Strona główna Blog Strona 2247

Torbiel nerki: objawy, ból i leczenie

0

Dowiedz się więcej od lekarza o prostych torbieli nerek, w tym objawy i leczenie.

Co to jest torbiel nerki?

Istnieją różne rodzaje torbieli nerek. Prosta torbiel nerki to okrągły woreczek z gładkiej, cienkościennej tkanki lub zamknięta kieszeń, która zwykle wypełniona jest płynem. W obrębie nerek może powstać jedna lub więcej. Torbiele proste są najczęstszym typem torbieli nerek i najczęściej nie powodują szkody.?

Proste torbiele nerek nie są związane z wielotorbielowatością nerek (PKD). PKD występuje rodzinnie i powoduje wzrost dużej liczby torbieli w nerkach. Powoduje to powiększenie nerek i uszkodzenie ich tkanek.?

Z czasem w przypadku PKD, nerki nie pracują tak dobrze, a choroba może prowadzić do niewydolności nerek. Czasami PKD może powodować powstawanie cyst w wątrobie lub w innych częściach ciała.?

Nabyta torbielowata choroba nerek (ACKD) jest kolejnym schorzeniem, które powoduje wzrost torbieli w nerkach. Nie występuje ona w rodzinach jak PKD, ale zdarza się u dorosłych i dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek i schyłkową chorobą nerek. ACKD nie powoduje powiększenia nerek ani nie prowadzi do powstania cyst w innych częściach ciała. Zwykle nie wywołuje objawów ani nie wymaga leczenia.

Objawy torbieli nerki

Proste torbiele nerek zwykle nie powodują objawów. W większości przypadków lekarz znajduje je podczas badania ultrasonograficznego lub tomografii komputerowej (CT) wykonywanego z innego powodu. Jeśli występują objawy, mogą one obejmować:

  • Ból w boku, plecach lub górnej części brzucha, jeśli powiększają się i uciskają inne narządy

  • Gorączka, dreszcze lub inne objawy infekcji

  • Krew w moczu

  • Zablokowany przepływ krwi lub moczu przez nerki (rzadko)

  • Upośledzenie czynności nerek (rzadko)

Proste torbiele nerek zostały powiązane z wysokim ciśnieniem krwi, ale nie jest jasne, jaki jest związek między nimi.

PKD może powodować objawy obejmujące:

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Ból pleców lub boku

  • Krew w moczu

  • Bóle głowy

  • Zakażenia dróg moczowych

  • Kamienie nerkowe

Przyczyny torbieli nerek

Lekarze nie do końca rozumieją przyczynę powstawania torbieli prostych nerek, ale nie wydają się one być dziedziczne. Mężczyźni są bardziej narażeni na ich wystąpienie niż kobiety. I prawie połowa wszystkich ludzi w wieku 50 lat lub starszych ma jedną lub więcej prostych torbieli w nerkach. Rozmiar tych torbieli może również zwiększać się z wiekiem i może podwoić się w ciągu 10 lat.

PKD jest spowodowana przez nieprawidłowe zmiany w genach, zwane mutacjami.

Lekarze nie są pewni, co powoduje ACKD.

Diagnoza torbieli nerki

Wraz z badaniem fizycznym i wywiadem medycznym dotyczącym rodziny, lekarz może zastosować kilka testów, które pomogą mu zdiagnozować torbiele nerek. Należą do nich:

  • Badania obrazowe, takie jak ultrasonografia, rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa (CT)

  • Badania krwi w celu określenia, jak dobrze pracują nerki

Leczenie torbieli nerek

Jeśli torbiel nie powoduje objawów ani powikłań, nie wymaga leczenia. W przypadku prostej nabytej torbieli nerki prawdopodobnie nie będziesz potrzebował leczenia. Jednak w rzadkich przypadkach, gdy występują objawy, może być konieczne leczenie.

Możesz poddać się procedurze zwanej skleroterapią torbieli, która obejmuje następujące kroki:

  • Lekarz nakłuwa torbiel długą igłą wprowadzoną przez skórę, wykorzystując do tego celu ultradźwięki.

  • Lekarz odsysa (aspiruje) torbiel, a następnie może wypełnić pusty worek roztworem zawierającym alkohol; powoduje to stwardnienie tkanki i zmniejsza prawdopodobieństwo powrotu torbieli. Bliznowacenie przestrzeni wewnątrz torbieli nazywane jest sklerozą.

W niektórych przypadkach, torbiel powróci i ponownie wypełni się płynem. Lekarz może zalecić operację, podczas której poda Ci leki usypiające i wykona duże nacięcie. Podczas zabiegu chirurg wprowadzi cienką, oświetloną rurkę zwaną laparoskopem i inne instrumenty w celu odprowadzenia płynu z torbieli i usunięcia lub spalenia jej zewnętrznej ściany, aby zapobiec jej nawrotom.

Po zabiegu może być konieczne pozostanie w szpitalu przez jeden lub dwa dni.

Powikłania torbieli nerki

Jeśli torbiel nie powoduje objawów ani powikłań, nie ma potrzeby leczenia. W przypadku zwykłej nabytej torbieli nerki prawdopodobnie nie będziesz potrzebował leczenia. Jednak w rzadkich przypadkach, gdy występują objawy, może być konieczne leczenie.

Możesz poddać się procedurze zwanej skleroterapią torbieli, która obejmuje następujące kroki:

  • Lekarz nakłuwa torbiel długą igłą wprowadzoną przez skórę, wykorzystując do tego celu ultradźwięki.

  • Lekarz odsysa (aspiruje) torbiel, a następnie może wypełnić pusty worek roztworem zawierającym alkohol; powoduje to stwardnienie tkanki i zmniejsza prawdopodobieństwo powrotu torbieli. Bliznowacenie przestrzeni wewnątrz torbieli nazywane jest sklerozą.

