Strona główna Blog Strona 3177

Rodzaje ADHD Directory: Aktualności, funkcje i więcej o typach ADHD

Editor
-
0
Rodzaje ADHD Directory: Aktualności, funkcje i więcej o typach ADHD

Znajdź kompleksowe informacje na temat różnych rodzajów ADHD, w tym informacje medyczne, wiadomości, zdjęcia, filmy i inne.

Rodzaje ADHD Katalog

Objawy ADHD dzieli się na dwie kategorie: objawy nieuwagi i objawy nadpobudliwości psychoruchowej. Rodzaje ADHD dzieli się według tych samych zasad. Trzeci typ nazywany jest „łączonym”, w którym występują zarówno objawy nieuwagi, jak i nadpobudliwości i impulsywności. Leczenie i terapie często różnią się w zależności od rodzaju zdiagnozowanego ADHD. Kliknij poniższe linki, aby znaleźć wyczerpujące informacje na temat różnych rodzajów ADHD, jego wyglądu, sposobów leczenia i wiele innych.

Źródła medyczne

  • Rodzaje ADHD

    Lekarz wyjaśnia różne rodzaje ADHD.

  • ADD a ADHD

    ADD i ADHD czasami oznaczają to samo. Ale nie zawsze. Poznaj wyraźne różnice i objawy.

  • ADHD Typ nadpobudliwy-impulsywny: Objawy, przyczyny i leczenie

    Lekarz wyjaśnia nadpobudliwy-impulsywny typ ADHD, w tym objawy i leczenie.

  • ADHD typu nieuważnego: Objawy, przyczyny i leczenie

    Lekarz wyjaśnia nieuważny typ ADHD u dzieci, w tym objawy tej choroby i sposoby jej leczenia.

Zobacz wszystkie

Cechy

  • ADHD i depresja, lęk, zaburzenia opozycyjno-depresyjne i trudności w uczeniu się

    Lekarz rozmawia z ekspertami w dziedzinie ADHD na temat dzieci z ADHD, które cierpią również na inne schorzenia, takie jak depresja, stany lękowe lub trudności w uczeniu się.

  • Jak często występuje ADHD? Poznaj fakty

    Czy ADHD jest obecnie bardziej powszechne niż kiedyś? U kogo występuje to zaburzenie? Czy można z niego wyrosnąć? Dowiedz się, co wiemy, a czego nie wiemy.

  • Nadpobudliwość psychoruchowa: rzeczywistość medyczna czy wygodna wymówka

    W przeciwieństwie do twierdzeń niektórych krytyków, istnieją przekonujące dowody na to, że ADHD jest prawdziwym zaburzeniem o silnych podstawach biologicznych i że często jest ono niedostatecznie diagnozowane.

Pokazy slajdów i obrazy

  • Jak wykorzystać hiperfokus na swoją korzyść

    U wielu osób z ADHD występuje rodzaj intensywnej koncentracji zwany hiperfokusem. Oto jak sprawić, by nie przeszkadzała ona w życiu – i jak wykorzystać ją na swoją korzyść.

Archiwum wiadomości

Zobacz wszystkie

Rozwiązania dla zdrowia

  • Penis zakrzywiony w stanie wzwodu?

  • Czy mogę mieć CAD?

  • Leczenie zgiętych palców

  • Leczenie HR+, HER2- MBC

  • Masz dość łupieżu?

  • Korzyści płynące z CBD

  • Przemyśl na nowo leczenie stwardnienia rozsianego

  • Udary związane z migotaniem przedsionków

  • Ryzyko wystąpienia DVT/PE w przyszłości

  • Czy mój penis jest normalny?

  • Opcje leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego

  • Przeszczep wątroby ratuje życie

  • Sfinansuj chirurgię plastyczną

  • Przyczyny zgięcia palca

  • Jak żyć z łuszczycą?

  • Brakujące zęby?

Więcej od lekarza

  • 5 wskazówek pomocnych w nawracającym SM

  • Jak radzić sobie z narkolepsją

  • Ulga dla zablokowanych mieszków włosowych

  • Łuszczycowe zapalenie stawów a sen

  • Jak się czuje łuszczyca

  • Pierwsze zaostrzenie łuszczycowego zapalenia stawów

  • Rozmowy z lekarzem na temat RZS

  • Crohn’s: Choroba „całego ciała

  • Unikanie zaostrzeń choroby Leśniowskiego-Crohna

  • Korzyści zdrowotne oleju z nasion konopi

  • Lepiej żyć z chorobą łuszczycową

  • Rodzaje terapii B-komórkowej w stwardnieniu rozsianym

  • 5 korzyści zdrowotnych płynących z konopi

  • Dlaczego rak prostaty się rozprzestrzenia

  • Życie z zaawansowanym rakiem piersi

  • Gdzie rozprzestrzenia się rak piersi

SIDS: Zmniejszanie ryzyka

Editor
-
0
SIDS: Zmniejszanie ryzyka

Choć niewiele wiadomo o przyczynach zespołu nagłej śmierci niemowląt, częstość jego występowania maleje dzięki wysiłkom na rzecz podnoszenia świadomości społecznej.

SIDS: Zmniejszanie ryzyka

SIDS

Z archiwum lekarzy

Zespół nagłej śmierci niemowląt (SIDS) jest jednym z największych lęków rodziców noworodków. Chociaż niewiele wiadomo na temat przyczyn tego stanu, częstość występowania SIDS maleje dzięki wysiłkom na rzecz zwiększenia świadomości społecznej. Kampania „Back to Sleep”, zainicjowana przez National Institutes of Health, zawiera wytyczne dotyczące zmniejszenia ryzyka. SIDS jest główną przyczyną śmierci dzieci w wieku od 1 miesiąca do 1 roku życia. W Stanach Zjednoczonych każdego roku z powodu SIDS umiera od 5 do 6 tys. niemowląt.

Według Amerykańskiego Instytutu SIDS, SIDS definiuje się jako nagłą i niespodziewaną śmierć pozornie zdrowego niemowlęcia, którego zgon pozostaje niewyjaśniony po przeprowadzeniu sekcji zwłok, zbadaniu miejsca i okoliczności śmierci oraz zapoznaniu się z historią choroby niemowlęcia i jego rodziny. SIDS jest klasyfikacją używaną do opisania niemowlęcia, którego śmierci nie można wyjaśnić w inny sposób. Nie jest to choroba, ani nie może być diagnozą dla żywego dziecka.

Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich, Amerykańskiej Akademii Pediatrii oraz Narodowego Instytutu Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka, przedstawiają sposoby, dzięki którym rodzice mogą jeszcze bardziej zmniejszyć ryzyko utraty dziecka w wyniku SIDS.

  • Dziecko powinno zawsze spać na plecach, chyba że lekarz zaleci inaczej ze względów medycznych. Zapamiętaj hasło „Back to Sleep”.

  • Nie wkładaj miękkich materiałów, takich jak pluszowe zabawki, poduszki czy kołdry do łóżeczka dziecka w nocy lub w porze drzemki.

  • Trzymaj miękkie przedmioty, takie jak zabawki, koce i poduszki z dala od twarzy i głowy dziecka podczas snu

  • Nie kładź dziecka w wieku poniżej 12 miesięcy do łóżka na miękkich kocach, materacach, poduszkach lub zabawkach, ani nie przykrywaj go nimi

  • Mocno przykryj dziecko kocami i prześcieradłami przy jego nóżkach i przykryj je tylko do wysokości klatki piersiowej

  • Nie kładź dziecka do snu na miękkich powierzchniach, takich jak kanapa, łóżko wodne, poduszka lub inna powierzchnia, która może dopasować się do twarzy dziecka

  • Do łóżeczka zakładaj dziecku śpioszki, aby wyeliminować konieczność noszenia ciężkich kocyków w łóżeczku. Dziecku będzie ciepło bez potrzeby używania wielu koców.

  • Nie pal w pobliżu dziecka. Dzieci palaczy są w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na przeziębienia i choroby górnych dróg oddechowych, a także na SIDS, w porównaniu z dziećmi przebywającymi w środowisku wolnym od dymu tytoniowego.

