Strona główna Blog Strona 3179

Karmienie piersią ząbkującego dziecka: Co należy wiedzieć i kiedy przestać

0

Czy powinnaś przestać karmić piersią dziecko, gdy zaczynają mu wyrastać zęby? Jak powstrzymać dziecko od gryzienia sutka? Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Mimo że gryzienie sutka jest powszechne, gdy dziecku wyrastają nowe zęby, dzieje się tak tylko dlatego, że dziecko potrzebuje pocieszenia, ponieważ bolą je dziąsła. Dlatego karmienie piersią podczas ząbkowania nie powinno mieć wpływu na relacje z dzieckiem.

Czy ząbkowanie ma wpływ na karmienie piersią?

Karmienie piersią ząbkującego dziecka może przebiegać inaczej. Dziecko staje się bardziej drażliwe z powodu opuchniętych i bolesnych dziąseł. Niektóre dzieci chcą więcej karmić piersią, aby uzyskać komfort, ponieważ karmienie stymuluje ich dziąsła.

Inne dzieci stają się bardziej marudne, gdy karmisz je piersią. Dzieje się tak dlatego, że ich buzia staje się bolesna, gdy zaczynają wyrzynać się zęby. Ponieważ dzieci te są karmione mlekiem matki, jest to dla nich jedyne źródło komfortu.

Jeśli odmówisz dziecku karmienia piersią, gdy ono tego chce, może to zwiększyć jego koncentrację na tej czynności. Jeśli dziecko chce być karmione, lepiej to robić.

Co więcej, ssanie piersi może zapewnić dziecku komfort. Dlatego wiele matek daje swoim dzieciom zabawki do ząbkowania, aby mogły je ssać.

Zamiast tego należy przyjąć odpowiednią pozycję, aby usta dziecka mogły przyjąć więcej pokarmu z piersi. Kiedy dziecko jest prawidłowo zatrzaśnięte, do ssania używa języka.

Ponieważ język wystaje na zewnątrz, zakrywa on dolne zęby i dziąsła. Dlatego też dzieci nie gryzą podczas karmienia.

Kiedy powinnaś przestać karmić piersią ząbkujące dziecko?

Mleko matki stanowi idealne pożywienie dla dziecka przez cały okres niemowlęctwa i dzieciństwa. Jeśli dziecku zaczynają wyrastać zęby, zaczyna ono spożywać pokarmy stałe. W związku z tym będzie mniej karmić piersią.

Nie ma jednak potrzeby zaprzestawania karmienia piersią, gdy dziecko ma już zęby.

Choć zaprzestanie karmienia piersią jest decyzją osobistą, wiele dzieci zaczyna się odstawiać od piersi, gdy stopniowo przechodzi na dietę półstałą.

Jeśli dziecko karmi piersią i nie staje się drażliwe, nie ma potrzeby, aby przestać je karmić. Możesz nawet karmić dziecko piersią w połączeniu z dietą półstałą po ukończeniu przez nie szóstego miesiąca życia.

Według badań 83% kobiet zaczyna karmić swoje dzieci piersią. Ale tylko 58% kontynuuje karmienie piersią po ukończeniu przez dziecko szóstego miesiąca życia, a tylko 36% karmi piersią po ukończeniu przez dziecko pierwszego roku życia.

Wiele matek rozważa podawanie mleka modyfikowanego swoim dzieciom od około szóstego miesiąca życia. Jednocześnie niektóre matki podają dziecku zarówno mleko matki, jak i mleko modyfikowane. Taka praktyka nazywana jest suplementacją i jest bardzo dobra dla zdrowia dziecka.

Jeśli odstawisz dziecko od piersi przed ukończeniem przez nie roku, powinnaś podawać mu mleko modyfikowane, aby zapewnić mu właściwe odżywianie.

Jak powstrzymać dziecko przed gryzieniem?

Kiedy dziecko ząbkuje, upewnij się, że masz pod ręką gryzak, jeśli go potrzebujesz, i trzymaj go odpowiednio, aby dziecko nie gryzło.

Ponadto, gdy dziecko wydaje się rozdrażnione podczas karmienia piersią, staraj się je odpowiednio zatrzasnąć, aby nie zatopiło zębów w Twojej piersi.

Warto też zainwestować w zabawki do ząbkowania. Niektóre z nich są wypełnione płynem, więc można je przechowywać w lodówce. Podawanie dziecku zimnych zabawek pomoże ukoić jego dziąsła.

Jeśli chcesz wybrać bezpieczniejszą opcję, możesz kupić pierścionki do ząbkowania i schłodzić je przed podaniem dziecku.

Pamiętaj, aby utrzymywać zabawki do ząbkowania w czystości. Jeśli dziecko upuści gryzaki na inne powierzchnie, pamiętaj, aby je umyć.

Jakie są korzyści z karmienia dziecka piersią?

Światowa Organizacja Zdrowia zaleca sześć miesięcy wyłącznego karmienia piersią w celu wspierania zdrowego rozwoju dziecka.

Karmienie piersią dostarcza dziecku niezbędnych składników odżywczych. Chroni również dziecko przed infekcjami w dzieciństwie i obniża ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci niemowląt.

Uniwersytet w Helsinkach stwierdził również, że karmienie piersią pomaga zmniejszyć liczbę antybiotykoopornych bakterii w jelitach dziecka. Pomaga także wzmocnić układ odpornościowy dziecka.

Ponadto badania wykazały, że wczesny kontakt matki z dzieckiem przez skórę ma pozytywny wpływ na matkę i dziecko.

Oprócz korzyści emocjonalnych, karmienie piersią zmniejsza również ryzyko wystąpienia pewnych chorób, w tym alergii, astmy, cukrzycy i otyłości. Karmienie piersią pomaga także w rozwoju poznawczym.

Badanie: Bezpieczna szczepionka przeciw grypie w aerozolu dla dzieci z astmą

0

Lindsay Kalter

30 marca 2022 r.

Według nowego badania klinicznego opublikowanego w czasopiśmie Pediatrics, szczepionka przeciw grypie w aerozolu do nosa nie pogarsza objawów u dzieci z astmą, pomimo aktualnych ostrzeżeń Centers for Disease Control and Prevention.

Naukowcy odkryli, że czterowalentna żywa atenuowana szczepionka przeciwko grypie (LAIV4), zwana również szczepionką w aerozolu do nosa, jest tak samo bezpieczna dla dzieci z astmą, jak domięśniowa czterowalentna inaktywowana szczepionka przeciwko grypie (IIV4), znana również jako zastrzyk przeciwgrypowy.

Naukowcy odkryli, że w badaniu z udziałem 151 dzieci w wieku od 5 do 17 lat z uporczywą astmą, szczepionka w aerozolu nie zaostrzyła problemów z oddychaniem.

W ciągu 42 dni po szczepieniu 10,8 procent dzieci, które otrzymały szczepionkę w aerozolu do nosa, doświadczyło pogorszenia objawów astmy, w porównaniu z 14,7 procentami dzieci, które otrzymały zastrzyk.

Szczepionka w aerozolu do nosa została opracowana jako bezbolesna alternatywa dla zastrzyku dla pacjentów w wieku od 2 do 49 lat.

Dane te przemawiają za ponownym przeanalizowaniem środków ostrożności przy stosowaniu LAIV4 u dzieci z astmą, co może być szczególnie ważne w czasie pandemii grypy, w okresach, gdy zapasy IIV4 są ograniczone, w sytuacjach publicznych/szkolnych klinik masowych szczepień z użyciem LAIV lub u dzieci z dużą awersją do igieł – napisali autorzy.

CDC odradza jednak stosowanie sprayu u dzieci z astmą.

Wyniki nowego badania stoją w sprzeczności z wynikami poprzedniego badania z 2004 r., w którym sugerowano, że stosowanie sprayu wiąże się z nasileniem problemów z drogami oddechowymi u dzieci poniżej 3 roku życia.