W niektórych przypadkach, torbiel powróci i ponownie wypełni się płynem. Lekarz może zalecić operację, podczas której poda Ci leki usypiające i wykona duże nacięcie. Podczas zabiegu chirurg wprowadzi cienką, oświetloną rurkę zwaną laparoskopem i inne instrumenty w celu odprowadzenia płynu z torbieli i usunięcia lub spalenia jej zewnętrznej ściany, aby zapobiec jej nawrotom.

Po zabiegu może być konieczne pozostanie w szpitalu przez jeden lub dwa dni.

DHEA Suplement Korzyści, dawkowanie, skutki uboczne i więcej

0

Hormon DHEA jest wytwarzany przez organizm, ale zmniejsza się wraz z wiekiem. Czy to oznacza, że powinniśmy brać suplementy? Dowiedz się więcej.

Dlaczego ludzie biorą DHEA?

Wiele badań wykazało, że suplementy DHEA mogą pomóc osobom z depresją, otyłością, toczniem i niewydolnością nadnerczy. DHEA może również poprawić stan skóry u osób starszych i pomóc w leczeniu osteoporozy, atrofii pochwy, zaburzeń erekcji i niektórych stanów psychicznych. Ale wyniki badań są mieszane i często sprzeczne.

Niski poziom DHEA jest związany ze starzeniem się i wieloma chorobami, takimi jak anoreksja, cukrzyca typu 2 i HIV. U starszych mężczyzn, posiadanie niskiego poziomu DHEA jest również związane z większą szansą na śmierć. Nie jest jednak jasne, czy stosowanie suplementów DHEA pomoże obniżyć ryzyko zachorowania na jakiekolwiek choroby.

DHEA jest używany przez niektórych ludzi, którzy chcą „odwrócić” starzenie się i zwiększyć odporność, funkcje poznawcze i siłę mięśni. Na razie badania nie popierają tych zastosowań. DHEA był badany jako leczenie innych warunków, począwszy od chorób układu krążenia do menopauzy do Alzheimera. Wyniki były niejasne.

Jaką ilość DHEA powinieneś przyjmować?

Nie ma standardowej dawki DHEA. W niektórych badaniach stosowano kapsułki dawkowane od 25 do 200 miligramów dziennie, a czasem nawet wyższe, ale zależy to od leczonych schorzeń. Zapytaj swojego lekarza o radę.

Czy można uzyskać DHEA naturalnie z żywności?

Nie ma źródeł DHEA w żywności. Dzikie bataty zawierają substancję podobną do DHEA, która jest wykorzystywana do produkcji DHEA w laboratorium. Organizm wytwarza DHEA naturalnie w nadnerczach.

Jakie są zagrożenia związane z przyjmowaniem DHEA?

  • Działania niepożądane.

    Większość skutków ubocznych jest łagodna, jak ból głowy, zmęczenie, bezsenność i przekrwienie. Ponieważ DHEA wpływa na poziom hormonów, może powodować inne objawy. Kobiety mogą mieć nieprawidłowe miesiączki, trądzik lub zmiany nastroju. Mogą również nabrać męskich cech, takich jak owłosienie na twarzy lub głębszy głos. U mężczyzn może pojawić się więcej tkanki piersi, wysokie ciśnienie krwi i inne problemy.

  • Ryzyko.

    Stosowanie dużych dawek DHEA może nie być bezpieczne. Osoby, które mają problemy z sercem, choroby wątroby, cukrzycę, wysoki poziom cholesterolu, problemy z tarczycą, zespół policystycznych jajników oraz problemy z krzepliwością w wywiadzie nie powinny stosować DHEA. DHEA może zwiększyć ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów, na które mają wpływ hormony, takich jak nowotwory piersi, jajników i prostaty.

  • Interakcje.

    Jeśli regularnie przyjmujesz jakieś leki, porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania suplementów DHEA. Mogą one wchodzić w interakcje z lekami rozrzedzającymi krew, przeciwdrgawkowymi, terapią hormonalną oraz lekami na cukrzycę i problemy z sercem lub wątrobą.

Ponieważ DHEA jest silnym hormonem, nie jest zalecany dla dzieci ani dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

Co to jest kwasica metaboliczna?

0

Kwasica metaboliczna występuje, gdy problem w komórkach zaburza równowagę chemiczną krwi, czyniąc ją bardziej kwaśną. Leczenie zależy od tego, co jest jej przyczyną.

  • wytwarza zbyt dużo kwasu

  • Nie pozbywa się wystarczającej ilości kwasu

  • Nie posiada wystarczającej ilości zasad, aby zrównoważyć normalną ilość kwasu

Kiedy dochodzi do któregokolwiek z tych zdarzeń, reakcje i procesy chemiczne w organizmie nie przebiegają prawidłowo.

Chociaż ciężkie epizody mogą zagrażać życiu, czasami kwasica metaboliczna jest stanem łagodnym. Można ją leczyć, ale sposób zależy od tego, co jest jej przyczyną.

Przyczyny kwasicy metabolicznej

Różne czynniki mogą spowodować zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej we krwi.

Kwasica ketonowa.

Kiedy masz cukrzycę i nie otrzymujesz wystarczającej ilości insuliny oraz jesteś odwodniony, twoje ciało spala tłuszcz zamiast węglowodanów jako paliwo, a to powoduje powstanie ketonów. Duża ilość ketonów we krwi powoduje, że staje się ona kwaśna. Ludzie, którzy piją dużo alkoholu przez długi czas i nie jedzą wystarczająco dużo, również gromadzą ketony. Może się to zdarzyć również wtedy, gdy w ogóle nie jesz.

