Strona główna Blog Strona 2550

Maria Menounos podejmuje działania na rzecz psów

0

Zapracowana aktorka, gospodarz telewizyjny i obrońca ratuje w wolnym czasie bezpańskie szczeniaki na ulicach Los Angeles.

Niewielkim pocieszeniem dla nas, zwykłych śmiertelników, jest świadomość, że supergwiazda rozrywki Maria Menounos nie zawsze działała razem. W rzeczywistości, ona swobodnie przyznaje, że kiedyś była slobem.

„Po przeprowadzce do L.A. mój chłopak wziął na siebie sprzątanie mojego biurka i znalazł starożytne listy rzeczy do zrobienia” – mówi. „Był naprawdę smutny. Powiedział: 'To był taki bałagan! Biedactwo, nie wiem, jak mogłaś tak żyć”.

Ale dzięki swojemu uber-zorganizowanemu mężczyźnie, pisarzowi i producentowi Kevenowi Undergaro, Menounos zalicza się teraz do osób uporządkowanych. Mówi, że to właśnie dało jej czas i spokój, aby zmieścić w swoim życiu tak wiele satysfakcjonujących rzeczy – w tym zbieranie bezpańskich szczeniaków na ulicach Los Angeles.

Obecnie 34-letnia prowadząca telewizyjny program informacyjny Extra jest tak zorganizowana, że prawie wszystko w jej domu – z wyjątkiem jej czterech uratowanych psów i Undergaro – jest starannie oznakowane. Wszystkie jej psy są białe, ale szybko zaznacza, że nie ma „białego fetyszu”. „To tylko zbieg okoliczności” – śmieje się Menounos. „Wszystkie po prostu przyszły do mnie”.

Menounos’ Dogs

Baby i Benjamin to bichony, Apollo (który został wyrzucony z jadącego samochodu, zanim został uratowany) to owczarek niemiecki, a Athena (która była w młynie szczeniąt) to pudel.

„Benjamin ma tak wiele ekspresji, jest jak mała osoba”, mówi. „A kiedy Apollo staje się zazdrosny, robi to” — Menounos wydaje wysoki dźwięk zawodzenia. „Ale ogólnie jest najszczęśliwszym psem, jakiego spotkasz w swoim życiu — i jest bohaterem, bo uratował bichony z basenu”. Mówi, że Athena jest „najbardziej uduchowioną, doceniającą kochanką na planecie”. A Baby? „Ona jest taka jak ja — niezależna i bardzo tomboy, ale potrzebuje swoich przytulanek. Ona po prostu uwielbia się bawić. I być szczęśliwą.”

Kariera „Menounos

Urodzona wśród greckich imigrantów, Menounos już w młodym wieku wykształciła w sobie silną etykę pracy, pomagając rodzicom w sprzątaniu nocnych klubów w Bostonie. W college’u studiowała dziennikarstwo i film, a w wieku 22 lat została najmłodszą osobą w historii, która poprowadziła program „Entertainment Tonight” w CBS. Ma również zaszczyt przeprowadzić jedyny wywiad telewizyjny z całą rodziną Obamów. Zagrała siebie w filmie Tropic Thunder, wystąpiła w Kickin’ It Old Skool i podkładała głos do gry wideo o Jamesie Bondzie. Występowała w serialach NBC „Scrubs”, CBS „Without a Trace”, HBO „Entourage” i CW „One Tree Hill”.

Ostatnio Menounos i partner Derek Hough prawie dostali się do finału sezonu Tańca z gwiazdami na ABC. „To było najwspanialsze doświadczenie w moim życiu, ręce do góry” – mówi. „Nauka tańca była czymś, co zawsze chciałam zrobić. Dzięki temu programowi miałam swój recital taneczny dla małych dziewczynek, z moimi kostiumami, frędzlami i brokatem – a moi rodzice siedzieli w pierwszym rzędzie.”

Działalność charytatywna Menounos

Menounos stworzyła organizację non-profit Take Action Hollywood!, która pomaga podnosić świadomość na temat różnych spraw, od cukrzycy typu 2 i autyzmu po ochronę środowiska i adopcję zwierząt. Menounos jest również ambasadorką świadomości cukrzycy w Entertainment Industry Foundation.

Oprócz tego wszystkiego (i alergii na psy), Menounos udaje się przemierzać miasto w poszukiwaniu bezdomnych. Kiedyś była wolontariuszką w Glendale Humane Society, ale teraz trzyma tylko miski z wodą, smakołyki i smycze w bagażniku swojego samochodu. „Zdałam sobie sprawę, że potrzebuję czegoś, co pozwoli mi złapać te psy, gdy będą biegać” – mówi. „Zwykle mam szczęście i orientuję się, skąd pochodzą. Niektóre mają tagi, ale często po prostu mam tę szaloną intuicję i znajduję dom, do którego należą. To takie smutne widzieć ich wędrówkę”.

Jeśli chodzi o następną wielką rzecz Menounos, jest kilka „tajnych” projektów, o których nie może jeszcze mówić. Ale bez względu na to, co jest w gwiazdach dla tej gwiazdy, możemy być pewni, że będzie na szczycie jej listy rzeczy do zrobienia.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor the Magazine”.

Denise Richards: Ratownik psów

0

Jeśli chodzi o przyjmowanie kłów, aktor Denise Richards ma politykę otwartych drzwi.

Denise Richards otwarcie mówi o swoich psach. Powie ci o ich zakwaterowaniu (nie za bardzo shabby), muzyce, której słuchają (klasyczna) i co gotuje, gdy są chore (dynia z ryżem i kurczakiem). Ale zapytaj ją dokładnie, ile mieszka pod jej dachem, a odkryjesz zakres jej psiej obsesji.

„Liczba zmienia się, ponieważ często jestem zastępczy”, mówi Richards, unikając pytania. „Powiedzmy, że: Zbudowałem pokój dla psów w moim domu”.

40-letni aktor i była modelka, która zagrała „dziewczynę Bonda” naprzeciwko Pierce’a Brosnana w The World Is Not Enough i pojawiła się w hitowym sitcomie Seinfeld, własnym E! reality show, a ostatnio w NBC’s 30 Rock, jest prawdziwym interesem, jeśli chodzi o ratowanie psów. Nie tylko wyciąga szczeniaki z kolejki do eutanazji w swoim lokalnym schronisku w Los Angeles, ale także umieszcza je w tak przytulnej przestrzeni, że większość kundli – a nawet kilku ludzi – zzieleniałoby z zazdrości. W rzeczywistości liczba psów w domu Richardsa jest nieistotna. Z jej punktu widzenia, im więcej, tym lepiej.

„Kiedy wypatroszyłem i przebudowałem swój dom, kazałem przerobić garaż na sypialnię dla psów” – mówi Richards. „Ma budki i piękne brązowe, karmelowe tapety, które chciałem dla mojego domu. Ale potem nie miałem na to pokoju, więc psy go dostały. Każdy, kto widzi mój pokój dla psów, chce wrócić jako jeden z moich psów”.

Richards: A Soft Spot for Dogs

Od najmłodszych lat Richards uwielbiała bezdomne psy. Podczas rodzinnych wycieczek, gdy natrafiała na bezdomne psy, lobbowała rodziców, by zabrali je do domu. Nie wygrała tych bitew, ale psy, które adoptowali, były uratowane. „Ostatni był sznaucer, który był maltretowany”, wspomina. „To było ślepe w jednym oku. Uwielbiałem, że moja mama nie dbała o to, jak pies wygląda. To nie musiał być najładniejszy pies”.