Starbucks pokrywa pracownikom koszty podróży aborcyjnych

0

Ralph Ellis

16 maja 2022 r. – Starbucks dołączył do grona amerykańskich firm, które informują pracowników, że pokryją koszty podróży poza granice stanu w celu dokonania aborcji, jak donosi The New York Times. Pokryte zostaną również wydatki na zabiegi potwierdzające płeć.

W notatce do pracowników, którą otrzymał The Times, Sara Kelly, wiceprezes firmy ds. zasobów partnerskich, powiedziała, że była głęboko zaniepokojona, gdy przeczytała wyciekły projekt opinii Sądu Najwyższego, w którym większość sędziów uważa, że wyrok w sprawie Roe v. Wade powinien zostać uchylony.

Dziś ogłaszam, że rozszerzamy zakres naszych świadczeń zdrowotnych w USA, aby jeszcze bardziej chronić wasze osobiste decyzje dotyczące zdrowia” – powiedziała Kelly w notatce.

Niezależnie od miejsca zamieszkania i przekonań, partnerzy objęci opieką zdrowotną Starbucks będą teraz mogli otrzymać zwrot kosztów podróży w celu wykonania zabiegu aborcji lub procedury zmiany płci, jeśli usługi te nie są dostępne w promieniu 100 mil od miejsca zamieszkania partnera. Świadczenie to będzie przysługiwało również osobom pozostającym na utrzymaniu partnerów objętych opieką zdrowotną Starbucks.

W notatce nie podano, kiedy świadczenie wejdzie w życie. W notatce napisano, że firma zatrudnia około 240 tys. pracowników w całym kraju.

Amazon, Yelp, Citi i Apple to inne firmy, które ogłosiły, że będą pokrywać koszty podróży pracownicom chcącym dokonać aborcji.

Jeśli Sąd Najwyższy unieważni wyrok w sprawie Roe v. Wade, decyzje o dopuszczeniu aborcji pozostaną w gestii stanów. Wiele stanów już podjęło kroki w celu ograniczenia dostępu do aborcji.

The Times odnotował, że Instytut Guttmachera, organizacja badawcza promująca prawa aborcyjne, stwierdziła w 2019 r., że średnia odległość, jaką musiałaby przebyć osoba chcąca skorzystać z aborcji, wzrosłaby z 97 do 122 mil, gdyby Roe v. Wade została obalona. Według Guttmacher najbardziej ucierpieliby mieszkańcy Południa i Środkowego Zachodu.

Czego możesz się spodziewać w 41 tygodniu ciąży

0

Dowiedz się, czego możesz się spodziewać, będąc w 41 tygodniu ciąży, jakie są zagrożenia dla zdrowia, jak bezpiecznie wywołać poród i wiele więcej.

Choć może to być frustrujące, że będziesz musiała czekać na przyjście swojego dziecka na świat, jest to całkowicie normalne. Wiele kobiet rodzi dzieci później niż się spodziewały i wychodzi z tego doświadczenia zdrowe i szczęśliwe.

Chociaż przekroczenie terminu porodu nie jest niczym niezwykłym, w tym momencie prawdopodobnie Ty i Twój lekarz będziecie chcieli zacząć zastanawiać się, jak przyspieszyć bieg wydarzeń.

Przyczyny późniejszego zajścia w ciążę

Istnieje kilka różnych powodów, dla których możesz zajść w ciążę po terminie:

  • Termin porodu został źle obliczony.

  • Jesteś w ciąży z pierwszym dzieckiem.

  • Masz nadwagę.

  • Będziesz miała chłopca.

  • Twoje poprzednie ciąże trwały dłużej niż 40 tygodni?

Wyzwania związane z późnym okresem ciąży

Gdy jesteś w 41 tygodniu ciąży, Ty i Twoje dziecko możecie mieć zwiększone ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych, takich jak

Większe niż przeciętne dziecko. Ponieważ Twoje dziecko miało więcej czasu na wzrost, prawdopodobnie będzie większe niż przeciętnie podczas porodu. Zwiększa to ryzyko, że ramię dziecka utknie za twoją miednicą podczas porodu.

Późne ciąże zwiększają prawdopodobieństwo, że będziesz musiała mieć operacyjny poród przez pochwę lub cesarskie cięcie.

Poród przez cesarskie cięcie to operacja medyczna, podczas której lekarz przecina twój brzuch i macicę i delikatnie usuwa dziecko. Zabieg ten może pomóc chronić zdrowie Twoje i dziecka, a w niektórych przypadkach jest bezpieczniejszy niż poród pochwowy.

Zespół niedojrzałości. Jeśli minie 41. tydzień ciąży, dziecko może zacząć mieć suchą, łuszczącą się skórę, przerośnięte paznokcie i mniej tłuszczu pod skórą. Może wystąpić zielone, brązowe lub żółte zabarwienie stolca oddanego jeszcze w worku owodniowym.

Płyn owodniowy to ochronny płyn znajdujący się w worku owodniowym, w którym rozwija się dziecko w czasie ciąży. W późnym okresie ciąży ilość płynu owodniowego stopniowo zmniejsza się, co może wpływać na rytm serca dziecka i uciskać pępowinę podczas porodu.

Fizyczne komplikacje związane z opóźnionym porodem. Jako matka, która jest w 41 tygodniu ciąży, podczas porodu jesteś bardziej narażona na wystąpienie poważnego rozdarcia pochwy, infekcji i krwawienia poporodowego.

Krwotok poporodowy. Jeśli doświadczasz silnego krwawienia po porodzie, może to być krwotok poporodowy. Jest to rzadki, ale poważny stan, w którym obfite krwawienie z pochwy nie zwalnia lub nie ustaje. Może to powodować niewyraźne widzenie, dreszcze i ogólne uczucie osłabienia, jakbyś miała zemdleć. Jeśli uważasz, że możesz mieć krwotok poporodowy, natychmiast zadzwoń po pogotowie.

Czego można się spodziewać w 41 tygodniu ciąży

Po osiągnięciu 41 tygodnia ciąży lekarz zacznie przeprowadzać badania dziecka. Do najczęstszych badań należą test niestresowy i badanie ultrasonograficzne. Podczas wykonywania badań lekarz zwraca uwagę przede wszystkim na kilka rzeczy:?

  • Czy dziecko jest aktywne i zdrowe?

  • Aby sprawdzić poziom płynu owodniowego

  • Aby sprawdzić, czy dziecko ma jakieś problemy?

Celem jest zapewnienie bezpieczeństwa Tobie i Twojemu dziecku, a jednocześnie umożliwienie Ci wcześniejszego niż późniejszego porodu. Jest to ważne, ponieważ po przekroczeniu 41 tygodnia ciąży ryzyko komplikacji podczas porodu wzrasta.

Jak lekarze wywołują poród

Jeśli poród nie następuje samoistnie, a minął już termin porodu, lekarz może zalecić jego wywołanie. W tym celu lekarz zastosuje różne metody, które przyspieszą lub przyspieszą akcję porodową:

Leki. Lekarz może podać Ci lek o nazwie oksytocyna. Może on wywołać u Ciebie skurcze, aby wywołać poród.

Czopek z lekiem. Czasami lekarz umieści w pochwie lek (czopek) o okrągłym lub stożkowym kształcie, aby zmiękczyć szyjkę macicy i pomóc w rozpoczęciu porodu.

Odejście wód płodowych. Lekarz może naruszyć worek owodniowy, w którym rosło Twoje dziecko, powodując odejście wód płodowych. Może to być pomocne w rozpoczęciu porodu.

Cewnik. Aby pomóc Ci w rozszerzeniu szyjki macicy, lekarz może umieścić w pochwie rurkę z nadmuchiwanym balonikiem.

