Strona główna Blog Strona 2562

Porady dotyczące spacerów z psem: Szkolenie na smyczy, parki, dzielnice i inne.

0

Poznaj podstawy chodzenia z psem dzięki wskazówkom zatwierdzonym przez weterynarza.

Kiedy wyprowadzać psa na spacer

Psa należy wyprowadzać na spacer co najmniej raz dziennie. Rasa i wiek psa decydują o tym, czy potrzebuje on więcej ruchu. Najlepiej postarać się o pięć spacerów w tygodniu, trwających co najmniej 30 minut lub więcej. Regularne spacery są ważne dla ogólnego zdrowia Twojego psa.

Twój pies może potrzebować wyjść na nocnik 3 lub więcej razy dziennie. Nie przyspieszaj przerw na załatwianie się: decyzja o tym, dokąd pójść, jest istotną częścią tego, jak Twój pies komunikuje się ze światem. Węszenie łagodzi również niepokój i pomaga psu w poznawaniu otoczenia. Podczas takich wyjść ważne jest, aby pozwolić psu na bezpieczne prowadzenie.

Najlepsza smycz dla Ciebie i Twojego psa

Podczas spacerów chcesz mieć kontrolę nad swoim psem. Solidna smycz o długości 4-6 stóp będzie pomocna podczas spaceru. Możesz wybrać dowolną smycz, która będzie dla Ciebie wygodna. Skórzane lub nylonowe smycze z krótką linką są najlepsze na długie spacery, abyś mógł szybko kontrolować swojego psa w niekomfortowych sytuacjach.

Smycz zwijana jest łatwa do trzymania i dobra do przerw na załatwianie się do nocnika lub do wypuszczania psa na smyczy. Nie są one najlepsze dla psów, które bardzo ciągną.

Jeśli zmagasz się z tym, że Twój pies ciągnie na spacerze, dobrą alternatywą mogą być szelki typu no pull lub body harness. Uprzęże te oraz mocna smycz zapewnią Ci większą kontrolę nad psem podczas szkolenia.

Jak powstrzymać ciągłe szarpanie?

Ciągłe ciągnięcie może sprawić, że spacer będzie stresujący dla Ciebie i Twojego psa. Luźna smycz lub zrelaksowany spacer to preferowana metoda spaceru. Musisz jednak wyszkolić psa, aby to robił. Podczas szkolenia upewnij się, że to Ty jesteś odpowiedzialny za spacer. Jeśli pies zacznie ciągnąć, natychmiast przestań. Niech usiądą lub wrócą do Ciebie, a następnie nagrodź je smakołykami i pochwałami.

Utrzymując ten trening, Twój pies powinien nauczyć się, że ciągnięcie prowadzi go donikąd. Jeśli nadal masz problem z ciągnięciem psa, możesz dać mu halter, aby pomóc w treningu.

Podejmij środki ostrożności na zewnątrz

Spacery na zewnątrz wiążą się z pewnymi niebezpieczeństwami. Staraj się unikać spacerów z psem w upalne dni. Przy całej ich sierści istnieje zwiększone ryzyko udaru cieplnego, zwłaszcza u większych psów. Zwróć również uwagę na tolerancję psa na zimno i nie wyprowadzaj go na spacer w najzimniejszych częściach dnia.

Staraj się unikać trawników, ogrodów i ściółki w swoim sąsiedztwie. Mogą one być wypełnione toksycznymi produktami. Uważaj również na inne psy, stworzenia, pojazdy lub rowerzystów, którzy mogą stanowić zagrożenie dla Twojego psa. Jeśli spacerujesz w gęstym lesie, uważaj na węże, pająki i sprawdź czy nie ma kleszczy po spacerze. Miej dla siebie i swojego psa odzież odblaskową, jeśli spacerujesz po zmroku. Bądź czujny na spacerze, ale nie zestresowany. To powinno być zabawne doświadczenie dla was obu.

Poznawanie nowych psów

Obserwuj swojego psa podczas spotkań z nowymi psami. Jeśli pies merda ogonem i wydaje się być zainteresowany, możesz pozwolić mu podejść do siebie powoli, pod warunkiem, że drugi pies jest chętny. Jeśli Twój pies wykazuje oznaki agresji lub strachu, powinieneś usunąć go z sytuacji.

Szkolenie psa, aby kojarzył poznawanie nowych psów z pochwałą i smakołykami, nauczy go, że stanie się coś pozytywnego. Jeśli Twój pies potrzebuje więcej czasu podczas szkolenia, pamiętaj, aby używać komendy siad lub zachować dystans od innych psów.?

3 rzeczy, które warto zabrać na spacer

W zależności od tego, jaki rodzaj spaceru wybierzesz, możesz potrzebować różnych rzeczy. Jeśli wybierasz się na dłuższy spacer w ciągu dnia, oto trzy rzeczy, które musisz zabrać:?

  • Woda, zwłaszcza jeśli na zewnątrz jest gorąco.

  • Przysmaki, abyś mógł ćwiczyć trening i dobre zachowanie.

  • Dodatkowe torebki na kupy, ponieważ ważne jest, aby za każdym razem sprzątać po swoim psie.

Spraw, by spacer był zabawą

Spacer ma na celu stymulację i zapewnienie psu ćwiczeń i zabawy. Urozmaicaj swoje spacery, zabierając je w nowe miejsca. Wybierz zabawne miejsca, takie jak park dla psów lub dom przyjaciół.

Zabierając psa do parku dla psów lub innych miejsc, w których może się bawić poza zasięgiem smyczy, upewnij się, że jest przyuczony do powrotu. Poćwicz, jak pies przychodzi na zawołanie, aby upewnić się, że możesz mu zaufać poza smyczy.

Możesz również zaplanować spacery z innymi psami i ich właścicielami. W ten sposób stworzysz komfortowe otoczenie społeczne, a pies nie zostanie przytłoczony przez park. Daj im czas na wąchanie i pozwól im zbadać teren. Wąchanie stymuluje psa psychicznie i uwalnia od niepokoju.

Znalazłeś dziwnego psa? Dowiedz się, jakie są najlepsze sposoby postępowania

0

Spotkałeś się z zagubionym i przestraszonym psem? Dowiedz się więcej o tym, jak im pomóc.

Co robić, gdy widzisz zagubionego psa?

Kiedy po raz pierwszy zobaczysz zagubionego psa, nie spiesz się i nie zaczynaj dotykać psa ani nie próbuj mu pomóc. Ważne jest, aby pamiętać, że musisz zachować bezpieczeństwo, jak również pomóc psu. Ponadto nigdy nie wiadomo, w jakim nastroju może być pies. Jeśli jest z dala od domu i bez właściciela, może być przestraszony i skłonny do działania. Niektóre psy potrzebują też szansy na rozgrzanie się do nowych ludzi, a na obcych reagują słabo.?

Język ciała?

Pierwszą rzeczą, którą należy zrobić, jest zwrócenie uwagi na język ciała psa. Szukaj zrelaksowanej postawy psa. Jeśli pies wydaje się zrelaksowany, spróbuj zmniejszyć swoje ciało. Przykucnij i pokaż psu, że nie próbujesz go zdominować. Wyciągnij rękę, aby pies mógł cię powąchać. Staraj się trzymać swoje ciało z boku i unikaj bezpośredniego patrzenia na psa.

Jeśli język ciała psa wydaje się agresywny lub niepewny, nie wymuszaj interakcji. Na przykład, nie próbuj dotykać psa, który jest sztywny, ma wyszczerzone zęby lub którego sierść jest napuszona. Podobnie, machanie głową nie zawsze oznacza, że pies jest podekscytowany lub przyjazny. Może to również oznaczać, że jest on bardzo zły lub niespokojny.?

Niebezpieczny język ciała?

Czasami język ciała psa jest tak czujny, że zbliżanie się do niego może nie być bezpieczne. W takim przypadku nie powinieneś podchodzić do psa. Zamiast tego spróbuj zrobić zdjęcie lub nagrać film. Jeśli nie możesz tego zrobić, przynajmniej zorientuj się jak pies wygląda, abyś mógł go później szczegółowo opisać.

Posiadanie solidnego opisu psa pomoże Ci opisać psa jego właścicielom, kontroli zwierząt lub całej społeczności. Ponadto, jeśli masz zdjęcie, możesz je zamieścić wraz z lokalizacją psa, aby łatwiej było go połączyć z właścicielem.