Kwasica mlekowa.

Komórki Twojego ciała wytwarzają kwas mlekowy, kiedy nie mają zbyt wiele tlenu do wykorzystania. Kwas ten może się również gromadzić. Może się to zdarzyć, gdy intensywnie ćwiczysz. Duże spadki ciśnienia krwi, niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, a także przytłaczająca infekcja również mogą go wywołać.

Kwasica kanalikowa w nerkach.

Zdrowe nerki pobierają kwasy z krwi i pozbywają się ich z moczem. Choroby nerek, a także niektóre zaburzenia układu odpornościowego i zaburzenia genetyczne mogą uszkodzić nerki, przez co pozostawiają one zbyt dużo kwasów we krwi.

Kwasica hiperchloremiczna.

Ciężka biegunka, nadużywanie środków przeczyszczających i problemy z nerkami mogą powodować obniżenie poziomu wodorowęglanu, zasady, która pomaga neutralizować kwasy we krwi.

Kwasica oddechowa również powoduje, że krew jest zbyt kwaśna. Ale zaczyna się w inny sposób, kiedy organizm ma zbyt dużo dwutlenku węgla z powodu problemu z płucami.

Symptomy

Chociaż objawy mogą być różne, osoba z kwasicą metaboliczną często:

  • Szybko oddychać

  • Szybkie bicie serca

  • Ból głowy

  • Być zdezorientowanym

  • Czuć się słabo

  • Czuję się zmęczony

  • Mała chęć do jedzenia

  • Czują się chorzy na żołądek

  • Wymiotować

Oddech o zapachu owoców jest klasycznym objawem cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA).

Jeśli masz takie objawy, zadzwoń do swojego lekarza. Prawdopodobnie będziesz musiał udać się do szpitala, jeśli są one ciężkie.

Testy

Badania mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu, co dzieje się w organizmie pacjenta, dzięki czemu można zastosować odpowiednie leczenie.

Luka anionowa.

Ten test mierzy równowagę chemiczną we krwi. Porównuje liczbę dodatnio i ujemnie naładowanych cząsteczek, w tym sodu, chlorku i wodorowęglanu. Niektóre rodzaje kwasicy metabolicznej mają większą różnicę — lub „lukę” — niż inne.

Gazy we krwi tętniczej.

Test ten mierzy pH krwi oraz poziom tlenu i dwutlenku węgla w niej.

Testy moczu

mogą ujawnić kwasicę ketonową, problemy z nerkami oraz zatrucie alkoholem, aspiryną i płynem przeciw zamarzaniu. Jeśli masz cukrzycę, możesz zbadać swój mocz na obecność ketonów w domu za pomocą pasków testowych, które możesz kupić bez recepty.

Niektóre mierniki poziomu cukru we krwi mogą mierzyć poziom ketonów we krwi.

Leczenie

Kwasicę metaboliczną leczy się poprzez leczenie tego, co ją powoduje. Jeśli nie przywrócisz równowagi, może ona wpłynąć na kości, mięśnie i nerki. W ciężkich przypadkach może spowodować wstrząs lub śmierć. DKA może wprowadzić Cię w stan śpiączki.

Im wcześniej zostaniesz poddany leczeniu, tym lepiej. Powszechne metody leczenia obejmują:

  • Detoksykacja, jeśli doszło do zatrucia narkotykami lub alkoholem

  • Insulina, jeśli u pacjenta występuje DKA

  • Płyny dożylne, podawane za pomocą igły przez żyłę w ramieniu

  • Dwuwęglan sodu, dożylnie

Być może trzeba będzie udać się do szpitala.

Profilaktyka

Nie zawsze można zapobiec kwasicy metabolicznej, ale są rzeczy, które można zrobić, aby zmniejszyć szansę jej wystąpienia.

Pij dużo wody

i płynów bezalkoholowych. Twój mocz powinien być czysty lub jasnożółty.

Ogranicz alkohol

. Może on zwiększać gromadzenie się kwasów. Może również powodować odwodnienie organizmu.

Zarządzaj swoją cukrzycą

jeśli ją masz.

Stosuj się do zaleceń

podczas przyjmowania leków.

Choroby tkanki łącznej: Rodzaje, Objawy, Przyczyny

0

Dowiedz się więcej od lekarza o chorobie tkanki łącznej, w tym objawy i przyczyny różnych form.

Wrodzone zaburzenia tkanki łącznej

Niektóre choroby tkanki łącznej – często nazywane dziedzicznymi zaburzeniami tkanki łącznej (HDCT) – są wynikiem zmian w pewnych genach. Wiele z nich występuje dość rzadko. Poniżej przedstawiono niektóre z bardziej powszechnych.

Zespół Ehlersa-Danlosa (EDS).

Zespół EDS, będący grupą ponad 10 zaburzeń, charakteryzuje się nadmierną elastycznością stawów, rozciągliwością skóry i nieprawidłowym wzrostem tkanki bliznowatej. Objawy mogą wahać się od łagodnych do upośledzenia. W zależności od konkretnej formy EDS, inne objawy mogą obejmować:

  • Skrzywiony kręgosłup

  • Słabe naczynia krwionośne

  • Krwawiące dziąsła

  • Problemy z płucami, zastawkami serca lub trawieniem

Epidermolysis bullosa (EB). U osób z EB skóra jest tak delikatna, że pęka lub pojawia się na niej pęcherz w wyniku niewielkiego uderzenia, potknięcia, a nawet tarcia o ubranie. Niektóre formy EB mogą dotyczyć przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, mięśni lub pęcherza. Wywołana przez defekty kilku białek w skórze, EB jest zwykle widoczna po urodzeniu.

