Strona główna Blog Strona 2555

Czy to jest w porządku, aby pocałować swojego psa?

0

Całowanie psa: Istnieją zagrożenia. Lekarze weterynarii ważą się na ten temat u lekarza.

Czy całujesz swojego pupila?

Wiele psich mam i tatusiów to robi. W końcu ich usta są czystsze niż twoje, prawda?

Nie.

Pomyśl o tym – co jedzą, co liżą. Zdrowy rozsądek podpowiada, że to istna plaga zarazków.

Ale prawda jest taka, że te bakterie nie stanowią dużego zagrożenia dla zdrowia większości ludzi. Więc całowanie swojego futrzanego dziecka jest w porządku, jeśli cię nie przeraża. Wystarczy mieć zdrową świadomość tego, co może być w ustach psa, mówi Clark Fobian, DVM, prezes American Veterinary Medical Association.

Co robił twój pies?

Zanim pocałujesz psa lub pozwolisz mu pocałować cię w twarz, musisz zastanowić się, gdzie był jego nos – mówi Fobian. Czy był w środku martwego oposa na poboczu drogi, czy też w poście innego psa, czy w kuwecie?

Nie myśl, że całowanie psa w pysk lub czubek głowy jest bezpieczniejsze niż w usta. Kiedy pies ma infekcję – powiedzmy w uchu – zarazki mogą dostać się na całe ciało poprzez drapanie, mówi Fobian. Jest też duża szansa, że to, co znajduje się w pysku, znajdzie się na sierści psa w wyniku siorbania i lizania.

Czy możecie się nawzajem rozchorować?

W ustach ludzi i psów znajduje się duża liczba i duża różnorodność bakterii, mówi Fobian. Na szczęście większość z nich nie wywołuje u nas choroby, ale niektóre mogą. Pasożyty takie jak tęgoryjec, glista i giardia mogą być przenoszone z psa na człowieka poprzez lizanie. Salmonella również może zostać przeniesiona z psa na człowieka lub odwrotnie.

Wirusy mają tendencję do wpływania na jeden gatunek lub drugi; nie zamierzasz dać psu przeziębienia, a on nie da ci swojego kaszlu.

Jeśli jesteś chory, zastanów się dwa razy

Jeśli nie jesteś zdrowy, pomiń to. Osoby z osłabionym układem odpornościowym powinny po prostu unikać całowania zwierząt domowych, mówi Fobian. Dotyczy to osób z HIV/AIDS, osób po przeszczepach organów oraz osób przyjmujących leki na raka, które ograniczają zdolność organizmu do zwalczania infekcji.

Odbierz wiadomość od swojego psa

Niektóre psy mogą nie lubić, gdy zbliżasz swoją twarz do ich twarzy.

Pies, który nie chce być całowany, będzie okazywał swój stres, odchylając się, patrząc w dal, zaciskając i oblizując wargi.

Wiele osób nie dostrzega tych znaków, a kiedy próbują pocałować psa, pies rzuca się na nich, mówi Melissa Bain, DVM, adiunkt w UC Davis School of Veterinary Medicine.

Jeśli twój pies daje ci znaki, że to nie jest ich sprawa, to dont umieścić je przez to, Bain mówi.

Jego nie wiele różni się od próby pocałowania człowieka, który nie chce być pocałowany. Szanujemy ludzi, którzy są tacy; powinniśmy również szanować psy, które są takie, mówi Bain.

Pielęgnacja psa: Porady dotyczące kąpieli psa

0

Dowiedz się, jak kąpać psa, aby czas kąpieli był przyjemny dla psa i efektywny dla Ciebie.

Zacznij wcześnie

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, zacznij kąpać psa już jako szczeniak. W ten sposób pomożesz psu zaaklimatyzować się i zrozumieć, że kąpiel jest regularną częścią jego życia. Jeśli masz pytania dotyczące tego, jak szybko powinieneś zacząć kąpać swojego szczeniaka, porozmawiaj z lekarzem weterynarii o wskazówkach.?

ASPCA zaleca kwartalne kąpiele psa. Pierwsza kąpiel Twojego psa może nastąpić około ósmego tygodnia życia. Jeśli potrzeby Twojego psa są inne, możesz porozmawiać z weterynarzem. W przeciwieństwie do ludzi, psy nie potrzebują częstych kąpieli, aby zachować czystość i zdrowie. Twój pies może potrzebować kąpieli częściej, jeśli spędza dużo czasu na zewnątrz lub ma pewne choroby skóry.

Weź pod uwagę ich futro i skórę

Różne rasy psów mają różne potrzeby w zakresie kąpieli. Niektóre psy potrzebują dodatkowych witamin i minerałów, aby ich futro pozostało zdrowe i lśniące. Psy o długiej sierści mogą potrzebować odżywki, która zapobiegnie jej plątaniu.

Psy o wrażliwej lub swędzącej skórze mogą potrzebować specjalistycznych zabiegów. Być może będziesz musiał zainwestować w szampon, który ma składniki łagodzące i zapobiega wysuszeniu. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, jakiej rasy (ras) jest Twój pies i jaki szampon i odżywka będą najlepsze dla Twojego pupila.

Jeśli Twój pies ma białe futro, możesz potrzebować środka czyszczącego, który nie zawiera żadnych barwników. Jeśli użyjesz szamponu, który jest zabarwiony na pomarańczowo, sierść Twojego psa może z czasem zacząć zmieniać kolor na pomarańczowy. Jeśli butelka z szamponem nie jest przezroczysta, odkręć pokrywkę i zerknij na szampon, aby sprawdzić, jakiego jest koloru.

Zacznij powoli

Kiedy Twój pies jest szczeniakiem, szampon i odżywka nie są tak ważne. Przyzwyczajaj psa do kąpieli, używając wody i szmatki lub gąbki. Upewnij się, że woda ma komfortową temperaturę. Masuj jego skórę i zwracaj uwagę na to, czy toleruje pobyt w wannie.

Na tym etapie krótka kąpiel jest w porządku, ponieważ Twój pies dopiero zaczyna. Jeśli zauważysz, że pies staje się zbyt niespokojny, zakończ kąpiel i wyjmij go, aby się osuszył. Powoli zacznij stosować dłuższe kąpiele i wprowadzaj produkty czyszczące, kiedy uznasz, że jest na to gotowy.

Spraw, aby czas kąpieli był zabawą

Kąpiel może być dla Ciebie stresująca, zwłaszcza jeśli pies zrobi duży bałagan, ale ważne jest, aby pomóc psu poczuć się komfortowo podczas kąpieli. Z czasem może zacząć cieszyć się na kąpiel, zamiast się jej bać i walczyć z Tobą.

