Strona główna Blog Strona 2584

Znak Courvoisier: co to jest, leczenie i inne informacje

0

Dowiedz się, co to jest objaw Courvoisiera, jak go rozpoznać, jak mu zapobiegać i wiele więcej.

Posiadanie objawu Courvoisiera często sugeruje, że cierpisz na schorzenia wymagające leczenia. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o objawie Courvoisier, co to jest, jak się go diagnozuje i jak można go leczyć.

Objawy

W większości przypadków przy objawie Courvoisiera nie odczuwa się bólu brzucha.

Mogą jednak wystąpić pewne objawy, takie jak:

  • Ciemny mocz

  • Jasne stolce

  • Rozdęcie (uwypuklenie) pęcherzyka żółciowego spowodowane nagromadzeniem żółci

Pęcherzyk żółciowy pomaga organizmowi przetwarzać tłuszcze poprzez uwalnianie żółci do układu pokarmowego. Żółć jest płynem trawiennym produkowanym przez wątrobę.

Wystąpienie objawu Courvoisiera oznacza zazwyczaj, że masz żółtaczkę. Oznacza to, że oczy lub skóra mogą mieć żółty odcień.

Sama żółtaczka nie wymaga zazwyczaj leczenia u osób dorosłych. Niektóre objawy, takie jak swędzenie i ból brzucha, można złagodzić lekami.

Przyczyny

Objaw Courvoisiera jest spowodowany niedrożnością lub nagromadzeniem żółci w przewodzie żółciowym. Na zdjęciach rentgenowskich osób z objawem Courvoisier widać guzek w głowie trzustki, rozdęty przewód żółciowy oraz wydłużony i rozdęty pęcherzyk żółciowy.

Objaw Courvoisiera został po raz pierwszy zidentyfikowany przez Ludwiga Courvoisiera w 1890 roku. W tamtym czasie uważano, że osoby z objawem Courvoisiera nie mają zazwyczaj kamieni żółciowych.

W przypadku kamieni żółciowych zwłóknienie ściany spowodowane powtarzającymi się kamieniami powstrzymuje ścianę pęcherzyka przed rozciągnięciem. Pacjenci z bezbolesną żółtaczką i powiększonym pęcherzykiem żółciowym często cierpią na nowotworową blokadę przewodu żółciowego wspólnego. Stało się to znane jako prawo Courvoisiera.

Courvoisier zauważył, że niektóre guzy w trzustce lub w okolicy pęcherzyka Vatera mogą powodować powiększenie i uwypuklenie pęcherzyka żółciowego.

Guzy mogą powodować przewlekły lub długotrwały wzrost ciśnienia, co może sprawić, że pęcherzyk żółciowy będzie wystawał przez cały czas. Z kolei kamienie żółciowe powodują, że pęcherzyk żółciowy wystaje tylko przez pewien czas, z powodu zwłóknienia, które tworzy się w ścianie pęcherzyka żółciowego.

Niektórzy pacjenci z objawem Courvoisiera mają kamienie w pęcherzyku żółciowym, co wskazuje na istnienie wyjątków od prawa Courvoisiera.

Diagnoza

W przypadku wystąpienia objawu Courvoisiera można wykonać pewne badania, aby ustalić jego przyczynę. Mogą one obejmować:

  • tomografię komputerową

  • Badania krwi

  • Badanie ultrasonograficzne w celu obejrzenia pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych i trzustki

  • Badania endoskopowe w celu obejrzenia badanego obszaru

Występowanie objawu Courvoisiera jest czasami oznaką raka. Powiększenie pęcherzyka żółciowego może być objawem lub zwiastunem raka. Wśród osób z rakiem trzustki 50% do 70% ma bezbolesną żółtaczkę i wystający pęcherzyk żółciowy.

Leczenie

Wystąpienie objawu Courvoisiera nie zawsze oznacza, że masz raka lub inną chorobę podstawową. W niektórych przypadkach przyczyna powiększonego pęcherzyka żółciowego nie musi być leczona.

Lekarz zbada cię i zleci badania, aby ustalić, co jest przyczyną objawu Courvoisiera. Jeśli ustali, że przyczyną zablokowania jest polip lub łagodny rozrost, który najprawdopodobniej nie jest nowotworem, leczenie może nie być konieczne.

Jeśli narośl lub guz jest nowotworowy, lekarz usunie go jak najszybciej, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się go na pobliskie narządy.

Lekarz prawdopodobnie zastosuje operację laparoskopową, aby sprawdzić, gdzie nowotwór się rozprzestrzenił, zanim przeprowadzi jakikolwiek inny rodzaj operacji. Niektóre nowotwory są resekcyjne, co oznacza, że można je całkowicie usunąć. W takim przypadku lekarz użyje laparoskopii, aby zaplanować operację usunięcia nowotworu.

Jednak w większości przypadków raka pęcherzyka żółciowego lekarz zaproponuje rozszerzoną lub radykalną cholecystektomię. Zakres tej operacji zależy od tego, jak daleko rozprzestrzenił się nowotwór. W minimalnym zakresie operacja ta polega na usunięciu:

  • Wszystkie węzły chłonne w okolicy pęcherzyka żółciowego

  • Około centymetrowa część tkanki wątroby znajdująca się obok pęcherzyka żółciowego

Lekarz może zasugerować usunięcie następujących elementów, jeśli uzna to za konieczne:

  • Przewód żółciowy wspólny

  • Węzły chłonne w okolicy trzustki i wokół pobliskich głównych naczyń krwionośnych

  • Trzustka

  • Większy fragment wątroby, od małego fragmentu wątroby obok pęcherzyka żółciowego do całej części wątroby

  • Dwunastnica, czyli odcinek jelita cienkiego, do którego odprowadzane są przewody żółciowe

  • Wszelkie inne narządy, w których doszło do rozprzestrzenienia się nowotworu

Z drugiej strony, niektóre nowotwory są nieresekcyjne, co oznacza, że nie można ich usunąć w całości i że rozprzestrzeniły się zbyt daleko. W takim przypadku lekarz może zaproponować operację paliatywną. Ten rodzaj operacji zapobiega powikłaniom i łagodzi ból spowodowany takimi objawami, jak zablokowanie dróg żółciowych.

Przykładem operacji paliatywnej w przypadku nieresekcyjnego raka pęcherzyka żółciowego jest umieszczenie metalowej lub plastikowej rurki, zwanej stentem, w przewodzie żółciowym, w którym znajduje się guz. Dzięki temu przewód żółciowy pozostanie drożny, a żółć będzie mogła przez niego przepływać.

Jak żyć bez glutenu: Produkty spożywcze, których należy unikać w przypadku celiakii

0

Lekarz odpowiada na pytania dotyczące życia bez glutenu i żywności bezglutenowej.

Gluten to:

  • Dodatek do wielu produktów spożywczych

  • Środek konserwujący

  • Białko występujące naturalnie w niektórych produktach spożywczych

  • Środek aromatyzujący

Gluten to:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Gluten to białko występujące głównie w pszenicy, jęczmieniu i życie. Ziarna te są przetwarzane i wykorzystywane jako skrobia i substancja wiążąca w wielu przetworzonych produktach spożywczych. Gluten można również znaleźć w lekach, balsamach do ust i witaminach.

Pobierz Wyniki

Co jest objawem nietolerancji glutenu?

  • Słabe krążenie

  • Ból gardła

  • Biegunka

  • Dzwonienie w uszach

Co jest objawem nietolerancji glutenu?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Do typowych objawów nietolerancji glutenu należą: biegunka, skurcze, wzdęcia, gazy, zaparcia i anemia. Celiakia, która wynika z nietolerancji glutenu i jest chorobą autoimmunologiczną, ma wiele z tych samych objawów. Wyjątkowa wysypka zwana opryszczkowatym zapaleniem skóry występuje u 15% do 25% osób z celiakią. Ta intensywnie swędząca wysypka może pojawić się na łokciach, kolanach i pośladkach. Jeśli masz takie objawy, porozmawiaj z lekarzem.