  • Jeśli dziecko wydaje się chore, należy niezwłocznie zabrać je do lekarza.

  • Dbaj o dziecko jeszcze przed jego narodzinami, wykonując regularne badania prenatalne, dobrze się odżywiając i nie paląc w czasie ciąży.

Chociaż lekarze nadal nie wiedzą, co jest przyczyną SIDS, liczba przypadków w USA spadła o prawie 43% od 1992 roku, kiedy to rozpoczęła się kampania „Powrót do spania”.

Od lekarza: Rozwiązania na trądzik u nastolatków

Editor
-
0
Od lekarza: Rozwiązania na trądzik u nastolatków

Większość nastolatków cierpi na trądzik – od sporadycznych wyskoków po trądzik przewlekły. Można go jednak leczyć. Oto, co pomaga ograniczyć pryszcze.

Jeśli twoja walka z trądzikiem dopiero się rozpoczęła, powinieneś wiedzieć, jakie masz możliwości i kiedy zwrócić się do dermatologa po dalszą pomoc.

Możesz zacząć od nadtlenku benzoilu.

„Działa on wspaniale” – mówi dr Latanya Benjamin, dermatolog ze Szpitala Dziecięcego Lucile Packard na Uniwersytecie Stanforda. Nadtlenek benzoilu „działa przeciw bakteryjnym składnikom trądziku i przeciw zatykaniu porów”.

Nadtlenek benzoilu, dostępny w postaci płynów do mycia, kremów, żeli i innych preparatów, występuje w kilku mocnych wersjach. Najpierw wypróbuj łagodny rodzaj. Może on działać doskonale i powodować mniej podrażnień niż silniejsze stężenie.

Kwas salicylowy również występuje w wielu postaciach i jest dostępny bez recepty lekarskiej. Pomaga on odblokować pory i rozprawić się zarówno z zaskórnikami, jak i z wągrami.

Jak długo trzeba czekać na efekty działania tych leków?

„Zazwyczaj potrzeba od 4 do 8 tygodni, aby zauważyć znaczną poprawę” – mówi dr Julie Danna, dermatolog dziecięcy z Ochsner Health Center w Metairie, La.

Następny krok

Jeśli po kilku miesiącach stosowania produktów dostępnych bez recepty trądzik nie uległ poprawie, czas porozmawiać z lekarzem.

Umów się na wizytę u lekarza rodzinnego lub dermatologa. Obaj mogą przepisać silniejsze leczenie w zależności od rodzaju trądziku, jaki masz. Na przykład:

  • Retinoidy pomagają odblokować pory i zapobiegają powstawaniu zarówno zaskórników, jak i wągrów.

  • Antybiotyki zwalczają p. acnes, bakterię wywołującą trądzik. Lekarz może przepisać tabletki lub leki, które nakłada się na skórę.

  • Nadtlenek benzoilu dostępny na receptę.

Czasami stosowanie dwóch leków jednocześnie powoduje poprawę stanu skóry. Niektóre kuracje są łączone w jedną kurację, stosowaną raz dziennie.

W przypadku cięższego lub uporczywego trądziku

Jeśli po wypryskach pozostaną blizny, należy udać się do dermatologa, mówi Benjamin.

Same kremy, żele i płukanki mogą nie przynieść oczekiwanych rezultatów, ale pomocne mogą okazać się tabletki z antybiotykami. Niektóre dziewczęta mogą również skorzystać z niektórych rodzajów tabletek antykoncepcyjnych, ponieważ mogą one pomóc w kontrolowaniu hormonów, które mogą wywoływać trądzik. Bardzo skuteczne są także leki blokujące wydzielanie hormonów, takie jak spironolakton.

Zdecydowanie najlepszym lekiem na trądzik jest izotretynoina. Danna twierdzi, że jest to „najbliższa rzecz, jaką mamy do dyspozycji, aby wyleczyć trądzik”. Izotretynoina, w postaci tabletki przyjmowanej raz lub dwa razy dziennie przez około 6 miesięcy, obkurcza gruczoły tłuszczowe. Oznacza to mniejszą tłustość skóry, mniej zatkanych porów i mniej bakterii.

Izotretynoina jest przeznaczona wyłącznie do leczenia ciężkich postaci trądziku lub wyprysków, których nie udaje się wyleczyć innymi lekami. Wynika to z efektów ubocznych. Na przykład izotretynoina może zwiększać ryzyko wystąpienia depresji. Może również powodować wady wrodzone, jeśli jest przyjmowana w ciąży.

Podczas stosowania izotretynoiny może wystąpić także wiele innych, mniej poważnych działań niepożądanych. Należy zwracać szczególną uwagę na wszelkie ostrzeżenia przekazane przez lekarza podczas stosowania tego leku.

5 wskazówek, jak sobie pomóc

  • Bądź cierpliwy

    . „Leczenie może być powolnym procesem, ale przynosi zadowalające efekty” – mówi Benjamin.

  • Postępuj zgodnie z instrukcjami

    . Jeśli nałożysz na skórę więcej leku niż powinieneś, skóra szybciej się nie oczyści. Podrażni to skórę i sprawi, że będziesz w gorszej sytuacji niż wcześniej.

  • Trzymaj się planu leczenia

    . Aby zaobserwować pozytywne zmiany, należy stosować leki zgodnie z regularnym harmonogramem. „Jeśli potrzebujesz przypomnienia, połóż lek obok szczoteczki do zębów, tak abyś go widział” – radzi Danna.

  • Stosuj produkty do pielęgnacji skóry, które nie przetłuszczają się

    . „Kiedy kupujesz produkty do makijażu, filtry przeciwsłoneczne, kremy nawilżające lub inne produkty do pielęgnacji skóry, upewnij się, że na etykiecie jest napisane, że są one niekomedogenne” – mówi Benjamin. Takie produkty nie będą zatykać porów”.

  • Nie przejmuj się swoją skórą

    . Jeśli myjesz twarz kilka razy dziennie, przestań. Dwa razy powinny wystarczyć. „Mycie 4, 5 lub 6 razy dziennie pobudza produkcję oleju i może pogorszyć stan trądziku” – mówi Danna. Oczywiście, nie należy wyrywać ani rozdrapywać pryszczy. Może to pogorszyć stan trądziku i spowodować powstanie blizn”.

    • Alergia na pszenicę: Objawy, przyczyny, diagnostyka

    Editor
    -
    0
    Alergia na pszenicę: Objawy, przyczyny, diagnostyka

    Informacje od lekarza na temat tego, jak alergia na pszenicę może wpłynąć na twoje życie oraz wskazówki, jak z nią żyć.

    Alergia na pszenicę jest reakcją alergiczną na spożywanie pokarmów zawierających pszenicę, a w niektórych przypadkach także na wdychanie mąki pszennej.

    Objawy alergii na pszenicę

    Jeśli masz alergię na pszenicę, objawy mogą wystąpić w ciągu kilku minut do kilku godzin po zjedzeniu czegoś zawierającego pszenicę. Objawy mogą obejmować:

    • Obrzęk, swędzenie lub podrażnienie w jamie ustnej i gardle

    • Obrzęk, swędzenie, pokrzywka lub wysypka na skórze

    • Nos jest zatkany

    • Ból głowy

    • Problemy z oddychaniem

    • Skurcze, mdłości lub wymioty

    • Biegunka

    U niektórych osób alergia na pszenicę, oprócz innych objawów, może wywołać zagrażającą życiu reakcję zwaną anafilaksją. Jest to nagły przypadek medyczny. Jeśli u kogoś wystąpią takie objawy, należy zadzwonić pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy:

    • Napięcie w gardle

    • Ucisk lub ból w klatce piersiowej

    • Poważne problemy z oddychaniem

    • Problemy z połykaniem

    • Blady, niebieski kolor skóry

    • Zawroty głowy lub omdlenia

    Przyczyny alergii na pszenicę

    Do pokarmów zawierających białko pszenicy należą:

    • Otręby

    • Okruchy chleba

    • Bulgur

    • Kuskus

    • Durum, mąka durum i pszenica durum

    • Einkorn

    • Farina

    • Farro (zwane również młotem)

    • Kamut

    • Semolina

    • Pszenica kiełkująca

    • Pszenżyto

    • Pszenica (otręby, zarodki, gluten, trawa, słód, skrobia)

    • Jagody pszenicy

    • Mąka pszenna (wszystkie rodzaje, w tym uniwersalna, tortowa, wzbogacona, graham, wysokobiałkowa lub wysokoglutenowa i tortowa)

    Jeśli na etykiecie znajduje się którykolwiek z wymienionych elementów, produkt może zawierać pszenicę:

    • Żelatynizowana skrobia

    • Gluten lub gluten witalny

    • Hydrolizowane białko roślinne

    • Naturalny aromat

    • Skrobia, skrobia modyfikowana, modyfikowana skrobia spożywcza

    • Guma lub skrobia roślinna

    Wianki i girlandy mogą zawierać pszenicę lub produkty pszenne jako dekoracje. Niektóre ciasta do zabawy dla dzieci również zawierają pszenicę. Mogą ją zawierać także inne produkty nieżywnościowe, takie jak szampony i odżywki do włosów, balsamy i kosmetyki. Nie należy ich jeść, ale należy zapytać lekarza, czy należy unikać ich dotykania.

