Strona główna Blog Strona 2617

Jak oceniać witaminy i suplementy?

0

Lekarz wyjaśnia, jak oceniać bezpieczeństwo i skuteczność witamin i suplementów.

Zanim dodasz do swojej rutyny suplement lub witaminę, omów te kwestie z lekarzem, farmaceutą lub zarejestrowanym dietetykiem:

  • Czy ten suplement może mi pomóc? Czy jest mi on potrzebny ze względu na stan zdrowia lub w celu zapobiegania chorobom?

  • Co mówią badania na temat korzyści płynących z tej metody?

  • Jaką dawkę powinienem zażywać?

  • Kiedy i jak długo będę go potrzebował?

  • Czy należy je przyjmować w postaci tabletek, proszku czy płynu?

  • Która forma witaminy (np. witamina D2 lub D3) jest najlepsza?

  • Czy są jakieś skutki uboczne?

  • Jakie są najlepsze marki tego suplementu pod względem jakości, bezpieczeństwa i skuteczności działania?

  • Czy mogę je przyjmować razem z innymi lekami? Czy powinienem unikać jakichś pokarmów?

  • Czy będę musiał przerwać przyjmowanie leku, jeśli będę miał zabieg chirurgiczny?

Jaką postać witaminy wybrać?

Witaminy i suplementy występują w wielu postaciach, takich jak tabletki, płyny lub proszki. To, którą z nich wybierzesz, zależy od tego, jak działają w Twoim organizmie i w jaki sposób wolisz je przyjmować. Na przykład niektóre z nich działają tylko w postaci suchego ekstraktu, takiego jak kapsułka lub tabletka. Inne działają szybciej i są skuteczniejsze w postaci płynnej. Jeśli nie wiesz, jaką formę preparatu wybrać, zapytaj farmaceutę lub lekarza.

Niektóre suplementy są dostępne w postaci tabletek, ponieważ przestają działać lub stają się niebezpieczne w kontakcie z kwasem żołądkowym. Niektórzy ludzie muszą przyjmować płyny, jeśli mają problemy z przyswajaniem witamin z pigułek, a nawet jeśli trudno im połknąć kapsułki lub tabletki.

Nie wszystkie formy składników odżywczych są takie same. Na przykład suplementy witaminy D występują jako witamina D2 lub witamina D3. Istnieje także kilka rodzajów witaminy E. W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem o tym, który suplement odpowiada potrzebom danej osoby.

Bezpieczeństwo suplementów

Suplementy nie są regulowane przez FDA w taki sam sposób, jak leki. FDA nie sprawdza suplementów pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności przed wprowadzeniem ich na rynek.

Wniosek z tego taki: Zrób swoje badania i bądź ostrożny, gdy kupujesz nowe produkty. Inne sposoby na zachowanie bezpieczeństwa:

  • Jeśli stosujesz zrównoważoną dietę bogatą w pełne ziarna, owoce i warzywa, prawdopodobnie nie musisz przyjmować multiwitaminy. Jeśli stosujesz ograniczoną dietę, porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy potrzebujesz konkretnych witamin.

  • Chociaż te składniki odżywcze są niezbędne dla naszego organizmu, niektóre z nich mogą być szkodliwe w dużych dawkach. Szczególnie ważne jest, aby nie spożywać zbyt dużych ilości witamin A, D, E i K, ponieważ gromadzą się one w organizmie i mogą być toksyczne.

Kto powinien unikać suplementów i witamin?

Suplementy nie są dobrym pomysłem dla osób z niektórymi rodzajami schorzeń. Mogą one także powodować, że niektóre leki nie działają tak dobrze, jak powinny. Przed dodaniem do diety jakiegokolwiek suplementu należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Osoby, które powinny unikać niektórych rodzajów produktów, to między innymi:

  • Kobiety w ciąży lub karmiące piersią, ponieważ niektóre suplementy mogą być niebezpieczne dla dziecka. Codziennie przyjmowana witamina prenatalna zawiera odpowiednie rodzaje i ilości składników odżywczych dla tych kobiet.

  • Osoby, które przyjmują leki nasercowe, moczopędne, rozrzedzające krew, aspirynę, leki obniżające odporność i sterydy. W przypadku każdego rodzaju leku zawsze istnieje prawdopodobieństwo, że nie będzie on dobrze współdziałał z suplementem, ale w przypadku niektórych z tych leków problemy mogą być szczególnie poważne.

  • Osoby, u których planowany jest zabieg chirurgiczny, ponieważ niektóre produkty mogą prowadzić do krwawienia i innych niebezpiecznych powikłań.

  • Osoby, które chorowały na raka lub są na niego leczone. Niektóre suplementy mogą wspomagać wzrost komórek nowotworowych lub obniżać skuteczność leczenia choroby.

4 wskazówki dla sprytnych kupujących

Gdy jesteś gotowy do zakupu suplementów, pamiętaj o poniższych wskazówkach:

  • Szukaj dowodów na to, jak dobrze działa dany produkt, w badaniach naukowych pochodzących z wiarygodnych publikacji. Szukaj takich badań w bazie danych PubMed National Institutes of Health (NIH): www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed oraz National Institute of Health – Office of Dietary Supplements. Można również zadzwonić do producenta i zapytać, jakie badania potwierdzają jego twierdzenia. Warto również dowiedzieć się, w jaki sposób producent zapewnia, że składniki wymienione na etykiecie suplementu są rzeczywiście zawarte w butelce.

  • Jeśli produkt twierdzi, że wyleczy chorobę, jest całkowicie naturalny lub posiada gwarancję zwrotu pieniędzy, należy zachować ostrożność. Każdy suplement, który wydaje się zbyt dobry, aby mógł być prawdziwy, prawdopodobnie taki jest.

  • Wybieraj marki oznakowane pieczęcią NSF International, US Pharmacopeia, Underwriters Laboratory lub Consumer Lab. Weryfikują one, czy produkt rzeczywiście zawiera składniki, o których mówi etykieta, oraz czy nie zawiera żadnych potencjalnie szkodliwych składników.

  • Należy uważać na suplementy wyprodukowane poza Stanami Zjednoczonymi. Wiele z nich nie podlega regulacjom prawnym, a niektóre mogą zawierać toksyczne składniki.

3 wskazówki dotyczące przechowywania witamin

Suplementy diety nie są wieczne i aby dobrze spełniały swoją rolę, należy o nie odpowiednio dbać. Po zakupie:

  • Przechowuj je w ciemnym, chłodnym i suchym miejscu. Unikaj łazienek i innych wilgotnych miejsc.

  • Przechowuj je na wysokiej półce lub w zamkniętej szafce, poza zasięgiem dzieci.

  • Niektóre witaminy i suplementy zużywają się, gdy zbyt długo leżą na półce. Sprawdzaj regularnie swoje zapasy i wyrzucaj te, których termin ważności minął.

I wreszcie, zawsze informuj lekarza o wszelkich witaminach i suplementach, które zamierzasz przyjmować, zwłaszcza jeśli masz problemy zdrowotne lub regularnie zażywasz leki. Nie wszystkie produkty działają dobrze na każdego, a niektóre mogą być niebezpieczne.

Batony odżywcze: zdrowie czy szum informacyjny?

0

Batony odżywcze stały się popularnym zamiennikiem posiłków i „zdrową” przekąską. Ale czy są one tak zdrowe, jak twierdzą?

Batony odżywcze: zdrowie czy szum?

Grab 'n’ Gobble

Reviewed by Gary D. Vogin, MD From the doctor Archives

W dzisiejszym społeczeństwie, które żyje w ciągłym biegu, gdzie usiąść do posiłku to czasem niemożliwy luksus, pojawienie się batonów żywieniowych może wydawać się idealnym rozwiązaniem. Choć kiedyś te kieszonkowe batoniki cieszyły się popularnością głównie wśród poważnych sportowców szukających przewagi nad rywalami, teraz każdy, kto odczuwa potrzebę uzupełnienia składników odżywczych, może trzymać kilka sztuk w torebce lub teczce.

W obecnym środowisku, w którym toczy się wojna o batony, istnieją dosłownie setki takich opakowanych i przenośnych produktów konkurujących o miejsce na półkach w siłowniach, sklepach ze zdrową żywnością i supermarketach, o nazwach od PowerBar i Luna Bar do Balance Bar i MET-Rx. Dietetycy są jednak zgodni, że nie wszystkie batony są sobie równe. Istnieją batony wysokowęglowodanowe, batony proteinowe, batony energetyczne, batony śniadaniowe, batony pobudzające mózg, batony zastępujące posiłek, batony dietetyczne i batony tylko dla kobiet. A ponieważ jest ich tak wiele do wyboru, konsumenci spragnieni szybkiego zaspokojenia potrzeb żywieniowych – niezależnie od tego, czy są sportowcami rekreacyjnymi, pracoholikami przykutymi do biurka, czy mamami z nadmiarem obowiązków, które nie mają ani chwili dla siebie – mogą poczuć zawrót głowy od nadmiaru produktów i mocno przesadzonych twierdzeń.