Mów do swojego psa uspokajającym głosem podczas kąpieli i używaj zachęcających słów. Nie lekceważ siły swoich słów. Kiedy kąpiel się skończy, owiń psa w ręcznik i przytul się do niego, kiedy będzie się suszył. Kontynuuj opowiadanie psu o tym, co zrobił dobrze i dlaczego kąpiel jest dla niego dobra. Nawet jeśli nie rozumieją wszystkich Twoich słów, zrozumieją Twoje znaczenie.

Gentle is Best

Twój szczeniak może być niespokojny, ale czas kąpieli powinieneś porównać do kąpieli niemowlęcia. W tym wieku nie szoruj zbyt mocno skóry. Zamiast tego stosuj delikatne pociągnięcia, które podążają za wzrostem sierści. Te same wskazówki dotyczą szczotkowania lub suszenia sierści po kąpieli.

Spłucz dwa razy

Ważne jest, aby usunąć cały szampon i odżywkę z sierści psa. Kiedy czujesz, że płukanie jest zakończone, kontynuuj je. Pozostałości środków czyszczących mogą podrażnić skórę psa, jeśli zostanie ich zbyt dużo. Pracuj metodycznie od szyi do ogona i delikatnie masuj sierść, aby woda dotarła do skóry.

Suszenie

Jeśli sierść Twojego psa nie jest zbyt długa lub gruba, możesz pozwolić mu wyschnąć na powietrzu. W przypadku grubszego lub dłuższego futra użyj suszarki na najniższym i najchłodniejszym ustawieniu. Szczotkuj sierść psa zgodnie z wzorcem wzrostu i rób to powoli. Daj psu czas na przekonanie się, że suszarka może być głośna, ale nie jest straszna. Może pomóc rozpoczęcie pracy z dala od głowy psa i podążanie w górę.

Twarz i uszy

Podczas kąpieli uważaj na oczy, uszy, nos i pysk swojego psa. Nawet jeśli szampon mówi, że nie powoduje łez, produkty mogą podrażnić oczy psa. Spożycie szamponu lub odżywki może spowodować rozstrój żołądka. Unikaj pyska psa i zniechęcaj go do picia wody z kąpieli.

Porozmawiaj z weterynarzem o wskazówkach dotyczących czyszczenia uszu psa podczas kąpieli. Unikaj stosowania wody i szamponu, ponieważ mogą one zostać uwięzione w kanale słuchowym i doprowadzić do infekcji. Zamiast tego poszukaj specjalistycznych środków i narzędzi przeznaczonych do czyszczenia uszu Twojego psa.

Żywienie psów: Niezbędne składniki odżywcze dla zdrowia i podstawy karmienia

0

Aby zachować zdrowie, psy potrzebują zrównoważonej mieszanki węglowodanów, tłuszczów, białek, witamin i minerałów. Dodaj wodę i regularny harmonogram karmienia, a będziesz miał podstawy dobrego odżywiania swojego psa. Dowiedz się więcej.

  • Białka

  • Węglowodany

  • Tłuszcze

  • Witaminy

  • Minerały

  • Woda

Aby upewnić się, że karma dla psa, którą kupujesz, zawiera odpowiednią mieszankę składników odżywczych, szukaj na etykiecie napisu „kompletne i zbilansowane odżywianie”.

Możesz również zobaczyć „Spełnia wymagania żywieniowe psów ustalone przez Amerykańskie Stowarzyszenie Urzędników Kontroli Pasz (AAFCO)” lub „Kompletne i zbilansowane odżywianie dla psów na podstawie prób żywieniowych AAFCO”.

Zarówno sucha, jak i puszkowa karma dla psów zapewni Twojemu psu dobre odżywianie. Niektórzy eksperci preferują suchą karmę, ponieważ może ona pomóc utrzymać zdrowe zęby i dziąsła.

Jeśli robisz własną karmę dla psów, użyj przepisów stworzonych przez dietetyków, aby były „kompletne i zrównoważone”.

Niezbędne składniki odżywcze

Białka: Tkanki ciała zbudowane są z białek. Organizm Twojego psa wytwarza tylko 13 z 23 aminokwasów, które są budulcem białek. Pozostałe 10 musi pochodzić z pożywienia.

Tłuszcze: Tłuszcze dostarczają Twojemu psu energii. Pomagają także utrzymać zdrową skórę i sierść Twojego psa. Niektóre ważne kwasy tłuszczowe dla Twojego psa to:

  • Kwas linolowy

  • Omega-6

  • Omega-3

Organizm psa nie jest w stanie sam wytworzyć wystarczającej ilości niezbędnych kwasów tłuszczowych, dlatego musi jeść pokarm, który je posiada.

Węglowodany: Węglowodany pochodzą z roślin. Kiedy Twój pies zjada ziarna i warzywa, otrzymuje:

  • Cukry

  • Skrobia

  • Błonnik

Węglowodany zasilają tkanki w organizmie Twojego psa. Pomagają również utrzymać zdrowe jelita Twojego psa.

Witaminy i minerały: Są one potrzebne do wielu reakcji chemicznych w organizmie Twojego psa, takich jak budowanie kości i utrzymywanie ich w sile.

Twój pies może otrzymać wszystkie witaminy i minerały, których potrzebuje w „zbilansowanej” karmie dla psów, w tym:

  • Witamina A

  • Witamina D

  • Witamina E

  • Witamina K

  • Witaminy z grupy B-complex

  • Wapń

  • Fosfor

Psy nie muszą mieć witaminy C w karmie, ponieważ ich organizm ją wytwarza.

Kiedy jedzą pożywne jedzenie, Twój pies nie potrzebuje suplementów witaminowych lub mineralnych. W rzeczywistości podawanie psu suplementów może być niebezpieczne.

Woda:?Nawet jeśli psy stracą cały swój tłuszcz i połowę białka, mogą przetrwać. Ale woda jest tak ważna, że mogą umrzeć, jeśli stracą tylko 10% wody w swoim ciele. Woda stanowi ponad połowę masy ciała dorosłego psa.

Chociaż karma dla psów w puszkach może mieć dużo wody w sobie, to nie jest ona wystarczająca dla Twojego psa. Upewnij się, że Twój pies ma zawsze dostęp do świeżej, czystej wody.

Karm według harmonogramu

Dorosłe psy powinny być karmione raz lub dwa razy dziennie. Większość psów dużych ras powinna być karmiona co najmniej dwa razy dziennie, aby nie przejadły się i nie nabawiły wzdęć.