Niezależnie od tego, czy Twój lekarz lub położna zalecą Ci wytrzymanie jeszcze przez kilka dni, czy też powiedzą Ci, że czas zaplanować indukcję lub cesarskie cięcie, dbaj o dobrą komunikację i bądź przygotowana. Upewnij się, że wiesz dokładnie, co robić, jeśli zaczniesz rodzić i masz plan awaryjny na wypadek, gdyby sytuacja uległa zmianie.

Dylemat matki

0

Formuła nie jest jedynym lekarstwem dla matek, które nie wytwarzają wystarczającej ilości mleka matki.

Dylemat matki

Za mało mleka?

Reviewed by Craig H. Kliger,?MD From the doctor Archives

31 lipca 2000 r. – Karmienie piersią mojego pierwszego syna Juliana nie przebiegało tak, jak planowałam. Przez wiele miesięcy przygotowywałam się, tak jak wszystkie mamy, które znałam. Wzięłam udział w warsztatach na temat karmienia piersią, wybrałam pediatrę, który popiera karmienie piersią, zatrudniłam zagorzałą zwolenniczkę karmienia piersią, która była naszym trenerem podczas porodu, i przeczytałam wiele książek o ciąży i rodzicielstwie.

Wszystko bezskutecznie. Po urodzeniu Juliana od razu wiedziałam, że coś jest nie tak: Z moich piersi nie wypływało ani mleko. Nie słyszałam, jak Julian połyka. Nigdy nie wydawał się zadowolony po karmieniu. Odkryłam, że problem polegał na tym, że moje mleko po prostu nie napływało. To odkrycie zapoczątkowało zagmatwaną i emocjonalną walkę o zapewnienie mojemu synowi korzyści płynących z karmienia piersią, a jednocześnie upewnienie się, że ma wystarczająco dużo jedzenia.

Między dwoma obozami

Na początku wszyscy lekceważyli moje obawy. Ale w ciągu kilku dni uznali, że problem istnieje. Julian szybko tracił na wadze, nie robił kupy ani siusiu. Szpital stanowczo zalecił podawanie preparatu, a ja niechętnie zgodziłam się na to w dawkach 1- i 2-gramowych, pamiętając o wszystkich strasznych ostrzeżeniach, jakie przeczytałam o złu, jakie niesie ze sobą suplementacja. Był to śliski stok, który doprowadziłby do większej liczby butelek i mniejszej ilości karmienia, a następnie do mniejszej podaży i w końcu do tego, co eksperci od karmienia piersią nazywali najgorszym z możliwych losów – „przedwczesnego odstawienia od piersi”.

Członkowie rodziny, przyjaciele i specjaliści z mojego otoczenia podzielili się na dwa obozy, z których żaden nie był zbyt przychylny. Jeden namawiał mnie do całkowitej rezygnacji z karmienia piersią i nie mógł zrozumieć mojego przerażenia tym, co się dzieje. Drugi był przekonany, że robię coś złego i obarczał mnie ogromnym poczuciem winy.

Moja doula, trenerka w zakresie narodzin i połogu, którą zatrudniłam, ze smutkiem powiedziała mojemu mężowi i mnie, że „trochę przesadziliśmy” po tym, jak przyznaliśmy się, że poprzedniej nocy podaliśmy dziecku 5 uncji mieszanki mimo usilnych starań, by karmić je piersią. Zasugerowała również, że moje zapasy mleka zostały zaburzone przez to, jak bardzo byłam „nastawiona na karierę” przed urodzeniem dziecka. Dużo później odkryłam, że społeczność specjalistów laktacyjnych dopiero zaczyna z niechęcią przyznawać, że naprawdę istnieją uzasadnione przypadki niskiej podaży mleka.

Odnajduję swoją drogę

W końcu udało mi się nawiązać z Julianem ograniczony kontakt w zakresie karmienia piersią. Ale stało się to tylko dzięki wysiłkowi, który z perspektywy czasu uważam za szalony. Karmiłam piersią na żądanie. Między karmieniami używałam laktatora i łykałam tony tabletek i herbaty z kozieradki. Spróbowałam kilku dni odpoczynku w łóżku, rozmawiałam z konsultantami laktacyjnymi i wertowałam moją wielką bibliotekę literatury na temat karmienia piersią. Próbowałam uzupełniać pokarm za pomocą kroplomierza, aby uniknąć strasznej butelki, co kończyło się wściekłym, głodnym dzieckiem godzinę później i strasznie otartymi sutkami.

To, co w końcu zmieniło sytuację, to stosowanie systemu dodatkowego karmienia piersią – pomysłowego urządzenia, które dostarcza mleko do ust dziecka przez maleńką plastikową rurkę przyklejoną do sutka mamy podczas karmienia. Używałam go przy każdym karmieniu. Po kilku tygodniach z moich piersi po raz pierwszy wyciekło mleko. A kilka tygodni później po raz pierwszy doświadczyłam uczucia „wypływania” – uczucia, że mleko płynie w piersi. System karmienia sprawdził się w moim przypadku. Ale jednoczesne zmaganie się z rurkami, taśmą, formułą i dzieckiem było kłopotliwe. Pewnej nocy zapomniałam zakręcić mocno nakrętkę i mleko rozlało się po całym łóżku.

W końcu udało mi się odłączyć system karmienia. Łatwiej było mi karmić Juliana kilkuminutowym mlekiem, a następnie podać mu pełną butelkę mieszanki. Kiedy po sześciu miesiącach wróciłam do pracy, moje niewielkie zapasy mleka jeszcze bardziej się zmniejszyły. (Odciąganie pokarmu nie wchodziło w rachubę, ponieważ nigdy nie udawało mi się odciągnąć więcej niż 10 mililitrów na raz). A w dziewiątym miesiącu Julian całkowicie stracił zainteresowanie karmieniem piersią.

Piersi suche, oczy mokre

Zwolennicy karmienia piersią reagują na moją historię ciepło: „Och, jaką wspaniałą matką jesteś, że podjęłaś taki wysiłek dla swojego dziecka!”. Albo: „Twoja historia sprawia, że jest mi tak smutno z powodu tych wszystkich kobiet, które nawet nie próbują”. Mimo dobrych intencji, komentarze te nie trafiają w sedno sprawy.

Zamiast cieszyć się tymi cennymi, ulotnymi dniami z moim noworodkiem, spędziłam dwa miesiące, płacząc przy każdym karmieniu. Naprawdę cieszyłam się na myśl o karmieniu piersią i chciałam zapewnić mojemu dziecku korzyści, o których czytałam. A ponieważ zawsze byłam niepewna swojej małej piersi, cieszyłam się, że będę uczestniczyć w czymś, w czym rozmiar nie ma znaczenia.

Zamiast tego zaczęłam się bać myśli o wyjściu z domu i karmieniu butelką w miejscu publicznym. Wszystkie moje koleżanki, które dopiero co zostały matkami, karmiły piersią z powodzeniem, a przebywanie w ich towarzystwie było bolesne. Zapomniałam zabrać ze sobą mieszanki na jedno z wyjść w grupie nowych mam, a kiedy Julian zrobił się marudny z głodu, w końcu wyjaśniłam grupie, że muszę wyjść. Jedna z moich przyjaciółek zapytała niewinnie: „Nie możesz po prostu karmić piersią?”. Czułam, jak twarz robi mi się gorąca z przerażenia, kiedy jąkałam się, że nie mogę, a kiedy wróciłam do domu, szlochałam i szlochałam. W końcu zaczęłam uczęszczać na psychoterapię, aby poradzić sobie z depresją spowodowaną porażką w karmieniu piersią.

Byłam w rozsypce, ale Julianowi nic się nie stało. Cztery lata później jest zdrowy, piękny i pogodny. Nie sposób powiedzieć, którzy z jego rówieśników byli karmieni wyłącznie piersią, a którzy nie. Wydaje się, że to nie ma znaczenia. Doszłam do wniosku, że moje wysiłki niekoniecznie dowodzą, jak wspaniałą i oddaną matką byłam. Pokazały raczej, jak wszechobecna stała się mentalność „pierś jest najlepsza, za wszelką cenę” i do jakich skrajności może posunąć się rzekomo racjonalna osoba, by dążyć do tego ideału.