    Diagnoza alergii na pszenicę

    Aby dowiedzieć się, czy masz alergię na pszenicę, lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, zapyta o historię choroby i wykona kilka testów. Badania te mogą obejmować:

    • Testy skórne. Lekarz lub pielęgniarka nakłują na ramię lub plecy małe krople oczyszczonych ekstraktów alergenów – w tym ekstraktów białek pszenicy – i poszukają oznak reakcji alergicznych. Czerwony, swędzący guzek może oznaczać, że jesteś uczulony na pszenicę. Po wykonaniu testu skóra może być swędząca i zaczerwieniona.

    • Jeśli nie możesz wykonać testu skórnego z powodu chorób skóry lub możliwych interakcji z niektórymi lekami, lekarz może zbadać krew na obecność przeciwciał wywołujących alergię na powszechnie występujące alergeny, w tym białka pszenicy.

    • Test prowokacji pokarmowej. Spożywa się pokarm podejrzany o wywoływanie alergii, a lekarz lub pielęgniarka obserwuje, czy nie występują objawy. Zaczynasz od niewielkiej ilości pokarmu i powoli zwiększasz jego ilość.

    Lekarz może również zasugerować stosowanie następujących środków:

    • Dzienniczek żywieniowy. Zapisuj wszystko, co jesz i notuj, kiedy pojawiają się objawy.

    • Dieta eliminacyjna. Polega na zaprzestaniu spożywania niektórych pokarmów, zwykle tych, które wywołują powszechne alergie. Lekarz wyjaśni, jak stopniowo dodawać kolejne pokarmy i odnotuje, czy i kiedy objawy powrócą.

    Leczenie alergii na pszenicę

    Najlepszym sposobem leczenia jest unikanie białek pszenicy. Może to być trudne, ponieważ znajdują się one w tak wielu rzeczach. Pierwszym krokiem jest sprawdzenie, gdzie można znaleźć pszenicę i czym można ją zastąpić.

    • Zboża: Gluten to białko pszenicy, które może powodować reakcję alergiczną. Występuje także w jęczmieniu, życie i owsie. Lekarz może udzielić informacji, czy można je bezpiecznie spożywać.

    • Mąka: Wiele mąk zawiera pszenicę. Jednak mąka ryżowa, mąka ziemniaczana, mąka kukurydziana lub mąka sojowa często sprawdzają się jako zamienniki. Poeksperymentuj, aby znaleźć tę, która zapewni ci najlepszą konsystencję.

    Lekarz może przepisać ci leki:

    • Leki przeciwhistaminowe mogą pomóc w łagodzeniu objawów niewielkiej alergii na pszenicę. Należy je przyjmować, jeśli jadło się lub przebywało w pobliżu pszenicy.

    • Epinefryna jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach anafilaksji. Jeśli istnieje ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji na pszenicę, konieczne może być noszenie przy sobie przez cały czas dwóch dawek epinefryny w zastrzykach (Adrenaclick, EpiPen, inne). W przypadku wystąpienia tego rodzaju reakcji należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.

    Wirus różyczki (Rubeola): Objawy, przyczyny, leczenie

    Editor
    -
    0
    Wirus różyczki (Rubeola): Objawy, przyczyny, leczenie

    Odra jest niebezpieczną chorobą zakaźną, na którą nie ma lekarstwa ani leczenia. Istnieje jednak tania szczepionka, która w 97% skutecznie zapobiega zakażeniu wirusem.

    Odra to infekcja wywołana przez wirusa. Wirus odry żyje w błonie śluzowej nosa i gardła. Rozprzestrzenia się przez powietrze i przez bezpośredni kontakt z osobą, która na nią zachorowała. Wirus może pozostawać aktywny na powierzchniach i w powietrzu do 2 godzin.

    Jest bardzo zaraźliwa. Jeśli nie zostałeś zaszczepiony i przebywasz w pomieszczeniu z kimś, kto jest chory na odrę, masz 90% szans na zarażenie się.

    Częścią tego, co czyni odrę tak niebezpieczną, jest fakt, że można się nią zarazić na 4 dni przed wystąpieniem charakterystycznej wysypki. Można więc łatwo rozprzestrzeniać wirusa, nie wiedząc, że się go ma. Zakaźność utrzymuje się przez 4 dni po ustąpieniu wysypki.

    Objawy różyczki

    .image-container-right { width: 100%; margin-bottom: 1rem;}@media screen and (min-width: 25rem) { .image-container-right { float: right; margin-left: 2rem; width: 17.5rem; }}View?image gallery

    Choroba przebiega etapami przez okres około 2-3 tygodni. Przez pierwsze 10-14 dni po kontakcie z wirusem nie występują żadne objawy. Jest to okres inkubacji.

    Wysoka gorączka jest zwykle pierwszym objawem zakażenia po zakończeniu okresu inkubacji. Gorączka utrzymuje się od 4 do 7 dni. W tym czasie mogą wystąpić następujące objawy:

    • Cieknący nos

    • Czerwone oczy

    • Ból gardła

    • Drobne białe zgrubienia w jamie ustnej (lekarze nazywają je plamkami Koplika)?

    Po wystąpieniu tych objawów pojawia się czerwona, wyboista wysypka. Zazwyczaj zaczyna się ona na linii włosów i rozprzestrzenia się na szyję, tułów, kończyny, stopy i dłonie. W miarę jej rozprzestrzeniania się, gorączka może wzrosnąć nawet do 105 stopni Celsjusza lub więcej. W końcu wysypka zaczyna zanikać od górnej części ciała w dół, zaczynając od twarzy.

    Jesteś zakaźny dla innych ludzi przez 8 dni: 4 dni przed i po pojawieniu się wysypki.

    Przyczyny i czynniki ryzyka zachorowania na odrę

    ?

    Odra rozprzestrzenia się szybko i łatwo. Można się nią zarazić przebywając w pobliżu osoby, która na nią choruje. Przenosi się przez kaszel i kichanie. Można się nią również zarazić w przypadku kontaktu z innymi płynami z nosa lub ust osoby chorej.

    Wirus może pozostawać na powierzchniach do 2 godzin. Można się nim zarazić dotykając powierzchni, a następnie pocierając nos, oczy lub dotykając ust.

    Ryzyko zarażenia się odrą wzrasta, jeśli:

    • Nie jesteś zaszczepiony, zwłaszcza jeśli jesteś młody lub w ciąży

    • Podróżowałeś poza krajem

    • Mieszkać w rejonie, w którym wiele osób jest nieszczepionych

    • Są ubogie w witaminę A

    • Mają niedobór odporności spowodowany innym stanem lub leczeniem medycznym

    Diagnostyka odmy

    Aby ustalić, czy pacjent jest chory na odrę, lekarz najpierw dokładnie obejrzy wysypkę. Poszuka również małych, białych plamek Koplika wewnątrz jamy ustnej. Czasami, aby potwierdzić chorobę, lekarz może również wykonać badanie krwi.