Co zrobić, jeśli pies wydaje się przyjazny?

Jeśli pies dobrze reaguje na Ciebie, powinieneś spróbować go uspokoić i umieścić w miejscu, z którego nie będzie mógł uciec. Następnie należy sprawdzić, czy pies ma obrożę. Jeśli ma obrożę, powinieneś zadzwonić do jego właściciela. Jeśli nie ma obroży, powinieneś skontaktować się z lokalnymi władzami zajmującymi się ratowaniem zwierząt.?

Innym sposobem na zidentyfikowanie psa bez obroży jest zabranie go do schroniska dla zwierząt. Większość schronisk będzie wtedy w stanie zeskanować psa, aby zobaczyć, czy mają mikroczip, czy nie. Jeśli mają mikroczip, schronisko natychmiast będzie w stanie znaleźć informacje kontaktowe właścicieli.?

Co należy wziąć pod uwagę

Nie pozwalaj nowemu psu na kontakt z innymi psami lub zwierzętami domowymi zanim nie zostanie zbadany przez weterynarza. Może mieć pasożyty lub choroby, które mogą mieć negatywny wpływ na pozostałe zwierzęta.

Zanim zabierzesz psa do swojego domu, pomyśl o tym, jak długo youd like to have the dog in your home. Każda jurysdykcja jest inna i być może będziesz potrzebował opieki nad tym zwierzęciem. Dowiedz się, jakie są prawa dotyczące miejsca, w którym się znajdujesz, aby wiedzieć dokładnie, w co się pakujesz?

W niektórych stanach istnieje okres czasu, w którym właściciel zwierzęcia może przyjść i zażądać zaginionego psa od kogoś innego. Jeśli trzymasz psa po upływie tego okresu, możesz wtedy potencjalnie stać się nowym właścicielem psa.?

Jednak najlepszym sposobem postępowania jest zabranie niezidentyfikowanego psa do schroniska lub jakiejś formy władzy. Jest to najprawdopodobniej najlepszy sposób, aby ich właściciel przyszedł i znalazł je. Jeśli istnieje jakiś powód, dla którego nie jesteś w stanie zabrać psa do schronu, możesz również wysłać do schronu zdjęcie lub plakat psa, aby właściciel mógł je zidentyfikować, gdy sprawdzają lokalne schrony dla swojego zaginionego psa.?

Zapalna choroba jelit (IBD) u psów: przyczyny, objawy i leczenie

0

Poznaj powszechne przyczyny i sposoby leczenia nieswoistego zapalenia jelit u psów.

Chociaż objawy są podobne w przypadku IBD i zespołu jelita drażliwego (IBS), te dwa schorzenia bardzo się różnią. Choroba zapalna jelit jest fizyczną nieprawidłowością obecność przerostu nieprawidłowych komórek zapalnych. Zespół jelita drażliwego jest zwykle spowodowany stresem, zmianami w diecie lub infekcją i dotyczy przede wszystkim jelita grubego.

Co powoduje IBD?

Nie ma jednej przyczyny IBD u psów, a stan ten nie jest jednoznacznie rozumiany przez lekarzy weterynarii. Podejrzewają oni, że IBD może być w rzeczywistości odpowiedzią organizmu na inne schorzenia. Przyczyny mogą obejmować:

  • Markery genetyczne

  • Alergie pokarmowe

  • Pasożyty

  • Bakterie

  • Słaby układ odpornościowy

Jakie są ogólne objawy IBD?

Lokalizacja w obrębie przewodu pokarmowego oraz nasilenie stanu zapalnego wpływają na objawy IBD u psów.

Przewlekłe wymioty. Jeśli żołądek Twojego psa jest w stanie zapalnym, może to prowadzić do przewlekłych wymiotów. Podczas gdy ich objawy mogą nie wydawać się mieć żadnej możliwej do zidentyfikowania przyczyny, może istnieć wzór w niektórych pokarmach lub smakołykach, które podrażniają stan.

Przewlekła biegunka. Jeśli zapalenie znajduje się głównie w jelicie cienkim, Twój pies może mieć biegunkę lub obecność krwi i śluzu w ich kupie. Podczas gdy sporadyczna biegunka i śluz są normalne, krew jest zawsze uważana za stan wyjątkowy.?

Utrata wagi. Jeśli Twój pies ma niewyjaśnioną utratę wagi, może nie jeść z powodu objawów IBD. Jeśli zauważysz spadek apetytu u swojego psa, który powoduje utratę wagi, porozmawiaj z lekarzem weterynarii.

Psy mogą wydawać się ospałe lub mieć niewielką zmianę apetytu, jeśli ich stan zapalny jest łagodny lub w początkowych stadiach choroby. Wczesna interwencja jest kluczem do rozwiązania problemu IBD u psów. Wszelkie zmiany w zwyczajach jelitowych lub apetycie psa, które utrzymują się dłużej niż kilka dni, są powodem do niepokoju i powinny być skonsultowane z lekarzem weterynarii.

Jak rozpoznaje się IBD?

Lekarz weterynarii będzie zadawał pytania dotyczące objawów choroby Twojego psa. Jeśli podejrzewa, że pies cierpi na IBD, w celu postawienia diagnozy konieczne jest wykonanie biopsji wyściółki jelita. Biopsja potwierdzi obecność komórek zapalnych, a także pokaże, jak poważny jest stan choroby.

Przed wykonaniem bardziej inwazyjnej biopsji, mogą zostać wykonane badania krwi i badanie kału. Ultrasonografy i zdjęcia rentgenowskie są również powszechne, jeśli lekarz weterynarii podejrzewa IBD u Twojego psa. Mogą one pomóc w wykluczeniu innych możliwości, takich jak pasożyty, rak lub choroba.

Które psy są podatne na IBD?

Każdy pies może mieć IBD, ale są pewne rasy, które otrzymują diagnozę częściej niż inne, w tym:

  • Weimaraner?

  • Basenji

  • Soft-coated wheaten terriery?

  • setery irlandzkie

  • Yorkshire teriery

  • Rottweiler

  • Owczarek niemiecki?

  • Norweżka lundehund

  • Border collie

  • Bokser?

Jak leczy się IBD?

Nie ma lekarstwa na IBD, ale stan ten można kontrolować za pomocą leków wydawanych na receptę, takich jak antybiotyki i sterydy, oraz zmian w diecie. Ponieważ każdy pies i jego przypadek IBD jest inny, znalezienie właściwego planu leczenia może wymagać pewnych prób i błędów.

Pamiętaj, że poprawa może potrwać kilka tygodni. Bądź cierpliwy dla swojego zwierzaka, próbując nowych rzeczy, aby pomóc poprawić jego stan. Pomaga to robić szczegółowe notatki na temat ich diety i innych nawyków. Zanotuj:

  • Czy jedzą więcej czy mniej?

  • Czy zmienia się ich waga?

  • Czy wydają się szczęśliwsze i bardziej skore do zabawy?

  • Czy częściej lub rzadziej wymiotują lub mają biegunkę?

Po znalezieniu czegoś, co działa na Twojego psa, jego jelita mogą zacząć się leczyć. W końcu pies może dojść do punktu, w którym nie będzie już polegał na lekach każdego dnia. Zamiast tego, możesz zarezerwować ich receptę na złe dni, kiedy pojawia się u niego flare up IBD.

Czym karmić psa z IBD?

Na podstawie wyników badań laboratoryjnych, badania kału i biopsji jelita, lekarz weterynarii przedstawi zalecenia dotyczące diety. Może ona obejmować:

  • Specjalna karma dla psów, która ma wysoką zawartość błonnika?

  • Usunięcie alergenu pokarmowego z diety zwierzęcia

  • Wyeliminowanie smakołyków lub innych pokarmów z diety zwierzęcia

  • Zmniejszenie ilości węglowodanów spożywanych przez psa

  • Wyeliminowanie tłuszczu z diety psa?

Aby uznać swoje wysiłki za prawdziwą próbę żywieniową, powinieneś poświęcić się reżimowi na 6 do 12 tygodni. Jeśli nie widzisz wystarczającej poprawy, lekarz weterynarii może zasugerować niewielką zmianę lub uzupełnienie diety psa, aby sprawdzić, czy zauważysz jakiekolwiek zmiany na lepsze lub gorsze.

