Strona główna Blog Strona 2470

Czy zwierzęta domowe mogą pogorszyć egzemę? Jak zwierzęta domowe mogą wpłynąć na twoją egzemę

0

Jakie zwierzę powinieneś mieć, jeśli masz egzemę? Czy w ogóle powinieneś go mieć? Jak można zmniejszyć objawy związane ze zwierzętami domowymi? lekarz odpowiada na częste pytania dotyczące zwierząt domowych i egzemy.

Więc czy Fido i Fluffy są dobre czy złe dla osób z egzemą – szczególnie z atopowym zapaleniem skóry, najczęstszym typem? Czy dorastanie ze zwierzętami domowymi sprawi, że dzieci będą mniej narażone na egzemę w późniejszym okresie życia? A jeśli posiadasz psa lub kota i masz objawy egzemy, to czy oddanie ich zmniejszy twoje swędzenie?

Odpowiedzi nie zawsze są proste. Ale są proste kroki, które możesz podjąć, aby żyć w większym komforcie ze swoimi futrzanymi przyjaciółmi.

Egzema i zwierzęta domowe

Po pierwsze, zwierzęta domowe nie powodują egzemy bezpośrednio. Eksperci nadal nie wiedzą, dlaczego ją masz. Podejrzewają, że jest to mieszanka różnych czynników:

  • Geny, które sprawiają, że skóra jest bardziej skłonna do utraty wilgoci.

  • Świat wokół Ciebie

  • Wadliwy układ odpornościowy

Jeśli jednak masz już egzemę i jesteś uczulony na niektóre zwierzęta, zwierzęta domowe mogą wywołać u Ciebie objawy. Około 30% osób w USA, które mają alergię reaguje na koty i psy. Sierść zwierząt domowych, czyli płatki martwych komórek skóry, jest częstym czynnikiem wyzwalającym egzemę i związane z nią dolegliwości, takie jak astma. Białka w ślinie lub moczu zwierząt również mogą wywołać objawy egzemy.

Egzema i dzieci

Choroba ta najczęściej pojawia się u niemowląt i małych dzieci. Badania wykazują, że dzieci, które wychowują się ze zwierzętami domowymi, rzadziej zapadają na egzemę w starszym wieku. Lekarze nazywają to hipotezą higieniczną. Uważają, że kontakt z zarazkami w młodości wzmacnia układ odpornościowy.

Naukowcy stwierdzili, że jest to prawdą w przypadku psów, ale nie są pewni, czy koty mogą pomóc. Jeśli Twoje dziecko jest uczulone na koty, mieszkanie z nimi może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia egzemy.

Wniosek z tego taki: Eksperci mówią, że potrzebujemy więcej badań na temat zalet i wad życia ze zwierzętami domowymi. Ale na razie, nie kupuj zwierzęcia lub pozbądź się go tylko po to, aby pomóc dziecku uniknąć egzemy lub alergii.

Jak wybrać zwierzę domowe

Jeśli chcesz mieć zwierzę domowe, ale ty lub twoje dziecko macie egzemę, pamiętaj o następujących kwestiach:

Porozmawiaj z lekarzem.

Zapytaj, jaki typ zwierzęcia będzie najlepszy. Pamiętaj, że każde zwierzę z futrem lub piórami może spowodować wystąpienie egzemy. Jeśli ty lub twoje dziecko macie silną reakcję alergiczną na jakiekolwiek zwierzę, zwłaszcza jeśli macie problemy z oddychaniem, zwierzę może nie być dobrym wyborem.

Nie kupuj szumu.

Nie ma dowodów na to, że tak zwane hipoalergiczne koty, psy lub inne zwierzęta są lepsze dla osób z alergią lub egzemą. Dzieje się tak dlatego, że to sierść, a nie włosy czy futro, zazwyczaj wywołuje alergię. Dlatego wybór krótkowłosego lub bezwłosego zwierzęcia nie pomoże.

Rozszerz swoje możliwości.

Złota rybka nie przewraca się na komendę, a gekon nie może zwinąć się w kłębek i mruczeć. Jeśli jednak chcesz mieć zwierzę, które raczej nie wywoła alergii lub egzemy, najlepsze będą ryby, gady i płazy.

Wybierz się na jazdę próbną.

Spędzaj czas z danym typem zwierzęcia. Odwiedź przyjaciół lub krewnych, którzy mają kota, psa lub myszoskoczka. Sprawdź, czy zauważysz jakieś zmiany w objawach.

Życie ze zwierzętami domowymi

Jeśli uważasz, że zwierzęta domowe pogarszają objawy egzemy, podejmij następujące kroki, zanim z nimi skończysz:

Upewnij się, że to rzeczywiście alergia na zwierzęta.

Zapytaj lekarza, czy potrzebujesz testów. Możesz mieć problem z czymś innym, np. z roztoczami kurzu lub karaluchami.

Zapytaj o możliwości leczenia.

Leki mogą pomóc w opanowaniu objawów egzemy i pozwolić na zatrzymanie zwierzęcia.

Zachowaj dystans.

Ogranicz kontakt ze swoim pupilem. Trzymaj Fido poza sypialnią lub inną częścią domu, w której spędzasz dużo czasu.

Sprzątaj.

Sierść zwierząt domowych jest lepka. Dostaje się wszędzie. Często odkurzaj dywany i meble. Zwróć uwagę na odkurzacz z filtrem HEPA (high-efficiency particulate air). Będzie lepiej wyłapywał sierść.

Skorzystaj z pomocy.

Jeżeli to ty masz egzemę, poproś kogoś bez alergii o umycie psa lub posprzątanie kuwety.

Trzymaj swojego pupila na zewnątrz.

To zmniejszy ilość sierści w Twoim domu. Upewnij się jednak, że jest to bezpieczne i praktyczne.

Poczekaj i zobacz.

Alergie na zwierzęta domowe mogą z czasem ustąpić. Jeśli twoje nie są zbyt poważne, zapytaj lekarza, czy możesz poczekać, aż się poprawi.

Twoja walka z egzemą może uczynić cię silniejszym

0

Siła emocjonalna, którą rozwijasz w swojej walce z egzemą, może pomóc ci radzić sobie także z innymi problemami.

Wiele osób z egzemą musi nauczyć się radzić sobie ze stresem. Stres może wywołać egzemę, co powoduje więcej stresu, który pogarsza egzemę. Ten cykl powtarza się, dopóki nie nauczysz się radzić sobie ze stresem. Nauka technik redukcji stresu w celu radzenia sobie z egzemą da ci umiejętności potrzebne do radzenia sobie z innymi przeszkodami, które życie rzuca na ciebie. Oprócz mniejszej ilości wyprysków, korzyści z medytacji i głębokiego oddychania obejmują:?

  • Mniejszy niepokój

  • Lepszy nastrój

  • Większa kreatywność i umiejętność rozwiązywania problemów

  • Lepszy sen

  • Większa samoświadomość

Inną sprawdzoną metodą radzenia sobie z psychologicznymi skutkami ubocznymi egzemy jest wykonywanie odpowiedniej ilości ćwiczeń. Ćwiczenia uwalniają w mózgu substancje chemiczne, które pomagają ci poczuć się lepiej i poprawiają twoją zdolność do radzenia sobie ze stresem. W chwili obecnej, ćwiczenia odrywają twój umysł od zmartwień, więc możesz wyjść z cyklu negatywnego myślenia. Jeśli ćwiczysz na siłowni lub w klasie, masz więcej interakcji społecznych.

Wszystkie te korzyści mogą pomóc Ci pokonać każdą negatywną lub trudną sytuację, nie tylko egzemę. Dodatkowo, spełnienie celów ćwiczeń da ci pewność siebie, której potrzebujesz, aby spełnić inne cele w życiu. Będziesz mniej skłonny do poddania się, gdy spotkasz się z niepowodzeniem, ponieważ wiesz, że możesz zrobić trudne rzeczy. Nauka radzenia sobie z egzemą w zdrowy sposób, taki jak medytacja i ćwiczenia, daje ci siłę, której potrzebujesz, by z wdziękiem radzić sobie z innymi problemami.?

Egzema może wydawać się niekończącą się walką, ale mechanizmy radzenia sobie z nią, które opracowałeś, sprawią, że staniesz się silniejszą osobą. Umiejętności te będą miały zastosowanie we wszystkich innych dziedzinach życia, dając ci przewagę, gdy będziesz musiał poradzić sobie z jakimś problemem…?