Uzyskaj wyniki

Jedzenie bezglutenowe jest bardzo ważne, jeśli:

  • Chcesz schudnąć

  • Chcesz oczyścić swój przewód pokarmowy

  • Chcesz mieć więcej energii

  • Mieć celiakię

Jedzenie bezglutenowe jest bardzo ważne, jeśli:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Jedynym sposobem na życie bez objawów celiakii lub nietolerancji glutenu jest ciągłe unikanie pokarmów zawierających gluten. Jedząc bezglutenowo, możesz schudnąć, ale bezglutenowość nie oznacza braku kalorii. Jedzenie warzyw i owoców jest dobre, ale upewnij się, że dostarczasz sobie wszystkich składników odżywczych niezbędnych w zdrowej diecie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub dietetykiem na temat zdrowego odżywiania się podczas diety bezglutenowej.

Uzyskaj wyniki

Nie istnieje żaden test na celiakię.

  • Prawda

  • False

Nie ma testu na celiakię.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

O tym, czy masz celiakię, można dowiedzieć się na podstawie prostego badania krwi. Badanie krwi polega na wykryciu we krwi określonych białek. Jeśli już wyeliminowałeś gluten z diety, musisz jeść produkty zawierające gluten przez kilka tygodni przed badaniem. Jeśli wynik badania krwi jest pozytywny, lekarz może potwierdzić go, wykonując biopsję endoskopową, polegającą na pobraniu niewielkiej próbki jelita cienkiego.

Uzyskaj wyniki

Które zboże nie zawiera glutenu?

  • Żyto

  • Jęczmień

  • Pszenica

  • Quinoa

Które zboże nie zawiera glutenu?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Quinoa to superżywność pochodząca z Andów, bezglutenowa i bardzo pożywna, o wysokiej zawartości białka i aminokwasów. Stanowi doskonałą i niedrogą alternatywę dla zbóż. Quinoa może być spożywana w postaci ugotowanej jak ryż lub kuskus. Można ją również zmielić na mąkę. Niektóre makarony bezglutenowe są produkowane z mąki z quinoa.

Pobierz Wyniki

Na podstawie wyglądu można stwierdzić, które produkty spożywcze zawierają gluten.

  • Prawda

  • False

Na podstawie wyglądu można stwierdzić, które produkty spożywcze zawierają gluten.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Nie ma sposobu, aby stwierdzić, czy gotowana żywność jest bezglutenowa, chyba że jest to gotowane mięso, ryby lub warzywa. Zwracaj uwagę na takie rzeczy, jak panierka lub sos – zwłaszcza śmietanowy. Czytaj etykiety i zadawaj pytania. Jeśli masz wątpliwości, nie jedz tego.

Pobierz Wyniki

Nie możesz pić alkoholu, jeśli jesteś na diecie bezglutenowej.

  • Prawda

  • False

Nie możesz pić alkoholu, jeśli jesteś na diecie bezglutenowej.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

W alkoholach destylowanych, takich jak wino czy likier wysokoprocentowy, nie ma glutenu. Jednak niektóre napoje chłodzące do wina i butelkowane mieszanki alkoholi zawierają składniki zawierające gluten. Piwo jest produkowane ze zbóż zawierających gluten, ale na rynku dostępne są piwa bezglutenowe.

Pobierz Wyniki

Jakie jest dobre bezglutenowe śniadanie?

  • Tosty z masłem

  • Jajecznica i kasza

  • Bajgiel z serkiem śmietankowym

  • Naleśniki

Jakie jest dobre bezglutenowe śniadanie?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Kasza, która jest wytwarzana z kukurydzy, jest bezglutenowa. Zwykłe bajgle i naleśniki zrobione z mąki pszennej nie są dozwolone, ale dostępne są mieszanki bezglutenowe. Tosty nie wchodzą w skład menu śniadaniowego, chyba że są zrobione z chleba bezglutenowego.

Pobierz Wyniki

W którym dziale powinieneś spędzić najwięcej czasu podczas zakupów żywności bezglutenowej?

  • Mrożona żywność gotowa

  • Przekąski

  • Produkty

  • Zboża

W którym dziale powinieneś spędzić najwięcej czasu podczas zakupów żywności bezglutenowej?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Owoce i warzywa są naturalnie bezglutenowe, więc wypełnij swój koszyk spożywczy taką ilością, jaką tylko chcesz. Większość mrożonych dań gotowych, przekąsek i płatków śniadaniowych zawiera gluten.

Wiele supermarketów ma w swojej ofercie produkty bezglutenowe, takie jak chleb, ciastka, płatki śniadaniowe, a nawet mrożone dania gotowe w dziale ze zdrową żywnością. Skontaktuj się z kierownikiem sklepu, aby dowiedzieć się, czy mają listę produktów bezglutenowych.

Uzyskaj wyniki

Niektórzy rodzice uważają, że jedzenie bezglutenowe pomaga dzieciom w:

  • Dysleksja

  • Spektrum zaburzeń autystycznych

  • Nadpobudliwość psychoruchowa

  • Zapalenie migdałków

Niektórzy rodzice uważają, że jedzenie bezglutenowe pomaga dzieciom w:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Niektórzy rodzice dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych uważają, że zachowanie ich dzieci poprawia się, gdy jedzą one produkty bezglutenowe, ale naukowcy nie zgadzają się z tą opinią. Jedno z badań wykazało, że stosowanie diety bezglutenowej i bezkazeinowej u dzieci z ASD nie wpłynęło znacząco na ich problemy ze snem i zachowaniem.

Pobierz wyniki

Osoba chora na celiakię nie może jeść owsa.

  • Prawda

  • False

Osoba chora na celiakię nie może jeść owsa.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Ostatnie badania wykazały, że osoby z celiakią mogą tolerować małe porcje owsa, który jest „czysty”, czyli nie został zanieczyszczony w procesie przetwarzania ziarnami zawierającymi gluten. Przed dodaniem owsa do swojej diety skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem.

Pobierz Wyniki

Która przekąska jest zakazana na diecie bezglutenowej?

  • Pretzels

  • Chipsy Tortilla

  • Ciastka ryżowe

  • Popcorn

Która przekąska jest zakazana na diecie bezglutenowej?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

O ile nie są oznaczone jako bezglutenowe, większość precli jest robiona z mąki pszennej. Ale pociesz się: Istnieje kilka marek precli bezglutenowych. Możesz jeść inne przekąski, takie jak chipsy tortilla (zrobione z kukurydzy), ciastka ryżowe (bez smaku), niektóre chipsy ziemniaczane i popcorn. Pamiętaj, aby czytać etykiety.

Uzyskaj wyniki

Producenci żywności są zobowiązani do umieszczania na etykietach informacji o zawartości glutenu.

  • Prawda

  • False

Producenci żywności są zobowiązani do umieszczania na etykietach informacji o zawartości glutenu.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Producenci są zobowiązani do umieszczania na swoich etykietach informacji o pszenicy, ale nie o glutenie. Producenci często zmieniają składniki, dlatego przy każdych zakupach sprawdzaj etykietę, aby upewnić się, że nie dodano do nich składników mogących zawierać gluten. Gluten może znajdować się w jęczmieniu, życie, pszenżycie, słodzie, aromacie słodowym, occie słodowym i innych. Sprawdź na stronie internetowej producenta żywności, czy istnieje lista produktów bezglutenowych, które produkuje.

Uzyskaj wyniki

Gluten można wyłowić z tostera.

  • Prawda

  • False

Możesz wyłowić gluten z tostera.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Niektórzy ludzie nie tolerują nawet niewielkich ilości glutenu, dlatego ważne jest, aby miejsca przygotowywania posiłków i urządzenia nie zawierały glutenu. Jeśli używasz tego samego tostera do przygotowania zwykłych i bezglutenowych tostów, drobne okruchy ze zwykłego pieczywa przyklejają się do tostów bezglutenowych. Te małe cząsteczki mogą nasilać nietolerancję glutenu.

Pobierz Wyniki

Które danie w restauracji jest dobrym wyborem bezglutenowym?

  • Parmezan z kurczaka

  • New York Strip

  • Smażone krewetki

  • Fajitas

Która z restauracji jest dobrym wyborem bezglutenowym?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Im prostsze jedzenie, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że znajduje się na nim lub w nim gluten. Nie wstydź się zadawać pytań, nawet o składniki mieszanek przyprawowych. Trzymaj się z dala od panierki lub sosów z mąki oraz potraw smażonych w głębokim tłuszczu, chyba że mają osobną frytownicę. Spytaj swojego kucharza, czy ma w ofercie menu bezglutenowe.