    Leczenie odry i domowe sposoby jej leczenia

    Jeśli zachorujesz na wirus odry, leki nie wyleczą Cię z tej choroby (większość leków nie zabija wirusów). Najlepszym sposobem na przyspieszenie powrotu do zdrowia i zapobieżenie powikłaniom jest picie dużej ilości płynów i dużo odpoczynku.

    Nie ma specyficznego leczenia odry, ale są rzeczy, które możesz zrobić, jeśli uważasz, że miałeś z nią kontakt.

    • Szczepienie po ekspozycji. Jeśli nigdy nie byłeś szczepiony przeciwko odrze, możesz otrzymać szczepionkę w ciągu 72 godzin po kontakcie z wirusem. Szczepionka może zmniejszyć ryzyko zachorowania, a w przypadku zachorowania objawy mogą być łagodniejsze.

    • Globulina surowicy odpornościowej. Ten zastrzyk białkowy może wzmocnić układ odpornościowy, jeśli pacjent jest w ciąży, jest bardzo młody lub cierpi na chorobę, która powoduje jego osłabienie. Zastrzyk należy przyjąć w ciągu 6 dni od kontaktu z wirusem. Zastrzyk może zapobiec zachorowaniu na odrę lub sprawić, że objawy odry będą mniej nasilone.

    Jeśli odra spowoduje infekcję bakteryjną, taką jak zapalenie ucha lub płuc, lekarz może przepisać antybiotyk, który pomoże ją wyleczyć.

    W domu można złagodzić objawy odry poprzez:

    • Leki z grupy NLPZ obniżające gorączkę, takie jak acetaminofen, ibuprofen lub naproksen. Nie należy podawać dzieciom aspiryny.

    • Witamina A. Dzieci z niskim poziomem witaminy A są bardziej narażone na zachorowanie na odrę. Podniesienie jej poziomu może sprawić, że objawy odry będą mniej nasilone.

    • Odpoczynek

    • Duża ilość płynów w celu nawodnienia organizmu po wystąpieniu gorączki i potów

    • Nawilżacz powietrza ułatwiający oddychanie

    • Przyciemnienie światła lub okulary przeciwsłoneczne, aby złagodzić ból oczu spowodowany jasnym światłem

    Powikłania po odrze

    W Stanach Zjednoczonych około 1 na 4 osoby, które zachorowały na odrę, trafia do szpitala. Największe problemy mają zazwyczaj dzieci poniżej 5 roku życia i dorośli powyżej 20 roku życia. Mogą one obejmować:

    • Zapalenie ucha. Jest to bardzo częste powikłanie wywołane przez bakterie. Czasami infekcje uszu powodują trwałą utratę słuchu.

    • Zapalenie oskrzeli, krtani lub krup. Wirus odry często wywołuje stan zapalny w skrzynce głosowej lub oskrzelach, czyli drogach oddechowych prowadzących do płuc.

    • Biegunka. Mniej niż 1 na 10 osób chorych na odrę dostaje biegunki.

    • Zapalenie płuc. Może dojść do ciężkiego zakażenia płuc.

    • Zapalenie mózgu – infekcja mózgu, która może powodować głuchotę i uszkodzenie mózgu. Choroba występuje u około 1 na 1000 osób, które zachorowały na odrę. Choroba może wystąpić od razu lub po kilku miesiącach od zakażenia.

    • Problemy z zajściem w ciążę, takie jak niska masa urodzeniowa, przedwczesny poród, a nawet śmierć matki

    Podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE) jest bardzo rzadkim powikłaniem, które występuje u niektórych osób 7-10 lat po przechorowaniu odry. SSPE wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i jest śmiertelne.

    Zapobieganie odrze

    Jeśli zachorujesz na odrę, będziesz chory przez kilka tygodni. Na szczęście można jej zapobiec.

    Szczepienia są zdecydowanie najlepszym sposobem zapobiegania rozprzestrzenianiu się odry. Dzięki szczepionce MMR (measles-mumps-rubella) wirus ten został w większości wyeliminowany w Stanach Zjednoczonych. Nie oznacza to, że nikt już nie choruje na odrę; po prostu nie występuje ona stale. Jeśli ktoś mieszka w Stanach Zjednoczonych i zachoruje na odrę, to zazwyczaj dlatego, że ktoś przywiózł ją z innego kraju.

    Szczepionka MMR jest w 97% skuteczna po podaniu dwóch dawek. Lekarze zalecają, aby dzieci otrzymały pierwszą dawkę w wieku od 12 do 15 miesięcy, a drugą w wieku od 4 do 6 lat.

    Szczepionka jest bezpieczna dla większości ludzi. Jednak kobiety w ciąży, osoby z osłabionym układem odpornościowym (po przebytych chorobach takich jak białaczka i gruźlica) oraz osoby z pewnymi alergiami nie mogą otrzymać szczepionki. W związku z tym prawdopodobieństwo zarażenia się wirusem jest wyższe, jeśli zostaną na niego narażone.

    Efekty uboczne szczepionki MMR nie są częste, ale mogą wystąpić:

    • Bolące, czerwone lub spuchnięte miejsce w miejscu, w którym otrzymałeś zastrzyk

    • Gorączka

    • Łagodna wysypka

    • Czasowy ból lub sztywność stawów

    Bardzo rzadko szczepionka MMR może wywołać wysoką gorączkę lub drgawki.

    Szczepionka MMR nie powoduje autyzmu. Naukowcy przeprowadzili wiele badań dotyczących szczepionki MMR i autyzmu. Żadne z nich nie wykazało związku między tymi dwoma zjawiskami.

    Niektórzy ludzie nie powinni przyjmować szczepionki MMR. Należy ją pominąć, jeśli:

    • Alergia na którykolwiek ze składników

    • Choroba, która osłabia układ odpornościowy

    • Występowanie w rodzinie problemów z układem odpornościowym

    • Choroba, która sprawia, że łatwo pojawiają się siniaki lub krwawienie

    • Gruźlica

    • Otrzymał inną szczepionkę w ciągu ostatnich 4 tygodni

    • Jakakolwiek choroba, która sprawia, że czujesz się wyczerpany

    Jeśli jesteś w ciąży, myślisz, że możesz być w ciąży lub niedawno przeszłaś transfuzję krwi, może być konieczne opóźnienie podania szczepionki MMR.

    Jeśli nie możesz otrzymać szczepionki MMR, ważne jest, abyś podjął środki bezpieczeństwa w celu uniknięcia infekcji. Upewnij się, że:

    • Dobrze i często myj ręce mydłem.

    • Zabandażuj wszystkie skaleczenia i uszkodzoną skórę.

    • Trzymaj ręce z dala od twarzy.

    • Nie dziel się naczyniami, serwetkami i chusteczkami z innymi osobami.

    Wskazówki i przeszkody związane z karmieniem piersią

    Editor
    -
    0
    Wskazówki i przeszkody związane z karmieniem piersią

    Karmienie piersią przynosi korzyści Tobie i dziecku, ale wymaga pewnej wiedzy. Dzięki tym wskazówkom lekarza pomożesz sobie w pokonywaniu przeszkód.

    1/12

    Karmienie piersią ma wiele korzyści zdrowotnych dla Ciebie i Twojego dziecka, a ponadto jest to szczególny czas budowania więzi. Wymaga jednak pewnej wiedzy specjalistycznej, więc możesz mieć wiele pytań. Nie przejmuj się, jeśli Twoje pierwsze doświadczenia nie będą idealne! Konsultant laktacyjny i poniższe wskazówki mogą odpowiedzieć na niektóre z najczęstszych pytań dotyczących karmienia piersią.

    ABC karmienia piersią

    2/12

    • Świadomość: Karmić piersią zawsze, gdy dziecko wydaje się głodne. Zwracaj uwagę na oznaki głodu, takie jak odgłosy ssania, ręce przysuwające się do ust lub dziecko odwracające się w kierunku piersi. Płacz jest uważany za spóźnioną oznakę.

    • Bądź cierpliwy: Dzieci zazwyczaj karmią przez 10 do 20 minut z każdej piersi.