Kiedy jest czas na wizytę u weterynarza?

Wymioty lub biegunka, które utrzymują się dłużej niż kilka dni bez uchwytnej przyczyny, prawdopodobnie wymagają wizyty u weterynarza. Jeśli stan psa się pogorszył, możesz zauważyć krew w stolcu lub wymiocinach.

Niektóre psy zaczynają jeść i pić mniej, aby zapobiec objawom i tracą na wadze. Może to prowadzić do letargu i braku zainteresowania zabawą. Wszelkie negatywne zmiany w zachowaniu psa, które utrzymują się, są powodem do wizyty u lekarza weterynarii.

Bieganie, wędrówki i pies: jak zapewnić bezpieczeństwo aktywnemu zwierzęciu

0

Masz w planach zabrać swojego psa na długi bieg lub wycieczkę? Musisz wiedzieć, jak długo może iść, najlepsze powierzchnie dla jego stóp, i jak utrzymać go hydrate dand wolne od kleszczy i ukąszeń błędów.

Kiedy Karen Hsus 9-letni pies, Maggie, wyczuwa zbliżającą się wędrówkę, czarny labs ogon szaleje.

Jest tak podekscytowana, że trudno ją zaprowadzić do samochodu, mówi Hsu, pracownik działu rozwoju produktu w Bend, OR. „Kiedy jesteśmy na szlaku, musimy walczyć, aby nadążyć za nią?

Ale ta walka jest tego warta, mówi Hsu – i eksperci się z tym zgadzają. Wyjście na szlak to świetny sposób na nawiązanie więzi z pupilem, podczas gdy oboje cieszycie się przyrodą. Ponadto, psy korzystają z ćwiczeń i świeżego powietrza tak samo jak Ty, a do tego są dobrymi kompanami.

Wędrówki są dla psów świetnym sposobem na rozładowanie energii zarówno fizycznej, jak i psychicznej – mówi dr Kat Miller, behawiorystka z Amerykańskiego Towarzystwa Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt (ASPCA). Zmęczony pies jest zazwyczaj dobrze wychowany, więc wędrówki i inne rodzaje ćwiczeń są świetne dla psów o dużej energii.

Niezależnie od tego, czy wybierasz się w góry, na obóz na plaży, czy biegasz z psem po lokalnym parku, bezpieczeństwo powinno być najwyższym priorytetem.

Oto pięć sposobów, aby chronić swojego pupila na szlaku.

1. Odwiedź swojego weterynarza

Zanim wyruszysz na wielką wędrówkę, wyklucz wszelkie problemy zdrowotne i stawowe. Wiek, rozmiar, rasa i inne czynniki mogą ograniczać zwinność Twojego psa.

Szczeniak może wydawać się idealnym partnerem do biegania, ale nie zabieraj swojego na długodystansowe wycieczki, dopóki jego kości nie skończą rosnąć, mówi Miller. W przypadku większości ras jest to około 18 miesięcy. A kiedy Twój ukochany piesek osiągnie swoje starsze, złote lata, długie spacery mogą nadwyrężyć jego stawy.

Lekarz weterynarii upewni się, że szczepienia Twojego psa są aktualne. Poda również leki zapobiegające pchłom, kleszczom i nicieniom sercowym. Kleszcze mogą wywoływać boreliozę, gorączkę plamistą Gór Skalistych i inne choroby, które stanowią poważne zagrożenie dla dobrego samopoczucia psa, a niektóre z nich są również niebezpieczne dla ludzi – mówi Miller.

Wiele produktów, które leczą pchły, zabijają również kleszcze i chronią przed ich wyrywaniem. Zapytaj swojego weterynarza, który z nich jest najlepszy dla Twojego futrzanego przyjaciela.

2. Zrób badania

Sprawdź z wyprzedzeniem teren, który planujesz odwiedzić i upewnij się, że dopuszcza on psy. Większość stron internetowych poświęconych turystyce opisuje klimat, ukształtowanie terenu, rośliny i dzikie zwierzęta, które możesz spotkać na szlaku.

Zastanów się, co jest najlepsze dla rasy Twojego psa. Psy o krótkich nosach mogą mieć problemy z oddychaniem podczas ćwiczeń – mówi Andrea Arden, ekspertka od zachowań zwierzęcych, autorka książki Barrons Dog Training Bible. Są też bardziej skłonne do przegrzania.

Jeśli Twój pies ma kilka dodatkowych kilogramów, duża ilość ćwiczeń może być ciężka dla jego stawów. Duże psy są bardziej narażone na urazy więzadeł, zapalenie stawów i dysplazję stawów biodrowych (co oznacza, że ich biodro nie uformowało się normalnie).

3. Zacznij powoli

Twój pies może być aktywny, ale nie urodził się gotowy do maratonów. Muszą budować swoją wytrzymałość tak samo jak Ty. Zacznij od krótkich spacerów, a następnie zwiększaj ich intensywność i tempo.

Psy są tak podekscytowane możliwością spędzenia czasu ze swoim ludzkim kumplem, że mogą się zbytnio forsować – mówi Arden. Poznaj granice swojego psa i rozpoznaj znaki, że potrzebuje on odpoczynku.

4. Weź smycz

Chcesz, aby Twój kumpel cieszył się czasem na zewnątrz, ale nie na smyczy? Upewnij się, że reaguje na komendy i że w miejscu, do którego się wybierasz, nie ma żadnych nieuprawnionych psów.

Podczas wędrówek miej ze sobą smycz, nawet jeśli wydaje Ci się, że możesz polegać na tym, że Twój pies przyjdzie na zawołanie – mówi Miller. Fido może chcieć podbiec do dzieci, okrążyć rowerzystów górskich lub gonić inne zwierzęta.

Jeśli jesteś ostrożny wobec psów, widok 70-kilogramowego czarnego labradora biegnącego w Twoją stronę może być denerwujący – mówi Hsu.

Najlepiej jest założyć, że każdy turysta spotkany na szlaku nie lubi psów, dopóki nie udowodni, że jest inaczej. Zawsze dawaj prawo do drogi turystom bez psów. Każ swojemu pupilowi usiąść obok siebie lub sprowadź go na smyczy, gdy będą przechodzić.

Jeśli znajdujesz się w terenie zalesionym, zostaw przedłużaną smycz w domu. W przeciwnym razie możesz spędzić więcej czasu na rozplątywaniu jej z gałęzi i krzewów niż na cieszeniu się spacerem.

5. Zabierz odpowiedni sprzęt

Niektóre psy, na przykład te z grubą lub podwójną sierścią (np. malamuty i golden retrievery), doskonale radzą sobie na zewnątrz w zimne dni. Jednak psy o cienkiej sierści lub te, które spędzają dużo czasu w domu, mogą potrzebować swetra lub kamizelki dla ciepła. Theres również kamizelka wykonana, aby pomóc utrzymać psa chłodno, gdy jest gorąco na zewnątrz, mówi Arden.

Jeśli Twój pupil jest przyzwyczajony do dywanów i trawy, chodzenie po kamienistym podłożu może zranić jego łapy, a gorący beton może poparzyć.

Wędrówki w lesie lub na nierównym terenie? Skaleczenia i zadrapania są powszechne. Choć takich niebezpieczeństw trudno uniknąć, pomocne mogą okazać się psie buciki. Możesz również wcierać w łapy nietoksyczne naturalne woski, aby chronić je przed śniegiem i lodem – mówi Miller.

Inne ważne rzeczy: woda, przekąski i torebki na kupy.

Psy nie powinny sięgać po wodę z kałuż, strumieni, rzek i jezior, ponieważ często zawierają one szkodliwe pasożyty i inne toksyny.

Zabierz ze sobą wystarczającą ilość jedzenia, aby zaspokoić zwiększone potrzeby kaloryczne Twojego pupila. Jeśli chcesz, aby Twój pupil nosił część ładunku, zacznij od noszenia plecaka wokół domu, następnie na krótkich spacerach, a na koniec na długich spacerach lub biegach. Niektóre psy mogą nosić nawet 25% swojej wagi, ale ogólnie zaleca się, aby nie przekraczać 15%, mówi Arden.