Pobierz Wyniki

Twój wynik:

015 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Polipy pęcherzyka żółciowego: Czy są nowotworowe?

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o polipach pęcherzyka żółciowego i odkryj, jak mogą one wpływać na zdrowie.

Co to są polipy pęcherzyka żółciowego?

Twój pęcherzyk żółciowy jest częścią układu pokarmowego. Jest to mały narząd przypominający woreczek, który znajduje się poniżej wątroby. Przechowuje on żółć i uwalnia ją do jelita cienkiego.

Około 95% polipów pęcherzyka żółciowego to polipy łagodne lub nienowotworowe. Rozróżnienie między polipami nienowotworowymi a nowotworowymi może być trudne. Lekarze zwykle polegają na wielkości polipa w pęcherzyku żółciowym, aby pomóc im przewidzieć, czy jest on rakowy, czy nie. Zazwyczaj polipy o średnicy mniejszej niż 1 cm (nieco ponad 1 centymetr) są mało prawdopodobne, by były rakowe i mogą nie wymagać leczenia.

Te, które mają średnicę większą niż 2 cm (około 2 centymetry), mogą mieć większe prawdopodobieństwo bycia lub stania się nowotworowymi (złośliwymi). Ale tylko około 5% polipów pęcherzyka żółciowego jest rakowych.

U około 4% do 7% ludzi mogą wystąpić polipy pęcherzyka żółciowego. Występują one częściej u starszych osób dorosłych. Średni wiek postawienia diagnozy to około 49 lat.

U dzieci również mogą wystąpić takie polipy, ale są to rzadkie przypadki.

Polipy pęcherzyka żółciowego różnią się od kamieni żółciowych. Kamienie żółciowe mogą się przemieszczać, ale polipy są przytwierdzone do ściany pęcherzyka żółciowego.

Przyczyny powstawania polipów pęcherzyka żółciowego

Dokładna przyczyna powstawania polipów pęcherzyka żółciowego nie została ustalona. Przeprowadzono pewne badania w celu ustalenia czynników ryzyka, ale nie przyniosły one rozstrzygających wyników.

Inne badania sugerują, że może istnieć związek z takimi schorzeniami, jak wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Gardnera i polipowatość rodzinna. Jednak i te powiązania nie są jednoznaczne.

Możliwe jest także powiązanie z metabolizmem tłuszczów, ale potrzebne są dalsze badania.

Objawy polipów pęcherzyka żółciowego

U wielu osób z polipami pęcherzyka żółciowego nie występują żadne objawy.

Jednak u niektórych osób mogą wystąpić:

  • Nudności

  • Wymioty

  • Sporadyczny ból w prawej górnej części brzucha (hipochondrium).

Ponieważ większość osób z polipami pęcherzyka żółciowego nie ma żadnych objawów, często diagnozuje się je, gdy lekarz leczy cię z innego powodu.

Można zlecić badania obrazowe pęcherzyka żółciowego:

  • Jako część regularnej kontroli jamy brzusznej?

  • Jeśli masz objawy w górnej części brzucha

  • Jeśli lekarz podejrzewa chorobę pęcherzyka żółciowego?

Badania obrazowe są rzadko wykonywane w celu wykrycia polipów pęcherzyka żółciowego, ale badania, które pozwalają na ich wykrycie, obejmują:?

  • Endoskopowe badanie ultrasonograficzne. Polega ono na wprowadzeniu małej rurki do ust, w dół żołądka i do jelita cienkiego.

  • Przezbrzuszne badanie ultrasonograficzne. Jest to metoda minimalnie inwazyjna.

Leczenie polipów pęcherzyka żółciowego

Jeśli nie występują objawy, a polipy są małe, lekarz może zalecić coroczne badania ultrasonograficzne.

Jeśli masz polipy o wielkości 1 centymetra (0,4 cala) lub większe, albo jeśli badania ultrasonograficzne wykazują, że polipy powiększają się, lekarz może zalecić operację usunięcia pęcherzyka żółciowego. Operacja ta nazywana jest cholecystektomią.

Twój lekarz może również zalecić operację, jeśli masz inne czynniki ryzyka raka pęcherzyka żółciowego, takie jak starszy wiek lub choroba genetyczna, która powoduje bliznowacenie dróg żółciowych i zapalenie (pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych).

W przypadku polipów pęcherzyka żółciowego ważne jest wczesne podjęcie leczenia. Wskaźnik 5-letniej przeżywalności wynosi około 80% u osób z rakiem pęcherzyka żółciowego w stadium 0. Jednak w przypadku raka pęcherzyka żółciowego w stadium I wskaźnik 5-letniej przeżywalności spada do około 50%.

Zapobieganie polipom pęcherzyka żółciowego

Eksperci nie ustalili dokładnej przyczyny powstawania polipów pęcherzyka żółciowego. Możesz jednak wprowadzić pewne zmiany w stylu życia, aby obniżyć ogólne ryzyko zachorowania na raka. Należą do nich:

Jedzenie dobrze zbilansowanej diety. Niektóre wskazówki dotyczące zdrowej diety obejmują:?

  • Ograniczaj ilość spożywanego przetworzonego mięsa. Badania wykazują, że spożywanie dużej ilości przetworzonego mięsa może zwiększyć ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory.

  • Pij alkohol z umiarem.

  • Jedz dużo owoców i warzyw.

Regularnie ćwiczyć. Włączenie do codziennego życia umiarkowanej lub intensywnej aktywności fizycznej może obniżyć ryzyko zachorowania na raka i inne choroby przewlekłe. Ćwiczenia fizyczne mogą również pomóc w utrzymaniu prawidłowej wagi ciała. Obniżają także ryzyko zachorowania na niektóre rodzaje nowotworów. Należy dążyć do codziennej aktywności fizycznej przez co najmniej 30 minut.

Regularne wizyty u lekarza. Regularne wykonywanie badań przesiewowych może pomóc we wczesnym wykryciu raka. Leczenie ma największe szanse powodzenia we wczesnych stadiach raka. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby dowiedzieć się więcej o badaniach przesiewowych w kierunku raka.?

Nie palić. Palenie tytoniu i żucie tytoniu są powiązane z różnymi rodzajami raka. Unikaj także biernego palenia. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli potrzebujesz pomocy w rzuceniu palenia.

Układ żółciowy: Co trzeba wiedzieć o produkcji żółci

0

Twój układ żółciowy przemieszcza żółć przez przewód pokarmowy. Już dziś dowiedz się, jak działa, jakie problemy możesz napotkać i jakie są możliwości leczenia.

Jak działa układ żółciowy?

Żółć to żółto-zielony płyn, który pełni dwie funkcje. Pierwszą z nich jest rozkładanie tłuszczów podczas trawienia pokarmu. Drugą jest odprowadzanie odpadów z układu pokarmowego. Żółć zawiera sól, która rozkłada tłuszcze, wchłania je i przenosi przez układ pokarmowy do kału w celu usunięcia.

Produkcja żółci rozpoczyna się w wątrobie, gdzie jest ona wytwarzana przez specjalne komórki. Stamtąd drogi żółciowe zbierają żółć i przesuwają ją przez przewód wątrobowy aż do połączenia z przewodem pęcherzykowym z pęcherzyka żółciowego, który staje się przewodem żółciowym wspólnym.

W wyniku tego procesu około połowa żółci jest magazynowana w pęcherzyku żółciowym, który znajduje się tuż pod wątrobą. Kiedy jesz przekąski i posiłki, twój pęcherzyk żółciowy uwalnia żółć do jelit, aby pomóc w rozkładaniu tłuszczów.

Twój pęcherzyk żółciowy kontroluje ilość uwalnianej żółci, która zależy od tego, ile żołądek potrzebuje do trawienia. Układ żółciowy służy również do odprowadzania odpadów z wątroby do dwunastnicy, części układu pokarmowego znajdującej się tuż pod żołądkiem.

Problemy z układem żółciowym

Wiele problemów może wpływać na układ żółciowy i prowadzić do negatywnych konsekwencji zdrowotnych.