Jak leczyć i zapobiegać egzemie

0

Mnóstwo ludzi ma egzemę, a jeśli jesteś jednym z nich, możesz podjąć działania, aby zapobiec nawrotom – i skutecznie je leczyć. Dowiedz się od lekarza, co pomaga i jak zacząć.

Jak leczyć i zapobiegać egzemie

1 / 17

Zapobiegaj nawrotom choroby

Chociaż nie ma lekarstwa na egzemę, możesz podjąć wiele prostych kroków, aby utrzymać ją w ryzach. A kiedy już dojdzie do jej wystąpienia, lekarz może pomóc Ci w zastosowaniu różnych opcji leczenia. Pamiętaj, że nie ma idealnego rozwiązania, które sprawdzi się u każdego. Od środków nawilżających do leków, znalezienie tego, co jest najlepsze dla Ciebie może wymagać pewnych prób i błędów, i może się zmienić w czasie.

Przeciągnij, aby przejść dalej 2 / 17

Poznaj swoje czynniki wyzwalające

Każda osoba z egzemą ma swoje własne czynniki wyzwalające. Warto poznać swoje, aby móc ich unikać, kiedy tylko jest to możliwe. Do najczęstszych należą:

  • Alergeny, takie jak sierść zwierząt, kurz, pleśń i pyłki

  • Niektóre produkty spożywcze?

  • Sucha skóra

  • Szorstkie mydła i detergenty

  • Wysokie temperatury?

  • Szorstkie lub swędzące tkaniny

  • Produkty do pielęgnacji skóry z barwnikami lub substancjami zapachowymi

  • Stres

  • Pot

  • Dym tytoniowy

Przeciągnij, aby przejść dalej 3 / 17

Wybierz właściwy krem nawilżający

Codzienna pielęgnacja skóry jest niezbędna, a kremy nawilżające stanowią pierwszą linię obrony przed wysuszeniem skóry. Do wyboru masz trzy podstawowe rodzaje:

Maści, takie jak wazelina, są gęste i świetnie utrzymują wilgoć, ale mogą być tłuste.

Kremy są dobrym środkiem – nie są tak tłuste jak maści, ale nadal spełniają swoje zadanie.

Lotiony są najmniej gęste, więc nie są tak skuteczne i długotrwałe.

Przeciągnij, aby przejść dalej 4 / 17

Porady dotyczące nawilżania

Aby uzyskać najlepsze rezultaty:

  • Stosuj go na całe ciało dwa razy dziennie, także po kąpieli.

  • Bądź delikatny. Nie wcieraj go. Wygładzaj.

  • Wyciągnij łyżeczkę z pojemnika lub użyj pompki. Jeśli używasz palców, pozostawiasz za sobą zarazki, a to może prowadzić do infekcji.

  • Nawilżaj ręce za każdym razem, gdy je myjesz.

Przeciągnij, aby przejść dalej 5 / 17

Bierz kąpiele i prysznice

Kąpiele i prysznice są bardzo pomocne, ale można z nimi przesadzić. Staraj się:

  • Prysznic lub kąpiel raz dziennie przez 10-15 minut, max.

  • Używaj letniej wody, nie gorącej.

  • Umyj się łagodnym mydłem, które nie pozbawia ciała olejków.

  • Mydłem myj tylko twarz, pachy, genitalia, ręce i stopy. Wszędzie indziej używaj wody.

  • Nie szoruj skóry ściereczką lub luffą.

  • Delikatnie osusz się miękkim ręcznikiem.

  • Wykąp się w nocy, aby najlepiej nawilżyć skórę.

Przeciągnij, aby przejść dalej 6 / 17

Zwiększ swoje kąpiele

Aby uzyskać więcej korzyści z kąpieli, spróbuj dodać:

Sody oczyszczonej, około ćwierć filiżanki, na swędzenie.

Olejek do kąpieli, aby nawilżyć skórę.

Wybielacz, aby zmniejszyć obrzęk i bakterie skórne. Do standardowej wielkości wanny dodaj pół kubka wybielacza i napełnij wodą do otworów odpływowych przelewu. Moczyć przez 10 minut, 2-3 razy w tygodniu.

Płatki owsiane pomocne przy swędzeniu. Używaj koloidalnych płatków owsianych, które są jak żel z płatków owsianych.

Sól, około filiżanki, kiedy masz flare-upy.

Przeciągnij, aby przejść dalej 7 / 17

Używaj łagodnych mydeł i detergentów

Mydła, detergenty i inne produkty mogą być szkodliwe dla Twojej skóry, dlatego warto wybierać je rozsądnie. Oto na co należy zwrócić uwagę:

  • Unikaj mydeł antybakteryjnych i dezodorujących. Są one zazwyczaj bardziej przyjazne dla skóry.

  • Wybieraj produkty, które nie zawierają barwników ani substancji zapachowych.

  • Sięgaj po produkty z jak najmniejszą ilością dodatków.

  • Używaj łagodnych środków piorących.

  • Pomiń płyn do zmiękczania tkanin.

Przeciągnij, aby przejść dalej 8 / 17

Wear Soft Clothes

Ubrania dotykają skóry przez cały dzień, dlatego warto pomyśleć o tym, co się ma na sobie i jak się w tym czuje. Podstawową zasadą jest unikanie tarcia. Oznacza to, że odpadają ubrania szorstkie, obcisłe i drapiące, takie jak wełna. Wybierz miękkie i oddychające. Bawełna to zazwyczaj dobry wybór. Ubieraj się również stosownie do pory roku. Ciepło i pot mogą wywołać zaostrzenie objawów, dlatego ważne jest, aby zachować chłód.

Przeciągnij, aby przejść dalej 9 / 17

Resist the Itch

Łatwiej powiedzieć niż zrobić, ale drapanie jest szorstkie dla skóry i może powodować owrzodzenia, które prowadzą do infekcji. Wypróbuj te pomysły:

  • Przyłóż mokrą ściereczkę do miejsc, które swędzą.

  • Przykryj swędzące miejsca, aby ich nie drapać.

  • Delikatnie pocieraj opuszkami palców zamiast drapać.

  • Utrzymuj paznokcie krótko, aby ograniczyć szkody.

  • Noś cienkie rękawiczki podczas snu.

Jeśli kontrolowanie pragnienia wydaje się zbyt trudne, możesz udać się do terapeuty, aby przełamać ten nawyk.

Przeciągnij, aby przejść dalej 10 / 17

Kremy i maści na receptę

Jeśli samodzielna pielęgnacja nie zapobiega zaostrzeniom, lekarz może zaproponować leki, które należy wcierać w skórę:

Kortykosteroidy są od dawna stosowane w leczeniu egzemy. Są one dostępne w różnych mocach. Zazwyczaj przestaje się je stosować, gdy zaostrzenie jest pod kontrolą.

Inhibitory kalcyneuryny wpływają na pracę układu odpornościowego. Mogą one ograniczyć nawroty choroby, ale mają poważne skutki uboczne, więc prawdopodobnie będziesz je stosować tylko wtedy, gdy inne metody leczenia zawiodą.

Przeciągnij, aby przejść dalej 11 / 17

Leki biologiczne

Układ odpornościowy pomaga zwalczać infekcje. Jednak w przypadku egzemy ma on tendencję do nadmiernej reakcji. Uaktywnia się, gdy nie ma przed czym chronić, co prowadzi do zaostrzenia choroby. Leki biologiczne blokują tę odpowiedź układu odpornościowego, aby utrzymać ją w ryzach. Dupilumab (Dupixent), który wstrzykuje się pod skórę, jest jedynym lekiem biologicznym zatwierdzonym do stosowania w przypadku egzemy.

Przeciągnij, aby przejść dalej 12 / 17

Leki przeciwhistaminowe

W przypadku silnego świądu, który nie chce ustąpić, lekarz może zaproponować leki zwane antyhistaminowymi. Zazwyczaj przyjmuje się je doustnie, a ich wersje można dostać bez recepty lub na receptę. Niektóre rodzaje leków przeciwhistaminowych powodują senność. To może być problem w ciągu dnia, ale może być korzyścią, jeśli swędzi cię w nocy.