Nowa strategia

Zdając sobie z tego sprawę i pod wpływem pierwszego doświadczenia, postanowiłem, że za drugim razem postąpię inaczej. Postanowiłam, że dam z siebie wszystko przez cztery tygodnie, a potem pozwolę sobie odejść, bez poczucia winy, jeśli karmienie piersią nie będzie przynosiło efektów i jeśli będę nieszczęśliwa. Zgromadziłam potrzebne rzeczy: laktator, wagę do monitorowania przyrostów i ubytków wagi dziecka, nowy system uzupełniający do karmienia, a także czyste butelki i świeże puszki mleka w proszku. Poinformowałam wszystkich dookoła o swoim planie i nalegałam na ich wsparcie, zarówno jeśli chodzi o początkowy wysiłek, jak i o to, co postanowię później. Byłam gotowa.

Wszystko zaczęło się od łatwego porodu, a nowiutki Eliot wrócił ze mną do domu na drugi dzień. W trzeciej dobie zaczęło napływać mleko, a ja byłam wręcz zachwycona bólami związanymi z obrzękiem. Mimo to nadal nie wytwarzałam wystarczająco dużo mleka, aby karmić wyłącznie piersią. Tym razem jednak różnica polegała na tym, że byłam zadowolona z karmienia go tym, co miałam. Nie postrzegałam już uzupełniania pokarmu mieszanką jako porażki w macierzyństwie.

Moja nowa konsultantka laktacyjna była nie tylko kompetentna w kwestii niskiej podaży mleka, ale także pełna współczucia i wsparcia. Dostarczyła mi również informacji o Reglanie, który – jak przekonałam mojego lekarza – został mi przepisany. (Reglan, lek wydawany na receptę, zwykle stosowany w przypadku problemów żołądkowo-jelitowych, podobno skutecznie pobudza laktację).

Dzięki temu dodatkowemu impulsowi dotrwałam do końca mojego miesięcznego okresu próbnego z dobrze ugruntowaną, choć nie wyłączną, relacją z karmieniem piersią, którą ja i mój roczny syn cieszymy się do dziś.

Grupa wsparcia o nazwie Mothers Overcoming Breastfeeding Issues (MOBI) połączyła mnie z wieloma kobietami, których doświadczenia były niemal identyczne z moimi. Dowiedziałam się również o metodach leczenia, takich jak Reglan, które mogą wspomóc produkcję mleka.

Chociaż takie źródła jak MOBI i mój konsultant laktacyjny pomogły mi za drugim razem, żadna kobieta nie powinna znosić poczucia winy, które było moim udziałem. Kobiety, które chcą i mogą karmić piersią, zasługują na wszelkie wsparcie – medyczne, społeczne i legislacyjne – aby to robić. Ale karmienie piersią nie jest najważniejszym i najważniejszym elementem macierzyństwa. Kobiety, które nie mogą lub nie chcą karmić piersią, również zasługują na wsparcie i szacunek. To, co naprawdę się liczy, to karmienie dzieci w wystarczającym stopniu – i z miłością.

Naomi Williams jest kierownikiem produkcji redakcyjnej w firmie Doctor.

ADHD u nastolatków: ryzykowne zachowania, nadużywanie substancji, bójki i sposoby radzenia sobie z problemami.

0

Lekarz wyjaśnia związek między ADHD a ryzykownymi zachowaniami u nastolatków.

Okres nastoletni może być trudny dla dzieci. Ale dla nastolatków z ADHD mogą być szczególnie trudne. Jeśli Twoje dziecko ma ADHD, możesz zauważyć, że robi pewne rzeczy, które denerwują Ciebie, jego samego lub innych ludzi. Możesz nawet zdać sobie sprawę, że robi rzeczy, które nie są bezpieczne. Wiedz, że jest to normalne.

Ryzykowne zachowanie jest bardziej powszechne zarówno u dzieci jak i dorosłych z ADHD, mówi Stephanie Sarkis, PhD, doradca zdrowia psychicznego, który specjalizuje się w ADHD.

Eksperci uważają, że genetyka, różnice w budowie mózgu i niższy poziom niektórych substancji chemicznych w mózgu sprawiają, że osoby z ADHD są bardziej skłonne do podejmowania ryzyka i robienia rzeczy, które są niebezpieczne.

Oto cztery ryzykowne rzeczy, które mogą robić dzieci z ADHD, oraz sposoby, w jakie możesz pomóc swojemu nastolatkowi zachować bezpieczeństwo i zdrowie.

Ryzykowne zachowanie: Zbyt szybka jazda

Nastolatki z ADHD, które prowadzą samochód, mają więcej wypadków samochodowych niż te, które nie mają ADHD.

Kiedy masz ADHD, masz niższy poziom pewnych substancji chemicznych powodujących przyjemność w mózgu, takich jak dopamina, mówi Sarkis. Nastolatki i dorośli mogą być przyciągani do ryzykownych zachowań, takich jak nadmierna prędkość i ignorowanie przepisów ruchu drogowego. Dzieje się tak dlatego, że te czynności mogą zwiększać poziom dopaminy i powodować przypływ wrażeń”.

Co możesz zrobić:

Uprzejmie, ale stanowczo wyrażaj swoje oczekiwania. Twój nastolatek powinien wiedzieć, że nie będziesz tolerował niebezpiecznej jazdy. Podczas jazdy nie należy korzystać z telefonu, wysyłać SMS-ów, słuchać muzyki ani sprawdzać wskazówek.

Możesz pozwolić dziecku prowadzić samochód tylko z Tobą lub samodzielnie, a nie z przyjaciółmi, którzy mogą rozpraszać jego uwagę – mówi Jon Belford, PsyD, psycholog kliniczny specjalizujący się w ADHD.

Wyraźnie zaznacz, że za pierwsze nieprzestrzeganie zasad grozi surowa kara – np. odebranie samochodu.

Ryzykowne zachowanie: Odrzucanie ważnych zobowiązań

Chcesz, aby Twoje dziecko dobrze się rozwijało i odnosiło sukcesy. Dlatego frustrujące może być, gdy nie odrabia ono zadań domowych, opuszcza wizyty u lekarza lub terapeuty albo robi inne rzeczy, które wydają się samosabotażem.

Możesz sobie pomyśleć: „Potrafisz godzinami grać w gry wideo lub budować wieże z klocków Lego, dlaczego nie możesz odrobić kilku stron pracy domowej? mówi Belford. Ale ADHD jest zaburzeniem, które może utrudniać, a często nawet uniemożliwiać dzieciom zajmowanie się rzeczami, których nie chcą robić.

Co można zrobić:

Postaraj się zrozumieć, że przyczyną jest zaburzenie, a nie opór czy upór dziecka. Kiedy możesz, spróbuj przekształcić zadania w grę lub zawody.

Nagradzanie dziecka za wykonanie zadania może zwiększyć jego chęć do jego wykonania w przyszłości. Belford radzi, by nie krzyczeć i nie karcić.

To nie przyniesie rezultatów. Lepiej jest wspierać nastolatka niezależnie od jego zachowania – mówi.

Zadbaj też o to, by nastolatek czuł się wspierany w szkole. Nastolatki, które czują się przytłoczone szkołą, są bardziej skłonne do impulsywnych zachowań.

Ryzykowne zachowania: Kłótnie i wywoływanie bójek

Wiele dzieci z ADHD ma skłonność do wybuchów złości i kłótni z innymi. Mogą również wdawać się w bójki fizyczne, co może spowodować obrażenia ciała lub zranienie kogoś innego. Mogą one robić rzeczy, które zapoczątkują bójkę, np. celowo denerwować swoich przyjaciół lub osoby z ich otoczenia. Z tego powodu są prawie trzy razy bardziej narażone na problemy z rówieśnikami w porównaniu z dziećmi bez ADHD.