Eksperci zgadzają się, że smakołyki i resztki ze stołu nigdy nie powinny stanowić więcej niż 10% dziennej dawki kalorii Twojego psa. Podobnie jak w przypadku ludzi, przejadanie się może spowodować nadwagę u psa. A to może prowadzić do tych samych rodzajów problemów zdrowotnych, które mają ludzie, takich jak cukrzyca i choroby serca.

Twój lekarz weterynarii może pomóc Ci ustalić najlepszą dietę i harmonogram karmienia, aby Twój pies był zdrowy.

Ludzie Żywność, którą może jeść twój pies: Zdjęcia

0

Czy twój pies łaknie jedzenia dla ludzi? Dowiedz się, jakie pokarmy możesz podawać swojemu pupilowi w tym pokazie slajdów lekarskich.

1/9

Disneyowska „Dama i włóczęga” spędzała czas nad talerzem spaghetti z klopsikami. Twój pupil też może raz na jakiś czas zjeść makaron. Upewnij się tylko, że jest on zwykły i ugotowany. Brązowy ryż to zdrowe, pełnowartościowe ziarno, które Twój pies może pochłonąć. Wymieszaj trochę z ich zwykłą karmą dla psów, aby ożywić ich posiłek. Ludzkie jedzenie powinno być dla Twojego psa tylko przysmakiem – nie powinno stanowić więcej niż 5% do 10% jego diety. Resztę powinna stanowić karma dla psów, która dostarcza im potrzebnych składników odżywczych.

Mięso

2/9

Który pies nie stanie na baczność, gdy w pobliżu znajdzie się mięso? Kurczak, indyk, chuda mielona wołowina, stek z kaczki lub pieczeń to białka pochodzenia zwierzęcego, które pomagają psom rosnąć w siłę. Obowiązuje kilka zasad:

  • Zawsze dobrze gotuj mięso. Nigdy nie podawaj go na surowo lub niedogotowanego.

  • Unikaj tłustych kawałków mięsa, w tym bekonu.

  • Pokrój mięso – i każdy pokarm dla ludzi – na łatwe do pogryzienia kawałki. Mięso mielone też jest w porządku.

  • Stare, spleśniałe lub zepsute mięso nie jest w porządku.

Warzywa

3/9

Warzywa dostarczają Twojemu pupilowi witamin, błonnika i trochę psiej chrupkości. Podawaj surowe warzywa w całości, starte lub drobno pokrojone: marchew, ogórek, cukinia, sałata, papryka, kukurydza (odcięta od kolby) i seler. Możesz też ugotować na parze te ulubione: zieloną fasolkę, brokuły, szparagi, kalafior i twarde zimowe kabaczki. Pomiń awokado, które może rozregulować ich żołądek. Nie podawaj żadnych warzyw ani innych pokarmów dla ludzi, które wydają się powodować problemy z brzuszkiem.

Przysmaki na psie popołudnie

4/9

Aby ochłodzić gorące psy w parny dzień, podaj im pet pops. Przygotuj je z dowolnego jedzenia, które lubią, np. z warzyw lub jabłek. Zamroź je w foremkach do kostek lodu.

Możesz też przygotować ciasteczka z masłem orzechowym:

  • Wymieszaj 1 szklankę masła orzechowego (najlepsze jest niesolone) z połową rozgniecionego, dojrzałego banana lub odrobiną wody.

  • Wysypać łyżką na blachę wyłożoną papierem woskowym i zamrozić.

Bread and Pretzels

5/9

Kęsy chleba pełnoziarnistego są dobre dla zdrowia ich jelit. Nie podawaj im jednak surowego ciasta – może spowodować poważne problemy żołądkowe. Mogą też sięgnąć po kawałki niesolonych precli. Nie podawaj im jednak solonych, które mogą sprawić, że będą bardzo spragnione, a jeśli zjedzą ich dużo, mogą mieć poważne problemy.

Słodkie przysmaki

6/9

Z wyjątkiem winogron i rodzynek, większość owoców jest odpowiednia dla Twojego pupila. Spróbuj plasterków świeżego banana lub jabłka (bez pestek), kawałków kantalupa lub arbuza, borówek lub cząstek pomarańczy.

Domowe słodkie ziemniaki mogą również zaspokoić słodki apetyt:

  • Wyszoruj i obierz słodkie ziemniaki, a następnie pokrój je w 1/2-calowe paski.

  • Ułóż paski na wyłożonych pergaminem blachach do ciasteczek.

  • Piec w temperaturze 225 F przez 3 do 4 godzin — lub dłużej dla bardziej chrupiących smakołyków.

Żywność, która pomaga w zejściu leków

7/9

Niektóre psy mają opory przed przyjmowaniem tabletek, zwłaszcza jeśli są one duże lub brzydko pachną. Aby tabletka łatwiej schodziła, ukryj ją w smacznym przysmaku – np. w maśle orzechowym (sprawdź, czy nie zawiera ksylitolu, jeśli używasz niskokalorycznego masła orzechowego – może być toksyczny) lub w piance. Zrób pigułki czas gry, jeśli lubią bawić się w łapanie. Podrzuć im kilka kawałków tego, w czym planujesz ukryć ich leki, jeden po drugim, z tabletką w jednym z nich. Mogą połknąć go bez nawet wiedząc, że to było tam. Mielona wołowina i kurczak to inne dobre miejsca do ukrywania. Jeśli żaden z nich nie zadziała, można użyć kawałka hot doga. Zapytaj swojego weterynarza o inne pomysły.

Podać psu kość?

8/9

Lepiej trzymać się zabawek do żucia. Kości z kurczaka i indyka nie są bezpieczne dla psów, ponieważ mogą łatwo rozpaść się na ostre kawałki. Ale co z dużymi kośćmi jagnięcymi lub wołowymi? Eksperci twierdzą, że nawet one nie są dobrym pomysłem. Kawałki surowego mięsa na kościach mogą mieć zarazki chorobotwórcze. Nawet w przypadku gotowanych kości, drzazgi lub duże kawałki mogą się odłamać. Jedno i drugie może poważnie uszkodzić przewód pokarmowy psa.

Potrawy świąteczne, którymi należy się dzielić – i które należy pominąć

9/9

Zbyt wiele świątecznego jedzenia to przepis na psie nieszczęście. Możesz jednak dać swojemu pupilowi posmakować swojej uroczystości.

  • Będą wdzięczne za takie smakołyki jak dobrze ugotowany indyk, zielona fasolka i ugotowany słodki ziemniak.