Przeciągnij, aby przejść dalej 13 / 17

Kortykosteroidy

Jeśli masz ciężką egzemę, którą trudno kontrolować, możesz otrzymać silniejsze kortykosteroidy niż te, które wcierasz w skórę. W zależności od rodzaju wyprysku, przyjmujesz je w postaci tabletek lub lekarz daje Ci zastrzyk. Są one bardzo skuteczne, ale nie można ich stosować zbyt długo, ponieważ skutki uboczne mogą być szkodliwe.

Przeciągnij, aby przejść dalej 14 / 17

Antybiotyki

Cały czas masz na skórze bakterie. To normalne! To część bycia zdrowym człowiekiem. Jednak w przypadku suchej skóry, na której mogą pojawić się pęknięcia lub owrzodzenia, bakterie te mogą dostać się do Twojego organizmu, a nie tylko na niego. To właśnie wtedy możesz potrzebować antybiotyków. Nie pomagają one na egzemę, ale leczą infekcje, które może ona powodować. Jeśli potrzebujesz antybiotyków, to prawdopodobnie tylko na krótki czas. W niektórych przypadkach możesz brać je dłużej, aby pomóc ograniczyć bakterie skórne.

Przeciągnij, aby przejść dalej 15 / 17

Mokre opatrunki

W przypadku egzemy o średnim lub ciężkim nasileniu, można zastosować tzw. mokry opatrunek lub mokry okład. W tym celu stosuje się bandaże z kortykosteroidami owinięte wokół miejsca wystąpienia wyprysku. W niektórych przypadkach może to zadziałać w ciągu kilku godzin. Często leczenie to odbywa się w szpitalu, ponieważ wymaga dużo pracy i wykwalifikowanej pielęgniarki. Możesz jednak zapytać swojego lekarza o to, jak wykonać go w domu.

Przeciągnij, aby przejść dalej 16 / 17

Terapia światłem

Lekarz używa maszyny do naświetlania skóry specjalnymi rodzajami światła, zwanymi również fototerapią. Najczęściej stosowanym w przypadku egzemy jest wąskopasmowy ultrafiolet B (UVB), choć w różnych przypadkach mogą być stosowane inne rodzaje.

Zazwyczaj potrzebujesz dwóch lub trzech zabiegów tygodniowo przez 1-2 miesiące, zanim zobaczysz rezultaty. Każda sesja trwa najwyżej kilka minut. Ma tendencję do dobrego działania, ale postarza skórę i zwiększa ryzyko zachorowania na raka skóry.

Przeciągnij, aby przejść dalej 17 / 17

Oswajanie stresu

Jeśli stres wywołuje u Ciebie nawroty choroby, pomocne może być znalezienie sposobów na lepsze radzenie sobie z nim. Chociaż możesz zrobić wszystko, aby uniknąć stresujących sytuacji, to jednak muszą się one pojawić. Możesz pracować z terapeutą, aby nauczyć się technik relaksacyjnych i umiejętności zarządzania stresem. Możesz również spróbować kilku rzeczy na własną rękę, takich jak mediacja, joga, tai chi i progresywna relaksacja mięśni. Kluczem jest regularne ćwiczenie, aby uzyskać jak najwięcej korzyści.

Przesuń palcem, aby przejść dalej

Dalej

Next Slideshow Title

Pomiń reklamę 1 / 17 Pomiń reklamę

Źródła | Medically Reviewed on 08/06/2021 Reviewed by Debra Jaliman, MD on 06 sierpnia 2021

Egzema: Pediatryczne Atopowe Zapalenie Skóry

0

Egzema u dzieci lub pediatryczne atopowe zapalenie skóry to choroba skóry, która może dotyczyć niemowląt i dzieci. Powoduje ona czerwone, swędzące plamy na skórze.

Ten rodzaj egzemy zwykle odchodzi wraz z wiekiem dzieci. Jednak niektóre dzieci mogą mieć ją gorzej i może ona trwać dłużej.

Co powoduje atopowe zapalenie skóry u dzieci?

Eksperci nie są pewni, co powoduje egzemę u niemowląt i dzieci. Istnieją jednak pewne wspólne czynniki ryzyka, które łączą dzieci z egzemą, takie jak:

Historia rodziny. Geny mogą odgrywać rolę, zwłaszcza jeśli jedno lub oboje rodziców ma lub miało tę chorobę skóry.

Układ odpornościowy. Jeśli układ odpornościowy dziecka nie jest w pełni ukształtowany, może być ono bardziej podatne na posiadanie wrażliwej skóry.

Czynniki środowiskowe. Narażenie na zimną pogodę, kąpiel w gorącej wodzie, chemikalia w mydłach lub innych produktach mogą wywołać zaostrzenie egzemy.

Niektóre dzieci mogą mieć po prostu bardziej wrażliwą skórę, która reaguje lub łatwo ulega podrażnieniu w przypadku kontaktu z:

  • Pot

  • Szorstkie ubranie, które powoduje tarcie

  • Ciepło

  • Syntetyczne substancje chemiczne w produktach do pielęgnacji skóry lub środkach czystości

  • Alergeny

Jednak ustalenie, na co dziecko jest uczulone, może nie pomóc w złagodzeniu jego egzemy.

Jakie są objawy atopowego zapalenia skóry u dzieci?

Objawy egzemy mogą obejmować:

  • Swędzenie

  • Zaczerwienienie

  • Wysypki lub zgrubienia

  • Skóra bardzo sucha lub z plamami

  • Otwarte, skorupiaste rany, z których mogą wyciekać lub sączyć się płyny

Objawy egzemy mogą pojawiać się i znikać. Kiedy się pogarszają, lekarze nazywają to flare-upem. W przypadku niektórych osób suche wysypki są również bardziej zauważalne w nocy. Lokalizacja i rodzaj objawów egzemy mogą się różnić w zależności od wieku dziecka, a także różnić się od dziecka do dziecka.

U niemowląt młodszych niż 1 rok, wysypki i zgrubienia mają tendencję do pokazywania się na policzkach, czole lub skórze głowy. Może rozprzestrzeniać się na kolana, łokcie lub inne zagniecenia na brzuchu.

U dzieci i nastolatków, egzema może pojawić się na zgięciach kolan, łokciach, szyi, wewnętrznej stronie nadgarstków i kostkach. Skóra może również pojawić się bardziej łuszcząca się lub sucha. Swędzenie powoduje drapanie, które z czasem może spowodować, że skóra stanie się ciemniejsza, grubsza i spowoduje blizny. Nazywa się to lichenifikacją.

Jak rozpoznaje się atopowe zapalenie skóry u dzieci?

Nie ma specyficznego testu, który potwierdziłby lub zdiagnozował egzemę u dzieci. Jeśli jednak zauważysz objawy przypominające egzemę, powiedz o tym lekarzowi. Lekarz przeprowadzi pełne badanie fizyczne i zbierze szczegółowy wywiad.

Może zadać również ważne pytania dotyczące historii rodziny, takie jak:

  • Czy ktoś z bliskich członków rodziny ma atopowe zapalenie skóry?

  • Czy ktoś ma w przeszłości astmę?

  • Czy ktoś z członków rodziny ma skłonności do alergii nosowych, takich jak katar sienny lub alergiczny nieżyt nosa?

Lekarz może również wykonać pewne badania, aby potwierdzić objawy atopowego zapalenia skóry. Obejmują one:

  • Badania krwi w celu sprawdzenia poziomu immunoglobuliny E (IgE), substancji wydzielanej przez układ odpornościowy organizmu. U dzieci z alergią często występuje wysoki poziom IgE.

  • Testy skórne w celu sprawdzenia alergii lub innych chorób skóry.

Jakie są możliwości leczenia?

Nie ma lekarstwa na atopowe zapalenie skóry u dzieci i dorosłych. Istnieje jednak kilka opcji leczenia, takich jak leki i zmiana stylu życia, które mogą pomóc w złagodzeniu objawów i zapobiec pogorszeniu się choroby podczas jej zaostrzenia.

Rodzaj leczenia zależy od wieku dziecka, objawów oraz ogólnej historii medycznej i stanu zdrowia. Leczenie obejmuje rozwiązania bez recepty (OTC), jak również leki na receptę.