Co można zrobić:

Psycholog lub terapeuta specjalizujący się w ADHD może pomóc nastolatkowi nauczyć się utrzymywać zdrowe przyjaźnie i wchodzić w pozytywne interakcje z innymi. Specjaliści zajmujący się ADHD są dostępni na stronie CHADD.org.

Jak mówi Belford, w domu priorytetem powinny być relacje, a nie małe bitwy.

Staraj się być kochający i wspierający, i pokaż dziecku, że jesteś przy nim nawet wtedy, gdy przeżywa trudne chwile, mówi.

Ryzykowne zachowania: Nadużywanie alkoholu lub narkotyków

Dzieci z ADHD są bardziej skłonne do nadużywania narkotyków i alkoholu. Mają też tendencję do szybszego uzależniania się. Nie oznacza to jednak, że stanie się tak bez względu na to, co zrobisz, ani że powinieneś zaakceptować fakt, że dziecko będzie się zakradać za Twoimi plecami.

Co możesz zrobić:

Dużo rozmawiać z nastolatkiem. Oprócz regularnych rozmów, pytaj ich o to, co robią, kiedy wychodzą z domu. Rozmawiaj także o tym, jak się czują w sytuacjach społecznych.

Jak mówi Belford, pomocne jest podejście do rozmowy z punktu widzenia ciekawości.

Na przykład, powiedz: „Idziesz na imprezę. Czy ludzie będą pić? Co zrobisz, jeśli ktoś zaproponuje ci drinka?

Zachęcaj nastolatka do regularnych ćwiczeń fizycznych. Podnosi to poziom niektórych substancji chemicznych w mózgu, które są niższe u osób z ADHD, a to może sprawić, że ryzykowne zachowania staną się mniej kuszące, mówi Sarkis.

Trądzik w ciąży: Przyczyny, domowe sposoby i leczenie

0

Dowiedz się więcej na temat trądziku ciążowego – dolegliwości spowodowanej zmianami poziomu hormonów – i jak go leczyć, aby nie zaszkodzić sobie ani dziecku.

Trądzik ciążowy to zmiany skórne występujące u kobiet w ciąży, prawdopodobnie spowodowane zmianami hormonalnymi. Trądzik jest powszechny w czasie ciąży. U ponad połowy ciężarnych może pojawić się trądzik. W niektórych przypadkach trądzik może mieć ciężki przebieg.

Przyczyny trądziku ciążowego

Główną przyczyną powstawania trądziku w ciąży jest zwiększone stężenie hormonów w pierwszym trymestrze. Wyższy poziom hormonów zwiększa produkcję naturalnych olejków przez skórę. Trudno jest przewidzieć, u kogo pojawi się trądzik ciążowy. Istnieje jednak większe ryzyko, jeśli masz trądzik w przeszłości lub jeśli trądzik pojawia się na początku cyklu miesiączkowego. Jeśli nie masz trądziku w pierwszym trymestrze ciąży, jest mało prawdopodobne, że w drugim lub trzecim trymestrze pojawią się nietypowe wykwity.

Walka z trądzikiem w ciąży może być trudna. Dzieje się tak dlatego, że wiele leków dostępnych na receptę i bez recepty wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Ogólnie rzecz biorąc, powinnaś unikać wszelkich leków, które choćby w niewielkim stopniu mogą zaszkodzić twojemu dziecku.

Leczenie trądziku w ciąży

Trądzik w ciąży jest stanem naturalnym. Zwykle ustępuje, gdy poziom hormonów wraca do normy. Najbezpieczniej jest unikać wszelkich leków na trądzik wydawanych na receptę lub dostępnych bez recepty chemicznych preparatów punktowych. Zamiast tego możesz polegać na wolnych od leków środkach domowych. Zanim jednak rozpoczniesz jakiekolwiek leczenie trądziku, gdy jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, co jest dla ciebie najlepsze i najbezpieczniejsze.

Trądzik w ciąży: niebezpieczne metody leczenia

Izotretynoina jest lekiem doustnym, który zrewolucjonizował sposób leczenia ciężkich postaci trądziku. Jest on jednak szczególnie niebezpieczny, gdy jesteś w ciąży. Lek ten może bowiem powodować poważne wady wrodzone.

Każdy pacjent, który przyjmuje izotretynoinę, a także każdy lekarz, który ją przepisuje, apteka, która ją wydaje i hurtownia, która ją rozprowadza, muszą wziąć udział w specjalnym programie, który jest częścią programu zarządzania ryzykiem, aby zapobiec ciąży i wadom wrodzonym.

Ponieważ ryzyko jest tak wysokie, kobiety w wieku rozrodczym, które przyjmują lek, muszą stosować dwie formy antykoncepcji, począwszy od co najmniej 1 miesiąca przed rozpoczęciem leczenia. Muszą one również stosować dwie formy kontroli urodzeń przez co najmniej miesiąc po zakończeniu leczenia. Ponadto kobiety muszą wykonać testy ciążowe przed, w trakcie i po zakończeniu leczenia.

Inne leki przeciwtrądzikowe wydawane na receptę, które mogą powodować wady wrodzone, to:

  • Terapia hormonalna. Obejmuje ona hormon estrogen oraz antyandrogeny flutamid i spironolakton.

  • Doustne tetracykliny. Należą do nich antybiotyki takie jak doksycyklina, minocyklina i tetracyklina, które mogą hamować wzrost kości i powodować przebarwienia zębów stałych.

  • Retinoidy stosowane miejscowo, takie jak adapalen (Differin), tazaroten (Tazorac) i tretinoina (Retin-A). Produkty te są podobne do izotretynoiny i należy ich unikać w czasie ciąży. Chociaż badania wykazują, że ilość tych leków wchłanianych przez skórę jest niewielka, istnieje obawa, że mogą one stwarzać zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. Produkty muszą być opatrzone ostrzeżeniem, które zawiera informację, że nie wiadomo, czy leki te mogą zaszkodzić rozwijającemu się dziecku lub dziecku karmionemu piersią.

Z tych samych powodów niektórzy eksperci odradzają także stosowanie preparatów miejscowych zawierających kwas salicylowy. Jest to składnik wielu produktów dostępnych bez recepty.

Inne leki przeciwtrądzikowe stosowane miejscowo a ciąża

Niektórzy eksperci zalecają stosowanie miejscowych produktów na receptę zawierających kwas azelainowy lub erytromycynę. Inne opcje to dostępne bez recepty produkty zawierające nadtlenek benzoilu lub kwas glikolowy. Tylko około 5% aktywnego leku nałożonego na skórę jest wchłaniane do organizmu. Uważa się więc, że takie leki nie stwarzają zwiększonego ryzyka wystąpienia wad wrodzonych.

Należy jednak pamiętać, że wiele leków stosowanych miejscowo nie zostało odpowiednio przebadanych w okresie ciąży. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia trądziku należy skonsultować się z lekarzem.

Zapobieganie trądzikowi w ciąży

Trądzik w ciąży jest stanem naturalnym, który zwykle ustępuje po porodzie. Dlatego najbezpieczniejszym sposobem postępowania jest odpowiednia pielęgnacja skóry. Oto kilka wolnych od leków sposobów na leczenie trądziku ciążowego:

  • Ogranicz mycie włosów do dwóch razy dziennie i po obfitym spoceniu się.

  • Podczas mycia używaj delikatnego, bezolejowego, bezalkoholowego i nieściernego środka czyszczącego.

  • Używaj płatka kosmetycznego lub ściereczki do delikatnego mycia twarzy (za każdym razem zmieniaj ściereczkę lub płatek i używaj czystej).