  • Pomijaj resztki ze stołu. Mogą one zawierać składniki, których nie powinny mieć – jak mleko, cebula czy czosnek.

  • Trzymaj czekoladę i koktajle powyżej poziomu lizania. Oba są toksyczne.

Środki zaradcze na kaszel kenelowy: Co robić i kiedy udać się do weterynarza

0

Poznaj domowe sposoby i metody leczenia, które pomogą złagodzić objawy kaszlu kenelowego u Twojego psa i przyspieszyć jego powrót do zdrowia.

Środki zaradcze na kaszel kenelowy

Kaszel kenelowy jest zakaźną formą zapalenia oskrzeli, która dotyka psy. Jest on również określany jako zakaźna choroba układu oddechowego psów (CIRD) lub zakaźne zapalenie tchawicy i oskrzeli. Najczęstszym objawem choroby jest świszczący kaszel wytwarzany przez zakażone psy. Inne możliwe objawy kaszlu kenelowego to:

  • Kaszel z odgłosem trąbienia

  • Kichanie

  • Cieknący nos

  • Niska gorączka

  • Brak energii

  • Utrata apetytu

Kaszel kenelowy jest wysoce zakaźny, rozprzestrzenia się poprzez unoszące się w powietrzu kropelki i przenosi się poprzez bezpośrednie interakcje pomiędzy psami i wspólne zanieczyszczone przedmioty, takie jak miski z jedzeniem lub zabawki.

Psy często zarażają się kaszlem kenelowym, gdy przebywają wśród innych psów swojego gatunku na małej przestrzeni, takiej jak park dla psów, pensjonat, wystawa psów, a nawet szpital weterynaryjny. Ryzyko wzrasta, jeśli w danym miejscu występuje ciągła rotacja zwierząt.

Jedną z najczęstszych przyczyn kaszlu kenelowego jest bakteria bordetella bronchiseptica. Aby zapobiec zachorowaniu na kaszel kenelowy w ten sposób, pies może zostać zaszczepiony, ale nie zapewnia to pełnej ochrony, ponieważ choroba jest wywoływana przez wiele rodzajów bakterii i wirusów.

Rozwój kaszlu kenelowego trwa zazwyczaj od 2 do 14 dni. Podczas gdy wiele przypadków choroby kończy się łagodnie, kaszel kenelowy może przekształcić się w poważniejszą formę zapalenia płuc u psów, która może wymagać hospitalizacji. Najczęściej zdarza się to u szczeniąt, psów z istniejącymi schorzeniami i psów starszych.?

Środki zaradcze i leczenie kaszlu kenelowego

Zdrowe psy zazwyczaj wracają do zdrowia po tygodniu lub dwóch odpoczynku od ataku kaszlu kenelowego. Leczenie kaszlu kenelowego może obejmować również antybiotyki przepisywane jako środek zapobiegawczy przed rozwojem wtórnej infekcji, która może być bardziej niebezpieczna dla życia psa. Mogą również zalecić leki na kaszel, aby złagodzić objawy kaszlu kenelowego.

Natychmiastowe leczenie

Psy z łagodnymi przypadkami kaszlu kenelowego często wyglądają na zdrowe, poza tym, że mają uporczywy kaszel. Jest mało prawdopodobne, że zdrowy pies z kaszlem kenelowym będzie odczuwał senność lub utratę apetytu. Zwierzęta z bardziej złożoną postacią choroby mogą wykazywać bardziej wyraźne objawy, takie jak gorączka i depresja.

Kontynuacja

Pogarszające się objawy mogą sygnalizować wtórną infekcję, którą może być bakteryjne zapalenie płuc. Jeśli pies ma problemy z oddychaniem, wykazuje nietolerancję wysiłku fizycznego i nie chce jeść ani pić, należy rozważyć hospitalizację.

Pracownicy służby zdrowia przeprowadzą tlenoterapię i wprowadzą płyny dożylne, aby ustabilizować stan Twojego psa i doprowadzić go do punktu, w którym będzie mógł kontynuować leczenie w domu. Lekarz weterynarii może przepisać antybiotyki, środki wykrztuśne i inne leki, aby złagodzić określone objawy. Może się również zdarzyć, że Twój pies będzie musiał wrócić do szpitala na dalsze badania w celu monitorowania jego powrotu do zdrowia.

Długoterminowe leczenie i zapobieganie

Psy z niepowikłaną postacią kaszlu kenelowego zazwyczaj nie odczuwają długotrwałych skutków choroby. Jeśli pies wraca do zdrowia po wystąpieniu powikłań, takich jak zapalenie płuc, może być zmuszony do kontynuowania leczenia, takiego jak coupage (terapia fizyczna polegająca na klepaniu dłońmi w bok klatki piersiowej psa), zabiegi z użyciem nebulizatora oraz podawanie większej ilości antybiotyków.

Jako właściciel psa, powinieneś podjąć następujące środki ostrożności do czasu, aż Twój pupil w pełni wyzdrowieje z kaszlu kenelowego i jego możliwych powikłań:?

  • Trzymaj psa w domu i z dala od ekspozycji na mokrą pogodę lub ekstremalne zimno.

  • Unikaj wizyt w zatłoczonych miejscach z dużą ilością innych psów.

  • Upewnij się, że Twój pies nie jest narażony na działanie dymu papierosowego, nadmiernego kurzu lub słabej wentylacji.

  • Regularnie odwiedzaj weterynarza i stosuj się do zaleceń dotyczących szczepień i leków.

Powyższe działania są również dobrym sposobem na zapobieganie rozwojowi kaszlu kenelowego w przyszłości.

Kiedy należy udać się do lekarza

Właściciele mogą chcieć zabrać psa na wizytę do lekarza weterynarii, jeśli pies ma uporczywy kaszel po powrocie do domu z pensjonatu lub uczestniczeniu w zajęciach z innymi psami. Mogą oni zbadać psa i wykonać wymazy ze spojówek i gardła, a następnie zbadać je pod kątem kaszlu kenelowego.

Możesz również zabrać psa do lekarza, jeśli jesteś zainteresowany, aby pies otrzymał szczepionkę na kaszel kenelowy. Zazwyczaj jest ona dołączana do tych podawanych szczeniętom oraz jako szczepienie przypominające. Szczepionki zapobiegające zakażeniu bakterią bordetella bronchiseptica można znaleźć zarówno w formie iniekcji, jak i w formie kropli do ust. Szczepionka może być podawana w formie zastrzyku lub sprayu do nosa psom już od trzeciego tygodnia życia.