Leczenie bez recepty obejmuje:

  • Środki nawilżające przyjazne dla skóry z egzemą

  • Wazelina

  • Delikatne środki czyszczące

  • Łagodne kremy kortykosteroidowe

  • Oleje mineralne

  • Szampony

  • Leki przeciwhistaminowe – rodzaj leku, który pomaga złagodzić reakcje alergiczne, takie jak obrzęk, zaczerwienienie i stan zapalny

  • Środki przeciwbólowe pomagające w zwalczaniu bólu i zapalenia

Zabiegi na receptę obejmują:

Krem kortykosteroidowy. Jest to coś, co nakłada się na skórę, aby szybko złagodzić swędzenie. Należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza, ponieważ długotrwałe stosowanie może mieć skutki uboczne.

Krem z inhibitorem kalcyneuryny. Łagodzi on swędzenie i obrzęk skóry.

Inhibitory JAK. Jest to rodzaj kremu miejscowego, który blokuje sygnały układu odpornościowego i zmniejsza stan zapalny na dotkniętym obszarze.

Miejscowe inhibitory PDE4. Fosfodiesteraza 4 (PDE4) to rodzaj enzymu, który nakłada się na dotknięty obszar na skórze.

Fototerapia (terapia światłem). Ten zabieg wystawia skórę dziecka na działanie promieni ultrafioletowych B. Jest przepisywany w trudnych przypadkach egzemy.

Antybiotyki. Twoje dziecko może potrzebować doustnego przyjmowania płynów lub tabletek w celu leczenia bakteryjnych infekcji skóry.

Leki immunosupresyjne. Leki te działają w celu stłumienia układu odpornościowego i zatrzymać flare-upy egzemy. Lekarz zaleci je tylko wtedy, gdy Twoje dziecko ma naprawdę ciężki przypadek egzemy, a inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu.

Leki biologiczne. Jeśli Twoje dziecko ma ciężki przypadek egzemy, może potrzebować nowego, genetycznie zmodyfikowanego leku, takiego jak dupilumab, aby sprowadzić objawy pod kontrolę.

Oprócz leków i kremów, aby złagodzić swędzenie, spróbuj:

Terapia mokrymi okładami. Przykryj obszar dotknięty egzemą chłodną, mokrą tkaniną, aby nawilżyć i uspokoić podrażnioną skórę. Możesz również nałożyć okład na leki stosowane miejscowo, aby pomóc im wsiąknąć w skórę.

Kąpiele z wybielaczem. Jeśli Twoje dziecko ma trudny przypadek egzemy z zakażeniem skóry, lekarze mogą zalecić dodanie do kąpieli niewielkiej, odmierzonej ilości wybielacza. Stężenie powinno być podobne do chlorowanego basenu. Pozwól dziecku moczyć się przez maksymalnie 5 do 10 minut. Może to pomóc zmniejszyć stan zapalny i zwalczyć infekcje bakteryjne. Jeśli kąpiel z wybielaczem podrażnia skórę lub pogarsza stan egzemy, powiedz o tym lekarzowi.

Jak rodzice mogą pomóc w leczeniu atopowego zapalenia skóry u dzieci?

Właściwa pielęgnacja i higiena skóry oraz pewne zmiany w stylu życia są kluczem do opanowania objawów u dziecka. Obejmuje to:

  • Umieść dziecko w letniej kąpieli na maksymalnie 5 do 10 minut.

  • Używaj delikatnych, bezzapachowych środków czyszczących i unikaj szorowania.

  • Wkrótce po kąpieli dziecka, nałóż na miejsca dotknięte chorobą kremy lub maści.

  • W ciągu 3 minut nałóż obficie krem nawilżający na całe ciało, aby uniknąć wysuszenia skóry.

  • Stosować krem nawilżający w razie potrzeby, aby uniknąć przesuszenia.

  • Ubieraj dziecko w oddychające materiały, takie jak bawełna, unikaj wełny i poliestru.

  • Dbaj o krótkie paznokcie swoich dzieci, aby ograniczyć cykl swędzenia i drapania.

  • Upewnij się, że dziecko pije wystarczającą ilość wody, aby utrzymać nawilżenie skóry.

  • Nie dopuszczaj do nadmiernego nagrzewania się dziecka.

  • Pozbądź się wszelkich znanych alergenów w domu, które mogą wywołać egzemę.

  • Stres może pogorszyć stan egzemy; pomóż dziecku w ćwiczeniach uspokajających, takich jak medytacja lub głębokie oddychanie.

Kiedy powinieneś zadzwonić do swojego lekarza?

Ważne jest, aby ściśle stosować się do planu leczenia i uczęszczać na wizyty kontrolne, aby właściwie zarządzać egzemą u dziecka. Jeśli dziecko nie reaguje dobrze na leczenie, poinformuj o tym lekarza.

Dzieci z atopowym zapaleniem skóry są podatne na infekcje skórne. Zwracaj uwagę na wczesne oznaki, takie jak:

  • Gorączka

  • Zaczerwienienie i ciepło na dotkniętych obszarach

  • Guzki wypełnione ropą

  • Pęcherze gorączkowe lub zimne owrzodzenia

W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli u dziecka wystąpi reakcja alergiczna na leki dostępne bez recepty lub na receptę, zadzwoń pod numer 911 lub udaj się do najbliższego szpitala po pomoc medyczną.

Dowiedz się, kiedy Twoje dziecko ma egzemę

0

Dowiedz się, dlaczego niektóre dzieci dostają egzemy i co może być przyczyną.

Około 60% dzieci z egzemą zaczyna mieć objawy do jednego roku życia. Kolejne 30% dzieci będzie miało objawy do 5 roku życia. Egzema u niemowląt może być zdiagnozowana wcześnie, a następnie alergia pokarmowa, katar sienny i astma. Do 80% dzieci z egzemą rozwinie astmę i katar sienny w późniejszym okresie życia.

Dzieci dostają egzemy, gdy występuje problem z barierą skórną. Twoje dziecko prawdopodobnie ma niedobór białka zwanego filagryną na zewnętrznej warstwie skóry. Filagryna zapewnia skórze silną barierę, która chroni ciało przed środowiskiem.

U niektórych dzieci egzema może zacząć znikać do 4 roku życia, ale inne mogą wyrosnąć z suchą, wrażliwą skórą. Tylko czas pokaże, czy Twoje dziecko przerośnie ten stan. Może to być frustrujące dla Ciebie i Twojego dziecka. Będziesz chciał spróbować złagodzić swędzenie. Możesz stworzyć plan z pediatrą i dermatologiem dziecięcym.

Uważa się, że egzema ma podłoże genetyczne. Większość dzieci z tą chorobą skóry ma również członków rodziny, którzy ją mają. Jego dość powszechne warunki i może być również w uzupełnieniu do astmy i innych alergii, takich jak katar sienny. Są to inne warunki atopowe. Chociaż genetyczne, egzema nie jest zaraźliwa.

Wyzwalacze środowiskowe mogą również powodować egzemę u dzieci. Dzieje się tak, gdy ich układ odpornościowy jest wyzwalany przez coś spoza ciała, co powoduje zaostrzenie. Te objawy mogą wahać się od łagodnego zaczerwienienia do ekstremalnego swędzenia i łuszczenia się skóry.

Większość egzem jest uwarunkowana genetycznie i spowodowana przez środowisko Twojego dziecka. Jeśli masz egzemę, Twoje dziecko jest bardziej prawdopodobne, że będzie miało ten sam stan. Jednakże, mogą one mieć takie samo nasilenie lub nie. Ich egzema może się pojawić, a następnie zniknąć na pewien czas w ich życiu.

Jakkolwiek Twoje dziecko ma egzemę, właściwa diagnoza i plan leczenia pomogą mu prowadzić bardziej komfortowe życie. Porozmawiaj z lekarzem swojego dziecka, jeśli widzisz czerwone, łuszczące się plamy lub swędzenie dziecka nie daje mu spać w nocy. Jest to dobry znak, że może mieć egzemę. Nawet bez formalnego leczenia, kremy i leki mogą pomóc złagodzić świąd dziecka.?

Atopowe zapalenie skóry: Jak mogą pomóc leki biologiczne

0

Czego można się spodziewać, gdy nadejdzie czas na wypróbowanie leków biologicznych w leczeniu atopowego zapalenia skóry: więcej o przeciwciałach monoklonalnych, inhibitorach interleukiny i skutkach ubocznych.

Biologics działają inaczej niż inne zabiegi atopowego zapalenia skóry. Zamiast leczyć ogólny stan zapalny w całym ciele, celują w konkretne cząsteczki. Naukowcy modyfikują geny bakterii i komórek w laboratorium i wykorzystują te żywe organizmy do produkcji leków biologicznych.

