Lekarz mówi ci.

Dowiedz się, co powinieneś, a czego nie powinieneś robić, jeśli Twój kot nie pozwala Ci zasnąć w nocy.

Takie zachowanie kota w nocy jest czasami nazywane nocnym szaleństwem i może powodować brak snu u właścicieli kotów. Jeśli Twój kot nie daje Ci spać, są rzeczy, które możesz zrobić, aby mu pomóc.

Oznaki zachowania kota w nocy

Twój kot może mieć różne zachowania, które nie pozwalają mu spać w nocy. Zachowania te mogą rozpocząć się wieczorem lub obudzić Cię w środku nocy i mogą obejmować:?

• Dziką, podnieconą zabawę z tobą lub twoimi meblami?

• Skubanie palców u nóg podczas snu

• Atakowanie uszu podczas snu

• Chodzenie po tobie podczas snu

• Płacz lub miauczenie

Przyczyny nocnych zachowań kotów

Koty są czasami bardziej aktywne w nocy lub wczesnym rankiem. Jest to zazwyczaj spowodowane naturalnym instynktem kota do polowania i podróżowania w tych porach. Mogą jednak istnieć inne czynniki, które przyczyniają się do nadmiernego zachowania nocnego u kotów, takie jak

Bycie samemu w domu. Zdarza się, że zostawiasz kota samego w domu w ciągu dnia, kiedy jesteś w pracy lub w szkole. W tym czasie kot może spędzać większą część dnia śpiąc lub odpoczywając. Cały ten odpoczynek w ciągu dnia może prowadzić do tego, że w nocy kot będzie aktywny.

Nuda. Jeśli Twój kot jest sam przez większość dnia, może być znudzony i szukać więcej interakcji i uwagi. Koty są zwierzętami społecznymi: Twój kot może mieć dodatkową energię lub budzić Cię, aby zwrócić na siebie uwagę. Może to być dla kota forma zabawy towarzyskiej.

Głód. Koty często budzą się w nocy, aby się pożywić, co jest zgodne z ich naturalnym instynktem polowania po zmierzchu.

Starość. Zmiany w rytmie snu są powszechne w miarę starzenia się kotów. Może się okazać, że Twój kot jest bardziej aktywny w nocy, co może być spowodowane problemami zdrowotnymi, będącymi częścią normalnego procesu starzenia się.

Choroby zdrowotne. Pewne schorzenia mogą powodować, że kot jest nadpobudliwy, niewygodny, wokalizuje i potrzebuje snu w nocy. Mogą to być między innymi:

• Ból

• Lęk

• Nadczynność tarczycy

• Choroba przewlekła

• Demencja, która powoduje problemy z

  • Zaburzenia snu

  • Słaba pamięć

  • Potrzeba

Twój kot może być naturalnie bardziej aktywny w nocy, ale jeśli jego aktywność nocna nagle się zmienia i staje się bardziej intensywna, warto skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby wykluczyć problem zdrowotny.

Jak uśpić kota w nocy

Możesz wytrenować lub zachęcić swojego kota do spania w nocy, wprowadzając kilka zmian w ciągu dnia. Najważniejsze jest, aby nie nagradzać nocnych zachowań uwagą, a zamiast tego zaplanować zabawę i karmienie kota w ciągu dnia.

Zapewnij kotu sen dzięki zabawie. Spędzaj z kotem czas po powrocie z pracy lub wieczorem. Nie zezwalaj na kocią drzemkę, baw się z kotem lub trenuj go. Może to obejmować:

• Zabawa z wykorzystaniem światła laserowego

• Łamigłówki dla kotów

• Aportować?

Zmień harmonogram karmienia. Koty często zasypiają po jedzeniu. Zmiana ilości karmy i częstsze karmienie kota w ciągu dnia może zapewnić mu aktywność podczas Twojej nieobecności. Możesz użyć automatycznego karmnika z mniejszymi porcjami karmy ustawionymi o różnych porach w ciągu dnia.

Zmiana rodzaju karmy i przesunięcie wieczornych posiłków na późniejsze godziny nocne może również sprawić, że kot będzie senny przed snem. Jeśli Twój kot ma tendencję do wczesnego budzenia się po jedzenie, ustaw automatyczny podajnik na wczesne godziny poranne. Nie zezwalaj jednak na karmienie w środku nocy, ponieważ nauczy to kota, by nie zasypiał przed jedzeniem.

Zapewnij kotu aktywność w ciągu dnia. Zabawka do karmienia z jedzeniem lub smakołykami zapewni kotu zarówno aktywność umysłową, jak i fizyczną. Kupowanie nowych zabawek lub zmienianie zabawek może również pomóc w zapewnieniu kotu zajęcia.

Zagospodaruj własną przestrzeń. Jeśli zmiany wprowadzane w ciągu dnia nie przynoszą rezultatów, zamknij drzwi do sypialni i nie wpuszczaj kota do swojego pokoju. Wyznacz kotu przytulne miejsce do spania z kuwetą jak najdalej od pokoju. Połóż ręcznik u dołu drzwi, aby zapobiec drapaniu i grzechotaniu.

Pomocne mogą być leki. Jeśli kot nie reaguje na żadne inne metody leczenia, lekarz weterynarii może przepisać mu leki lub naturalne środki nasenne, takie jak melatonina lub waleriana. Jednak kot może nabrać tolerancji na leki nasenne i mogą one przestać działać po kilku nocach.

Leczenie problemów zdrowotnych, takich jak nadczynność tarczycy lub demencja, które powodują nadpobudliwość lub zaburzenia snu, może również pomóc w zachowaniu nocnym kota.

Zachowania nocne u kotów

Może Ci się wydawać, że wstawanie, uspokajanie lub karmienie kota pomoże, ale najlepiej jest ignorować zachowanie kota tak bardzo, jak to tylko możliwe. Zwracanie uwagi w nocy nagradza to zachowanie i kot może nauczyć się czuwać dla jedzenia i uwagi.

Nawet jeśli czujesz się zmęczony lub sfrustrowany, pamiętaj, że aktywność nocna jest dla kota czymś naturalnym. Unikaj karania kota za to normalne zachowanie, ponieważ może to wywołać jeszcze większy stres. Jeśli kot nie daje Ci spać, najlepiej zmień swój plan dnia, aby zapewnić mu więcej ruchu i zabawy.

Adopcja kociaka może być trudnym procesem decyzyjnym. Jeśli zastanawiasz się nad wyborem hodowcy, zapoznaj się z poradami lekarzy, na co zwrócić uwagę i jak sprawdzić, czy kociak jest dla Ciebie odpowiedni.

?

Istnieje około 40 ras kotów, a Ty odrobiłeś pracę domową i znalazłeś tego, który ma odpowiednią dla Ciebie osobowość i poziom energii. Jak znaleźć dobrego hodowcę, aby mieć pewność, że Twój nowy kociak jest zdrowy i dobrze przystosowany? O kilka wskazówek poprosiliśmy Allene Tartaglia, dyrektor wykonawczą Cat Fanciers Association (CFA.org), największego na świecie rejestru kotów rasowych.

A: Najlepiej byłoby, gdybyś kupił swojego nowego rodowodowego kociaka bezpośrednio od hodowcy. Oczywiście można to zrobić przez Internet, w gazecie lub spotykając się z hodowcami na wystawach kotów. Zazwyczaj odradzamy ludziom sklepy zoologiczne, ponieważ nie ma w nich zbyt wielu interakcji międzyludzkich. Nie można poznać hodowcy, nie wiadomo, skąd pochodzi kociak, jak długo tam jest, ani nic podobnego.

O: Większość hodowców trzyma kocięta do 4 miesiąca życia. Wtedy są bardziej zsocjalizowane. Kocięta socjalizują się wolniej niż szczenięta i potrzebują tego czasu z matką i kolegami z miotu. W tym czasie mają też już za sobą większość szczepień. Niektóre rasy dojrzewają nieco szybciej niż inne, ale generalnie jest to okres między 3-4 miesiącami.

O: Nie bardzo. W rzeczywistości hodowcy wiedzą, czy w ich linii występują jakieś problemy zdrowotne, a następnie dokonują rozrodu, aby tego uniknąć. Hodowcy wykonują testy DNA rodziców i kociąt. Jest to pewnego rodzaju kompromis. Kociak ze schroniska może zarazić się od innych kotów chorobą górnych dróg oddechowych. Jeśli jednak chodzi o aspekt genetyczny, pula genów jest znacznie większa w przypadku kotów z tzw. przypadkowej hodowli.

