Strona główna Blog Strona 2423

Objawy padaczki: Wpatrywanie się w głowę, połykanie, mlaskanie wargami i inne.

0

Czy możesz mieć padaczkę? Dowiedz się więcej o różnych rodzajach napadów i ich objawach od lekarza.

Napady są podstawowym wskaźnikiem padaczki. Są one bardzo zróżnicowane:

  • Gapienie się prosto przed siebie, powtarzające się połykanie i przechodzenie w całkowity bezruch na kilka sekund charakteryzują napady nieobecności (petit mal), które mogą powtarzać się wiele razy w ciągu dnia.

  • Napady toniczno-kloniczne (grand mal), trwające zwykle kilka minut, rozpoczynają się zwykle utratą przytomności i upadkiem, po którym następuje sztywność, a następnie ruchy szarpane i nietrzymanie moczu. Po zakończeniu napadu występuje zwykle okres dezorientacji i głębokiego snu.

  • Powtarzające się mlaskanie wargami, bezcelowe ruchy frykcyjne, poczucie oderwania od otoczenia mogą wskazywać na napady w płacie skroniowym. Mogą być poprzedzone niejasnym uczuciem dyskomfortu w jamie brzusznej, omamami wzrokowymi/zmysłowymi i zniekształconymi wyobrażeniami, takimi jak deja-vu (poczucie znajomości lub tego, że coś już widzieliśmy).

  • Napady ruchowe lub jacksonowskie zaczynają się od zlokalizowanych rytmicznych drgań mięśni dłoni, stopy lub twarzy, które mogą rozprzestrzeniać się na całe ciało. Po takich napadach często następuje okres osłabienia lub paraliżu.

Należy skontaktować się z lekarzem w sprawie padaczki, jeśli:

  • Doświadczasz napadu po raz pierwszy lub nigdy nie byłeś u lekarza w związku z napadami.

  • Jeden napad następuje po drugim bez powrotu do świadomości; mózg może być pozbawiony tlenu. Natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub numer alarmowy.

  • Występują u Ciebie skutki uboczne leków przeciwdrgawkowych (antykonwulsyjnych). Lekarz może chcieć sprawdzić stężenie leku we krwi, a następnie dostosować dawkę lub spróbować zastosować alternatywny lek.

  • Leki przeciwpadaczkowe nie kontrolują w pełni napadów.

  • Masz napady i jesteś w ciąży lub starasz się o dziecko.

Tip Sheet: Unikanie interakcji leków na padaczkę

0

Wiele leków na padaczkę wchodzi w interakcje ze sobą, z lekami dostępnymi bez recepty oraz z innymi lekami na receptę. Oto jak unikać potencjalnie szkodliwych interakcji leków.

Arkusz informacyjny: Avoiding Epilepsy Drug Interactions (Unikanie interakcji z lekami na padaczkę)

Dowiedz się, jak unikać ryzykownych interakcji lekowych, jeśli przyjmujesz jeden lub więcej leków na padaczkę.

By R. Morgan Griffin Medically Reviewed by Charlotte E. Grayson Mathis,?MD Od lekarza Archiwum

Niestety, wiele leków na padaczkę może wchodzić w interakcje z popularnymi lekami na receptę i bez recepty. Leki na padaczkę mogą uniemożliwić niektórym lekom normalne działanie, a inne leki mogą mieć taki sam wpływ na leki na padaczkę. Każda z tych sytuacji może być niebezpieczna.

„Istnieje po prostu tak wiele możliwych interakcji z lekami na padaczkę”, mówi John M. Pellock, MD, rzecznik American Epilepsy Society i przewodniczący neurologii dziecięcej w Virginia Commonwealth University. „Nie mógłbyś wymienić ich wszystkich”. Tak więc kluczem jest otwarta rozmowa z lekarzem o wszelkich możliwych zagrożeniach w twoim przypadku.

Eksperci sugerują następujące dla uniknięcia interakcji z lekami na padaczkę.