    • Wygoda: Podeprzyj stopy, podeprzyj ramiona i głowę poduszkami.

    ?

    Łagodzenie obolałych brodawek sutkowych

    3/12

    Na początku sutki mogą być trochę obolałe. Aby złagodzić ból sutków, stosuj ciepłe, wilgotne okłady, a także posmaruj sutki odrobiną świeżego mleka matki i pozostaw do wyschnięcia na powietrzu. Możesz też posmarować je lanoliną lub uniwersalną maścią do brodawek sutkowych, stworzoną z myślą o karmieniu piersią. Niewielki ból i wrażliwość są normalne. Bolesność zwykle ustępuje, gdy znajdziesz dobrą pozycję do karmienia piersią, a dziecko wygodnie się zatrzaśnie. Koniecznie zgłoś się do lekarza, jeśli bolesność nasila się lub trwa kilka tygodni – wcześniej, jeśli pierś jest opuchnięta, zaczerwieniona, masz gorączkę lub bóle ciała.

    Jak często dziecko będzie karmić piersią?

    4/12

    Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii noworodki powinny być karmione piersią co dwie do trzech godzin. To daje od 8 do 12 razy w ciągu 24 godzin. Czasami jednak dziecko może karmić piersią nawet częściej.

    Podczas jednej sesji karmienia piersią Twoje maleństwo może karmić z obu piersi. Możesz zmieniać pierś z jednej strony na drugą. Dziecko jest najedzone, gdy ssanie zwalnia lub odwraca się. Po pierwszym miesiącu karmienia można zacząć ponownie stosować karmienie od siedmiu do dziewięciu razy dziennie.

    Czy należy budzić dziecko do karmienia?

    5/12

    Tak, w pierwszych tygodniach. Noworodki muszą być karmione piersią około ośmiu razy dziennie, a przerwy między karmieniami nie mogą być dłuższe niż cztery godziny. Aby pomóc dziecku się obudzić, zdejmij z niego kocyk, zmień pieluszkę, delikatnie masuj dziecko lub przyłóż malucha do swojej skóry.

    Czy powinnaś używać obu piersi?

    6/12

    Po kilku tygodniach karmienia piersią zacznij pozwalać dziecku opróżniać jedną pierś, zanim przejdzie na drugą. Powód? Podczas każdego karmienia występują dwa rodzaje mleka: rzadsze, gaszące pragnienie mleko przednie, a następnie bardziej kremowe, bogate w tłuszcz mleko tylne. Dziecko potrzebuje obu rodzajów mleka. Jeśli podczas jednego karmienia dziecko skończy tylko pierwszą pierś, przy następnym karmieniu zaoferuj mu drugą.

    Co to jest nieporozumienie sutkowe?

    7/12

    Pomylenie brodawek sutkowych ma miejsce, gdy dziecko jest zbyt wcześnie karmione butelką, a potem zapomina, jak karmić piersią przy brodawce mamy. Nie jest to zbyt częste zjawisko, ale można go łatwo uniknąć. Jeśli planujesz wprowadzić butelkę, poczekaj, aż dziecko skończy 4 tygodnie i staraj się unikać używania smoczka. Nie czekaj jednak zbyt długo z wprowadzeniem butelki, bo możesz mieć problemy z zaakceptowaniem jej przez dziecko.

    Czy dziecko pije wystarczająco dużo?

    8/12

    Tak długo, jak dziecko przybiera na wadze około kilograma miesięcznie, karmi piersią co dwie do trzech godzin i ma około sześciu do ośmiu mokrych pieluch dziennie, możesz być pewna, że Twoje maleństwo je tyle, ile potrzebuje. Dobra wiadomość: W drugim miesiącu życia niektóre dzieci nie potrzebują już nocnych karmień, a nawet mogą przesypiać całą noc.

    Czy nagle częściej karmisz piersią?

    9/12

    Dzieci mają okresy wzrostu, kiedy możesz mieć wrażenie, że karmisz piersią 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu! Nie martw się – Twój organizm nie tylko będzie produkował więcej mleka, ale te okresy wzmożonego głodu są tymczasowe. Zwykle okresy wzrostu pojawiają się około drugiego tygodnia życia dziecka, a następnie ponownie po dwóch, czterech i sześciu miesiącach. I jeszcze jedna dobra wiadomość: Większość dzieci jest gotowa do spróbowania stałych pokarmów między czwartym a szóstym miesiącem życia. ?

    Czy Twoja dieta ma wpływ na dziecko?

    10/12

    To, co jesz, ma wpływ na mleko matki, ale zazwyczaj nie w takim stopniu, jak sądzi większość świeżo upieczonych mam. Generalnie możesz jeść i pić to, na co masz ochotę, o ile stosujesz zdrową, zrównoważoną dietę. Należy jednak unikać bardzo pikantnych lub powodujących gazy potraw. Zwracaj uwagę na wszelkie objawy alergii u dziecka, które powinny pojawić się w ciągu pierwszych czterech do sześciu tygodni. Jeśli nie jesteś pewna, porozmawiaj z lekarzem dziecka.

    Czy można palić lub pić i karmić piersią?

    11/12

    Najlepiej nie palić ani nie pić. Palenie naraża dziecko na działanie nikotyny i innych toksycznych substancji chemicznych. Może również zmniejszyć ilość wydzielanego przez Ciebie mleka. Wykazano, że zwiększa ono ryzyko SIDS i alergii oddechowych. Jeśli potrzebujesz pomocy w rzuceniu palenia, porozmawiaj z lekarzem. Alkohol może również przenikać do mleka matki. Może to mieć wpływ na rozwój dziecka. Amerykańska Akademia Pediatrii twierdzi, że sporadyczne wypicie piwa lub lampki wina jest w porządku, ale przed karmieniem piersią należy odczekać co najmniej 2 godziny. Jeśli pijesz, aktualne wytyczne mówią, aby ograniczyć ilość alkoholu spożytego w ciągu 24 godzin do nie więcej niż 2 piw, 4 uncji wina lub 2 uncji napojów spirytusowych.

    Nawiązywanie więzi bez karmienia piersią

    12/12

    Karmienie piersią to tylko jeden ze sposobów na nawiązanie więzi z dzieckiem. Więź między rodzicem a dzieckiem rozwija się za każdym razem, gdy trzymasz i przytulasz swoje niemowlę, gdy do niego mówisz i śpiewasz, podczas każdej kąpieli i zabawy.

    Kamienie milowe dziecka: Co powinni wiedzieć rodzice

    Editor
    -
    0
    Kamienie milowe dziecka: Co powinni wiedzieć rodzice

    Kamienie milowe dziecka to doskonałe narzędzie dla Ciebie i Twojego lekarza do sprawdzania rozwoju dziecka. Dowiedz się, czym one są i jak sobie z nimi radzić.

    I tu właśnie przydają się kamienie milowe. Od samego urodzenia dzieci uczą się nieustannie – posługiwania się głosem, ciałem, mózgiem i emocjami. Kamienie milowe to wyznaczniki, które informują, kiedy można się spodziewać, że dziecko opanuje nowe umiejętności, takie jak raczkowanie, chodzenie czy mówienie. Umożliwiają one Tobie i Twojemu lekarzowi standardowy sposób sprawdzania rozwoju dziecka.

    Każde dziecko jest inne i osiąga kamienie milowe w swoim własnym tempie. Na ogół jednak zaczynają one nabywać te same umiejętności mniej więcej w tym samym czasie. Na przykład dziecko zazwyczaj raczkuje około 9 miesiąca życia. Najważniejsze jest jednak to, że kamienie milowe są wartościami średnimi. Oznacza to, że połowa dzieci raczkuje przed 9 miesiącem, a druga połowa nieco później. Kamienie milowe są wskazówkami, a nie ocenami.

    Inaczej wygląda to również w przypadku, gdy dziecko urodziło się przedwcześnie, tzn. ponad 3 tygodnie przed terminem porodu. W takim przypadku podczas analizowania kamieni milowych przez pierwsze dwa lata należy używać daty porodu, a nie daty urodzin dziecka.

    Dlaczego kamienie milowe są ważne?