Przeanalizuj fakty dotyczące batonów

Bez wątpienia batony żywieniowe typu „chwyć i jedz” są świetnym rozwiązaniem dla osób, które ścigają się bez przerwy od świtu do wyczerpania. „Stanowią wygodną alternatywę dla kogoś, kto w przeciwnym razie sięgnąłby po pączka lub skorzystał z automatu z przekąskami w biurze” – mówi dr Liz Applegate, wykładowca żywienia na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis. „Ale w tych batonach nie ma nic magicznego. Większość z nich jest w porządku, ale niektóre mają zbyt wysoką zawartość tłuszczu”.

Dawn Jackson, RD, rzeczniczka American Dietetic Association, zgadza się, zauważając, że batony są wygodne, zwłaszcza gdy jesteś aktywny fizycznie. „Nie włożyłbyś kanapki z indykiem do kieszeni, gdy wybierasz się na wycieczkę rowerową, ale z łatwością mógłbyś zabrać ze sobą jeden z tych batonów”. Ostrzega jednak, że „niektóre z nich zawierają tyle samo cukru i tłuszczów nasyconych, co batoniki. Używaj ich więc z umiarem”.

Steve Hertzler, PhD, RD, asystent profesora dietetyki medycznej na Uniwersytecie Stanowym Ohio, przeprowadził badanie, które wykazało, że sportowcy wytrzymałościowi mogą nie uzyskać długotrwałego zastrzyku energii, którego oczekują od niektórych batonów. W swoim badaniu porównał wpływ na poziom glukozy we krwi dwóch popularnych batonów energetycznych – Ironman PR Bar i PowerBar.

Hertzler stwierdził, że baton Ironman PR zapewniał wzrost poziomu cukru we krwi, który utrzymywał się na dość stałym poziomie, co może przekładać się na lepsze wyniki sportowców wytrzymałościowych. Z kolei baton PowerBar powodował szybki wzrost poziomu cukru we krwi, po którym jednak następował gwałtowny spadek – nie różniący się wiele od tego, który występuje po zjedzeniu batona Snickers.

Skład batonu Ironman PR – 40% węglowodanów, 30% tłuszczu i 30% białka – mógł być odpowiedzialny za jego bardziej zrównoważony wpływ na poziom glukozy we krwi, mówi Hertzler. Badania pokazują, że spożywanie niewielkiej ilości węglowodanów co jakiś czas podczas wyścigu poprawia wyniki w zawodach wytrzymałościowych”.

Dietetyk Nancy Clark, MS, RD, zwraca uwagę, że wszystko, co dostarcza kalorii, daje energię. „Banany dodają energii” – mówi Clark, dyrektor ds. żywienia w SportsMedicine Associates w Brookline, Mass. „Twinkies dodają energii. Batoniki energetyczne dodają energii”. To dlatego, że wszystkie one dostarczają kalorii”.

Żywność a batony

Większość dietetyków podkreśla, że nawet jeśli spożywasz batony, nie pozwól, aby wyparły one z Twojej diety całe pokarmy. Na szybką przekąskę lepiej zjeść jabłko lub banana. Jak mówi Hertzler, przed zawodami sportowymi „bajgiel lub krakersy graham mogą wywołać podobną reakcję poziomu glukozy we krwi jak niektóre batoniki energetyczne, a kosztują o wiele mniej”.

Choć batony energetyczne są przydatne, Applegate twierdzi, że możesz na nich zbytnio polegać, jeśli w Twoim samochodzie rośnie sterta opakowań. „Niektórzy ludzie idą do Costco, kupują pudełka batonów energetycznych i uważają, że jedząc je, robią dobrą rzecz” – mówi. „Może im się wydawać, że te batoniki są lepsze od jedzenia. Ale w żywności znajdują się składniki, których w tych batonikach brakuje. Tak jak nie chcielibyśmy żyć tylko na brzoskwiniach lub tylko na kanapkach z tuńczykiem, potrzebujemy w naszej diecie znacznie więcej niż tylko batonów energetycznych”.

Zamiast batonika energetycznego Jackson mówi, że możesz wybrać alternatywną przekąskę, np. opakowanie niskotłuszczowego jogurtu z posypką z płatków zbożowych o wysokiej zawartości błonnika lub bogaty w błonnik bajgiel z pomidorem i małym plasterkiem niskotłuszczowego sera szwajcarskiego.

Wskazówki dotyczące chodzenia po barach

Podczas wybierania i wypróbowywania batonów odżywczych na wybór może wpłynąć wiele czynników. Na przykład:

  • Szukaj batonów o niskiej zawartości tłuszczu (mniej niż 5 gramów tłuszczu).

  • Jackson, oceniając zawartość błonnika w batonikach, zwraca uwagę, aby zawierały one od 3 do 5 gramów błonnika.

  • Zwłaszcza jeśli dbasz o swoją wagę, sprawdzaj kalorie podane na etykiecie. Na przykład baton Luna zawiera od 170 do 180 kalorii, natomiast 100-gramowy baton MET-Rx ma 340 kalorii.

  • Jeśli kupujesz baton zastępujący posiłek, wybierz taki, który ma około 15 lub więcej gramów białka, trochę błonnika i jest wzbogacony o około 35% RDA dla witamin i minerałów” – mówi Applegate, autorka książki „Eat Smart, Play Hard”. Batoniki zastępujące posiłek są zwykle większe niż inne batoniki, zawierają proporcjonalnie więcej węglowodanów, tłuszczów i białka.

  • Spożywaj prawdziwe jedzenie razem z batonem. „Do batona można zjeść pomidory winogronowe lub kawałek owocu” – mówi Jackson.

  • Jeśli spożywasz kilka batonów dziennie, upewnij się, że nie łykasz więcej witamin i składników mineralnych, niż powinieneś pogryźć. Na przykład, baton wzbogacony może dostarczać 50% RDA dla cynku, mówi Clark, autorka książki „Nancy Clark’s Sports Nutrition Guidebook”. Ostrzega, że jeśli jesz kilka batonów dziennie, do tego tabletki multiwitaminowe i multimineralne oraz miskę wzbogaconych płatków śniadaniowych, takich jak Total, możesz otrzymywać znacznie więcej cynku, niż potrzebujesz, co może zaburzać wchłanianie innych minerałów, a nawet osłabiać twój system odpornościowy.

Aby skomplikować sprawę, nie można oceniać każdego batona po jego opakowaniu. W październiku 2001 roku, kiedy ConsumerLab.com ogłosił wyniki przeprowadzonych przez niezależne laboratorium testów 30 batonów odżywczych, 18 z nich nie spełniało wymogów dotyczących poziomu składników podanych na etykiecie. Bardziej niż jakakolwiek inna nieprawdziwa informacja, około połowa batonów odżywczych przekraczała poziom węglowodanów podany na opakowaniu (jeden z batonów promowanych jako produkt dietetyczny o niskiej zawartości węglowodanów zawierał tylko 2 gramy węglowodanów, ale testy wykazały, że w rzeczywistości zawierał 22 gramy).

Prawda o chlebie i diecie

0

Lekarz rozmawia z ekspertami ds. żywienia o tym, jak chleb wpisuje się w zdrową dietę i czy jest przeszkodą w utracie wagi.

Czy masz miłosno-nienawidzący stosunek do chleba? Jest on podstawą diety wielu ludzi, a także głównym źródłem kalorii.

A więc jak to jest: Czy chleb można jeść, czy też przekonanie, że chleb jest dla nas dobry, jest w połowie błędne? Oto, co powinieneś wiedzieć.

Chleb i bitwa pod Płowcami

Czy za nadprogramowe kilogramy można winić chleb? Być może.

Przesadzamy z chlebem i innymi wysoko rafinowanymi ziarnami” – mówi Heather Bauer, RD, współautorka książki „Bread is the Devil: Win the Weight Loss Battle by Taking Control of Your Diet Demons”. „Kiedy jesteś głodny, zmęczony lub zestresowany, masz tendencję do sięgania po pieczywo, a nie po marchewkowe paluszki. Problem w tym, że im więcej jesz chleba, tym więcej chcesz”.

Bauer ma na myśli białe pieczywo, krakersy, precle i inne wysokorafinowane produkty zbożowe, które stały się symbolem walki z nadwagą.

Z drugiej strony, spożywanie pełnych ziaren zbóż jest rozsądną strategią odchudzania.

W jednym z badań wykazano, że osoby stosujące dietę niskokaloryczną, która zawierała pełne ziarna, takie jak chleb pełnoziarnisty, straciły więcej tłuszczu z brzucha niż osoby, które jadły tylko ziarna rafinowane, takie jak biały chleb i biały ryż.

Całe ziarna dostarczają więcej witamin, minerałów i błonnika niż ziarna rafinowane. Jednak przesada z pieczywem pełnoziarnistym może również spowodować przyrost kilogramów. Dlatego uwzględnij je w swoim dziennym budżecie kalorycznym.

