowej Fundacji Raka Piersi, co roku diagnozuje się około 200 000 nowych przypadków, a 40 000 kobiet umiera z powodu tej choroby.

    Każdy 20-minutowy film śledzi losy tytułowej bohaterki – Charlotte, Cheyanne, Lili, Mia i Pearl – od momentu postawienia diagnozy, poprzez różne etapy leczenia i radzenia sobie z chorobą. Pearl, grana przez aktorkę Jeanne Tripplehorn, jest ogniwem chronologicznym: W pierwszym filmie traci matkę na raka piersi, potem dorasta, by zostać onkologiem, który leczy pozostałe cztery główne bohaterki, a następnie sama staje w obliczu raka piersi.

    W bogatej obsadzie Piątki znajdują się także Rosario Dawson, Bob Newhart oraz prawdziwe osoby, które przeżyły chorobę. Jenkins chce, aby film inspirował poprzez swoich bohaterów, aby bawił bez wymuszania elementu edukacyjnego. „To było tak intrygujące, aby spojrzeć na raka piersi w ten sposób, z humorem i dramatem, nie w ciężki sposób, a jednak obejmujący pełne spektrum emocji z różnymi punktami widzenia.”

    Peau DOrange: Co powoduje?

    0

    Peau dorange nie jest chorobą. Jest to raczej objaw. Jego nazwa oznacza "skórę pomarańczy." Dowiedz się, co może ją powodować.

    Peau dorange oznacza „skórkę pomarańczy”. W odniesieniu do Twojej skóry, nie jest to choroba, ale objaw czegoś innego.

    Powoduje ją obrzęk; zwykle z powodu nagromadzenia płynów (lekarz może nazwać to obrzękiem). Górna warstwa skóry (zwana naskórkiem) rozszerza się, aby zrobić miejsce dla obrzęku. Ale równomiernie rozmieszczone pory na skórze przytrzymują plamy jak guziki na poduszce, tworząc małe dziurki lub dołki, jak w skórce pomarańczy.

    Może to spowodować, że pierś – częste miejsce występowania tego problemu – będzie się czuła obolała, spuchnięta i ciężka. Twoja skóra może być również skórzasta w dotyku.

    Wiele rzeczy może spowodować zapalenie, zaczerwienienie lub pogrubienie tkanki piersi i sprawić, że będzie ona bolała. Może to być spowodowane ciążą, karmieniem piersią, miesiączką i problemami skórnymi. Peau dorange dodaje charakterystyczne małe wgłębienia, lub doły, jak w skórce pomarańczy.

    Zapalny rak piersi (IBC) jest najpoważniejszą przyczyną peau dorange w piersi. Wiele mniej poważnych stanów również może ją powodować.

    Zapalny rak piersi

    IBC występuje rzadko. Stanowi około 5% wszystkich przypadków raka piersi. Ma tendencję do bycia bardzo agresywnym, dlatego wymaga natychmiastowego leczenia.

    Komórki IBC blokują naczynia limfatyczne w skórze piersi. Powoduje to nagromadzenie płynu limfatycznego z małych kieszonek tkanki (węzłów chłonnych) pod pachą lub nad obojczykiem. To może powodować peau d’orange.

    Inne objawy IBC, które często pojawiają się w jednej piersi, mogą pojawić się szybko. Mogą one obejmować:

    • Ból, tkliwość i swędzenie

    • Większe lub cięższe piersi

    • Cieplejsza pierś

    • Obrzęk

    • Zaczerwienienie na więcej niż jednej trzeciej piersi

    • Płaska lub spiczasta brodawka sutkowa

    Leczenie w przypadku IBC może obejmować:

    • Chemioterapia

    • Chirurgia

    • Promieniowanie

    • Terapia celowana

    • Terapia hormonalna

    Operacja wymaga zwykle usunięcia całej piersi. Jeśli rak rozprzestrzenił się na węzły chłonne lub inne części ciała, lekarz może zdecydować o pominięciu operacji i przejściu do innych metod leczenia, takich jak chemioterapia i radioterapia.

    Obrzęk

    Nagromadzenie płynów jest główną przyczyną peau dorange. Wiele rzeczy może powodować to nagromadzenie, nie tylko rak.

    W obrzęku limfatycznym, na przykład, gromadzi się nadmiar płynu limfatycznego. W normalnych warunkach układ limfatyczny pomaga filtrować i oczyszczać ciało, w tym piersi, z bakterii, innych zarazków i odpadów.

    Obrzęk limfatyczny jest bardziej powszechny po leczeniu raka piersi. Zwykle występuje w ramieniu lub dłoni. Ale może się zdarzyć również w piersi.