Duża część związku Richards ze zwierzętami pochodzi od jej matki (która zmarła na raka nerki w 2007 roku). I Richards widzi tę samą bezwarunkową miłość do zwierząt w swoich córkach Sami, 8, i Lola, 6. (Ich ojcem jest były Richards, aktor Charlie Sheen. Richards adoptowała również w zeszłym roku dziewczynkę, Eloise). Dziewczynki biorą po Richardsie, przyciągnięte do zwierząt, które wymagają dodatkowej uwagi. „Grawitują do tych, które są zranione, chore lub wyglądają inaczej” – mówi.

Denise Richards i Pup My Ride

Richards przez lata był wolontariuszem w schroniskach, a dziś jest aktywny w programie Pup My Ride Best Friends Animal Society. Organizacja, która ma sanktuarium w Utah, organizuje transport psów ze schronisk i młynów szczeniąt do miejsc, gdzie psy najprawdopodobniej znajdą domy. „Do tej pory uratowali tysiące psów” – mówi Richards. „Ale to takie łamiące serce, bo widzisz wszystkie psy, które nie mogą jechać na przejażdżkę – te, które są zbyt stare lub chore. Zabrałem wiele z nich do domu.”

Jednym z nich jest Josie, 17-letni kundel, którego Richards adoptował w 2010 roku. „Po prostu nie mogłem sobie wyobrazić, że kończy swoje dni w schronisku”, mówi. Innym jest Princess, shih tzu z rakiem, który prawie zagłodził się na śmierć. Te dwa, wraz z jej długoletnim pupilem, Hank, buldogiem francuskim, są częścią obecnej paczki.

Richards poświęca sekcję swojej strony internetowej zwierzętom, gdzie zamieszcza zdjęcia psów dostępnych do adopcji. Mówi, że nawet jeśli ktoś szuka szczeniaka, a nie starszego psa, schronisko jest drogą do przebycia, ponieważ mają psy każdego rozmiaru, kształtu, koloru i wieku. Richards chwali sklepy zoologiczne, takie jak Fresh Paws of Bel Air i Pet Rush, oba w Los Angeles, z psami ze schronisk zamiast młynów szczeniąt.

„To wspaniałe, ponieważ schroniska mogą być zastraszające, a wiele osób idących tam nie ma wizji tego, jak może wyglądać pies”, mówi. „Przyniosłam do domu kilka psów, w których tylko mycie i strzyżenie zrobiło taką różnicę”.

Richards ma wizję dla psów – swoich własnych i tych, które musi jeszcze uratować: „Farma z sanktuarium ratunkowym”, mówi z przekonaniem. „Bardzo bym chciała mieć to pewnego dnia”.

Jak znaleźć dobrą hodowlę psów z internatem

0

Twój pies potrzebuje odpowiedzialnej, kochającej opieki, gdy Ciebie nie ma. Czy wiesz, czego szukać?

W każdym numerze Doctor Pets prosimy naszych ekspertów o odpowiedzi na pytania czytelników dotyczące szerokiego zakresu tematów. W naszym numerze z lipca/sierpnia 2012 r. zapytaliśmy eksperta doctor Pets o to, jak znaleźć dobre warunki do wyżywienia psa.

Q

: Moja rodzina wkrótce wyjeżdża na letnie wakacje. Jak wybrać najlepszą hodowlę dla naszego psa?

A:

„Nie czekaj” – mówi Nana Will z Gold Hill w Colo, trenerka psów od ponad 20 lat. Will prowadzi seminaria szkolące pracowników psich świetlic w swoim ośrodku i prowadzi prace konsultacyjne w całym kraju. „Zacznij sprawdzać budy już teraz, a nie tuż przed koniecznością wyjazdu. Poproś swoich przyjaciół

lub swojego lekarza weterynarii o referencje. Odwiedź obiekt, który rozważasz i uzyskaj wycieczkę”, mówi.

Zapytaj pracowników o oferowane usługi i czy są organizowane codzienne zajęcia. Czy możesz przynieść własną karmę dla psa, aby utrzymać go na tej samej diecie? Zobacz, jak wyglądają pomieszczenia do spania i zapytaj, kto zapewnia posłanie. Jak wygląda ich opieka weterynaryjna?

Zwróć uwagę na to, jak obchodzą się z psami i na czystość obiektu. Jeśli twój pies nie był w hodowli przez jakiś czas, a ty wyjeżdżasz na długoterminowe wakacje, prawdopodobnie najlepiej jest zakwaterować psa na noc lub dwie przed wyjazdem, aby przyzwyczaić go do tego, mówi.

Dlaczego psy pokazują zęby?

0

Dowiedz się, jakie są powody pokazywania zębów przez psy i jak powinieneś reagować na to zachowanie.

Istnieje wiele różnych powodów, dla których Twój pies może zdecydować się na odsłonięcie zębów. Częścią bycia dobrym właścicielem psa jest zrozumienie języka ciała, który pies pokazuje w różnych sytuacjach. Do łagodnych powodów, dla których Twój pies może pokazać zęby należą:

Okazywanie uległości. Twój pies może pokazać zęby, gdy uśmiecha się do ciebie, dając ci znać, że akceptuje to, że jesteś liderem. Jest to oznaka szacunku, a nie agresji. Zazwyczaj można to odróżnić patrząc na postawę psa. Jeśli jest zrelaksowany, to nie ma się czym martwić. ?

Okazywanie przyjaźni. Psy pokazują swoje zęby innym psom lub ludziom jako sposób na przedłużenie przyjaźni. Chcą w ten sposób dać im do zrozumienia, że nie są zainteresowane walką.

Zabawa. Kiedy Twój pies bawi się z Tobą lub z innymi psami, może mieć otwarty pysk i wyszczerzone zęby. Zwróć uwagę na inne sygnały świadczące o tym, że Twój pies jest w trybie zabawy, takie jak lekkie kichnięcia, niska postawa z podniesionym tyłem, nakrapiane uszy lub merdający ogon.

Energia wydzielana przez psy pokazujące zęby z niezagrażających im powodów jest zupełnie inna niż wtedy, gdy robią to na znak agresji. Sytuacje, w których pies może być skłonny do pokazania zębów w ramach ostrzeżenia to m.in:

Nie lubienie ograniczenia w postaci smyczy. Psy mogą reagować w sposób agresywny, gdy są na smyczy. Zazwyczaj witają się z innymi psami, podchodząc do nich z boku. Smycz może to utrudnić i zmusić je do wykonania powitania głową. Mogą pokazać zęby i wykazać się innymi zachowaniami, takimi jak warczenie, wyrywanie się i skakanie, aby uciec od zagrożenia. Bycie na smyczy może również uniemożliwić psu nabranie dystansu do innego psa, co prowadzi do bardziej wojowniczego języka ciała.

Agresja społeczna w stosunku do innych psów w domu. Hierarchia przywództwa może się często zmieniać, gdy w domu jest kilka psów. Kontekst może również wchodzić w grę. Twój pies może w niektórych sytuacjach okazywać innym psom szacunek, np. kto pierwszy sięgnie do miski z wodą, ale w innych sytuacjach może pokazać zęby, np. kto będzie się bawił zabawką dla psa.

Reagowanie na ból. Kiedy psy odczuwają ból, mogą pokazać zęby jako sposób na ochronę urazu. Mogą to zrobić w stosunku do Ciebie, a nawet pójść za tym z ugryzieniem, aby bronić się przed nowymi zagrożeniami. Podejdź ostrożnie do psa, jeśli uważasz, że pielęgnuje on uraz. Unikaj stosowania wszelkich urządzeń treningowych, które mogą zranić psa, takich jak obroża elektryczna, obroża przeciwwstrząsowa czy łańcuch dławiący. Twój pies może stać się bardziej agresywny, aby uniknąć bólu, który te urządzenia powodują.