Zespół Marfana. Zespół Marfana wpływa na kości, więzadła, oczy, serce i naczynia krwionośne. Osoby z zespołem Marfana są zwykle wysokie, mają wyjątkowo długie kości i cienkie, „pajęcze” palce u rąk i nóg. Inne problemy mogą obejmować problemy z oczami z powodu nieprawidłowego umiejscowienia soczewki oka i powiększenia aorty (największej tętnicy w organizmie), co może prowadzić do śmiertelnego pęknięcia. Zespół Marfana jest spowodowany mutacjami w genie, który reguluje strukturę białka zwanego fibryliną-1.

Osteogenesis imperfecta. Osteogenesis imperfecta jest stanem kruchych kości, niskiej masy mięśniowej i luźnych stawów i więzadeł. Istnieje kilka typów tego schorzenia. Specyficzne objawy zależą od konkretnego typu i mogą obejmować:

  • Niebieski lub szary odcień białek oczu

  • Cienka skóra

  • Zakrzywiony kręgosłup

  • Problemy z oddychaniem

  • Utrata słuchu

  • Zęby, które łatwo się łamią

Choroba występuje, gdy mutacja w dwóch genach odpowiedzialnych za kolagen typu 1 zmniejsza ilość lub jakość białka. Kolagen typu 1 jest ważny dla struktury kości i skóry.

Choroby autoimmunologiczne

W przypadku innych form choroby tkanki łącznej, przyczyna nie jest znana. W niektórych przypadkach badacze uważają, że zaburzenie może być wywołane przez coś w środowisku osób, które mogą być genetycznie podatne. W tych chorobach, normalnie ochronny układ odpornościowy organizmu wytwarza przeciwciała, które celują w tkanki własne organizmu do ataku.

Do chorób tych należą m.in.

.

Zapalenie wielomięśniowe i zapalenie skórno-mięśniowe.

Są to dwie pokrewne choroby, w których dochodzi do zapalenia mięśni (polymyositis) i skóry (dermatomyositis). Objawy obu chorób mogą obejmować:

  • Osłabienie mięśni

  • Zmęczenie

  • Trudności w połykaniu

  • Duszność

  • Gorączka

  • Utrata wagi

Osoby z zapaleniem skórno-mięśniowym mogą mieć również zajęcie skóry wokół oczu i rąk.

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba, w której układ odpornościowy atakuje cienką błonę (zwaną mazią) wyściełającą stawy, powodując ból, sztywność, ciepło i obrzęk stawów oraz stan zapalny w całym organizmie. Inne objawy mogą obejmować:

  • Zmęczenie

  • Anemia

  • Gorączka

  • Utrata apetytu

RZS może prowadzić do trwałego uszkodzenia i deformacji stawów.

Skleroderma.

Twardzina to termin określający grupę schorzeń, które powodują grubą, napiętą skórę, gromadzenie się tkanki bliznowatej i uszkodzenia narządów. Zaburzenia te dzielą się na dwie ogólne kategorie: twardzinę zlokalizowaną i twardzinę układową.

Twardzina zlokalizowana jest ograniczona do skóry i, czasami, do znajdujących się pod nią mięśni. Twardzina układowa obejmuje również naczynia krwionośne i główne narządy.

Zespół Sj?grena.

Zespół Sj?grena jest przewlekłą chorobą, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły produkujące wilgoć, takie jak te w oczach i ustach. Skutki choroby mogą być różne – od lekkiego dyskomfortu po wyniszczenie organizmu. Chociaż suchość oczu i ust to główne objawy choroby Sjögrena, wiele osób doświadcza również skrajnego zmęczenia i bólu stawów. Choroba ta zwiększa również ryzyko wystąpienia chłoniaka i może powodować problemy z nerkami, płucami, naczyniami krwionośnymi i układem pokarmowym, a także problemy z nerwami.

Toczeń rumieniowaty układowy.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE lub po prostu toczeń) jest chorobą charakteryzującą się zapaleniem stawów, skóry i narządów wewnętrznych. Objawy mogą obejmować:

  • Wysypka w kształcie motyla na policzkach i mostku nosa

  • Wrażliwość na światło słoneczne

  • Wrzody na ustach

  • Wypadanie włosów

  • Płyn wokół serca i/lub płuc

  • Problemy z nerkami

  • Anemia lub inne problemy z komórkami krwi

  • Problemy z pamięcią i koncentracją lub inne zaburzenia układu nerwowego

Zapalenie naczyń krwionośnych.

Zapalenie naczyń to ogólny termin dla ponad 20 różnych schorzeń charakteryzujących się zapaleniem naczyń krwionośnych. Mogą one wpływać na przepływ krwi do narządów i innych tkanek ciała. Zapalenie naczyń może dotyczyć każdego z naczyń krwionośnych.

Mieszana choroba tkanki łącznej.

Osoby z MCTD mają pewne cechy charakterystyczne dla kilku chorób, w tym tocznia, twardziny, zapalenia wielomięśniowego lub skórno-mięśniowego oraz reumatoidalnego zapalenia stawów. Kiedy tak się dzieje, lekarze często stawiają diagnozę mieszanej choroby tkanki łącznej.

Podczas gdy wiele osób z mieszaną chorobą tkanki łącznej ma łagodne objawy, inni mogą doświadczyć zagrażających życiu powikłań.

?

Witamina B-12 (kobalamina) na zmęczenie, utratę pamięci, osłabienie

0

Niski poziom witaminy B-12 może powodować zmęczenie, osłabienie, utratę pamięci i inne problemy z układem nerwowym. lekarz wyjaśnia, jak i kiedy należy przyjmować suplement B-12.

Dlaczego ludzie przyjmują witaminę B-12?