FDA zatwierdziła tylko dwa leki biologiczne do leczenia atopowego zapalenia skóry: dupilumab i tralokinumab. Oba są rodzajem leku biologicznego zwanego przeciwciałem monoklonalnym. Leki biologiczne będące przeciwciałami monoklonalnymi mają nazwę kończącą się na -mab. Kilka innych przeciwciał monoklonalnych jest badanych i może wkrótce uzyskać aprobatę FDA.

Jak działają leki biologiczne

Przeciwciała monoklonalne to rodzaj białka, które naukowcy wytwarzają w laboratorium, aby naśladować naturalne przeciwciała organizmu. Przeciwciała są częścią Twojego systemu odpornościowego. Pomagają one zidentyfikować substancje, które nie powinny znajdować się w Twoim organizmie i zmuszają inne części układu odpornościowego do ich zniszczenia lub zablokowania im dostępu do pewnych sygnałów.

Sposób, w jaki przeciwciała odnajdują te obce substancje, polega na poszukiwaniu określonych białek na powierzchni substancji.

Gdy badacze wymyślą konkretny antygen, na który należy skierować C, taki jak jeden zaangażowany w objawy atopowego zapalenia skóry C, mogą stworzyć przeciwciała monoklonalne, które pasują do tych antygenów i pomagają w leczeniu objawów.

Dupilumab i tralokinumab oba leczą atopowe zapalenie skóry poprzez ukierunkowanie na posłańców chemicznych zwanych interleukinami (ILs). ILs pomagają włączyć proces zapalny w organizmie. Oba leki blokują receptory na komórkach, tak że pewne IL nie mogą się do nich przyczepić.

To tak, jakby te leki biologiczne zakrywały dziurkę od klucza (receptor komórkowy), więc klucz (IL) nie może wejść i uruchomić zapłonu, który włączy samochód (stan zapalny).

Dupilumab

Ten lek biologiczny jest przeznaczony dla osób w wieku 6 lat i starszych. Aby go otrzymać, trzeba mieć receptę. Podaje się go w formie zastrzyku pod skórę co drugi tydzień lub raz w miesiącu. Lekarz przepisze Ci ampułko-strzykawkę lub długopis z odpowiednią dawką.

Nie można przyjmować leku w postaci tabletek, ponieważ układ pokarmowy mógłby go rozłożyć i nie zadziałałby.

Dupilumab powstrzymuje układ odpornościowy przed nadmierną reakcją poprzez ukierunkowanie na IL-4 i IL-13. Te IL odgrywają również rolę w tym, jak dobrze Twoja skóra działa jako bariera. Blokując je, dupilumab pomaga wzmocnić zdolność skóry do ochrony przed zarazkami i czynnikami drażniącymi.

Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

  • Różowe oko (zapalenie spojówek)

  • Zakażenie w miejscu wstrzyknięcia

  • Zimne owrzodzenia na wargach i w ustach

Tralokinumab

Tralokinumab to najnowsza opcja biologiczna w leczeniu atopowego zapalenia skóry. FDA zatwierdziła go w grudniu 2021 roku. Ten lek biologiczny celuje wyłącznie w IL-13. Działa podobnie do dupilumabu, blokując IL-13, więc doesnt włączyć proces zapalny.

Wstrzykujesz go pod skórę co drugi tydzień. Tylko ludzie w wieku 18 lat i powyżej mogą go wziąć.

Efekty uboczne obejmują:

  • Zakażenia górnych dróg oddechowych

  • Różowe oczy

  • Zakażenie w miejscu wstrzyknięcia

Ponieważ leki biologiczne są terapiami celowymi i nie przechodzą przez cały organizm, powodują mniej skutków ubocznych niż inne metody leczenia. Można stosować leczenie miejscowe w połączeniu z tralokinumabem i dupilumabem.

Kto powinien przyjmować leki biologiczne na atopowe zapalenie skóry?

Większość osób może leczyć AZS stosując profilaktykę, leczenie miejscowe, terapię promieniami UV oraz pielęgnację skóry. Lekarze zazwyczaj wstrzymują się z przepisaniem leków biologicznych do czasu wypróbowania innych metod leczenia AZS lub w przypadku ciężkiej postaci AZS.

Często chcą, aby pacjent najpierw wypróbował co najmniej jeden lek immunosupresyjny. Jeśli leczenie to nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, najlepszym rozwiązaniem dla pacjenta mogą być leki biologiczne. Niektórzy ludzie nie mogą przyjmować leków immunosupresyjnych ze względu na działania niepożądane, dlatego też leki biologiczne mają większy sens jako leczenie.

Chociaż dupilumab jest odpowiedni dla dzieci w wieku 6 lat, lekarze mogą wybrać tę drogę tylko wtedy, gdy AZS jest ciężkie. Po 12 latach, lekarze będą rozważać go dla umiarkowanych przypadkach.

Aby ustalić, czy pacjent ma łagodne, umiarkowane czy ciężkie AZS, lekarze zazwyczaj sprawdzają, jak duża część skóry jest dotknięta chorobą i jak intensywne są objawy. Oprócz objawów skórnych, lekarze muszą również wiedzieć, w jaki sposób AZS wpływa na życie pacjenta. Jeśli przeszkadza ono w wykonywaniu codziennych czynności, nawet jeśli nie dotyczy dużej części skóry, konieczne może być zastosowanie leku biologicznego, który pomoże utrzymać je pod kontrolą.

Kto nie powinien przyjmować leków biologicznych na atopowe zapalenie skóry?

Istnieje kilka powodów, dla których lekarz może nie zalecić stosowania leków biologicznych w leczeniu atopowego zapalenia skóry lub zasugerować, aby poczekać z ich stosowaniem do innego czasu. Należą do nich:

  • Planowane jest podanie żywej szczepionki. Ponieważ leki biologiczne wpływają na układ odpornościowy, nie należy przyjmować żywych szczepionek w trakcie ich stosowania.

  • Jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Nie ma jeszcze wielu informacji na temat wpływu leków biologicznych na mleko matki lub nienarodzonych dzieci.

  • Wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna na nie. Jeśli pojawi się wysypka, trudności z oddychaniem lub inne objawy reakcji alergicznej, należy poinformować o tym lekarza.

Leczenie wyprysku: Miejscowe inhibitory kalcyneuryny

0

Miejscowe inhibitory kalcyneuryny są grupą leków na egzemę. Przeczytaj więcej o tym, jak stosować TCI, rodzaje i skutki uboczne.

Istnieją dwa TCI zatwierdzone przez FDA. Można je stosować w celu leczenia lub zapobiegania wyprysków:

  • Maść takrolimusowa (Protopic) na umiarkowane i ciężkie rodzaje wyprysków

  • Pimekrolimus krem (Elidel) na łagodne do umiarkowanych postaci wyprysku

Kiedy można stosować miejscowe inhibitory kalcyneuryny?

TCI są przeznaczone dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat. Lekarz zazwyczaj sugeruje ten rodzaj terapii, jeśli inne powszechnie stosowane metody leczenia egzemy, takie jak miejscowe sterydy, nie działają wystarczająco dobrze lub efekty uboczne są zbyt duże. Może również zasugerować stosowanie TCI z innym leczeniem. Z tego powodu eksperci określają TCI jako leki drugiego rzutu w leczeniu wyprysku atopowego.

Możesz stosować TCI na wszystkich zainfekowanych obszarach skóry. Dotyczy to również delikatniejszych części, takich jak:

  • Twarz

  • Powieki

  • Fałdy skórne

  • Skóra narządów płciowych

  • Szyja

Zarówno takrolimus, jak i pimekrolimus są przydatne w krótkotrwałym leczeniu i długotrwałej profilaktyce wyprysku.

Jak działają miejscowe inhibitory kalcyneuryny?

Jeśli masz egzemę atopową, pewne rzeczy w środowisku powodują reakcję Twojego układu odpornościowego. Mogą to być alergeny takie jak pyłki, niektóre pokarmy lub odchody roztoczy. Czasami jednak nie ma jasnego powodu, dla którego egzema się pojawia.

W przypadku egzemy, twój układ odpornościowy jest nadaktywny. Powoduje to zapalenie, czerwone lub odbarwione plamy na skórze. Inhibitory kalcyneuryny pomagają kontrolować nadaktywność układu odpornościowego. Nakazują one limfocytom T uspokoić się, co zmniejsza stan zapalny. Dzięki temu skóra mniej swędzi.