Jednak nawet po szczepieniu należy poinformować lekarza weterynarii, jeśli pies zaczyna kaszleć. Nawet jeśli nie jest to kaszel kenelowy, może to być oznaka choroby, która wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, takiej jak:

  • Astma

  • Zapalenie oskrzeli

  • Choroba wywołana przez nicienie sercowe

  • Nosówka u psów

  • Grypa psów

  • Choroba serca

  • Zapalenie płuc

Foksteriery: Dlaczego są niebezpieczne dla psów

0

lekarz wyjaśnia poważne ryzyko spotkania psa z trawą foksterierową, która ma nasiona, które mogą zagrzebać się w łapach psa, oczach, uszach, nosie, ustach, a nawet mózgu.

Lisie ogony to chwasty przypominające trawę. Występuje głównie w zachodniej połowie Stanów Zjednoczonych.

Niebezpieczeństwo związane z lisim ogonem wykracza poza zwykłe podrażnienie. Ponieważ te twarde nasiona nie rozkładają się w organizmie, osadzony ogon lisa może prowadzić do poważnej infekcji dla twojego psa. Może nawet prowadzić do śmierci, jeśli nie jest leczony. Nasiona mogą być trudne do znalezienia w futrze Twojego psa.

Jak więc rozpoznać, czy Twój pies ma ogon lisa, który powoduje problemy? Czy jeśli znajdziesz lisie ogony, powinieneś je usunąć? I kiedy należy wezwać weterynarza?

Lisie ogony i Twój pies: Ryzyko i objawy

Podróżowanie z lisem. Poruszając się nieustannie do przodu, nigdy do tyłu, mogą migrować z wnętrza nosa psa do jego mózgu. Mogą przebić się przez skórę lub zostać wdychane do – a następnie przedziurawić – płuca.

Wbite lisie ogony mogą powodować wydzielinę, ropnie, obrzęk, ból i śmierć. Jeśli Twój pies wykazuje którykolwiek z poniższych objawów, sprawdź czy nie ma lisich ogonów lub porozmawiaj z lekarzem weterynarii:

  • Stopy. Lisie ogony uwielbiają łapy Twojego psa i mogą łatwo zagnieździć się między delikatnymi palcami. Sprawdź, czy nie ma w nich liszajów, jeśli zauważysz opuchliznę lub utykanie, albo jeśli Twój pies stale liże to miejsce.

  • Uszy. Jeśli Twój pies potrząsa głową, przechyla ją na bok lub nieustannie drapie się po uchu, może to być oznaką obecności lisa, który może znajdować się tak głęboko w kanale słuchowym, że nie można go dostrzec. Lekarz weterynarii musi to sprawdzić za pomocą specjalnej lunety.

  • Oczy. Zaczerwienienie, wydzielina, opuchlizna, mrużenie oczu i łapki mogą świadczyć o tym, że w oku psa utkwił lisek. Jeśli uważasz, że tak może być, natychmiast zgłoś się do lekarza weterynarii.

  • Nos. Jeśli widzisz wydzielinę z nosa lub jeśli Twój pies często i intensywnie kicha, w przewodzie nosowym może znajdować się lisi ogon.

  • Genitalia. W tych miejscach również mogą znaleźć się liszaje. Jeśli więc zauważysz, że Twój pies uporczywie liże genitalia, przyczyną mogą być właśnie liszaje.

Wskazówki dotyczące zapobiegania problemom z ogonkiem liściowym

Każdy pies może mieć liszaje w uszach, nosie, oczach lub pysku. Jednak psy o długich uszach i kręconej sierści mogą być szczególnie podatne na problemy z liszajem. Zapobiegaj problemom poprzez:

  • Sprawdzanie sierści zwierzęcia w okresie występowania lisów – od maja do grudnia – zwłaszcza jeśli pies chodzi na spacery po otwartych polach. W razie potrzeby wyszczotkuj psa, zwracając szczególną uwagę na obecność spiczastych kolców w gęstej lub pierzastej sierści.

  • Dokładnie sprawdź, czy na twarzy i uszach Twojego pupila nie ma lisich ogonów. Nie zapomnij zajrzeć do ust i dziąseł swojego pupila.

  • Dokładnie sprawdź, czy na opuszkach łap Twojego psa nie ma lisich ogonów – szczególnie między palcami.

  • Użyj pęsety do usunięcia wszystkich lisich ogonów, do których możesz się łatwo dostać. Jeśli jednak ogon jest głęboko osadzony, a miejsce wokół niego jest zaczerwienione lub spuchnięte, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii. Pamiętaj, że lisie ogony nie wyjdą same, a mogą zagnieździć się w mózgu, kręgosłupie, błonie bębenkowej, płucach – właściwie wszędzie.

Najprostszym sposobem zapobiegania problemom związanym z liszajem jest trzymanie psa z dala od zarośniętych, trawiastych terenów. Powinieneś również wyciąć wszystkie rośliny, które znajdziesz na swoim podwórku. Należy również rozważyć przycięcie sierści psa w sezonie, zwłaszcza jeśli ma on tendencję do uporczywego gromadzenia się w jednym miejscu.

Olej CBD dla psów: co warto wiedzieć

0

Niektórzy właściciele zwierząt domowych zwracają się ku produktom CBD ze względu na jego świecące roszczenia. lekarz bada badania i czy jego stosowanie jest bezpieczne.

CBDs popularność ma wielu właścicieli psów zwracając się do niego jako alternatywne leczenie. Oczywiście, chcesz zrobić wszystko, co możesz, aby pomóc swojemu zwierzakowi. Ale czy CBD naprawdę działa? I czy jest bezpieczne? Oto, co musisz wiedzieć.

Potencjalne korzyści

Obecnie można znaleźć produkty CDB dla psa w postaci olejków i smakołyków. Nie ma wielu badań ani formalnych opracowań, które potwierdzałyby twierdzenia o jego zastosowaniu i korzyściach. Dowody są głównie anegdotyczne, lub nienaukowe. Eksperci nie są pewni, ile CBD faktycznie wpływa na organizm psa lub czy jest po prostu usuwane. Potrzebne jest więcej badań.

Ale niektórzy właściciele psów uważają, że olej CBD może być stosowany do:

  • Łagodzenia stanów zapalnych

  • Łagodzi mdłości

  • Pobudzać apetyt

  • Łagodzą ból

  • Kontrolowanie napadów

  • Poprawa zdrowia serca

  • Obniżenie poziomu lęku

W jednym z małych badań sprawdzono, jak CBD wpływa na psy z epilepsją. Większość psów, którym podawano olej CBD z rośliny konopi, po 12 tygodniach miała napady rzadziej. Wszystkie psy otrzymywały swoje zwykłe leki na padaczkę podczas badania klinicznego.