Heres lista must-haves dla twojej wędrówki:

  • Apteczka pierwszej pomocy: Poproś swojego weterynarza o sugestie dotyczące przedmiotów dla Twojego zwierzaka. Bandaże, środki antyseptyczne, pęseta (lub kleszczołapki), krem z antybiotykiem i latarka to dobry początek.

  • Identyfikator: Upewnij się, że Twój pies nosi obrożę z identyfikatorem, numerem telefonu i identyfikatorem wścieklizny.

  • Smycz: Nawet jeśli Twój pupil dobrze chodzi bez smyczy, miej ją pod ręką. Inne psy, leśne stworzenia i silne zapachy mogą zwabić go z kursu.

  • Miska z wodą i woda: Twój kumpel będzie potrzebował dużo H2O podczas wędrówek i długich biegów.

  • Karma dla psa i smakołyki: Nagradzaj dobre zachowanie. Przekupstwo też pomaga!

  • Numery telefonów alarmowych: Zanotuj numer najbliższej kliniki weterynaryjnej, a także numer swojego weterynarza i kontakt w nagłych wypadkach.

  • Zdjęcie swojego zwierzęcia: Na wypadek, gdyby się zgubiły.

  • Plastikowe torebki: Pozostawienie kupy na szlaku to pewny sposób na zrujnowanie wędrówki innym. Wrzuć ją do worka lub zakop na głębokości co najmniej 6 cali.

W zależności od tego, gdzie mieszkasz, zabieranie psa na codzienne spacery może nie być praktyczne. To dobrze. Kluczem, jak twierdzą eksperci, jest wyjście na spacer, nawet jeśli jest to miejska wędrówka po okolicy.

Dla właścicielki psa Hsu, obserwowanie jak jej futrzany kumpel Maggie cieszy się wędrówką przynosi jej wielką radość. Kiedy ona jest szczęśliwa, ja jestem szczęśliwa – mówi.

Zaćma u psów: objawy, leczenie, zapobieganie i inne.

0

Dowiedz się o zaćmie u psów, w tym objawy, dziedziczenie, leczenie i zapobieganie.

Ponieważ ich oczy są podobne, mogą rozwijać niektóre z tych samych warunków oczu, które robimy. Jedną z chorób oczu, którą dzielą z nami nasi psi przyjaciele jest zaćma lub zmętnienie soczewki oka.

Ważne jest, aby wiedzieć, co to jest zaćma, jak pies zaćma są spowodowane, i co lekarze weterynarii mogą zrobić, aby je leczyć. W ten sposób można podjąć środki w celu zmniejszenia szans na rozwój zaćmy u psa i zapewnić mu leczenie, którego potrzebuje.

Co to jest zaćma u psów?

Z wiekiem psy zapadają na zaćmę w podobny sposób jak ludzie. W soczewce oka osadza się mętna warstwa, która uniemożliwia dostęp światła.

W oczach Twojego psa znajduje się woda i białka. Zaćma powstaje, gdy białka zaczynają się zlepiać i tworzą w soczewce oka substancję przypominającą chmurę.

Coraz więcej białek gromadzi się, ostatecznie powodując zmętnienie całej soczewki. Zaćma może zacząć się od niewielkich rozmiarów i powiększać się, lub może pojawić się w ciągu jednej nocy i całkowicie oślepić Twojego psa.

Co powoduje zaćmę?

Zaćma jest cechą dziedziczną, więc jeśli pies jest jedną z ras znanych z zaćmy, istnieje duża szansa, że może się u niego rozwinąć.

Diabetes Mellitus (cukrzyca cukrowa) może również powodować zaćmę u psów.

Jego również możliwe dla urazów oczu, które mogą powodować zapalenie, aby doprowadzić do zaćmy. Wiek jest kolejną wiodącą przyczyną rozwoju zaćmy, pojawiającą się nagle bez choroby podstawowej.

Jak mogę sprawdzić, czy u mojego psa rozwija się zaćma?

Warto wiedzieć, że innym stanem jest podobna do zaćmy skleroza jądrowa, czyli stwardnienie soczewek w miarę starzenia się psa.

Ten stan powoduje, że ich oczy stają się bardziej mętne, ale nie powoduje ślepoty. Twój pies może widzieć, nawet jeśli ich soczewki oczu zmieniły się. Lekarz weterynarii zbada oczy psa, aby ustalić, czy ma on stwardnienie jądrowe lub zaćmę.

Struktury oczu psów zmieniają się wraz z wiekiem, podobnie jak nasze. Jeśli Twój pies się starzeje i zaczyna mieć mętny obraz oczu, lub jeśli cierpi na jakąś chorobę oczu, może zacząć pojawiać się zaćma.

Mogą one pozostać małe lub rosnąć, w zależności od stanu, który je spowodował i miejsca w soczewce. Jeśli zaćma rozwija się z powodu cukrzycy, może się szybko powiększyć i objąć całą soczewkę.

Co się dzieje, gdy zaćma nie jest leczona?

Jeśli pies z zaćmą nie jest leczony, może stać się niewidomy. Zaćma całkowicie blokuje dostęp światła do oka przez soczewkę i uniemożliwia psu widzenie. Stan ten można jeszcze wtedy leczyć operacyjnie, ale bez leczenia może rozwinąć się w jaskrę.

Jaskra to stan, w którym w oku panuje zbyt duże ciśnienie, które uszkadza nerw wzrokowy. Jeśli nerw zostanie uszkodzony, pies będzie trwale ślepy w oku, w którym nerw uległ uszkodzeniu.

Należy pamiętać, że nie każda zaćma może prowadzić do jaskry lub ślepoty. Czasami rozwijają się one tylko na tyle, aby spowodować pewne ograniczenie widzenia.

Jaskra nie jest jedynym schorzeniem, które może być spowodowane nieleczoną zaćmą. Innym jest luksacja soczewki, czyli stan, w którym soczewka może pływać nie na swoim miejscu. Rozpuszczenie zaćmy, gdzie zaćma rozpuszcza się sama, może spowodować głęboki stan zapalny w oku i doprowadzić do zapalenia błony naczyniowej oka lub jaskry.

Zapalenie błony naczyniowej jest stanem zapalnym w obrębie oka, który jest bolesny dla psa i może spowodować ślepotę.

Które psy są podatne na zaćmę?

Wszystkie psy mogą zachorować na zaćmę, ale niektóre rasy są bardziej podatne na to schorzenie ze względu na cechy genetyczne.

Niektóre z nich to:

  • American Staffordshire Terrier

  • Owczarek australijski

  • Bichon Frise

  • Boston Terrier

  • Cocker Spaniel

  • Buldog francuski

  • Havanese

  • Labrador Retriever

  • Sznaucer miniaturowy

  • Pudel

  • Siberian Husky

  • Silky Terrier

  • West Highland White Terrier

Jak diagnozuje się zaćmę u psów?

Lekarz weterynarii zbada oczy psa za pomocą światła. Lekarze weterynarii przeprowadzają również badania krwi, aby ustalić, czy jakieś schorzenia leżące u podstaw choroby mogły spowodować zaćmę u Twojego psa.

Jak mogę pomóc w ochronie wzroku mojego psa?

W większości przypadków nie można zapobiec zaćmie, ale istnieją sposoby, aby zapewnić zachowanie wzroku u psa, zwłaszcza jeśli przyczyną jest stan chorobowy, taki jak cukrzyca. Należą do nich:

  • Regularnie badaj oczy swojego psa.

  • Zabierz psa do weterynarza, jeśli jego oczy wyglądają na mętne lub niebiesko-szare.

  • Zabierz psa do weterynarza, jeśli podejrzewasz, że ma problemy z widzeniem.

  • Jeśli to możliwe, poznaj historię choroby rodziców Twojego psa, ponieważ zaćma jest często dziedziczona.

  • Należy pamiętać o wszelkich schorzeniach psa, które mogą powodować zaćmę, takich jak cukrzyca lub uraz oka.

Jak można leczyć zaćmę?

Jednym z celów operacji zaćmy u kłów jest przywrócenie funkcjonalnego widzenia. Nie istnieją żadne znane środki, które mogłyby odwrócić proces formowania się zaćmy.

Zaćma jest usuwana za pomocą zabiegu chirurgicznego w znieczuleniu ogólnym. Soczewka zostaje usunięta, a lekarz weterynarii zastępuje ją soczewką wykonaną z tworzywa sztucznego lub akrylu. Może zaistnieć potrzeba zoperowania tylko jednego oka, lub okulista weterynaryjny może wymagać wykonania zabiegu na obu oczach.

