Strona główna Blog Strona 2439

Lepszy sen dla dziecka C – i dla Ciebie

0

Co jest najważniejsze dla snu małego dziecka? Nieustanawianie złych wzorców.

Kara Cantrell wiedziała, że ma kłopoty przez drugą noc po urodzeniu jej syna. „Krzyczał przez całą noc”, wspomina 41-letni aktor z Atlanty. „Miałem 4-dniowy poród i cesarskie cięcie i byłem po prostu bałaganem. A tam było to wrzeszczące stworzenie i nie wiedziałam, co robić”.

Kilka miesięcy później, sprawy nie były dużo lepsze. Kiedy wydawało się, że jej syn osiada na stałe we wzorcu snu, wszystko się zmieniało. „Nagle wstawał sześć razy w nocy, albo cudownie spał przez 10 godzin” – mówi Cantrell.

Mniej więcej jedyną rzeczą, którą rodzice mogą przewidzieć o cyklach snu noworodka, jest to, że będą one nieprzewidywalne. Kiedy dzieci rodzą się po raz pierwszy, są bardzo zmienne” – mówi dr Jodi Mindell, zastępca dyrektora Centrum Snu w Szpitalu Dziecięcym w Filadelfii i autorka książki „Sleeping Through the Night: How Infants, Toddlers, and Their Parents Can Get a Good Night’s Sleep”. Głód — lub jego brak — zazwyczaj decyduje o tym, kiedy noworodek śpi i kiedy się budzi. Do około 3 miesiąca życia, dzieci zaczynają wytwarzać hormon melatoninę, która wprowadza ich cykl snu w bardziej regularny rytm.

Pomaganie dziecku w samodzielnym zasypianiu

Potrzeby każdego dziecka w zakresie snu są inne. Noworodki mogą spać od 10 do 18 godzin na dobę. Od 4 miesiąca do około 1 roku życia śpią od 9 do 12 godzin w nocy, z kilkoma dodatkowymi drzemkami w ciągu dnia. Ale pamiętaj, że większość dzieci będzie spała tylko około 5 do 6 godzin na początku. Mimo to, nawet 5-godzinna przerwa da Ci trochę odpoczynku.

Po tym, jak twoje dziecko ma około 4 miesięcy, bieganie do przedszkola przy każdym kaprysie może ustawić wzór, który jest trudny do złamania.

„Naprawdę chcesz zacząć mieć dziecko zasypiające niezależnie, aby nie były zależne od kołysania, karmienia, chodzenia w wózku”, radzi Mindell. „Wtedy, gdy budzą się w środku nocy, mogą zasnąć samodzielnie”.

Sekrety snu niemowląt

Zawijanie dziecka w kocyk może pomóc mu poczuć się wystarczająco bezpiecznie, aby zasnąć. Kiedy zawijasz dziecko w kocyk, upewnij się, że jego nóżki mogą zginać się w biodrach, aby uniknąć późniejszych problemów z biodrami. Upewnij się również, że przekładasz dziecko tylko wtedy, gdy nie śpisz i monitorujesz je. Jeśli Twoje dziecko jest samo w łóżeczku, nie powinno mieć na sobie ani wokół siebie żadnych kocyków (chcesz zmniejszyć ryzyko SIDS). Dziecko może przebywać w tym samym pokoju co Ty, ale nie powinno spać z nim w tym samym łóżku. Jeśli karmisz piersią i sama jesteś zmęczona, staraj się nie karmić dziecka siedząc na krześle lub na kanapie, na wypadek gdybyś również zasnęła.

Możesz spróbować użyć smoczka. Może on pomóc w uspokojeniu dziecka i jest kolejną rzeczą, która jest znana z zapobiegania SIDS.Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie „doctor Magazine”.

Co może się stać, jeśli nie leczyć ADHD? Nieleczone ADHD

0

Myślisz, że może mieć ADHD lub zostały zdiagnozowane z ADHD. Mogą wystąpić problemy przez całe życie, jeśli jest pozostawiony bez leczenia. Poznaj ryzyko.

Nieleczone ADHD może powodować problemy przez całe życie. Osoby z ADHD mają tendencję do bycia impulsywnymi i mają krótki czas koncentracji uwagi, co może utrudnić osiągnięcie sukcesu w szkole, w pracy, w związkach i w innych aspektach życia.

W dzieciństwie

Dzieci z nieleczonym ADHD mogą napotkać problemy w domu i w szkole.

Ponieważ ADHD może utrudniać dzieciom zwracanie uwagi w klasie, uczeń z nieleczonym ADHD może nie nauczyć się wszystkiego, czego go uczono. Mogą zalegać lub uzyskać słabe oceny.

Dzieci z ADHD może walczyć, aby kontrolować swoje emocje. To może powodować problemy społeczne. Mogą nie wiedzieć, jak dzielić się zabawkami, na zmianę, grać dobrze z innymi, lub reagować w odpowiedni sposób w pewnych sytuacjach. Bez leczenia i wskazówek mogą mieć problemy z nawiązaniem lub utrzymaniem przyjaźni. To może być trudne dla nich do czynienia, ponieważ wiele dzieci z nieleczonym ADHD również mają niską samoocenę lub depresję.

Dzieci z nieleczonym ADHD mogą być bardziej impulsywne, więc mogą się często ranić. Niektóre badania pokazują, że młodzi ludzie z nieleczonym ADHD składają więcej wizyt na pogotowiu z urazami.?

Jako nastolatkowie

Jeśli ADHD nie został zaadresowany, nastolatki, które już zrobiły słabo w szkole przez lata nie są prawdopodobne, aby nadrobić zaległości, więc słabe oceny mogą nadal przychodzić. Nawet uczniowie z nieleczonym ADHD, którzy wybrzeżu przez szkołę podstawową mogą mieć problemy z utrzymaniem się w szkole średniej, gdzie obciążenie pracą jest bardziej intensywne.

Nastolatki z nieleczonym ADHD może walczyć z relacji. Mogą nie mieć wielu przyjaciół, a oni mogą nie radzić sobie dobrze w świecie randek. Theyre również prawdopodobnie mają problemy z dogadaniem się z rodzicami.

ADHD, które pozostawione same sobie mogą zwiększyć szansę na niebezpieczne zachowania, w tym:

  • Picie

  • Palenie tytoniu

  • Zażywanie narkotyków

  • Ryzykowne wybory seksualne

Wśród dziewcząt z nieleczonym ADHD częściej występują zaburzenia odżywiania. Niektóre z tych problemów mogą być związane z depresją lub niską samooceną.

Po ichre wystarczająco stary, aby uzyskać prawo jazdy, nastolatki z nieleczonym ADHD są bardziej prawdopodobne, aby mieć problemy za kierownicą. Mogą brać udział w większej liczbie wypadków samochodowych niż ich rówieśnicy.

Jako dorośli

Chociaż niektóre objawy mogą zanikać z wiekiem, ADHD może być problemem na całe życie. U niektórych osób ADHD zostaje zdiagnozowane dopiero w wieku dorosłym.

Jego ważne dla wszystkich dorosłych z ADHD, aby mieć leczenie dla niego.

Jeśli nie, są one bardziej prawdopodobne, aby mieć problemy z zatrudnieniem. Nawet jeśli uda im się zdobyć pracę, mogą nie być w stanie jej utrzymać. Są one również bardziej prawdopodobne, aby mieć problemy:

  • Punktualne docieranie do pracy

  • Wykonywanie pracy w ustalonych terminach

  • Pozostawanie zorganizowanym

  • Dogadywanie się z współpracownikami

  • Spokojne przyjmowanie krytyki

Jeśli masz nieleczone ADHD, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będziesz miał problemy w związku. Możesz być zbyt emocjonalny. Możesz częściej niż Twoi rówieśnicy kłócić się z innymi. A Twój partner lub przyjaciele mogą mieć problem z nakłonieniem Cię do słuchania.

Ludzie z nieleczonym ADHD mają wyższe wskaźniki rozwodów. Istnieje również większe prawdopodobieństwo wystąpienia depresji lub niskiej samooceny.

Te same ryzykowne zachowania, które mogą zaszkodzić nastolatkom z nieleczonym ADHD mogą również wpływać na dorosłych w tej samej sytuacji. Na przykład:

  • Picie

  • Palenie tytoniu

  • Nadużywanie narkotyków

  • Ryzykowny seks

Są również bardziej skłonni do

  • wypadki samochodowe

  • Problemy z hazardem

  • Kłopoty z prawem

Niektóre badania mówią, że od 25% do 40% osób w więzieniu ma ADHD — wiele z nich jest niezdiagnozowanych lub nieleczonych. Te same badania sugerują, że jeśli ci ludzie mieli leczenie dla ich ADHD, działania, które doprowadziły do ich więzienia może nie mieć miejsca.

Zapach współpracowników to za dużo: Co robić

0

Dowiedz się, co zrobić, gdy zapach współpracownika jest zbyt silny.

Zapachy w miejscu pracy są ogromnym problemem dla wielu osób. W związku z tym wiele zakładów pracy i instytucji stwierdza potrzebę ustanowienia polityki bezzapachowej lub polityki redukcji zapachu, żądając od każdego, kto wchodzi do budynku, aby uniknąć noszenia produktów perfumowanych.