    Inne przyczyny obrzęku to:

    • Zablokowany przewód mleczny (mastitis)

    • Zaburzenia tkanki łącznej (skleroderma, sarkoidoza)

    • Infekcja

    • Niewydolność serca

    • Choroba tarczycy

    • Reakcja na leki przeciwbólowe lub leki na ciśnienie krwi

    • Reakcja alergiczna

    • Skrzepy krwi

    • Ciąża

    • Guzy pochodzące z czegoś innego niż IBC

    Oprócz obrzęku, objawy obrzęku obejmują:

    • Mrowienie lub drętwienie (obrzęk limfatyczny)

    • Napięta lub skórzasta skóra

    • Skóra, która wydaje się grubsza lub twardsza

    • Uczucie ciężkości

    Lekarz najpierw spróbuje leczyć przyczynę obrzęku. Następnie lekarz może zasugerować:

    • Zmianę diety

    • Ćwiczenia

    • Utrata wagi

    • Leki na receptę, takie jak diuretyki (tabletki wodne)

    Jak rak piersi naprawdę wpływa na Twoje życie seksualne

    0

    Nasi eksperci ds. zdrowia seksualnego omawiają niektóre powszechne sposoby, w jakie rak piersi może wpływać na Twoje życie seksualne i co możesz z tym zrobić.

    • Aktualne informacje na temat koronawirusa

    • Sprawdź swoje objawy

    • Znajdź lekarza

    • Find A Dentist

    • Połącz z samochodem

    • Znajdź najniższe ceny leków

    Seksualne efekty uboczne podczas lub po raku piersi są powszechne i nie są przyjemne. Kiedy jesteś gotowa, możesz zająć się tym razem ze swoim partnerem.

    W tym miejscu eksperci od zdrowia seksualnego omawiają kilka powszechnych sposobów, w jakie rak piersi może wpłynąć na Twoje życie seksualne i co możesz z tym zrobić. Potraktuj to jako pierwszy krok w kierunku odzyskania swojej seksualności.

    Dlaczego rak piersi wywołuje u mnie skutki uboczne w sferze seksualnej?

    Mogą to być efekty uboczne leczenia. Wiele metod leczenia [receptorów hormonalnych] raka piersi wprowadza kobiety w okres menopauzy lub nasila objawy menopauzy, jeśli już ją przeszły – mówi dr Sharon Bober, dyrektor Programu Zdrowia Seksualnego w Dana-Farber Cancer Institute.

    To dlatego, że te zabiegi blokują estrogen, co powoduje:

    • Suchość pochwy

    • Utrata libido

    • Osłabiona radość z życia

    • Ból podczas seksu

    Jeśli doświadczasz seksualnych skutków ubocznych, które zakłócają intymność, otwarcie rozmawiaj ze swoim partnerem. Jeśli nigdy wcześniej nie musiałeś rozmawiać o swoim życiu seksualnym, możesz nie być pewien, jak zacząć rozmowę. Nie spiesz się i powiedz swojemu partnerowi: Wiem, że sprawy nie wyglądają tak, jak kiedyś. Czy możemy znaleźć trochę czasu, aby o tym porozmawiać? Bober mówi.

    Ustalcie, nad jakimi wyzwaniami chcecie pracować i spójrzcie na nie z perspektywy całego ciała – mówi.

    Dlaczego odczuwam suchość pochwy i co mogę z tym zrobić?

    Suchość pochwy i dyskomfort są powszechne u kobiet poddawanych zabiegom hamującym wydzielanie estrogenów, mówi dr Kristen Carpenter, dyrektor Womens Behavioral Health w The Ohio State University Wexner Medical Center. Obniżony poziom estrogenów upośledza nawilżenie pochwy, które występuje, gdy jesteś pobudzona seksualnie, a ponadto tkanka pochwy traci objętość, stając się bardziej delikatna i mniej elastyczna.

    Aby zminimalizować dyskomfort, Carpenter zaleca stosowanie niehormonalnego środka nawilżającego do pochwy dla regularnej konserwacji, wraz z lubrykantem podczas aktywności seksualnej (oba są dostępne bez recepty). Innymi słowy, lube up dla zdrowego przepływu płynów.

    Jeśli ta kombinacja nie zrobi sztuczki, miejscowy krem estrogenowy może być przydatny, mówi Bober. Dla suchości pochwy, wiemy, że dopochwowe estrogenów i dopochwowe DHEA są bardzo skuteczne. Są to leki, które można porozmawiać ze swoim onkologiem lub ginekologiem o, które są często stosowane nawet po raku piersi, Bober mówi.

    Co mogę zrobić z bólem, który nie jest łatwy do uśmierzenia?

    Bądź otwarty na wszelkie bóle seksualne, które nie ustępują po zastosowaniu środka nawilżającego i nawilżającego pochwę. Jeśli masz ból pozostały po operacji lub leczeniu raka, często zalecana jest fizykoterapia dna miednicy. Powinna być ona kluczową częścią każdego planu opieki dla osób, które przeżyły raka piersi, mówi Heather Jeffcoat, DPT, przewodnicząca-elekt Akademii Fizykoterapii Zdrowia Miednicy.