Witamina B-12 została spojrzana jako leczenie wielu chorób i warunków. Należą do nich zmęczenie, choroba Alzheimera, choroby serca, rak piersi, wysoki poziom cholesterolu i choroba sierpowatych komórek. Jednak wyniki były niejednoznaczne. Badania sugerują, że witamina B-12 nie pomaga na ryzyko udaru mózgu lub raka płuc.

Suplementy witaminy B-12 pomagają osobom, które mają jej niedobór. Niski poziom witaminy B-12 jest bardziej prawdopodobny u osób powyżej 50 roku życia. Witamina B-12 jest również bardziej powszechne u osób z pewnymi warunkami, takimi jak problemy z trawieniem i niektóre rodzaje anemii. Niski poziom witaminy B-12 może powodować zmęczenie, osłabienie, utratę pamięci i inne problemy z układem nerwowym.

Istnieją pewne sprzeczne dowody na temat stosowania witaminy B-12 w leczeniu podwyższonego poziomu homocysteiny we krwi. Nie jest w pełni zrozumiałe, jak lub jeśli to podwyższenie przyczynia się do chorób serca i innych problemów z naczyniami krwionośnymi, lub jeśli podwyższenie jest wynikiem tych warunków. Wysoki poziom homocysteiny we krwi jest czynnikiem ryzyka dla choroby naczyń wieńcowych, mózgowych i obwodowych. Ryzyko obejmuje również zakrzepy krwi, zawały serca i niektóre rodzaje udarów. Jednak najnowsze wytyczne nie zalecają ogólnych badań przesiewowych ani leczenia podwyższonego poziomu homocysteiny, chyba że istnieje podejrzenie homocystynurii. Jest to choroba genetyczna, która wpływa na zdolność organizmu do rozkładania pewnych białek. Zamiast próbować leczyć się na podwyższony poziom homocysteiny, ważne jest, abyś porozmawiał z lekarzem o swoich obawach.

Ostatnie badanie wykazało, że witamina B-12, stosowana z kwasem foliowym i witaminą B6, zmniejsza ryzyko zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) u kobiet z chorobą serca lub wieloma czynnikami ryzyka choroby serca.

Jaką ilość witaminy B-12 należy przyjmować?

Zalecana dawka żywieniowa (RDA) obejmuje witaminę B-12, którą otrzymujesz zarówno z pożywienia, jak i z przyjmowanych suplementów.

Kategoria

Witamina B-12: Zalecane spożycie (RDA) w mikrogramach (mcg)

Dla dzieci poniżej 1. roku życia dostępne jest jedynie odpowiednie spożycie (AI)

0-6 miesięcy

0,4 mikrograma/dzień Odpowiednie spożycie (AI)

7-12 miesięcy

0,5 mcg/dzień Odpowiednie spożycie (AI)

1-3 lata

0,9 mcg/dzień

4-8 lat

1,2 mcg/dzień

9-13 lat

1,8 mcg/dzień

14 lat i więcej

2,4 mcg/dzień

Kobiety w ciąży

2,6 mcg/dzień

Kobiety karmiące piersią

2,8 mcg/dzień

Nawet w wysokich dawkach, witamina B-12 wydaje się dość bezpieczna. Eksperci nie znaleźli konkretnej dawki witaminy B-12, która jest niebezpieczna. Nie ustalono też górnych tolerowanych poziomów spożycia.

Czy można uzyskać witaminę B-12 naturalnie z żywności?

Niektóre dobre źródła żywnościowe witaminy B-12 to:

  • Ryby i skorupiaki

  • Mięsa

  • Drób i jaja

  • Produkty mleczarskie

  • Zboża wzbogacone

Ogólnie rzecz biorąc, najlepiej jest pozyskiwać witaminy z całego pożywienia. Ale lekarze często sugerują wzbogaconą żywność — i suplementy — dla osób powyżej 50 roku życia. Z wiekiem naszemu organizmowi trudniej jest przyswoić witaminę B-12 z pożywienia.

Jakie są zagrożenia związane z przyjmowaniem witaminy B-12?

  • Działania niepożądane i ryzyko.

    Przyjmowane w normalnych dawkach, działania niepożądane są rzadkie. Duże dawki mogą powodować trądzik. Zgłaszano alergie na suplementy witaminy B-12, które mogą powodować obrzęk, swędzenie skóry i wstrząs.

  • Interakcje.

    Leki na refluks kwasowy, cukrzycę i inne schorzenia mogą utrudniać wchłanianie witaminy B-12 przez organizm.

Sprawdź swoją wiedzę na temat najlepszych miejsc do pielęgnacji i usuwania włosów u mężczyzn

0

Odpowiedz na pytanie lekarza, aby dowiedzieć się więcej o najlepszych miejscach do laserowego usuwania włosów dla mężczyzn.

Gdzie mężczyźni najczęściej poddają się depilacji laserowej?

  • Nogi

  • Ramiona

  • Twarz

  • Plecy i klatka piersiowa

Gdzie faceci najchętniej poddają się depilacji laserowej?

0 / 0 Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Get Results

Twój Wynik:

01 Share your score: Share on Facebook Share on Twitter 0% Share your score: Share on Facebook Share on Twitter

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Letnia pielęgnacja stóp

0

Dzięki tym poradom Twoje stopy będą wyglądać i czuć się jak najlepiej.

Jak mogę utrzymać moje stopy miękkie i gładkie?

Złuszczaj stopy pumeksem, skrobaczką do stóp lub szmerglem raz lub dwa razy w tygodniu. Nawilżaj je po prysznicu i na noc. Krem jest lepszy niż balsam. Eucerin, Cetaphil i Aveeno są bardzo dobre, łatwe do znalezienia i niedrogie. Nawilżaj skórki produktami takimi jak krem Ctemol lub Aquaphor.