Kiedy jesteś zestresowany, sięgasz po chleb, a nie po marchewkę. Ale im więcej jesz, tym więcej chcesz.” — Heather Bauer, RD

Chleb a cukrzyca typu 2

Badania wykazują, że spożywanie mniejszej ilości pokarmów bogatych w skrobię, takich jak chleb, a także mniejszej ilości czerwonego mięsa, żywności przetworzonej i napojów słodzonych cukrem – wraz ze zwiększonym spożyciem owoców, warzyw, pełnego ziarna, ryb i drobiu – zmniejsza ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2.

Spożywanie każdego rodzaju węglowodanów podnosi poziom cukru we krwi. Ale nie wszystkie węglowodany są takie same. Cukier i rafinowane zboża podnoszą poziom cukru we krwi szybciej niż węglowodany złożone, które można znaleźć w takich produktach jak fasola i inne warzywa.

„Węglowodany złożone są trawione wolniej, a ich zdolność do wywoływania skoków poziomu glukozy we krwi jest ograniczona” – mówi Hillary Wright, RD, dyrektor ds. doradztwa żywieniowego w Domar Center for Mind/Body Health.

Może to być szczególnie ważne dla osób cierpiących na cukrzycę typu 2. W cukrzycy typu 2 organizm ma problemy z kontrolowaniem poziomu cukru we krwi.

Ograniczenie rafinowanych ziaren, takich jak biały chleb, i jedzenie więcej pełnych ziaren w ich miejsce to dobre posunięcia. „Chleb pełnoziarnisty zawiera więcej błonnika niż rafinowany, a błonnik pomaga spowolnić wchłanianie węglowodanów spożywanych podczas tego samego posiłku lub przekąski” – mówi Wright.

Chleb i nietolerancja glutenu

Chleb od dawna ma złą sławę” – mówi Shelley Case, RD, konsultantka żywieniowa i autorka książki „Gluten-Free Diet: A Comprehensive Resource Guide. „Teraz jest jeszcze gorzej, ponieważ jest tak dużo negatywnej prasy na temat glutenu, białka występującego w pszenicy, życie i jęczmieniu”.

Niektórzy ludzie nie tolerują glutenu, ponieważ chorują na celiakię. Ich układ odpornościowy uznaje gluten za niebezpieczny i wywołuje reakcję, która atakuje organizm. Dla osób z celiakią unikanie wszelkich źródeł glutenu – występującego w wielu produktach poza chlebem – jest absolutną koniecznością.

Celiakia jest obecnie coraz częściej diagnozowana. Wiele innych osób bez celiakii wiąże swoje dolegliwości żołądkowe i zmęczenie z glutenem. Jest to tzw. nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, która występuje częściej niż celiakia.

Aby dowiedzieć się, czy masz celiakię, należy skontaktować się z lekarzem. Jeśli nie masz celiakii, a chcesz zrezygnować z glutenu, aby sprawdzić, czy to pomoże na twoje problemy z brzuchem, skonsultuj się z dietetykiem, który pomoże ci monitorować objawy i upewnić się, że dieta bezglutenowa jest zdrowa.

Jak dużo chleba to za dużo?

Osoby spożywające 2000 kalorii potrzebują sześciu porcji dziennie (około 6 uncji) produktów zbożowych. Obejmuje to wszystkie rodzaje pieczywa, makarony, płatki owsiane, płatki śniadaniowe, tortille i kaszę. Przynajmniej połowa z nich powinna być pełnoziarnista.

Należy pamiętać o porcjach. Jeden bajgiel może zawierać od 3 do 5 uncji ziaren. Pochłania to znaczną część dziennego budżetu na zboża, a jeśli nie był to bajgiel pełnoziarnisty, może być ci trudno osiągnąć cele dotyczące zdrowych ziaren.

Porady dotyczące kupowania chleba

Wybieraj pieczywo pełnoziarniste.

Wybieraj pieczywo, którego pierwszym składnikiem jest „pełne” ziarno, np. pełnoziarniste, białe pełnoziarniste lub pełnoziarniste owsiane. Chleb „pszenny” lub „wieloziarnisty” niekoniecznie jest produktem pełnoziarnistym.

Zmniejszać.

Ograniczaj porcje i dostarczaj więcej błonnika dzięki pełnoziarnistym babeczkom angielskim, bajglom lub kanapkom. Spróbuj także 2-kilogramowych bułek do kanapek i hamburgerów.

Nie kupuj według kolorów.

Wiele chlebów pełnoziarnistych ma ciemniejszy kolor niż chleb biały, ale producenci żywności mogą dodawać melasę i barwniki spożywcze, aby nadać ciemniejszy odcień swoim produktom z pieczywa rafinowanego. Zawsze sprawdzaj etykietę składników.

Spakuj się.

Wybieraj pieczywo pełnoziarniste, zawierające co najmniej 3 gramy błonnika na porcję.

Czy błonnik może chronić przed rakiem?

0

Lekarz przedstawia wyniki aktualnych badań dotyczących wpływu diety bogatej w błonnik na obniżenie ryzyka zachorowania na raka, w tym zalecenia ekspertów dotyczące włączenia błonnika do diety.

Dr Denis Burkitt, irlandzki chirurg, w latach 50. ubiegłego wieku udał się do Afryki na wyprawę misyjną, aby poprawić stan zdrowia tamtejszych ludzi.

Odkrył, że przynajmniej jeden aspekt ich zdrowia nie wymagał poprawy: Afrykańczycy mieli zadziwiająco niski wskaźnik zachorowań na raka jelita grubego.

Z kolei Amerykanie mieli wiele problemów z jelitem grubym, w tym wysoki odsetek zachorowań na raka.

Burkitt sądził, że wynika to z różnic w sposobie odżywiania. Afrykanie jedli duże ilości kukurydzy, fasoli i innych pokarmów o wysokiej zawartości błonnika. Z kolei większość Amerykanów żywiła się żywnością przetworzoną.

Prawie 70 lat później naukowcy nadal zastanawiają się nad tym zagadnieniem. Niektóre badania wykazały związek między dietą bogatą w błonnik a niższym ryzykiem zachorowania na raka. Inne nie.

„Istnieje wiele sprzecznych danych” – mówi dr Mary Daly, przewodnicząca wydziału genetyki klinicznej w Fox Chase Cancer Center w Filadelfii.

Spożywanie dużej ilości błonnika może pomóc w zapobieganiu niektórym rodzajom nowotworów – nie zostało to jeszcze udowodnione.

Badania wykazały, że dieta bogata w błonnik może pomóc w utrzymaniu prawidłowej masy ciała, co z kolei obniża ryzyko zachorowania na wiele rodzajów nowotworów.

Rak okrężnicy

Większość badań dotyczących błonnika i zapobiegania nowotworom koncentruje się właśnie na tym typie raka, ponieważ błonnik działa głównie w jelicie grubym.

Składnik odżywczy szybko przechodzi przez jelito grube, być może wypłukując z organizmu związki powodujące raka. Może nawet zmieniać te związki, czyniąc je mniej szkodliwymi – twierdzi Daly.

Wiele badań wskazuje na to, że im więcej błonnika spożywasz, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo zachorowania na raka jelita grubego.

Jednak wiele innych badań nie wykazało takiego związku.

W jednym z dużych badań z 2007 roku stwierdzono, że u osób stosujących dietę o wysokiej zawartości błonnika i niskiej zawartości tłuszczu występowała taka sama liczba gruczolaków jelita grubego, małych guzów, które czasami mogą przekształcić się w raka, jak u osób, które nie stosowały takiej diety.

Kiedy jednak badacze skupili się na uczestnikach badania, którzy naprawdę przestrzegali diety, w przeciwieństwie do tych, którzy byli mniej konsekwentni, znaleźli związek między spożywaniem dużej ilości błonnika a mniejszą liczbą guzów, mówi dr Electra Paskett, dyrektor ds. zapobiegania i kontroli nowotworów w The Ohio State University Comprehensive Cancer Center.

„Błonnik ma kluczowe znaczenie dla zdrowia jelita grubego” – mówi dr Brett E. Ruffo, adiunkt kliniczny chirurgii w szpitalu uniwersyteckim Stony Brook.

Nikt jednak nie jest w stanie z całą pewnością stwierdzić, czy błonnik pomaga zapobiegać rakowi jelita grubego.

Rak piersi

Podobnie jest w przypadku badań nad tą chorobą.

Niektórzy badacze uważają, że błonnik może zmniejszać ryzyko zachorowania na raka piersi, być może poprzez wpływ na produkcję hormonów w organizmie. Istnieją badania potwierdzające tę tezę, w tym jedno, w którym stwierdzono, że spożywanie dużej ilości pokarmów bogatych w błonnik, zwłaszcza warzyw, może nieznacznie obniżać ryzyko zachorowania na raka piersi.

Jednak inni badacze nie znaleźli takiego związku, a wraz ze wzrostem liczby badań teoria ta stawała się coraz słabsza.