    Możesz również spróbować tych wskazówek z American Cancer Society:

    • Jeśli seks boli, może pomóc spowolnienie go.

    • Spróbujcie nowych pozycji, aby penetracja była mniej głęboka.

    • Jeśli twoje mięśnie zaciskają się podczas seksu, terapeuta dna miednicy może nauczyć cię technik relaksacyjnych i może zasugerować użycie rozszerzacza w celu rozciągnięcia pochwy, jak również ćwiczenia Kegla.

    • W przypadku bólu występującego w innym miejscu, np. w dolnej części pleców lub w biodrach, spróbuj podeprzeć ten obszar poduszkami i skupić się na odbieraniu przyjemności.

    Czy można ożywić niskie libido?

    Kiedy jesteś zmęczony i odczuwasz ból, nie dziwi fakt, że naprawdę trudno jest przywołać chęć na seks, więc Carpenter sugeruje, aby zaplanować czas na kontakt seksualny, aby stał się on częścią regularnej rutyny.

    Daj sobie czas na ponowne nauczenie się swojego ciała i tego, co teraz lubi i potrzebuje. Kiedy pacjenci skarżą się na niskie libido, upewniamy się, że kontakt seksualny jest dla nich przyjemny i satysfakcjonujący. Pracujemy nad tym, aby pacjentka zrozumiała, jak chciałaby być dotykana i nauczyła się na nowo swojego ciała, które uległo zmianie. Pracujemy nad umiejętnościami komunikacyjnymi, aby pacjentka mogła przekazać te nowe informacje swojemu partnerowi. W ten sposób, gdy dochodzi do kontaktów seksualnych, są one satysfakcjonujące i dają zadowolenie, mówi Carpenter.

    Jak mogę nauczyć się kochać moje nowe ciało?

    Wiele kobiet, które doświadczyły raka piersi, wychodzi z tego doświadczenia z poczuciem, że ich ciało je zdradziło. Codziennie będą widzieć skutki swojego raka, patrząc w lustro, niezależnie od tego, czy miały lumpektomię, czy miały mastektomię i czy miały rekonstrukcję, czy nie. Nawet długo po zakończeniu leczenia chirurgicznego będą pojawiać się wyraźne przypomnienia o tym doświadczeniu, mówi Carpenter.

    Jeśli czujesz się nieswojo w swoim nowym ciele, Carpenter zaleca zrobienie rzeczy, które sprawiały, że czułaś się dobrze przed rakiem, a z których być może zrezygnowałaś, takich jak kupowanie pochlebnych ubrań, nakładanie makijażu, robienie fryzury i paznokci oraz ponowne rozpoczęcie ćwiczeń.

    Jest jeszcze więcej wsparcia na drodze do zdrowia seksualnego, jeśli czujesz, że go potrzebujesz. Zwróć się do swojego zespołu medycznego lub rozważ dołączenie do grupy wsparcia, takiej jak American Cancer Society Reach to Recovery Program.

    Czy marihuana pomaga przy raku piersi?

    0

    Wiele osób z rakiem piersi zwraca się do marihuany, aby pomóc w efektach ubocznych choroby lub leczenia. Ale czy to naprawdę działa?

    April Curtis żyje z rakiem piersi w IV stadium od 6 lat. Sam nowotwór, jak również niektóre metody leczenia go, spowodowały wiele wyniszczających efektów ubocznych, zwłaszcza nudności i silny ból. Przez pewien czas lekarze próbowali złagodzić te problemy za pomocą coraz większych dawek leków, w tym silnych opiatów, ale ona wciąż była nieszczęśliwa. Około 3 lata temu, postanowiła spróbować marihuany.

    Na mdłości jest wspaniała, mówi Curtis, 39 lat. Jeśli chodzi o ból, nie mogę na niej polegać w 100%, ale dzięki niej mogę stosować mniejsze dawki opiatów.

    Curtis mieszka w Pensylwanii, jednym z 36 stanów, gdzie medyczna marihuana jest legalna.

    W Kolorado, jednym z pierwszych stanów, które zalegalizowały marihuanę, trudno byłoby znaleźć sporą grupę pacjentów, którzy jej nie używają, mówi Virginia Borges, MD, dyrektor programu badań nad rakiem piersi w University of Colorado Cancer Center.

    Ankieta przeprowadzona przez Breastcancer.org wykazała, że 42% osób, które odpowiedziały na ankietę, próbowało produktów z medyczną marihuaną, aby poradzić sobie z objawami raka piersi lub efektami ubocznymi leczenia. Ale czy to rzeczywiście działa?

    Złagodzenie objawów

    Chociaż nie ma wielu dowodów na to, że marihuana może bezpośrednio zwalczać raka, to wśród pacjentów i onkologów panuje coraz większa zgoda co do tego, że może ona skutecznie łagodzić objawy u wielu osób.