O: Oczywiście. Wymagają od ciebie kastracji lub sterylizacji, ale sprzedadzą ci kociaka. Cała idea hodowli polega na tym, że hoduje się je zgodnie z pewnym standardem. I z pewnością duży odsetek hodowanych kociąt nie będzie doskonałymi przedstawicielami tej rasy, dlatego hodowcy chętnie sprzedają je jako zwierzęta domowe.

O: Jak długo zajmuje się hodowlą? Czy wystawia swoje koty? Czy ich koty mają jakieś tytuły? Z jakimi rasami współpracują? Dobrzy hodowcy mogą nie wystawiać kotów przez cały czas, ale nadal zależy im na ulepszaniu rasy i po to właśnie hodują koty, a nie tylko po to, aby sprzedać kocięta.

O: Dzisiejsze środowisko bardzo się zmieniło i wielu hodowców nie chce, aby ktoś przyjeżdżał do ich domu. Ponadto, dzięki Internetowi coraz więcej osób kupuje kocięta z większych odległości, więc wizyta w domu hodowcy może okazać się niemożliwa.

Jeśli jednak masz taką możliwość, powinieneś poszukać czystego domu i zadbanych kotów bez kataru z oczu lub nosa. Nie powinny często kichać ani być ospałe. Nie powinny wyglądać na chore. Może być wyczuwalny nieprzyjemny zapach, ponieważ w hodowli jest więcej kociego jedzenia niż w domu, a całe kocury hodowlane rozpylają się, co jest bardzo trudnym do opanowania zapachem.

O: Kociak nie powinien bać się człowieka. Może nie podbiegać do Ciebie jak szczeniak, ale z pewnością powinien wydawać się zainteresowany. Powinny być aktywne. Nie chcesz kociaka, który jest ospały i tylko leży. Większość kociąt jest bardzo chętna do zabawy, niezależnie od rasy.

O: Ludzie muszą z wyprzedzeniem zastanowić się, jakiego rodzaju kota chcą mieć w swoim domu. Jedną z cech kotów rodowodowych, której prawdopodobnie nie da się uzyskać u kotów hodowanych przypadkowo, jest przewidywalna osobowość i temperament. Jeśli więc chcę mieć bardzo aktywnego kota, mogę wybrać abisyńczyka. Ale abisyńczyk nie będzie się nade mną roztaczał jak kot na kolanach. Jeśli więc chcesz mieć kota, który będzie cały czas przy tobie, możesz rozejrzeć się za birmańczykiem lub persem, które są bardzo spokojne i łagodne.

Istnieje wiele ras, które są dobre dla dzieci. Najlepiej jest zapytać hodowcę, czy jego koty dobrze znoszą dzieci. Hodowca będzie wiedział, które kocięta lepiej radzą sobie z dziećmi lub psami. Hodowcy mogą Ci również powiedzieć, czy dany kot woli być kotem jedynym. Znają oni osobowości swoich kotów i kociąt.

Nierzadko hodowca sugeruje, aby wziąć drugiego kociaka lub kota, i to nie dlatego, że chce zarobić więcej pieniędzy. Dzieje się tak dlatego, że koty potrzebują interakcji, potrzebują kogoś do zabawy i dotrzymania im towarzystwa, zwłaszcza jeśli właściciel pracuje przez cały dzień. Czasami hodowca ma dorosłego kota, którego chce umieścić w domu, a który może być idealnym drugim kotem dla kociaka.

O: Większość hodowców da Ci gwarancję zdrowia. I większość z nich chętnie przyjmie kota z powrotem, zamiast go oddać lub, co gorsza, oddać do schroniska, jeśli coś się nie powiedzie.

O: Im więcej pytań hodowca zadaje kupującemu, tym lepiej. Powinien chcieć wiedzieć, czy w domu są inne zwierzęta, czy są dzieci, czy macie dom czy mieszkanie. Świadczy to o tym, że zależy im na tym, do jakiego domu trafi ich kociak. Chcą mieć pewność, że trafi on do właściwego domu. W ten sposób zmniejsza się prawdopodobieństwo, że kociak zostanie zwrócony. Dla wielu dobrych hodowców oddanie kociaka jest jak oddanie dziecka.

Jeśli hodowca nie zadaje żadnych pytań, jeśli zależy mu tylko na szybkiej sprzedaży, trzymałbym się z daleka od takiego hodowcy.

Lekarz weterynarii odpowiada na najczęściej zadawane pytania dotyczące raka u kotów, w tym jak często występuje, jakie są jego objawy i jaki jest współczynnik przeżywalności.

Chociaż rak nie jest tak powszechny u kotów jak u psów, nadal dotyka wielu naszych kocich przyjaciół. A ponieważ koty mają tendencję do maskowania chorób, mogą być trudniejsze do wykrycia. Prowadzi to często do późniejszej diagnozy oraz trudniejszego i bardziej kosztownego leczenia. Rozmawialiśmy więc z Dave’em Ruslanderem, onkologiem weterynaryjnym i byłym prezesem Veterinary Cancer Society, o kocich nowotworach i najnowszych metodach leczenia kotów, u których zdiagnozowano tę chorobę.

?

O: Nowotwory u kotów występują rzadziej niż u psów. Prawdopodobnie jest o połowę rzadszy niż u psów. Jeśli jednak u kotów występuje rak, to ma on zazwyczaj bardziej agresywną postać.

Jednym z najczęstszych nowotworów u kotów jest chłoniak, który jest związany z wirusem białaczki kotów (FeLV). Mimo że obecnie istnieje szczepionka przeciwko białaczce kotów, nadal obserwujemy wiele kotów, które były narażone na kontakt z tym wirusem, a kontakt ten znacznie zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju chłoniaka kotów.

Obserwujemy również raka płaskonabłonkowego jamy ustnej, podobnego do tego, który występuje u ludzi. Obserwujemy również nowotwór zwany włókniakomięsakiem lub mięsakiem tkanek miękkich, który jest guzem rozwijającym się w mięśniach lub tkance łącznej organizmu. Jest to nowotwór związany z zastrzykami i szczepieniami, który niektórzy nazywają mięsakiem iniekcyjnym (injection-site sarcoma).

Obserwujemy również inne rodzaje nowotworów, ale są one znacznie rzadsze – guzy płuc, guzy mózgu, guzy nosa, guzy wątroby. W dzisiejszych czasach nie obserwujemy tak wielu guzów sutka, ponieważ tak wiele osób kastruje swoje koty. Tak więc wszystkie te nowotwory występują tu i ówdzie.

?

O: Koty są podstępne, ponieważ dobrze ukrywają chorobę. Zewnętrznie możemy zauważyć guzki i zgrubienia. Wymioty i biegunka są częstymi objawami chłoniaka przewodu pokarmowego. Trudności w oddychaniu mogą być oznaką, ponieważ niektóre nowotwory mogą powodować obecność płynu w płucach.

Czasami po prostu nie chce jeść i traci na wadze, ma szorstką sierść lub ogólnie jest to coś, co nazywamy niezdolnością do rozwoju. Jeśli Twój kot przez dłuższy czas zachowuje się źle lub jest ospały, zawsze najlepiej zabrać go do lekarza weterynarii, aby go zbadał.

?

O: Po wykonaniu biopsji patolog zazwyczaj jest w stanie określić rodzaj nowotworu. Czasami jednak nie jest to takie jasne. Czasami ludzie niechętnie podejmują dalsze działania, nie znając dokładnego rokowania. Często nie możemy zrobić kroku naprzód, dopóki nie poznamy faktycznego podtypu. Może to wymagać specjalnych badań lub barwień, aby określić typ nowotworu, a czasami ludzie nie chcą tego robić.

?

O: Tak naprawdę nie wiemy, co powoduje większość nowotworów. Istnieje kilka z nich, na przykład wirus białaczki kotów, który jest głównym czynnikiem etiologii nowotworów u kotów. Nie wiem jednak, czy znamy odpowiedź na pytanie, co powoduje większość nowotworów u kotów.

Wiemy jednak, że ludzie trzymają koty dłużej. Koty żyją dłużej, więc oczywiście obserwujemy więcej zachorowań na nowotwory u kotów tylko dlatego, że jest ich więcej. Ale nawet u starszych kotów nowotwory są bardziej sporadyczne niż u psów.

?

O: Mogą istnieć przyczyny środowiskowe. Przeprowadzono pewne badania dotyczące biernego palenia. Odnotowano przypadki kotów, które po wyczesaniu łap rozwijają raka jamy ustnej. Ale tak naprawdę nie wiadomo, czy to dlatego, że w ten sposób pobierają do organizmu jakieś toksyny ze środowiska, czy nie. Wciąż pozostaje wiele pytań dotyczących kwestii środowiskowych.

?