Refluks żółci. Kiedy żółć wraca do żołądka, zamiast spływać w dół, aby pomóc w trawieniu, nazywamy to refluksem. Czasami żółć dostaje się do przełyku – przewodu, który łączy jamę ustną i gardło z żołądkiem.

Refluks żółci może również obejmować kwas żołądkowy z żołądka, choć zazwyczaj te dwa stany są różne. Refluks żołądkowy często przeradza się w chorobę refluksową przełyku (GERD), przewlekły problem, który podrażnia tkankę przełyku i prowadzi do stanu zapalnego.

Refluks żołądkowy można leczyć lub kontrolować poprzez zmianę diety lub wprowadzenie leków. Jednak zmiany w diecie nie poprawią refluksu żółciowego. Zamiast tego, w ciężkich przypadkach tego schorzenia, będziesz musiał spróbować leczenia farmakologicznego lub chirurgicznego.

Objawy refluksu żółciowego obejmują:

  • Silny ból w górnej części brzucha

  • Utrzymująca się zgaga

  • Nudności

  • Wymioty żółcią

  • Kaszel lub chrypka w głosie?

  • Niewyjaśniona utrata wagi?

GERD. Jest to schorzenie inne niż refluks żółciowy, choć objawy są bardzo podobne. W przypadku tej choroby żółć może mieszać się z kwasem żołądkowym. W rzeczywistości lekarze podejrzewają, że żółć w znacznym stopniu przyczynia się do rozwoju GERD.

Przełyk Barretta. Jest to poważny stan zdrowia, który zwykle diagnozuje się po długotrwałym cierpieniu z powodu refluksu i choroby refluksowej przełyku. Kwasy i żółć tak bardzo uszkadzają tkankę przełyku, że istnieje ryzyko rozwoju raka.

Rak przełyku. Ze względu na związek refluksu i refluksu żołądkowo-przełykowego z przełykiem Barretta, istnieje również związek z rakiem przełyku. Jeśli cierpisz na te dolegliwości przez długi czas, łatwo jest przeoczyć objawy raka. Jeśli Twój stan się pogarsza lub nie ulega poprawie pod wpływem leczenia, porozmawiaj z lekarzem o swoich obawach.

Choroby dróg żółciowych. U pacjenta mogą wystąpić schorzenia powodujące uszkodzenie wątroby, trzustki, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Stan ten może, ale nie musi, dawać zauważalne objawy, może też spokojnie uszkadzać narządy i tkanki bez żadnych oznak. Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy porozmawiać z lekarzem:?

  • Obrzęk brzucha

  • Mocz ciemniejszy niż zwykle?

  • Biegunka, która zawiera niestrawiony tłuszcz

  • Utrzymujące się gazy, czkawka i bekanie

  • Swędząca skóra

  • Zażółcenie skóry i oczu, zwane również żółtaczką

  • Utrata apetytu, powodująca utratę wagi bez podejmowania prób

  • Nudności i wymioty?

  • Ból w górnej części brzucha i w środkowej części pleców?

  • Blade lub przesiąknięte krwią wypróżnienia

Diagnozowanie problemów z drogami żółciowymi

W celu postawienia diagnozy lekarz przeprowadzi z pacjentem rozmowę na temat jego historii choroby i problemów zdrowotnych. Po przeprowadzeniu badania fizykalnego, lekarz może zapytać o historię chorób w rodzinie, aby zawęzić listę schorzeń, na które pacjent może być podatny. Badania obejmują:

  • Badanie krwi w celu oceny poziomu enzymów trzustkowych i czynności wątroby

  • tomografia komputerowa w celu wykrycia aktualnego stanu zapalnego i blizn po poprzednich zaostrzeniach?

  • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna w celu wykrycia niedrożności

  • Rezonans magnetyczny w celu wykrycia stanów zapalnych trzustki, jamy brzusznej i/lub miednicy

  • Badanie ultrasonograficzne w celu wykrycia kamieni żółciowych i oceny stanu zapalnego pęcherzyka żółciowego

  • Endoskopia górna w celu obejrzenia przewodu pokarmowego i żołądka

Leczenie chorób układu żółciowego

Mniej poważne przypadki problemów z drogami żółciowymi mogą być leczone farmakologicznie. W niektórych przypadkach może być konieczna operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego. Operacja ta jest najczęściej stosowana, aby rozwiązać następujące problemy

  • kamicy żółciowej w pęcherzyku żółciowym, stanu zwanego również kamicą żółciową

  • Kamienie żółciowe w przewodach żółciowych, stan zwany również kamicą żółciową

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego, stan nazywany również zapaleniem pęcherzyka żółciowego

  • Duże polipy w pęcherzyku żółciowym ?

  • Zapalenie trzustki, zwane również zapaleniem trzustki, które jest spowodowane przez kamienie żółciowe?

Operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego nazywana jest cholecystektomią. Nacięcia wykonywane w celu usunięcia pęcherzyka żółciowego są bardzo małe. Operacja ta jest ogólnie uważana za mało ryzykowną i wielu pacjentów wychodzi do domu tego samego dnia po zabiegu. Jeśli konieczne jest wykonanie większego nacięcia, proces gojenia może się wydłużyć.

Masaż na zaparcia: Jak znaleźć ulgę

0

Dowiedz się więcej o masażu przy zaparciach, w tym o ryzyku i korzyściach z niego płynących oraz o tym, jak może on wpłynąć na Twoje zdrowie.

Co to jest zaparcie?

Zaparcie występuje wtedy, gdy wypróżnienie jest trudne, niewygodne lub rzadkie. Normalnie jelito grube wchłania wodę i minerały z odpadów, przez co stają się one stałe. Mięśnie kurczą się, aby przesunąć odpady stałe przez odbyt i wydalić je z organizmu.

Jeśli układ trawienny pracuje powoli lub mięśnie nie kurczą się wystarczająco, okrężnica wchłania zbyt dużo wody. Sprawia to, że odpady stają się twarde, suche i trudne do przemieszczenia. To właśnie jest zaparcie.

Wiele rzeczy może powodować zaparcia, w tym:?

  • Niewystarczająca ilość ruchu

  • Za mało wody

  • Za mało owoców i warzyw

  • Leki

  • Starzenie się

  • Choroby tarczycy

  • Nadużywanie środków przeczyszczających

  • Zespół jelita drażliwego

  • Zapalna choroba jelit

  • Zaburzenia mózgu, które uniemożliwiają pracę jelit

  • Urazy kręgosłupa

  • Ignorowanie chęci zrobienia kupy

  • Zmiana stylu życia, np. podróżowanie

Objawy zaparć

Zaparcia mogą być nieprzyjemne, ale zazwyczaj nie stanowią poważnego problemu zdrowotnego. Niektórzy ludzie czują, że muszą wypróżniać się codziennie, ale u każdego przebiega to inaczej. Niektórzy mogą wytrzymać kilka dni bez oddawania stolca.

Możesz mieć zaparcia, jeśli:

  • Wysilasz się przy oddawaniu stolca

  • Czujesz się wzdęty

  • Oddawanie stolca jest bolesne

  • Czujesz się ociężały

  • Boli Cię brzuch?

  • Twój stolec jest twardy i grudkowaty

Stosowanie masażu w przypadku zaparć

Większość ludzi może znaleźć ulgę w zaparciach pijąc więcej wody, spożywając więcej błonnika w diecie i częściej ćwicząc.

Masaż brzucha na zaparcia jest najlepszy dla niektórych osób i przyczyn zaparć. Obejmuje to:

  • Długotrwałe zaparcia

  • Zaparcia z wyciekiem stolca

  • Zaparcie z utratą kontroli nad jelitami

  • Osoby z trwałymi urazami kręgosłupa lub niepełnosprawnością

  • Osoby z chorobami mózgu, takimi jak Parkinsons lub stwardnienie rozsiane

  • Ludzie, którzy są unieruchomieni?

  • Osoby starsze

Masaż brzucha może pomóc nauczyć mięśnie jelit, co mają robić i złagodzić niektóre objawy. Badania wykazują, że masowanie brzucha w przypadku zaparć może pomóc:

  • Łagodzenie bólu i dyskomfortu

  • Skrócenie czasu przemieszczania się odpadów w jelitach (czas tranzytu)

  • Wyzwolenie skurczu i rozkurczu mięśni

Jak wykonać masaż brzucha na zaparcia

Techniki masażu w przypadku zaparć mają różne nazwy, w tym:?