Lekarze weterynarii przeprowadzają również testy w celu poszukiwania podstawowych warunków, które są znane jako przyczyny zaćmy. Leczenie wszelkich schorzeń, które mogą powodować powstawanie zaćmy jest niezbędne, ponieważ zmniejsza szanse, że schorzenia te mogą powodować dalsze problemy zdrowotne.

Jak dbać o zwierzę po operacji zaćmy?

Po operacji oczy Twojego psa będą wrażliwe, dlatego należy umieścić je w kołnierzu ochronnym, aby nie pocierać ich i nie powodować uszkodzeń. Lekarze weterynarii podają również krople do oczu, które należy wlewać do oczu psa kilka razy dziennie, aby utrzymać ich nawilżenie i umożliwić prawidłowe gojenie.

Twój zwierzak będzie musiał odpoczywać i przebywać w spokojnym otoczeniu przez kilka tygodni, gdy jego oczy będą się leczyć. Jeśli zauważysz jakiekolwiek komplikacje, natychmiast powiadom swojego lekarza weterynarii.

Korzyści i koszty leczenia

Operacja zaćmy u psów może być kosztowna. Sam zabieg może kosztować nawet kilka tysięcy dolarów za jedno oko. Jeśli u Twojego psa występują jakiekolwiek schorzenia, koszty będą rosły wraz z kolejnymi wizytami w gabinecie i przepisywaniem leków przez lekarza weterynarii.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby i zaćmy u Twojego psa, możesz liczyć się z rachunkami za leczenie w wysokości ponad 5 000 dolarów. Ogólnie rzecz biorąc, koszty przedoperacyjne wynoszą od 500 do 1000 dolarów, podczas gdy cena operacji waha się od 3 000 do 4 500 dolarów.

Chociaż może to wydawać się strome, kiedy wszystko jest kompletne, twój pies zobaczy cię ponownie i będzie mógł cieszyć się czasem z tobą w pełni. Pamiętaj, aby monitorować oko swojego psa po zabiegu zaćmy, ponieważ mogą one nadal rozwijać jaskrę i inne choroby oczu po operacji.

Zapadnięcie tchawicy u psów: objawy, przyczyny i leczenie

0

Poznaj znaki ostrzegawcze i możliwości leczenia zapadnięcia tchawicy u psów.

W większości przypadków przyczyna zapadnięcia tchawicy u psów jest nieznana. Może to być jednak zaburzenie wrodzone. Jako stan, z którym Twój pies się urodził, ich tchawica może się zapadać z powodu braku wystarczającej ilości pierścieni komórkowych chrząstek.?

Jeśli ich tchawica zaczyna się zapadać, możesz zauważyć, że twój pies produkuje trąbiący kaszel. Dzieje się tak, ponieważ powietrze przepycha się przez zapadające się pierścienie chrząstki.

Objawy zapadnięcia się tchawicy u psów

Oprócz trąbiącego kaszlu, istnieją inne oznaki, które mogą wskazywać na zapadnięcie tchawicy. Niektóre z nich obejmują:

  • Trudności w oddychaniu

  • Kaszel po podniesieniu psa lub uciśnięciu jego szyi

  • Wymioty, kiszenie się lub rechotanie połączone z kaszlem

  • Epizody sinicy (sinienie) lub niebieskawe błony śluzowe

  • Kaszel

Kaszel spowodowany zapadnięciem tchawicy jest zwykle nieproduktywny (brak flegmy) i nie towarzyszy mu gorączka. Czynności takie jak picie wody, ćwiczenia fizyczne, podniecenie oraz zbyt wysoka lub niska temperatura mogą wywołać zaburzenia oddychania.?

Pies z zapadnięciem tchawicy będzie doświadczał ataków zaburzeń oddychania. Epizody te mogą być gwałtowne i trwać kilka minut, aż same się rozwiążą. Otyłość i wilgotna pogoda to inne czynniki, które mogą wywołać objawy zapadnięcia tchawicy u Twojego psa.

Które psy są podatne na zapadnięcie tchawicy? Niektóre psy są bardziej podatne na zapadnięcie tchawicy niż inne. Ta choroba genetyczna dotyka głównie małe rasy psów. Należą do nich:

  • Pomeraniany ?

  • Pudle miniaturowe i Toy?

  • Yorkshire Terrier?

  • Chihuahuas

  • Pugs?

Czynnikiem jest również wiek. Zapadnięcie tchawicy występuje najczęściej u psów w średnim wieku.

Klasyfikacje zapadnięcia tchawicy

Zapadnięcie tchawicy klasyfikuje się na cztery stopnie:

  • Stopień 1: Ważne komórki, które tworzą światło tchawicy, strukturę, która wspiera tchawicę psa, są zredukowane o około 25%, ale chrząstka ma nadal normalny kształt.

  • Stopień 2: Światło tchawicy jest zmniejszone o około 50%, a chrząstka jest częściowo spłaszczona.

  • Stopień 3: Światło tchawicy jest zmniejszone o około 75%, a chrząstka jest prawie całkowicie płaska.

  • Stopień 4: Światło tchawicy jest całkowicie zapadnięte, a chrząstka jest płaska.

Skonsultuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz u swojego psa któryś z objawów zapadnięcia tchawicy.

Postawienie diagnozy zapaści tchawicy. Lekarz weterynarii przeprowadzi dokładny wywiad i badanie przedmiotowe, aby ustalić, co dolega Twojemu psu. Na podstawie ich ustaleń i tego, co im powiesz, weterynarz postawi diagnozę i określi najlepsze leczenie.

Twój weterynarz może być zmuszony do wykonania kilku testów przed postawieniem diagnozy stanu. Niektóre z tych testów obejmują:

  • RTG klatki piersiowej: Stosuje się go, aby wykluczyć inne schorzenia i odkryć, czy zapadnięcie znajduje się bliżej gardła, czy w obrębie klatki piersiowej.

  • Tracheoskopia lub bronchoskopia: Zazwyczaj wykonywana w klinice lub szpitalu specjalistycznym, ponieważ wymaga znieczulenia ogólnego, tutaj do tchawicy wprowadza się instrument z kamerą w celu jej zbadania.

  • Fluoroskopia: Jest to obrazowanie rentgenowskie, które tworzy ruchome obrazy w czasie rzeczywistym, gdy pies oddycha.?

  • Inne badania: Mogą to być badania krwi, badanie kontrolne obejmujące analizę moczu, morfologię krwi, panel chemiczny, i/lub badanie na obecność nicieni sercowych w celu sprawdzenia warunków, które mogą powodować kaszel.

Można zastosować inne metody, takie jak obrazowanie radiograficzne, ale mogą one nie wystarczyć do samodzielnego zdiagnozowania zapadnięcia tchawicy. Na przykład, zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej nie zawsze ujawniają zapadnięcie tchawicy.

Leczenie zapadnięcia tchawicy u psów

Większość psów z zapadnięciem tchawicy może być leczona za pomocą leków i opieki profilaktycznej, takiej jak utrata wagi, stosowanie szelek na spacerach i unikanie substancji drażniących drogi oddechowe. Gdy weterynarz postawi diagnozę, może przepisać leki, aby opanować kaszel i stan zapalny.?

W przypadku łagodnych i umiarkowanych przypadków, lekarz weterynarii może przepisać jeden lub więcej z następujących leków:

  • Antybiotyki?

  • Środki hamujące kaszel

  • Sterydy (doustne i wziewne przy użyciu urządzenia aerodawg)

  • Leki rozszerzające oskrzela

  • Środki uspokajające

Weterynarz może zastosować środki uspokajające w celu zmniejszenia kaszlu i niepokoju. Niektóre psy mogą wymagać silnej sedacji, aby zatrzymać cykl kaszlu. Kaszel tylko zwiększa podrażnienie, co prowadzi do dalszego kaszlu.

Twój weterynarz może wspomnieć o Maropitant (Cerenia?) jako leku preferowanym w celu zmniejszenia stanu zapalnego w drogach oddechowych.

Trzymaj psa z dala od czynników drażniących drogi oddechowe, takich jak dym i inne zanieczyszczenia. Przełączenie z kołnierza do uprzęży na klatce piersiowej może również pomóc w ułatwieniu psu oddychania.?