O: Nie, nie ma dowodów na to, że rasy kotów są bardziej narażone na ryzyko zachorowania na nowotwory niż psy. Jednak białe odmiany niektórych ras kotów są bardziej podatne na występowanie raka kolczystokomórkowego, zwykle na uszach i twarzy).

?

O: Nie, ale wiele nowotworów występujących u kotów jest bardziej agresywnych niż te występujące u psów. Dlatego wczesne wykrycie i leczenie są bardzo ważne.

?

O: Stosujemy leczenie chirurgiczne, które jest najczęstszym sposobem leczenia każdego rodzaju guzka lub guza, który musi zostać usunięty. Chemioterapia jest najczęściej stosowana w leczeniu chłoniaków. Stosuje się ją również w przypadku agresywnych nowotworów, które rozprzestrzeniły się na węzły chłonne lub inne narządy.

Radioterapię stosujemy w sytuacjach, gdy nie możemy usunąć guza, np. w przypadku guzów mózgu i nosa.

?

O: Tak, ale ponieważ w przeszłości ludzie robili mniej dla kotów niż dla psów, postęp był wolniejszy. Ale mamy postępy w radioterapii, nowych i nowatorskich metodach chemioterapii, a także nowych metodach chirurgicznych.

Jednak w przypadku kotów nie odnotowano tak wielu postępów w zakresie leków, jak w przypadku psów. Znacznie więcej środków na badania przeznacza się na nowotwory psów niż kotów.

?

O: Wstępne badania diagnostyczne kosztują prawdopodobnie od 500 do 1000 dolarów. Następnie koszty zabiegów chirurgicznych wynoszą od 800 do 2000 dolarów. Chemioterapia to koszt od 2 do 3 tys. dolarów, a naświetlanie może wynieść 5 lub 6 tys. dolarów. (Uwaga: Są to koszty leczenia u specjalisty. Ceny w ogólnej praktyce weterynaryjnej mogą być znacznie niższe. Koszty mogą się także znacznie różnić w zależności od miejsca zamieszkania).

?

O: Trudno to określić, ponieważ istnieje tak wiele różnych typów nowotworów i tak wiele zmiennych. Powiedziałbym jednak, że ogólny wskaźnik przeżywalności dla kotów, biorąc pod uwagę wszystkie rodzaje nowotworów złośliwych, wynosi prawdopodobnie mniej niż 50%. Wszystko zależy jednak od rodzaju nowotworu, czasu jego wykrycia i sposobu leczenia.

Zalecałbym, aby w każdym przypadku zdiagnozowania u zwierzęcia nowotworu właściciel skonsultował się z onkologiem weterynaryjnym. Sytuacja zmienia się tak szybko, nie tylko w zakresie metod leczenia, ale także badań klinicznych i nowych metod leczenia, że mogą być dostępne metody leczenia, o których większość lekarzy weterynarii nie wie. Może Ci się wydawać, że nic już nie da się zrobić, ale sytuacja ciągle się zmienia.

?

O: Kastracja kota drastycznie zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania na raka sutka. Zapobieganie rozwojowi białaczki kotów, poprzez szczepienia lub upewnienie się, że kot nie był narażony na białaczkę kotów, zmniejszy prawdopodobieństwo zachorowania na chłoniaka.

Trudno jest jednak powiedzieć, jak zapobiegać czemuś, skoro w większości przypadków nie wiadomo, co jest tego przyczyną. Wczesna ocena i wykrywanie jest więc prawdopodobnie lepszym podejściem, jeśli chodzi o poprawę wyników.

Jeśli Twój kot kręci nosem na swoje jedzenie, nie jest to typowe zachowanie kota. Lekarz wyjaśnia, co może oznaczać, gdy kot przestaje jeść.

?

?

Chociaż odmowa jedzenia dotyczy wszystkich zwierząt domowych, w przypadku kotów może być jeszcze bardziej niebezpieczna.

Kiedy zwierzęta nie jedzą wystarczająco dużo, muszą polegać na swoich rezerwach tłuszczu w celu uzyskania energii. Zanim zmagazynowany tłuszcz może być wykorzystany jako paliwo, musi zostać przetworzony przez wątrobę. Ten etap wymaga dostarczenia odpowiedniej ilości białka.

Przy szybkiej utracie wagi u kota, który przestaje jeść, zapasy białka wkrótce się wyczerpują, a wątroba zostaje przeciążona przez cały tłuszcz. Prowadzi to do niebezpiecznego stanu zwanego lipidozą wątrobową, która może prowadzić do niewydolności wątroby.

Utrata apetytu przez kota często wskazuje na chorobę, dlatego też należy skonsultować się z lekarzem weterynarii, gdy tylko zauważysz zmianę w nawykach żywieniowych swojego kota. Im szybciej zareagujesz na problem, tym więcej będziesz w stanie zrobić, aby mu pomóc.

Dlaczego twój kot nie chce jeść

Utrata apetytu jest jednym z głównych wskaźników, że coś jest nie tak. Zwróć więc uwagę, jeśli Twój kot nagle przestanie jeść. Przyczyną może być wiele różnych schorzeń, w tym infekcje, niewydolność nerek, zapalenie trzustki, problemy jelitowe i nowotwory. Nie zawsze jest to jednak coś poważnego – coś tak prostego jak ból zęba może sprawić, że kot przestanie jeść.

Czy zauważyłeś u swojego kota utratę apetytu wkrótce po tym, jak zabrałeś go do weterynarza na rutynowe szczepienie? Jeśli tak, przyczyną braku apetytu u kota może być niepożądana reakcja na szczepionkę. Chociaż szczepionki uratowały życie milionom zwierząt, u niektórych z nich wywołują skutki uboczne. Do najczęstszych skutków ubocznych należy utrata apetytu, która zwykle jest przejściowa i łagodna.

Podobnie jak wielu ludzi, wiele kotów jest stworzeniami nawykowymi. Dlatego zmiana rutyny może spowodować utratę apetytu. Dodatkowo, niektóre zwierzęta cierpią na chorobę lokomocyjną podczas podróży samochodem lub samolotem, co może prowadzić do mdłości i odmowy jedzenia.

Jeśli lekarz weterynarii stwierdzi, że kot nie jest chory fizycznie, przyczyną braku apetytu może być niepokój lub depresja. Zmiany w domu mogą być niepokojące dla wrażliwych kotów, a czasami nowe osoby lub zmiany w znanym im harmonogramie dnia mogą wpływać na emocjonalne samopoczucie kota. Twój kot może też być po prostu wybrednym niejadkiem. Pamiętaj, że koty potrzebują dużo czasu, aby przyzwyczaić się do nowych rodzajów pożywienia, więc winowajcą może być niedawna zmiana diety.

Co możesz zrobić

Niezależnie od tego, czy kot jest chory, niespokojny, czy po prostu wybredny, pamiętaj, że całkowita odmowa jedzenia może mieć katastrofalne skutki. Dlatego też, nawet jeśli próbujesz zmusić kota do stosowania diety zaleconej przez lekarza, nigdy nie zmuszaj go do jedzenia określonego rodzaju pokarmu.

Jeśli choroba jest powodem, dla którego Twój kot nie chce jeść, opracuj wspólnie z lekarzem weterynarii najlepszy dla Ciebie i Twojego zwierzęcia schemat postępowania. Może to obejmować zmianę rodzaju lub konsystencji karmy; niektóre koty można zachęcić do jedzenia, podając im w czasie choroby karmę z puszki. W bardziej ekstremalnych przypadkach lekarz weterynarii może przepisać leki pobudzające apetyt lub zalecić podawanie kotu płynnej diety za pomocą strzykawki. Lekarz weterynarii może też zalecić założenie rurki do karmienia, aby zapewnić kotu odpowiednie odżywianie.

Jeśli choroba nie jest przyczyną, istnieją sposoby, które możesz podjąć, aby zachęcić kota do jedzenia.

Być może odkryłeś, że niektóre pokarmy, takie jak wątróbka lub tuńczyk w puszce, mogą pobudzać apetyt u niektórych kotów. Pamiętaj, aby podawać te pokarmy tylko w niewielkich ilościach. Duże ilości mogą zaszkodzić Twojemu zwierzęciu, powodując niedobory lub nadmiar pewnych witamin.

Zamiast polegać na ludzkim jedzeniu, spróbuj zachęcić swojego kota do jedzenia komercyjnej karmy w puszkach. Może się okazać, że podgrzanie karmy lub dodanie oleju rybnego, bulionu (upewnij się, że nie zawiera on cebuli, która jest toksyczna dla kotów) lub gotowanego jajka zachęci wybrednego kota do jedzenia. Jeśli kot nadal nie chce jeść, zabierz karmę i podaj mu świeży pokarm później w ciągu dnia. Jeśli jedzenie stwardnieje i stanie się nieświeże, kot może nauczyć się unikać go w przyszłości.