    Choć nie chcesz mieć obsesji na ich punkcie, kamienie milowe są ważne, ponieważ czasami dzieci mają opóźnienia w rozwoju. W większości przypadków im wcześniej otrzymają pomoc, tym większe postępy mogą poczynić. Kamienie milowe dają jasny zestaw umiejętności, na które należy zwracać uwagę, aby wiedzieć, na jakim etapie rozwoju znajduje się dziecko. Dzięki nim wiadomo także, czego można się spodziewać w przyszłości, co pozwoli na zaspokojenie potrzeb dziecka.

    Lekarz dziecięcy sprawdzi kamienie milowe podczas rutynowych wizyt kontrolnych. Wizyty te są również okazją do zadawania pytań i omawiania wątpliwości, które możesz mieć. Lekarz poinformuje Cię, jak często należy umawiać się na takie wizyty.

    Jakie umiejętności obejmują kamienie milowe?

    Kamienie milowe są określane według wieku i dzielą umiejętności nabywane przez dzieci na kilka kluczowych obszarów:

    • Umiejętności komunikacyjne i językowe obejmują mówienie i używanie języka ciała do komunikowania się z innymi i rozumienia ich.

    • Ruch i sprawność fizyczna obejmują sprawność motoryczną brutto, taką jak raczkowanie, chodzenie i skakanie, oraz sprawność motoryczną precyzyjną, która wykorzystuje dłonie i palce, np. jedzenie, ubieranie się i pisanie.

    • Umiejętności społeczne i emocjonalne obejmują tworzenie związków, zabawę i dzielenie się z innymi oraz reagowanie na uczucia innych osób.

    • Myślenie i umiejętności umysłowe obejmują sposób, w jaki dziecko myśli, uczy się, rozwiązuje problemy i posługuje się rozumem.

    Przechodząc przez kolejne kamienie milowe dla różnych grup wiekowych, dzieci nabywają coraz bardziej złożone umiejętności. Zawsze rozwijają umiejętności zdobyte na wcześniejszych etapach, dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na opóźnienia w nauce. Mogą też wyróżniać się w jednym obszarze rozwoju, a pozostawać w tyle w innych. Wpływ na te postępy może mieć ekspozycja

    Kiedy należy się martwić?

    Musisz przejść przez cienką granicę. Chcesz mieć pewność, że Twoje dziecko uczy się wszystkich właściwych rzeczy, ale nie chcesz doprowadzić się do szaleństwa, wpatrując się w kalendarz i listę kamieni milowych. Zaufaj swojemu przeczuciu i pamiętaj, że to Ty najlepiej znasz swoje dziecko.

    Jeśli masz obawy, porozmawiaj z lekarzem dziecka. Jeśli problem istnieje, można zacząć się nim zajmować. Jeśli nie, lekarz może pomóc Ci uspokoić myśli. Podczas każdej wizyty kontrolnej lekarz zapyta o kamienie milowe właściwe dla wieku dziecka i powie, na co należy zwrócić uwagę podczas następnej wizyty kontrolnej. Podczas niektórych wizyt kontrolnych pacjent zostanie poproszony o wypełnienie kwestionariusza rozwojowego.

    Pomocne może być pamiętanie, że każde dziecko jest inne. Trudno to zrobić, gdy brat lub siostra albo przypadkowa nieznajoma osoba zaczyna opowiadać, jak ich dziecko wymyśla piosenki w trzech różnych językach, a jednocześnie uczy psa doskonałych póz jogi. Ale nie chodzi o to, by z rodzicielstwa robić zawody. W kamieniach milowych jest dużo miejsca na swobodę. Zdrowe dziecko może raczkować w wieku 5 miesięcy lub w wieku 9 miesięcy. W obu przypadkach jest to normalne.

    Ponadto każdy rodzic ma takie same zmartwienia jak Ty. Może się zdarzyć, że na placu zabaw będziesz się zastanawiać, dlaczego wszystkie inne dzieci się wspinają, a Twoje nie. W tym samym czasie inny rodzic stresuje się, o ile więcej słów znają jego dzieci w porównaniu z jego dziećmi. Zwracaj więc uwagę na kamienie milowe, ale niech będą one dla Ciebie wskazówką, a nie źródłem zmartwień. A jeśli masz wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem.

    Alergie u dzieci: Najważniejsze czynniki wywołujące alergię, które powodują objawy

    Editor
    -
    0
    Alergie u dzieci: Najważniejsze czynniki wywołujące alergię, które powodują objawy

    Zmniejsz objawy alergii u swojego dziecka, usuwając czynniki wywołujące alergię. Sprawdź listę najczęstszych czynników wywołujących alergię i jak ich unikać.

    Kaszel, kichanie, swędzenie, świszczący oddech – dzieci z alergią borykają się z wieloma przykrymi objawami. Czynniki wyzwalające alergię u Twojego dziecka mogą się zmieniać z czasem. Nagłe zmiany pogody również mogą powodować zaostrzenie objawów.

    Dowiedz się przynajmniej teraz, co wywołuje alergie u Twojego dziecka i zacznij poważnie myśleć o ich unikaniu. Te wskazówki mogą pomóc w poprawie oddychania i jakości życia Twojego dziecka.

    Poznaj czynniki wywołujące alergie u swojego dziecka

    Zapisz, co wywołuje objawy u Twojego dziecka:

    • Kurz

    • Pyłek

    • Pleśń, grzyby pleśniowe

    • Tytoń, dym drzewny

    • Sierść zwierząt domowych

    • Opary chemiczne, aerozole, świeże farby, perfumy, produkty zapachowe

    • Fronty atmosferyczne, wiatr, zimne lub wilgotne powietrze

    • Odchody karaluchów

    Wyeliminuj roztocza

    Roztocza kurzu rozwijają się w kurzu domowym, a ich odchody są najczęstszym czynnikiem wywołującym całoroczne alergie. Jeśli u Twojego dziecka występują objawy:

    • Utrzymuj jego sypialnię w czystości: żadnych dywanów, wykładzin ani ciężkich zasłon. Wymień dywany na winylowe lub z twardego drewna. Zasłony zamień na rolety lub żaluzje, które można łatwo zacierać.

    • Przenieś większość książek, zabawek, pluszaków do innego pokoju.

    • Stosuj klimatyzację, aby osuszyć powietrze i odfiltrować pyłki i materiały wytwarzające alergeny.

    • Profesjonalnie oczyścić domowe kanały wentylacyjne.

    • Odkurzaj przynajmniej raz w tygodniu, a w miarę możliwości częściej.

    • Odkurzaj używając worków, które nie pozwalają na wydostawanie się kurzu lub filtra HEPA (high efficiency particulate air).

    • Pozbądź się wełnianych koców i puchowych kołder.

    • Przynajmniej raz w tygodniu pierz pościel dziecka w gorącej wodzie i susz ją w gorącej suszarce.

    • W domu należy utrzymywać niską temperaturę (poniżej 70 F) i suchość (poniżej 50% wilgotności względnej). Zmniejsza to ilość roztoczy, a także karaluchów i pleśni.

    • Użyj chusty serowej jako filtru nad otworami wentylacyjnymi, szczególnie w sypialni dziecka.

    • Jeśli to możliwe, nie trzymaj ubrań dziecka w jego sypialni.

    Unikaj okresów silnego pylenia

    Jeśli Twoje dziecko jest uczulone na pyłki:

    • Dowiedz się, kiedy kwitną rośliny wywołujące alergię na zewnątrz (ambrozja lub inne chwasty, trawy lub drzewa). Liczbę pyłków może podać lekarz lub strona internetowa.

    • W okresie silnego pylenia trzymaj ją w domu i zamykaj okna, aby nie dopuścić do przedostania się alergenów.

    Można również:

    • Uruchomić w jej sypialni oczyszczacz powietrza HEPA.

    • Ogranicz wchodzenie i wychodzenie kotów i psów, nawet jeśli Twoje dziecko nie jest na nie uczulone. Sierść zwierząt domowych gromadzi pyłki i inne alergeny.