Pilnowanie czegoś ważnego dla nich. Psy mogą być stworzeniami terytorialnymi. Psy matki mogą pokazywać zęby innym, jeśli czują, że stanowią oni zagrożenie dla ich szczeniąt. Twój pies może czuć się zmuszony do pilnowania domu i obnażać zęby każdemu, kto postawi stopę na posesji, w tym listonoszowi, doręczycielowi, a nawet przechodniom. Niektóre psy są genetycznie predysponowane do wykazywania wrogich zachowań w obliczu nawet najmniejszego zagrożenia.

Wyszkolone, by tak się zachowywały. Wiele psów trafia do schronisk z powodu niewłaściwego zachowania poprzednich właścicieli. Mogli oni wyszkolić swojego psa, aby obnażał zęby i warczał, zachowywał się agresywnie wobec obcych, strzegł domu przed intruzami i nie ufał nikomu, kto nie jest jego właścicielem.

Strach przed zagrożeniem. Psy, które czują, że ich bezpieczeństwo jest zagrożone, mogą pokazać zęby, aby spróbować oddalić niebezpieczeństwo. Zachowanie to jest wzmacniane, jeśli zagrożenie rzeczywiście odchodzi, np. gdy listonosz wraca do swojej ciężarówki. Pies będzie wierzył, że jego działania spowodowały zniknięcie zagrożenia. Psy mogą postrzegać gest jako zagrażający lub mogą kojarzyć czyjąś obecność z niebezpieczeństwem i ze strachu będą zachowywać się agresywnie.

Jak reagować na psa pokazującego zęby?

Twoja reakcja na pokazanie zębów przez psa powinna zależeć od sytuacji. Jeśli pies ma problemy z wychodzeniem na smyczy, spróbuj trzymać go z dala od innych psów. Kiedy w oddali pojawi się inny pies, odwróć jego uwagę, a następnie nagrodź go. Dzięki temu pies nauczy się nie postrzegać obecności innych psów w swojej przestrzeni jako negatywnej lub niebezpiecznej.

Jeśli Twój pies konsekwentnie pokazuje zęby lub wykazuje inne agresywne zachowania w domu, sprawdź, co możesz zrobić, aby dostosować jego środowisko. Usuń wszystko, co może postrzegać jako zagrożenie. Pamiętaj, że psy, które wykazują wrogie zachowanie wobec innych członków rodziny, niekoniecznie robią to, aby ustanowić dominację. Mogą się czegoś bać i ten niepokój może spowodować, że zareagują w sposób antagonistyczny.

Przycinanie uszu i obcinanie ogonów: Konieczne? Okrutne?

0

Lekarz pomaga zważyć plusy i minusy przycinania uszu i obcinania ogonów u psów.

Wybrany zabieg chirurgiczny dla psów: Może to brzmi dziwnie, ale właśnie temu zabiegowi poddawane są niektóre psy czystej krwi krótko po urodzeniu. Dwa zabiegi chirurgiczne – przycinanie uszu i obcinanie ogonów – od dawna są rutynowo wykonywane u niektórych ras, takich jak dobermany, pointery niemieckie krótkowłose i sznaucery. Jednak coraz więcej ekspertów i organizacji prozwierzęcych twierdzi, że to, że coś jest normą, nie oznacza, że jest w porządku.

What It Involves

Zabieg ten, polegający na usunięciu części lub całości ogona psa, zazwyczaj przy pomocy nożyczek chirurgicznych, wykonuje się, gdy pies ma zaledwie kilka dni, a jego ogon jest jeszcze miękki. Operacja ta jest również znana jako bobbing.

Dockings zwykle wykonywane przez lekarza weterynarii lub hodowcy bez znieczulenia, uzasadnienie jest to, że choć z pewnością powoduje ból, szczeniak nie jest w pełni czujny jeszcze i nie pamięta, mówi Emily Patterson-Kane, PhD, dobrostan zwierząt w American Veterinary Medical Association (AVMA). Sama Patterson-Kane nie popiera tej procedury.

Zabieg przycinania uszu, czyli odcinania klapniętej części psiego ucha, przeprowadza się zazwyczaj na znieczulonych psach w wieku od 6 do 12 tygodni. Uszy są następnie przyklejane do twardej powierzchni na kilka tygodni podczas gojenia, aby pozostały w pozycji pionowej.

Dlaczego niektórzy uważają, że to zły pomysł

Obcinanie ogonów jest zakazane w wielu częściach świata, w tym w Australii i Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych zabiegi te są nieuregulowane, co oznacza, że nie są zakazane ani kontrolowane. Są one jednak bardzo kontrowersyjne. Nowy Jork i Vermont rozważały wprowadzenie przepisów zakazujących ich stosowania, ale żaden ze stanów nie zrobił tego do tej pory.

Amerykański Związek Kynologiczny (AKC) twierdzi, że praktyki te są integralną częścią definiowania i zachowania charakteru rasowego u niektórych ras. Ale American Veterinary Medical Association (AVMA) sprzeciwia się docking i cropping. Najczęstszym powodem cropping i docking jest nadanie psu określonego wyglądu. Oznacza to, że stwarza to niepotrzebne ryzyko, mówi Patterson-Kane.

Docked ogony mogą również rozwijać neuroma, lub guza nerwu. Może to powodować ból i sprawić, że pies będzie się trzaskał, jeśli jego ogon zostanie dotknięty. Badania pokazują, że psy komunikują emocje, takie jak złość i podniecenie, machając ogonem, więc obcinanie ogona może zakłócić zdolność psa do interakcji z innymi psami, mówi Andy Roark, lekarz weterynarii z Cleveland Park Animal Hospital w Greenville, S.C.

Niejasne korzyści

Choć dokowanie i przycinanie wykonywane jest głównie dla zachowania pozorów, wielu właścicieli i hodowców twierdzi, że usuwanie ogonów psów myśliwskich i gospodarskich może zapobiec urazom podczas pościgów lub pasterstwa. Inni twierdzą, że obcięcie ogona chroni psy ras energicznych, takich jak boksery, przed uszkodzeniem ogona przez uderzanie nim o ściany lub klatki dla psów. Niektórzy właściciele wierzą, że przycinanie uszu zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji.

Doktor James Serpell, dyrektor Center for the Interaction of Animals and Society na Uniwersytecie Pensylwanii, twierdzi, że samo przycinanie uszu można uznać za uraz. Z drugiej strony, jak mówi, badania pokazują, że jest mało prawdopodobne, aby nienaruszony ogon uległ zranieniu, a jeśli tak się stanie, urazy są zazwyczaj niewielkie i łatwo się goją. Badania pokazują, że co najmniej 80 procent psów nie dostanie infekcji ucha, a rasy, które są najbardziej prawdopodobne, aby je dostać, takie jak cocker spaniele i pudle, dont dostać ich uszy docked, Patterson-Kane mówi.

Wypadanie z mody

Weterynarze twierdzą, że obie procedury – zwłaszcza przycinanie uszu – stają się coraz mniej powszechne. W trakcie mojej kariery pracowałem z prawie 40 lekarzami zwierzęcymi i znam może dwóch, którzy wykonują zabiegi na uszach, mówi Roark. Banfield Pet Hospital, największa sieć szpitali dla zwierząt w USA, nie wykonuje już dokowania ani przycinania. A AKC mówi, że psy bez dokowania lub upraw są tak samo prawdopodobne, aby wygrać na wystawach psów.

Piętnaście z 225 psów pokazujących się w 2014 roku w konkursie agility na wystawie Westminster Kennel Club to psy mieszane (zwane też all-American). Widzimy na ringu dużo więcej psów o naturalnym umaszczeniu, a także sporadyczne psy nieuczesane – mówi rzecznik Westminsteru David Frei.