Jeśli Twój kot żywił się wyłącznie ludzkim jedzeniem, przez kilka tygodni staraj się go przestawić, mieszając ulubioną karmę dla ludzi z karmą dla kotów. Z czasem powinieneś być w stanie zmieniać proporcje, aż Twój pupil będzie jadł wyłącznie karmę dla kotów.

Wielu ekspertów zaleca rotację diety kota pomiędzy różnymi markami dwa do czterech razy w roku, stosując podobną technikę. Taka praktyka może pomóc ograniczyć wybredność, a także zminimalizować rozwój alergii pokarmowych i problemów jelitowych.

Przyniosłeś do domu nowego kociaka i chcesz, aby wyrósł na kochającego, szczęśliwego członka rodziny. Rolan Tripp odpowiada na pytania, jak sprawić, by tak się stało.

Przyniosłeś do domu nowego kociaka i chcesz, aby wyrósł na kochającego i szczęśliwego członka Twojej rodziny. Ale jak tego dopilnować? Zapytaliśmy o to Rolana Trippa, profesora nadzwyczajnego w dziedzinie behawioru zwierząt w Szkole Weterynaryjnej Uniwersytetu Stanowego Kolorado oraz w Szkole Weterynaryjnej Uniwersytetu Wisconsin. Tripp i jego żona, Susan Tripp, są współautorami cotygodniowej kolumny poświęconej zachowaniu zwierząt domowych i prowadzą stronę internetową animalbehavior.net, która zajmuje się edukacją i usługami w zakresie zachowania zwierząt.

?

O: Zgodnie z moją zasadą, przez pierwsze trzy dni życia kocię powinno być traktowane minimalnie, aby umożliwić mu przeżycie. Po tym czasie codzienne dotykanie kociaka jest dobrym pomysłem. Bardzo ważne jest, aby kocięta przyzwyczaiły się do ludzkiego zapachu i kontaktu z człowiekiem, zwłaszcza w tygodniach od 3 do 7.

Masz czas na socjalizację. Okres do 7 tygodnia jest najlepszy. Okres drugorzędny trwa do 12 tygodnia, a trzeci – do 6 miesiąca. Podczas pierwszego, drugiego i trzeciego wyboru powinniśmy robić wszystko, co zamierzamy robić z kotem przez całe jego życie. Jeśli więc kot będzie wyjeżdżał w podróże, przyzwyczajaj go do jazdy samochodem już od małego kociaka. Jeśli w okolicy będzie dużo ludzi, kociak powinien być na to narażony w tym okresie. To samo dotyczy wszystkiego, z czym chcesz, aby Twój kot dobrze się czuł w późniejszym życiu. To jest Twoja szansa.

?

O: Tak, można je upuścić, można je zranić. Kluczem jest łagodność. Nie chodzi o czas trwania kontaktu, ale o sposób, w jaki się z nimi obchodzimy. Jeśli dzieci nie są nadzorowane, mogą być bardziej szorstkie niż to konieczne.

Jeśli jedno z kociąt jest skulone w kącie, wiesz, że to jest problem. Chcemy kota, który nie okazuje strachu i nie jest nadpobudliwy. Chcemy kociaka, który szuka towarzystwa człowieka. Wskaźnikiem dobrze zsocjalizowanego kociaka jest podniesienie go i sprawdzenie, jak długo trwa zanim kociak zacznie mruczeć i jak długo będzie mruczał, zanim znowu zechce zejść na ziemię i się pobawić. Każdy kociak, który zrobi sobie przerwę i pomruczy przez chwilę, jest zwycięzcą.

?

O: Średni wiek kociaków to osiem tygodni. Ten wiek ma swoje plusy i minusy. Jeśli hodowca wie, co robi i kocięta są prawidłowo socjalizowane, to w porządku. Ale jeśli kocięta nie przejdą tej krytycznej socjalizacji do siódmego tygodnia życia, ich mózg zaczyna się wyłączać. Kocięta nadal mogą być socjalizowane, ale nigdy nie będzie to tak dobre. Zapytaj więc, jak często zajmowano się kociakiem, zanim go kupiłeś.

?

O: Zalecam kupno dwóch kociąt. Tak, mogą być bardziej skupione na sobie nawzajem niż na Tobie, ale mogą też wyładowywać swoją energię – gryząc, drapiąc, walcząc – na sobie nawzajem. Kocięta mają tak dużo energii. Jeśli nie dasz im czegoś do roboty, znajdą sobie coś do roboty.

Jeśli jednak masz dwa kocięta, rozdzielaj je na pewien czas każdego dnia, aby się do tego przyzwyczaiły, zwłaszcza na czas karmienia i wspólnych zabaw.

?

A: Na początku dobrze jest wprowadzić nowego kociaka do jednego pomieszczenia. Połóż tam jedzenie, drapak, łóżko i pozwól im się do tego przyzwyczaić.

Następnie zacznij zapoznawać je ze wszystkimi rzeczami, które będą częścią ich życia. Musisz jednak nauczyć się czytać kota. Jeśli po zapoznaniu się z czymś kociak zachowuje się bojaźliwie – odsuwa się od Ciebie, drży, ma napięte mięśnie i jest nadpobudliwy, wycofaj się i zwolnij. Jeśli jednak zachowuje się przyjaźnie i jest zrelaksowany, możesz kontynuować.

?

O: Dobrze jest, gdy różne osoby mogą zajmować się kociakiem, ale ważne jest również, aby w tym okresie kształtowania kota wszystkie interakcje były łagodne i pozytywne.

?

O: Najlepiej między 3 a 7 tygodniem życia. Jeśli jednak nastąpi to później, nadal można to zrobić. Jednym z największych błędów popełnianych przez ludzi jest pozwalanie psu na spotkanie z nowym kociakiem przy drzwiach wejściowych. Jest to okropne zarówno dla kota, jak i dla psa. Drzwi wejściowe to główne miejsce, w którym pies broni swojej własności. Zamiast tego poczekaj, aż oboje będą zrelaksowani, a następnie, trzymając psa na smyczy, potrzyj ciało kociaka o psa. Chodzi tu o przeniesienie zapachu. Podczas tej czynności daj psu smakołyki. Chcesz, aby pies myślał, że gdy kotek jest w pobliżu, dzieją się dobre rzeczy.

Nie pozwól psu gonić kota. To kolejny duży błąd popełniany przez ludzi. Jeśli pies goni kota, przerywaj mu za każdym razem. Jest to bardzo stresujące dla kota i szybko utrwala zły wzorzec u psa.

Wprowadzenie nowego kota do kota rezydenta może być nieco trudniejsze. Polecam zacząć od karmienia kotów po obu stronach drzwi. Upewnij się, że kot jest głodny, i dodaj do jedzenia kilka smakołyków. Ponownie, chcemy, aby zwierzę myślało, że gdy kotek jest w pobliżu, dzieją się dobre rzeczy.

Jeśli dochodzi do syczenia i warczenia, odsuń miski, aż przestaną, a następnie powoli zbliżaj je do siebie przy każdym karmieniu. Jeśli jednak wszyscy są spokojni, możesz przystąpić do wprowadzania kotów.

Kiedy w końcu uda Ci się zebrać je razem, podaj im małe kawałki indyka, kurczaka, hot-doga lub cokolwiek, co lubią, i karm je tym.

?

O: Surowe boksowanie kota to recepta na agresywnego kota, który będzie gryzł i drapał Ciebie i innych. Zamiast tego trenuj kociaka, aby nie gryzł mocno i nie drapał. Istnieje koncepcja zwana treningiem hamowania presji gryzienia. Działa to w ten sposób, że gdy kociak w zabawie chwyta Twoją rękę i gryzie ją, Ty krzyczysz, płaczesz i przestajesz się bawić. Ja mówię ludziom, żeby pomyśleli o tym, jak bardzo chcielibyście, żeby wasz kot naciskał na roczne dziecko, i potraktowali to jako punkt odniesienia. Nie chodzi więc o to, jak mocno pozwolisz mu ugryźć siebie, ale jak mocno pozwoliłbyś mu ugryźć roczne dziecko.

Jeśli za każdym razem, gdy kotek ugryzie cię zbyt mocno, krzykniesz i przestaniesz się bawić, szybko zrozumie, że dalsza zabawa jest nagrodą za kontrolowanie gryzienia i drapania.

?