Ryzyko

Informacje na temat skutków ubocznych i ryzyka związanego ze stosowaniem CBD u psów są ograniczone. Eksperci nie znają jeszcze właściwych dawek ani tego, jakie ilości mogą być toksyczne.

Jak dotąd FDA zatwierdziła tylko jeden lek na receptę oparty na CBD do leczenia drgawek u ludzi. Na podstawie niektórych skutków ubocznych, jakie mieli ludzie, oto na co należy uważać:

Suchość w ustach. Może tymczasowo ograniczyć ilość śliny, lub pluć, twój pies robi. Mogą być bardzo spragnione.

Niskie ciśnienie krwi. CBD może powodować nagły, tymczasowy spadek ciśnienia krwi u ludzi. Podczas gdy kropla CBD może wydawać się mała, może powodować światłowstręt u Twojego psa.

Senność. Jego uspokajające działanie może sprawić, że twój pies będzie senny, jeśli dasz im dużo.

Problemy z płodnością. W niektórych badaniach stwierdzono to u samców wystawionych na działanie CBD.

Zawsze najpierw sprawdź u weterynarza, jeśli myślisz o podaniu psu CBD.

Czy to legalne?

Przepisy dotyczące CBD mogą być mylące. Nielegalne jest sprzedawanie CBD jako suplementu diety dla ludzi lub dodawanie go do żywności. FDA rozprawia się z firmami, które to robią.

W wielu stanach weterynarze nie mogą zalecać go dla zwierząt domowych ani podawać żadnych informacji o dawkowaniu.

Eksperci twierdzą, że potrzeba więcej badań, regulacji i standardowych praktyk, zanim CBD będzie można bezpiecznie podawać psom i innym zwierzętom domowym.

Od szczeniaka do psa: Etapy życia Twojego zwierzęcia

0

Lekarz wyjaśnia różne etapy życia Twojego psa oraz jego potrzeby medyczne, związane ze stylem życia i dietą w każdym z nich.

Szczenięta i jak się nimi opiekować

Etap życia nr 1: szczenię.

Twój pies jest szczeniakiem od momentu, gdy jest noworodkiem, aż do momentu, gdy jest w stanie się rozmnażać.

Dzieje się to w różnym wieku, w zależności od rasy psa. Małe rasy mają tendencję do osiągania dojrzałości płciowej wcześniej niż rasy większe.

Odstawienie od piersi.

Szczenięta powoli przestawiają się z mleka matki na jedzenie innych pokarmów w wieku 3 lub 4 tygodni. W wieku 7 lub 8 tygodni powinny być już całkowicie przestawione z mleka na jedzenie.

Karmienie.

Liczba karmień w ciągu dnia zmienia się wraz z wiekiem szczeniaka:

  • 2 do 3 miesiąca życia: 4 razy dziennie

  • Od 3 do 6 miesiąca życia: 3 razy dziennie

  • Od 6 miesiąca życia do 1 roku życia (do 24 miesięcy u większych ras): 2 razy dziennie

Po ukończeniu 1 roku życia, należy karmić psa raz lub dwa razy dziennie.?Małe psy mogą potrzebować częstszych posiłków.

Pielęgnacja zębów.

Jeśli nie będziesz odpowiednio dbał o zęby, u psów w wieku 4 lat lub nawet w wieku 1 lat u niektórych psów małych ras mogą pojawić się oznaki choroby dziąseł. Dlatego właściwym momentem na rozpoczęcie właściwej pielęgnacji zębów jest czas, kiedy Twój pies jest jeszcze szczeniakiem. Aby wyczyścić zęby szczeniaka, użyj specjalnej szczoteczki do zębów przeznaczonej dla psów lub użyj czystego kawałka gazy owiniętego wokół palca. Możesz zrobić własną pastę do zębów z sody oczyszczonej i wody lub kupić taką, która jest specjalnie opracowana dla psów. Nigdy nie używaj pasty do zębów przeznaczonej dla ludzi.

Szkolenie w domu.

Możesz wprowadzić ideę szkolenia domowego, gdy tylko szczeniak zostanie odstawiony od piersi. Wciąż jednak się rozwijają, więc nie spodziewaj się, że szybko się nauczą. W wieku od 4 do 6 miesięcy zazwyczaj potrafią już chodzić bez wypadków.

Kastracja i kastracja.

Być może zechcesz poddać szczeniaka zabiegowi kastracji (usunięcie jajników i macicy u samic) lub kastracji (usunięcie jąder u samców). Operacje te powstrzymują psy przed rozmnażaniem i posiadaniem kolejnych szczeniąt. Zazwyczaj wykonuje się je, gdy szczeniak ma około 6 miesięcy.

Kastracja i kastracja w okresie szczenięcym, a nie w wieku dorosłym, może zapobiec takim problemom jak rak piersi i choroby jąder w wieku dojrzałym.

Szczepionki.

Psy potrzebują kilku serii szczepień lub zastrzyków w ciągu pierwszego roku życia. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, które z nich są potrzebne Twojemu psu i kiedy należy je wykonać.

Dorosłe psy i ich pielęgnacja

W tych trzech etapach pies znajduje się w szczytowym okresie swojego życia. Wiek w tych fazach może być różny dla poszczególnych ras, ale poniżej podajemy kilka wskazówek:

Etap życia nr 2: Junior.

Teraz twój pies jest w pewnym sensie jak nastolatek. Chociaż mogą się rozmnażać, wciąż rosną, więc nie są jeszcze całkiem dorośli. Ich wiek na tym etapie waha się od 6 do 12 miesięcy.

Etap życia nr 3: Dorosły.

Twój pies jest oficjalnie „dorosły” po zakończeniu wzrostu. Wygląda i zachowuje się jak dorosły pies. Ich wiek waha się od 1 do 7 lat.

Etap życia nr 4: Dojrzały.

Twój pies osiągnął wiek średni! Jego wiek jest wyższy niż 7 lat. Rasy, które są mniejsze – mierzone wagą, a nie wzrostem – żyją dłużej niż większe psy.

Choć zazwyczaj są łatwiejsze w opiece niż szczeniaki, dorosłe psy nadal potrzebują Twojej pomocy w kilku kwestiach, aby mogły żyć jak najlepiej:

Ćwiczenie.