  • Po umyciu spłucz skórę letnią wodą. Następnie delikatnie osusz i nałóż krem nawilżający.

  • Unikaj nadmiernego oczyszczania. Może to nadmiernie pobudzić gruczoły tłuszczowe skóry.

  • Regularnie myj głowę szamponem. Jeśli masz tłustą skórę, najlepiej myć ją codziennie. Unikaj tłustych pianek i pomad w okolicach linii włosów.

  • Często zmieniaj poszewki na poduszki.

  • Trzymaj ręce z dala od twarzy, ponieważ na palcach znajdują się bakterie.

  • Używaj słuchawek dousznych. Nie trzymaj telefonu komórkowego przy twarzy.

Przede wszystkim unikaj pokusy wyciskania lub przebijania pryszczy. Może to doprowadzić do powstania trwałych blizn potrądzikowych. Jeśli masz zatkane pory, skorzystaj z profesjonalnego zabiegu na twarz.

Planowanie budżetu dla dziecka: Wskazówki dotyczące oszczędzania pieniędzy

0

Lekarz pomaga zaoszczędzić pieniądze i zmieścić się w budżecie, jednocześnie dbając o potrzeby dziecka.

Masz prawie 10 miesięcy, aby przygotować się na przyjście swojego maleństwa. Pomyśl tylko o wszystkich zabawnych rzeczach, które musisz kupić – wózek, słodkie ubranka i zabawki we wszystkich kształtach i rozmiarach. W tym podnieceniu związanym z pojawieniem się dziecka możesz chcieć podarować mu wszystko, co najnowsze i najlepsze.

Ale zanim wydasz choćby grosz na wydatki związane z dzieckiem, zastanów się, jak to wszystko ująć w budżecie. Wszystkie te zakupy szybko się zsumują.

Rozsądne wydawanie pieniędzy na dziecko

Zrób małe rozeznanie – ile będziesz wydawać miesięcznie na dziecko?

Koszty mogą się różnić w zależności od miejsca zamieszkania, ale te liczby możesz potraktować jako przewodnik.

  • Koszty opieki dziennej mogą wynosić około 1200 USD miesięcznie, w zależności od lokalizacji. Porównując roczny koszt opieki dziennej z wynagrodzeniem po opodatkowaniu jednego z rodziców, dwójka dzieci w opiece dziennej może równać się około 30 000 USD rocznego wynagrodzenia. Niektóre pary decydują, że taniej jest, gdy jedno z rodziców pracuje na pół etatu lub zostaje w domu na cały etat, aby opiekować się dziećmi.

  • Sprawdź u swojego lekarza, ile wizyt możesz przewidzieć, pamiętając o uwzględnieniu wizyt, gdy dziecko jest chore. Pomnóż tę liczbę przez wysokość składki ubezpieczeniowej, aby dowiedzieć się, jakich kosztów leczenia możesz się spodziewać.

  • Zastanów się, ile miesięcznie będziesz wydawać na artykuły dla dziecka. Same pieluchy mogą Cię kosztować od 1500 do 2000 dolarów, zanim dziecko przestanie je nosić.

  • Dolicz dodatkowe koszty żywności, w tym mleko w proszku i żywność dla niemowląt.

Po zsumowaniu wszystkiego, wydatki na dziecko mogą kosztować rodzinę nawet 2 000 dolarów miesięcznie. Dlatego rozsądne wydawanie pieniędzy jest absolutną koniecznością.

Och, dziecko, jakie oszczędności!

Dzięki odrobinie gospodarności i pomysłowości możesz ograniczyć koszty i zmieścić się w budżecie. Stosując pewne strategie gospodarności, możesz zapewnić wszystko, czego będzie potrzebował Twój nowy maluch, i zmieścić się w budżecie. Oto kilka, które warto rozważyć.

Pytaj o próbki i kupony.

Wielu producentów daje szpitalom próbki, kupony i gratisy dla nowych rodziców. Zanim wrócisz do domu, zapytaj pielęgniarki lub personel szpitala, czy mają jakieś dostępne.

Nie kupuj wszystkiego naraz.

Zastanów się, jakie są Twoje najpilniejsze potrzeby związane z noworodkiem i kup tylko to, czego dziecko będzie potrzebowało w ciągu pierwszych kilku miesięcy. Na przykład, gdy dziecko po raz pierwszy wróci do domu, może spać w kołysce lub kołyski w Twoim pokoju. Oznacza to, że możesz wstrzymać się z zakupem łóżeczka do czasu, aż maluch trochę podrośnie. Nie będziesz też od razu potrzebować wysokiego krzesełka. Upewnij się tylko, że fotelik samochodowy został zakupiony i zainstalowany przed pójściem do szpitala.

Kupuj pieluchy w hurtowych ilościach.

Przy zakupie hurtowym koszt jednej pieluchy jest niższy. A w pierwszym roku zużyjesz je tak szybko, że kupowanie ich w hurtowych ilościach pozwoli Ci zaoszczędzić czas i paliwo, ponieważ nie będziesz musiał tak często biegać do sklepu, aby je uzupełnić.

Pierś jest najlepsza dla Twojego budżetu.

Jeśli masz taką możliwość, karm dziecko piersią. Jest to nie tylko zdrowe dla Ciebie i Twojego dziecka, ale pozwoli Ci zaoszczędzić pieniądze na kosztach mleka modyfikowanego.

Przygotuj własne jedzenie dla dziecka

. Kup mały robot kuchenny i przygotuj własne jedzenie dla dziecka ze świeżych owoców i warzyw. Jest to o wiele tańsze niż większość produktów dla niemowląt dostępnych w sklepach. Pamiętaj tylko o zamrożeniu resztek, aby się nie zepsuły.

Przeznaczaj pieniądze tam, gdzie to ma znaczenie.

Wydawaj pieniądze na artykuły związane z bezpieczeństwem, takie jak foteliki samochodowe i łóżeczka. Producenci stale wprowadzają do nich najnowsze elementy bezpieczeństwa, dlatego najlepiej kupować nowe.

Wycinaj, klikaj na kupony.

Przejrzyj lokalną gazetę i ulotki w poszukiwaniu kuponów na artykuły dla niemowląt. Możesz też zarejestrować się w Internecie, aby otrzymywać kupony od ulubionych producentów, a przy okazji zajrzyj na internetowe portale społecznościowe dla mam. Wiele z nich oferuje specjalne oferty na zakupy dla niemowląt, dzięki którym możesz zaoszczędzić pieniądze.

Pomyśl o „czymś pożyczonym

.” Zapytaj przyjaciół i rodzinę, w której są starsze dzieci, czy mają coś, czego nie używają. Większość z nich chętnie przekaże ubrania dla niemowląt i inne sprzęty. Możesz też pożyczyć takie rzeczy, jak przewijak (będziesz chciała kupić do niego nową podkładkę), krzesełko do karmienia lub fotelik dziecięcy, chusty lub plecaki dla dziecka oraz komodę.

Sprawdź na wyprzedażach i w sklepach z używaną odzieżą.

Często można tam znaleźć ubrania, które były prawie nieużywane i wyglądają jak nowe. Może to być dobry sposób na znalezienie ubrań na specjalne okazje, które dziecko może założyć tylko raz.

Wstrzymaj się z zakupem butów.

Tak, te malutkie trampki są urocze, ale Twoje dziecko naprawdę nie potrzebuje butów, dopóki nie nauczy się chodzić. Do ogrzania stópek niemowlęcia świetnie nadają się śpioszki lub skarpetki.

Kupuj produkty markowe i generyczne.

Twój maluch nie będzie wiedział, że jest inaczej, a dzięki temu zaoszczędzisz sporo pieniędzy na artykułach dla niemowląt i preparatach do początkowego żywienia. Formuły dla niemowląt są regulowane przez FDA, więc możesz mieć pewność, że formuły sklepowe mają taką samą jakość jak te markowe. Jednak nie wszystkie preparaty mają taką samą zawartość minerałów. Dlatego warto zapytać pediatrę o zalecenia.