Rak prostaty

Jedna z teorii mówi, że błonnik może zapobiegać tej chorobie poprzez wpływ na poziom hormonów, podobnie jak w przypadku raka piersi.

Inni eksperci uważają, że wpływ błonnika na tzw. wrażliwość na insulinę może odgrywać pewną rolę. Insulina jest hormonem wytwarzanym przez organizm po jedzeniu. Dzięki niemu cukier z krwi dostaje się do komórek i jest wykorzystywany do produkcji energii. Kiedy poziom cukru we krwi wzrasta, poziom insuliny ma tendencję do gwałtownego wzrostu. Jednak błonnik, zwłaszcza ten rozpuszczalny, jak w płatkach owsianych, może złagodzić ten efekt, spowalniając wchłanianie cukru do krwiobiegu.

Nieliczne badania dotyczące błonnika i raka prostaty nie są jednak jednoznaczne.

Porady dla domu

Nie ma wystarczających dowodów na to, że błonnik chroni (lub nie chroni) przed rakiem piersi, prostaty lub jelita grubego.

Istnieje jednak wiele badań na temat tego, jak błonnik pomaga na inne sposoby. Najbardziej znany jest z tego, że utrzymuje regularność wypróżnień, ale może też zapobiegać poważniejszym schorzeniom. Należą do nich cukrzyca typu 2 i choroby serca.

Błonnik pomaga również w utracie wagi – a utrzymanie zdrowej wagi jest jedną z najlepszych rzeczy, jakie można zrobić, aby obniżyć ryzyko wystąpienia wielu chorób, w tym raka.

Yohimbe

0

Od dawna uważa się, że kora drzewa yohimbe zwiększa popęd płciowy, a także zwalcza depresję i wysokie ciśnienie krwi. Jednak yohimbe jest suplementem o niesprawdzonej skuteczności i może wywoływać niebezpieczne skutki uboczne – wyjaśnia lekarz.

Dlaczego ludzie zażywają yohimbe?

Istnieje zasadnicza różnica między naturalnym suplementem yohimbe a substancją chemiczną yohimbiną. Chociaż johimbina pochodzi z kory yohimbe, jest ona skoncentrowana i standaryzowana.

Badania wykazały, że leki zawierające substancję chemiczną yohimbinę działają w przypadku zaburzeń erekcji. Leki zawierające johimbinę były również stosowane w celu złagodzenia seksualnych skutków ubocznych leków przeciwdepresyjnych oraz w leczeniu niskiego popędu płciowego u kobiet.

Nie jest jednak jasne, czy yohimbe – produkt naturalny – ma takie same zalety jak yohimbina. Eksperci nie wiedzą, czy ilość johimbiny w naturalnym yohimbe jest wystarczająca, aby wywołać efekt. Konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.

Yohimbe jest tradycyjnie stosowana w wielu schorzeniach, takich jak zmęczenie, wysokie ciśnienie krwi i problemy z sercem. Niektórzy ludzie przyjmują ją z nadzieją, że poprawi ich wyniki sportowe lub pomoże im schudnąć. Jednak te zastosowania nie zostały zbadane. Ponieważ yohimbe może stanowić poważne zagrożenie, nie należy jej stosować bez kontroli lekarza.

Jaką dawkę yohimbe należy przyjmować?

Kora yohimbe jest środkiem leczniczym o niepotwierdzonej skuteczności. Nie ma standardowej dawki. Należy pamiętać, że stosowanie yohimbe przez długi czas lub w dużych dawkach może być niebezpieczne.

Czy można uzyskać yohimbe naturalnie z żywności?

Nie ma naturalnych źródeł yohimbe w żywności. Wyciąg z kory jest czasem używany do przyrządzania herbaty.

Jakie są zagrożenia związane z przyjmowaniem yohimbe?

  • Działania niepożądane.

    Yohimbe bark może powodować zaczerwienienie skóry, wysypkę, pobudzenie, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, szybkie bicie serca, zwiększone oddawanie moczu, ból głowy, nudności i wymioty.

  • Ryzyko.

    Poważniejsze działania niepożądane mogą obejmować ból w klatce piersiowej, zawał serca, zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków, niewydolność nerek i drgawki. Duże dawki powodowały problemy z oddychaniem, paraliż, znaczne obniżenie ciśnienia krwi, niewydolność serca, a nawet zgon. Jeśli cierpisz na jakiekolwiek schorzenia – takie jak zaburzenia lękowe, depresja, inne schorzenia psychiatryczne, problemy z sercem, problemy z prostatą, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, choroby nerek lub wątroby czy choroba Alzheimera – NIE przyjmuj suplementów yohimbe bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

  • Interakcje.

    Jeśli regularnie zażywasz jakieś leki lub suplementy, przed rozpoczęciem stosowania suplementów yohimbe porozmawiaj z lekarzem. Mogą one wchodzić w interakcje z wieloma różnymi lekami i suplementami, w tym z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, stymulującymi (w tym kofeiną), lekami przeciwcukrzycowymi, przeciwhistaminowymi, lekami na ciśnienie krwi, lekami uspokajającymi i antybiotykami. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania leków z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAOI). Należy unikać stosowania yohimbe podczas przyjmowania MAOI ze względu na możliwość wystąpienia bardzo poważnych skutków ubocznych. Nie należy przyjmować yohimbe z pokarmami o wysokiej zawartości tyraminy, takimi jak wino, dojrzałe sery i wędliny.

Ze względu na poważne zagrożenia, yohimbe nie powinna być stosowana przez dzieci, kobiety w ciąży i karmiące piersią.

Więcej informacji można znaleźć w:

  • Przegląd Yohimbe

  • Yohimbe Zastosowanie i skuteczność

  • Yohimbe Efekty uboczne

  • Interakcje Yohimbe

  • Yohimbe dawkowanie

?

Ogranicz kalorie, odbuduj swoje życie

0

Badania przeprowadzone na zwierzętach pokazują, że dieta o ograniczonej kaloryczności może przynieść korzyści zdrowotne i spowolnić bieg czasu.

Ogranicz kalorie, odbuduj swoje życie

Zapomnij o super-sizing, dieta o ograniczonej ilości kalorii może dodać ci zdrowia, młodości i długowieczności.

Od lekarza Archiwum

Chcesz przedłużyć swoje życie o kilka lat lub cieszyć się złotymi latami w pełni sił, zdrowia i młodości? Badania na zwierzętach wykazują, że dieta o ograniczonej kaloryczności może przynieść takie efekty i spowolnić bieg czasu.

Obecnie zwolennicy ograniczania kalorii mają nadzieję, że również ludzie będą mogli pić z fontanny młodości. Tylko czas pokaże, czy to rzeczywiście działa. Eksperci i zwolennicy tej teorii wypowiadają się na temat jej podstaw naukowych oraz zalet i wad diety o ograniczonej ilości kalorii.

Nauka

Dowody sięgają roku 1935, kiedy to naukowiec z Cornell, Clive McCay, nieoczekiwanie odkrył, że szczury na diecie o obniżonej kaloryczności żyły o 30% dłużej niż szczury na „normalnej” diecie (według informacji prasowej Cornell). Naukowcy badają wpływ diety o obniżonej kaloryczności na wszystkie zwierzęta, od myszy i robaków po muchy, pająki, gupiki, psy i naczelne.

„Wydaje się, że istnieją dwa mechanizmy, dzięki którym dieta o ograniczonej kaloryczności wydłuża życie” – mówi dr Mark Mattson, szef Laboratorium Nauk Neurologicznych w Narodowym Instytucie Starzenia się. „Po pierwsze, zmniejsza ona produkcję wolnych rodników, czyli wysoce szkodliwych form tlenu, a po drugie, ograniczenie kalorii zwiększa odporność komórek na stres. Uważamy, że oba te czynniki są ważne w ochronie przed wieloma różnymi chorobami, które mają negatywny wpływ na długość życia, takimi jak choroby układu krążenia i nowotwory.”

Wykazano, że dieta o ograniczonej kaloryczności obniża poziom cholesterolu i poprawia poziom glukozy we krwi u zwierząt, ale palące pytanie, teraz, brzmi: czy dieta o ograniczonej kaloryczności przyniesie jakiekolwiek długoterminowe korzyści dla ludzi?

„Istnieje wiele dowodów potwierdzających korzyści płynące ze stosowania diety o ograniczonej kaloryczności u szczurów, myszy i innych gatunków” – mówi Mattson. „Możemy założyć, że skoro ograniczenie kalorii jest ważne u myszy i szczurów, to prawdopodobnie jest też ważne u ludzi, ponieważ szczury i myszy mają taką samą fizjologię jak ludzie – chorują na cukrzycę i nowotwory, a wiele przyczyn ich śmierci jest takich samych jak u ludzi”.

Więc to może działać, ale jaki jest tego koszt?

Obcinanie kalorii

Według strony internetowej Stowarzyszenia Ograniczania Kalorii (Calorie Restriction Society) podstawą ograniczania kalorii jest „spożywanie mniejszej ilości kalorii, bez jednoczesnego spożywania mniejszej ilości witamin, minerałów i innych składników zdrowej diety, a przez to osiągnięcie dłuższego i zdrowszego życia”.