    Myślę, że nadal trzeba stosować konwencjonalne terapie w leczeniu choroby, ale jeśli masz objawy, które mogą być korzystne z marihuany, powinieneś rozważyć jej użycie, mówi dr Donald Abrams, onkolog integracyjny i emerytowany profesor University of California San Francisco Osher Center for Integrative Medicine. (Oczywiście, upewnij się, że jest to legalne w twoim stanie – kliknij tutaj, aby sprawdzić).

    Jako onkolog od 38 lat, mogę powiedzieć, że jest to skuteczny środek przeciwwymiotny, mówi Abrams. Oprócz zwalczania nudności spowodowanych chemioterapią i pobudzania apetytu, może pomóc w łagodzeniu niektórych rodzajów bólu, mówi.

    Konopie mogą również złagodzić niepokój i bezsenność, a także sztywność stawów i uderzenia gorąca, które często wywołuje leczenie hormonalne, mówi Borges. Nie sądzę, aby był to efekt placebo, ponieważ widziałem to zbyt wiele razy, mówi. Mam pacjentów, którzy przestali brać leki, a ich objawy powróciły.

    W badaniu Breastcancer.org, 75% osób z rakiem piersi, które próbowały marihuany, stwierdziło, że była ona pomocna. Większość respondentów szukała rozwiązania dla efektu ubocznego; nie chcieli się naćpać, mówi założycielka Breastcancer.org, Marisa Weiss, MD, dyrektor Breast Radiation Oncology w Lankenau Medical Center w Pensylwanii.

    Dlaczego więc jest tak mało dowodów na korzyści płynące z marihuany? Ma to więcej wspólnego z prawem niż cokolwiek innego. Chociaż przeprowadzono pewne badania nad wpływem marihuany u osób z rakiem, były one głównie w latach 80. i 90. i ograniczały się do syntetycznych wersji leku.

    „Cannabis pozostaje substancją z listy I [w prawie federalnym], co oznacza, że nie ma oficjalnego akceptowanego zastosowania medycznego i ma wysoki potencjał nadużywania. To sprawia, że prowadzenie badań jest wyzwaniem, mówi Abrams.

    Kolejnym problemem jest to, że jedynym sposobem na zdobycie konopi do badań jest Narodowy Instytut ds. Nadużywania Narkotyków (NIDA), a oferowane przez niego odmiany nie są takie same jak te, które często sprzedawane są w sklepach. NIDA ma również tendencję do finansowania badań nad potencjalnymi szkodliwymi skutkami [marihuany], ale zaczyna finansować więcej badań dotyczących potencjalnych korzyści terapeutycznych, mówi Abrams.

    Chociaż syntetyczne leki na bazie konopi, dronabinol (Marinol, Syndros) i nabilon (Cesamet) są dostępne na receptę, Borges mówi, że ludzie nie reagują na nie tak dobrze, jak na prawdziwą marihuanę. Najbardziej logicznym wyjaśnieniem jest to, że Marinol nie przechwytuje wszystkiego, co aktywne w roślinie, mówi.

    Próba przekształcenia konopi w masowo produkowane produkty na receptę może być błędem, mówi Abrams. To jest botaniczny środek, który istnieje od tysięcy lat. Nie wierzę, że potrzebuje ulotki dołączonej do opakowania.

    Możliwe skutki uboczne

    Abrams mówi, że jeśli kupisz w renomowanej placówce i skonsultujesz się ze swoim onkologiem, aby upewnić się, że marihuana nie wchodzi w interakcje z Twoimi lekami, jest bardzo bezpieczna. Myślę, że jest bezpieczniejsza niż alkohol” – mówi. Nigdy nie musiałem hospitalizować pacjenta z powikłaniami po użyciu marihuany.

    Jednak u niektórych osób występują efekty uboczne. Mogą one zależeć od składu chemicznego twojego ciała, a także od konkretnego produktu, którego używasz, dawki i tego, ile ma psychoaktywnego związku tetrahydrokannabinolu (THC).

    Kannabidiol (CBD) to drugi znany związek w konopiach. Sam w sobie nie sprawi, że będziesz na haju. Rzadko powoduje skutki uboczne, ale możliwe są suchość w ustach, zmęczenie i biegunka.

    THC może powodować zmiany nastroju i pamięci oraz zaburzenia zmysłów, zwłaszcza gdy jest przyjmowane w dużych dawkach i nie jest równoważone wystarczającą ilością CBD. Zawroty głowy, problemy z oddychaniem i halucynacje lub paranoja są również możliwe.

    Weiss ostrzega, że każdy, kto ma znaczącą chorobę serca lub miał atak serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy, powinien unikać marihuany, podobnie jak każdy, kto przyjmuje leki rozrzedzające krew. Konopie mogą również podnieść lub obniżyć ciśnienie krwi, mówi Abrams. Dodaje, że osoby stosujące immunoterapię w przypadku raka piersi powinny zachować ostrożność, ponieważ istnieją pewne dowody na to, że marihuana może zakłócać ten rodzaj leczenia.