Jesteśmy świadkami gwałtownych zmian w amerykańskiej kulturze psów. Nie jest już niczym niezwykłym widok sznaucerów bez przyciętych uszu i bokserów z długimi ogonami, mówi Roark.

Pamiętaj: Przeróbka jest opcją.

Jeśli zastanawiasz się nad kupnem szczeniaka, którego rasa jest często poddawana zabiegowi dokowania lub przycinania, zadaj sobie pytanie: Czy ryzyko i ból, którego może doświadczyć mój pies, są tego warte? Kiedy poruszam temat operacji z [potencjalnymi właścicielami zwierząt], wielu z nich nawet nie zdaje sobie sprawy, że jest to wybór, mówi Roark. Jeśli kupujesz psa od hodowcy, upewnij się, że wiedzą oni przed urodzeniem psa, czy nie chcesz, aby Twój szczeniak miał zadokowaną kość, mówi Serpell.

Możesz też uniknąć tego pytania, kupując starszego psa.

Metody szkolenia psów: Positive Reinforcement vs. Alpha Dog

0

doktor rozmawia z trenerami psów o metodach szkolenia psów positive reinforcement i "alpha dog".

Nota redakcyjna: Dawn Sylvia-Stasiewicz, 52, zmarła 12 stycznia 2011 roku.

Wspomnij o metodach szkolenia do grupy trenerów psów, a możesz chcieć przygotować się na walkę w parku dla psów. Niektórzy nazywają tych, którzy stosują wyłącznie pozytywne wzmocnienie, „cookie pushers” lub „treat slingers”. Druga strona nazywa tych, którzy używają więcej technik opartych na dominacji dławić ludzi lub gorzej C okrutne i nieludzkie.

Te dni, co najmniej jedna osoba ma nadzieję, aby uciszyć te szczeka i mówi, że to nie musi być tak czarne lub białe.

Cesar Millan, gwiazda National Geographic Channels Dog Whisperer, zdaje sobie sprawę, że nie każdy zgadza się z jego podejściem „psa alfa”. Dlatego przy tworzeniu swojej nowej książki „Cesarskie zasady” konsultował się z trenerami z różnych środowisk: Your Way to Train a Well-Behaved Dog.

Książka zawiera szereg teorii i metod, aby właściciele psów mogli znaleźć to, co działa najlepiej.

Istoty ludzkie potrzebują opcji, Millan mówi lekarzowi. If the dog people dont know how to become submissive with each other, how can we lead by example?

Heres krótkie spojrzenie na dwa główne style szkolenia psów i porady dotyczące wyboru trenera.

Wszystko co pozytywne

Czysto pozytywne wzmocnienie zostało spopularyzowane przez trenerów takich jak Victoria Stilwell, z Animal Planets TV show Its Me Or The Dog. Jest to również metoda nauczana przez Dawn Sylvia-Stasiewicz. Z siedzibą w Hume, Va., wyszkoliła Bo, psa Obamów.

Przekonanie jest proste: Psy uczą się dobrego zachowania, będąc nagradzane za dobre wykonanie. A kara nie musi przychodzić w postaci ostrej reprymendy lub siły fizycznej.

Sylvia-Stasiewicz mówi, że bardziej dominujące szkolenia i techniki skupiają się zbytnio na złych rzeczach, które pies robi, i zmuszają zwierzę do dowiedzenia się, metodą prób i błędów, co musi zrobić, aby nie zostać ukaranym.

Szkolenie nie musi być okrutne i nastawione na karę, mówi Sylvia-Stasiewicz. Jeśli trenujesz używając pozytywnych wzmocnień, otrzymasz wyszkolonego psa i zachowasz jego ducha.

Trenerzy stosujący pozytywne wzmocnienie często używają wskazówek słownych, sygnałów ręcznych, smakołyków, klikerów, zabawek, a nawet gier, aby pomóc zmodyfikować zachowanie, skorygować złe nawyki, a nawet nauczyć sztuczek. Trenerzy stosują zarówno pozytywne wzmocnienie (dawanie nagród) jak i negatywną karę (odbieranie nagród).

Wszystko, co pies lubi i z czego się cieszy, może być przedmiotem treningu” – mówi.

Na kolana czy nie na kolana?

Sylvia-Stasiewicz, która napisała „The Love That Dog Training Method”, opowiada, że klient owczarka australijskiego nie przestawał skakać, mimo reprymendy. Trener, który stosował bardziej tradycyjną technikę psa alfa, nauczył klienta, by za każdym razem, gdy pies podskoczył, uderzał go kolanem w klatkę piersiową.

Zamiast karać psa za to, że zrobił coś złego, Sylvia-Stasiewicz kazała klientowi witać się z psem tylko wtedy, gdy ten siedzi. Jeśli pies skakał, klient ignorował go lub odwracał się do niego plecami. Ale kiedy pies siedział, dostawał swój ulubiony przysmak w postaci wypchanego Konga lub pochwałę jako nagrodę za to, że nie skacze. Po pięciu tygodniach zajęć plus ćwiczeń, pies przestał skakać.

Sylwia-Stasiewicz przyznaje, że rezultaty mogą przychodzić wolniej przy czysto pozytywnym wzmocnieniu, ale mówi, że metoda ta uratowała nawet tzw. psy z celi śmierci, które niektórzy uważali za niemożliwe do rehabilitacji.

Podejście psa alfa

Trenerzy, którzy stosują to podejście, mogą używać łańcuchów dławiących, obroży zaciskowych, obroży elektronicznych lub elektronicznych. Inne narzędzia mogą obejmować ściskanie dłoni, które naśladuje szybkie ugryzienie, alfa rolle (przypięcie psa do ziemi), jak również zalewanie lub poddawanie psa czemuś, czego nie lubi w dużych dawkach.

Niektórzy trenerzy określają swoją metodę jako mieszaną lub zrównoważoną, ponieważ może ona obejmować pozytywne wzmocnienie, takie jak dobrze wymierzona pochwała, a nawet smakołyki.

Bob Maida z Yonkers, N.Y., który szkolił psy Ronalda Reagansa, popiera filozofię szkolenia Millansa i mówi, że nie wierzy w jeden rozmiar dla wszystkich lub szkolenia typu cookie-cutter.

I hate using the term (alfa dog) because its buzzword that prompts the positive crowd to near criminalize people that correct dogs, Maida says. Potrzebujesz równowagi. To jak gotowanie C, jeśli umieścisz zbyt dużo soli w daniu, nie będzie ono smakować dobrze.

Maida wyszkolił zwierzęta rodzinne i psy do filmu, ochrony osobistej i projektów niejawnych. Mówi, że klienci zazwyczaj szukają go, gdy mają do czynienia z agresją w stosunku do ludzi lub innych psów, problemami z nauką czystości, a także niesfornym zachowaniem, takim jak ciągnięcie na smyczy, kradzież jedzenia podczas posiłków, przewracanie dzieci i gości oraz robienie z życia kotków piekła.

Rzeczy, o których należy pamiętać

Podczas szkolenia Maida bierze pod uwagę zachowania charakterystyczne dla danej rasy. To znaczy, czy pies został wyhodowany do polowania, ciągnięcia, walki, stróżowania lub ma silny popęd do zdobywania. Inne czynniki to temperament, wiek, środowisko, poziom wrażliwości oraz historia zachowań i szkoleń.

On również czynniki w zdolności właścicieli do bycia dobrym liderem. Ludzie mają to wypaczone Walt Disney-esque pojęcie o psach, a oni dont sobie sprawę, że istnieje ta hierarchia w opakowaniu psa, Maida mówi.