  • Effleurage

  • Ugniatanie

  • Samodzielny masaż brzucha

  • Masaż I love you dla niemowląt

Jeśli chcesz spróbować, zacznij od położenia się na plecach. Nałóż niewielką ilość olejku do masażu na brzuch. Następnie:

  • Przyciągnij kolana do klatki piersiowej i delikatnie ściskaj przez 1-2 minuty. Może to pomóc w uwolnieniu napięcia w jamie brzusznej.

  • Połóż obie dłonie w dolnej części brzucha, pośrodku i poniżej pępka. Wyciągnij ręce do góry z umiarkowanym naciskiem w kierunku żeber. Powtórz 10 razy.

  • Połóż obie dłonie na małej części pleców. Przesuń je do przodu i w dół nad biodra w kierunku pachwin. Powtórz 10 razy.

  • Zaciśnij prawą dłoń w pięść i połóż ją na brzuchu na wysokości kości biodrowych. Mocno wciśnij dłoń w brzuch i przesuwaj ją okrężnymi ruchami w górę w kierunku żeber, przez brzuch, w dół do lewej kości biodrowej i z powrotem przez brzuch. Powtórz 10 razy.

  • Trzymając dłoń nadal w pięści, zacznij od lewego żebra i wykonuj zdecydowane ruchy okrężne. Przesuwaj się w dół do lewej kości biodrowej. Powtórz 10 razy, a następnie przejdź na prawą stronę. Zacznij na prawym boku na wysokości bioder i przesuwaj się w górę do klatki piersiowej.

  • Na zakończenie masażu wykonaj 2 minuty masażu okrężnego wokół brzucha, zaczynając od dołu po prawej stronie.

  • Masaż wykonaj w czasie, kiedy normalnie spodziewasz się wypróżnienia: około 30 minut do 1 godziny po jedzeniu.

    Kto nie powinien wykonywać masażu brzucha w przypadku zaparć?

    Masaż brzucha sprawdza się w przypadku osób z długotrwałymi problemami zdrowotnymi, osób starszych i niepełnosprawnych. Niektórzy jednak nie powinni stosować masażu w celu leczenia zaparć, w tym osoby, które:

    • Chorują na nieswoiste zapalenia jelit

    • Masz opuchniętą okrężnicę w zespole jelita drażliwego?

    • Są w ciąży

    • Mają niestabilny uraz kręgosłupa

    • Masz ranę brzucha, np. szwy lub inne owrzodzenia?

    Jeśli masz zaparcia z którymkolwiek z tych objawów, może to oznaczać, że masz nagłe zaburzenia jelitowe:

    • Fale silnych skurczów

    • Wymioty?

    • Silny ból

    • Głośne bulgotanie w brzuchu

    • Uczucie duszności, ale nie można oddawać gazów

    Jeśli zauważysz u siebie którykolwiek z tych objawów, natychmiast zgłoś się do lekarza. Jeśli zmagasz się z zaparciami, porozmawiaj z lekarzem o sposobach radzenia sobie z tym problemem.

    Opcje leczenia napadowej nocnej hemoglobinurii

    0

    Leczenie napadowej nocnej hemoglobinurii zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi i łagodzi objawy, poprawiając jakość życia pacjenta.

    Wybór metody leczenia zależy od stopnia nasilenia objawów. Jeśli objawy są łagodne i nie przeszkadzają pacjentowi, może on nie potrzebować żadnego leczenia. Lekarz będzie obserwował pacjenta, aby sprawdzić, czy objawy nie wystąpią później.

    Lekarz rozpocznie leczenie, jeśli pojawią się takie problemy, jak:

    • Siniaki

    • Krwawienie

    • Zmęczenie

    • Duszność

    Leki chroniące komórki krwi

    Głównym sposobem leczenia PNH są leki, które zatrzymują rozpad czerwonych krwinek, zmniejszają ryzyko zakrzepów krwi i poprawiają jakość życia.

    Eculizumab (Soliris) i ravulizumab (Ultomiris) działają w podobny sposób. Oba leki podaje się w postaci kroplówki. Lek Soliris podaje się raz na 2 tygodnie, a lek Ultomiris raz na 8 tygodni.

    Soliris i Ultomiris kontrolują objawy choroby, ale nie leczą PNH. Konieczne będzie przyjmowanie leków do końca życia lub do czasu uzyskania remisji choroby.

    Pegcetacoplan (Empaveli) to terapia celowana, która może być przepisana osobom rozpoczynającym leczenie lub przechodzącym z terapii lekami Soliris lub Ultomiris. Jest on również przyjmowany dożylnie i podawany dwa razy w tygodniu.

    Ponieważ leki te blokują część układu odpornościowego, mogą zwiększać prawdopodobieństwo poważnych zakażeń. Pacjent musi otrzymać szczepionkę przeciwko meningokokom co najmniej 2 tygodnie przed przyjęciem pierwszej dawki leku Soliris lub Ultomiris. Następnie lekarz będzie obserwował pacjenta pod kątem objawów zakażenia podczas przyjmowania leku.

    Przeszczep komórek macierzystych

    Komórki macierzyste to wczesne komórki szpiku kostnego, z których powstają nowe komórki krwi. Jedynym sposobem na wyleczenie PNH jest tzw. allogeniczny przeszczep komórek macierzystych. Przeszczep ten, zwany również przeszczepem szpiku kostnego, zastępuje uszkodzone komórki macierzyste zdrowymi, pochodzącymi od dawcy, zazwyczaj bliskiego krewnego, ponieważ często jest on najlepiej dopasowany.

    Przeszczep komórek macierzystych może wiązać się z poważnym ryzykiem, w tym z infekcjami i uszkodzeniem narządów. Jest on przeznaczony wyłącznie dla osób z bardzo ciężką postacią PNH, u których mogą wystąpić zagrażające życiu zakrzepy krwi lub inne poważne problemy.

    Przed przeszczepem pacjent poddawany jest zabiegom mającym na celu przygotowanie organizmu na przyjęcie nowych komórek. Chemioterapia lub naświetlania niszczą stary, uszkodzony szpik kostny, dzięki czemu nowe komórki macierzyste mogą się rozwijać. Otrzymasz je przez długą, cienką rurkę umieszczoną w klatce piersiowej lub szyi. Komórki macierzyste trafią do szpiku kostnego, gdzie rozwiną się w zdrowe, nowe komórki krwi.

    Leczenie mające na celu złagodzenie objawów

    Lekarz może zastosować inne metody leczenia w celu złagodzenia objawów PNH poprzez pomoc organizmowi w wytwarzaniu nowych komórek krwi.

    Mogą one obejmować:

    • Suplementy żelaza i kwasu foliowego

    • Transfuzje krwi

    • Czynniki wzrostu

    • Hormony zwane androgenami

    Może być również konieczne przyjmowanie leków rozrzedzających krew, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów. Podczas przyjmowania leków rozrzedzających krew należy zachować szczególną ostrożność, aby zapobiec urazom, ponieważ leki te zwiększają prawdopodobieństwo krwawienia.

    Leki osłabiające układ odpornościowy

    U niektórych osób z PNH występuje również niedokrwistość aplastyczna, która polega na tym, że szpik kostny nie wytwarza nowych czerwonych krwinek, ponieważ układ odpornościowy atakuje komórki macierzyste szpiku kostnego. Leki takie jak globulina antytymocytarna (tymoglobulina) i cyklosporyna mogą powstrzymać układ odpornościowy przed atakiem na szpik kostny.

    Badania kliniczne

    Naukowcy badają wiele nowych metod leczenia PNH w ramach badań klinicznych. Uczestnictwo w jednym z takich badań może dać ci dostęp do nowej terapii, zanim będzie ona dostępna dla wszystkich innych. Zapytaj lekarza, który leczy Twoją PNH, czy udział w badaniach klinicznych może być dla Ciebie odpowiedni.

    Problemy z trawieniem: Co warto wiedzieć o IBS, nietolerancji laktozy i badaniach kolonoskopowych

    0

    Lekarze dzielą się z pacjentami swoimi najważniejszymi wskazówkami dotyczącymi nietolerancji laktozy, IBS i innych powszechnych problemów z układem pokarmowym.