    Wreszcie, jeśli doświadczyłeś skutków ubocznych używania marihuany w przeszłości, najlepiej jest jej unikać i szukać alternatywnych opcji łagodzenia objawów, mówi Weiss.

    Jeśli zdecydujesz się spróbować

    Pierwszym krokiem jest rozmowa z onkologiem, aby upewnić się, że marihuana nie będzie oddziaływać na leczenie. Jeśli lekarz nie ma wystarczającej wiedzy na ten temat, polecam porozmawiać z farmaceutą przeszkolonym w zakresie konopi, mówi Weiss. Lekarze zajmujący się leczeniem bólu, jak np. lekarze opieki paliatywnej, również mogą być kompetentni i pomocni.

    Najlepiej też szukać poradni medycznej, a nie rekreacyjnej, ponieważ pracownicy tam zatrudnieni mają większe szanse na doświadczenie w pomaganiu osobom chorym na raka. Ponieważ produkty z konopi nie są regulowane w taki sposób, jak leki zatwierdzone przez FDA, pracownik lokalnej poradni może potrzebować porady. Niektórzy z nich są bardzo dobrze poinformowani, ale może się zdarzyć, że nie trafią.

    Czułam, że wiem o tym więcej niż 20-latkowie w dyspensarium, mówi Judith Basya, która miała 44 lata, kiedy spróbowała marihuany w 2015 roku na nudności i bezsenność związaną z chemioterapią na raka piersi w II stadium.

    Kupiłem kilka rzeczy, aby spróbować, a kiedy wróciłem po raz drugi, wiedziałem dokładnie, czego chcę, mówi. Dont bój się zadawać pytania, ale bądź otwarty na eksperymentowanie trochę, dopóki nie zorientujesz się, co działa dla ciebie.

    Inne wskazówki:

    • Jeśli twoje główne dolegliwości to bezsenność, uderzenia gorąca lub sztywność stawów, wypróbuj najpierw samo CBD. W wielu stanach produkty CBD są sprzedawane w drogeriach, a nawet sklepach spożywczych.

    • Osoby szukające ulgi od mdłości, wymiotów i utraty apetytu zazwyczaj lepiej radzą sobie z pełną rośliną, która zawiera THC.

    • Jedyny stosunek CBD do THC, który został zbadany to 1:1, mówi Abrams, ale to nie znaczy, że jest on odpowiedni dla ciebie. W dyspensarium mogą polecić 8:1 lub 16:1 na podstawie informacji z pierwszej ręki od innych pacjentów, mówi. Możesz spróbować różnych odmian, jeśli tylko zaczniesz od małej dawki i będziesz działać powoli.

    • Trzymaj się z dala od narkotyków. Ludzie często przesadzają, bo jedzą niewiele i nic nie czują, mówi Abrams. Konopie, które są spożywane, potrzebują 2,5 godziny, aby przejść przez układ pokarmowy i osiągnąć szczytowe stężenie w krwiobiegu. Wapowanie całej rośliny (a nie olejków czy ekstraktów) jest lepszym rozwiązaniem, ponieważ narkotyk osiągnie szczyt w ciągu 2,5 minuty i rozejdzie się w ciągu 30 minut. Jeśli chcesz mieć lepszą kontrolę nad początkiem, głębokością i czasem trwania, to inhalacja jest lepsza niż spożycie, mówi.

    • Jeśli obawiasz się wapowania (które różni się od palenia), rozważ nalewkę lub olej, który umieszczasz pod językiem. Część z nich wchłania się od razu. Resztę połykasz, więc jest uwalniana wolniej. Jest to dobra opcja hybrydowa dla niektórych osób, ponieważ uzyskujesz pewien efekt od razu, ale nie musisz dawkować tak często, mówi Abrams.

    Jak palenie i picie wpływa na raka piersi

    0

    Jedna na 8 kobiet w USA choruje na raka piersi. Wiele badań wskazuje, że wybór stylu życia, taki jak palenie i picie, może zwiększać szanse na zachorowanie na raka piersi. lekarz przygląda się temu bliżej.

    Około 1 na 8 amerykańskich kobiet może spodziewać się zachorowania na raka piersi w pewnym momencie swojego życia. Rak ma wiele możliwych przyczyn, w tym twoje geny, dieta i inne nawyki związane ze stylem życia. Wiele badań wskazuje, że palenie papierosów i spożywanie alkoholu może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka piersi.