Jak utrzymać paznokcie u stóp w dobrej formie?

Utrzymuj je krótkie, czyste i wystawione na działanie powietrza tak często jak to możliwe. Przycinaj je co 3 do 5 tygodni. Nie przycinaj rogów zbyt krótko, bo mogą się wrastać. Ogranicz częstotliwość wykonywania następujących czynności: czyszczenie pod krawędzią paznokci, noszenie ciasnych butów, noszenie wysokich obcasów, używanie lakieru do paznokci, długie bieganie.

Co mogę zrobić w przypadku wrastającego paznokcia?

Wrastający paznokieć powstaje, gdy zbyt krótko przycinasz rogi paznokcia lub nosisz zbyt ciasne buty. Wypróbuj kąpiele w ciepłej wodzie przez 10 minut, cztery razy dziennie. Możesz również włożyć bardzo mały wacik pod róg paznokcia, aby unieść go z dala od ciała. Z czasem paznokieć wyrośnie nad wacikiem.

Jak mogę leczyć pęcherz?

Najlepiej jest utrzymywać pęcherz w stanie nienaruszonym, nie dopuszczając do jego pęknięcia. Jeśli czujesz ból, oznacza to, że jest on otwarty i surowy. Utrzymuj go w czystości, myjąc miejsce wodą i mydłem, pokrywając go Aquaphor lub wazeliną i zakładając bandaż. Nigdy nie stosuj Neosporinu ani maści z antybiotykiem.

Jak mogę leczyć nagniotki i modzele?

Nagniotki i modzele powstają jako ochrona skóry przed powtarzającym się naciskiem i pocieraniem. Najpierw należy przerwać powtarzający się uraz i zmniejszyć nacisk. Spróbuj codziennego, delikatnego szorowania pod prysznicem pumeksem lub pilnikiem. Dostępne bez recepty leki z kwasem salicylowym przyspieszają złuszczanie. Możesz również spróbować urządzeń amortyzujących. Jeśli rogowiec jest spowodowany nieprawidłowością kostną, należy udać się do podologa.

Co mogę zrobić w przypadku stopy sportowców?

Przez 30 dni stosuj po prysznicu dostępny bez recepty krem przeciwgrzybiczny, taki jak LamisilAT. Nałóż go na wierzch i spód obu stóp, nawet jeśli dotknięta jest tylko jedna, oraz między palcami. Unikaj chodzenia boso w miejscach publicznych o dużej wilgotności, takich jak szatnie, baseny i prysznice. Susz stopy i przestrzenie między palcami po każdym prysznicu. Zalecam używanie suszarki.

Porady Tootsie

Traktuj swoje stopy za pomocą tych wskazówek od Martins:

1. Zapobieganie nieprzyjemnemu zapachowi stóp.

Codziennie mieszaj galon wody z filiżanką białego octu, a następnie mocz stopy przez 10 minut. Spłucz, a następnie nawilżaj.

2. Zrób sobie wakacje od lakieru do paznokci.

Raz w roku zrób sobie przerwę od lakieru do paznokci. Theyll się mocniejsze, gładsze, i zdrowsze patrząc.

3. Unikaj pudru dla dzieci.

Kiedy się pocisz, puder staje się pastą. Pasta ta staje się pożywką dla grzybów i bakterii.

4. Pozwól swoim stopom oddychać.

Unikaj wąskich, spiczastych butów i ogranicz częstotliwość noszenia wysokich obcasów. W miarę możliwości noś buty z odkrytymi palcami, sandały i klapki.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.

Jak sprawić, by twój manicure był trwały

0

Doktor rozmawia z ekspertami o tym, jak sprawić, by manicure trwał dłużej.

Utrzymanie paznokci w najlepszym stanie jest proste. Dobre nawyki manicure będą również chronić zdrowie Twoich paznokci.

Wykonaj te siedem kroków, a Twój manicure powinien trwać od siedmiu do dziesięciu dni.

1. Skróć paznokcie.

Talony nie tylko wyglądają na przestarzałe – są bardziej narażone na rozdwajanie, łamanie, a nawet oderwanie od łożyska paznokcia.

„Im dłuższy jest paznokieć, tym bardziej działa jak dźwignia” – mówi profesor dermatologii C. Ralph Daniel III, MD, z University of Mississippi Medical Center. „Jakakolwiek siła może podnieść płytkę paznokcia do góry i oderwać od jego łożyska”.

Szykowna i nowoczesna długość to paznokieć, który wystaje coraz bardziej poza czubek palca.

2. Nadaj im kształt.

Lekko owalne lub zaokrąglone paznokcie z pozostawionymi kwadratowymi rogami to najłatwiejszy do utrzymania kształt, mówi Wendy Lewis, konsultantka kosmetyczna i autorka książki Beauty Secrets: The Complete Lowdown on Skin, Hair and Body Treatments.

Wyrzeźbij swoje paznokcie za pomocą drobnoziarnistej deski do szorowania. Poszukaj w drogerii lub sklepie kosmetycznym takiej, która ma zaznaczoną ziarnistość (im wyższa liczba, tym drobniejsze ziarno) i wybierz ziarnistość 280/320.

Możesz też wypróbować czterostronną polerkę, która ma powierzchnie o różnej ziarnistości do kształtowania, wygładzania, polerowania i nabłyszczania.

Piłuj delikatnie w jednym kierunku. Jeśli piłujesz tam i z powrotem, osłabiasz końcówki paznokci, a to może prowadzić do ich rozdwajania lub złuszczania.