Jak radzić sobie z niechcianymi zapachami w miejscu pracy

W dzisiejszych czasach łatwo jest znaleźć pracę w biurze, gdzie zasady i przepisy chronią wszystkich przed kontaktem z zapachami. Ale co jeśli Twoja firma nie ma takiej polityki?

Narażenie na działanie substancji zapachowych może utrudniać niektórym osobom efektywną pracę. Oto co możesz zrobić, jeśli zapach twojego współpracownika jest zbyt intensywny?

  • Poproś współpracownika, aby był świadomy wyboru produktów. Może to zależeć od Twoich relacji ze współpracownikiem. Jeśli pracujecie razem od dłuższego czasu, możesz rozważyć osobistą rozmowę z nim. Jeśli nie, przekaż sprawę swojemu kierownikowi lub przełożonemu. Łatwiej jest im rozmawiać z każdym w biurze, nie zawstydzając nikogo i nie powodując napięcia.

  • Zmień biurko. Niektórym osobom może być trudno nie używać jakiegoś rodzaju perfum lub zapachu. Pomocne może być przeniesienie się do nowego biurka, które jest oddalone od pracowników używających produktów zapachowych. Unikaj również przenoszenia się do obszaru biurowego, w którym panuje duży ruch lub pracownicy gromadzą się razem. Możesz nieumyślnie zetknąć się z różnymi zapachami, gdy współpracownicy będą przechodzić obok Twojego nowego biurka.

  • Poproś o zamknięte miejsce pracy. Jeśli twoje ciało bardzo reaguje na zapachy, możesz poprosić pracodawcę o wydzielenie zamkniętego miejsca pracy. Może to zmniejszyć ryzyko reakcji na zapachy używane przez współpracowników w otwartym biurze.

  • Używaj oczyszczacza powietrza. Porozmawiaj z pracodawcą, aby zrozumiał, jak twoje ciało reaguje na substancje zapachowe. Zapytaj, czy może dostarczyć Ci oczyszczacz powietrza, aby oczyścić Twoje miejsce pracy. Dobrą alternatywą jest przenośny wentylator biurkowy. Możesz kupić dobry, mały i cichy, aby nie przeszkadzał osobom pracującym w pobliżu.

  • Korzystaj z elastycznego harmonogramu pracy. Elastyczny harmonogram może pomóc w zmniejszeniu liczby reakcji. Możesz pracować, gdy w budynku jest mniej osób lub poprosić o pracę na innej zmianie niż osoba, która nosi zapach, który Cię drażni.

  • Noś maskę. Maski na twarz są najczęściej używane do ochrony przed rozprzestrzenianiem się wirusów, ale mogą również osłonić Cię przed silnym zapachem perfum.

  • Rób przerwy. Czasami, nawet przy założonej masce i włączonym oczyszczaczu powietrza, może zaistnieć potrzeba zrobienia sobie przerwy. Wyjdź na zewnątrz lub przejdź do innego pomieszczenia, aby zaczerpnąć świeżego powietrza przed wznowieniem pracy.

  • Rozważ pracę w domu. Jeśli Twoja praca nie jest fizyczna, możesz zapytać pracodawcę, czy możesz pracować w domu. Dzięki temu zyskasz swobodę pracy w środowisku, w którym dobrze się czujesz. Rozważ użycie oprogramowania do zarządzania czasem, abyś mógł zachować normalne tempo pracy w biurze, jednocześnie ciesząc się komfortem swojej przestrzeni.

  • Zidentyfikuj źródło problemu. Chociaż nie jest to całkowicie twój problem, spróbuj dowiedzieć się, czy twoi koledzy używają perfum z powodów specyficznych dla miejsca pracy. Może się okazać, że nie podoba im się konkretny zapach charakterystyczny dla twojej pracy, ale jeśli jest to coś, co firma może rozwiązać, to bycie tym, który poruszy tę kwestię, pomoże wielu innym osobom, które cierpią w milczeniu. Zidentyfikowanie źródła problemu może pomóc firmie w znalezieniu lepszych rozwiązań dla wszystkich pracowników.

Zagrożenia dla zdrowia związane z perfumami i substancjami zapachowymi

Jak wspomniano wcześniej, większość perfum i zapachów zawiera substancje chemiczne, które mogą być szkodliwe dla zdrowia. Wiele z tych substancji chemicznych znajduje się również w dymie papierosowym. Wdychanie niektórych z tych chemicznych oparów powoduje uszkodzenie mózgu, przywołując bóle głowy, problemy z zatokami, zawroty głowy i niektóre choroby układu oddechowego. Ponadto, gdy są stosowane bezpośrednio na skórę, te chemikalia dostają się do krwiobiegu po wchłonięciu przez skórę z naszego ubrania. Niektóre z tych substancji chemicznych mogą mieć działanie narkotyczne, co może powodować u niektórych osób uzależnienie od perfum.

Twoje prawa w miejscu pracy

W większości miejsc, wrażliwość na zapachy może być nieco bardziej skomplikowana, biorąc pod uwagę czynnik zakwaterowania. Różne rozwiązania zapewniają sposób na dostosowanie się do osób z reakcjami zapachowymi. Chociaż nie są one jasno określone w prawach dotyczących miejsca pracy, masz swobodę wypowiedzi, która powinna pozwolić ci na wypowiedzenie się, gdy coś w pracy nie idzie ci dobrze. Ważne jest, aby wiedzieć, że kwestie związane z wrażliwością na zapachy mogą być nieco skomplikowane, ponieważ rozwiązania dotyczące zakwaterowania wpływają na innych w środowisku pracy.

Pracodawcy z alergiami na zapachy mogą podjąć środki w celu zmniejszenia ekspozycji na znane substancje drażniące bez tworzenia środowiska wolnego od zapachów. Można to zrobić poprzez zwiększenie świadomości stosowania zapachów, edukując współpracowników na temat wpływu chemikaliów zapachowych na zdrowie.

Ivermectin nie pomaga w leczeniu COVID-19, wynika z dużego badania

0

Wyniki badań w znacznym stopniu wykluczają lek jako metodę leczenia COVID-19, napisali autorzy badania.

Ivermectin Doesnt Help Treating COVID-19, Large Study Finds

By Carolyn Crist

31 marca 2022 — Iwermektyna, lek przeciwpasożytniczy, który stał się popularny jako alternatywny sposób leczenia COVID-19, nie wykazał żadnych oznak wyciszenia choroby lub zmniejszenia ryzyka hospitalizacji pacjentów, zgodnie z wynikami dużego badania klinicznego opublikowanego w The New England Journal of Medicine.

Wyniki badań dość mocno wykluczają lek jako metodę leczenia COVID-19, napisali autorzy badania.

Theres naprawdę nie ma żadnych oznak korzyści, David Boulware, MD, jeden z współautorów i specjalista chorób zakaźnych na Uniwersytecie w Minnesocie, powiedział The New York Times.

Naukowcy podzielili się podsumowaniem wyników w sierpniu 2021 roku podczas prezentacji online prowadzonej przez National Institutes of Health. Pełne dane hadnt zostały opublikowane aż do teraz.

Teraz, gdy ludzie mogą zagłębić się w szczegóły i dane, miejmy nadzieję, że skłoni to większość lekarzy do odejścia od iwermektyny w kierunku innych terapii, powiedział Boulware.

W próbie zespół badawczy porównał ponad 1350 osób zakażonych koronawirusem w Brazylii, które otrzymały iwermektynę lub placebo jako leczenie.

W okresie od marca do sierpnia 2021 roku 679 pacjentów otrzymało dzienną dawkę iwermektyny w ciągu 3 dni. Badacze stwierdzili, że iwermektyna nie zmniejszyła ryzyka, że osoby z COVID-19 będą hospitalizowane lub pójdą na pogotowie w ciągu 28 dni po leczeniu.

Ponadto badacze przyjrzeli się poszczególnym grupom, aby zrozumieć, czy niektórzy pacjenci odnieśli korzyści z jakiegoś powodu, na przykład przyjmując iwermektynę wcześniej po pozytywnym wyniku testu na COVID-19. Jednak ci, którzy przyjmowali lek w ciągu pierwszych 3 dni po pozytywnym teście na koronawirusa, radzili sobie gorzej niż ci z grupy placebo. Lek nie pomógł również pacjentom w szybszym powrocie do zdrowia.

Badacze nie znaleźli żadnego istotnego wpływu leczenia iwermektyną na liczbę dni spędzonych w szpitalu, liczbę dni, w których hospitalizowani potrzebowali wentylacji mechanicznej, ani na ryzyko śmierci, napisali.

Ivermectin stał się kontrowersyjnym punktem centralnym podczas pandemii.

Przez dziesięciolecia lek ten był szeroko stosowany w leczeniu infekcji pasożytniczych. Na początku pandemii badacze sprawdzili tysiące istniejących leków przeciwko koronawirusowi, aby ustalić, czy potencjalne leczenie już istnieje. Eksperymenty laboratoryjne na komórkach sugerowały, że iwermektyna może działać, donosił Times.

Ale niektórzy badacze zauważyli, że eksperymenty zadziałały, ponieważ użyto wysokiego stężenia iwermektyny, znacznie większej dawki niż byłaby bezpieczna dla ludzi. Pomimo obaw, niektórzy lekarze zaczęli przepisywać iwermektynę pacjentom. Po otrzymaniu zgłoszeń o osobach, które potrzebowały pomocy medycznej, szczególnie po zastosowaniu preparatów przeznaczonych dla zwierząt gospodarskich, FDA wydała ostrzeżenie, że lek wasnt approved to be used for COVID-19.