Skorzystaj z ulg podatkowych.

W zależności od dochodów można odliczyć od podatku od 20% do 35% wydatków na opiekę nad dzieckiem. Niektóre stany oferują dodatkowe ulgi, dlatego warto skonsultować się z doradcą podatkowym.

Wolne od podatku to wolne pieniądze.

Niektórzy pracodawcy oferują konta opieki nad osobami zależnymi, na które można wpłacać roczną kwotę przed opodatkowaniem, przeznaczoną na wydatki związane z opieką nad osobami zależnymi. Skontaktuj się z pracodawcą, aby sprawdzić, czy oferuje taki program.

Zarządzanie alergiami: Wskazówki dla miejsca pracy

0

Czy alergie powodują u Ciebie kichanie i senność w pracy? Poniższe wskazówki mogą pomóc w ograniczeniu czynników wywołujących alergie i objawów w miejscu pracy.

Kichanie, świszczący oddech i zbytnie zmęczenie, aby wykonywać swoją pracę? Jeśli masz alergie w pracy, prawdopodobnie brzmi to znajomo.

Może nie śpisz całą noc z przykrymi objawami alergii, ale mimo to zmuszasz się do pójścia do pracy. Po dotarciu na miejsce, jesteś tak zmęczony, że nic nie robisz – i w końcu wracasz wcześniej do domu.

Być może leki na alergię powodują utratę przytomności. Oczywiście, łagodzą objawy alergii, ale jednocześnie pozbawiają cię energii i sprawiają, że jesteś nieuważny w pracy.

A może coś w pracy powoduje, że twoje alergie wchodzą na wysokie obroty. Gdy tylko wejdziesz do środka, możesz poczuć, że objawy się nasilają.

Przejęcie kontroli nad alergią w pracy: Od czego zacząć

Nie musisz pozwolić, aby alergie stały się przyczyną Twojego nieszczęścia w pracy. Możesz opanować objawy alergii i poprawić swoją koncentrację stosując się do poniższych trzech kroków:

  • Zrozumieć problem alergii w pracy

  • Zidentyfikuj czynniki wywołujące alergie w miejscu pracy

  • Znajdź najlepszy lek na alergię

Stres i alergie w pracy

Wielu pacjentów skarży się na nasilenie alergii, gdy w pracy występuje wysoki poziom stresu, mówi dr Gailen Marshall, dyrektor oddziału immunologii klinicznej i alergologii w Centrum Medycznym Uniwersytetu Mississippi w Jackson.

Ludzie często myślą, że czynnikiem wywołującym alergię jest narażenie związane z pracą. Ale Marshall mówi lekarzom, że stres związany z terminami w pracy, konflikty ze współpracownikami i długie godziny pracy mogą nasilać objawy alergii.

Poczucie zbytniego zmęczenia w pracy

Jeśli alergie powodują, że czujesz się wyczerpany w pracy, powodem może być coś więcej niż tylko źle przespana noc.

Obwiniaj swój nadaktywny układ odpornościowy, mówi dr Greg Martin, adiunkt medycyny w oddziale chorób płuc, alergii i krytycznej opieki medycznej na Uniwersytecie Emory w Atlancie. Stała, ciągła aktywacja układu odpornościowego wyzwala przewlekły stan zapalny, a to powoduje zmęczenie – mówi lekarzowi Martin. Oto jak to działa:

  • Alergie charakteryzują się stanem zapalnym

  • W wyniku zapalenia powstają substancje zwane cytokinami

  • Cytokiny przemieszczają się z nosa przez krwiobieg do mózgu, wywołując objawy alergii, które informują nas, że jesteśmy chorzy

W rzeczywistości, Marshall twierdzi, że zmęczenie jest kluczowym objawem alergii. Kiedy alergie są źle leczone, pojawiają się również takie objawy jak zatkany nos i chrapanie, które mogą zakłócić sen, mówi.

Leki na alergię mogą również przyczyniać się do zmęczenia. Niektóre ze starszych leków przeciwhistaminowych – takich jak Benadryl lub Dimetapp – wywołują sen u większości ludzi. Nawet leki przeczyszczające, które są środkami pobudzającymi, takie jak pseudoefedryna (Sudafed), mogą zmieniać wzorce snu u ludzi. Jeśli zażywa się je razem, zasypianie może być łatwe, ale sen może nie być tak odświeżający, więc można czuć się bardzo zmęczonym, nawet jeśli spało się osiem lub więcej godzin.

Nowsze leki przeciwhistaminowe, takie jak Allegra, Claritin lub Zyrtec, rzadziej powodują senność.

Co wywołuje alergie w pracy?

Alergie nie tylko towarzyszą Ci w pracy; mogą być również tam wywoływane. Roztocza kurzu, pyłki i pleśnie są powszechnymi i niewidocznymi czynnikami wyzwalającymi alergie w miejscu pracy. Alergeny te zostają uwięzione w szczelnie izolowanych i słabo wentylowanych budynkach biurowych. Chociaż nie możesz ich zobaczyć, możesz poczuć ich wpływ.

Zagrożenia środowiskowe mogą również wywoływać alergie w miejscu pracy. Opary te powodują zawroty głowy, duszności i zaburzenia oddychania. Jeśli kiedykolwiek wąchałeś płyn do czyszczenia w niewentylowanym pomieszczeniu, wiesz, że chemikalia mogą utrudniać oddychanie.

Jak rozpoznać czynniki wywołujące alergie w miejscu pracy

Sprawdź swoje miejsce pracy w poszukiwaniu czynników wywołujących alergię, które mogą ci przeszkadzać. Do najczęstszych alergenów należą:

  • Aerozole

  • Opary chemiczne

  • Dym papierosowy

  • Karaluchy

  • Zimne powietrze

  • Pył

  • Świeża farba

  • Wilgotne powietrze

  • Pleśń i grzyby

  • Perfumy i produkty zapachowe (od współpracowników)

  • Sierść zwierząt domowych (z ubrań współpracowników)

  • Pyłki roślin

  • Dym tytoniowy i dym drzewny

  • Fronty atmosferyczne

  • Wiatr

W zależności od wykonywanej pracy, możesz być również narażony na:

  • Materiały pochodzenia zwierzęcego (takie jak sierść i wydzieliny)

  • Produkty roślinne i roślinne (pył bawełniany lub zbożowy)

  • Pyły drzewne

  • Substancje chemiczne

  • Barwniki

  • Dymy

  • Sole

3 wskazówki, jak poradzić sobie z alergią w pracy

Marshall proponuje następujące sposoby radzenia sobie z alergiami w pracy.

  • Upewnij się, że miejsce pracy jest dobrze wentylowane i ma odpowiednią wilgotność, aby zminimalizować występowanie pleśni. Marshall sugeruje, aby w pomieszczeniach biurowych wilgotność nie przekraczała 50%.

  • Zadbaj o regularne odkurzanie miejsca pracy.

  • Jeżeli sam sprzątasz swoje miejsce pracy, chroń nos maską.

A jeśli jesteś malarzem lub wykonujesz prace budowlane? Wtedy twoje możliwości zmniejszenia narażenia na czynniki wywołujące alergię są ograniczone, mówi Martin. W rzeczywistości, zmiana środowiska pracy bez utraty pracy może być trudna. W takim przypadku warto porozmawiać z lekarzem o najlepszych dla ciebie lekach na alergię.

Bądź czujny dzięki lepszym lekom na alergię

Niekontrolowane alergie w pracy mogą utrudniać koncentrację z dwóch powodów, mówi Martin, z powodu objawów alergii lub przyjmowanych leków.