3. Przygotuj się przed polerowaniem.

Jeśli masz pionowe grzbiety na paznokciach, stwórz gładką powierzchnię stosując wzmacniacz wypełniający grzbiety. Możesz też wypolerować grzbiety drobną stroną czterostronnego bufora.

Zachowaj powściągliwość. Jeśli będziesz polerować zbyt agresywnie, pogorszysz problem poprzez ścieńczenie płytki paznokcia. „Dobrą zasadą jest to, że jeśli czujesz ciepło lub tarcie, wycofaj się”, mówi Julie Serquinia, właścicielka salonu paznokci The Paint Shop Beverly Hills w Beverly Hills, Calif.

Przed nałożeniem lakieru, przetrzyj paznokcie alkoholem, aby usunąć wszelkie tłuste pozostałości po kremach i balsamach. Każdy ślad oleju spowoduje, że lakier będzie się podnosił i łuszczył, mówi Nancy Reagan, właścicielka Bella Reina Spa w Delray Beach, Fla.

4. Pomiń moczenie.

Zanurzanie opuszków palców w miseczce z płynem to standardowy krok w większości salonów kosmetycznych. Ale w rzeczywistości jest to zły pomysł.

Łożyska Twoich paznokci rozszerzają się, gdy zanurzasz je w wodzie, a następnie kurczą się po wyschnięciu, powodując poluzowanie nowej warstwy lakieru. Celem moczenia wody jest pomoc w zmiękczaniu skórek, ale lepszym pomysłem jest użycie zmiękczacza skórek, mówi Reagan. „Te zrobić doskonałą pracę zmiękczania naskórka, więc nie trzeba wody,” mówi.

5. Nawilżaj paznokcie co noc.

Odwodnione paznokcie częściej się łamią i rozdwajają, a pozbawione wilgoci skórki mogą stać się poszarpane, co prowadzi do powstania nieestetycznych kawałków martwego naskórka zwanych wiszącymi paznokciami.

Najskuteczniejszym sposobem na odżywienie wysuszonych łożysk paznokci i skórek jest stosowanie na noc olejku do skórek, mówi Jill Weinstein, MD, instruktor dermatologii klinicznej na Northwestern University Feinberg School of Medicine. Trzymaj tubkę na szafce nocnej, sugeruje Weinstein, i nałóż kilka kropli wokół każdego paznokcia, wmasowując je w skórki. Ten prosty krok pomoże Ci utrzymać manicure na dłużej, ponieważ kruche paznokcie łatwiej się łamią.

6. Użyj bazy pod lakier.

Nałożenie bazy pod lakier sprawi, że lakier będzie trzymał się dłużej.

Kiedy przejdziesz do lakieru, ogranicz pociągnięcia pędzelka do minimum i nałóż dwie warstwy. Im mniej pociągnięć użyjesz do pokrycia paznokcia, tym mniejsza szansa na powstanie smug, mówi Lewis. Unikniesz również tworzenia kieszeni powietrznych i pęcherzyków powietrza, które mogą być spowodowane przez grube warstwy lakieru, mówi Reagan.

7. Dodaj lakier nawierzchniowy.

Aby zabezpieczyć się przed odpryskami, nałóż lakier i warstwę nawierzchniową na górną krawędź paznokcia. Nazywa się to „uszczelnieniem”.

Utrzymuj manicure nakładając nowy lakier nawierzchniowy na cały paznokieć co drugi dzień.

Mimo to, nawet przy najlepszej obronie, odpryski się zdarzają. Napraw odpryski, mocząc wacik w zmywaczu do paznokci i nakładając go na i wokół zadrapania lub nacięcia, aby wyrównać powierzchnię, mówi Serquinia. Nałóż cienką warstwę lakieru do paznokci, a następnie zastosuj lakier nawierzchniowy.

Jeśli wykonujesz manicure w salonie, podejmij kroki, aby uniknąć zakażenia. Przynieś własne narzędzia lub wybierz salon, który używa urządzenia zwanego autoklawem do odkażania narzędzi pomiędzy klientami. Autoklaw lepiej zabija zarazki niż zielono-niebieski środek dezynfekujący, który widzisz w słoikach na stanowisku manikiurzystki, mówi dermatolog Jeanie Leddon, MD, PhD, z Lafayette, Colo.

Nie przycinaj też skórek. Skórki uszczelniają szczelinę między paznokciem a skórą. Usuń lub uszkodzić tę ochronną uszczelkę, a zarazki mogą przeniknąć, potencjalnie obudowując infekcje. Zamiast tego utrzymuj skórki w porządku, stosując olejek do skórek i delikatnie odsuwając je wacikiem.

Czy wiesz jak poprawić stan swojej skóry za pomocą soi?

0

Odpowiedz na to pytanie, aby dowiedzieć się więcej o poprawie skóry za pomocą soi.

Wykazano, że produkty sojowe pomagają poprawić stan skóry. Jakie produkty spożywcze są bogate w soję?

  • Tofu?

  • Edamame

  • Alternatywy dla mięsa?

  • Wszystkie powyższe

Wykazano, że produkty sojowe przyczyniają się do poprawy stanu skóry. Jakie produkty spożywcze są bogate w soję?

0 / 0 Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Nice Try. Dieta bogata w soję może być pomocna, ale badania pokazują, że suplementy diety mogą być najlepszym sposobem na poprawę struktury i jędrności skóry oraz wyrównanie jej kolorytu.

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

01 Podziel się swoim wynikiem: Share on Facebook Share on Twitter 0% Share your score: Share on Facebook Share on Twitter

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Pielęgnacja włosów przy przedłużaniu włosów zwykłych i plecionych

0

Pielęgnacja włosów przy przedłużaniu zwykłym i plecionym

Nosząc zwykłe lub plecione przedłużenia włosów, możesz uzyskać objętość i długość, której pragniesz. Trzeba jednak bardzo uważać, aby nie połamały się lub nie wyrwały włosów.