    Twój przewód pokarmowy, który zaczyna się w jamie ustnej i prowadzi przez żołądek, jelito cienkie, okrężnicę, odbytnicę i odbyt na drugim końcu, ma do wykonania ogromną pracę. A kiedy pojawiają się problemy z tym układem, objawy są łatwe do rozpoznania – biegunka, wzdęcia, zaparcia i ból brzucha. Oto 5 najważniejszych wskazówek od lekarzy zajmujących się układem trawiennym, zwanych gastroenterologami, które pomogą Ci utrzymać jelita w dobrym stanie.

    Oto prosty test, dzięki któremu dowiesz się, czy nie tolerujesz laktozy.

    Jeśli masz gazy lub bóle brzucha po wypiciu szklanki mleka lub zjedzeniu rożka lodów, może to być spowodowane tym, że Twój organizm nie wytwarza wystarczającej ilości enzymu potrzebnego do strawienia laktozy – cukru znajdującego się w mleku. Może to oznaczać, że nie tolerujesz laktozy. Sheila Crowe, MD, wiceprzewodnicząca Amerykańskiego Stowarzyszenia Gastroenterologicznego (American Gastroenterological Association), twierdzi, że prosty test może stwierdzić, czy tłuszcz zawarty w mleku nie jest szkodliwy dla organizmu.

    Mówi ona, że prosty test może to rozróżnić: „Wypij szklankę chudego mleka, które zawiera laktozę, ale nie zawiera tłuszczu. Jeśli to spowoduje problemy, oznacza to, że masz nietolerancję laktozy. Następnie zjedz kawałek sera brie, który ma dużą zawartość tłuszczu, ale niską zawartość laktozy. Nie możesz tego przełknąć? Wtedy masz nietolerancję na tłuszcz”.

    Jeśli twój organizm ma problemy z trawieniem mleka, nie musisz rezygnować z całego nabiału, mówi Crowe. „Wiele serów i produktów takich jak jogurt ma niższą zawartość laktozy; spróbuj jeść małe kawałki, aby sprawdzić, co możesz tolerować”.

    Porzuć zdrowe nawyki żywieniowe tuż przed kolonoskopią.

    Zalecane badanie przesiewowe w kierunku raka jelita grubego w wieku 50 lat to kamień milowy, którego wiele osób się obawia. Ale Crowe mówi, że są sposoby, aby uczynić je nieco mniej traumatycznym. „Mówię moim pacjentom, aby przez 3-5 dni przed zabiegiem nie jedli niczego, co wydaje się zdrowe – np. granoli, orzechów, owoców i warzyw” – mówi. „Nie chcesz, aby w jelicie grubym znajdowało się cokolwiek, co zawiera włókno pokarmowe”.

    Zamiast tego stosuj dietę w stylu lat 50-tych, składającą się z tłuczonych ziemniaków, mięsa, naleśników i lodów. Dzięki temu Twój organizm łatwo się oczyści, a Ty nie będziesz potrzebował tak wielu środków przeczyszczających, które przyjmujesz w ramach przygotowań do testu. W jelicie grubym nie będą też zalegać kawałki błonnika, co może wydłużyć procedurę. Jednak po jego zakończeniu należy wrócić do zdrowego odżywiania, aby mieć zdrowe jelito grube.

    Najlepszym sposobem na dostarczenie probiotyków jest jedzenie, a nie tabletki.

    W każdym sklepie ze zdrową żywnością lub witaminami zobaczysz półki pełne tabletek i proszków probiotycznych. Ich etykiety obiecują, że rozwiążą problemy z brzuchem, przywracając równowagę zdrowych drobnoustrojów jelitowych. Ale uwaga. FDA nie wymaga od producentów suplementów probiotycznych, aby udowodnili skuteczność swoich produktów, mówi Crowe. „Może to być obiecujący pomysł, ale nie ma pewności, czy to, na co wydajesz pieniądze, przyniesie jakiekolwiek korzyści” – mówi.

    Zamiast tego Crowe radzi, by wydawać pieniądze na produkty bogate w probiotyki, takie jak jogurt, kefir, kapusta kiszona i kapusta kimchee. Zawierają one naturalne bakterie zwane lactobacillus, które mogą złagodzić biegunkę i inne objawy żołądkowo-jelitowe.

    IBS to nie wszystko, co masz w głowie – ale Twoja głowa ma z tym coś wspólnego.

    Przez wiele lat osoby cierpiące na zespół jelita drażliwego (IBS) – problem z jelitami, który może powodować skurcze, wzdęcia, biegunkę i zaparcia – słyszały od dobrze nastawionej rodziny, przyjaciół, a czasem nawet lekarzy, że to wszystko dzieje się w ich głowach, mówi dr Christine Frissora, gastroenterolog z Weill Medical College na Uniwersytecie Cornella. Jednak dla 10% do 15% Amerykanów, którzy cierpią na tę chorobę, jest ona bardzo realna. Obecnie lekarze nadal nie są pewni, co powoduje IBS, ale infekcje lub zbyt duża ilość bakterii w jelitach to dwa możliwe czynniki sprawcze.

    Nie oznacza to, że nie ma związku między głową a jelitami, jeśli chodzi o IBS – mówi Frissora. Stres podnosi poziom hormonu zwanego noradrenaliną, który zwiększa ilość bakterii w jelitach i może oznaczać, że w jelitach gromadzi się więcej gazów. Aby kontrolować objawy IBS, spróbuj kilku sztuczek – takich jak medytacja lub terapia rozmowna – aby obniżyć poziom stresu.

    Twoja guma bez cukru może powodować ból brzucha.

    Jeśli masz już problemy z układem pokarmowym, takie jak IBS, sztuczne słodziki, takie jak te zawarte w gumie bez cukru i cukierkach, mogą pogorszyć objawy. Należą one do grupy żywności zwanej FODMAPs, która obejmuje cukry takie jak fruktoza, laktoza i sorbitol. Spróbuj ich unikać i sprawdź, czy to złagodzi gazy, wzdęcia i inne problemy żołądkowo-jelitowe. Frissora radzi, aby w tym czasie zadbać o swój brzuch, ograniczając kofeinę i alkohol do jednej filiżanki kawy lub jednego drinka dziennie.

    Dlaczego stolce czasami pływają?

    0

    Gdy kupa pływa, może to oznaczać zaburzenia wchłaniania lub zbyt dużą ilość gazów. Dowiedz się więcej o tym, co twoja kupa mówi o twoim zdrowiu.

    Zazwyczaj pływające stolce nie są powodem do niepokoju. Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej o tym, dlaczego stolce się unoszą, co pływające stolce mówią o twoim zdrowiu i nie tylko.

    Co to są pływające stolce?

    Kiedy stolec unosi się na wodzie, oznacza to, że kupa pozostaje na powierzchni wody w toalecie, a nie tonie. Normalnie kupa opada na dno muszli klozetowej.

    Pływająca kupa nie oznacza, że jesteś chory, ale może być objawem różnych schorzeń.

    Dlaczego kał unosi się na wodzie?

    Istnieje kilka powodów, dla których kupa unosi się na wodzie i nigdy nie wydaje się tonąć.

    Za dużo gazów. Z powodu diety możesz mieć zbyt dużo gazów, co może powodować unoszenie się stolca.

    Niektórzy uważają, że unosząca się na wodzie kupa jest spowodowana tłuszczem, ale zazwyczaj jest to spowodowane gazami. Badania wykazały, że po odgazowaniu unoszące się na wodzie stolce ważyły tyle samo, co kupa tonąca. Wskazuje to na to, że za unoszenie się pływających stolców odpowiedzialny był gaz, a nie tłuszcz znajdujący się w kupie.

    Gaz w układzie pokarmowym powstaje zwykle po połknięciu powietrza lub zjedzeniu pewnych rodzajów pokarmów, które rozkładają się na gaz.

    Jeśli stosujesz dietę wysokobłonnikową z dużą ilością warzyw i owoców, możesz mieć pływające stolce, ponieważ podczas trawienia pokarmów wysokobłonnikowych uwalnia się więcej powietrza. Prowadzi to do uwięzienia powietrza lub gazu w stolcu, co powoduje jego unoszenie się w muszli klozetowej.