Naukowcy na całym świecie wykonali małe badania kliniczne, aby zrozumieć, czy iwermektyna leczy COVID-19, donosi gazeta. Pod koniec 2020 roku Andrew Hill, MD, wirusolog z University of Liverpool w Anglii, przejrzał wyniki z 23 prób i stwierdził, że lek może obniżyć ryzyko śmierci z powodu COVID-19. Opublikował wyniki w lipcu 2021 roku, ale późniejsze raporty wykazały, że wiele badań było wadliwych, a co najmniej jedno było oszustwem.

Hill wycofał swoje oryginalne badanie i rozpoczął kolejną analizę, która została opublikowana w styczniu 2022 roku. W tym przeglądzie on i współpracownicy skupili się na badaniach, które były najmniej prawdopodobne, że były stronnicze. Stwierdzili, że iwermektyna nie była pomocna.

Niedawno Hill i jego koledzy przeprowadzili kolejną analizę, wykorzystując nowe dane z badania w Brazylii, i po raz kolejny nie dostrzegli żadnych korzyści.

Kilka badań klinicznych nadal testuje iwermektynę jako środek leczniczy, donosi Times, a wyniki spodziewane są w nadchodzących miesiącach. Po zapoznaniu się z danymi z brazylijskiego badania, w którym testowano iwermektynę i wiele innych leków przeciwko COVID-19, niektórzy eksperci od chorób zakaźnych mówią, że prawdopodobnie zobaczą więcej tego samego – że iwermektyna nie pomaga ludziom z COVID-19.

Z zadowoleniem przyjmuję wyniki innych badań klinicznych i będę je oglądał z otwartym umysłem, powiedział gazecie dr Paul Sax, ekspert od chorób zakaźnych w Brigham and Womens Hospital, który obserwował dane dotyczące leku podczas pandemii.

Jednak w pewnym momencie kontynuowanie badań nad mało obiecującym podejściem stanie się stratą środków, powiedział.

Poznaj zaciekłą orędowniczkę zdrowia kobiet: Jen Gunter, MD

0

OB/GYN ostatnio wypowiedział się przeciwko producentom witamin i suplementów, probiotyków dla twojego chomika.

Poznaj zaciekłego orędownika zdrowia kobiet: Jen Gunter, MD

By Lambeth Hochwald

25 marca 2022 — Jen Gunter, MD, odmawia milczenia, kiedy widzi wprowadzające w błąd twierdzenia dotyczące produktów zdrowotnych dla kobiet.

W rzeczywistości, świat najbardziej znanych – i outspoken – OB / GYN (jak opisano przez The Guardian), jest na misję mediów społecznych, aby mówić w górę, gdy widzi firm lub rządów żerują na kobiecym zdrowiu i wstyd pochwy.

Mając prawie 400,000 zwolenników, Gunter nigdy nie unika kontrowersji.

Właśnie w tym tygodniu, ona railed przeciwko witaminy i producenta suplementów Ollys pochwy probiotyku, biorąc firmę do zadania za jego przesłanki produktu i obciachową kopię reklamy.

Doktor spotkał się z San Francisco lekarza i autora dwóch książek, Biblia Vagina i Manifest Menopauzy. Poniższy wywiad został lekko zredagowany w celu zwiększenia jego długości i przejrzystości.

doctor: Więc te kapsułki Olly rzekomo są Probiotykami dla Twojego Chomika Panty. Jaka była twoja reakcja na to?

Gunter: Widząc słowo „chomiki w majtkach” jest to tak znamienne. Im tak bardzo przyzwyczajony do bazowego oportunizmu pochwy, ale to było po prostu absolutnie egregionalne i musiałem to wywołać.

Doktorze: Czym w ogóle są probiotyki dopochwowe?

Gunter: To jeden z tych wielkich przekrętów wellness, gdzie firmy próbują sprzedać ci w jakiś sposób zhakowanie twojego mikrobiomu poprzez ich zażywanie. Theyre nie tanie, albo, i może wahać się w cenie od 30 do 150 dolarów na miesiąc, w zależności od tego, jak bespoke są. A jednak dane nie są dobre. Nie ma zbyt wielu dowodów na wartość tych probiotyków, z wyjątkiem tych dla akcjonariuszy.

Doktorze: Jakie jest jedno twierdzenie zawarte w opakowaniu probiotyku Olly, które przeszkadza ci najbardziej?

Gunter: Produkt twierdzi, że równoważy pH pochwy. Twierdzenie to jest rażącym niezrozumieniem ekosystemu pochwy. Jeśli ten tagline jest tym, co prowadzisz, czego jeszcze nie wiesz?

Ponadto, jeśli te rzeczy działały, polecam je. Zapalenie pochwy jest skomplikowane i często źle zdiagnozowane, a to łatwe dla firmy, aby być drapieżny i swoop in i powiedzieć, że mają produkt dla Ciebie.

Jeśli uważam, że twój produkt dla pochwy jest okropny i nie badałeś go w co najmniej jednym badaniu klinicznym wysokiej jakości (nie ważne czy finansowanym przez firmę czy nie), a twój marketing pokazuje oszałamiającą ignorancję na temat zdrowia pochwy, nie zwracaj się do mnie w sprawie swojego produktu. Naprawdę.

Doktorze: Kiedy w popkulturze pojawia się odniesienie do, powiedzmy, menstruacji, szybko się w to angażujesz.

Gunter: Widziałam te wirusowe wiadomości od chłopięcej mamy (tak się nazywała), w których pisała o tym, że jest zdegustowana tym, że w filmie animowanym Turning Red były wzmianki o miesiączce.

Wszystko jest tutaj z powodu menstruacji. Gdybyś nie miesiączkowała, nie miałabyś dziecka, nie mielibyśmy osoby, która miała inteligencję, by zbudować komputer, na którym rozpowszechniasz tę wiadomość. Menstruacja jest istotną częścią ludzkiej reprodukcji i jest o wiele bardziej skomplikowana niż się ludziom wydaje. Z tego tylko powodu ludzie powinni wiedzieć o tym

doktorze: Czy kiedykolwiek martwisz się, że jesteś tak bardzo na zewnątrz w mediach społecznościowych?

Gunter: Przypuszczam, że mam swoich prześladowców, ale trolle mi nie przeszkadzają. Nie obchodzi mnie, że jakiś handlarz sztuką w Nowym Jorku uważa, że jestem chory psychicznie za promowanie masek. To najlepsze, co masz? Szczerze mówiąc, to nawet mnie nie interesuje. To jak rzucanie ziarnkiem piasku w samochód.

Doktorze: Wdałeś się również w wymianę zdań z dr Leaną Wen, analitykiem medycznym CNN, na temat noszenia masek.

Gunter: Ona oczywiście ma inne zdanie niż ja. Myślę, że jednym z największych problemów związanych z pandemią jest zmiana przekazu i pomysł, że ludzie nie żyją teraz normalnie. Przykro mi było patrzeć, jak promuje tę koncepcję.

W ten weekend wyszłam na lunch, poszłam na zakupy mebli, do kina, na wycieczkę. Moja rodzina i ja nosimy wszędzie maski. Nie rozumiem, jak noszenie maski oznacza, że nie żyjesz normalnie, skoro jest to wyraźnie związane z ograniczeniem rozprzestrzeniania się wirusa.

Prawie wszystko w medycynie polega na zmniejszeniu ryzyka. Możesz robić rzeczy, które obniżą twoje ryzyko choroby serca. Nie jest to w 100% gwarantowane, ale czy nie chcielibyśmy mieć niższego ryzyka wystąpienia złych rzeczy? Będę nosił maskę na zawsze!

Doktorze: Czy chciałbyś, aby więcej lekarzy było bardziej wokalnych jak ty?

Gunter: Chciałbym, aby więcej lekarzy prowadziło rozmowy o zdrowiu poza gabinetem w sposób, który jest dla nich wygodny. Na przykład, jesteś u fryzjera i dzielisz się informacjami, albo dzielisz się informacjami z 15 znajomymi z Facebooka. Jeśli jesteś lekarzem i zamieścisz artykuł o COVID-19 i jego wpływie na serce, istnieje większe prawdopodobieństwo, że 15 Twoich znajomych przeczyta ten artykuł, niż gdyby zamieścił go Twój znajomy, który jest prawnikiem.

Wierzę, że jako lekarze możemy często wpływać na ludzi na duże i małe sposoby.

Upadek Roe v. Wades budzi obawy o prywatność

0

Jeśli Roe v. Wade zostanie obalone, czy prokuratorzy lub firmy technologiczne będą mogły monitorować aplikacje śledzące okres i płodność, dane lokalizacyjne smartfonów i konta w mediach społecznościowych?

Upadek sprawy Roe v. Wades budzi obawy dotyczące prywatności

By Kelly Wairimu Davis, MS , Damian McNamara, MA

Maj 20, 2022 C Jeśli Roe v. Wade zostanie obalone, czy prokuratorzy kryminalni lub firmy technologiczne mogą wykorzystać dane ze smartfonów przeciwko komuś?