    Związek między paleniem a rakiem

    Palenie tytoniu jest najbardziej możliwą do uniknięcia przyczyną wszystkich rodzajów nowotworów, w szczególności raka płuc, jamy ustnej, gardła, skrzynki głosowej i przełyku. Na liście znajduje się również rak piersi. Dym papierosowy zawiera toksyny, w tym substancje chemiczne powodujące raka. Kobiety, które palą lub paliły, są bardziej narażone na raka piersi niż te, które nie palą lub nigdy nie paliły. Palenie zwiększa również szanse na śmierć z powodu raka piersi po postawieniu diagnozy. Zwiększa też prawdopodobieństwo, że rak powróci.

    Nigdy nie jest za późno, aby rzucić palenie lub zrezygnować z tytoniu bezdymnego, takiego jak tytoń do żucia. Jeśli rzucisz lub ograniczysz palenie zaraz po diagnozie, zmniejszysz swoje szanse na problemy związane z płucami lub oddychaniem, takie jak rak płuc i choroby serca.

    Alkohol a rak piersi

    Kluczem jest umiar. Alkohol jest toksyczny dla organizmu. Im więcej pijesz, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia raka piersi. Jeden napój alkoholowy dziennie może stanowić niewielkie ryzyko. Ale jeśli pijesz dwa lub więcej dziennie, może to zwiększyć Twoje szanse na raka piersi o 20% w porównaniu z sytuacją, gdy nie używasz alkoholu.

    Zazwyczaj standardowa wielkość drinka to 12 uncji piwa, 5 uncji wina lub 1,5 uncji 80-proof wódki, whisky i innych trunków.

    Alkohol może prowadzić do raka piersi, ponieważ:

    • Może podrażniać i uszkadzać komórki, co może prowadzić do niekontrolowanego podziału komórek i wzrostu guzów nowotworowych.

    • Zwiększa poziom estrogenu w organizmie, hormonu, który wpływa na tkankę piersi.

    • Ma dużo pustych kalorii, które mogą prowadzić do przyrostu wagi. Zbyt duża ilość tłuszczu może prowadzić do wielu rodzajów raka.

    • Może utrudniać organizmowi wchłanianie ważnych składników odżywczych. Na przykład zbyt duża ilość nie wchłoniętego kwasu foliowego zwiększa ryzyko wystąpienia raka.

    Najlepiej unikać alkoholu, jeśli poddawany jesteś chemioterapii, radioterapii lub innym metodom leczenia raka. Może to spowodować szkodliwe efekty uboczne.

    Jeśli Twój rak jest w remisji, picie alkoholu może zwiększyć szanse na powrót nowotworu. Jednak inne badania sugerują, że umiarkowane picie może być bezpieczne.

    Porozmawiaj z lekarzem, jeśli nie masz pewności, czy lub jaka ilość alkoholu może być dla Ciebie odpowiednia.

    Ćwiczenia: Nowy lek na raka piersi”?

    0

    Jeśli miałaś raka piersi, powinnaś uczynić ćwiczenia częścią swojej tygodniowej rutyny. Oto dlaczego.

    • Aktualne informacje o koronawirusie

    • Sprawdź swoje objawy

    • Znajdź lekarza

    • Find A Dentist

    • Połącz z samochodem

    • Znajdź najniższe ceny leków

    Ostatnią rzeczą, jaką Liz ORiordan chciała zrobić po zdiagnozowaniu raka piersi w III stadium, były ćwiczenia. I tak to robiła.

    Biegałam 5K z łysą głową. Jeździłem na rowerze na chemioterapię, pływałem i zrobiłem triathlon na basenie ze sprint-distance w połowie leczenia — bardzo powoli, mówi ORiordan, która miała 40 lat i chirurga raka piersi w momencie jej pierwszej diagnozy w 2015 roku. Miałam poczucie wolności i kontroli [z ćwiczeniami]. To było najważniejsze pół godziny w ciągu dnia.

    ORiordan, który ma siedzibę w pobliżu Bury St Edmunds w Wielkiej Brytanii, jest w remisji po tym, jak jej rak piersi powrócił w 2018 roku. Po jej pierwszej diagnozie, była współautorką The Complete Guide to Breast Cancer: How to Feel Empowered and Take Control.

    Jeśli chodzi o ćwiczenia i raka piersi, sugeruje, że celujesz w czas, a nie wyniki. Jej wytrzymałość spadała wraz z postępami chemioterapii, więc postawiła sobie za cel 30 minut każdego dnia. Nie miało znaczenia, jak daleko się posunęłam” – mówi.

    Naukowcy odkrywają liczne korzyści płynące z ćwiczeń po zdiagnozowaniu raka piersi.

    W najbliższej przyszłości będziemy myśleć o ćwiczeniach tak, jak o lekach, mówi Neil Iyengar, MD, zastępca lekarza prowadzącego w dziale medycyny piersi w Memorial Sloan Kettering Cancer Center w Nowym Jorku.

    Dłuższe życie

    Badanie federalne z 2021 roku wykazało, że kobiety, które ćwiczyły co najmniej 2 godziny tygodniowo przed lub po postawieniu diagnozy, były mniej narażone na powrót raka (co lekarze nazywają nawrotem choroby) i mniej narażone na śmierć, w porównaniu z tymi, które ćwiczyły mniej.