O: Kocięta powinny zacząć otrzymywać szczepienia około ósmego tygodnia życia. Na tym etapie warto też przyzwyczajać je do jazdy samochodem. Zabieraj kota w różne miejsca i dawaj mu drobne smakołyki za wsiadanie do transportera, za krótką przejażdżkę do skrzynki pocztowej, za nieco dłuższą jazdę. Spraw, aby było to przyjemne doświadczenie. Chcemy, aby przed i po wizycie w gabinecie weterynaryjnym kot odbył kilka pozytywnych podróży.

?

O: Zabawa jest bardzo ważna w procesie socjalizacji kociaka. Należy również bawić się przedmiotami. Pięć zabaw, których koty powinny się nauczyć, to: mysz, ptak, jaszczurka, królik i robak. Kup coś, co wygląda jak ptak i udawaj, że to ptak. Kup wskaźnik laserowy i udawaj, że jest to robak. Błąd, jaki popełnia większość ludzi, polega na tym, że kupują te zabawki do zabawy, ale nie naśladują zachowań zwierząt podczas zabawy.

A czasem pozwól kotu wygrać. Weź smakołyk i połóż go pod zabawką, a kot niech na niego skoczy i go zje. Ciągłe przegrywanie nie jest przyjemne.

Lekarz przedstawia rozwiązania niektórych powszechnych problemów związanych z kuwetą dla kotów, w tym schorzeń i innych przyczyn, dla których kot nie korzysta z kuwety.

Koty są bardzo skrupulatnymi stworzeniami, a nigdzie nie jest to bardziej widoczne niż w ich zwyczajach związanych z korzystaniem z kuwety. Jeśli Twój kot nie chce korzystać z kuwety – a co najmniej 10% wszystkich kotów ma problem z załatwianiem się – przyczyną może być wszystko, od nieczystej kuwety po chorobę.

Zanim wypróbujesz kilka prostych strategii, aby koty wróciły do kuwety, zleć weterynarzowi zbadanie ich, aby wykluczyć problem zdrowotny. Jeśli właśnie wprowadziłeś do domu nowego kota, upewnij się, że kuweta jest jak najbardziej przyjazna kotom, aby zapobiec problemom w przyszłości.

Lekarz przyjrzał się powszechnym problemom z kuwetą i ich rozwiązaniom. Oto, co znaleźliśmy:

Powody, dla których koty nie chcą korzystać z kuwety

Te powszechne problemy z kuwetą mogą odstraszać Twojego kota:

• Nieczyszczona kuweta

• Zbyt mała liczba kuwet dla kotów w gospodarstwie domowym

• Ciasna kuweta

• Kuweta z pokrywą lub wyściółką

• Kuweta z wysokimi bokami

• Zbyt duża ilość żwirku w kuwecie

• Niewygodna lokalizacja, która nie zapewnia prywatności i wielu dróg ucieczki

• Zmiana rodzaju śmieci, których używasz

• Negatywne skojarzenia. Twój kot mógł być zdenerwowany podczas korzystania z kuwety. Może również kojarzyć pudełko z bolesnym załatwianiem się, nawet jeśli jego stan zdrowia wrócił do normy.

• Czynniki stresujące, takie jak przeprowadzka, dodanie nowych zwierząt lub członków rodziny do gospodarstwa domowego

• Konflikt z innym kotem w gospodarstwie domowym

• Nowe preferencje do eliminacji na określonych powierzchniach lub fakturach, takich jak dywan, ziemia doniczkowa lub ściółka

Schorzenia i problemy z kuwetą

Twój kot może mieć schorzenie, które sprawia, że oddawanie moczu jest zbyt bolesne – w kuwecie lub poza nią. Do najczęstszych schorzeń, które mogą wpływać na korzystanie z kuwety, należą:

• Zakażenie dróg moczowych (UTI). Jeśli twój kot często załatwia się do kuwety, ale produkuje niewielkie ilości moczu, może mieć zakażenie układu moczowego.

• Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego kotów. Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego kotów jest złożoną chorobą, która powoduje zapalenie pęcherza moczowego. Może powodować, że kot będzie załatwiał się poza kuwetą z powodu pilnej potrzeby oddania moczu.

• Kamienie lub zatkanie pęcherza moczowego. Jeśli twój kot ma kamienie w pęcherzu lub jego zatkanie, może często załatwiać się do kuwety. Może również odczuwać ból i skomleć lub płakać, kiedy próbuje się załatwić. Jego brzuch może być delikatny w dotyku.

?

Kiedy kotek załatwia się poza kuwetą

Jeśli lekarz weterynarii wykluczył problem zdrowotny, możesz wprowadzić kilka zmian, aby sprawdzić, czy uda Ci się nakłonić kota do powrotu do kuwety:

• Zbieraj i wymieniaj żwirek co najmniej raz dziennie.

• Raz w tygodniu dokładnie wypłucz pojemnik sodą oczyszczoną lub bezzapachowym mydłem.

• Używaj mniej żwirku. Koty lubią płytkie żwirki – o głębokości nie większej niż dwa cale.

• Używaj większej kuwety.

• Stosuj zbrylający się, bezzapachowy żwirek o średniej lub drobnej strukturze lub żwirek, którego używały kociaki. Możesz spróbować umieścić obok siebie kilka czystych kuwet, każda z innym rodzajem żwirku, aby sprawdzić, którą z nich woli Twój kot.

• Nie używaj wkładów do pudełek ani pokrywek.

• Wypróbuj samoczyszczącą się kuwetę, która z reguły jest czystsza od tradycyjnej.

• Przenieś kuwetę w spokojne, słabo oświetlone miejsce, w którym kot widzi zbliżające się osoby i może szybko uciec. Kuweta powinna znajdować się poza zasięgiem wzroku kota, poza zasięgiem jego naczyń z jedzeniem i wodą.

• Ustaw kilka kuwet w różnych miejscach, z których każda będzie miała wiele dróg ucieczki. Upewnij się, że dzieci lub inne zwierzęta nie mają dostępu do kuwet.

• Jeśli Twój kot jest stary lub cierpi na artretyzm, używaj kuwety z niskimi bokami, aby mógł się do niej łatwo wdrapać.

• Zapewnij kuwetę dla każdego kota oraz jedną dodatkową. Jeśli mieszkasz w domu wielopiętrowym, umieść kuwetę na każdym poziomie.

?

Wiele kotów i problemy z kuwetą

Jeśli masz kilka kotów i nie możesz ustalić, który z nich nie korzysta z kuwety, możesz poprosić lekarza weterynarii o fluoresceinę – nieszkodliwy barwnik, który sprawia, że mocz świeci na niebiesko w świetle ultrafioletowym przez 24 godziny. Aby sprawdzić, który z kotów korzysta z kuwety, musisz mieć lampę UV świecącą do kuwety. Barwnik musi być podawany (zazwyczaj w karmie) każdemu kotu, po kolei.

Łatwiejszym sposobem sprawdzenia, który z kotów nie korzysta z kuwety, jest tymczasowe zamknięcie kotów, jednego na raz, z kuwetą w pobliżu. Zrób to tylko na kilka dni i postaraj się, aby było to pomieszczenie bez dywanu lub sterty prania. Jeśli korzystasz z łazienki, zablokuj wannę lub pozostaw w niej cal wody, aby zniechęcić kota do korzystania z niej w celu załatwiania się.

Preferencje dotyczące powierzchni lub lokalizacji a problemy z kuwetą

Jeśli Twój kot preferuje załatwianie się na innej powierzchni lub w innym miejscu, spraw, aby to miejsce stało się mniej atrakcyjne. Możesz umieścić w tym miejscu jasne światła lub czujniki ruchu, a także folię aluminiową, odwrócone do góry nogami dywaniki lub dwustronną taśmę klejącą na preferowanej powierzchni, aby odstraszyć kota.

Czego nie należy robić, jeśli kot ma problem z kuwetą

Przekonanie kota do załatwiania się do kuwety wymaga cierpliwości, a nie kary. Oto kilka zasad, których nie należy przestrzegać przy przyuczaniu kota:

• Nie wycieraj nosa w mocz lub kał.

• Nie besztaj ich i nie przenoś ani nie ciągnij do kuwety.

• Nie ograniczaj ich do małego pomieszczenia z kuwetą bez uprzedniego wypróbowania innych metod rozwiązania problemu załatwiania się.

• Nie umieszczaj kuwety w pobliżu miejsc, w których zwierzęta jedzą lub piją.

• Nie dawaj im smakołyków, aby zachęcić je do korzystania z kuwety. Koty nie chcą, aby im przeszkadzano podczas załatwiania się. Możesz jednak umieścić zabawki i smakołyki w pobliżu kuwety, aby pomóc im przezwyciężyć niechęć do niej.