    Zatrzymaj pleśń na jej drodze

    Pleśń jest częstym alergenem dziecięcym. Na zewnątrz można ją znaleźć w:

    • Gleba

    • Gnijące drewno

    • Mokre liście lub ściółka

    • Winylowe meble ogrodowe i poduszki

    • Patia

    • Płótna na łodzie

    Wewnątrz mogą znajdować się grzyby pleśniowe:

    • Łazienki

    • Sypialnie

    • Chłodziarki i kuchnie

    • Garaże i strychy

    • Kontenery na śmieci

    • Dywany

    • Wilgotne tapety

    • Gnijące podłogi drewniane

    • Meble tapicerowane

    Aby zapobiec powstawaniu pleśni:

    • Utrzymuj powierzchnie w kuchni i łazience w stanie suchym.

    • Do usuwania pleśni na powierzchniach zmywalnych w zatęchłych pomieszczeniach używaj rozcieńczonego (5%) wybielacza i niewielkiej ilości detergentu.

    • Aby utrzymać niską wilgotność powietrza, używaj klimatyzatora lub osuszacza.

    • Napraw nieszczelne rury i pęknięcia w ścianach, aby zapobiec przeciekaniu wody do domu.

    • Pozbądź się roślin rosnących w pomieszczeniach i innych źródeł pleśni.

    • Unikaj używania odświeżaczy powietrza podłączanych do prądu.

    Zrób w swoim domu strefę dla niepalących

    Dym tytoniowy może zwiększać ilość alergenów w nosie i płucach dziecka. Zakaz:

    • Palenie

    • Palenie w piecach na drewno lub kominkach

    • Świece

    • Kadzidełka

    Co ze zwierzętami domowymi i alergiami?

    • Sierść lub sierść zwierząt domowych może przenosić do domu kurz, pyłki, pleśń i inne alergeny. Wiedz, że:

    • Twoje dziecko może być uczulone na białko znajdujące się w ślinie, sierści lub moczu zwierzęcia.

    • Jeśli zwierzę ma sierść, alergeny mogą być przenoszone w powietrzu i trafiać do oczu i nosa dziecka.

    • Alergie na zwierzęta domowe mogą również powodować pokrzywkę i swędzenie.

    Niektóre badania wykazują, że cotygodniowe mycie zwierzęcia może zmniejszyć ilość alergenów uwalnianych podczas linienia. Jeśli to możliwe, najlepszym rozwiązaniem jest trzymanie zwierzęcia na zewnątrz.

    Testy

    Jeśli Twoje dziecko nadal budzi się z kichaniem, świszczącym oddechem i dusznością, sprawdź, czy nie ma mniej oczywistych czynników, takich jak

    • Roztocza kurzu

    • Pleśń

    • Karaluchy

    Medycyna

    Jeśli objawy nie ustępują, należy porozmawiać z lekarzem o:

    • Leki przeciwhistaminowe bez recepty, nie wywołujące senności

    • Steroidowe aerozole do nosa dostępne bez recepty

    • Płukanki do nosa z solą fizjologiczną

    • Aerozole do nosa wydawane na receptę

    Szczepionki potrzebne podczas podróży do Indii

    Editor
    -
    0
    Szczepionki potrzebne podczas podróży do Indii

    Planujesz podróż do Indii? Lekarz poinformuje Cię, jakie szczepionki będą Ci potrzebne i dlaczego.

    Według CDC szczepienia należy rozpocząć co najmniej cztery do sześciu tygodni przed planowanym wyjazdem. Dzięki temu szczepionki będą miały czas, aby zadziałać. Będziesz też mógł zacząć przyjmować leki zapobiegawcze na choroby, na które nie ma szczepionek, takie jak malaria.

    Poniżej znajduje się przegląd szczepionek, które mogą być potrzebne przed wyjazdem do Indii. Pamiętaj, że to, jakie szczepionki będą Ci potrzebne, zależy od kilku czynników, które powinieneś wspólnie z lekarzem przeanalizować.

    Decyzje o tym, jakie szczepionki wybrać

    Aby ustalić, jakie szczepionki są potrzebne, lekarz powinien

    • weźmie pod uwagę aktualny stan zdrowia i historię choroby

    • Zapoznaj się z danymi dotyczącymi szczepień ochronnych

    • Oceń swój plan podróży

    Następnie poinformuje Cię, jakie dokładnie szczepionki są Ci potrzebne i gdzie możesz je otrzymać.

    Lista szczepionek będzie się opierać na:

    • Twojego stanu zdrowia

    • Jak aktualne są twoje szczepienia

    • Gdzie planujesz się udać w krajach, które odwiedzasz

    • Co będziesz robić podczas pobytu w danym kraju

    Aktualne informacje o szczepionkach amerykańskich

    Lekarz dokona przeglądu karty uodpornienia, aby upewnić się, że pacjent posiada aktualne szczepienia standardowe i przypominające, które powinny być wykonane u mieszkańców Stanów Zjednoczonych. Obejmuje to szczepienia przeciwko:

    • odrę

    • świnka

    • różyczka

    • ospa wietrzna

    • błonica

    • krztusiec

    • polio

    Konieczne jest także wykonanie szczepienia przypominającego przeciw tężcowi. Ważne jest także, aby upewnić się, że szczepienie przeciwko grypie jest aktualne.

    Szczepionki dla Indii

    Oto szczepionki, które mogą być potrzebne podczas podróży do Indii:

    Wirusowe zapalenie wątroby typu A .

    Choroba ta może być przenoszona przez żywność i wodę. Ryzyko zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu A w Indiach jest wysokie. Dlatego bardzo zalecane jest uodpornienie.

    Wirusowe zapalenie wątroby typu B.

    W Indiach istnieje średnie ryzyko zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu B. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest zakażeniem wirusowym, które może być przenoszone przez kontakt z krwią i innymi płynami ustrojowymi. Oznacza to, że możesz być potencjalnie narażony poprzez:

    • aktywność seksualną

    • rekreacyjne zażywanie narkotyków

    • uczestnictwo w wypadku

    • otrzymanie pomocy medycznej

    Jeśli nie zostałeś jeszcze zaszczepiony na tę chorobę, powinieneś przyjąć szczepionkę przed wyjazdem.

    Gorączka tyfusowa.

    Tyfus brzuszny jest chorobą zagrażającą życiu. Wywoływana jest przez bakterie. Tyfusem brzusznym można zarazić się poprzez spożycie skażonej żywności lub wody.

    Zaleca się, aby osoby podróżujące do południowej Azji, w tym do Indii, zaszczepiły się przeciwko tej chorobie. Jest to szczególnie ważne, jeśli odwiedzasz obszary wiejskie lub zatrzymujesz się w małych miastach.

    Japońskie zapalenie mózgu.

    Indie są obszarem wysokiego ryzyka zachorowania na tę chorobę wirusową. Jest ona przenoszona przez ukąszenie komara. Choroba jest potencjalnie śmiertelna.

    Najbardziej zagrożone są osoby przebywające na obszarach wiejskich. Osobom podróżującym do Indii zaleca się zaszczepienie się przed wyjazdem.

    Wścieklizna.

    Szczepienie przeciwko wściekliźnie jest szczególnie ważne, jeśli będziesz spędzać czas na świeżym powietrzu, zwłaszcza na terenach wiejskich. Małe dzieci są szczególnie narażone na ukąszenia zwierząt i zakażenie wścieklizną.

    Żółta gorączka.

    Żółta gorączka jest przenoszona przez ukąszenie komara. Nie jest to poważny problem dla osób podróżujących po Indiach. Być może nie trzeba się szczepić przed wyjazdem.

    Ważne jest jednak, aby wiedzieć, że po przyjeździe do Indii można zostać poproszonym o okazanie dowodu szczepienia przeciwko żółtej febrze, jeśli przed przyjazdem do Indii odwiedzono kraj, w którym występuje ryzyko zachorowania na żółtą febrę.

    Bez takiego dowodu po przybyciu do Indii można zostać poddanym kwarantannie trwającej do sześciu dni. Żółta gorączka występuje głównie w krajach tropikalnych i subtropikalnych w Ameryce Środkowej, Ameryce Południowej i Afryce.