Maida mówi, że pozytywne wzmocnienie jest często nadużywane. Pies jest chwalony za samo istnienie lub nagradzany, gdy tego wymaga. Kiedy pies szczeka na listonosza, ludzie mówią dobry pies. Uspokój się. Jest w porządku. I traci na wartości.

Maida mówi, że jego zasady zawsze polegały na tym, by nie szkodzić, utrzymywać harmonię i realizować szkolenia i modyfikacje zachowań bez naruszania zaufania psów.

Jak mówi Maida, nie ma złych narzędzi. Jego niewłaściwe wykorzystanie narzędzia przez głupca, który jest zły.

Należy zauważyć, że Amerykańskie Towarzystwo Weterynaryjne ds. Zachowania Zwierząt wyraziło obawy, że programy szkoleniowe oparte na dominacji lub karaniu mogą być nieskuteczne i potencjalnie niebezpieczne, zwłaszcza w rękach niewykwalifikowanych nieprofesjonalistów.

Znalezienie trenera: Zasady Cezara

Millan przyznaje, że podczas gdy psy nie osądzają bez wiedzy, ludzie lubią mówić, że mój sposób, to najlepszy sposób. Ale w końcu, wybór kogo zatrudnić do szkolenia Ciebie i Twojego psa zależy od Ciebie. Millan oferuje te sugestie, abyś mógł zacząć:

  • Zadaj sobie pytanie, czego chcesz, aby Twój pies się nauczył. Dobrzy trenerzy ocenią środowisko, to co motywuje psa oraz Twoje cele i oczekiwania.

  • Zastanów się nad własną filozofią i etyką. O ilu filozofiach lub technikach szkoleniowych słyszałeś? Które z nich są dla ciebie wygodne?

  • Zdobądź referencje i sprawdź certyfikaty trenera.

  • Upewnij się, że trener włącza Cię w proces szkolenia. Tak, twój pies może wymagać zabrania na jakiś czas, ponieważ niektóre psy potrzebują wakacji od domu, mówi Millan.

I pamiętaj: Zwykle są trzy powody, dla których ktoś mówi?mój pies olał posłuszeństwo, mówi Millan. Człowiek albo nie był w to zaangażowany, był niekonsekwentny w stosowaniu tego, czego nauczył go trener, albo nie lubił stylu szkolenia i nigdy nie powiedział o tym.

Nie postrzegaj szkolenia psa jako wysyłania go do naprawy, mówi Millan. Pies nie jest urządzeniem.

Jak przygotować się na nowego psa

0

Lekarz ma wskazówki, jak przygotować swój dom, jeśli masz zamiar sprowadzić nowego psa.

Kiedy masz zamiar powitać nowego członka w swojej rodzinie, wkładasz wiele wysiłku w przygotowanie domu. Nawet jeśli twój najnowszy dodatek ma cztery nogi zamiast dwóch, chcesz się upewnić, że twój dom jest gotowy.

„Psy nie przychodzą znając zasady. Nie wiedzą, że nie powinny żuć drogiej chińskiej paproci, którą masz w jadalni” – mówi dr Patricia McConnell. Jest certyfikowanym behawiorystą zwierzęcym i autorką książki Love Has No Age Limit: Welcoming an Adopted Dog Into Your Home. „Podobnie jak w przypadku niemowlęcia, musisz postawić się w łapach swojego psa i spojrzeć na dom z jego perspektywy”.

Zanim przyniesiesz do domu swojego nowego pupila, oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby się przygotować.

Zabezpieczenie dla psa

Psy nie mają rąk. Odkrywają swój świat za pomocą pyska. Dlatego wszystko, czego nie chcesz lizać, żuć lub jeść, musi być odłożone na miejsce przed przybyciem nowego psa. Dotyczy to również przedmiotów domowych, które mogą być ryzykowne dla zwierząt, takich jak:

  • Środki czyszczące i chemikalia do trawników

  • Produkty do zwalczania szkodników

  • Leki dla ludzi

  • Rośliny trujące, w tym azalie, niektóre lilie, żonkile, jaskier i hiacynty

  • Zabawki z małymi częściami (psy mogą się nimi zadławić, tak jak niemowlęta)

Zastąp te psie „no-no” przedmiotami, które są bezpieczne dla Twojego psa, aby mógł je odkrywać. „Tak jak dajemy niemowlętom pierścienie do gryzienia, musimy dać psom doustne ujścia, które będą mogły żuć” – mówi Meghan Herron, DVM, DACVB. Jest ona adiunktem medycyny behawioralnej w departamencie weterynaryjnych nauk klinicznych na Ohio State University. Sugeruje, aby zaopatrzyć się w gumowe zabawki do żucia i pluszowe zwierzęta, których nie masz nic przeciwko temu, aby Twój pies rozerwał je na strzępy.

Podstawy przygotowania psa

Ciesząc się na myśl o nowym zwierzaku, nie musisz przepłacać i kupować wszystkich modnych akcesoriów dostępnych na rynku. Te podstawowe rzeczy są wszystkim, czego będziesz potrzebować:

Skrzynia.

Szkolenie w klatce uniemożliwi Twojemu nowemu szczeniakowi używanie nogi od stołu w jadalni jako łazienki, kiedy nie możesz mieć go na oku. Klatka powinna być przynajmniej na tyle duża, aby pies mógł w niej stanąć i się obrócić. Kup trochę większą, aby pies mógł do niej dorosnąć.

Obroża i smycz.

Obroża nie musi być wysadzana diamentami. Twój pies nie zauważy różnicy. „Wystarczy zwykła obroża z płaską klamrą – coś, co ma bezpieczny pierścień, który może pomieścić tag wścieklizny, identyfikator i licencję” – mówi Herron.

Łóżko.

I znowu, nie potrzeba niczego wymyślnego. Chcesz po prostu mieć przytulną przestrzeń, w której Twój pies będzie czuł się komfortowo i bezpiecznie.

Znajdź zaufanego weterynarza

Twój lekarz weterynarii jest tak samo ważny dla zdrowia Twojego psa jak Twój pediatra dla zdrowia Twoich dzieci. Znajdź takiego, któremu zaufasz. Poproś znajomych o rekomendacje, a następnie przeprowadź wywiad z weterynarzem, aby się upewnić.

„Nie chcesz spotkać się tylko z weterynarzem. Chcesz poznać pracowników biura, techników. Chcesz czuć się mile widziany” – mówi McConnell.

Zapytaj swojego weterynarza o wskazówki, jaki rodzaj karmy kupić i jak często powinieneś przyprowadzać psa na badania kontrolne. Zapytaj też o kastrację lub kastrację swojego pupila, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś. Dowiedz się także o możliwości wszczepienia psu mikrochipa, który pomoże Ci go odnaleźć, jeśli kiedykolwiek ucieknie.

Ustal limity

Kiedy po raz pierwszy przynosisz psa do domu, zamknij drzwi i ustaw bramki, aby utrzymać go na ograniczonym obszarze. Jest to dobra rada zarówno dla nowego szczeniaka, jak i starszego psa.

„Chcesz, aby twój pies miał jak najmniej czasu poza zasięgiem twojego wzroku”, mówi McConnell. „Nawet jeśli mają 8 lat i są wyszkolone w domu, nie są wyszkolone do twojego domu”.

Zamknij również przestrzeń zewnętrzną swojego zwierzaka. Zbuduj ogrodzenie wokół swojego podwórka, jeśli planujesz wypuszczać psa na smyczy.

Aby upewnić się, że twój pies zachowuje się, zapisz go na zajęcia szkoleniowe z wyprzedzeniem. „Chcesz szukać szkoleń opartych na pozytywnym wzmocnieniu” – mówi Herron. Zaleca zatrudnienie trenera z certyfikatem „CPDT” (Certified Professional Dog Trainer).