Bez względu na etap życia, upewnij się, że Twój pies ma dużo ruchu. Pomoże to utrzymać go w szczęściu i zdrowej wadze. Po prostu nie przesadzaj, zwłaszcza w przypadku ras dużych i olbrzymich, ponieważ ich szkielety nie są dojrzałe do około 2 roku życia.

Szczepionki i wizyty u weterynarza.

Co roku zabieraj psa do weterynarza na badania kontrolne i szczepionki, które chronią go przed chorobami.

Starsze psy i jak się nimi opiekować

Etap życia nr 5: Senior.

Twój pies wchodzi w ten etap, gdy osiągnie ostatnią ćwiartkę swojej długości życia. Długość życia psa różni się w zależności od wielkości i rasy.

Etap życia nr 6: Geriatria.

Twój pies osiągnął swój limit życia i wciąż się rozwija! Psy pozostają w tym ostatnim stadium do końca życia.

Z wiekiem Twój pies może zwolnić tempo i potrzebować nieco więcej opieki.

Pokarm.

Starsze psy mogą nie potrzebować tak dużo jedzenia jak w młodości. Zapytaj lekarza weterynarii, czy powinieneś przejść na karmę stworzoną dla psów seniorów i w jakich ilościach ją podawać.

Badania kontrolne.

Być może będziesz musiał zacząć zabierać swojego starszego psa do weterynarza na badania kontrolne co 6 miesięcy. Dzieje się tak, ponieważ w późniejszym okresie życia psy są bardziej narażone na zapalenie stawów i inne choroby. Rutynowe badania krwi mogą pomóc we wczesnym wykryciu problemów, takich jak choroba nerek. Wczesna diagnoza i terapia mogą pomóc przedłużyć ich życie.

Z wiekiem u Twojego psa może pojawić się nieświeży oddech i problemy stomatologiczne. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o tym, jak dbać o zęby Twojego psa.

Temperatura.

Starsze psy nadal potrzebują ruchu. Często jednak nie radzą sobie tak dobrze ze skrajnymi temperaturami. Dlatego chroń swojego psa-seniora przed przegrzaniem.

Dom.

W późniejszym okresie życia psy mogą mieć gorszy wzrok i więcej problemów z chodzeniem i wyraźnym myśleniem. „Zabezpiecz swój dom przed wiekiem, aby chronić psa, utrzymując podłogę wolną od przewodów elektrycznych i innych przedmiotów. Zapewnij psu grubsze posłanie, aby jego stawy były mniej obciążone podczas leżenia.

Dlaczego mój pies je kupę i jak mogę sprawić, by przestał?

0

Jeśli Twój pies je kupę, może Ci się to wydawać niepokojące. Ale nie jest to wcale takie rzadkie. Dowiedz się, co może być przyczyną tego nawyku, co możesz z tym zrobić i kiedy wezwać weterynarza.

Dlaczego mój pies je kupę?

Jeśli zauważyłeś, że Twój pies je kupę, zastanawiasz się, czy przyczyną tego zachowania jest jakiś niedobór żywieniowy lub problem psychiczny. Może Cię to denerwować, ale może to być po prostu psia natura. Tak wiele psów je kał, że lekarze weterynarii uważają jedzenie kału za normalne.

Tendencja niektórych psów do zjadania własnych odchodów lub odchodów innych zwierząt ma swoją naukową nazwę: koprofagia psia. Nie jest znany związek pomiędzy dietą a tym stanem.

Jeśli jedzenie kupy jest nowym nawykiem u Twojego psa, może to być coś innego, ale częściej jest to po prostu nieprzyjemny nawyk.

Twój pies nie jest jedynym, który to robi. Podczas gdy nie ma wielu badań na ten temat, jeden z nich stwierdził, że jeden na sześć psów regularnie zjada kupę.?

Psy matki mogą to robić, aby posprzątać. Po urodzeniu miotu, matki często jedzą kupę swoich szczeniąt, aby utrzymać czystość w jamie. Jest to normalne zachowanie i nie każda matka przestaje, gdy jej szczenięta są odsadzone.

Chciwi zjadacze są bardziej skłonni do jedzenia kupy. Psy, które są napędzane jedzeniem i kradną jedzenie, są bardziej skłonne do tego zachowania. Psy ewoluowały poprzez padlinożerność, więc może to być instynkt, aby upewnić się, że dostaną wystarczająco dużo jedzenia.?

Może to być próba zwrócenia na siebie uwagi. Jeśli Twój pies szuka dodatkowej uwagi i wie, że zwykle reagujesz ostro, gdy przyłapujesz go na jedzeniu kupy, zachowanie to może być sposobem na zwrócenie na siebie uwagi. Zjadanie kupy może być podobne do innych negatywnych zachowań związanych z poszukiwaniem uwagi, takich jak skubanie, skakanie lub kradzież rzeczy w celu rozpoczęcia pościgu.

Jeśli Twój pies zjada własną kupę, może ona składać się z niestrawionego pokarmu. To wskazuje na potencjalny problem medyczny.

Twój pies może nie czuć się dobrze. Koprofagia, zwłaszcza jeśli jest to nowe zachowanie, może się zdarzyć, gdy coś jest medycznie nie tak z Twoim psem. Może to być oznaką chorób przewodu pokarmowego, wątroby lub mózgu. Możesz również zauważyć nagłą utratę wagi, wymioty lub inne zmiany w zachowaniu. Odwiedź lekarza weterynarii, aby wykluczyć pasożyty jelitowe, cukrzycę, choroby tarczycy lub inne choroby.?

Może to być oznaka niepokoju. Inną potencjalną przyczyną zjadania stolca przez psy może być to, że pies jest zdenerwowany. Może się to zdarzyć, jeśli zwierzę zostało ukarane za zabrudzenie w domu. Jeśli pies jest trzymany w klatce, chodzi do łazienki i zjada kupę, może to być zachowanie mające na celu uniknięcie niepokoju.

Kontynuacja

Porady jak wytresować psa, aby przestał jeść kupę

Po pierwsze, należy sprawdzić, czy nie ma żadnych podstawowych problemów medycznych powodujących to zachowanie. Jeśli lekarz weterynarii stwierdzi, że jest to problem behawioralny, istnieją sposoby, aby wytrenować psa, aby przestał jeść.

Ogranicz dostęp do kupy. Psy, które chcą jeść kupę, wolą świeże odchody, więc natychmiast zbieraj odpady z podwórka. Jeśli masz koty, oznacza to również sprzątanie kuwety zaraz po wyjściu kota z domu i upewnienie się, że pies nie ma do niej dostępu.