Wniosek? Według danych CDC przeciętny mężczyzna w USA spożywa codziennie około 2745 kalorii, a przeciętna kobieta 1833 kalorie. Dieta o obniżonej kaloryczności, w zależności od tego, jak bardzo dana osoba chce się ograniczyć, pozwala zmniejszyć tę liczbę o ponad jedną trzecią.

W 2000 roku Dean Pomerleau, mając 35 lat, 5 stóp i 8 cali oraz 172 funty, opisywał siebie jako typowego człowieka.

„Moja waga rosła i zaczynałem dostrzegać oznaki własnej śmiertelności” – mówi Pomerleau, który mieszka w Pittsburghu. „Wtedy usłyszałem o diecie z ograniczeniem kalorii i zaintrygowała mnie stojąca za nią nauka – że ma ona naprawdę poważny potencjał dla zdrowia i długowieczności. W końcu spróbowałem i naprawdę mi się spodobała”.

Cztery lata później i 51 funtów mniej, Pomerleau stosuje ścisłą formę ograniczenia kalorii, która równoważy niższe spożycie kalorii z właściwym odżywianiem.

„Jem to samo dwa razy dziennie, siedem dni w tygodniu, 365 dni w roku” – mówi Pomerleau o swojej diecie liczącej 1200 kalorii dziennie. „Jest to dużo warzyw z sosem sałatkowym na bazie oliwy z oliwek, dużo mieszanych owoców, migdałów i orzechów laskowych oraz olej lniany dla kwasów tłuszczowych omega-3”.

Wraz z rygorystycznym planem ćwiczeń, Pomerleau wierzy, że to dodaje długowieczności i jakości do jego życia.

„Dane z badań na zwierzętach, jeśli możemy dokonać ekstrapolacji, które są dość obszerne, aż do psów i naczelnych, sugerują, że na każdą kalorię, z której zrezygnujesz, możesz wydłużyć życie o około 30 sekund” – mówi Pomerleau. Czyli w gruncie rzeczy „jeśli zjesz kawałek pizzy, tracisz trzy godziny życia. Jeśli pominiesz ten kawałek, odzyskasz te trzy godziny”. Czy wolisz zjeść pizzę, czy żyć jeszcze przez trzy godziny? Ale nie chodzi tylko o długowieczność. Istnieje wiele korzyści zdrowotnych i psychologicznych, które są teraz dostępne, a które są dla mnie co najmniej satysfakcjonujące, podobnie jak możliwość wydłużenia życia”.

Poza długowiecznością

Chociaż dodanie zdrowia i długowieczności do życia może być wynikiem ograniczenia kalorii, Brian M. Delaney, prezes Calorie Restriction Society, patrzy również na szerszą perspektywę.

„Istnieją istotne dowody sugerujące, że stosunkowo łagodne wersje tej diety obniżają poziom glukozy na czczo, co radykalnie zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę typu 2” – mówi Delaney, który stosuje bardziej umiarkowaną formę ograniczania kalorii. „Istnieją również istotne dowody, choć nie tak bezpośrednie, że osoba stosująca łagodną formę tej diety zmniejszy ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. Istnieją też dowody, choć są one najmniej bezpośrednie, że prawdopodobieństwo zachorowania na raka u osoby stosującej dietę o ograniczonej kaloryczności spada.”

Na podstawie tych dowodów, wyjaśnia Delaney, „Gdyby około 10% Amerykanów przeszło na tę dietę, spowodowałoby to zmniejszenie zachorowalności na te choroby i znacznie obniżyło całkowite koszty opieki zdrowotnej w całym kraju.”

Pomijając wpływ społeczny, Delaney sugeruje, że korzyścią płynącą z ograniczenia kalorii nie jest możliwość dożycia 120 lat, ale lepsze, dłuższe życie.

„Istnieją różne grupy ludzi stosujących dietę o ograniczonej kaloryczności” – mówi Delaney. „Jest kilka osób, które stosują dietę wyłącznie po to, by żyć dłużej, inne chcą schudnąć, ale większość ludzi chce po prostu dłużej cieszyć się młodością”.

Niska kaloryczność, wysoka wartość odżywcza

Jak więc dobrze ograniczyć kalorie? Trzeba się upewnić, że odżywiasz się w odpowiedni sposób.

„Jeśli ograniczasz kalorie i nie zwracasz uwagi na to, jak się odżywiasz, może to mieć poważne konsekwencje zdrowotne” – mówi Susan Moores, rzeczniczka Amerykańskiego Stowarzyszenia Dietetycznego. „Od wpływu na układ odpornościowy, poprzez wpływ na kości, aż po wpływ na koncentrację i zdolność skupienia uwagi – wszystko zależy od tego, jak planujesz swoje posiłki. Jeśli jednak spożywasz tylko 1000 kalorii dziennie i dobrze się odżywiasz, zmiany mogą być niezauważalne.”

Moores, która jest zarejestrowanym dietetykiem w St. Paul, Minn. zaleca dietę podobną do tej, którą stosuje Pomerleau.

„Zdecydowanie owoce i warzywa – nie ma wśród nich ani jednego złego” – mówi Moores. „Ponadto pełne ziarna, owies, jęczmień, chude źródła białka – chude czerwone mięso, ryby, drób i jaja, a także rośliny strączkowe, które są bardzo bogate w energię, a często się o nich zapomina”.

Nawet przy zmniejszonym spożyciu kalorii, wyjaśnia Moores, nie można zrezygnować z ćwiczeń.

Bez względu na to, ile kalorii ograniczysz, bez aktywności fizycznej, bez wyjątku, nie osiągniesz efektu „fontanny młodości” – mówi Moores.

Pierwsze kroki

Jeśli jesteś zainteresowany wypróbowaniem ograniczenia kalorii, istnieją kroki, które mogą ci pomóc w wypróbowaniu wody z fontanny młodości:

Moores zdecydowanie zaleca współpracę z dietetykiem, aby ekspert mógł upewnić się, że odżywiasz się prawidłowo i że każda kaloria się liczy. Pomerleau zaleca znalezienie swojego punktu odniesienia. „Po pierwsze, należy wcześniej wykonać badania krwi, aby wiedzieć, w jakim punkcie się znajdujemy” – mówi Pomerleau. „Zbadaj poziom cholesterolu i glukozy we krwi, aby móc śledzić postępy”. Następnie nie należy przesadzać. „Nie wprowadzaj drastycznych zmian do swojej diety” – mówi Pomerleau. „Zacznij od oczyszczenia swojej diety i zastąpienia rafinowanych węglowodanów zdrowymi owocami i warzywami”. Znajdź system wsparcia. „Towarzystwo Ograniczania Kalorii jest wspaniałym źródłem informacji” – mówi Pomerleau. „Zarówno dla osób, które dopiero zaczynają stosować dietę, jak i dla tych, którzy stosują ją od lat”. Patrząc w przyszłość

Dzięki trwającemu wieloośrodkowemu badaniu nad fizjologicznymi skutkami stosowania diety o ograniczonej kaloryczności, naukowcy mają nadzieję, że uda im się określić wpływ tej diety na ludzi. Jednak trwające zaledwie rok badanie, w którym analizowane są takie czynniki, jak poziom cholesterolu i glukozy, nie odpowie na pytanie, na które z utęsknieniem czekają zwolennicy diety: Czy rzeczywiście wydłuży ona ich życie?

Mimo to Pomerleau i inni mają nadzieję, że ich czujność się opłaci.

„Wniosek jest taki, że osoba, która zaczyna ograniczać kalorie w wieku około 35 lat, praktykuje dietę na poziomie I i utrzymuje ją aż do późnej starości, prawdopodobnie wydłuży swoje życie o 8-10 lat – jeśli można ekstrapolować wyniki badań na zwierzętach” – mówi Pomerleau.

A z niewielką pomocą postępu technologicznego, może nawet dłużej.

„W pełni oczekujemy, że w ciągu najbliższych dziesięcioleci nastąpi znaczny postęp w technologii medycznej, który może znacznie wydłużyć życie człowieka” – mówi Pomerleau. „A celem osób zajmujących się ograniczaniem kalorii, takich jak ja, jest to, by zdążyć z nich skorzystać”.

Najlepsze i najgorsze chińskie potrawy dla Twojego zdrowia

0

Masz ochotę na chińszczyznę? Niektóre dania są naładowane tłuszczem i sodem, podczas gdy inne są zaskakująco zdrowe. Oto, co warto zamówić.

1/15

Jasne, w nadzieniu są warzywa. Ale sajgonki nie są zdrowe. Są zawinięte w ciasto i smażone na głębokim tłuszczu. W efekcie otrzymujemy przystawkę, która zawiera ponad 220 kalorii i 10 gramów tłuszczu w każdej sztuce. I nie obejmuje to słodkiego sosu do maczania. Kilka zanurzeń w nim może dodać ponad 2 łyżeczki cukru.