Leczenie miejscowymi inhibitorami kalcyneuryny

Aby leczyć zaostrzenia, stosuj TCI, gdy tylko zauważysz pierwsze oznaki aktywnego wyprysku. Wygląda to inaczej w zależności od odcienia skóry. Jeśli masz jasną skórę, objawy będą widoczne jako czerwona, swędząca skóra. Jeśli masz ciemniejszą skórę, możesz nie zauważyć tak dużego zaczerwienienia. Zamiast tego, możesz zobaczyć ciemne plamy, które swędzą.

Nałożysz cienką warstwę TCI na obszar objęty stanem zapalnym. Rób to dwa razy dziennie, aż wyprysk zniknie. Uważaj, aby nie stosować TCI na błony śluzowe. Są to wilgotne obszary wewnątrz ust, oczu, nosa i genitaliów.

Twój lekarz przepisze takrolimus w wersji silniejszej (0,1%) lub słabszej (0,03%). Eksperci sugerują, aby osoby powyżej 16 roku życia zaczynały od silniejszej wersji i stosowały ją dwa razy dziennie.

Twoje leczenie będzie trwało do 6 tygodni. Po tym czasie lekarz może zlecić kontynuację stosowania takrolimusu, ale tylko dwa razy w tygodniu. Pomoże to zapobiec przyszłym zaostrzeniom wyprysku. W przypadku ponownego pojawienia się wyprysków, możesz ponownie zastosować takrolimus 0,1%. Ale jeśli wypryski są częste, eksperci sugerują stosowanie formy 0,03%.

U dzieci w wieku od 2 do 15 lat lepiej stosować takrolimus 0,03% zamiast wersji 0,1%. Preparat można stosować dwa razy dziennie przez 3 tygodnie, a następnie raz dziennie, aż do ustąpienia wyprysku.

Stan skóry powinien poprawić się w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia takrolimusem. Jeśli stan skóry nie poprawi się w ciągu 2 tygodni, należy porozmawiać z lekarzem o innych możliwościach.

Lekarz może zasugerować zastosowanie innego leku z grupy TCI, pimekrolimusu, w celu powstrzymania nawrotu choroby lub kontroli starszego wyprysku. Eksperci sugerują, abyś stosował to leczenie przez krótki czas i tylko do momentu, gdy egzema będzie pod kontrolą. Jeśli lekarz przepisał ci pimekrolimus, aby powstrzymać długotrwałą egzemę przed pogorszeniem się, stosuj go tylko dwa razy w tygodniu. Jeśli nie zauważysz poprawy po 6 tygodniach, przerwij leczenie.

Możesz stosować TCI z innymi lekami, o ile lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Pamiętaj, aby nie stosować TCI i miejscowych sterydów na tej samej części ciała w tym samym czasie. Możesz jednak stosować je w tym samym czasie na różnych obszarach ciała.

Jeśli stosujesz wiele terapii na egzemę, powinieneś również używać emolientów. Są to produkty nawilżające i oczyszczające ważne w twojej pielęgnacji egzemy. Przestrzegaj tych zasad dotyczących stosowania emolientów:

  • Stosuj emolienty kilka razy dziennie każdego dnia.

  • Stosować je często i całkowicie pokrywać nimi obszar.

  • W przypadku takrolimusu i pimekrolimusu, najpierw zastosuj leczenie, a następnie odczekaj krótki czas, zanim zastosujesz emolient.

Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem leczenia miejscowym inhibitorem kalcyneuryny

TCI wpływają na układ odpornościowy i mogą pogorszyć niektóre choroby skóry. Z tego powodu niektórzy ludzie nie powinni stosować tego leczenia. Nie należy stosować TCI na skórę, która:

  • zakażona bakteriami, np. liszajec

  • Zakażenie wirusami, np. zimna, brodawki, ospa wietrzna

  • Pod mokrym okładem

Nie należy również stosować TCI, jeśli istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia miejscowej infekcji skóry, takiej jak zapalenie mieszków włosowych, zimnica lub uogólnione zakażenie opryszczką.

TCI mogą powodować większą wrażliwość skóry na światło słoneczne. Jeśli stosujesz TCI, trzymaj się z dala od silnego nasłonecznienia lub promieniowania ultrafioletowego. Postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami, aby zapewnić sobie ochronę:

  • Unikaj długotrwałego przebywania na słońcu.

  • Unikaj bezpośredniego działania promieni słonecznych w najgorętszej części dnia (zwykle od 11.00 do 15.00).

  • Trzymaj się z dala od łóżek opalających lub zabiegów fototerapii wykorzystujących światło ultrafioletowe.

  • Stosuj krem z filtrem przeciwsłonecznym o szerokim spektrum działania, z filtrem SPF 30 do 50.

  • Nosić luźną odzież ochronną, taką jak kapelusze przeciwsłoneczne, długie rękawy, długie spodnie i rękawice.

Jakie są działania niepożądane miejscowych inhibitorów kalcyneuryny?

Po zastosowaniu TCI mogą wystąpić pewne działania niepożądane. Do często zgłaszanych należą:

  • Pieczenie lub kłucie podczas stosowania TCI, które powinno ustąpić w miarę gojenia się skóry

  • Gorączka

  • Swędzenie w miejscu stosowania TCI

Inne działania niepożądane mogą obejmować:

  • Przebarwienia skóry w miejscach, w których stosowany jest TCI (skóra może stać się czerwona lub ciemniejsza)

  • Ciepło lub uczucie szpilek i igieł w miejscu nałożenia TCI

  • Zablokowane pory skóry

  • Zimne owrzodzenia lub brodawki

  • Podrażnienie skóry lub zaczerwienienie twarzy po spożyciu alkoholu

Czego szukać w ręcznikach, gdy masz egzemę

0

Dowiedz się, jak kupić ręczniki, które nie podrażnią Twojej skóry, gdy masz egzemę.

Chociaż nie nosisz ręcznika przez cały dzień w taki sposób, w jaki nosisz swoją ulubioną koszulę, nadal warto unikać drażniących tkanin na ręcznikach. Tkaniny syntetyczne, takie jak nylon i poliester, mogą pogorszyć stan skóry podatnej na egzemę. Zamiast tego wybieraj tkaniny przyjazne egzemie, takie jak 100% bawełna organiczna, która jest miękka i kojąca. Uważaj na mieszanki bawełny, które mogą zawierać wysoki procent materiałów syntetycznych.

Bambus to kolejna świetna opcja dla osób z egzemą. Jest chłonny i ma właściwości antybakteryjne. Chociaż proces przetwarzania większości tkanin bambusowych nie jest zbyt przyjazny dla środowiska, lyocell lub TENCEL jest rodzajem włókna pochodzącego z bambusa, które jest lepsze dla środowiska. W procesie jego produkcji wykorzystuje się mniej toksycznych substancji chemicznych i poddaje recyklingowi prawie wszystkie użyte rozpuszczalniki.

Wybierając kojące ręczniki, oprócz zwrócenia uwagi na to, z jakiego materiału są wykonane, sprawdź, jak się je czuje na skórze. Chociaż większość ręczników zmięknie po praniu, zawsze warto unikać ręczników, które są szorstkie i ścierają się na skórze, nawet jeśli są wykonane z tkanin przyjaznych egzemie.

Odpowiednie dbanie o ręczniki jest równie ważne jak wybór odpowiedniej tkaniny. Pierz ręczniki przed użyciem, aby pozbyć się wszelkich wykończeń, które mogły zostać użyte, aby wyglądały bardziej atrakcyjnie w sklepie. Płynny detergent jest zazwyczaj lepszy niż proszek, ponieważ pozostawia mniej pozostałości. Używanie mniejszej niż zalecana ilości płynnego detergentu może pomóc Twojej egzemie i Twojemu kontu bankowemu. Jedna czubata łyżka stołowa wystarczy na większość ładunków.

Podobnie jak w przypadku innych produktów do pielęgnacji ciała, unikaj detergentów zawierających barwniki lub perfumy, nawet te naturalne, jak olejki eteryczne. Chociaż wielu zwolenników olejków eterycznych twierdzi, że niektóre z nich są dobre na egzemę, lekarze odradzają je. Mogą one spowodować, że Twoja skóra stanie się bardziej wrażliwa lub wywołać reakcję alergiczną.