Aby zachować czujność w przypadku alergii w pracy, należy wypróbować lek przeciwhistaminowy o działaniu nie powodującym sedacji, taki jak Allegra lub Claritin. Jeśli nie przyniosą one całkowitej ulgi, należy zapytać lekarza o steroidowy spray do nosa. Istnieją również doustne leki nie powodujące sedacji, które pomagają kontrolować alergie, takie jak Singulair.

Należy również pamiętać, że leki przeciwgrzybicze zawierają zwykle pseudoefedrynę (Sudafed), substancję pobudzającą. Leki te mogą przeciwdziałać senności wywołanej lekami przeciwhistaminowymi, mówi Martin.

6 stanów chorobowych podobnych do ADHD

0

Większość osób z ADHD ma również inne schorzenie lub zaburzenie. Oto niektóre z chorób, które są często mylone z ADHD. Dowiedz się więcej od lekarza.

Może się to wydawać oczywistą diagnozą, ale zanim zaczniesz formułować opinie, powinieneś wiedzieć, że nie jest to takie proste. Lekarz musi rozpoznać ADHD poprzez obserwację zachowania dziecka. Nie ma badań krwi ani skanów mózgu, które pozwoliłyby na postawienie jednoznacznej diagnozy.

Ponadto wiele innych zaburzeń ma takie same lub podobne objawy jak ADHD, dlatego ważne jest, aby lekarz przed postawieniem diagnozy wziął pod uwagę wszystkie możliwości.

Choroby podobne do ADHD

Problemy behawioralne Twojego dziecka mogą być spowodowane wieloma zaburzeniami biologicznymi, fizjologicznymi i emocjonalnymi, które przypominają ADHD. Oto niektóre z najczęstszych.

Zaburzenia lękowe. Około jedna piąta dzieci z ADHD ma również pewien rodzaj zaburzeń lękowych, w tym lęk separacyjny, lęk społeczny lub lęk ogólny. A dzieci z ADHD są bardziej niż inne narażone na zaburzenia lękowe. Rodzaj leków przyjmowanych na ADHD ma duże znaczenie, jeśli występują u nich również stany lękowe. Stymulanty mogą nasilać lęk, ale leki przeciwdepresyjne mogą mu pomóc.

Depresja. U około 1 na 7 dzieci z ADHD diagnozuje się również depresję. Eksperci uważają, że może to być pogorszone przez stres związany z ADHD. Aby jeszcze bardziej skomplikować sprawy, niektóre leki na ADHD mają skutki uboczne, które mogą przypominać objawy depresji, w tym zmiany w nawykach żywieniowych i snu.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu. Podobnie jak ADHD, jest to stan, który wpływa na rozwój mózgu. Te dwa zaburzenia czasami występują razem, ale eksperci nie są pewni dlaczego. Oba mogą powodować u dzieci nadmierną koncentrację na jednej rzeczy. Dzieci ze spektrum autyzmu mogą jednak unikać kontaktu wzrokowego i nie chcieć bawić się z innymi dziećmi. Ich mowa zazwyczaj rozwija się powoli lub nie rozwija się wcale.

Zaburzenia opozycyjno-obronne. U dzieci, które często tracą panowanie nad sobą, odmawiają przestrzegania zasad, kłócą się z dorosłymi i mówią przykre rzeczy pod adresem innych ludzi, często diagnozuje się zespół opozycyjno-obronny (ODD). ODD częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt. U około 60% dzieci ustępuje ono w ciągu 3 lat. Podobnie jak w przypadku ADHD, lekarz prawdopodobnie poczeka z diagnozą ODD do momentu, gdy dziecko skończy co najmniej 4 lata. Takie zachowanie może być normalne w wieku 2 lub 3 lat, ale staje się problemem, jeśli utrzymuje się wraz z wiekiem dziecka. Z postawieniem ostatecznej diagnozy należy poczekać do momentu, gdy zachowanie dziecka stanie się bardziej ekstremalne niż to, które jest właściwe dla danego wieku.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz, że dziecko zachowuje się w ten sposób w stosunku do co najmniej jednej osoby, innej niż rodzeństwo, przez co najmniej 6 miesięcy – zwłaszcza jeśli ma to wpływ na jego pracę w szkole i życie domowe.

Zaburzenia zachowania. U około 30% do 50% dzieci z ADHD i ODD mogą wystąpić zaburzenia zachowania (conduct disorder, CD), czyli poważniejsze wzorce zachowań antyspołecznych. Dzieci te często kłamią lub kradną i mają tendencję do lekceważenia dobra innych. Grozi im, że wpadną w kłopoty w szkole lub na policji.

Trudności w nauce. Około połowa dzieci z ADHD ma również problemy z nauką. Wiele dzieci z trudnościami w uczeniu się ma również kłopoty w szkole z powodu niesłuchania, nieukończenia pracy lub braku organizacji. Podobnie jak ADHD, trudności w uczeniu się nie wpływają na inteligencję, ale mogą powodować, że dzieci pozostają w tyle za innymi w szkole i w pracy. Na przykład dysleksja, rodzaj zaburzeń czytania, jest często spotykana u dzieci z ADHD. Zdiagnozowanie zaburzeń uczenia się wymaga przeprowadzenia specjalnych testów akademickich, które przeprowadza psycholog.

Zaburzenia dwubiegunowe. Badania wykazały, że objawy choroby dwubiegunowej często pokrywają się z objawami ADHD, co utrudnia zdiagnozowanie obu tych zaburzeń. Zaburzenie dwubiegunowe charakteryzuje się wahaniami nastroju pomiędzy okresami silnych wzlotów i upadków emocjonalnych. Dziecko dwubiegunowe może mieć nastroje podniosłe i wielkie (poczucie ważności) na przemian z okresami depresji lub chronicznej nerwowości.

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego. Choroba ta powoduje silną wrażliwość na dotyk, dźwięk lub światło. Dzieci mogą w odpowiedzi na to zachowywać się dziwnie, co powoduje objawy podobne do ADHD, takie jak problemy z uwagą, zachowaniem lub nauką.

Zaburzenia napadowe. Rodzaj padaczki zwany napadami nieświadomości jest często błędnie diagnozowany jako nieuważny rodzaj ADHD. Oba schorzenia powodują, że dzieci nie zwracają na siebie uwagi lub wpatrują się w przestrzeń. W przypadku ADHD można sprawić, by ponownie się skupiły, dotykając je lub robiąc głośny hałas. Jednak w przypadku napadów nieobecności, mogą one wydawać się całkowicie poza zasięgiem.

Utrata słuchu lub wzroku. Jeśli dziecko nie widzi lub nie słyszy prawidłowo, może mieć problemy w szkole. Może nie być w stanie widzieć tablicy lub słyszeć nauczyciela. Problemy te mogą prowadzić do złych ocen i złego zachowania, które mogą wydawać się objawami ADHD, choć nimi nie są.

Zespół Tourette’a. Bardzo niewiele dzieci cierpi na ten zespół, ale wiele osób z zespołem Tourette’a ma również ADHD. Zespół Tourette’a jest chorobą neurologiczną, która powoduje tiki nerwowe i powtarzające się manieryzmy. Niektóre osoby mogą często mrugać, często czyścić gardło, prychać, wąchać lub wykrzykiwać słowa. Czasami tiki te mogą się nasilać pod wpływem leków na ADHD.

Zaburzenia snu. Te zaburzenia są bardzo powszechne u dzieci i dorosłych z ADHD. Jednak czasami mogą się one ze sobą mieszać. Kiedy dzieci są zmęczone, często robią rzeczy, które mogą wyglądać jak ADHD, takie jak nadpobudliwość, impulsywność, agresywność lub zachowanie.

Nadużywanie substancji. Około połowa dzieci przynajmniej raz spróbowała nielegalnego narkotyku przed ukończeniem szkoły średniej. Ważne jest, aby rozważyć tę możliwość, jeśli dziecko zaczyna wykazywać objawy ADHD w wieku nastoletnim.