Opracuj plan

Adopcja zwierzęcia wiąże się z czymś więcej niż tylko z przygotowaniem gospodarstwa domowego. „To przygotowanie stylu życia” – mówi Herron. Zdecyduj, kto będzie odpowiedzialny za szkolenie psa, karmienie i ćwiczenia, a także kiedy w ciągu dnia będą wykonywane te czynności.

Ustalcie wspólnie kilka zasad. Które pokoje lub meble są niedostępne? Gdzie chcesz, aby pies spał? Cokolwiek zdecydujesz, wszyscy muszą być konsekwentni i trzymać się planu.

„To nie jest sprawiedliwe dla psa, aby mieć zdezorientowane oczekiwania, które różnią się od osoby do osoby. To jak posiadanie języka, w którym codziennie zmieniasz słowo na 'krzesło'” – mówi McConnell. „Psy potrzebują spójności”.

Trzymaj się swojego planu, ale nie oczekuj, że Twój pies będzie robił to samo. Podobnie jak dzieci, psy nie zawsze zachowują się i przestrzegają zasad.

„Osiedlenie się zajmuje psom około roku” – mówi McConnell. „Bardzo łatwo jest czuć się albo zmartwionym, albo sfrustrowanym, jeśli po miesiącu lub dwóch rzeczy nie są idealne. Faktem jest, że to po prostu wymaga czasu”.

Przewodnik po prezentach dla zdrowych psów

0

Lekarze weterynarii dzielą się swoimi propozycjami prezentów dla psów.

Od jadalnych zabawek po foteliki samochodowe dla psów, jest więcej produktów niż kiedykolwiek, aby zapewnić psu rozrywkę, aktywność i świeży zapach. W tym sezonie świątecznym rozpieszczaj swojego pupila jednym z tych przedmiotów, które zostały przetestowane i zatwierdzone przez lekarzy weterynarii i ekspertów od zwierząt domowych Katherine Scott, DVM, DACVIM, i Mark Stickney, DVM.

Oto wybory weterynarzy w czterech kategoriach: wzmacniacze mózgu / zabawy, pielęgnacja, kojące / behawioralne produkty i smakołyki. Wszystkie są dostępne online lub w sklepach zoologicznych.

Dla dodatkowej zabawy zapakuj prezent dla psa i obserwuj, jak próbuje go otworzyć!

Zabawy wspomagające mózg

Niezwyciężony wąż z piszczałkami

(made by Kyjen): Psy uwielbiają bawić się zabawkami z piszczałką, ale tracą zainteresowanie, gdy wyrwą wypełnienie i przebiją piszczałkę, często w ciągu kilku godzin. Ta zabawka jest wyposażona w trzy lub sześć piszczałek, które wytrzymają bicie i nadal będą piszczeć, mówi Scott, wykładowca medycyny wewnętrznej w Texas A&M University College of Veterinary Medicine & Biomedical Sciences.

Dwa psy o reputacji „niszczycieli zabawek” zdołały złamać jedną z piszczałek, „ale wszystkie pozostałe piszczałki pozostały nienaruszone, co dla tych dwóch psów było cudem” – mówi Scott.

Natychmiastowy poidełko dla psa

(wyprodukowany przez Handi-Drink): Właściciele, którzy lubią biegać, spacerować lub wędrować ze swoimi psami, powinni docenić tę wyciskaną butelkę i miskę na wodę w jednym, mówi Stickney, dyrektor usług chirurgii ogólnej w Texas A&M. Kiedy Twój pies jest gotowy do picia, wystarczy zatrzasnąć butelkę na tacy, a Twój pies ma natychmiastowy dostęp do świeżej wody.

„Jeśli mam małą butelkę z wodą, którą muszę wkłuć w pysk psa, wiele z niej wyleje się”, mówi Stickney. „To pozwala im pić w ich własnym tempie”.

Kong Squeezz Dumbbell:

Połączenie zabawki piszczącej i dozownika smakołyków, Kong Squeezz Dumbbell zapewni Twojemu psu bezpieczne, zabawne zajęcie, aby przejść czas, gdy jesteś daleko, mówi Stickney.

„Idea Konga polega na tym, że zabawka jest wykonana z twardej gumy, a w jej wnętrzu umieszczasz smakołyk, który pies lubi, a pies musi naprawdę pracować i ćwiczyć swoją szczękę i manipulować tą zabawką, aby mógł wydobyć smakołyki” – mówi Stickney.

Kong Senior:

Kong Senior jest wykonany z bardziej miękkiej gumy, „więc starsze zwierzęta, którym może brakować niektórych zębów lub nie są tak energicznymi żuwaczkami, mogą nadal czerpać korzyści z Konga, nie zużywając się zbytnio”, mówi Stickney. „To da im coś do zabawy w ich własnym tempie, więc nie zostaną pominięte, gdy młodsze psy się bawią”.

Grooming

Magic Coat Hair Remover

(wyprodukowany przez Four Paws): Ten produkt w kształcie gąbki spełnia swoje twierdzenia, że „magicznie” usunie włosy z legowisk, mebli i ubrań zwierząt domowych, mówi Scott. Nie masz czasu na odkurzanie? Wystarczy przetrzeć i patrzeć, jak sierść znika.

„Wszyscy uwielbiamy przytulać się do naszych pupili, ale często pozostawiają one futrzany bałagan za sobą na naszych ubraniach. Ten produkt pozwala właścicielom kontynuować przytulanie bez obaw, że zabierzemy ze sobą futro naszego pupila” – mówi Scott.

Szampon w sprayu bez wody

(wyprodukowany przez Top Paw): Nienawidzisz kąpać swojego psa? Ten szampon bez wody sprawi, że Twój pies będzie „czysty i ładnie pachnący” bez konieczności wchodzenia do wanny, mówi Stickney.

„Jeśli masz firmę przychodzącą i chcesz, aby twój pies ładnie pachniał, możesz to zrobić naprawdę szybko. Rozpyl go na nich, wetrzyj w ich futro i gotowe”.

Extreme Deodorizing Shampoo

(wyprodukowany przez Kong): Trzymaj tę fioletową butelkę pod ręką „na ekstremalne sytuacje awaryjne”, a zawsze będziesz miał świetnie pachnącego psa, mówi Stickney. Szampon „działał świetnie” na kilka psów, które tarzały się w tuszy jelenia, mówi.

„Jeśli mam psa, który będzie tarzał się w błocie, skakał do stawu i będzie brzydko pachniał, to ten szampon go wyczyści i będzie pięknie pachniał przez kilka dni” – mówi Stickney.

Smoczki i inne produkty behawioralne

Fooey! Ultra gorzki spray

(SynergyLabs)

:

To może nie być najbardziej przyjemny prezent świąteczny dla psa, ale ten spray o złym smaku jest skutecznym narzędziem do powstrzymania zwierząt od destrukcyjnego żucia lub lizania mebli lub siebie, mówi Scott.

Scott przetestował spray na psie, który lizał jej stopy tak nadmiernie, że robiłaby wrzody na skórze.

„Spryskaliśmy to i zdecydowanie zadziałało — nie lubiła smaku i przestała lizać stopy prawie tak często”, mówi. „Może nie jest to zabawna zabawka, ale może pomóc poprawić złe zachowania”.

Plastikowa miska do powolnego karmienia

(wyprodukowana przez Petco): Niektóre psy pochłaniają jedzenie lub wodę tak szybko, że robią się chore. Miska do powolnego karmienia posiada plastikowe grzbiety, które zmuszają Twojego pupila do wykonania pewnego manewru, aby uzyskać zawartość.