Każdy może nosić przedłużenia i zachować zdrowe włosy, powiedział dr Melanye Maclin, dermatolog z Waszyngtonu i ekspert od włosów. Wystarczy, że będziesz traktować swoje naturalne włosy i przedłużenia z wielką troską.

Oto, co należy zrobić.

Przygotuj swoje włosy i skórę głowy

Zanim poddasz się przedłużaniu, Twoje włosy muszą być zdrowe. Daj jej odpocząć od wyniszczających środków chemicznych do łączenia lub tapirowania włosów, co zapobiega ich łamaniu.

Upewnij się, że Twoje włosy są czyste, dobrze odżywione i pozbawione pozostałości martwych komórek oraz produktów kosmetycznych, takich jak lakier do włosów czy odżywka do włosów. Może to powodować suchość, łuszczenie się skóry i swędzenie.

Jeśli masz suchą, łuszczącą się skórę głowy, użyj szamponu leczniczego zawierającego pirytionian cynku lub siarczan selenu, koncentrując pianę na skórze głowy, mówi Maclin. Odczekać 15 minut i spłukać. Następnie umyć zwykłym szamponem i odżywką. Rób to raz w tygodniu przez cztery tygodnie.

Jeśli nadal masz płatki, skonsultuj się z dermatologiem przed przedłużeniem włosów. Możesz mieć łojotokowe zapalenie skóry, które może być trudniejsze do kontrolowania, gdy masz przedłużenia.

Sposób umieszczania rozszerzeń

Sposób umieszczenia przedłużaczy na głowie zależy od rodzaju, którego używasz:

  • A

    częściowe lub całkowite przedłużenie warkocza

    jest wszyta w swój własny warkocz.

  • Na stronie

    regularne przedłużenia

    są przymocowane do głowy za pomocą rodzaju kleju. Możesz potrzebować od 50 do 100 przedłużeń, w zależności od grubości Twoich włosów.

  • Na stronie

    przedłużacze zaciskowe

    szybko dodają objętości i długości. Umieszcza się je pod wierzchnią warstwą włosów?

Nie może być ciasno

Maclin wskazał, że największym błędem kobiet, które noszą przedłużenia, jest posiadanie ich zbyt ciasno. Wywiera to duży nacisk na mieszki włosowe, powodując wypadanie ich włosów. W najgorszym wypadku mogą przyczynić się do najczęstszej przyczyny każdej afroamerykańskiej trwałej na włosach.

Uzyskanie przedłużenia nie powinno boleć ani powodować bólu głowy. Jeśli tak się dzieje, są one zbyt ciasne. Powiedz coś! Przed przystąpieniem do pracy poproś stylistę o ich poluzowanie.

Przedłużenia clip-in są najmniej szkodliwe dla włosów, ponieważ można je szybko zdjąć i nie wymagają kleju ani zaplatania. Mogą one jednak powodować łamanie się włosów, jeśli będą je ciągnąć lub plątać, dlatego nie należy ich zbyt mocno zaciskać.

Nie przestawaj myć szamponem

Raz w tygodniu delikatnie umyj skórę głowy, aby utrzymać ją w zdrowiu, powiedziała stylistka Tamika Fletcher, współwłaścicielka salonu fryzjerskiego Natural Resources w Houston. Ogranicza to gromadzenie się pozostałości po produktach używanych do stylizacji włosów przedłużanych oraz martwych komórek skóry.

  • W przypadku stosowania przedłużek clip-in należy je najpierw wpiąć. Przed ponownym włożeniem umyj je i wysusz osobno.

  • Jeśli przedłużenia są zaplecione, przyszyte lub przyklejone do włosów, oddziel swoje naturalne włosy od przedłużeń najlepiej jak potrafisz. Następnie umyć własne włosy, wycisnąć i odżywić, zawsze oddzielnie od sztucznych włosów. Przed rozczesaniem lub wysuszeniem włosów delikatnie osusz je ręcznikiem.

Nie należy przekraczać

Nawet jeśli nadal wyglądają dobrze, nie noś przedłużonych włosów dłużej niż sześć tygodni. Powinieneś wyjąć plecione przedłużenia, abyś mógł dokładnie umyć skórę głowy i odżywić włosy, powiedział Maclin.

Bardzo ostrożnie wyjmij przedłużacze

Klej używany do mocowania przedłużeń na głowie zawiera substancje chemiczne, które mogą spowodować wypadanie włosów. Jeśli klej jest absolutnie konieczny, użyj rozpuszczalnika do kleju nie tylko do usunięcia rozszerzeń, ale także do czegoś jeszcze ważniejszego: upewnienia się, że nie ma kleju pozostawionego na włosach, powiedział Fletcher. Wszelkie pozostałości po kleju mogą przykleić się do włosów i wtedy praktycznie niemożliwe jest ich wydostanie bez utraty włosów przy próbie.

Jeśli skóra głowy lub linia włosów swędzi po zdjęciu przedłużenia włosów, może to być reakcja alergiczna na formaldehyd stosowany jako środek konserwujący w przedłużeniach włosów, który czasami powoduje podrażnienia. Skonsultuj się z dermatologiem. Potrafi leczyć swędzącą lub podrażnioną skórę głowy.

Twoje włosy powinny odpoczywać

Zapomnij o przedłużeniach na kilka tygodni, aby dać włosom i skórze głowy odpocząć i zadbać o nie. Zastosuj fryzurę, która nie ciągnie za włosy. Następnie możesz ponownie założyć przedłużenia, gdy Twoje włosy będą zdrowe.