Jeśli Twój pies jest otyły, utrata wagi może pomóc zmniejszyć wysiłek oddechowy Twojego psa. Pomoże to w zarządzaniu niektórymi objawami choroby.

Jeśli objawy są tak poważne, że wpływają na podstawową funkcjonalność psa, lekarz weterynarii może zalecić operację. Ta operacja powinna być przeprowadzona przez certyfikowanego przez American College of Veterinary Surgeons chirurga weterynaryjnego board-certified. W jej trakcie wokół psiej tchawicy umieszcza się chirurgicznie pierścienie tchawicze extraluminal lub stenty intraluminalne, aby zapobiec jej zapadaniu się.

Pamiętaj, aby dać dużo opieki do swojego psa, jeśli cierpią z tego stanu. Utrzymywanie psa z dala od dymu i innych zanieczyszczeń przejdzie długą drogę w kierunku zmniejszenia i zapobiegania problemom z oddychaniem.?

Agility Szkolenie psa: Tips and Tricks

0

Poznaj wskazówki dotyczące szkolenia agility swojego psa.

Najlepszym sposobem na szkolenie psa jest zabranie go na zajęcia z agility. Możesz jednak zacząć szkolić je w domu z kilkoma materiałami do majsterkowania, środkami szkoleniowymi i dużą dozą cierpliwości.

Co to jest trening zwinności?

Z pewnością widziałeś zawody agility na telewizyjnych pokazach psów. Psy i ich właściciele pokonują tor przeszkód bez smyczy, polegając na komendach, szkoleniu i wzajemnych relacjach.

Trening agility jest korzystny dla wszystkich psów. Pozwala im nabrać kondycji, utrzymać ostrość umysłu i poprawić posłuszeństwo.

Ty również korzystasz z treningu agility ze swoim psem. Daje Ci to ujście dla sprawności fizycznej, wzmacnia Twoją relację z psem i może wprowadzić Cię do nowej społeczności.

Podczas gdy każdy pies może skorzystać z treningu agility, nie wszystkie psy nadają się do zawodów od razu. Ponadto tłumy i stres mogą przytłoczyć Twojego psa. Zrób to, co jest najlepsze dla twojego psa.

Poznaj swoje zasoby

Poza książkami i filmami, w Twojej okolicy mogą odbywać się kursy szkoleniowe z zakresu agility lub zawody. Znajdź czas, aby obserwować te wydarzenia i dowiedzieć się więcej o sporcie, jakim jest szkolenie agility.

Zacznij od małego i baw się dobrze

Szkolenie agility ma być zabawą dla ciebie i twojego psa. Jeśli nie jest zabawą, możesz być sfrustrowany, a pies może stracić zainteresowanie.

Zacznij od małych treningów agility trwających nie dłużej niż 10 minut. Długie treningi zwiększają prawdopodobieństwo, że ty i twój pies się wypalicie.

Zacznij od podstaw

Zanim wydasz psu polecenie przedzierania się przez tyczki, musi on zrozumieć, jak wyglądają Twoje komendy. Naucz swoje psy prostych sztuczek i komend.?

W przypadku szkolenia agility, niektóre komendy są skuteczne w rozwijaniu potrzebnych umiejętności. Te komendy i sztuczki to:

  • Patrz na ciebie lub obserwuj cię

  • Dotykać nosem ręki lub przedmiotu

  • Skok

  • Chodzenie do tyłu (back up)

  • Ukłon

  • Spin

Naucz swojego psa koncentracji

Bez smyczy Twój pies może łatwo się rozproszyć. Na przykład pies może myśleć, że to czas zabawy i ignorować Twoje polecenia.

Komendy takie jak „patrz” lub „obserwuj” zachęcą psa do nawiązania kontaktu wzrokowego, trenując jego uwagę na Tobie. Dodatkowo, trenowanie ich w cichych miejscach wolnych od rozproszeń pomoże Twojemu treningowi być bardziej efektywnym.

Zostaw. Jedno z ćwiczeń uczących skupienia polega na rozrzuceniu pożądanych przedmiotów wokół miejsca szkolenia (np. zabawek, torebek ze smakołykami lub przedmiotów do żucia). Następnie, gdy pies zbliża się do jednego z tych przedmiotów, użyj komendy typu „zostaw to”. Następnie, jeśli pies zostawi przedmiot w spokoju, nagródź go.

Powoli wprowadzaj przeszkody

Do szkolenia psa nie potrzebujesz całego toru przeszkód. Przedmioty znajdujące się w Twoim domu mogą służyć jako proste przeszkody w treningu agility.

Rozważ następujące domowe przeszkody, które naśladują tory treningowe agility:

  • Miotła umieszczona na dwóch stosach książek, przez które pies może przeskoczyć.

  • Koc rozłożony na dwóch krzesłach (jak tunel), przez który pies może przebiec

  • Kosz na śmieci lub inny pionowy przedmiot, wokół którego pies może wykonywać ciasne skręty

  • Plastikowy kosz do góry nogami, na którym pies może skakać i balansować.

  • Wózek dziecięcy dla psa, aby mógł ćwiczyć równowagę

Możliwości są nieograniczone! Aby być wyjątkowo sprytnym, możesz zbudować elementy zestawu i zamienić swoje podwórko w tor szkoleniowy do zwinności. Dla innych możesz kupić różne przeszkody.

Ćwiczenie obchodzenia się z psem

Może się wydawać, że właściciele na zawodach agility poruszają się obok swoich psów, a psy wykonują tor samodzielnie. Jednak właściciel używa wielu komend, nagród i mowy ciała, aby przeprowadzić psa przez trasę.

Pierwszym sposobem na poprawę sposobu postępowania z psem jest szkolenie go pod wieloma kątami. Na przykład, jeśli Twój pies jest przyzwyczajony do chodzenia po Twojej lewej stronie, popracuj nad szkoleniem go z różnych stron Twojego ciała.

Drugim sposobem na poprawę obsługi jest praca z psem na większych odległościach. Kiedy już opanujesz kilka komend, spróbuj wykonywać je z odległości kilku kroków, aby pies nauczył się, że nie musi być przy tobie.

Nie zapominaj o nagrodach

Smakołyki lub karma są świetną nagrodą podczas początkowego szkolenia. Jednak miłość, pochwała i zachęta są niezbędne w treningu agility twojego psa. Dodatkowe uznanie sprawi, że będą one cieszyć się treningiem, poprawiając jego skuteczność.

Zabawki logiczne z jedzeniem dla psów

0

Dowiedz się więcej o zabawkach logicznych z jedzeniem dla psów, w tym jak je napełniać i używać.

Jak używać zabawek logicznych dla psów?

Zabawki logiczne z żywnością to świetny sposób na stawianie psu wyzwań umysłowych, a jednocześnie nagroda za jego wysiłek. Psy z natury uwielbiają żuć i lizać, więc daj swojemu pupilowi zdrowe ujście dla tego pragnienia.

Co to jest zabawka logiczna z jedzeniem?

Zabawka logiczna z jedzeniem jest zwykle wykonana z grubej gumy lub plastiku i zawiera otwory na każdym końcu boków. Jedzenie i smakołyki trafiają do środka zabawki, dzięki czemu pies może pracować w nagrodę. Psy muszą manewrować zabawką, aby uzyskać pełny dostęp do smakołyków lub jedzenia, liżąc, łapiąc, podrzucając i tocząc zabawki dookoła.?

Zabawki logiczne dla psów można znaleźć w dużych sklepach detalicznych i sklepach zoologicznych w Twojej społeczności. Są one dostępne we wszystkich kształtach i rozmiarach dla psów, od szczeniąt po seniorów, od małych psów po duże rasy. Podczas zakupów czytaj etykiety, aby upewnić się, że wybierasz zabawkę z puzzlami, która jest odpowiednia dla Twojej rasy, rozmiaru i wieku psa.

Dlaczego warto dać psu zabawkę z puzzli z jedzeniem?

Chociaż psy zostały udomowione, aby żyć w naszych domach jako zwierzęta domowe, ich naturą w głębi duszy jest samodzielne polowanie na jedzenie, a nie jedzenie karmy z miski.