• Do usuwania zabrudzeń używaj raczej enzymatycznego środka czyszczącego niż środka na bazie amoniaku. Następnie przykryj miejsce wypadku folią lub plastikową płachtą i zablokuj je na kilka tygodni, aby neutralizator miał czas zadziałać.

?

Ostatnia deska ratunku w walce z problemem kuwety

Jeśli kotek nie załatwia się w kuwecie, mimo że starasz się, aby była ona jak najbardziej przyjazna dla kota, możesz skontaktować się z behawiorystą zwierzęcym lub skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Porady, które pomogą Twojemu kotu w przeprowadzce do nowego domu.

Kiedy nadejdzie czas pakowania domu i przeprowadzki, możesz podjąć kroki, które ułatwią to przejście Twojemu kotu. Celem jest zapewnienie mu spokoju i komfortu. Pomoże to uniknąć bałaganu, miauczenia, agresji i prób ucieczki.

Przygotowanie kota do przeprowadzki

Uaktualnij informacje. Upewnij się, że obroża identyfikacyjna Twojego kota jest bezpieczna i aktualna. Najlepiej jest wszczepić kotu mikroczip przed przeprowadzką, na wypadek gdyby przestraszył się w nowym miejscu i uciekł. Ponowne spotkanie z kotem jest o wiele bardziej prawdopodobne, jeśli informacje o mikroczipie są aktualne.

Ustal nową normę. W okresie poprzedzającym przeprowadzkę utrzymuj rutynę kota na jak najbardziej normalnym poziomie. Nagłe pojawienie się nowych osób i materiałów do przeprowadzki, a także zniknięcie ulubionych mebli lub przedmiotów może wywołać u kotów stres. Aby zmniejszyć ten stres, wprowadź do domu pudła, zanim zaczniesz się pakować. Pomoże to stworzyć nowy, normalny krajobraz dla Twojego kota. Zmniejsza to również liczbę nowych czynników stresogennych w dniu przeprowadzki.

Zaprezentuj transporter dla kota. Zapoznanie kota z dobrym transporterem dla zwierząt na kilka tygodni przed przeprowadzką może ułatwić mu życie. Wybierz transporter, który jest dobrze zabezpieczony, przystosowany do podróży i przytulny.

Zanim zaczniesz się pakować, ustaw transporter w bezpiecznym, cichym kącie swojego obecnego domu. Umieść w transporterze smakołyki, ulubiony koc i znajome zabawki, aby zbudować pozytywne skojarzenia z transporterem. W ciągu dni i tygodni poprzedzających przeprowadzkę pozwól kotu swobodnie wchodzić do transportera i wychodzić z niego, kiedy tylko zechce. Umieszczenie transportera w spokojnym miejscu zachęci kota do szukania w nim schronienia, gdy pakowanie i przeprowadzka staną się bardziej gorączkowe.

Przeprowadzka kota

W dniu wielkiej przeprowadzki trzymaj kota w transporterze, podczas gdy ludzie będą się wprowadzać i wyprowadzać z Twojego obecnego domu. Jeśli przeprowadzka wiąże się z dużą podróżą samochodem, upewnij się, że kot jest przyzwyczajony do jazdy w transporterze.

Może to być kuszące, ale nie otwieraj transportera w trakcie podróży, aby uspokoić kota. Zwiększysz w ten sposób ryzyko, że kot będzie chciał uciec na nieznanym mu terenie.

Oswajanie kota w nowym domu

Po przyjeździe na miejsce trzymaj kota w bezpiecznym transporterze, a sam zabezpiecz nowy dom przed dostępem kotów. Zamknij wszystkie okna i drzwi oraz schowaj wszelkie przewody elektryczne i wtyczki, w których kot mógłby się zaklinować.

Wprowadź najpierw jedno pomieszczenie. Wybierz jedno pomieszczenie, w którym znajdują się znajome przedmioty i meble. Kiedy pomieszczenie jest bezpieczne, wypuść kota z transportera, aby mógł je zbadać. Najbezpieczniej jest trzymać kota w jednym wyznaczonym pomieszczeniu, dopóki w nowym domu jest dużo zajęć.

Upewnij się, że w tym wyznaczonym pomieszczeniu znajduje się kuweta, jedzenie i woda. Wyznacz czas na spokojne spędzenie czasu z kotem w jego tymczasowym pokoju, aby pomóc mu poczuć się komfortowo w nowym domu.

Jeśli kot wydaje się nerwowy, możesz zatrzymać go na kilka dni w jednym pomieszczeniu, aby dać mu czas na zaaklimatyzowanie się w nowej przestrzeni.

Rzeczy, na które należy zwrócić uwagę

Uciekające koty. Podczas przeprowadzki do nowego miejsca koty często próbują wrócić na swoje stare tereny. Najbezpieczniej jest trzymać kota przez cały czas w domu. Nawet jeśli planujesz wypuszczać kota na zewnątrz, trzymaj go w domu, dopóki nie upewnisz się, że przywiązał się do nowego miejsca. Najlepiej jest trzymać kota w domu przez co najmniej dwa tygodnie. Możesz wspierać pozytywne skojarzenia z nowym domem, karmiąc kota częściej małymi posiłkami oraz wprowadzając do jego dnia więcej smakołyków i zabawy. Kiedy już wypuścisz kota na zewnątrz, na początku rób to krótko i uważnie go obserwuj. Na początku przywołuj kota po 10 minutach, a następnie stopniowo wydłużaj czas przebywania na zewnątrz.

Koty z sąsiedztwa. Jeśli zaczniesz wypuszczać kota na spacer po okolicy, zachowaj czujność i nasłuchuj odgłosów kociej walki. Obserwuj swojego kota do czasu, aż oboje będziecie zaznajomieni z innymi kotami w okolicy.

Stresujące wydarzenia. Nawet po zaaklimatyzowaniu się kota, czynniki stresujące, takie jak burza czy fajerwerki, mogą go zaniepokoić w pierwszych dniach pobytu w nowym domu. Podejmij dodatkowe środki ostrożności, aby zapewnić kotu bezpieczeństwo i ochronę w nowym domu.

Lekarz weterynarii odpowiada na najczęściej zadawane pytania dotyczące kastracji i sterylizacji kota.

Szacuje się, że każdego roku od 5 do 8 milionów zwierząt jest poddawanych eutanazji w schroniskach w całym kraju. Wiele organizacji stara się zmniejszyć tę liczbę, otwierając tanie kliniki kastracji, które zapobiegają powstawaniu kolejnych miotów kotów potrzebujących domów. Jedną z takich organizacji jest LifeLine Animal Project, schronisko i klinika non-profit z siedzibą w Atlancie, gdzie od 2005 roku wykonano ponad 25 000 zabiegów kastracji i sterylizacji. Tutaj dyrektor wykonawczy Rebecca Guinn odpowiada na najczęściej zadawane pytania dotyczące kastracji kotów.

O: Eutanazja w schronisku jest najważniejszym zabójcą zwierząt towarzyszących. Kastracja i kastracja to jedyny sposób, aby ograniczyć lub wyeliminować ten problem. Jest to również korzystne dla zdrowia Twojego zwierzęcia. A posiadanie kota, który jest wykastrowany lub wykastrowany, ułatwi ci życie.

Nie. Kastracja przed pierwszą rują, a już na pewno przed urodzeniem miotu, znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory.

Większość miejsc jest przepełniona kociętami. Są miliony kotów i kociąt, które potrzebują domów, i kolejne miliony, które są porzucane. Po prostu nie ma wystarczającej liczby domów dla wszystkich kotów, które rodzą się w każdym sezonie kociakowym.

O: Mitem jest, że zwierzęta powinny mieć miot lub ruję przed kastracją. Nie ma to żadnych korzyści zdrowotnych, a wykonanie zabiegu kastracji przed pierwszą rują jest znacznie łatwiejsze. Wszystkie korzyści wynikające z kastracji lub sterylizacji zwierzęcia są jeszcze większe, jeśli dokona się jej przed osiągnięciem przez zwierzę wieku dojrzewania.

O: Tak, pod warunkiem, że kot ma co najmniej osiem tygodni i waży co najmniej dwa funty. Kastracja i kastracja pediatryczna jest powszechnie akceptowana. Pomysły o konieczności czekania są naprawdę przestarzałe, a dowody świadczą o czymś zupełnie przeciwnym. Nawet Amerykańskie Stowarzyszenie Lekarzy Weterynarii popiera wczesną kastrację i sterylizację.