    Więcej informacji na temat przygotowania medycznego do podróży do Indii można znaleźć na stronie https://wwwnc.cdc.gov/travel/destinations/traveler/none/india.

    Jak uzyskać więcej informacji o szczepionkach

    Więcej informacji na temat zdrowia osób podróżujących za granicę można uzyskać kontaktując się ze stanowym departamentem zdrowia.

    Ponadto na stronie internetowej CDC można znaleźć najnowsze zalecenia zdrowotne dla podróżnych.

    Żywność, którą jesz niewłaściwie: Porady dotyczące przygotowywania żywności

    Editor
    -
    0
    Żywność, którą jesz niewłaściwie: Porady dotyczące przygotowywania żywności

    Jesz właściwe produkty, ale czy przyrządzasz je we właściwy sposób? Lekarz pokazuje, jak uzyskać najwięcej wartości odżywczych z przygotowywanego jedzenia.

    1/14

    Tak, zdrowe odżywianie oznacza wybór odpowiedniej żywności, ale to tylko część sukcesu. Na przykład w skórce wielu owoców i warzyw (lub tuż pod nią) znajduje się wiele witamin i minerałów, więc kiedy ją obierzesz, tracisz wiele. Dowiedz się, co możesz zrobić, aby uzyskać jak najwięcej wartości odżywczych z tego, co wkładasz do ust.

    Brokuły

    2/14

    Gotuj na parze. To najlepsza metoda gotowania, jeśli chcesz uzyskać jak najwięcej korzyści z każdego kęsa. Gotowanie, mikrofalowanie i smażenie na parze powoduje rozkład większej ilości witaminy C, chlorofilu, białka i innych składników odżywczych. A im krótszy czas gotowania, tym więcej składników odżywczych można zachować. Aby dodać smaku, dodaj do gotowanych na parze brokułów odrobinę oliwy z oliwek, soli morskiej i soku z cytryny.

    Ziemniaki

    3/14

    Schłodzone do temperatury pokojowej lub schłodzone w sałatce ziemniaczanej zawierają więcej „skrobi opornej”, która jest dłużej trawiona. Pomagają one w utrzymaniu zdrowych jelit i mogą zmniejszyć ryzyko otyłości, raka jelita grubego i cukrzycy.

    Jaja

    4/14

    Jedno duże jajko zawiera tylko 71 kalorii i dostarcza około 6,24 gramów wysokiej jakości białka, wszystkie dziewięć niezbędnych aminokwasów i dużo witaminy D (którą trudno pozyskać z pożywienia). Jednak wszystkie te dobroci zostają zniwelowane, gdy ugotujesz jajko na tłuszczu i dodasz do niego stos naleśników ociekających masłem i syropem, z bekonem i bułeczkami tartymi. Spróbuj jajka ugotowanego na twardo z dodatkiem szpinaku lub na pełnoziarnistym toście.

    Woda

    5/14

    Woda butelkowana jest dobra do nawadniania organizmu, ale prawdopodobnie nie zawiera wystarczającej ilości jednego ważnego składnika, który zapewnia mocne zęby i zapobiega próchnicy: fluoru. Woda z kranu zazwyczaj zawiera. Prawie wszystkie organizacje stomatologiczne i zajmujące się zdrowiem publicznym popierają dodawanie tego minerału do ogólnodostępnej wody pitnej. CDC nazywa to osiągnięciem w pierwszej dziesiątce osiągnięć zdrowia publicznego w XX wieku.

    Kapusta

    6/14

    Zrób z niej kapustę kiszoną lub kimchi. Takie fermentowane produkty, powstające w wyniku odżywiania się bakterii cukrami zawartymi w warzywach, zawierają naturalne probiotyki, które odżywiają bakterie w Twoich jelitach. Mogą one pomóc w ochronie przed chorobami układu krążenia, rakiem i cukrzycą. (Jeśli jednak martwisz się o zdrowie serca lub wysokie ciśnienie krwi, kapusta kiszona zawiera więcej sodu niż surowa kapusta).

    Owoce

    7/14

    Lepiej żuć owoce i pić wodę, gdy chce się pić, zwłaszcza jeśli masz nadwagę lub cukrzycę. Nawet 100% czysty sok traci wartości odżywcze, gdy jest przetwarzany. Sok nie zawiera również błonnika, który daje uczucie sytości i spowalnia wchłanianie cukru do organizmu. Regularne skoki poziomu cukru w soku owocowym mogą prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak cukrzyca, otyłość i uszkodzenie wątroby.

    Warzywa w puszce

    8/14

    Nie chcesz gotować ich dwa razy. Puszkowanie to zaskakująco dobry sposób na zachowanie wartości odżywczych i świeżości warzyw, ale w trakcie tego procesu ulegają one ugotowaniu. Dlatego po wyjęciu wystarczy je tylko podgrzać na tyle długo, aby ponownie się ogrzały. Dłuższe gotowanie może zaszkodzić smakowi, strukturze i składnikom odżywczym.

    Mięso czerwone

    9/14

    Jest doskonałym źródłem białka, witaminy B12, niacyny, cynku i żelaza, a także kwasów tłuszczowych omega-3. Problem w tym, że może być również bogate w tłuszcze nasycone, które powinny stanowić tylko niewielką część Twojej diety. Wybieraj chude kawałki mięsa, a przed gotowaniem usuń z niego cały widoczny tłuszcz.

    Kawa

    10/14

    Oprócz zastrzyku kofeiny zawarte w niej przeciwutleniacze pomagają chronić komórki. Może być niskokalorycznym wyborem zamiast napojów bezalkoholowych słodzonych cukrem – ale tylko wtedy, gdy unikasz syropu, cukru i śmietanki dodawanych do niektórych kaw. Trzymaj się zwykłego naparu i zrezygnuj z „podwójnie karmelowej-frappe-mocha-latte-chino” podawanej w kubku wielkości wiadra.

    Pasta

    11/14

    Rozgotowany makaron staje się miękki i ma wyższy indeks glikemiczny (IG), co oznacza, że organizm szybciej wchłania węglowodany. Lekko sprężysty makaron „al dente” smakuje lepiej i jest lepszy dla Ciebie. Odcedź go zaraz po tym, jak straci zewnętrzną chrupkość, nawet jeśli w środku jest jeszcze ślad ciemniejszej żółci. Rodzaj makaronu ma wpływ na czas jego gotowania. Sprawdzanie gotowości należy rozpocząć przed upływem najwcześniejszego czasu zalecanego na opakowaniu.

    Pomidory

    12/14

    Silny przeciwutleniacz likopen zawarty w pomidorach pomaga chronić przed rakiem, chorobami serca, udarem i innymi problemami. Likopen jest łatwiejszy do pozyskania z gotowanych (np. pomidory w puszce lub długo wyciskane sosy) niż surowych owoców. Niezależnie od tego, jak je spożywasz, dodaj do nich odrobinę oliwy z oliwek: Tłuszcz pomaga organizmowi przyswajać ten składnik odżywczy.

    Kantalupa

    13/14

    Nawet jeśli nie zamierzasz jeść skórki tego melona, przed pokrojeniem jej w plastry powinieneś dobrze wyszorować ją szczotką do warzyw. Chcesz pozbyć się brudu i bakterii, które mogą być uwięzione w szorstkiej skórce, aby nie rozprzestrzenić zarazków na miąższ podczas krojenia. W przeciwieństwie do innych owoców, w kantalupie nie ma wystarczającej ilości naturalnego kwasu, aby je zabić. Przechowuj w lodówce zarówno całe kantalupy, jak i ich kawałki.

    Czerwone wino

    14/14

    Przekonanie, że może ono chronić zdrowie, wydaje się prawdziwe – z umiarem. Jednak picie więcej niż jednego drinka dziennie w przypadku kobiet i dwóch w przypadku mężczyzn powoduje odwrotne skutki. Duże spożycie alkoholu może uszkodzić wątrobę i serce, zaszkodzić nienarodzonemu dziecku i zwiększyć prawdopodobieństwo zachorowania na niektóre rodzaje raka.

    1...3,1763,1773,178...3,364Strona 3,177 z 3,364
    © Newspaper WordPress Theme by TagDiv