    W kilku innych badaniach odnotowano podobne, pozytywne wyniki. Nie wiadomo jednak, czy same ćwiczenia fizyczne są odpowiedzialne za te korzyści – mówi dr Jennifer Ligibel, stypendystka Susan G. Komen i profesor nadzwyczajny medycyny w Harvard Medical School.

    Tolerowanie leczenia

    Naukowcy są bardziej pewni, że ćwiczenia mogą zmniejszyć efekty uboczne leczenia raka piersi, mówi Ligibel. Mogą one zmniejszyć zmęczenie, niepokój i ból stawów. Aktywność fizyczna może nawet sprawić, że będziesz w stanie lepiej tolerować większe dawki leczenia, mówi dr Erika Rees-Punia, główny naukowiec w American Cancer Society.

    Aktywność fizyczna poprawia jakość życia także w inny sposób. Tłumi depresję i ułatwia wykonywanie codziennych czynności, takich jak podnoszenie zakupów czy odbieranie dziecka – mówi Rees-Punia, która mieszka w Chicago.

    Ciągłe ćwiczenia mają trwałe efekty.

    Badania z udziałem osób, które przeżyły raka, wykazują, że problemy związane ze starzeniem się pojawiają się u nich w młodszym wieku. Aktywność fizyczna może przeciwdziałać lub spowalniać ten trend poprzez ochronę kości i zapobieganie słabości, mówi Karen Basen-Engquist, PhD, dyrektor Center for Energy Balance in Cancer Prevention and Survivorship na University of Texas MD Anderson Cancer Center w Houston.

    Dlaczego ćwiczenia pomagają

    Naukowcy wciąż starają się wyjaśnić, w jaki sposób ćwiczenia zapewniają te korzyści. Teorie zakładają, że ćwiczenia zmniejszają poziom hormonów insuliny i estrogenu, które mogą przyczyniać się do wzrostu komórek rakowych, mówi Basen-Engquist. Ćwiczenia mogą również pomóc w utracie wagi, co może również obniżyć prawdopodobieństwo nawrotu raka i śmierci.

    Nowszym odkryciem jest to, że ćwiczenia wzmacniają układ odpornościowy, mówi Iyengar. Wzmocniony układ odpornościowy jest oczywiście lepiej przygotowany do walki z rakiem.

    Jaka jest odpowiednia dawka ćwiczeń w przypadku raka piersi?

    To zależy od rodzaju ćwiczeń i indywidualnych cech osoby, mówi Iyengar.

    Jako minimum, eksperci zalecają spełnienie federalnych wytycznych 2godzin aktywności sercowo-naczyniowej o umiarkowanej intensywności (szybki marsz, jazda na rowerze po płaskiej powierzchni) każdego tygodnia, wraz z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie co najmniej 2 dni w tygodniu. Takie są też zalecenia American Cancer Society i American College of Sports Medicine.

    Kiedyś zalecaliśmy kobietom odpoczynek po raku piersi – mówi Ligibel. To była najgorsza rzecz do zrobienia. Im bardziej jesteś aktywna przez leczenie, tym łatwiej jest wrócić do zdrowia.

    6 sposobów na to, jak posiadanie psa może pomóc, jeśli masz raka piersi

    0

    Psy oferują korzyści dla Twojego zdrowia psychicznego i fizycznego, zwłaszcza jeśli masz raka piersi. Dowiedz się więcej o tym, jak mogą one wpłynąć na Twoje zdrowie.

    Twój pies sprawia, że Twoje życie jest wspaniałe, ale czy wiesz, że mogą one również sprawić, że będziesz zdrowsza? Oferują szeroki zakres korzyści dla zdrowia fizycznego i psychicznego, zwłaszcza jeśli masz raka piersi.

    Nr 1. Poprawia zdrowie twojego serca. Leczenie raka piersi może umieścić cię w wyższym ryzyku choroby serca. Twój pies może być w stanie pomóc. Badanie, które przyjrzało się ponad 60-letnim danym, wykazało, że ludzie, którzy posiadali psa, mieli zmniejszone długoterminowe ryzyko śmierci. Eksperci uważają, że dzieje się tak dlatego, że właściciele psów zazwyczaj mają mniejsze szanse na problemy z układem krążenia. Ludzie, którzy posiadają psy mają tendencję do niższego poziomu ciśnienia krwi i lepszych reakcji na stres, który jest dużym czynnikiem w wielu kwestiach sercowych.

    Nr 2. Zachęca do ćwiczeń. Twój pies może znacznie zwiększyć ilość aktywności fizycznej, którą otrzymujesz. Badanie wykazało, że właściciele psów są około cztery razy bardziej skłonni do trafienia w swoje dzienne wytyczne dotyczące aktywności fizycznej niż osoby, które nie posiadają psa. Ludzie, którzy mają psy, spędzają średnio 300 minut tygodniowo na spacerach, czyli o 200 minut więcej niż osoby bez psa.