„Pies musi pić lub jeść wolniej, ponieważ trudniej jest wydostać się z miski” – mówi Scott. Pies, który testował tę miskę, chorował kilka razy w tygodniu od zbyt szybkiego picia, a „nie zachorowała na wodę, odkąd zaczęła używać swojej nowej miski”.

Pet Lookout Car Booster Seat

(wyprodukowany przez Outward Hound): Jeśli twój pies lubi siedzieć na przednim siedzeniu i patrzeć przez okno samochodu, rozważ zakup tego siedzenia podwyższającego, aby zapewnić bezpieczeństwo swojemu zwierzakowi, mówi Stickney. Pasuje do siedzenia pasażera z uprzężą bezpieczeństwa, która mocuje się do obroży lub uprzęży twojego zwierzaka.

„To świetny sposób, aby zapewnić im bezpieczeństwo w samochodzie i utrzymać ręce na kierownicy”, mówi Stickney, którego Chihuahua-terrier dał wysokie oceny fotela. „Zawsze próbuje albo usiąść na moich kolanach, albo wspiąć się na moje ramię, a ja próbuję ją utrzymać. Umieściłem ją w foteliku, założyłem mały klips i była szczęśliwa jak tylko mogła”.

Thundershirt:

Thundershirt jest sprzedawany w celu uspokojenia niespokojnych lub nadpobudliwych psów poprzez wywieranie delikatnego ucisku, podobnego do otulania dziecka. Doniesienia o jej skuteczności są niepotwierdzone. Doberman pinczer z umiarkowanym lękiem przed burzą i hałasem nosił ubranie pewnego deszczowego dnia i „wydawało się, że to pomaga”, powiedział Stickney. „Pies był znacznie bardziej zrelaksowany i … faktycznie była w stanie zamknąć oczy i spać, zamiast drżeć i być owiniętą wokół nogi właściciela”.

Jednorazowe buciki

(made by Simple Solution):

Utrzymuj łapy psa w czystości w deszczowe dni dzięki tym wodoodpornym nakładkom na łapy. Trzeba było trochę pokombinować, aby zapiąć je wokół kostek psa, ale kiedy już były założone, „byliśmy pod wrażeniem tego, jak działają” – mówi Stickney.

Łapy psa Stickneya pozostały suche nawet po przejściu przez kałużę, a kiedy wróciły do domu, „nie miałam małych mokrych śladów psich łap wszędzie i na meblach”.

Przysmaki spożywcze

Przysmaki dla psów do pielęgnacji jamy ustnej

(produkowane przez Pedigree GoodBites): Przysmaki dentystyczne twierdzą, że podczas żucia zeskrobują kamień i płytkę nazębną z zębów Twojego psa. Te przysmaki w rozmiarze kęsa z chrupiącą stroną zewnętrzną i mięsnym środkiem zdawały się spełniać swoje zadanie, mówi Stickney.

„Testowane przez nas psy polubiły je, a ich oddech pachniał po nich lepiej” – mówi Stickney. „Nie ma substytutu dla regularnego czyszczenia zębów u weterynarza i codziennego szczotkowania zębów psa, ale jest to dobry przysmak, który pomaga utrzymać dobry stan zdrowia jamy ustnej”.

Spinz interaktywny gryzak

(wyprodukowany przez Precision Pets):

Zabawka, którą można zjeść: czego więcej może chcieć pies? Te skręcone, sprężyste zabawki do żucia z teksturowanymi gałkami są całkowicie jadalne i zapewnią Twojemu psu zabawę i gryzienie przez wiele godzin. „Lubię ten produkt, ponieważ zapewnia on psom rozrywkę, a także jest dla nich zabawnym przysmakiem, który mogą zjeść, gdy skończą się nim bawić” – mówi Scott.

Mini’s Flavor Snacks

(wyprodukowane przez Milk-Bone):

Sześć na siedem małych psów zgadza się z tym stwierdzeniem: Te malutkie ciasteczka dla psów to smakowity przysmak – mówi Stickney. Każdy kęs ma tylko 5 kalorii, co „ułatwia śledzenie spożycia przekąsek przez psa, aby nie przekarmić go za bardzo”.

Co robić, gdy pies nie chce jeść?

0

Martwisz się, że Twój pies jest chory lub po prostu znudzony swoim jedzeniem? Przejdź do sedna, dlaczego nie chce jeść i wskazówki, jak przywrócić go na właściwe tory.

Psy są zazwyczaj chętnymi zjadaczami. Co więc się dzieje, gdy tracą apetyt?

Może to być problem zdrowotny. Ale może to być po prostu o żywności, którą oferujesz.

Zadaj sobie te siedem pytań, które pomogą Ci to ustalić.

1. Czy żywność jest świeża?

Zdrowy pies może odejść od miski z jedzeniem, które się zepsuło.

Duża torba karmy pozostawiona otwarta przez miesiąc straci swój urok i może zjełczeć. Karma w puszkach jest smaczna i jadalna tylko przez trzy do pięciu dni po otwarciu i trzeba ją trzymać w lodówce.

2. Czy się nudzą?

Twój zwierzak może być zmęczony swoim jedzeniem.

Spróbuj ją podgrzać. Podgrzej ją lekko w mikrofalówce, aby uwolnić więcej jej aromatu i sprawić, że obiad będzie bardziej atrakcyjny dla Twojego psa – mówi Tami Pierce, DVM, asystentka profesora klinicznego na University of California, Davis.

Możesz również ożywić ją odrobiną niskosodowego bulionu, niskotłuszczowego twarogu, kurczaka bez kości lub hamburgera na kilka dni. Nie rób tego jednak długo, bo może to być formowanie nawyku i pies będzie tego oczekiwał, mówi Pierce. Gdy pies zacznie jeść normalnie, zacznij ograniczać dodatki.

Możesz również podawać im mokrą karmę z puszki lub mieszać karmę z puszki z suchą.

Ludzie unikają karmy w puszkach, ponieważ błędnie uważają, że ma ona więcej kalorii i jest zła dla zębów, ale nie jest to żadna z tych rzeczy, mówi Pierce.

Jeśli dokonasz zmiany, zauważ, jak reaguje Twój pies. Może się okazać, że z jakiegoś powodu nie lubi nowego jedzenia.

3. Czy dajesz zbyt wiele smakołyków?

Możesz oferować psu tak wiele smakołyków, że w porze posiłku nie jest on głodny.

Pierce twierdzi, że zdarza się to często. Ogranicz więc smakołyki. Psy nie powinny otrzymywać więcej niż 10% kalorii dziennie ze smakołyków i przekąsek. Jeśli nie jesteś pewien, ile to jest dla Twojego psa, zapytaj lekarza weterynarii.

4. Czy brakuje im jedzenia dla ludzi?

Czy mieszałeś część swojego jedzenia z jedzeniem psa, a teraz, kiedy zdecydowałeś się to przerwać, pies nie chce jeść?

To częste, mówi Evy Alloway, DVM, lekarz weterynarii z Connecticut’s Killingworth Animal Hospital.

Jeśli dostają jedzenie stołowe lub smakołyki z obiadem i to stało się ich nawykiem, nie chcą wracać do regularnego jedzenia, mówi.

Powoli zmniejszaj ilość dodatków w karmie, aby zacząć całkowicie odzwyczajać psa od nich.

5. Czy zmieniłeś harmonogram karmienia?

Jeśli twój pies jest przyzwyczajony do ścisłego harmonogramu jedzenia, a ty go zmieniasz, mogą nie być jeszcze przyzwyczajeni do nowego harmonogramu. Sprawdź, czy to coś zmieni w ich apetycie.