Najlepsze: Pierogi z warzywami

2/15

Do tej przystawki możesz przemycić trochę kapusty lub zielonych liści. Pamiętaj tylko, aby gotować je na parze, a nie smażyć. Maczaj je w sosie chili zamiast sojowego, a ograniczysz ilość sodu. Podziel się nimi z kimś, aby utrzymać wielkość porcji pod kontrolą.

Najgorsze: Crab Rangoon

3/15

Kraby są źródłem chudego białka. Ale ta przystawka ma tylko odrobinę mięsa. Jest to głównie serek śmietankowy, zawinięty w ciasto i smażony na głębokim tłuszczu, tworząc małe bomby kaloryczne. Ponieważ są one małe, łatwo zjeść więcej niż jedną. Po zjedzeniu 4 sztuk prawdopodobnie zjesz ponad połowę kalorii i tłuszczu, które powinny znaleźć się w całym posiłku.

Najlepsze: Zupy

4/15

Wonton, jajecznica, czy gorąca i kwaśna? Wybieraj. Każda z nich ma zwykle mniej niż 100 kalorii na filiżankę. Ponadto rosół pomaga Ci się nasycić, więc nie zjesz tak dużo cięższych dań. Jedno z badań wykazało, że ludzie, którzy zaczynali lunch od zupy na bazie rosołu, zjedli o 20% mniej niż ci, którzy nie zjedli. Powstrzymaj się jednak od chrupiącej polewy wontonowej. Dodaje ona dodatkowych kalorii i tłuszczu.

Najgorsze: General Tsos Chicken

5/15

Nazwane na cześć chińskiego bohatera wojennego, to pełne tłuszczu danie nie pomoże Ci wygrać żadnej bitwy o utratę wagi. Smażony kurczak w panierce jest polany słodkim sosem. Jedno zamówienie ma około 1500 kalorii, 88 gramów tłuszczu i dostarcza więcej sodu, niż powinno się przyjmować w ciągu dnia. Inne smażone potrawy, na które należy uważać: sezamowy, pomarańczowy i słodko-kwaśny kurczak.

Najlepsze: Stir-Fries

6/15

Krewetki i brokuły. Kurczak z groszkiem śnieżnym. Połączenie chudego białka z bogatym w błonnik warzywem to podstawa pożywnego i sycącego posiłku. Ale dania typu stir-fry są często utopione w sosie, który zawiera dużo soli, cukru i oleju. Zapytaj, czy w kuchni można przygotować stir-fry z połową sosu, albo poproś o podanie go z boku i skrop niewielką ilością na wierzchu.

Najgorsze: Żeberka z grilla (Barbecue Spare Ribs)

7/15

Nie ma co ukrywać, że są to dania o wysokiej zawartości tłuszczu. W chińskich restauracjach są one oblane słono-słodkim sosem barbecue. Jedno zamówienie może dostarczyć 1,5 raza więcej sodu niż powinno się dostarczać w ciągu dnia, a także 64 gramy tłuszczu. Mogą też zawierać więcej cukru niż puszka napoju gazowanego.

Najlepszy: Kurczak Kung Pao

8/15

Masz ochotę na coś pikantnego? To danie główne łączy papryczki chili z pokrojonym w kostkę kurczakiem i warzywami. Zjedz połowę zamówienia z filiżanką brązowego ryżu (mniej więcej wielkości pięści), a Twój posiłek nie przekroczy 600 kalorii. Orzeszki ziemne dodają daniu składników odżywczych. Zawierają zdrowy dla serca błonnik, nienasycone tłuszcze i przeciwutleniacze. Jednak, jak wiele chińskich dań, także to zawiera dużo sodu, więc uważaj, ile go spożywasz przez resztę dnia.

Najgorsze: Smażony ryż

9/15

Głównym składnikiem jest biały ryż, więc nie zawiera dużo błonnika. To może powodować uczucie głodu. Ryż jest smażony na oleju i zalewany słonym sosem sojowym. Zamiast niego zamów ryż brązowy. Badania wykazują, że zamiana ryżu brązowego na biały może pomóc w ochronie przed cukrzycą typu 2.

Najlepsze: Buddhas Delight

10/15

To danie przyrządza się z różnych warzyw, takich jak grzyby, kapusta, kasztany i marchew. Dostarczają one błonnika i wielu witamin. Zawiera również bogate w białko tofu, które pomaga zachować sytość i jeść mniej. Ta mieszanka jest zwykle smażona w sosie sojowym, czosnkowym i imbirowym. Aby uzyskać lżejsze danie, można poprosić o wersję gotowaną na parze z sosem na boku.

Najgorsze: Wieprzowina słodko-kwaśna

11/15

Nie bez powodu w nazwie tego dania znajduje się słowo słodki. Zazwyczaj zawiera ono 16 łyżeczek cukru, czyli mniej więcej tyle, ile zawierają 3 tabliczki czekolady. Jeśli to nie wystarczy, syropowaty sos pokrywa kawałki smażonej w głębokim tłuszczu wieprzowiny. Nawet jeśli podzielisz się tym daniem z kimś, to i tak otrzymasz ponad 800 kalorii i 48 gramów tłuszczu.

Najlepsze: Ma-Po Tofu

12/15

Wykonane z soi tofu jest bogate w białko: pół filiżanki zawiera 11 gramów tego składnika. Zawiera również dużo żelaza i wapnia. W tym daniu jest gotowane w sosie na bazie fasoli, który zawdzięcza swój pikantny smak papryczce chili, a nie sodzie. Dodatkowa zaleta: papryczki chili zawierają witaminy, w tym A i C. Należy pamiętać, że niektóre restauracje dodają również wieprzowinę. Aby zaoszczędzić kalorie, poproś o wersję wegetariańską.

Najgorsze: Pomarańczowa wołowina

13/15

Weź tłustą wołowinę, usmaż ją na oleju, a następnie polej cukrowym sosem. To przepis na danie, które ma więcej kalorii niż 7 hamburgerów z fast-foodu. Jeśli masz ochotę na mięso, zamów mieszankę wołowiny i warzyw.

Najlepsze: Chop Suey

14/15

W tym klasycznym chińsko-amerykańskim daniu główną rolę odgrywają warzywa. Zazwyczaj przyrządza się je z kapusty, kasztanów wodnych i kiełków fasoli, a podaje z mięsem i ryżem lub smażonym makaronem. Zamów danie z kurczakiem lub krewetkami i brązowym ryżem. Bonus: Kapusta zawiera przeciwutleniacze, które mogą pomóc w ochronie przed rakiem.

Najgorsze: Lo Mein

15/15

Ten kopiec makaronu zawiera około połowy węglowodanów, których potrzebujesz na cały dzień. Makaron jest zrobiony z białej mąki, która podnosi poziom cukru we krwi szybciej niż bogate w błonnik pełne ziarna. Ponadto gotuje się je z dodatkiem oleju i sosu sojowego, więc zawierają dodatkowe tłuszcze i sód. Nie możesz się powstrzymać? Zamów wersję warzywną, a zjesz tylko połowę zamówienia.

Co się stanie, jeśli niedobór B12 pozostanie nieleczony?

0

Jeśli zignorujesz swój niedobór B12, może to doprowadzić do problemów zdrowotnych – niektórych drobnych, a niektórych poważnych. Oto, co musisz wiedzieć.

Niektóre grupy społeczne są bardziej narażone na bardzo niski poziom B12 niż inne. Czasami można mieć niedobór i nie zdawać sobie z tego sprawy. Warto poprosić lekarza o sprawdzenie poziomu B12, jeśli występuje u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów:

  • Jesteś weganinem lub ścisłym wegetarianinem.

  • Chorujesz na zapalne choroby jelit, takie jak Crohns lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

  • Chorujesz na celiakię.

  • Masz więcej niż 50 lat.

  • Przeszedłeś operację na żołądku.

  • W twojej rodzinie występowała niedokrwistość złośliwa.

Proste badanie krwi może wykazać, że poziom witaminy B12 nie jest taki, jaki powinien być. Leczenie, w tym podawanie zastrzyków lub suplementów, może pomóc Ci wyzdrowieć. Jeśli jednak zignorujesz swoje niedobory, oto niektóre z rzeczy, które mogą się wydarzyć.

Anemia

Jest to sytuacja, w której organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości zdrowych czerwonych krwinek. Niedobór witaminy B12 może powodować niedokrwistość megaloblastyczną. Megaloblasty to niedojrzałe czerwone krwinki, które są większe niż normalnie. Zazwyczaj mają one również dziwny kształt.

W przypadku niedokrwistości czerwone krwinki mają problemy z dostarczaniem tlenu do tkanek i narządów. Może upłynąć kilka lat, zanim zauważysz jakiekolwiek problemy. Jednak z czasem mogą wystąpić takie objawy, jak:

  • Łatwo pojawiające się zmęczenie

  • Słabość

  • Blada skóra

  • Ból

  • Szybkie lub nieregularne bicie serca

  • Zawroty głowy

  • Obolały lub czerwony język

  • Powiększona wątroba

  • Żółta skóra

Jeśli anemia nie jest leczona przez dłuższy czas, może prowadzić do niewydolności serca. Dzieje się tak, ponieważ serce musi pracować ciężej. Niedokrwistość związana z B12 może również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zawału serca, udaru mózgu lub innych problemów sercowo-naczyniowych.