    Choroby medyczne. Jeśli Twoja kupa unosi się na wodzie, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że cierpisz na stłuszczenie wątroby, co oznacza, że w Twojej kupie znajduje się zbyt dużo tłuszczu. Steatorrhea oznacza, że nie jesteś w stanie prawidłowo wchłaniać tłuszczu i może być objawem następujących schorzeń:

    • Celiakia

    • Niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki (EPI) spowodowana mukowiscydozą i przewlekłym zapaleniem trzustki

    • Choroby atakujące jelito cienkie, takie jak paciorkowiec tropikalny, choroba Whipple’a i chłoniak

    • Niedobór kwasów żółciowych

    Jeśli masz pływające kupy, możesz również cierpieć na następujące schorzenia:

    • Zakażenie przewodu pokarmowego

    • Zaburzenia wchłaniania, co oznacza, że nie wchłaniasz składników odżywczych tak dobrze, jak powinieneś

    Kiedy należy zgłosić się do lekarza

    Pływające stolce nie muszą oznaczać, że cierpisz na chorobę podstawową. Aby ustalić, czy przyczyną jest stan zdrowia, należy zwrócić uwagę na inne objawy.

    Na przykład, jeśli pływające stolce są śmierdzące, lepkie lub krwawe, należy zgłosić się do lekarza. Lekarz postawi właściwą diagnozę i przeprowadzi Cię przez proces zrozumienia swojej choroby, jeśli takowa występuje. Oto bliższe spojrzenie na to, co może być przyczyną tych objawów.

    Śmierdzące i lepkie stolce. Śmierdzące i lepkie stolce są zazwyczaj objawem zaburzeń wchłaniania składników odżywczych. Oznacza to, że Twój organizm nie jest w stanie całkowicie wchłonąć i strawić składników odżywczych z przewodu pokarmowego z powodu uszkodzenia jelita cienkiego, niewystarczającej ilości enzymów trzustkowych, chorób wątroby, HIV/AID lub innych schorzeń.

    Jeśli pływające stolce mają nieprzyjemny zapach i wydają się lepkie, należy skontaktować się z lekarzem.

    Krew w stolcu. Jeśli w pływającej kupie pojawia się krew, może to być spowodowane przez:

    • Krwawienie z odbytu lub odbytnicy

    • Rak układu pokarmowego

    • Nieprawidłowości naczyń krwionośnych

    • Choroby zapalne jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego

    • Wrzody żołądka lub jelita cienkiego

    • Polipy

    • Zapalenie uchyłków ?

    Jeśli w stolcu znajduje się krew, należy zgłosić się do lekarza. Jeśli oprócz pojawienia się krwi w stolcu wystąpi utrata masy ciała, zawroty głowy lub gorączka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli w stolcu znajduje się dużo krwi, jest on bordowy lub czarny i smolisty, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.

    Lekarz będzie w stanie określić dokładną przyczynę krwawej kupy na podstawie badań obrazowych i badania fizykalnego.

    Leczenie

    Podczas wizyty u lekarza, lekarz prawdopodobnie zada kilka pytań dotyczących historii choroby i aktualnego stanu zdrowia, aby ustalić przyczynę pływających stolców. Lekarz zapyta również o dietę i o to, od jak dawna występuje u Ciebie ten problem, aby mógł sformułować odpowiednie zalecenia dotyczące diety i leków.

    Profilaktyka

    O ile nie występuje stan chorobowy powodujący pływające kupy, nie ma potrzeby podejmowania jakichkolwiek działań w celu ich leczenia lub zapobiegania im.

    Monitoruj swoje nawyki związane z robieniem kupy. Zawsze zwracaj uwagę na wszelkie zmiany w oddawaniu stolca i wypróżnieniach. Jeśli nagle robisz więcej lub mniej kupy, albo twoja kupa wygląda zupełnie inaczej, powinieneś zgłosić te zmiany swojemu lekarzowi. Lekarzowi łatwiej będzie zdiagnozować ewentualne schorzenia, jeśli będziesz prowadzić uporządkowane zapiski na temat swoich zwyczajów związanych z oddawaniem stolca.

    Zmiana diety. Czasami zapobieganie pływającej kupie może być tak proste, jak zmiana diety, ponieważ pływająca kupa może być spowodowana jedzeniem pokarmów, które powodują zwiększoną ilość gazów.

    Jeśli masz problem ze zbyt dużą ilością gazów, powinieneś unikać następujących produktów:

    • Twarde słodycze

    • Napoje gazowane

    • Guma do żucia?

    Należy prowadzić dzienniczek żywieniowy, aby móc śledzić, co się je i określić, które pokarmy powodują gazy. Dzienniczek ten należy zabrać ze sobą do lekarza, aby porozmawiać o tym, jak można zmienić dietę.

    Ezofagoskopia: Jak i dlaczego się ją wykonuje oraz inne informacje

    0

    Dowiedz się więcej o ezofagoskopii, w tym o tym, jak i dlaczego się ją wykonuje, jakie są jej zalety i inne.

    Dlaczego wykonuje się ezofagoskopię?

    Ezofagoskopia jest procedurą wykonywaną w celu zbadania stanów chorobowych żołądka, jelit i gardła. Proces ten pomaga również w następujących przypadkach: ?

    • Obserwacja górnego odcinka przewodu pokarmowego podczas operacji

    • Pobieranie próbek tkanek do badań?

    • Odblokowanie pokarmu lub innego przedmiotu, który utknął w przełyku

    Rodzaje ezofagoskopii

    Istnieje kilka rodzajów zabiegów esofagoskopii.

    • Ezofagoskopia przeznosowa. Jest to najmniej inwazyjna procedura i nie wymaga znieczulenia. Endoskop przechodzi przez nos do tylnej części przełyku. Procedura ta jest skuteczna w diagnostyce, a nie w chirurgii.

    • Elastyczna esofagoskopia. W tym przypadku przez endoskop przeprowadza się cienkie, elastyczne włókna, które oświetlają jelito. Światłowody są również podłączone do monitora, na którym można oglądać zarejestrowane obrazy.

    • Ezofagoskopia sztywna. W tej procedurze wykorzystuje się wąską rurkę z soczewkami, światłem i okularem. Rurka przechodzi przez usta do przełyku. Metoda ta może być wykorzystywana do przeprowadzania drobnych zabiegów chirurgicznych.

    Lekarze mogą zalecić wykonanie zabiegu esofagoskopii, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących objawów:?

    • uporczywa zgaga lub kwaśny refluks, znane również jako choroba refluksowa przełyku (GERD)

    • Przełyk Barretta, który rozwija się, gdy prawidłowe tkanki przełyku zostają zastąpione tkankami jelitowymi

    • Obrzęk żył w przełyku

    • Trudności w połykaniu

    • Ciągłe uczucie, że coś utknęło w gardle

    • Nieprawidłowy wzrost tkanki

    • Nudności i wymioty

    • Ból?

    Potencjalne powikłania ezofagoskopii

    Ezofagoskopia jest procedurą bezpieczną, często z niewielką lub żadną liczbą powikłań. Jednak komplikacje i ryzyko mogą wystąpić w przypadku każdej procedury medycznej. Oto niektóre zagrożenia, na które możesz być narażony podczas esofagoskopii:?

    • Krwawienie

    • Gorączka

    • Zakażenie

    • Powietrze uwięzione pod skórą

    • Reakcja alergiczna na środki znieczulające?

    • Rozdarcie przełyku

    • Dyskomfort w gardle

    Minimalizacja ryzyka powikłań

    Powikłania można łatwo opanować, stosując się do poniższych zaleceń:?

    • Należy poinformować lekarza w przypadku pojawienia się dyskomfortu lub uporczywego bólu.

    • Przed zabiegiem należy unikać jedzenia i picia.

    • Po zabiegu należy przestrzegać zalecanych ograniczeń dotyczących diety i stylu życia.

    • Upewnij się, że lekarz wie o Twoich alergiach.

    • Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach lub suplementach.

    Czego należy się spodziewać podczas badania ezofagoskopii

    Pierwszą czynnością jest położenie się na boku na stole. W zależności od rodzaju procedury może zostać podany środek uspokajający.