Teraz, gdy przyszłość amerykańskich przepisów aborcyjnych wisi na włosku, wiele kobiet zastanawia się nad stopniem ostrożności potrzebnym do zachowania w tajemnicy ich aktywności w cyberprzestrzeni C zwłaszcza aplikacji śledzących okres i płodność, danych lokalizacyjnych smartfonów i interakcji z mediami społecznościowymi.

Eksperci w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego i prawa twierdzą, że odpowiedź w dużej mierze sprowadza się do jednej ważnej kwestii: prawa do prywatności.

Istnieje pojęcie oczekiwania prywatności, mówi dr Brad Malin, profesor informatyki biomedycznej, biostatystyki i informatyki na Uniwersytecie Vanderbilt w Nashville.

Milan mówi, że jest to bezpośrednio związane z prywatnością ciała, nad którą dana osoba spodziewa się, że ma kontrolę jako część swojego środowiska.

Według Milana, właśnie dlatego całe to pojęcie Roe v. Wade w obecnym momencie jest naprawdę istotne. Prawo do prywatności jest wymienione około kilkunastu razy w ramach prawa do sprawy.

Dlatego nie wiemy, co się stanie z Roe v. Wade, ale martwi to wielu specjalistów od prywatności, mówi. To prowadzi w dół tego śliskiego zbocza, jeśli nie masz nawet kontroli nad własnym ciałem, to z komunikacji elektronicznej możemy równie dobrze nawet nie zacząć.

Ochrona prawna

Czwarta poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych chroni ludzi przed nieuzasadnionymi przeszukaniami i zatrzymaniami.

Aby zdobyć dane z cyberprzestrzeni, które mogłyby być wykorzystane jako dowód w sądach w stanach, gdzie aborcja jest uznawana za przestępstwo, prokuratorzy nadal musieliby przejść przez standardowe procedury karne, mówi Anthony Michael Kreis, profesor prawa konstytucyjnego na Georgia State University.

Ale dane, które otrzymają, mogą być wykorzystane w sądzie przeciwko osobie, która jest podejrzana o dokonanie aborcji lub która poroniła w okolicznościach, które funkcjonariusze organów ścigania uznali za podejrzane, mówi Kreis.

Istnieje też inna możliwość: państwa, w których kobiety, które przerwały ciążę, ponoszą odpowiedzialność karną lub cywilną za opuszczenie ich jurysdykcji w celu dokonania aborcji poza stanem.

Ten mechanizm prawny może naruszać konstytucyjne prawo do podróżowania, ale nie jest to wykluczone w Ameryce po reformie, mówi Kreis.

Ale chociaż wiele grup antyaborcyjnych mówi, że kryminalizacja aborcji lub ograniczenie dostępu do antykoncepcji nie jest celem ostatecznym, historia nie jest tu obiecująca, mówi Ellen Wright Clayton, MD, JD, profesor pediatrii i profesor prawa na Uniwersytecie Vanderbilt.

Odnosi się ona do niedawnej propozycji ustawodawców w Luizjanie, aby sklasyfikować aborcję jako zabójstwo.

Ustawa didnt dostać daleko w Izbie Reprezentantów, ale obawy są uzasadnione, mówi Clayton.

Aplikacje do śledzenia okresu i płodności

Przepisy dotyczące prywatności informacji zdrowotnych, takie jak Health Insurance Portability and Accountability Act (HIPAA), nie chronią informacji zawartych w aplikacjach śledzących okres i płodność.

W tej chwili nie ma żadnych oznak, że ludzie planują wykorzystywać dane dotyczące okresu i płodności do promowania programu pro-choice, według Adama Levina, JD, eksperta ds. cyberbezpieczeństwa i założyciela CyberScout, globalnej firmy zajmującej się ochroną tożsamości i danych.

Mimo to, aplikacja do śledzenia cyklu stworzona przez firmę należącą do aktywisty antyaborcyjnego jest całkowicie wykonalna, mówi Levin.

Jeśli chcesz mieć pewność, że twoje dane są bezpieczne od takich ingerencji, możesz chcieć usunąć aplikację, mówi, zauważając, że korzystanie z funkcji notatnika na smartfonie może być bezpieczniejszą alternatywą, podobnie jak używanie staromodnego pióra i papieru.

You dont have to stop with period and fertility tracking apps, either.

W przypadku wszystkich aplikacji, z którymi dzielisz się informacjami osobistymi, ustaw ustawienia prywatności tak ściśle, jak to tylko możliwe, i ponownie rozważ korzystanie z aplikacji, jeśli te opcje są niedostępne, mówi Levin.

Upewnij się, że firma nie angażuje się w działalność społeczną lub polityczną, która nie jest zgodna z Twoimi poglądami.

Prokurator generalny stanu Nowy Jork Letitia James również niedawno mówił na ten temat, zauważając 13 maja, że ludzie używają aplikacji śledzących płodność i usług lokalizacyjnych każdego dnia, ale jeśli nie są ostrożni, ich dane osobowe mogą trafić w niepowołane ręce.

W obliczu zagrożenia praw do aborcji, jest to ważniejsze niż kiedykolwiek, aby każdy poważnie traktował swoją cyfrową prywatność, powiedziała. Zachęcam wszystkich, zwłaszcza tych, którzy odwiedzają kliniki aborcyjne lub szukają pomocy przy aborcji, aby zastosowali się do wskazówek mojego biura i byli bardziej ostrożni w stosunku do aplikacji i stron internetowych, z których korzystają.

Prokuratura Generalna Stanu Nowy Jork zaleca, aby kobiety używały szyfrowanych wiadomości, gdy komunikują się na temat osobistych informacji o zdrowiu lub zachowaniach, a także aby uważały na to, co udostępniają w postach na portalach społecznościowych. Biuro sugeruje również wyłączenie opcji lokalizacji i spersonalizowanych reklam na ich smartfonach.

Dane o lokalizacji telefonu komórkowego

Malin mówi, że istnieje kilka sposobów, że usługi lokalizacyjne mogą być wykorzystane do śledzenia, gdzie kobieta używa swojego smartfona. Aplikacja mogłaby śledzić lokalizacje, jeśli ktoś udzieliłby zgody na przykład poprzez umowę z użytkownikiem końcowym aplikacji.

Drugim, ale mniej prawdopodobnym scenariuszem byłoby śledzenie przez dostawcę usług pingów pochodzących z wież telefonii komórkowej w celu znalezienia smartfona.

Więc co odwołanie kobieta ma, jeśli śledzone przez trzecią aplikację?

To naprawdę trudna sytuacja, ponieważ zależy to od tego, czy dana osoba została postawiona w sposób wyraźny w niebezpieczeństwie, mówi Malin. Co więcej, śledzenie kogoś w miejscach publicznych nie jest ogólnie zabronione.

Istnieje duża różnica między dokumentowaniem tego, co dana osoba robi w Planned Parenthood, a tym, co robi poza nim – mówi.

Malin uważa, że lepiej, aby przepisy chroniły wszystkich użytkowników smartfonów, niż aby każda osoba musiała pamiętać o wyłączeniu swojego urządzenia śledzącego położenie, a następnie włączeniu go ponownie. Ponadto, powinna to być bardziej sytuacja opt-in C, w której twórcy aplikacji muszą poprosić o pozwolenie na śledzenie korzystania z aplikacji lub usług lokalizacyjnych C versus uczynienie każdej kobiety opt-out.

Pomyśl, zanim się podzielisz

Mściwi lub niegodni zaufania partnerzy i członkowie rodzin kobiet w związkach z przemocą również mogą być powodem do niepokoju, mówi Kreis.

Osoby z najbliższych kręgów kobiety mogą utrzymywać aborcję nad jej głową lub grozić złożeniem doniesienia na nią w związku z opieką nad zdrowiem reprodukcyjnym lub poronieniem – mówi Kreis.

Nierzadko kobiety doświadczają przemocy domowej po dokonaniu aborcji, zwłaszcza jeśli ich partner nie wiedział, że dokonały zabiegu, twierdzi Clayton.

Mówi ona, że kobiety powinny również uważać na to, co udostępniają w mediach społecznościowych.

Clayton podaje przykład kobiety, która szuka porady, gdzie można bezpiecznie przeprowadzić aborcję lub jak zamówić pewne leki.

Jeśli ktoś wchodzi do internetu, by tego szukać, to jest to potencjalnie niebezpieczne.

Aby przeczytać o tym, co dzieje się z Roe v. Wade i amerykańskim prawem aborcyjnym, kliknij tutaj.

Czas ekranowy: wskazówki, jak ograniczyć korzystanie z technologii przez dzieci

0

Duża ilość czasu spędzanego przez dzieci na ekranie często wiąże się z negatywnymi skutkami zdrowotnymi. Poznaj wskazówki, jak ograniczyć czas spędzany przy ekranie bez bójek.

Wady czasu spędzanego na ekranie

Przed ukończeniem 2 roku życia dziecko nie korzysta z czasu ekranowego. Badania wykazują, że niemowlęta i małe dzieci uczą się więcej dzięki bezpośrednim interakcjom i nieustrukturyzowanej zabawie. Po ukończeniu 2 roku życia dziecko zaczyna czerpać korzyści z ustrukturyzowanego czasu spędzanego na ekranie.

Jako rodzic powinieneś być zawsze obecny, aby pomóc dziecku zrozumieć, co ogląda na ekranie. Bierny lub pozbawiony nadzoru czas spędzony przy ekranie nie zastąpi nauki poprzez czytanie i zabawę. Dzieci, które spędzają więcej czasu na ekranach są bardziej narażone na:

  • Otyłość

  • Trudności z zasypianiem

  • Mniejsze umiejętności społeczne?