  • Bądź szczery. Powiedz swojemu lekarzowi, dentyście i farmaceucie o wszystkich lekach, suplementach, witaminach i ziołach, które stosujesz. Na wizyty udaj się z listą, aby o niczym nie zapomnieć.

  • Nie zakładaj, że „naturalny” oznacza bezpieczny. Wiele leków ziołowych i suplementów może wchodzić w interakcje z lekami na padaczkę. „Na przykład, dziurawiec może wchodzić w interakcje z kilkoma lekami przeciwdrgawkowymi” – mówi Pellock.

  • Zachowaj ostrożność przy stosowaniu tabletek antykoncepcyjnych. Niektóre leki na drgawki mogą uniemożliwić działanie tabletek antykoncepcyjnych. Do leków na padaczkę, o których wiadomo, że mają takie działanie, należą Carbatrol, Dilantin, fenobarbital, Mysoline, Trileptal i Topamax.

  • Zachowaj szczególne środki ostrożności, jeśli jesteś starszy. Osoby starsze są nie tylko bardziej narażone na padaczkę niż inni dorośli, ale także częściej przyjmują długotrwałe leki na inne schorzenia, takie jak nadciśnienie, cukrzyca czy problemy z sercem. To zwiększa ryzyko wystąpienia interakcji.

  • Zwróć uwagę na swoją dietę. Co dziwne, niektóre produkty spożywcze – takie jak grejpfrut – mogą wchodzić w interakcje z lekami na padaczkę. Poproś lekarza o listę pokarmów, których powinieneś unikać.

    Bardziej ogólnie, nie powinieneś dokonywać radykalnych zmian w swoich nawykach żywieniowych. „Niektóre z tych popularnych diet mogą spowodować spustoszenie u osób z padaczką” – mówi Pellock. „To nie tylko z powodu utraty wagi, ale z ekstremalnych zmian w diecie, które robią, aby to osiągnąć”.

  • Bądź na bieżąco ze swoim lekarzem. Jeśli musisz rozpocząć przyjmowanie leków na inną chorobę — lub musisz zmienić którąś z dawek — porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem.

Dowiedz się więcej o lekach na padaczkę i możliwościach leczenia. Aby jak najlepiej wykorzystać swój plan leczenia, zapoznaj się z arkuszem wskazówek, które pomogą Ci osiągnąć sukces.

Napady padaczki Opieka domowa, bezpieczeństwo, leczenie

0

Opieka domowa przy epilepsji różni się w zależności od częstotliwości i rodzaju napadów. Dowiedz się od lekarza, co możesz zrobić.

W przypadku wystąpienia napadu obserwator powinien zachować zdrowy rozsądek, aby zapobiec obrażeniom:

  • Podeprzyj głowę osoby.

  • Poluzuj wszystkie ciasne ubrania na szyi.

  • Obróć osobę na bok.

  • Nie należy przytrzymywać osoby ani jej ograniczać.

  • Nie wkładać niczego do ust ani nie próbować rozsuwać zębów. Osobie nie grozi połknięcie języka.

  • Nie próbuj przenosić osoby, chyba że jest ona w bezpośrednim niebezpieczeństwie (np. w wodzie).

  • Obserwuj cechy charakterystyczne napadu – długość, rodzaj ruchów, kierunek odwracania głowy lub oczu. Cechy te mogą pomóc lekarzowi w rozpoznaniu rodzaju napadu.

?

Napady u dzieci: Diagnoza, przyczyny, objawy, leczenie

0

Napady u dzieci mogą przejść lub być częścią zaburzenia padaczkowego. lekarz identyfikuje rodzaje napadów, ich diagnozę i ryzyko, jakie stanowią dla Twojego dziecka.

Każdy może mieć napad w pewnych okolicznościach. Na przykład gorączka, brak tlenu, uraz głowy lub choroba mogą wywołać napad. U ludzi diagnozuje się epilepsję, gdy napady występują więcej niż raz bez konkretnej przyczyny. W większości przypadków – około siedmiu na 10 – nie można zidentyfikować przyczyny napadów. Ten rodzaj napadów nazywany jest „idiopatycznym” lub „kryptogennym”, co oznacza, że nie wiemy, co je powoduje. Problem może dotyczyć niekontrolowanego wypalania neuronów w mózgu, które wywołuje napad.