Zapewnij zabawkę na czas przerw na załatwianie się. Jeśli Twój pies szuka rzeczy do jedzenia na podwórku, kiedy wypuszczasz go na zewnątrz, aby załatwił swoje sprawy, przynieś mu zabawkę lub smakołyk, aby odwrócić jego uwagę. Nie zostawiaj ich samych z czasem na poszukiwania.

Zachowaj pozytywne nastawienie podczas szkolenia. Pracuj z pozytywnym wzmocnieniem i smakołykami, aby nauczyć komend takich jak zostaw to. Przełamanie złego nawyku może zająć trochę czasu, więc bądź cierpliwy.

Wypróbuj suplementy diety. Jeśli ostatnio ograniczyłeś ilość kalorii w diecie swojego psa, być może będziesz chciał przejść na formułę o wysokiej zawartości włókna. Dodanie suplementów enzymatycznych może sprawić, że smak ich własnej kupy będzie mniej atrakcyjny. Niektórym właścicielom udało się przełamać ten nawyk poprzez dodanie do karmy dla psów papai, twarogu lub rozgniecionego ananasa.

9 mitów i faktów o psach

0

Eksperci obalają niektóre powszechne mity o psach, takie jak surowe mięso jest najlepszą dietą dla psa.

Myślisz, że masz swojego szczeniaka wszystko rozgryzione? Nie tak szybko, jeśli wierzysz w któryś z tych dziewięciu powszechnych mitów o psach.

Mit nr 1: Ciepły, suchy nos oznacza gorączkę.

Temperatura i wilgotność nosa Twojego psa nie ma nic wspólnego z jego zdrowiem, mówi lekarz weterynarii Suzanne Hunter, DVM.

Jedynym sposobem, aby wiedzieć, czy ma gorączkę, jest zmierzenie mu temperatury (zwykle termometrem doodbytniczym). Powinna ona wynosić 100-102,5 stopnia.

Lepszym sposobem na stwierdzenie, czy twój pies jest chory, jest to, że nie jest tak głodny lub aktywny jak zwykle.

Inne oznaki choroby:

  • Wymioty i biegunka

  • Oddawanie moczu częściej lub rzadziej niż zwykle

  • Kaszel i kichanie

  • Wydzielina z oczu, uszu lub nosa

Mit nr 2: Pysk psa jest czysty i sterylny.

Nawet nie jest blisko. Pomyśl tylko, gdzie ten pysk był.

Większość psów „chętnie liże podbrzusze własne i innych psów, kradnie kocie odchody z kuwety, aby się nimi delektować do późnej nocy, i je wszystko, co znajdzie na ziemi” – mówi lekarz weterynarii Julaine Hunter, DVM.

Mit nr 3: Surowe mięso to najlepsza dieta dla psów.

To może brzmieć dobrze w teorii. Ale w rzeczywistości jest to niezrównoważona dieta, która może być również niebezpieczna.

Dieta z surowym mięsem może sprawić, że psy będą miały niedobór wapnia i innych składników odżywczych, mówi Tina Wismer, DVM.

Surowe mięso jest również ryzykowne, ponieważ może przenosić szkodliwe bakterie, choroby i pasożyty.

Mit nr 4: Psy nie mogą trawić zbóż.

„Wbrew powszechnemu przekonaniu, układy pokarmowe psów są dość wytrzymałe” – mówi Hunter.

Kukurydza, ryż i buraki nie są tylko wypełniaczem. Wzbogacają dietę psa o niezbędne składniki odżywcze i białko, gdy są wstępnie ugotowane, co zwykle ma miejsce w przypadku komercyjnie przygotowywanych karm dla psów.

„Psy są wszystkożercami i ziarna są zdrową częścią ich diety” – mówi Wismer.

Mit nr 5: Powinieneś karmić swojego psa zgodnie z instrukcjami na etykiecie.

Etykieta to tylko punkt wyjścia.

„Wyjątkowo aktywny pies lub pies o wysokiej przemianie materii może wymagać więcej. Mniej aktywny pies będzie potrzebował mniej jedzenia, aby uniknąć nadwagi” – mówi Mary Jo Wagner, lekarz weterynarii z Argosy University w Eagan, Minn.

Zapytaj swojego weterynarza, co jest odpowiednie dla Twojego psa. Jeśli Twój pies ma zdrową masę ciała, powinieneś być w stanie łatwo wyczuć jego żebra pod skórą.

Mit nr 6: Podekscytowany pies cieszy się na Twój widok.

„Bardzo łatwo jest wrócić do domu do psa, który skacze, biega lub kręci się w kółko, i zinterpretować to jako to, że pies cieszy się, że jesteś w domu. Ale to nie jest to, co naprawdę się dzieje” – mówi Cesar Millan, behawiorysta psów i gwiazda serialu telewizyjnego „Zaklinacz psów”.

To znak, że twój pies ma więcej energii niż jest w stanie udźwignąć w danym momencie.

Rada Millana: Ignoruj go, gdy jest nadpobudliwy, a następnie nagradzaj go uwagą, gdy się uspokoi.

Mit nr 7: Pies oddaje mocz na dywan, bo jest na ciebie zły.

Nie chodzi tu o złość.

„Często istnieje podstawowy problem medyczny, taki jak kamienie moczowe lub infekcja”, mówi lekarz weterynarii Roy Kraemer, DVM.

Może to być również stres, niepokój lub kwestia terytorialna. Cokolwiek zrobisz, nie reaguj złością. To tylko pogorszy sprawę.

Mit nr 8: Samice psów powinny mieć jeden miot przed kastracją.

Jeśli obawiasz się, że Twój pies będzie czuł się pusty, jeśli nigdy nie zostanie matką, nie rób tego. To ludzkie emocje, mówi Kraemer. Zdrowsze jest dla twojego zwierzaka, aby nie czekać przed kastracją.

„Szanse kobiet psów na rozwój raka piersi i zagrażających życiu infekcji macicy są znacznie zmniejszone przez kastrację przed ich pierwszym cyklem cieplnym”, mówi Hunter.

Mit nr 9: Parki dla psów są całkowicie bezpieczne i zdrowe.

Parki dla psów mogą być świetną zabawą, ale mogą istnieć pewne zagrożenia. Pasożyty, takie jak pchły, kleszcze i robaki, oraz wirusy, takie jak parvo i pierwotniaki, mogą czaić się w zanieczyszczonej wodzie i psim kale.

Jeśli Twój pies wdaje się w bójkę, może to również oznaczać rany i obrażenia. Jednak, jak mówi Kraemer, większości problemów można uniknąć, kierując się zdrowym rozsądkiem i zwracając uwagę na to, co dzieje się wokół Ciebie.