Koty mogą bardzo wcześnie przechodzić ruję. Mogą mieć miot w wieku sześciu miesięcy, a w ciągu roku mogą mieć trzy mioty. Ponadto, jeśli kiedykolwiek przebywałeś w pobliżu kotki w rui, wiesz, że jest to nieprzyjemne dla ludzi. Kotki głośno i bez przerwy krzyczą. Chcą się wydostać. To naprawdę zmienia ich zachowanie. A każdy niekastrowany kocur z sąsiedztwa będzie w twoim domu, opryskując drzwi wejściowe. Cały Twój dom będzie cuchnął kocim aerozolem. To naprawdę godne pożałowania doświadczenie.

O: W całym kraju jest wiele tanich rozwiązań. ASPCA prowadzi ich bazę danych na swojej stronie internetowej. Możesz wpisać swój kod pocztowy i znaleźć wszystkie opcje w określonym promieniu. Kliknij zakładkę „opieka nad zwierzętami domowymi” i poszukaj bazy danych o tanich i bezpłatnych zabiegach kastracji i sterylizacji.

O: Zdrowa waga zależy od kontroli porcji i ćwiczeń. Zalecam trzymanie kotów w domu, więc powinieneś zapewnić kotu wystarczające urozmaicenie środowiska, aby był zadowolony. Zapewnij kotu pionowe przestrzenie i drzewa do wspinania. Zapewnij miejsca, w których mogą się chować i bawić. Ale najważniejsza jest kontrola porcji. Nie karm kota za darmo.

O: Nie zalecamy posiadania kotów wolno żyjących. A jeśli masz niekastrowanego kocura, prawdopodobnie i tak nie widujesz ich zbyt często.

Zazwyczaj kastracja kocura ogranicza jego chęć do włóczenia się, chociaż koty różnią się nieco od psów i włóczą się z powodów innych niż rozmnażanie, takich jak polowanie. Kastracja zmniejsza więc instynkt wędrowania, ale go nie eliminuje.

Niekastrowane samce są również bardziej narażone na ryzyko zakażenia białaczką kotów [FeLV] i FIV [wirus niedoboru odporności kotów]. Dzieje się tak dlatego, że walczą, a głębokie rany kąsane są głównym czynnikiem przenoszenia tych chorób.

O: Jest bardzo prawdopodobne, że tak. Z pewnością wyeliminuje to hormonalną potrzebę opryskiwania. Wczesna kastracja jest najlepszym sposobem na całkowite uniknięcie tej potrzeby. Jeśli masz wykastrowanego kota, który nadal spryskuje, powinieneś skontaktować się z lekarzem weterynarii. Może to być problem behawioralny lub zdrowotny.

O: Częstość występowania guzów sutka będzie mniejsza. Wiele niekastrowanych kotek trafia do naszej kliniki z pyometrą – infekcją macicy – która może być dla nich chorobą zagrażającą życiu.

W przypadku kotów płci męskiej eliminuje się choroby jąder, a w przypadku kotek eliminuje się ryzyko chorób macicy. Ogólnie rzecz biorąc, kastrowane i kastratowane zwierzęta żyją dłużej i są szczęśliwsze.

Dowiedz się, jak bezpiecznie obcinać paznokcie kotu i jak najlepiej to robić.

Nastrój

W idealnym świecie, szkolenie kota w zakresie akceptacji obcinania paznokci można by rozpocząć już w wieku kociąt, kiedy kot uczy się, jak funkcjonuje świat. Niezależnie od tego, kiedy zaczynasz, obcinanie paznokci powinno zawsze odbywać się w spokojnym, cichym miejscu. Najlepiej jest obcinać paznokcie kotu, gdy jest on senny, np. po posiłku.

Trzymaj się z dala od okien i innych zwierząt, które mogą rozpraszać uwagę Twoją lub kota. Możesz zabrać kota w miejsce, w którym będziesz mógł wygodnie usiąść z nim na kolanach.

Zaprzyjaźnij się z łapą

Niektóre koty nie lubią zabawy łapami bardziej niż samego ich przycinania. Poświęcenie czasu na to, aby koty czuły się komfortowo, gdy dotyka się ich łapek, opłaci się na dłuższą metę.

Ostrożnie chwyć jedną łapę między palce i pocieraj ją delikatnie przez dwie do trzech sekund. Jeśli kot poruszy się podczas tej czynności, delikatnie podążaj za jego gestem. Następnie ściśnij łapę tak, aby wysunął się jeden paznokieć. Natychmiast zwolnij i daj kotu smakołyk. Jeśli możesz, wykonuj tę czynność dwa lub trzy razy dziennie, aż kot się przyzwyczai i nie będzie już stawiał takiego oporu.

Zapoznaj się z maszynką do strzyżenia

Nieznajome przedmioty mogą być dla kota stresujące. Pozostaw obcinaczki w miejscu, w którym kot będzie mógł je zbadać. Możesz nawet zostawić na nich smakołyk, aby zachęcić kota do powąchania i zapoznania się z nimi.

Niektóre koty boją się dźwięku, jaki wydaje obcinacz podczas obcinania paznokci. Trzymając kota na kolanach, umieść kawałek suchego spaghetti w obcinaczce. Przytrzymaj obcinaczkę w pobliżu jego łap i delikatnie masuj jedną łapę, a następnie utnij makaron tak, aby wydawał odgłos pękania. Natychmiast daj kotu nagrodę za zaakceptowanie odgłosu i masażu.

Czas na strzyżenie

Gdy już przyzwyczaisz kota do tego pomysłu, nadszedł czas, aby spróbować strzyżenia. Połóż kota na kolanach, twarzą do siebie. Weź jedną z kocich łapek do ręki i delikatnie naciskaj na opuszkę, aż zobaczysz wyraźnie pazur. Jeśli pazur wymaga przycięcia, obetnij tylko ostry punkt i upewnij się, że ominąłeś pazur szybki.

Po przycięciu paznokcia natychmiast zwolnij łapę i daj kotu nagrodę, jeśli zauważył, co robisz. Jeśli kot jest zrelaksowany i nie przeszkadza mu przycinanie, przejdź do innych paznokci.

Wiele kotów skarży się po obcięciu dwóch lub trzech paznokci. Jeśli tak się stanie, zatrzymaj się i pozwól im odejść. Zawsze nagradzaj kota po przycięciu paznokci smakołykiem lub specjalną zabawką. W ten sposób pokażesz kotu, że obcinanie nie jest dla niego stresujące i prowadzi do dobrej zabawy. Może być potrzebnych kilka krótkich sesji, aby przyciąć wszystkie paznokcie.

Nigdy nie tnij na szybko

Jeśli przyjrzysz się pazurom swojego kota, zauważysz ciemniejszą część wewnątrz przezroczystej, twardej warstwy zewnętrznej. Jest to tzw. szybka. Znajdują się w niej nerwy i naczynia krwionośne. Nigdy nie przecinaj tej części pazura, ponieważ może to spowodować krwawienie i dyskomfort u kota. Jeśli kiedykolwiek złamałeś paznokieć, wiesz dlaczego koty tego nie lubią. Zamiast tego obcinaj tylko białą część pazura.

Zawsze lepiej jest zostawić więcej pazura niż ciąć zbyt głęboko. Warto mieć pod ręką patyczek lub proszek styropianowy. Możesz go użyć do zatamowania krwawienia, jeśli przypadkowo przetniesz pazur zbyt głęboko. Produkty te można znaleźć w większości sklepów zoologicznych.

Harmonogram strzyżenia

Większość kotów powinna mieć przycinane pazury co półtora tygodnia do dwóch tygodni. Nabranie rutyny ułatwi kotu utrzymanie paznokci pod kontrolą. Jeśli masz problemy z przycinaniem pazurów, możesz poprosić o poradę groomera lub lekarza weterynarii.

ASPCA zdecydowanie odradza usuwanie pazurów u kotów. Może to prowadzić do ciągłych komplikacji i bólu. Zamiast tego zapewnij kotu miejsce do drapania, porozmawiaj z lekarzem weterynarii o nakładkach na paznokcie lub regularnym ich obcinaniu.

Czego należy unikać

• Nigdy nie próbuj obcinać paznokci kotu, gdy jest on zdenerwowany lub gdy Ty jesteś w złym nastroju. To sprawia, że proces ten jest bardziej stresujący.

• Nigdy nie spiesz się z obcinaniem paznokci. Możesz obciąć paznokieć zbyt głęboko i skaleczyć go.

• Nie besztaj ani nie karz kota za stawianie oporu. Spowoduje to tylko, że kot będzie unikał dalszego przycinania.

• Nie próbuj przycinać kotu wszystkich paznokci naraz.

Lekarz omawia dziwne zachowania żywieniowe u kotów i wyjaśnia niektóre z przyczyn, które mogą prowadzić do nietypowych zachcianek u kotów.

Niektóre kocie zachcianki są łatwe do zrozumienia: Krem, kocimiętka, myszy.