Badania genetyczne uczą lekarzy coraz więcej o tym, co powoduje różne rodzaje napadów. Tradycyjnie, napady zostały skategoryzowane według tego, jak wyglądają z zewnątrz i jak wygląda wzór EEG (elektroencefalogram). Badania nad genetyką napadów pomagają ekspertom odkryć szczególne sposoby występowania różnych typów napadów. Ostatecznie może to doprowadzić do opracowania terapii dostosowanych do każdego rodzaju napadów powodujących padaczkę.

Rozpoznanie napadu u dziecka

Rozpoznanie napadu może być trudne. Napady mijają tak szybko, że lekarz prawdopodobnie nigdy nie zauważy, że dziecko je ma. Pierwszą rzeczą, którą musi zrobić lekarz jest wykluczenie innych chorób, takich jak napady niepadaczkowe. Mogą one przypominać napady, ale często są spowodowane innymi czynnikami, takimi jak spadek poziomu cukru we krwi lub ciśnienia, zmiany w rytmie serca lub stres emocjonalny.

Twój opis napadu jest ważny, aby pomóc lekarzowi w postawieniu diagnozy. Należy również rozważyć przyprowadzenie do gabinetu lekarskiego całej rodziny. Rodzeństwo dzieci z padaczką, nawet bardzo małych, może zauważyć rzeczy dotyczące napadów, których rodzice nie mogą zauważyć. Warto też mieć pod ręką kamerę wideo, aby móc nagrać dziecko podczas napadu. Może to zabrzmi jak nieczuła sugestia, ale nagranie wideo może bardzo pomóc lekarzowi w postawieniu dokładnej diagnozy.

Niektóre rodzaje napadów, takie jak napady nieobecności, są szczególnie trudne do wychwycenia, ponieważ można je pomylić z marzeniami dziennymi.

„Nikt nie przegapi napadu grand mal (uogólnionego toniczno-klonicznego)” – mówi William R. Turk, MD, szef oddziału neurologii w klinice dziecięcej Nemours w Jacksonville na Florydzie. „Nie można nie zauważyć, gdy osoba upada na ziemię, trzęsie się i śpi przez trzy godziny”. Ale napady nieobecności lub gapiostwa mogą pozostać niezauważone przez lata.

Turk twierdzi, że nie należy się martwić, gdy dziecko z otwartymi ustami ogląda kreskówki w telewizji lub gapi się przez okno w samochodzie. Większość dzieci, które sprawiają wrażenie, że śnią, naprawdę tylko śnią. Zamiast tego obserwuj czary, które pojawiają się w nieodpowiednich momentach, np. kiedy dziecko jest w trakcie mówienia lub robienia czegoś i nagle przestaje.

Inne rodzaje napadów, takie jak proste lub złożone napady częściowe, mogą być mylone z różnymi stanami, takimi jak migreny, choroby psychiczne, a nawet upojenie alkoholowe lub narkotykowe. Testy medyczne są ważną częścią diagnozowania napadów. Lekarz Twojego dziecka z pewnością wykona badanie fizyczne i badania krwi. Lekarz może również zlecić wykonanie badania EEG, aby sprawdzić aktywność elektryczną w mózgu, lub zażądać wykonania skanu mózgu, takiego jak rezonans magnetyczny z określonym protokołem padaczki.

Ryzyko wystąpienia napadów u dzieci

Napady, choć wyglądają na bolesne, tak naprawdę nie powodują bólu. Mogą być jednak przerażające dla dzieci i osób z ich otoczenia. Szczególnie przerażające są napady częściowe proste, w których dziecko może mieć nagłe, przytłaczające poczucie strachu. Jednym z problemów w przypadku napadów częściowych złożonych jest to, że ludzie nie mają kontroli nad swoimi działaniami. Mogą robić nieodpowiednie lub dziwaczne rzeczy, które denerwują ludzi wokół nich. Dzieci mogą również zranić się podczas napadu, gdy upadną na ziemię lub uderzą o inne przedmioty znajdujące się w ich otoczeniu. Jednak same napady zazwyczaj nie są szkodliwe.