    Lekarz ostrożnie wprowadzi do przełyku ezofagoskop lub endoskop. Podczas tego procesu esofagoskop pompuje powietrze, aby powiększyć jego przejście. Pozwala to na dokładne zbadanie przewodu pokarmowego.

    W trakcie zabiegu lekarz może pobrać próbki tkanek lub komórek do biopsji. Lekarze mogą również użyć tej procedury do zatrzymania krwawienia.

    Zabieg może trwać mniej niż godzinę. Zwykle lekarze łączą tę procedurę z innymi badaniami, takimi jak badanie ultrasonograficzne.

    Korzyści z ezofagoskopii

    Możesz się denerwować przed badaniem ezofagoskopowym, co jest normalne. Na szczęście jest to krótki zabieg, który zwykle wykonuje się w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów.

    Nie ma żadnych konkretnych wytycznych ani wymogów wiekowych co do tego, kiedy należy poddać się temu zabiegowi. W razie potrzeby można ją wykonać w dowolnym momencie i ma ona ogromne zalety.

    Wczesne wykrywanie raka. Ezofagoskopia jest pomocna we wczesnym wykrywaniu rozwijających się komórek nowotworowych. Lekarze mogą ją także wykorzystać do pobrania próbek tkanek do biopsji. Jest ona szczególnie pomocna w diagnozowaniu przełyku Barretta, stanu, który może zwiększać ryzyko zachorowania na raka przełyku.

    Diagnostyka problemów z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego. Procedura ta pomaga we wczesnym wykrywaniu wad górnego odcinka przewodu pokarmowego. Dzięki natychmiastowej diagnozie lekarze mają większe szanse na dobranie odpowiedniego procesu leczenia dla pacjenta.?

    Odblokowanie przełyku. Dzieci często połykają szkodliwe ciała obce, gdy pozostają bez nadzoru. Jeśli tak się stanie, zwykła ezofagoskopia pozwala określić, jakiego rodzaju przedmiot został spożyty. Lekarze mogą odblokować przełyk bez konieczności przeprowadzania zabiegów chirurgicznych.

    Uchyłek Zenkersa: Objawy i leczenie

    0

    Uchyłek Zenkersa to woreczek, który może utworzyć się w tylnej części gardła. Dowiedz się, jak powstaje i jak można go leczyć.

    Co to jest uchyłek Zenkersa?

    Uchyłek Zenkersa to woreczek lub kieszonka, która może powstać na początku przewodu pokarmowego. Tworzy się on nad mięśniem trójgraniastym (CP), w miejscu połączenia przełyku z gardłem. Może się tak zdarzyć, jeśli mięsień nie działa tak, jak powinien, np. nie otwiera się lub nie rozluźnia łatwo. Ściana gardła, znajdująca się nad przełykiem, może wówczas tworzyć małą kieszonkę lub woreczek.

    Dokładna przyczyna nie jest znana, ponieważ uchyłek Zenkersa występuje dość rzadko. U mniej niż 0,01% populacji dochodzi do rozwoju tego woreczka. Lekarze uważają, że zbyt duże ciśnienie w przełyku może powodować nieprawidłowe funkcjonowanie mięśnia CP. Ciśnienie może również spowodować rozerwanie tkanki przełyku, co może doprowadzić do powstania uchyłka Zenkersa.

    Uchyłek gardła wywiera nacisk na obszar nad przewodem pokarmowym podczas połykania. Z tego powodu jedzenie i płyny trudniej schodzą i przechodzą do przełyku. Materiały mogą utknąć w woreczku lub w gardle. Może to powodować zwracanie pokarmu lub napojów.

    Objawy

    Najczęstszym objawem uchyłka Zenkersa są trudności w połykaniu, czyli dysfagia. Dziewięćdziesiąt procent osób z uchyłkiem Zenkersa ma trudności z połykaniem zarówno pokarmów stałych, jak i płynów.

    Do innych typowych objawów należą:

    • Utrata wagi

    • Halitoza (nieświeży oddech) spowodowana zaleganiem pokarmu w woreczku

    • Uporczywy kaszel, zwłaszcza w nocy

    • Odchrząkiwanie niestrawionego pokarmu

    • Ochrypły głos lub zmiana głosu

    • Aspiracja, która może prowadzić do zapalenia płuc

    • Bulgoczące odgłosy

    • Uczucie, jakby coś utknęło w gardle

    U większości osób z uchyłkiem gardła objawy pojawiają się od 50. do 70. roku życia.

    Ponieważ jedzenie utknęło w uchyłku, wiele osób może zmienić swoją dietę tak, aby uwzględnić w niej bardziej miękkie lub łatwiejsze do przełknięcia pokarmy. Może się również okazać, że z powodu trudności w połykaniu pacjent je mniej.

    Uchyłek Zenkersa może być związany z następującymi schorzeniami:

    • Przepukliny

    • Rak przełyku (rzadko)

    • Skurcz przełyku

    • Choroba refluksowa przełyku

    Diagnozowanie i testy

    Jeśli lekarz uzna, że pacjent może mieć uchyłek Zenkersa, najprawdopodobniej zleci wykonanie badania zwanego przełykaniem (esophagram). Do wypełnienia woreczka używa się kontrastu, baru, dzięki czemu lekarz może zobaczyć go na zdjęciach. Badanie to pomaga lekarzowi lepiej zrozumieć, co jest przyczyną trudności w połykaniu.

    Innym badaniem pozwalającym zdiagnozować uchyłek Zenkersa jest górna endoskopia. Badanie to jest wykonywane przez specjalistę, aby nie doszło do perforacji lub rozerwania przełyku. Endoskopia umożliwia lekarzowi obejrzenie worka i określenie jego wielkości.

    Ostatnią możliwością w diagnostyce uchyłka Zenkersa jest manometria przełyku. Jest to badanie polegające na określeniu ciśnienia wewnątrz przełyku.

    Leczenie i postępowanie

    Leczenie uchyłka Zenkersa zależy od jego wielkości i stopnia zaawansowania. Jeśli wielkość uchyłka jest mniejsza niż 1/4 cala lub jeśli nie występują uciążliwe objawy, najprawdopodobniej nie będzie konieczna operacja.

    Łagodne przypadki. Łagodne przypadki uchyłka Zenkersa można leczyć poprzez zmianę sposobu i sposobu odżywiania. Jeśli uchyłek nie jest na tyle duży, aby wymagał operacji, można zadbać o dokładne przeżuwanie pokarmu, aby łatwiej było go przełknąć. Po jedzeniu należy pić wodę, aby wypłukać resztki pokarmu, które mogą utkwić w gardle. Ograniczenie ostrych i kwaśnych potraw również może pomóc w złagodzeniu objawów.

    Należy unikać pokarmów zawierających orzechy, skórki lub nasiona, ponieważ mogą one łatwo utknąć w gardle. Należy unikać miękkich pokarmów, które nie wymagają częstego połykania.

    Przypadki umiarkowane do ciężkich. Poważniejsze przypadki uchyłka Zenkersa wymagają operacji. Operacja może pomóc w przypadku trudności w połykaniu, kaszlu i aspiracji. W przypadku dużych uchyłków lub w skomplikowanych pozycjach, operacja na otwartej szyi może być jedynym sposobem na usunięcie woreczka.

    Istnieją jednak metody mniej inwazyjne. Jedną z nich jest miotomia cricopharyngeal, która najlepiej sprawdza się w przypadku mniejszych uchyłków Zenkersa. W trakcie tej procedury lekarz przecina jeden z mięśni przełyku, ułatwiając w ten sposób połykanie.

    Innym sposobem postępowania w przypadku większych uchyłków jest uchyłkopeksja z miotomią cricopharyngeal. W tym zabiegu lekarz przymocowuje uchyłek do ściany przełyku. Jeśli lekarz uzna, że najlepszym rozwiązaniem jest całkowite usunięcie uchyłka, wykona zabieg zwany uchyłkolektomią i miotomią trójgardłową.

    Chociaż operacja jest zwykle najlepszym sposobem leczenia uchyłka Zenkersa, należy pamiętać, że istnieje możliwość powrotu woreczka. Około 4% osób, które poddały się operacji, zgłosiło, że woreczek powrócił z czasem.