  • Przemoc i problemy z gniewem

Wytyczne dotyczące czasu spędzanego na ekranie

Amerykańska Akademia Pediatrii przedstawia zalecenia dotyczące czasu spędzanego przy ekranie dla rodziców. Dzieci poniżej 2 roku życia nie potrzebują czasu ekranowego. Wyjątkiem od tej reguły jest używanie czatu wideo do rozmowy z rodzicem lub bliską osobą.?

Dzieci w wieku od 2 do 5 lat nie powinny mieć więcej niż 1 godzinę czasu ekranowego dziennie. Czas spędzany na ekranie powinien być skoncentrowany na nauce, a nie pasywny. Nawet w wieku nastoletnim czas spędzany na ekranie nie powinien przekraczać 2 godzin dziennie, aby uzyskać najlepsze wyniki zdrowotne.

Jakość czasu ekranowego. To ty decydujesz, ile czasu ekranowego ma dziecko każdego dnia. To, co ogląda, jest równie ważne jak ilość czasu spędzanego na ekranie. Możesz zapewnić dziecku wysoką jakość czasu ekranowego poprzez:

  • Sprawdzanie programów, filmów i gier przed pozwoleniem dziecku na ich oglądanie

  • Obecność podczas korzystania z ekranu w celu monitorowania dziecka

  • Wybieranie opcji interaktywnych, takich jak gry edukacyjne, zamiast filmów i seriali

  • Korzystanie z kontroli rodzicielskiej w celu blokowania potencjalnie szkodliwych treści

  • Wybieranie treści odpowiednich dla wieku?

  • Eliminowanie gier i programów, które mają reklamy?

Naucz się właściwego użytkowania. Gdy dziecko dorasta, możesz nauczyć je, jak prawidłowo korzystać z technologii. Pokaż im, jak wyłączyć telewizor, jeśli pojawi się coś, czego nie powinny oglądać. Naucz je, jak przechodzić między czynnościami na tablecie lub telefonie. Zachęcaj dziecko do ostrożnego obchodzenia się z ekranami, aby nie uległy uszkodzeniu.

Ograniczanie czasu spędzanego na ekranie bez walki

Jeśli Twoje dziecko spędza dużo czasu na ekranie, ograniczenie go może być trudne. Poniższe wskazówki pomogą Ci ograniczyć czas spędzany przy ekranie bez walki, poprzez powolne wprowadzanie zmian i nadanie priorytetu innym przyjemnym zajęciom.

Unikaj mówienia „nie”. Jeśli dziecko prosi o oglądanie telewizji lub granie na tablecie, nie mów mu, że nie. Może to wywołać walkę, jeśli dziecko poczuje, że nie dostaje tego, czego chce. Zamiast tego używaj zwrotów takich jak:

  • Możemy obejrzeć twój ulubiony film później. Right now, lets play.?

  • Czas na grę jest później. Zróbmy to zamiast tego.?

  • Oglądałeś już dzisiaj telewizję. Zjedzmy lunch i porozmawiajmy o tym, co jeszcze chcemy zrobić.

  • Czas przerwać grę na czas kolacji. Możesz zagrać ponownie jutro.?

Odwróć uwagę. Jeśli masz tendencję do włączania telewizora w celu zapewnienia hałasu w tle, przestań to robić. Wyłącz filmy i programy telewizyjne i pozwól dziecku na swobodną zabawę. Jeśli dziecko chce obejrzeć jakiś program lub film, zachęć je do zabawy podobnymi zabawkami lub do odgrywania scenek z tego programu.

Możesz usiąść z dzieckiem i zadawać mu pytania lub pokazać, jak przekształcić przedmioty domowe w wymyślone zabawki. Na przykład kosz na pranie jest świetną jaskinią. Kartonowe pudełko może z łatwością stać się domkiem lub fortem.

Po pomocy w zainicjowaniu zabawy możesz nadzorować ją podczas wykonywania innych czynności w domu, jeśli jest taka potrzeba. Przekierowując dziecko do nowych zajęć, odwracasz jego uwagę od zwykłego czasu spędzanego przy ekranie.

Wyznacz godziny korzystania z ekranów. Można wprowadzić określone pory dnia dla ekranów. Można zacząć od wyłączania ekranów podczas posiłków i na godzinę przed snem. Kiedy już ustalisz rutynę, powoli wprowadzaj nowe zasady dotyczące ekranów.

Można powiedzieć, że nie ma ekranów przez pierwszą godzinę po powrocie ze szkoły lub pracy. Możesz określić czynności, które dziecko musi wykonać, aby zasłużyć na czas ekranowy. Może to być odrabianie lekcji, czytanie lub zabawa na świeżym powietrzu.

Usuń ekrany na noc. W miarę jak dzieci stają się starsze, mogą odczuwać pokusę, aby podkradać sobie czas spędzony przy ekranie w nocy. Usuń wszystkie telefony, tablety i systemy gier z pokoju dziecka na czas snu. Podłącz kable do ładowania we wspólnym miejscu, gdzie będziesz mógł kontrolować ich użycie.

Poza zasięgiem wzroku. Przechowuj ekrany w miejscach, w których nie są zawsze widoczne. Jeśli dziecko nie widzi swojego tabletu, telefonu lub systemu do gier, może mieć mniejszą ochotę na grę. Codziennie odkładaj ekrany do szuflady lub szafki, aby były bezpieczne.

Ustal jasne zasady. Niech dziecko wie, jakie są zasady spędzania czasu na ekranie w domu. Każda zasada powinna mieć swoją konsekwencję. Na przykład, granie w grę lub oglądanie programu, który jest niedozwolony, może oznaczać, że dziecko nie może mieć ekranu ponownie przez 2 dni. Ustaw timer, aby zasygnalizować koniec czasu ekranowego. Jeśli dziecko gra w grę dłużej niż jest to dozwolone, może stracić czas ekranowy na następny dzień.

Dawaj dobry przykład. Możesz pomóc, przestrzegając własnych zasad korzystania z ekranu. Odłóż telefon na bok podczas spotkań rodzinnych i posiłków. Wyłączaj telewizor przed snem i nagrywaj swoje ulubione programy, aby obejrzeć je później. Spraw, aby ograniczenia czasu ekranowego stały się wspólnym wysiłkiem i zachęć dziecko, aby również Ciebie rozliczało.

Nienawidziłam być w ciąży: Heres How I Got Through It

0

Jeśli starasz się odnaleźć radość w ciąży, nie jesteś sama. Przeczytaj, dlaczego ciąża niektórych mam nie była tak błogim doświadczeniem, na jakie liczyły.

Nienawidziłam być w ciąży: Heres How I Got Through It

By Stephanie Watson

Ciąża ma być błogim okresem, w którym kobiety promienieją radosnym oczekiwaniem na swoje nowe przyjście. Tak przynajmniej wynika z filmów i programów telewizyjnych. Dla wielu przyszłych mam, te 9 miesięcy to nic innego jak sielanka.

Poprosiliśmy grupę mam, aby podzieliły się tym, czego nie lubią w ciąży i co pomogło im przetrwać najtrudniejsze momenty.

Stephanie Iraggi: Nauka proszenia o pomoc

Moja pierwsza ciąża ogólnie nie była zła – kilka przykrości, ale ogólnie poszło dobrze. Drugi raz był znacznie inny. Miałam 24/7 mdłości przez pierwszy trymestr. I w przeciwieństwie do mojej pierwszej ciąży, nie mogłem odpocząć. (Ganianie za dwulatkiem nie pozwala na wiele siedzenia), więc byłam nieustannie wyczerpana. Miałam też strzelające bóle z powodu luźnych stawów biodrowych i miednicowych, które uniemożliwiały wygodne ułożenie się. Poza ciągłym bólem fizycznym, moje zdrowie psychiczne spadło na dno. Kopnięcia dziecka były słodkie, a ja byłam podekscytowana spotkaniem z moim nowym maleństwem. Ale byłam BARDZO gotowa, by skończyć z częścią ciążową.

Na mdłości próbowałam imbiru i bransoletek przeciw chorobie morskiej, ale nie zrobiły one dla mnie zbyt wiele. To, co zrobiło największą różnicę, to uzyskanie tyle snu, ile mogłem, i ciągłe jedzenie. Węglowodany to było wszystko, co mogło się utrzymać, więc żyłam z torbą chipsów i słoikiem czekoladowego masła orzechowego u boku. Fizykoterapia pomogła trochę z bólem stawów, zaczęłam też korzystać z poradnictwa. Jednak to, co miało największy wpływ, było proste: poproszenie o pomoc (i jej przyjęcie). Próby bycia superkobietą spełzły na niczym. Największą ulgę przyniosło mi, gdy pozwoliłam mojemu wspaniałemu mężowi, rodzinie i przyjaciołom, by mnie otoczyli i wspierali.

Mój najstarszy jest teraz 5-letnim przyszłym CEO, a mój najmłodszy jest 2-letnim ninja. Bycie w ciąży było jedną z najtrudniejszych rzeczy, jakie zrobiłem, ale nie zamieniłbym wyników za nic na świecie.