Eksperci nie rozumieją w pełni długoterminowego wpływu napadów na mózg. W przeszłości większość naukowców uważała, że napady nie powodują żadnych szkód w mózgu, przypisując uszkodzenie mózgu u danej osoby chorobie podstawowej. Teraz jednak zaczynają pojawiać się pewne wątpliwości.

Solomon L. Moshe, MD, dyrektor Klinicznej Neurofizjologii i Neurologii Dziecięcej w Albert Einstein College of Medicine w Nowym Jorku, bada temat i pozostaje ostrożny. „Nie sądzę, że dobrze jest powiedzieć w ten czy inny sposób, czy napady powodują długoterminowe szkody”, mówi. „Myślę, że wszystko zależy od indywidualnego przypadku”.

Moshe zauważa, że mózgi dzieci są bardzo elastyczne. Są one być może najmniej prawdopodobne, że osoby z epilepsją doznają jakichkolwiek uszkodzeń mózgu w wyniku napadu.

Niebezpieczne napady u dzieci

Chociaż większość napadów nie jest niebezpieczna i nie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, jeden rodzaj napadów jest niebezpieczny. Stan padaczkowy jest stanem zagrożenia życia, w którym osoba ma przedłużający się napad lub jeden napad po drugim bez odzyskania przytomności pomiędzy nimi. Status epilepticus jest bardziej powszechne wśród osób z padaczką, ale około jedna trzecia osób, które rozwijają stan nigdy nie miał napad przed. Ryzyko wystąpienia stanu padaczkowego wzrasta wraz z długością trwania napadu, dlatego też zawsze należy skorzystać z pomocy medycznej w nagłych wypadkach, jeśli napad trwa dłużej niż pięć minut.

Możesz również usłyszeć o stanie zwanym nagłą niewyjaśnioną śmiercią, w którym osoba umiera bez znanej przyczyny. Może się to zdarzyć każdemu, ale jest bardziej prawdopodobne, że wystąpi u osoby z padaczką. Przyczyny nie są znane, ale rodzice dzieci z padaczką powinni wiedzieć, że jest to bardzo rzadkie zjawisko. Kontrolowanie napadów, zwłaszcza tych, które występują podczas snu, jest najskuteczniejszym planem pomagającym zapobiec tej tragedii.

Objawy napadów absencji: Typowe i nietypowe

0

Lekarz wyjaśnia napady nieobecności – dawniej nazywane napadami petit mal – zarówno typowe, jak i atypowe.

Ponieważ napady nieobecności są zazwyczaj dość krótkie, pojawiają się w czasie bezczynności i przypominają śnienie lub „bycie we własnym świecie”, mogą pozostać niezauważone przez innych i przez pewien czas nie zdiagnozowane.

Napady nieobecności dzielą się na dwie kategorie: typowe i atypowe.

Typowe napady nieobecności zaczynają się nagle, trwają od 10 do 30 sekund i ustępują bez komplikacji. Osoba po prostu zatrzymuje się w miejscu (i/lub w połowie zdania) i wchodzi w stan wpatrywania się, przypominający trans, podczas którego nie reaguje i nie jest świadoma otoczenia. Mogą wykonywać niezdecydowane ruchy rękami, a podczas napadu może również wystąpić trzepotanie powiekami, mlaskanie wargami lub ruchy żucia. Kiedy napad mija, osoba wraca do normalnego stanu, bez pamięci o wydarzeniu i bez efektów ubocznych. Ogólnie rzecz biorąc, typowe napady nieobecności nie mają wyraźnej przyczyny.