Problemy z nerwami

Niedokrwistość spowodowana niedoborem B12 może również powodować problemy z nerwami. Może się to zdarzyć zarówno w przypadku anemii, jak i bez niej.

B12 pomaga organizmowi wytwarzać mielinę. Jest to warstwa ochronna otaczająca przewody w układzie nerwowym. Gdy nie ma wystarczającej ilości B12, warstwa ta ulega uszkodzeniu, co naraża włókna nerwowe na uszkodzenia.

Na początku może wystąpić uczucie kłucia i igieł w dłoniach i stopach. Mięśnie mogą być osłabione. Z czasem może dojść do drętwienia. Utrata czucia dotyczy zwykle w pierwszej kolejności nóg.

Do innych objawów należą:

  • Utrata równowagi

  • Wolne odruchy

  • Problemy z chodzeniem

  • Kłopoty z pobudzeniem seksualnym

  • Problemy z jelitami lub pęcherzem moczowym

  • Kłopoty z węchem

  • Utrata wzroku, która z czasem się pogłębia

Wiele z objawów może ustąpić pod wpływem leczenia. Jednak niektóre z nich mogą nie ustąpić. Zależy to od tego, jak poważne jest uszkodzenie nerwów. Nieleczony przez dłuższy czas niedobór B12 może prowadzić do paraliżu, który nie ustępuje.

Problemy ze zdrowiem psychicznym

Problemy z nastrojem i pamięcią są częstymi objawami niedoboru B12. Podobnie jak w przypadku problemów z nerwami, mogą się one pojawić z anemią lub bez niej.

Mogą wystąpić takie objawy, jak:

  • Depresja

  • Drażliwość

  • Lęk

  • Niepokój

  • Bezsenność

  • Problemy z jasnym myśleniem

Do poważniejszych objawów należą:

  • Problemy z odróżnieniem tego, co jest prawdziwe

  • Obawa, że ktoś chce cię skrzywdzić

  • Widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma

  • Objawy podobne do demencji

Rzadko u niektórych osób występują objawy pozapiramidowe. Jest to sytuacja, w której ciało porusza się w sposób, którego nie można kontrolować. Na przykład, pacjent może się trząść lub stać się bardzo sztywny. Jeśli objawy te są spowodowane niedoborem B12, prawdopodobnie ustąpią po przywróceniu prawidłowego poziomu witaminy B12.

Zmiany w mózgu

Chociaż mózg każdego człowieka kurczy się z wiekiem, istnieją dowody na to, że niedobór B12 może przyspieszyć ten proces. Niektórzy eksperci uważają, że dzieje się tak, ponieważ poziom homocysteiny wzrasta, gdy poziom B12 jest zbyt niski. Wysoki poziom tego aminokwasu jest związany z problemami z mózgiem i schorzeniami takimi jak demencja i choroba Alzheimera. Eksperci wciąż próbują ustalić, czy sam niedobór B12 jest przyczyną problemów z myśleniem i pamięcią.

Inne komplikacje

Rak żołądka. Jeśli cierpisz na niedokrwistość złośliwą, nie wytwarzasz wystarczającej ilości czynnika wewnętrznego. Jest to substancja, która pomaga żołądkowi wchłaniać witaminę B12 z pożywienia. Badania wykazują, że osoby z niedokrwistością złośliwą mają większe szanse na rozwój raka żołądka.

Niepłodność. Istnieją pewne dowody na to, że brak witaminy B12 może utrudniać zajście lub utrzymanie ciąży. Może również zwiększyć szanse na wystąpienie poważnej wady wrodzonej u dziecka. Niedobór może mieć również negatywny wpływ na plemniki. Potrzebne są dalsze badania.

Osteoporoza. Niedobór B12 może osłabiać kości. Jeśli dodatkowo masz problemy z chodzeniem, zwiększa to prawdopodobieństwo złamania kości w razie upadku.

Objawy POChP. Badania wykazują, że wysoki poziom homocysteiny, który wzrasta przy niedoborze B12, jest związany z zaostrzeniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Nie czekaj z podjęciem leczenia

Bez względu na to, co jest przyczyną niedoboru, lekarz będzie współpracował z pacjentem, aby przywrócić jego poziom. Ważne jest, aby wcześnie uzyskać pomoc. Nieleczone przez zbyt długi czas problemy zdrowotne mogą nie ustąpić.

Postępowanie w przypadku niedoboru witaminy B12

0

Czy zdiagnozowano u Ciebie niedobór witaminy B12? Oto co powinieneś wiedzieć, aby poradzić sobie z tym problemem i prowadzić zdrowy tryb życia.

Leczenie niedoboru B12 jest dość proste. Ważne jest jednak, aby wcześnie uzyskać pomoc. Jeśli niedobór będzie utrzymywał się przez dłuższy czas, może to prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Należą do nich problemy z pamięcią lub uszkodzenia nerwów, które mogą nie ustąpić.

Jeśli masz niski poziom witaminy B12 lub uważasz, że tak jest, porozmawiaj z lekarzem. Oto kilka sposobów, w jaki może on pomóc.

Znajdź przyczynę

Plan leczenia zależy od przyczyny niedoboru witaminy B12. Lekarz zapyta Cię o to, co jesz i czy masz inne dolegliwości zdrowotne. Należy poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.

Przyczyny niedoboru B12 obejmują:

Starzenie się. Osoby starsze mają zwykle mniej kwasu żołądkowego, który jest potrzebny do wchłaniania witaminy B12 z pożywienia.

Anemia złośliwa. Jest to zaburzenie układu odpornościowego, które wpływa na komórki w żołądku. Jeśli na nią cierpisz, nie wytwarzasz wystarczającej ilości białka zwanego czynnikiem wewnętrznym. Jest ono potrzebne do wchłaniania witaminy B12 z pożywienia.

Zaburzenia trawienia. Obejmują one takie schorzenia, jak choroba Crohns’a, wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub celiakia.

Problemy z wątrobą. Do magazynowania witaminy B12 potrzebna jest zdrowa wątroba.

Dieta. Weganie i wegetarianie są bardziej narażeni na niedobór B12. Większość pokarmów roślinnych nie zawiera zbyt wiele lub wcale tego składnika odżywczego. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, dieta uboga w B12 może mieć wpływ na Twoje dziecko.

Chirurgia. Każdy zabieg, który usuwa część lub cały żołądek, prawdopodobnie zmniejszy liczbę komórek, które pomagają w przyswajaniu witaminy B12.

Leki. Niektóre leki, w tym metformina i leki zobojętniające, mogą zmniejszać zdolność organizmu do przyswajania witaminy B12.

Nadużywanie alkoholu. Jeśli dużo pijesz, możesz nie spożywać wystarczającej ilości pokarmów bogatych w witaminę B12. Może to również uniemożliwić twojemu żołądkowi wchłanianie wystarczającej ilości składników odżywczych.

Sposoby radzenia sobie z niedoborem B12

Wątroba przechowuje ten składnik odżywczy przez długi czas. Zużycie jej może zająć 3-5 lat. Większość dorosłych potrzebuje tylko 2,4 mikrograma dziennie. Nieco więcej potrzebują kobiety w ciąży lub karmiące piersią.

Lekarz może zalecić:

Zastrzyki. Może on wprowadzić B12 bezpośrednio do mięśnia za pomocą igły. W ten sposób omija się żołądek. Oznacza to, że witamina ta dostanie się do organizmu, nawet jeśli masz problemy z jej wchłanianiem.

Zastrzyk można podawać raz w tygodniu przez miesiąc. Zastrzyki mogą być jednak potrzebne częściej, jeśli masz poważniejsze objawy, takie jak problemy z nerwami, lub jeśli niedokrwistość okołoporodowa jest poważna. Konieczne może być wykonywanie zastrzyku raz w miesiącu do końca życia.

Aerozol do nosa. Jeśli nie lubisz igieł, zapytaj lekarza o spray do nosa wydawany na receptę. Co tydzień, do czasu unormowania się poziomu cukru w organizmie, do jednego nozdrza zostanie wtryśnięte 500 mikrogramów.

Suplementy diety. Możesz połknąć pigułkę lub tabletkę, która rozpuszcza się pod językiem. Lekarz może zacząć od dawki 1 000-2 000 mikrogramów dziennie. Po osiągnięciu normalnego poziomu, pacjent może potrzebować 100-500 mikrogramów dziennie lub 1000 mikrogramów jeden lub dwa razy w tygodniu. Lekarz może poinformować pacjenta, jaka dawka jest dla niego odpowiednia.