Crystal Martin: Za dużo czasu w samotności

Podczas mojej pierwszej ciąży miałam dość typowe objawy – trochę porannej choroby w pierwszym trymestrze i zmęczenie w trzecim trymestrze. Kiedy moja druga ciąża nie była typowa, zostałam zaskoczona.

Przez pierwsze 4 tygodnie czułam się dobrze. Potem nadeszła poranna choroba. Miałam awersję do każdego rodzaju jedzenia, nawet do wody. Wymiotowałam wodą. Straciłam na wadze w pierwszym trymestrze. Potem doszłam do drugiego trymestru i byłam jeszcze bardziej chora. Wymiotowałam codziennie, o każdej porze dnia. Żaden z leków przeciw nudnościom, które wypróbowałam, nie działał. W końcu musiałam być hospitalizowana, żeby dostać dożylne odżywki.

Myślę też, że byłam w depresji, bo spędzałam tyle czasu sama w domu. Mój mąż pracował, a mój syn był w szkole. Na szczęście w mojej grupie kościelnej były dwie inne mamy, które również były w ciąży, więc naprawdę się połączyłyśmy. Mogłam się z nimi porozumiewać na temat moich doświadczeń, a one regularnie sprawdzały, co u mnie słychać. Miałam przyjaciółkę, która tak jak ja miała hyperemesis [silne mdłości] podczas ciąży. Była dla mnie wielką pomocą i źródłem informacji.

Myślałem, „nienawidzę bycia w ciąży” liczne razy podczas tej ciąży. To jest powód, dla którego nie chcę mieć więcej dzieci. Ryzyko, że to się powtórzy, jest dla mnie wystarczające, by powiedzieć: „Myślę, że z tym skończyłam”.

Samantha Radford: Strach przed macierzyństwem

Będąc jedynaczką, moje jedyne doświadczenie z dziećmi polegało na tym, że znajomi podawali mi swoje niemowlęta. Nieuchronnie każde dziecko, które trzymałam, płakało w moich ramionach. Założyłam, że nie radzę sobie z dziećmi.

Mój mąż chciał mieć dzieci, ale ja nie byłam tego pewna. Byłam skupiona na karierze.

Kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, byłam przerażona. Myślałam: „Co jeśli nie pokocham tego dziecka? Co jeśli będę złym rodzicem?”.

Nie pomogło to, że miałem ekstremalne mdłości podczas ciąży. Nazywają to „poranną chorobą”, ale byłem chory przez cały dzień. Straciłam 10 funtów, zanim w ogóle zaczęłam przybierać na wadze.

Strach przed macierzyństwem nie ustępował. Był tam aż do porodu. Kiedy pielęgniarka powiedziała mi, że czas przeć, wykrzyknęłam: „Nie mogę mieć dziecka, nie lubię dzieci!”. Ale kiedy moja córka się urodziła, zakochałam się.

Zadomowiłam się w nowym macierzyństwie i byłam zaskoczona tym, jak bardzo mi się to podobało — tak bardzo, że teraz mam czworo dzieci. Wiedząc, jak bardzo kochałam moje pierwsze dziecko, ułatwiłam sobie zadanie. Nauczyłam się, jak radzić sobie z ciążowymi mdłościami (pomogło mi jedzenie białka zamiast węglowodanów) i poddałam się terapii, która pomogła mi uporać się z niepokojem.

Teraz mam dwie piękne dziewczyny i dwóch pięknych chłopców i jestem tak szczęśliwy z naszą rodziną.

Krista Vollack-Bubp: Not Feeling the Joy

Byłem szczęśliwy na myśl o byciu w ciąży. Po prostu nie lubiłam być w ciąży. Gdy tylko dowiedziałam się, że jestem w ciąży, czułam się prawie tak, jakbym miała w sobie obcą formę życia. Nie czułam się sobą.

Potem pojawiły się poranne mdłości, i to nie tylko rano. Czułam się źle od momentu, kiedy się obudziłam, aż do momentu, kiedy poszłam spać. Przez 5 tygodni mogłam jeść tylko krakersy z solą i rosół z kurczaka. Wszystko inne przyprawiało mnie o ból brzucha. Kiedy weszłam w drugi trymestr, cały czas czułam się niekomfortowo. Moje ciało czuło się stłoczone.

Jest tak wiele oczekiwań związanych z byciem rodzicem, a zwłaszcza mamą. Masz być radosna. Masz być tym idealnym przyszłym rodzicem. Nigdy nie czułem się promienny, podekscytowany lub podniecony, jak kobiety w ciąży w książkach i filmach. Myślałam, że musi być ze mną coś nie tak, bo nie miałam tych uczuć.

W pewnym momencie w końcu zaakceptowałam, że to, co czuję, nie będzie trwało wiecznie. Wszystko będzie dobrze, a rezultatem będzie to zdrowe dziecko. Myślę, że gdyby więcej z nas było skłonnych powiedzieć: „Ciąża nie zawsze jest niesamowitym doświadczeniem”, sprawiłoby to, że inne nowe mamy czułyby się mniej wymagające, tak jak ja.

Corritta Lewis: Nie rozpoznałam siebie

Zawsze chciałem mieć dzieci, ale nigdy nie chciałem być w ciąży. Po tym, jak moja żona próbowała leczenia niepłodności i nie poczęła, zaproponowałem, że zrobię to, aby być graczem zespołowym. Kiedy otrzymałem wynik testu ciążowego, powiedzieć, że byłem w zaprzeczeniu jest niedopowiedzeniem. Kiedy moja żona i ja zdaliśmy sobie sprawę, że moje wody pękły, mój lekarz kazał nam jechać do szpitala (4 tygodnie wcześniej), a ja siedziałem pod prysznicem przez prawie godzinę. W środku porodu chciałem wrócić do domu. Mój umysł po prostu nie mógł pojąć faktu, że rodzę dziecko.

Przyrost wagi w ciąży był dla mnie naprawdę trudny. Kiedy byłem w wojsku, ćwiczyłem dwa razy dziennie. Byłam w świetnej formie. Patrząc na siebie w ciąży czułam się jakbym patrzyła na obcą osobę. Nie poznawałam siebie. Mam może pięć zdjęć z całej mojej ciąży, bo nie wyglądałam jak ja.

Moje biodra były już ciasne od podnoszenia ciężarów, a moje dziecko siedziało tak nisko, że cały ten dodatkowy ciężar znajdował się na moich biodrach. Około piątego miesiąca nie mogłam już spać w naszym łóżku, ponieważ nie mogłam się do niego wdrapać. Musiałam spać na kanapie. To bardzo obciążało mnie emocjonalnie, ponieważ moja żona była jedyną osobą, którą miałem, a nie mogłem z nią być.

Przez całą ciążę miałem też ciągłe mdłości. Nigdy nie wymiotowałem, ale zawsze miałem mdłości. Moja żona jest w połowie Koreanką i używa dużo imbiru w swojej kuchni. Wypijałem około czterech filiżanek herbaty imbirowej dziennie. To bardzo pomogło, ale nigdy nie ustąpiło całkowicie. Spacery również pomogły mi poczuć się lepiej w tym czasie. Chodziłem trzy lub cztery razy dziennie, a przed snem dwa razy.

Patrząc wstecz, czuję się źle, że nie cieszyłam się moją ciążą. Nadal mam pewne poczucie winy, ale teraz mogę powiedzieć bez wątpliwości, że mój syn jest jedną z najlepszych rzeczy, jakie mi się przytrafiły. Jest niesamowity. Posiadanie go teraz sprawia, że patrzę wstecz i czuję, że absolutnie było warto.

Myriam Steinberg: Zarządzanie komplikacjami

Już w wieku 30 lat wiedziałam, że chcę mieć dziecko, ale pochłonęła mnie praca. W wieku 40 lat zdecydowałam, że nadszedł czas, aby zacząć starać się o dziecko na własną rękę. To, co myślałam, że będzie łatwą podróżą, okazało się czymś zupełnie przeciwnym.

Zaczęłam od inseminacji wewnątrzmacicznej (IUI). Zaszłam w ciążę, ale straciłam dziecko. Musiało minąć wiele prób IUI i zapłodnienia in vitro (IVF), cztery straty ciąży, przejście na jajeczka od dawczyni i 4 lata, zanim zaszłam w ciążę z bliźniakami.

Moja ciąża nie była łatwa. W pierwszym trymestrze miałam krwotok podkosmówkowy. To jest jak gigantyczny skrzep krwi w macicy. Bardzo krwawiłam, co było niezwykle stresujące. Przez wiele tygodni żyłam w strachu, że stracę moje dzieci.

Wody u bliźniaka A odeszły w 18 tygodniu ciąży. Przez 7 tygodni leżałam na łóżku w domu, a następnie przez 8 tygodni w szpitalu. Moi lekarze i inni pracownicy służby zdrowia w szpitalu chcieli, abym usunęła ciążę bliźniaka A, aby dać szansę jego siostrze. Byłam zszokowana – nie tym, że dali mi możliwość przerwania ciąży, ale tym, że naciskali na mnie, abym to zrobiła. Powiedziałam: „Nie, zatrzymuję dziecko”. Byłam naprawdę zła i sfrustrowana.

Moi przyjaciele i rodzina byli tam, aby wspierać mnie przez te trudne tygodnie, co pomogło. Miałem również wsparcie od mojego zespołu OB/GYN i położnej. Zrobiłem akupunkturę, aby poradzić sobie z moim niepokojem. Stworzyłam sobie bezpieczną przestrzeń psychiczną, w której nie byłam zbytnio podekscytowana ciążą, ale nadal miałam nadzieję i optymizm na szczęśliwe zakończenie.