6. Czy są chore?

Jeśli Fido rezygnuje z regularnego jedzenia, może to być znak, że jest chory.

Zabierz psa do weterynarza, jeśli tak jest:

  • Ma niedowagę i nie jest zainteresowany jedzeniem

  • Zazwyczaj dobrze się odżywia, ale przestał to robić

  • Szczenię lub starszy pies, który nie je

Twój pies mógł połknąć skarpetkę lub coś innego. Może też mieć wrzód w jamie ustnej, który sprawia, że jedzenie sprawia mu ból. Może to być coś poważniejszego.

W ramach badania lekarz weterynarii prawdopodobnie zbada krew, mocz i kupę Twojego psa. Może również zalecić wykonanie zdjęć rentgenowskich lub USG.

7. Czy dziecko ostatnio jadło?

Twój pies może zacząć odmawiać regularnego jedzenia, jeśli ostatnio był chory i zwymiotował swoją standardową karmę. Być może skojarzył tę karmę z chorobą i teraz jej unika.

Jeśli tak, wymieszaj z inną karmą, aby spróbować zainteresować je ponownie. Jeśli to zadziała, powoli przestań mieszać nową karmę.

Najlepsze rasy psów dla dzieci

0

lekarz patrzy, które rasy psów są zalecane, jeśli masz dzieci w domu.

Planujesz dodać psa do swojego gospodarstwa domowego i zastanawiasz się, jaką rasę wybrać?

Chociaż wiele ras jest zachwalanych jako „dobre dla dzieci”, nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie. Twoi sąsiedzi z naprzeciwka mogą kochać swojego labradora, ale to nie znaczy, że powinieneś wybrać tę samą rasę.

Zanim zapoznasz się z rasami psów, zadaj sobie kilka pytań dotyczących Twojej sytuacji rodzinnej, mówi Susan Nelson, DVM. Jest ona profesorem nadzwyczajnym w College of Veterinary Medicine na Kansas State University.

Lista kontrolna rodziny

Ile lat mają Twoje dzieci?

Jeśli masz mniejsze dzieci, takie jak maluchy i przedszkolaki, możesz pomyśleć, że lepiej wybrać mniejszego psa. Ale Nelson mówi, że jest dokładnie odwrotnie.

„Chcesz psa, który może wziąć nierówności i nie odwrócić się i nip. Większe psy mogą poradzić sobie z szorstką zabawą młodszych dzieci, podczas gdy mniejsze psy, takie jak Yorkies, mogą naprawdę zranić, jeśli dziecko na nie spadnie.”

Gdzie mieszkasz?

Jeśli masz duże podwórko lub pobliskie otwarte przestrzenie, dobrze sprawdzą się duże lub bardzo aktywne psy, które potrzebują ruchu. W mieszkaniu w mieście prawdopodobnie będziesz chciał mieć mniejszego futrzanego przyjaciela.

Jak bardzo jesteś aktywny i ile czasu masz do spędzenia z psem?

Niektóre psy są świetne z dziećmi lub kimkolwiek, o ile otrzymują dużo ćwiczeń fizycznych i umysłowych.

„Jack Russells są naprawdę wysokoenergetyczne i mogą być świetną zabawą dla dzieci, ale nie są odpowiednie dla rodziny, która nie ma czasu, aby utrzymać je w aktywności”, mówi Nelson.

Wybór rasy

Po przemyśleniu niektórych z tych pytań, nadszedł czas, aby zbadać rasy, które odpowiadają Twoim potrzebom.

Niektóre z ras, które są dobre z dziećmi obejmują:

Golden retrievery.

Psy te nie bez powodu należą do najpopularniejszych ras w USA. Są przyjazne, inteligentne, chętne do zadowolenia i łatwe w szkoleniu.

„Są również szczególnie odporne na dzieci, więc jeśli masz maluchy, które są skłonne do wpadania na nich, nie jest to problem”, mówi Nelson. „Są prawie zawsze bardzo przyjazne”.

Labrador retrievery.

Podobnie jak golden retrievery, psy te mają słodką naturę, są podatne na szkolenie i wytrzymałe.

Labrador retrievery mają też jedną małą przewagę nad golden retrieverami: są krótkowłose. „Nie oznacza to, że nie zrzucają sierści, ale nie wymagają tak częstego szczotkowania” – mówi Nelson.

Cavalier King Charles spaniele.

Jeśli szukasz mniejszej rasy, wesoły cavvy jest doskonałym psem rodzinnym.

„Są solidniejsze niż niektóre z naprawdę małych ras, takich jak Yorkies, ale wciąż wystarczająco małe, aby być psem na kolanach, i ogólnie są to po prostu szczęśliwe małe psy”, mówi Nelson.

Pudle standardowe.

Mniejsze pudle bywają czasem skore do żartów i zaczepek, ale standard – prawie tej samej wielkości co retrievery – jest bardziej zrównoważony.

„Są inteligentne, są przyjazne i mogą poradzić sobie z obijaniem się przez dzieci” – mówi Nelson. „Mają dużo energii, więc musisz być na to przygotowany”.

Ponieważ nie zrzucają, standardowe pudle mogą być również dobrym wyborem, jeśli ktoś w twojej rodzinie ma łagodne alergie.

Beagle.

Kolejna nieco mniejsza rasa, beagle są ogólnie towarzyskie i przyjazne. „Nie spotkasz zbyt wielu wrednych beagli” – mówi Nelson.

Niektóre teriery.

Nie wszystkie rasy terierów są dobre dla dzieci. Mniejsze teriery mogą być bardziej pobudliwe, agresywne i skłonne do gryzienia. Ale rasy takie jak soft-coated wheaten terrier i West Highland white terrier dobrze odnoszą się do dzieci.

„Są bardzo aktywne, jak wszystkie teriery, chociaż, więc musisz utrzymać je zajęte”, mówi Nelson.

Innym łagodnym terierem, który potrzebuje nieco mniej ćwiczeń, jest Boston terrier. „Są łatwe do wyszkolenia i zabawne, jak małe klauny”.

Berneńskie psy górskie.

„Są łagodne i uwielbiają być blisko ludzi” – mówi Nelson. Ich rozmiar i potrzeba ruchu oznaczają, że berneńczyk może nie być dobrym wyborem dla osób mieszkających w mieszkaniu.

Rasy mieszane.

Kundel może być najlepszym zwierzęciem rodzinnym ze wszystkich – ale nie wszystkie psy mieszane są równie przyjazne rodzinie.

Nelson mówi, że dobre mieszanki to schnoodle (krzyżówki sznaucera z pudlem) i cockapoos (krzyżówki cocker spaniela z pudlem).

Jeśli adoptujesz psa rasy mieszanej ze schroniska, zapytaj czy przeprowadzają testy temperamentu.

Zabierz też ze sobą dzieci, aby sprawdzić, jak pies reaguje na dzieci. „Jeśli są przestraszone i wiszą z powrotem od dzieci, bądź ostrożny”, mówi Nelson. „Przestraszony pies jest bardziej skłonny do ugryzienia”.

Niezależnie od tego, jaką rasę wybierzesz, dokładnie wykonaj swoje badania. „Widzimy tak wiele nieszczęść, gdy ludzie dostają psa i nie badali rasy wystarczająco dobrze z wyprzedzeniem”, mówi Nelson. „Pomyśl dokładnie o takich rzeczach, jak styl życia twojej rodziny i jak pasowałoby to do energii psa i potrzeby ćwiczeń, przestrzeni, której pies potrzebuje, i jego wymagań dotyczących pielęgnacji. Wtedy masz większe szanse na znalezienie idealnego psa, który będzie pasował do Twojej rodziny”.