Ale plastikowe torby, rośliny domowe, wełna, papier, gumki? Dlaczego kot miałby je jeść?

Dziwne rzeczy, które jedzą koty

Skłonność do jedzenia przedmiotów niebędących pokarmem – zwana pica – może być dość powszechna u kotów.

Wiele kotów karmi się wełną, mówi Arnold Plotnick, DVM, internista weterynaryjny i specjalista od kotów w Nowym Jorku. Koty orientalne „mają do tego predyspozycje” – mówi.

Ten nawyk może się również pojawić u kotów, które zostały zbyt wcześnie odstawione od matki. Im młodszy kot został odstawiony od matki, tym silniejsza jest jego potrzeba karmienia i tym większe prawdopodobieństwo, że będzie ssał wełnę – lub ręce, płatki uszu czy włosy właściciela. Chociaż niektóre koty mogą ssać tylko takie miękkie przedmioty, jak wełna, polar i pluszowe zwierzęta, inne zaczynają jeść takie tkaniny.

Niektóre koty zjadają również przedmioty obce, takie jak sznurowadła, papier, artykuły plastikowe, takie jak torby na zakupy czy zasłony prysznicowe, a nawet przewody elektryczne – mówi Nicholas H. Dodman, kierownik sekcji i dyrektor programowy Animal Behavior w Tufts Cummings School of Veterinary Medicine.

Co powoduje nietypowe zachcianki?

„Chciałbym znać odpowiedź na to pytanie” – mówi Plotnick. Kocie łaknienie może być spowodowane przez wiele czynników, w tym:

• Niedobory żywieniowe:

  Jak mówi Plotnick, niektóre koty zjadają żwirek, jeśli mają anemię. „Miałam dwa przypadki kotów z anemią i to był jeden z objawów”. I chociaż jest to normalne, że koty jedzą trochę trawy, to jedzenie dużej ilości materiału roślinnego może wskazywać na to, że czegoś brakuje w diecie kota.

• Problemy medyczne:

  Kocie pica jest również związane z białaczką kotów i wirusem niedoboru odporności kotów, a także może być wywołane przez takie schorzenia jak cukrzyca lub guzy mózgu.

• Predyspozycje genetyczne:

  W przypadku niektórych kotów pica wydaje się być zapisane w genach. Na przykład ssanie wełny, które czasami jest prekursorem pica, występuje częściej u kotów syjamskich i birmańskich, mówi Alice Moon-Fanelli, PhD, CAAB, dyplomowany behawiorysta zwierzęcy badający ssanie wełny w Tufts Cummings School of Veterinary Medicine.

• Czynniki środowiskowe:

  Czy kot jest znudzony lub szuka uwagi? Czy potrzebuje więcej stymulacji psychicznej lub fizycznej? „Niektóre koty wymagają większej stymulacji środowiskowej niż inne” – mówi Moon-Fanelli.

• Zaburzenia kompulsywne:

  Po wykluczeniu innych możliwości, mówi Moon-Fanelli, „zaczynamy badać, czy zachowanie to może być zaburzeniem kompulsywnym. Uważamy, że może to mieć podłoże genetyczne, ponieważ obserwujemy, że u niektórych ras występuje ono częściej.”

Chociaż pica u kotów występuje najczęściej u młodych kotów, może pojawić się również u kotów starszych.

Kiedy tak się dzieje, mówi Moon-Fanelli, „moją pierwszą myślą jest: czy istnieje jakaś przyczyna medyczna lub stresujące zmiany w środowisku, które mogłyby spowodować takie zachowanie?”.

Kiedy pragnienia stają się problemem

Jeśli kot po prostu ssie wełnę lub inne miękkie i puszyste przedmioty, to zazwyczaj nie jest to problem – twierdzą eksperci.

I chociaż skubanie kawałka papieru lub okazjonalne żucie plastikowej torebki – niektóre z nich zawierają żelatynę, którą koty wyczuwają – może być po prostu nieszkodliwym drobiazgiem, „trudno to przewidzieć” – mówi Plotnick. „Jeśli Twój kot je coś dziwnego, powinien najpierw zobaczyć to weterynarz”.

Nie każdy kot przejdzie od ssania wełny do jedzenia gumek, ale niektórym się to udaje. Moon-Fanelli mówi: „Jest to niepokojące”, gdy koty zaczynają jeść niejadalne materiały. Dzieje się tak dlatego, że niestrawne przedmioty mogą doprowadzić do zablokowania jelit, co – jak mówi Moon-Fanelli – może być przyczyną zatrucia. Moon-Fanelli mówi, że może to być bardzo kosztowne, a nawet śmiertelne.

Co z trawą? Chociaż wiele osób uważa, że koty jedzą trawę, aby pobudzić wymioty i pozbyć się kul włosowych, u niektórych kotów jedzenie trawy może w końcu przerodzić się w gryzienie roślin domowych. Ten nawyk może być niebezpieczny, ponieważ wiele roślin domowych, takich jak lilie, tulipany, chryzantemy i bluszcz angielski, jest dla kotów trujących lub może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Co możesz zrobić

Zawsze najpierw porozmawiaj z lekarzem weterynarii, aby wykluczyć poważne medyczne przyczyny kociego łakomstwa.

Następnie omów z lekarzem weterynarii sposoby zniechęcania kota do jedzenia przedmiotów niebędących pokarmem. Eksperci z William R. Pritchard Veterinary Medical Teaching Hospital na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis, jak również inni lekarze weterynarii i behawioryści zwierzęcy, sugerują następujące działania:

• Usuń wybrane elementy

  . Najprostszym rozwiązaniem może być po prostu ukrycie ubrań, roślin lub innych przedmiotów, które kot uwielbia gryźć.

• Daj kotu coś innego do gryzienia.

  Przekieruj potrzebę żucia kota na bezpieczniejsze i bardziej odpowiednie przedmioty, takie jak zabawki dla kotów, w których wnętrzu można ukryć jadalny smakołyk lub inny atrakcyjny przedmiot wykonany specjalnie dla kotów. Aby powstrzymać koty żywiące się trawą przed próbowaniem roślin domowych, spróbuj wyhodować kocimiętkę lub małą doniczkę z trawą, którą kot będzie mógł skubać. Ale uważaj. „Zdarza się, że kot zjada zarówno doniczkę, jak i trawę” – mówi Moon-Fanelli. Skutek? Biegunka.

• Pobaw się z kotem.

  Niektóre koty, które gryzą, są po prostu znudzone lub samotne. Znajdź więc czas dla swojego spragnionego uwagi kociego przyjaciela, zapewniając mu więcej stymulacji umysłowej lub fizycznej. Możesz przyuczyć kota do noszenia szelek i nauczyć go chodzić na spacery – radzi Moon-Fanelli. Niektóre koty lubią wybiegi na zewnątrz, gdzie mogą obserwować ptaki i inne stymulujące rzeczy.

• Uczyń atrakcyjne przedmioty nieatrakcyjnymi.

  Zastosowanie substancji o silnym zapachu, takich jak cytrusowy odświeżacz powietrza, lub o nieprzyjemnym smaku, takich jak ostry sos, Bandguard lub Gorzkie Jabłko, na przedmiotach takich jak przewody zasilające może spowodować, że kot zacznie się od nich odsuwać.

• Pozbądź się niebezpiecznych roślin.

  Jeśli kota przyciągają rośliny domowe, pozbądź się tych, które są uważane za toksyczne dla zwierząt. Informacje o tym, które rośliny są trujące dla kotów, można znaleźć na stronie internetowej ASPCA.

• Porozmawiaj z behawiorystą zwierzęcym.

  Jeśli kot nadal je produkty niebędące pokarmem, a wiesz, że nie jest to problem medyczny, poszukaj certyfikowanego behawiorysty zwierzęcego (CAAB) – radzi Moon-Fanelli. Wielu z nich oferuje zdalne konsultacje i może ściśle współpracować z twoim lekarzem weterynarii.

Bądź cierpliwy. „Każdy chce mieć krok pierwszy, drugi, trzeci w leczeniu zachowań” – mówi Moon-Fanelli. Jednak, jak twierdzi, zachowanie jest dość złożone i „nie ma jednego uniwersalnego sposobu leczenia. Każdy kot jest indywidualnością, a każde środowisko jest nieco inne”.

Koty skubiące pluszowe misie lub żujące sznurek mogą wyglądać całkiem uroczo, ale rezultat może być zupełnie inny. Zanim porozmawiasz z lekarzem weterynarii o nietypowych zachciankach swojego kota, nie czekaj, aż dojdzie do zagrażającego życiu zablokowania jelit lub ujawni się ukryty problem medyczny.