Bliźniaki urodziły się w 32 tygodniu — 2 miesiące przed terminem. Moja córka potrzebowała tylko karmić i rosnąć, ale mój syn musiał spędzić 2 miesiące na NICU, ponieważ jego płuca były słabo rozwinięte. Nie mogłam go trzymać przez pierwsze 10 dni jego życia.

Moje bliźniaki mają teraz 2 lata i są zdrowe. Zdecydowanie nie żałuję, że je urodziłam, chociaż nigdy więcej nie chcę być w ciąży. Całe to doświadczenie uświadomiło mi, że tylko dlatego, że jesteś w ciąży, nie jest oczywiste, że będziesz miała łatwy czas.

Kelley Kitley: Życie z cukrzycą ciążową

Myślę, że istnieje przekonanie, że ciąża to piękny czas, w którym przyszłe mamy mogą zacząć tworzyć więź ze swoim dzieckiem. To nie było moje doświadczenie.

Przez pierwsze 3 miesiące każdej z moich ciąż czułam się jak na kacu. Byłam senna, zmęczona, ciągle głodna i drażliwa.

Podczas dwóch ciąż rozwinęła się u mnie cukrzyca ciążowa. Jeśli zbyt długo nie jadłam, dostawałam zawrotów głowy. Jeśli nie jadłam odpowiedniej kombinacji pokarmów, mój poziom cukru we krwi wzrastał i czułam się zdezorientowana. Musiałam podawać sobie zastrzyki z insuliny, ćwiczyć i dobrze się odżywiać, co dodawało kolejną warstwę stresu do moich ciąż.

Jedną z niewielu rzeczy, które doceniałam w ciąży było to, że pozwalała mi ona jeść więcej słodyczy i nie skupiać się tak bardzo na diecie. Przy cukrzycy ciążowej musiałam uważać na każdy kęs. Upewniłam się, że nie jem zbyt wielu węglowodanów, dostałam wystarczająco dużo białka i zjadłam mnóstwo owoców i warzyw. Prawdopodobnie tak właśnie powinnam się odżywiać, ale kiedy nie miałam wyboru, czułam się bardziej restrykcyjna.

Kolejnym problemem był sen. Na początku ciąży spałam bardzo dużo. To się zmieniło, gdy mój brzuch urósł. Im większy się stawał, tym więcej podrzucałam i przewracałam się w nocy. Brak snu miał wpływ na mój nastrój, dietę i zdolność do utrzymania motywacji. Ponieważ nie spałem dobrze w nocy, dałem sobie pozwolenie na odpoczynek po pracy i spanie, kiedy mogłem, więc nie było to ciągłą frustracją.

Mam czworo dzieci, więc oczywiście nie pozwoliłam, by moje trudne ciąże powstrzymały mnie przed ponownym poczęciem. Odkryłam, jak ważna jest restrukturyzacja poznawcza – świadomość, że ciąża nie trwa wiecznie. To tylko krótki okres czasu. Kiedy poznałam moje dzieci, nie żałowałam ani jednej chwili z tych 9 miesięcy, które zajęło mi pojawienie się każdego z nich.

Czy używanie środka odstraszającego komary w ciąży jest bezpieczne dla Ciebie i Twojego dziecka?

0

Dowiedz się, czy używanie środków odstraszających komary w ciąży jest bezpieczne dla Ciebie i Twojego dziecka, a także poznaj najczęstsze obawy z tym związane.

Używanie środka odstraszającego komary podczas ciąży

Aplikacje miejscowe w czasie ciąży. Ważne jest, abyś zrozumiała, że wszystko co nakładasz na skórę jest wchłaniane do organizmu i może mieć wpływ na rozwijające się dziecko. Dotyczy to również środków odstraszających owady, a zwłaszcza komary, które możesz stosować częściej.

Niebezpieczeństwo ukąszeń komarów. Komary nie stanowią większego zagrożenia dla Ciebie w ciąży niż w okresie, kiedy nie jesteś. Komary są czasami bardziej przyciągane do kobiet w ciąży, co zwiększa ryzyko ukąszenia.

Komary przenoszą choroby takie jak wirus Zachodniego Nilu i wirus Zika. Choroby te łatwo przenoszą się na ludzi i mogą być bardzo niebezpieczne dla Ciebie i Twojego nienarodzonego dziecka. Udowodniono, że wirus Zika powoduje wady wrodzone u dzieci, których matki zachorowały na tę chorobę podczas ciąży.

O środkach odstraszających komary. Zawsze czytaj etykiety przed zakupem środka odstraszającego komary. Szukaj marek, które mają składniki zatwierdzone przez Agencję Ochrony Środowiska (EPA). Następujące składniki aktywne są bezpieczne dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią:

  • DEET, uważany za najskuteczniejszy składnik zapobiegający ukąszeniom komarów

  • Pikarydyna, powszechna alternatywa dla DEET, znana również jako KBR 3023 i icaridin w innych krajach

  • IR3535

  • Olejek z eukaliptusa cytrynowego (OLE) lub para-mentanodiol (PMD)

  • 2-undekanon

Kiedy czytasz etykietę, sprawdź, jakie inne owady odstrasza dany spray. Komary są najczęstszym problemem, ale inne insekty również mogą stanowić zagrożenie podczas ciąży. Jeśli inny rodzaj owadów jest bardziej rozpowszechniony w Twojej okolicy, kup repelent z odpowiednim składnikiem aktywnym dla Twoich obaw.

Pamiętaj, że istnieją inne rodzaje sprayów na owady, które nie są przeznaczone do stosowania na skórę. Pestycydy są trujące. Są bardzo niebezpieczne dla ludzi w ogóle, a zwłaszcza dla Twojego nienarodzonego dziecka, które wciąż się rozwija.

Narażenie na inne rodzaje trujących chemikaliów na robaki może spowodować poronienie, przedwczesny poród lub wady wrodzone. Przeczytaj dokładnie etykiety przed zastosowaniem czegokolwiek na skórę.

Stosowanie środków odstraszających komary. Przeczytaj instrukcje dotyczące stosowania środka odstraszającego komary. Stosuj repelent na całą odsłoniętą skórę, w tym twarz, uszy, szyję, ręce, kostki i stopy. Pamiętaj o ponownym zastosowaniu środka tak często, jak to konieczne, ponieważ z czasem spray staje się mniej skuteczny. Jest to szczególnie prawdziwe, gdy mocno się pocisz lub pływasz. Zanurzenie w wodzie jakiegokolwiek rodzaju może spłukać repelent z Twojej skóry.

Inne uwagi dotyczące środków odstraszających komary

Zapobieganie ukąszeniom. Jeśli nie masz środka odstraszającego komary, najlepiej zostań w domu. Wiele przyszłych mam decyduje się nie stosować środków odstraszających komary, gdy wiedzą, że substancje chemiczne dostaną się do ich organizmu. Zamiast tego możesz nosić ubrania z długimi rękawami i zakrywać jak najwięcej odsłoniętej skóry. Upewnij się, że twoje okna i drzwi mają dobre uszczelki i nie są pozostawione otwarte.

Podróżowanie w czasie ciąży. Jeśli planujesz podróż w czasie ciąży, zawsze powinnaś najpierw porozmawiać z lekarzem. Poinformuj go o miejscu, do którego planujesz się udać, aby sprawdzić, czy nie obowiązują tam jakieś zalecenia. Być może będziesz musiała odłożyć plany podróży do czasu po porodzie ze względu na bezpieczeństwo rosnącego dziecka.

Używanie filtrów przeciwsłonecznych. Kiedy jesteś na zewnątrz, oparzenia słoneczne mogą być kolejnym problemem oprócz środka odstraszającego komary. Nie musisz wybierać pomiędzy stosowaniem jednego lub drugiego. Zamiast tego, najpierw zastosuj krem z filtrem i pozwól mu wyschnąć przed zastosowaniem środka odstraszającego komary.

Pamiętaj, że wytyczne dotyczące składników środków odstraszających komary mają zastosowanie również do filtrów przeciwsłonecznych. Sprawdź składniki i upewnij się, że są one dopuszczone do użytku w czasie ciąży. Wybierz najsilniejszy filtr przeciwsłoneczny jaki możesz znaleźć, aby zapobiec poparzeniom słonecznym podczas długiego przebywania na słońcu.

Jak to jest mieć trójkę dzieci?

0

Zastanawiasz się nad posiadaniem trzeciego dziecka? Mama trójki dzieci, Diedre Anthony, dzieli się tajnikami swojego codziennego życia rodzicielskiego.

Jak to jest mieć trójkę dzieci

Diedre Anthony, w rozmowie z Rachel Reiff Ellis

Zawsze chcieliśmy z mężem mieć trójkę dzieci. Byłam najstarsza z czwórki dzieci i uwielbiałam być z dużej rodziny. Mój mąż był jedynym dzieckiem swoich rodziców, ale miał przyrodnie rodzeństwo, które miało 18 i 20 lat, kiedy się urodził. Różnica wieku między nimi odegrała dużą rolę w jego pragnieniu posiadania trójki własnych dzieci, które miałyby się nawzajem jako towarzysze zabaw.