Czy kiedykolwiek zauważyłeś u swojego psa problemy z zachowaniem? Nuda może być czynnikiem przyczyniającym się do tego. Jeśli pracujesz cały dzień i Twój pies jest w domu sam przez dużą część czasu, to naturalne, że się nudzi. W rezultacie, po Twoim powrocie do domu może zachowywać się inaczej, starając się zwrócić na siebie Twoją uwagę.

Chodzenie na spacery i zabawa w aportowanie na podwórku to świetne sposoby na utrzymanie psa w zdrowiu i aktywności, ale potrzebuje on również wyzwań umysłowych, aby zachować ostrość umysłu. Zabawki logiczne z żywnością dają Twojemu psu wyzwanie, które musi rozwiązać, wiedząc, że na końcu czeka na niego nagroda.

Jak używać zabawek logicznych z żywnością

Możliwości napełnienia zabawki logicznej z jedzeniem dla Twojego psa są nieograniczone. Użyj ich codziennej karmy dla psów, karmy mokrej, smakołyków, a nawet domowych mieszanek, aby uzupełnić ich dietę i dać im smak czegoś innego.

Kontynuacja

Zabawki typu food puzzle są wielokrotnego użytku, więc gdy pies skończy, możesz wyczyścić zabawkę i mieć ją gotową na następny dzień. Pamiętaj, że założeniem zabawek logicznych z jedzeniem jest zapewnienie psu wyzwania.

Używanie codziennie tej samej zabawki doprowadzi w końcu do znudzenia, ponieważ Twój pies nauczy się, jaką taktykę zastosować, aby odzyskać swoje smakołyki i jedzenie. Rozważ posiadanie kilku różnych zabawek w kształcie puzzli z jedzeniem, aby Twój pies nie mógł zbyt łatwo zdobyć jedzenia lub smakołyków.

Co należy umieścić w zabawce logicznej z jedzeniem

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę potrzeby żywieniowe Twojego psa. Jeśli używasz zabawki z puzzlami z jedzeniem codziennie, monitoruj spożycie przekąsek, karmy i smakołyków, aby zapewnić psu zrównoważoną dietę.

Tak jak powinieneś zmieniać zabawki, które oferujesz, zaskocz swojego psa nowymi smakołykami i przepisami, aby miał wyzwanie jak wydobyć różne rozmiary i konsystencje jedzenia. Wymieszaj karmę dla psa z masłem orzechowym, twarożkiem lub puree owocowym i warzywnym, aby uzyskać dodatkowe wyzwanie w postaci wydobycia smakołyków z mieszanki.

Oprócz gotowych przysmaków i karmy dla psów w puszkach, możesz wypróbować własne przepisy na puzzle żywieniowe.

Dlaczego mój pies sika, gdy jest podekscytowany? Jak powstrzymać uległe oddawanie moczu?

0

Poznaj zatwierdzone przez weterynarza techniki powstrzymywania uległego oddawania moczu u szczeniąt i dorosłych psów.

Uległe oddawanie moczu zdarza się zazwyczaj, gdy pies czuje się podekscytowany, nieśmiały, niespokojny lub przestraszony. Zdarza się to również wtedy, gdy pies chce uznać dominację innej osoby, na przykład uznając Cię za swojego właściciela.

Uległe oddawanie moczu jest równie powszechne u samic i samców, zwłaszcza jeśli są to szczeniaki. Z czasem psy mają tendencję do wychodzenia z tego zachowania. Jeśli Twój pies oddaje mocz, kiedy ktoś podchodzi i się wita, kiedy ma kłopoty lub jest skarcony, kiedy kucnie lub pokazuje brzuch, lub kiedy słyszy głośne dźwięki, są to oznaki, że Twoje psy oddają mocz w sposób posłuszny. Wyszkolenie ich, aby przestały, może pomóc przyspieszyć ten proces.

Przyczyny medyczne niewłaściwego oddawania moczu

Jeżeli podejrzewasz, że oddawanie moczu przez Twojego psa nie jest związane z podporządkowaniem się, ważne jest, aby wykluczyć inne przyczyny przed podjęciem próby korekty zachowania.

To, co uważasz za wypadek, może być objawem czegoś, czego pies nie potrafi kontrolować. Przyczyny mogą obejmować:

  • Zmiana diety. Jeśli pies je lub pije więcej lub mniej niż zwykle, zmienią się również jego nawyki łazienkowe.?

  • Nietrzymanie moczu. Twój pies może nie być w stanie utrzymać go, kiedy musi oddać mocz. Mogą też mieć słaby pęcherz moczowy.?

  • Zakażenie dróg moczowych (UTI). UTI może spowodować, że Twój pies będzie oddawał mocz nie zdając sobie z tego sprawy.

Jeśli Twój pies ma problemy z oddawaniem moczu, porozmawiaj z lekarzem weterynarii, aby sprawdzić, czy konieczne jest przeprowadzenie badań lub leczenie, aby wykluczyć przyczyny medyczne.

Uległe oddawanie moczu jako problem behawioralny

Szczenięta i młode psy są najbardziej skłonne do niewłaściwego oddawania moczu, ponieważ nie nauczyły się jeszcze kontrolować chęci siusiania. Psy te działają instynktownie, co sprawia, że jest to problem behawioralny, a nie medyczny. Kilka czynników może się do tego przyczynić:

  • Wiek. Jeżeli Twój pies jest młodszy niż 12 tygodni, jest bardziej skłonny do oddawania moczu, aby pokazać, że nie jest liderem. Szczenięta często z tego wyrastają. Szczenięta mogą też po prostu nie mieć jeszcze umiejętności kontrolowania swojego moczu. Dzięki treningowi domowemu, nauczą się one oznak potrzeby siusiania i będą mogły poprawić swoją zdolność do trzymania moczu.

  • Niepełne szkolenie domowe. Jeśli adoptujesz psa starszego niż 12 tygodni, może on po prostu nie być odpowiednio wyszkolony. To oznacza, że nie wie, kiedy i gdzie może oddać mocz. Adoptowane psy nie zawsze rozumieją zasady panujące w ich nowym domu, co może prowadzić do uległego oddawania moczu z braku pewności siebie.

  • Strach wynikający z przeszłych złych doświadczeń. Niektóre psy w przeszłości były karane w nieodpowiedni sposób i próbują pokazać, że uznają cię za przywódcę, aby uniknąć kary.

  • Lęk separacyjny. Twój pies tęskni za Tobą, gdy jesteś daleko. Jeżeli pies myśli, że wkrótce wyjedziesz, może oddać mocz z powodu niepokoju emocjonalnego związanego z opuszczeniem go. Kiedy wrócisz, pies może oddać mocz z podniecenia, co różni się od uległego oddawania moczu, ale jest również związane z jego niepewnością, kiedy odchodzisz.

Jednym ze ściśle powiązanych, ale odmiennych zachowań, na które należy zwrócić uwagę, jest znakowanie moczem. Wiele psów oddaje mocz jako sposób oznaczania terytorium i próbę wyrażenia dominacji, co jest przeciwieństwem uległego oddawania moczu. Mówi to innym psom, że dana osoba lub własność należy do nich.

Ponieważ instynkt wyzwala oddawanie moczu jako fizyczną reakcję, szkolenie psa może wiele zmienić.

Szkolenie psa w celu powstrzymania uległego oddawania moczu

Z wiekiem pies przestaje odczuwać potrzebę uległego oddawania moczu. Szkolenie psów w młodym wieku może pomóc im szybciej się uczyć.

Psy zazwyczaj kulą się lub opuszczają swoje ciało, kiedy odczuwają potrzebę oddania moczu. Mogą również:

  • Podnieść przednie łapy

  • Podkulić ogony

  • Spłaszczyć ich uszy do tyłu

  • Lizać

Jeśli przyłapiesz swojego psa na takim zachowaniu, natychmiast przekieruj jego uwagę. Oto co możesz zrobić:

  • Zabierz psa na zewnątrz, aby ułatwić mu nawiązanie kontaktu z miejscem, w którym ma sikać.

  • Jeśli wracasz do domu, daj psu smakołyk, aby odwrócić jego uwagę i dać mu coś produktywnego do zrobienia z jego podekscytowaną energią.

  • Przywitania powinny być skromne i spokojne, aby pies nie odebrał ich jako aktów dominacji.

  • Naucz psa siadania lub potrząsania przy powitaniu nowych osób i nagradzaj go za to.