Wreszcie, zawsze susz swoje ręczniki w suszarce. Suszenie na linii naraża je na działanie alergenów unoszących się w powietrzu, szczególnie wiosną i jesienią, kiedy wiele roślin kwitnie. Chociaż może to wymagać trochę dodatkowej pracy, wybór i właściwa pielęgnacja ręczników jest ważną częścią radzenia sobie z egzemą.

Specjalna pielęgnacja uszkodzonej i popękanej skóry

0

Skóra uszkodzona przez egzemę wymaga specjalnej pielęgnacji. Lekarz wyjaśnia, jak leczyć pęknięcia, złamania i pęcherze, aby szybciej się goiły.

Powstrzymaj swędzenie

Egzema uniemożliwia skórze zatrzymywanie wody. Oznacza to, że skóra szybciej się wysusza i łatwiej pęka niż zwykle.

Aby zapobiec wysuszeniu i pęknięciom, kilka razy dziennie nakładaj na skórę warstwę kremu nawilżającego. Możesz wybierać spośród trzech rodzajów:

Maści

jak wazelina, są gęste i zatrzymują wodę w skórze. Stanowią również barierę chroniącą przed czynnikami, które mogłyby podrażnić skórę. Wadą jest to, że mogą powodować uczucie tłustości.

Kremy

są również gęste, ale mniej tłuste niż maści. Czasami zawierają konserwanty i inne składniki, które mogą wywołać reakcję skóry, jeśli jesteś na nie wrażliwy.

Lotiony

nie chronią skóry tak dobrze jak maści i kremy, ponieważ są cieńsze i zawierają dużo wody. Kiedy ta woda wyparuje, Twoja skóra znów się wysuszy.

Jeśli chcesz wypróbować nowy krem nawilżający, najpierw go przetestuj. Nałóż ilość wielkości ziarnka grochu na wewnętrzną stronę łokcia. Zwróć uwagę na oznaki reakcji, takie jak wysypka, zaczerwienienie lub swędzenie.

Niezależnie od wybranego produktu, nakładaj go zaraz po wyjściu z wanny lub spod prysznica, aby utrzymać wilgoć w skórze. Nawilżaj ją również w ciągu dnia, gdy tylko poczujesz, że Twoja skóra jest sucha.

Jeśli masz egzemę na dłoniach, nakładaj warstwę kremu po każdym ich umyciu. Nakładaj również krem na dłonie tuż przed pójściem spać. Następnie przykryj ręce bawełnianymi rękawiczkami, aby krem wchłonął się w skórę podczas snu.

Kąp się delikatnie

Innym sposobem na powstrzymanie wysuszania skóry jest branie krótszych pryszniców – maksymalnie 5 do 10 minut. Woda powinna być letnia, a nie ciepła czy gorąca. Zrezygnuj z mydła, a zamiast tego używaj delikatnych produktów oczyszczających bez zapachu i barwników. Emolientowe substytuty mydła i olejki do kąpieli czyszczą równie dobrze jak mydło, a są mniej drażniące.

Myj skórę delikatnie. Nie szoruj. Po prysznicu delikatnie osuszaj skórę i od razu nawilżaj ją gęstym kremem lub maścią.

Uważaj na infekcje

W przypadku pęknięcia skóry, bakterie, grzyby i wirusy mogą dostać się do środka i wywołać infekcję. Zwróć uwagę na takie znaki ostrzegawcze jak:

  • Silne zaczerwienienie, swędzenie lub bolesność

  • Przezroczysty lub żółty płyn sączący się ze skóry

  • Pęcherze lub guzki wypełnione ropą

  • Gorączka

  • Obrzęk gruczołów na szyi, pod pachami lub w pachwinach

Jeśli dojdzie do zakażenia, lekarz może przepisać antybiotyk lub krem lub maść przeciwgrzybiczą w celu jego leczenia.

Chroń swoją skórę

Aby zapobiec pękaniu skóry, skorzystaj z poniższych wskazówek:

Użyj kremu sterydowego.

Hydrokortyzon (lek sterydowy) pomaga kontrolować objawy egzemy. Zmniejsza on stan zapalny i świąd oraz pomaga skórze szybciej się goić. Kremy sterydowe można kupić bez recepty. Silniejsze wersje są dostępne na receptę.

Zazwyczaj nakłada się je na skórę dwa razy dziennie. Lekarz może również przepisać inne leki stosowane miejscowo w przypadku zaostrzenia egzemy, takie jak crisaborole (Eucrisa), pimecrolimus (Elidel) lub takrolimus (Protopic).

Noś rękawiczki zawsze, gdy gotujesz, zmywasz naczynia lub robisz pranie.

Chemikalia zawarte w środkach czyszczących mogą podrażnić Twoją skórę. Do suchych zadań, takich jak pranie, zakładaj bawełniane rękawice. Używaj bezpudrowych rękawic winylowych lub neoprenowych, gdy Twoje ręce znajdują się w wodzie. Unikaj rękawic lateksowych, które mogą powodować reakcje alergiczne.

Nałożyć opatrunek.

Pokryj uszkodzoną skórę cienką warstwą miejscowego sterydu, a następnie grubą warstwą kremu lub maści. Następnie nałóż na maść mokry bandaż i przykryj go suchym bandażem. Bandaż pomoże skórze wchłonąć krem i utrzymać wilgoć. Poproś lekarza, aby pokazał Ci, jak owijać skórę. Unikaj opatrunków, jeśli masz już zakażenie skóry.

Obcinaj krótko paznokcie.

Gdy paznokcie są przycięte, istnieje mniejsze prawdopodobieństwo uszkodzenia skóry w przypadku jej zadrapania.

Przyjmuj leki przeciwhistaminowe.

Leki te powstrzymują swędzenie, które sprawia, że chcesz się podrapać. Starsze leki przeciwhistaminowe, takie jak difenhydramina (Benadryl) działają dobrze, ale mogą powodować senność. Nowsze leki, takie jak loratadyna (Claritin) i cetyryzyna (Zyrtec) łagodzą swędzenie bez powodowania senności.

Jeśli nawilżyłeś i zabezpieczyłeś swoje ręce, a one nadal pękają i tworzą się pęcherze, zgłoś się do lekarza. Być może trzeba będzie dostosować leczenie egzemy, aby lepiej kontrolowało jej objawy.

Atopowe zapalenie skóry: Co może powiedzieć badanie IgE

0

Dowiedz się, co badanie IgE specyficznych dla alergenów może powiedzieć o alergiach pokarmowych i w jaki sposób mogą one być związane z zaostrzeniem atopowego zapalenia skóry.

U dzieci z egzemą alergie pokarmowe mogą pojawić się w ciągu pierwszych kilku miesięcy życia.

Badania wykazują, że dzieci, które mają AZS i alergię pokarmową są bardziej narażone na pewien rodzaj egzemy. Alergie pokarmowe mogą utrudniać kontrolowanie objawów egzemy, zwłaszcza gdy AZS jest umiarkowane lub ciężkie. Ale to nie dotyczy wszystkich.

Niektórzy eksperci uważają, że alergie pokarmowe mają większy wpływ na AZS u małych dzieci niż u dzieci starszych lub dorosłych. Jeśli jednak objawy wyprysku u Ciebie lub Twojego dziecka nie są dobrze kontrolowane, porozmawiaj z lekarzem. Pomoże Ci on wykryć i opanować alergie pokarmowe.

Co to jest test IgE specyficznych dla alergenów?

Immunoglobulina E, czyli IgE, to przeciwciało, które układ odpornościowy wytwarza, aby pozbyć się zarazków.

Naturalne jest, że we krwi znajduje się niewielka ilość IgE. Jednak ich poziom może być znacznie podwyższony, jeśli masz alergie. Test IgE specyficzny dla alergenów łączy Twoją krew z alergenem, aby sprawdzić, jak reaguje Twój układ odpornościowy.

Technik laboratoryjny może zmierzyć, ile IgE pojawia się we krwi po kontakcie z określonymi pokarmami lub białkami. Nie otrzymasz wyników od razu. Może to potrwać do 2 tygodni.

Każdy pokarm może wywołać reakcję alergiczną. Jednak do najczęstszych związanych z atopowym zapaleniem skóry należą:

  • Mleko krowie

  • Jajo

  • Orzeszki ziemne

Niektóre inne częste alergie pokarmowe obejmują:

  • Soja

  • Orzechy drzewne

  • Pszenica

  • Ryby i skorupiaki

  • Sezam

Nie musisz robić nic specjalnego, aby przygotować się do testu IgE, ale wymaga on użycia igieł. Jest to coś, na co będziesz chciał przygotować swoje dziecko.