Wiedzieliśmy też, że chcemy ponownie przeanalizować nasz plan trójki dzieci po pojawieniu się każdego z nich. Moja mama została w domu, by opiekować się mną i moimi braćmi, ale ja miałam być mamą pracującą, więc musiałam się upewnić, że poradzę sobie z równowagą między pracą a życiem prywatnym.

Tworzenie naszej pięcioosobowej rodziny

Kiedy urodziła się nasza najstarsza córka, Melody, byliśmy zachwyceni. Była łatwym dzieckiem, co przekonało nas do tego, aby szybko zrobić to wszystko jeszcze raz. Zaszłam w ciążę z Daphne, gdy Melody miała 14 miesięcy. Ale przejście na dwójkę dzieci było większym wyzwaniem niż się spodziewałam. Daphne miała kolkę, a ja miałam infekcję blizny po cesarskim cięciu. To nie był wspaniały, cudowny czas, jaki sobie wyobrażałam.

Po około 6 miesiącach, w końcu osiedliliśmy się w małym słodkim miejscu. Znalazłem swój rowek jako mama dwójki, częściowo dlatego, że kolka ustąpiła, a także dlatego, że wszyscy lepiej spali.

Początkowo chcieliśmy, aby wszystkie nasze dzieci były w odstępie 2 lat, abyśmy mogli przejść przez fazę niemowlęcą za jednym razem, mieć cały sprzęt, poradzić sobie z nieprzespanymi nocami, a następnie przejść do następnej fazy. Ale oczywiście, nie zawsze można zaplanować takie rzeczy. Na początku byłam zdruzgotana, gdy ten rozstaw nie wypalił. Ale teraz myślę, że urodzenie naszego dziecka, Juliana, 4 lata po Daphne było błogosławieństwem. Nigdy nie potrzebowałam monitora do dziecka, ponieważ za każdym razem, gdy Julian wydawał pojedyncze chrząknięcie, Daphne przylatywała i mówiła: „Mamo, dziecko się obudziło! Większa różnica wieku pozwoliła jej naprawdę wziąć odpowiedzialność za swoją rolę jako starszej siostry.

A ja miałam wbudowaną pomoc! Dziewczynki były zbyt młode, by opiekować się dziećmi, ale były wspaniałymi pomocnikami. Nauczyły się odpowiedzialności. Oczywiście były chwile, kiedy radziliśmy sobie z ich obawami, że najbardziej kocham dziecko, ale dało mi to możliwość powiedzenia, Hej squirt, kocham cię, twoją siostrę i twojego brata, wszystkie trzy. Dziecko po prostu potrzebuje teraz innych rzeczy, tak jak ty, kiedy byłeś dzieckiem.

Krzywa uczenia się wielu dzieci

Może się to wydać zaskakujące, ale dla mnie najtrudniejszym przejściem w rodzicielstwie nie było dodanie trzeciego dziecka. To było przejście z jednego dziecka na dwoje. Z pierwszym, wszystko jest związane z tą jedną małą osobą. Wszystko jest wielkim kamieniem milowym. Więc kiedy pojawia się drugie, czujesz konflikt: Czy będę w stanie rozłożyć swój czas i miłość między dwoje dzieci? Jak zapewnić mojemu drugiemu dziecku to samo doświadczenie, co pierwsze? Jest wiele nowych zmartwień.

Kiedy pojawia się trzecie dziecko, wiesz, że masz więcej niż wystarczającą ilość miłości. Czujesz się również bardziej doświadczony jako rodzic i nie zastanawiasz się tak bardzo nad sobą. Twoje poprzednie doświadczenia zbudowały twoją rodzicielską odporność. Na przykład raz przetrwałaś trening nocnika, przetrwasz go ponownie.

Teraz, jeśli chodzi o siedzenie, to nie ma mowy. Życie to zdecydowanie żonglerka, kiedy rodziców jest więcej, niezależnie od tego, czy jest się samotnym rodzicem, czy ma się partnera. To jeden z powodów, dla których ćwiczyłam noszenie dziecka z moim synem – zabrakło mi rąk! Znalezienie opiekunki do dziecka również staje się trudniejsze – i droższe. Poproszenie babci o przypilnowanie jednego dziecka to jedno, trójka to zupełnie inna historia. Potrzebujesz więcej miejsca w domu i w samochodzie. Logistyka wakacji dla pięcioosobowej rodziny nie zawsze jest łatwa do zrealizowania.

Ostatecznie jednak, dla mnie, zalety posiadania trójki dzieci znacznie przewyższają wady. Moje serce ciągle się przepełnia. Uwielbiam patrzeć, jak moje dzieci współdziałają ze sobą. Z radością obserwuję, jak rosną i zmieniają się. A kiedy ma się trójkę, można przeżywać te kamienie milowe jeszcze raz i jeszcze raz.

Codzienne życie z trójką dzieci

Mój mąż jest rolnikiem, a ja doradcą szkolnym. Jeszcze rok temu nie mieszkaliśmy na farmie, więc nie było go przez długie godziny każdego dnia. Zazwyczaj byłam samotnym rodzicem przez większość sezonu rolniczego, który trwa od kwietnia do końca listopada.

Odkąd przeprowadziliśmy się na farmę, wszystko jest łatwiejsze. Muszę być w pracy tuż po 7, więc wstaję między 5 a 5:30 każdego ranka, aby zrobić kilka rzeczy, zanim obudzę dzieci. Staram się zrobić przynajmniej jedno pranie każdego dnia. Z trójką dzieci i mężem rolnikiem, spędzamy dużo czasu na zewnątrz, więc wydaje się, że pranie jest zawsze do moich gałek ocznych!

Teraz, gdy dziewczyny są 7 i 9, mogą pomóc z obowiązkami, więc to nie tylko ja robię to wszystko. Jeden rzecz Ive znajdował jest że z dwa pracującymi rodzicami, weekendy mogą wypełniający up w pośpiechu z doganiającymi chores zamiast zabawa, i prowadzić frustracja naprawdę szybko. Więc ustawiam czas odcięcia dla zadań domowych. Mamy też wyznaczony czas dla rodziny, np. piątkowe wieczory filmowe, na które moje dzieci bardzo czekają.

Partnerzy w rodzicielstwie

Razem z mężem stanowimy dobry zespół wychowawczy. Oboje jesteśmy dość spokojnymi, wyluzowanymi ludźmi, którzy idą z prądem. Zazwyczaj, gdy jestem zestresowana, on jest spokojny i vice versa. Dobrze nam się razem pracuje.

Bycie na tej samej stronie o tym, jak się wychowuje, czyni rzeczy o wiele łatwiejszymi, ponieważ może to być naprawdę stresujące. Zawsze coś się dzieje. Ktoś zawsze krzyczy, z dobrego lub złego powodu. I jeżeli tylko jeden partner niesie większość ładunku, to może łatwo zagrać w upadek związku.

Na początku naszego rodzicielskiego życia, mój mąż i ja wymyśliliśmy kontrakt intymności. Rezerwujemy dwie konkretne noce w tygodniu jako nasz wspólny czas. Dodatkowo, on przejmuje sobotnie poranki i daje mi czas dla siebie, aby pisać, przeglądać sklep lub robić cokolwiek chcę. Na początku brzmiało to naprawdę głupio, ale wyodrębnienie tego celowego czasu okazało się zbawienne, zarówno dla naszego małżeństwa, jak i dla naszego zdrowia psychicznego.

Jak wychowujemy nasze dzieci

Jesteśmy wielorasową, wielokulturową rodziną. Mój mąż urodził się i mieszkał całe życie na południu. Ja zostałam wychowana przez jamajskich rodziców w Sumter, SC. Nasze dzieci uwielbiają kurczaka, który był pocieszeniem mojej młodości, a także dobre południowe makarony i chleb kukurydziany.

Dorastałem w bazie wojskowej, gdzie większość rodziców szybko dyscyplinowała mówiąc: Jaki jest problem? Napraw to i tyle. Ale moje doświadczenie w doradztwie nauczyło mnie innego podejścia. Staram się nauczyć moje dzieci słów, aby wyjaśnić ich problemy i mieć język rozwiązywania problemów. Zamiast czuć się z nimi sfrustrowana, mogę powiedzieć: OK, sięgnij do swojej skrzynki z narzędziami. Czego się nauczyłeś, co może pomóc w rozwiązaniu tego problemu?

Zawsze chcę, aby moje dzieci czuły się komfortowo rozmawiając ze mną, nawet jeśli są w błędzie. Chcę, żeby wiedziały, że je słyszę i znam. Na przykład moja najstarsza jest bardzo zmotywowana. Przypominam jej więc, że popełnianie błędów jest w porządku, ale trudniej jest się od nich odbić, gdy nie było się szczerym. Moja średnia córka jest zazwyczaj dość otwarta i przejrzysta, ale jest uparta jak mało kto. Jeśli więc chcę, żeby coś zrobiła, najpierw ją chwalę. Mówię: „Myślę, że to jedzenie smakowałoby o wiele lepiej, gdybyś pomogła mi w kuchni. A jej oczy się rozświetlają.

Wiedza o tym, jak wasze dzieci się uczą, a także jak chcą dawać i otrzymywać miłość, jest bardzo ważna. Nie tylko pomaga ci to w rodzicielstwie, ale pomaga ci mieć lepsze relacje, co na koniec dnia jest ostatecznym celem.