Czego nie należy robić

Kiedy szkolisz psa, aby przestał posłusznie oddawać mocz, twoje polecenia powinny być pozytywne, spójne i zachęcające.

  • Nie złorzecz na psa. Taka negatywna reakcja może przestraszyć lub zdezorientować psa, co może pogorszyć jego zachowanie.

  • Nie wypowiadaj gniewnych lub sfrustrowanych komentarzy. W ten sposób możesz przestraszyć lub zdezorientować swojego psa, co może sprawić, że będzie on nadal sikał w poddaństwie. Psy dobrze reagują na pozytywne wzmocnienie.

  • Nie unikaj kontaktu z psem podczas epizodów uległego oddawania moczu. Jeśli po prostu odejdziesz, pies nie zrozumie Twojej reakcji na to zachowanie. Zamiast tego staraj się przekierować jego uwagę i budować jego zaufanie używając komend, które zna.

Jeśli uważasz, że potrzebujesz pomocy w nauczaniu psa, aby zatrzymać to niepożądane zachowanie, rozważ kontakt z trenerem psów, który może pomóc ci dowiedzieć się więcej o uległym oddawaniu moczu.?

6 Najpopularniejsze rasy psów

0

Poznaj najpopularniejsze rasy psów wśród miłośników zwierząt i ich zalety, w tym Labrador Retrievery, Owczarki Niemieckie i Golden Retrievery.

Jedną z najlepszych rzeczy w posiadaniu psa jest wybór rasy, która pasuje do Twojej osobowości i stylu życia. Ale ponieważ istnieje tak wiele opcji, podjęcie decyzji może być trudne.

6 najpopularniejszych ras psów

Labrador Retriever. Amerykański Związek Kynologiczny uznaje Laba za najpopularniejszego psa w USA. Labradory znane są ze swojej miłej natury i świetnego zachowania w stosunku do dzieci i rodzin. Mają na ogół wysoką inteligencję, co sprawia, że są łatwe w szkoleniu. Początkowo hodowane dla sportu, mają atletyczną naturę i są zawsze gotowe do zabawy lub pracy.

Labs mają wysoki poziom energii. Z tego powodu potrzebują dużo ćwiczeń lub mogą się nudzić i wpadać w kłopoty. Właściciele powinni szczotkować swojego Laba co tydzień, ale w czasie szopy mogą potrzebować szczotki codziennie.

Labrador retrievery powinny jeść dietę zaprojektowaną dla ich wieku i poziomu aktywności. Labradory są narażone na rozwój dysplazji stawów biodrowych lub łokciowych, wzdęcia oraz niektóre choroby serca i oczu. Jeśli zdecydujesz się na Laba, upewnij się, że regularnie zabierasz je do lekarza weterynarii na badania kontrolne.

Owczarek niemiecki. Kolejna kochana rasa, owczarek niemiecki (GSD) jest popularny z wielu powodów. Są łatwe w szkoleniu. Te psy szybko uczą się komend i są łagodne wokół swoich przyjaciół i bliskich.

GSDs dont wymagają częstych kąpieli, ale powinny być szczotkowane raz w tygodniu więcej, jeśli jest to czas szopy. Owczarki potrzebują sporej ilości ruchu, ponieważ są psami atletycznymi. Mają umiarkowanie wysoki poziom energii i doskonale radzą sobie z zadaniami umysłowymi i fizycznymi. Jak większość psów, mogą zbytnio przybierać na wadze, jeśli jedzą więcej niż powinny.

Golden Retriever. Nazwany ze względu na kolor płaszcza, Golden Retriever jest wysoce inteligentnym psem zdolnym do wykonywania wielu zadań. Jako pies rodzinny, rasa ta jest znana ze swojej łagodnej i zabawnej natury. Wyhodowane do polowań i pracy w terenie, Goldeny żyją również po to, aby sprawiać przyjemność swoim ludziom.

Goldeny mają wysoki poziom energii, który wiąże się z potrzebą dużej ilości aktywności. Spacery, pływanie, zabawy i wylegiwanie się z ludźmi utrzymują Golden Retrievery w dobrej formie i zapewniają im rozrywkę. Podobnie jak w przypadku innych psów, Goldeny potrzebują diety odpowiedniej do ich wieku i poziomu aktywności, aby pozostać zdrowymi i aktywnymi.

Właściciele powinni upewnić się, że regularnie zabierają psa na badania kontrolne do weterynarza, aby zidentyfikować wszelkie problemy zdrowotne, ponieważ dysplazja może być problemem.

Buldog francuski. Ciche, krzepkie i czułe, francuzy kochają swoich ludzi i są miłymi towarzyszami. Ich płaszcze są w szerokiej gamie kolorów i oznaczeń. Zostały wyhodowane z buldogów i zminiaturyzowane gdzieś pomiędzy Anglią a Francją. Francuzi mieli być psami do towarzystwa, a nie do pracy, ale uwielbiają się bawić.

Frenchies są doskonałe miejskie i miejskie psy, ponieważ dont wymagają dużo aktywności. Mają stosunkowo niski poziom energii i wolą być na kanapie gdzieś w pobliżu swojego człowieka.

Ich krótkie nosy mogą sprawić, że trudno im oddychać czasami, a oni shouldnt być na zewnątrz w gorącej pogodzie, ponieważ łatwo się przegrzewają.

Buldog. Lista ulubionych psów nie jest kompletna bez Buldoga. Łatwo rozpoznawalny, Buldog został wyhodowany z psów używanych do bull-baitingu (zabijania byków dla sportu) po tym, jak działalność ta stała się nielegalna. Buldogi są teraz łagodnymi i miłymi zwierzętami rodzinnymi dla wielu gospodarstw domowych.

Buldogi mają umiarkowanie wysoki poziom energii i powinny być wyprowadzane na spacery w celu ćwiczenia. Nie są zbyt dobrymi pływakami, więc brodzenie w płytkiej wodzie to wszystko, na co powinno się im pozwolić w wodzie na własną rękę.

Podobnie jak Frenchy, Buldogi mogą bardzo szybko przybierać na wadze, dlatego należy je trzymać na diecie odpowiedniej do ich poziomu aktywności i wieku. Gorąca i wilgotna pogoda również nie jest dobra dla Buldoga, ponieważ ich krótkie pyski utrudniają oddychanie w upale.

Pudle. Jeden z najbardziej inteligentnych psów, Pudle są stereotypowo postrzegane jako psy, które mają ucho w kierunku psiej sławy. Początkowo pudle były psami pracującymi, wyławiającymi zwierzynę z zimnych wód w Niemczech.

Pudle mają umiarkowanie wysoki poziom energii i wymagają ćwiczeń dla dobrego zdrowia. Jak większość średnich i większych psów, pudel może rozwinąć dysplazję stawów biodrowych. Mniejsze warianty mogą rozwinąć pewne problemy ze stawami w nogach. Ogólnie rzecz biorąc, pudel ma wiele problemów zdrowotnych wyhodowanych. Pudle są doskonałymi towarzyszami i są łatwe w szkoleniu.

Co należy wziąć pod uwagę wybierając rasę

Potencjalne problemy zdrowotne. Wybierając rasę, należy wziąć pod uwagę problemy zdrowotne, na jakie jest ona podatna. Duże i średnie psy mogą mieć między innymi dysplazję stawów biodrowych i wzdęcia. Mniejsze psy mogą mieć problemy z oddychaniem lub problemy z kolanami i sercem.

Przestrzeń życiowa. Pomyśl o środowisku, w którym przebywasz, wybierając rasę psa. Małe kompleksy mieszkalne mogą nie być najlepsze dla dużych lub głośnych psów. Potrzebują one więcej miejsca do poruszania się. Małe psy mogą być bardziej wokalne i drażnić bliskich sąsiadów. Jeśli nie jesteś często w domu, będziesz musiał mieć kogoś do opieki nad swoim psem.

Czas i uwaga. Zastanów się nad ilością uwagi, jaką planujesz poświęcić swojemu poochowi. Jeśli potrzebujesz psa, który lubi się przytulać na twoich kolanach, duże psy mogą nie być dobrym wyborem. Przede wszystkim zadbaj o zdrowie swojego pupila i nawiąż współpracę z zaufanym lekarzem weterynarii. Zakup ubezpieczenia dla zwierząt może pomóc Ci pokryć nieoczekiwane problemy zdrowotne.