    Ćwiczenia i utrata wagi mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi. Ponadto ci, którzy ćwiczyli regularnie przed diagnozą raka i po leczeniu, byli mniej narażeni na powrót raka. Mają również niższe ryzyko śmierci z powodu raka piersi w porównaniu z osobami, które były nieaktywne. Regularne spacery ze swoim futrzanym przyjacielem mogą uratować Ci życie.

    Nr 3. Łagodzi izolację. Twój pies może zapewnić ci komfort podczas podróży z rakiem. Zwierzęta domowe mogą sprawić, że poczujesz się również mniej samotny. W jednym z badań na próbie właścicieli psów, naukowcy odkryli, że gdy ludzie dostali psa, ich poziom samotności obniżył się w ciągu 3 miesięcy. Inne badanie wykazało, że 76% osób uważa, że zwierzę domowe może pomóc w izolacji społecznej. Może to być szczególnie pomocne podczas leczenia, kiedy nie jesteś w stanie wykonywać tak wielu czynności jak wcześniej.

    Nr 4. Obniża stres. Eksperci uważają, że psy mogą pomóc złagodzić stres i niepokój. Badania pokazują, że zabawa ze znajomym psem może pomóc obniżyć ciśnienie krwi i tętno, rozluźnić napięcie mięśni, spowolnić oddech i obniżyć poziom hormonu stresu – kortyzolu. Już 10 minut pogłaskania psa może mieć wpływ.

    Nr 5. Zwalcza depresję. Diagnoza raka piersi, chemioterapia, leczenie hormonalne i inne zmiany mogą sprawić, że poczujesz się przygnębiona. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby sprawdzić, czy możesz potrzebować pomocy specjalisty od zdrowia psychicznego.

    Twój lekarz może również zasugerować pewne wskazówki, które pomogą Ci w walce z depresją. Posiadanie zwierzęcia domowego może być jednym ze sposobów, aby pomóc Ci poczuć się bardziej sobą. Kiedy bawisz się z psem, wzrasta poziom hormonów oksytocyny i dopaminy, co wywołuje dobre samopoczucie i łączy Cię ze zwierzęciem.

    Twój pies może zaoferować ci towarzystwo, które może odeprzeć objawy depresji. Mogą one pomóc odwrócić uwagę na chwilę od niepokoju lub napięcia, które możesz odczuwać.

    Nr 6. Daje ci motywację. Jeśli czujesz się przygnębiony, zwierzę domowe może zmotywować Cię do wstania z łóżka, wykonania codziennych zadań i utrzymania się na szczycie harmonogramu. Opieka nad psem może nadać Twojemu życiu strukturę i sprawić, że poczujesz się zadowolony i spełniony.

    Porady dotyczące bezpieczeństwa

    Aby zachować bezpieczeństwo, przed rozpoczęciem leczenia raka piersi należy rozważyć kilka kwestii:

    • Powiedz zespołowi zajmującemu się leczeniem nowotworów o swoim zwierzęciu i wszelkich procedurach pielęgnacyjnych. Poinformuje Cię, co jest bezpieczne, a co nie podczas leczenia.

    • Porozmawiaj z lekarzem weterynarii swojego zwierzęcia, aby dowiedzieć się o wszelkich chorobach, na które jesteś narażony ze strony swojego zwierzęcia, podczas gdy twój układ odpornościowy jest słaby. Poproś o sprawdzenie, czy Twoje zwierzę nie ma żadnych chorób i upewnij się, że jest aktualne pod względem medycznym.

    • Unikaj zadrapań i ugryzień podczas leczenia. Jeśli zwierzę Cię ugryzie lub podrapie, natychmiast wezwij lekarza. Może to narazić Cię na ryzyko infekcji.

    • Podczas leczenia należy zlecić komuś sprzątanie kupy, siuśków lub innych nieczystości po zwierzętach. Jeśli koniecznie musisz sprzątać sam, załóż wodoodporne rękawiczki i umyj ręce.

    • Nie pozwalaj swojemu zwierzęciu lizać cię w pobliżu otwartych skaleczeń lub ust. Może to spowodować rozprzestrzenianie się chorób.

    • Umyj ręce po dotknięciu zwierzęcia.

    • Staraj się unikać bliskiego kontaktu ze zwierzęciem podczas leczenia (całowanie, przytulanie, spanie w jednym łóżku).

    • W trakcie leczenia trzymaj zwierzę jak najczęściej w domu, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia jakichkolwiek chorób.

    • Nie pozwól swojemu zwierzęciu pić wody stojącej lub z toalety i trzymaj je z dala od wszelkich śmieci.

    • Unikaj wszelkich dzikich zwierząt, w tym dzikich psów.