Niektóre grupy mogą wymagać przyjmowania suplementu B12 przez całe życie. Należą do nich:

  • Weganie lub ścisli wegetarianie

  • Osoby, które przeszły operację odchudzania lub raka żołądka

  • Osoby z niedokrwistością złośliwą

  • Osoby w wieku powyżej 50 lat

Żywność. Duże ilości B12 pochodzą z produktów zwierzęcych, takich jak czerwone mięso i ryby. Znajduje się ona również w drobiu, jajach, nabiale i niektórych produktach roślinnych lub wzbogacanych. Nie martw się, jeśli nie wiesz, jak zmienić swoją dietę. Twój lekarz może skierować Cię do dietetyka. Są to specjaliści przeszkoleni w zakresie pomocy w opracowaniu planu żywieniowego, którego można się trzymać.

Niektóre źródła B12 to:

  • Małże

  • Wątroba i wołowina

  • Pstrąg i łosoś

  • Tuńczyk w puszce

  • Mleko niskotłuszczowe

  • Jogurt niskotłuszczowy

  • Jajko w całości

Roślinne źródła B12 obejmują:

  • Zboża wzbogacone

  • Wzmacniane mleka bezmleczne

  • Drożdże odżywcze

  • Wodorosty nori

  • Tempeh

Czy występują efekty uboczne?

Witamina B12 jest ogólnie uważana za bezpieczną. Zwykle wydalamy to, czego nie potrzebujemy. Nie należy jednak przyjmować jej w dużych ilościach, chyba że zaleci to lekarz. Większe dawki mogą powodować niepożądane skutki uboczne.

Wysokie dawki B12 mogą powodować:?

  • Zawroty głowy

  • Ból głowy

  • Lęk

  • Nudności

  • Wymioty

Czego można się spodziewać po leczeniu

Jeśli masz niedokrwistość, jej stan prawdopodobnie poprawi się w ciągu 6-8 tygodni. Poprawa stanu nerwów może potrwać nieco dłużej. Poważne uszkodzenie nerwów, które trwa rok lub dłużej, może nie ustąpić. Starsi dorośli cierpiący na demencję zazwyczaj nie myślą i nie pamiętają lepiej po leczeniu.

Lekarz prawdopodobnie będzie co jakiś czas sprawdzał krew, aby upewnić się, że poziom witaminy B12 jest prawidłowy. Jeśli masz niedokrwistość złośliwą lub inne schorzenie, które nie ustępuje, możesz potrzebować zastrzyków lub suplementów na zawsze. Lekarz pomoże Ci dobrać odpowiedni plan leczenia, który pozwoli Ci zachować zdrowie.

Produkty spożywcze, które powinieneś jeść, jeśli masz niedobór B12

0

Dodatek B12 jest dostępny w postaci zastrzyków i suplementów, ale można go również uzyskać z niektórych produktów spożywczych. Przeczytaj, aby dowiedzieć się, które produkty spożywcze są bogate w witaminę B12.

Przeciętnie większość osób w wieku 14 lat i starszych potrzebuje około 2,4 mikrograma dziennie. Dobra wiadomość jest taka, że organizm przechowuje dodatkowe ilości B12 w wątrobie. Jeśli przestaniesz ją przyswajać, minie kilka lat, zanim wykorzystasz to, co zostało. Ale kiedy już to nastąpi, prawdopodobnie pojawią się pewne problemy zdrowotne. Należą do nich zmęczenie, problemy z pamięcią lub uszkodzenie nerwów.

Leczenie może pomóc w wyzdrowieniu. Jeśli masz poważny niedobór, lekarz prawdopodobnie poda Ci witaminę B12 w zastrzyku w mięśnie lub codziennie w dużej dawce w postaci suplementu. Konieczne może być także wprowadzenie zmian w diecie. Zwiększ poziom B12 dzięki następującym produktom spożywczym.

Ryby i skorupiaki

Taką ilość B12 znajdziesz w 3 uncjowej porcji tych pokarmów:

  • Gotowane małże: 84,1 mikrogramów

  • Małże gotowane na parze: 20,4 mikrogramów

  • Makrela atlantycka gotowana: 16,1 mikrogramów

  • Krab królewski z Alaski gotowany na parze: 9,8 mikrogramów

  • Gotowany dziki pstrąg tęczowy 5,4 mikrogramów

  • Łosoś gotowany: 2,4 mikrograma

Mięso czerwone

Obejmuje ono wołowinę i jagnięcinę. Podobnie jak u ludzi, duże ilości B12 są przechowywane w ich wątrobach.

Oto, co można uzyskać z 3 uncjowych porcji następujących produktów:

  • Gotowana wątroba wołowa: 70,7 mikrogramów

  • Grillowana chuda wołowina, stek: 6,9 mikrogramów

Zbyt duża ilość czerwonego mięsa może zwiększać ryzyko wystąpienia pewnych chorób. Należą do nich problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi oraz niektóre rodzaje raka. Warto ograniczyć je do kilku porcji tygodniowo. Zapytaj swojego lekarza, jaka ilość jest dla Ciebie bezpieczna.

Nabiał

Krowy również przekazują B12 do swojego mleka. Znajdziesz ją w następujących produktach:

  • Mleko niskotłuszczowe, 1 filiżanka: 1,2 mikrograma

  • Jogurt niskotłuszczowy, 8 uncji: 1,2 mikrograma

  • Ser szwajcarski, 1 uncja: 0,9 mikrograma

Drób

Część B12 można znaleźć w kurczaku i indyku.

  • Gotowana wątróbka z indyka, 3 uncje: 23,9 mikrogramów

  • Gotowana wątróbka z kurczaka, 1 uncja: 4,7 mikrogramów

  • Gotowane chude mięso mielone z indyka, 3 uncje: 1,6 mikrograma

  • Pieczony indyk, 3 uncje: 0,8 mikrograma

  • Pieczona pierś z kurczaka, 3 uncje: 0,3 mikrograma

Jaja

Jedno jajko ugotowane na twardo zawiera około 0,6 mikrograma witaminy B12. Stanowi to 25% dziennej wartości. Musisz jednak zjeść całe jajko. Większość witaminy B12 pochodzi z żółtka.

Jeśli masz niedobór, jajka nie powinny być Twoim głównym źródłem B12. Nie ma wielu dowodów na to, że mogą one znacznie podnieść poziom B12.

Źródła wegańskie lub wegetariańskie

Jeśli stosujesz ścisłą dietę roślinną, trudniej jest uzyskać witaminę B12 z pożywienia. Oznacza to, że nie jesz żadnych produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym jaj i nabiału. Lekarz prawdopodobnie zasugeruje przyjmowanie codziennego lub cotygodniowego suplementu diety, aby utrzymać odpowiedni poziom witaminy B12. Lekarz poinformuje Cię, jaka dawka jest dla Ciebie odpowiednia.

Witaminę B12 można uzyskać z niektórych źródeł roślinnych. Należą do nich wzbogacone pokarmy z dodatkowymi składnikami odżywczymi.

  • Wzmocnione mleka bezmleczne, takie jak sojowe lub owsiane, 1 filiżanka: 0,6-2,07 mikrogramów

  • Płatki zbożowe wzbogacone, jedna porcja: 0,6-2,1 mikrogramów

  • Drożdże odżywcze, 1 łyżka stołowa: 4,8 mikrograma

Zawsze czytaj etykietę wartości odżywczej, aby sprawdzić, ile B12 dostarczasz w porcji.

Niektóre fermentowane produkty spożywcze i wodorosty zawierają B12. Pochodzi ona z kontaktu z bakteriami. Nie powinieneś polegać na nich w kwestii pokrycia całego zapotrzebowania na B12. Możesz jednak dodać je do swojej diety. Należą do nich:

Tempeh. Jest to sfermentowane ciasto sojowe. Badania wykazują, że jedna porcja może zawierać od 0,7 do 8 mikrogramów. Trudno jest jednak dokładnie określić, ile tych mikrogramów znajduje się w produktach dostępnych w sklepach spożywczych.

Nori. Są to wysuszone płatki wodorostów. Prawdopodobnie widziałeś je używane do przyrządzania sushi. Badania wykazują, że z 4 gramów nori można uzyskać 2,4 mikrograma B12. Ale aby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie, trzeba by zjeść nieco więcej niż 13 listków.

Jeśli jesteś weganinem lub ścisłym wegetarianinem od ponad kilku lat, poproś lekarza o sprawdzenie poziomu witaminy B12. Proste badanie krwi może wykazać, czy poziom witaminy B12 jest prawidłowy.

Kiedy jedzenie nie wystarcza

Leczenie niedoboru B12 zależy od tego, co jest jego przyczyną. Starszy wiek i niektóre choroby, takie jak niedokrwistość złośliwa, mogą utrudniać wchłanianie B12 z pożywienia przez żołądek. Lekarz może przeprowadzić pewne badania, aby sprawdzić, czy u pacjenta występują takie problemy. Aby zachować zdrowie, możesz potrzebować regularnych zastrzyków z B12 lub suplementów diety.