Starszym dzieciom można pobrać krew z żyły w ramieniu. Jeśli Twoje dziecko jest niemowlęciem, pracownik służby zdrowia pobierze krew z jego pięty. Powinno to zająć tylko kilka minut.

Co oznacza Twój wynik IgE?

Badanie IgE nie może z całą pewnością zdiagnozować u Ciebie alergii pokarmowej. Może jednak pokazać, jak prawdopodobne jest, że jesteś na coś uczulony. Lekarz omówi Twoje wyniki. Oto kilka rzeczy, które może omówić.

Pozytywny wynik testu. Jest to dobry znak, że jesteś uczulony na ten pokarm, ale sam wynik IgE nie przewiduje, jak silnie zareagujesz na alergię.

Możesz mieć również fałszywy wynik pozytywny. Oznacza to, że test wykrył wzrost IgE, ale nie masz prawdziwej alergii lub jakichkolwiek problemów z jedzeniem tego pokarmu.

Test negatywny. Oznacza to, że jest mało prawdopodobne, aby alergia pokarmowa była przyczyną objawów AZS. Jednak wynik negatywny nie gwarantuje, że nie masz alergii.

Kto powinien wykonać test IgE specyficznych dla alergenów?

Eksperci zalecają przeprowadzenie testów na ograniczone alergie pokarmowe u dzieci poniżej 5 roku życia, u których występuje wyraźna i szybka reakcja na określone pokarmy lub ich objawy AZS nie ustępują pod wpływem leczenia.

Podczas gdy alergie pokarmowe wydają się być bardziej powszechne u młodszych dzieci, starsze dzieci z alergią na pyłki mogą również odczuwać swędzenie po spożyciu pewnych pokarmów, w tym jabłek, selera, marchwi lub orzechów laskowych.

Lekarz może również zasugerować wykonanie testu IgE specyficznego dla danego pokarmu w następujących sytuacjach:

Twoje obecne leczenie nie pomaga wystarczająco. Niezależnie od tego, czy jesteś osobą dorosłą czy dzieckiem, lekarz może chcieć sprawdzić, czy nie masz alergii pokarmowych, jeśli stosujesz dobre leczenie egzemy, ale nadal masz słabą kontrolę objawów.

Inne testy nie są konieczne. Twój lekarz alergolog może preferować test IgE w stosunku do innych metod z kilku powodów, w tym:

  • Nie możesz przestać brać leków przeciwhistaminowych

  • Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia poważnej reakcji alergicznej.

  • Twoje atopowe zapalenie skóry jest tak poważne, że przeszkadza w wykonaniu testu skórnego

  • W ciągu ostatniego miesiąca wystąpiła u Ciebie poważna reakcja alergiczna

Żywność powoduje niezawodną reakcję. Zarówno dzieci jak i dorośli z AZS mogą rozwijać alergie pokarmowe. Powiedz lekarzowi, jeśli ty lub twoje dziecko egzema dostaje zauważalnie gorzej po spożyciu tylko niektórych pokarmów.

Reakcja natychmiastowa oznacza, że objawy pojawiają się w ciągu kilku sekund lub godzin po posiłku lub przekąsce.

Do częstych objawów alergii pokarmowej należą:

  • Pokrzywka

  • Swędzenie lub obrzęk

  • Kichanie, kaszel lub świszczący oddech

  • Wymioty lub biegunka

  • Niskie ciśnienie krwi

Alergie pokarmowe czasami powodują zagrażającą życiu reakcję alergiczną. Nazywa się to anafilaksją. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka wystąpią następujące objawy:

  • Problemy z oddychaniem

  • Obrzęk warg lub języka

  • Zawroty głowy

  • Utrata przytomności

Czy istnieją inne testy na alergie pokarmowe?

Rodzaj badania zależy od kilku czynników. Lekarz weźmie pod uwagę koszt lub dostępność testu IgE oraz to, jak poważna może być Twoja alergia pokarmowa. Może również zapytać, jaki rodzaj testów preferujesz.

Inne metody stosowane do sprawdzenia alergii pokarmowej obejmują:

Test skórny (skin prick test). Do tego testu będziesz musiał odstawić leki antyhistaminowe. Ale nie musisz jeść konkretnego pokarmu. Ten test jest bezpieczny dla dzieci i dorosłych. Pracownik służby zdrowia będzie uważnie obserwował Ciebie lub Twoje dziecko w przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej.

Lekarz lub pielęgniarka umieszcza odrobinę podejrzanego alergenu na lub pod skórą, zwykle na plecach lub ramieniu. Po około 15 minutach sprawdzi, czy nie pojawił się czerwony guzek. Może ona swędzieć.

Test skórny może sprawdzić więcej niż jedną alergię w tym samym czasie. Nie zaleca się jednak wykonywania testów na pokarmy, które nie powodują żadnych problemów.

Doustne wyzwanie pokarmowe. Ten test jest często stosowany w celu potwierdzenia alergii. Możesz usłyszeć od swojego lekarza, że nazywa się to doustną próbą pokarmową kontrolowaną podwójnie ślepą próbą (DBPCFC).

Będziesz jeść określone pokarmy w warunkach medycznych. Pracownik służby zdrowia będzie obserwował i leczył wszelkie poważne reakcje alergiczne. Jeśli chcesz wykonać ten test, poproś swojego lekarza pierwszego kontaktu o umówienie Cię ze specjalistą, który wie dużo o alergiach pokarmowych.

Dieta eliminacyjna. Lekarz alergolog może zasugerować unikanie pewnych pokarmów przez 3 do 4 tygodni, aby sprawdzić czy skóra się poprawi. Następnie poinformuje Cię jak bezpiecznie wprowadzić te pokarmy z powrotem do swojej diety. Kiedy to zrobisz, obserwuj, czy nie pojawi się flauta egzemy.

Test płatkowy na atopię. Test ten może wykryć opóźnione lub nie związane z IgE alergie pokarmowe. Będziesz nosić plaster z alergenem przez około 48 do 72 godzin. Nie jest to powszechny sposób sprawdzania alergii pokarmowych.

Co to jest alergia, nietolerancja czy wrażliwość?

Kluczową różnicą jest to, że prawdziwa alergia pokarmowa wywołuje specyficzny rodzaj reakcji immunologicznej, która wpływa na wiele organów w twoim ciele.

Nietolerancja pokarmowa to sytuacja, w której masz problemy z trawieniem niektórych pokarmów. Na przykład, osoby z nietolerancją laktozy nie wytwarzają wystarczającej ilości laktazy. Jest to enzym potrzebny do rozkładu cukru zawartego w produktach mlecznych.

Wrażliwości pokarmowe są mniej zrozumiałe i nie można ich badać. To sytuacja, w której pewne pokarmy powodują nieprzyjemne objawy, mimo że nie masz na nie alergii lub nietolerancji. Powszechnym przykładem jest nieceliakalna wrażliwość na gluten/pszenicę.

Natychmiastowe reakcje na nietolerancję lub wrażliwość mogą być łagodne lub poważne, ale rzadko zagrażają życiu. Niektóre objawy mogą pokrywać się z alergią, w tym:

  • Czerwona lub swędząca wysypka

  • Kichanie

  • Wheezing

  • Nudności lub biegunka

Ale możesz też mieć:

  • Mgłę mózgową

  • Ból stawów

  • Wzdęcia

  • Zmęczenie

  • Ból głowy

Co się dzieje dalej?

Lekarz pomoże Ci zdecydować, co można bezpiecznie jeść.

Ogólnie rzecz biorąc, najlepiej nie jeść pokarmów, na które jesteś uczulony. Dzieci mogą jednak wyrosnąć z pewnych alergii pokarmowych, a także może się okazać, że wrażliwość na pokarmy Państwa lub Państwa dziecka zmniejszy się, gdy objawy AZS będą pod kontrolą.

Przed wprowadzeniem jakichkolwiek większych zmian w sposobie odżywiania się Państwa lub Państwa dziecka należy zawsze porozmawiać z dietetykiem lub innym specjalistą w dziedzinie zdrowia. Zmiany pokarmowe mogą poprawić objawy AZS, ale najlepiej jest zachować jak najszerszą dietę.