Napady nietypowe są podobne do napadów typowych, z tym, że zwykle zaczynają się wolniej, trwają dłużej (do kilku minut) i mogą obejmować przewracanie się lub upadek. Osoba może również czuć się zdezorientowana przez krótki czas po odzyskaniu przytomności. Przyczyna atypowych napadów może być niemożliwa do zidentyfikowania, ale czasami są one związane z nieprawidłowościami w mózgu, które były obecne przy urodzeniu (wrodzone) lub w wyniku urazu lub uszkodzenia ciała, lub z powikłaniami choroby wątroby lub nerek. Ten typ napadów może trwać do dorosłości.

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie napadów absencji, jeśli:

  • Zauważasz, że dziecko ma napady „bycia we własnym świecie”, gapienia się lub inne zachowania, które mogą wskazywać na napady nieobecności.

  • Nauczyciel dziecka skarży się, że dziecko w szkole „wycisza się” lub „ciągle marzy”. Poproś nauczyciela, aby spisał szczegółowy opis zachowania dziecka, ile epizodów ma w ciągu dnia i jak długo trwają te epizody.

Profilaktyka epilepsji: Oznaki ostrzegawcze zbliżającego się napadu

0

Czy można zapobiec epilepsji? Dowiedz się więcej od ekspertów z Doktora.

Istnieje wiele przyczyn epilepsji, od urazów po choroby i nie ma dwóch takich samych reakcji. Sama epilepsja może mieć pewne czynniki wyzwalające, które mogą prowadzić do napadów. Istnieją sposoby, aby spróbować i zapobiec napadom poprzez identyfikację i obserwację konkretnych zachowań, środowisk lub fizycznych i emocjonalnych znaków, które poprzedzają ataki. Nie jest niczym niezwykłym, na przykład, czuć się rozdrażnionym lub podnieconym na kilka godzin przed napadem grand mal, a także bezpośrednio przed atakiem.

Ponadto, osoba może uświadomić sobie ostrzegawczą „aurę” — być może smak lub zapach: To ostrzeżenie może pozwolić ci położyć się na czas, aby uniknąć upadku. W przypadkach, gdy aura jest zapachem, niektórzy ludzie są w stanie zwalczyć napady poprzez wąchanie silnego zapachu, takiego jak czosnek lub róże. Gdy wstępne objawy obejmują depresję, drażliwość lub ból głowy, dodatkowa dawka leków (za zgodą lekarza) może pomóc zapobiec atakowi. W przypadku napadu Jacksonowskiego, mocno ściskając mięśnie wokół tych, które drgają, można czasem powstrzymać atak.

Podjąć środki ostrożności, jeśli twoje napady nie są w pełni kontrolowane. Unikaj lub ogranicz alkohol, przestrzegaj wymagań swojego stanu dotyczących okresu bez napadów przed prowadzeniem pojazdu, a także edukuj członków rodziny w zakresie kroków minimalizujących obrażenia w przypadku wystąpienia napadu. Powiedz im, aby chronili Cię przed upadkiem i przewrócili na bok, jeśli stracisz przytomność.

Najlepsze domowe sposoby leczenia epilepsji: Sen, dieta ketogeniczna i więcej

0

Jeśli właśnie zdiagnozowano u ciebie padaczkę, będziesz chciał poznać wszystkie swoje możliwości leczenia. lekarz wyjaśnia różne leki i opcje chirurgiczne, aby kontrolować napady.

Twoja padaczka może być dziedziczna lub nie. Jedno z badań wykazało, że niektórzy ludzie z padaczką odziedziczyli nieprawidłowo aktywną wersję genu, który czyni ich odpornymi na leki. Może to wyjaśniać, dlaczego niektórzy ludzie mają trudności z kontrolowaniem swoich napadów za pomocą leków.

Mimo że napady wyglądają bardzo różnie, wszystkie zaczynają się w tym samym miejscu: w mózgu. Są one spowodowane nagłymi zmianami w sposobie, w jaki komórki mózgowe wysyłają sygnały elektryczne tam i z powrotem. Ale to, że zaczynają się w tym samym miejscu, nie oznacza, że można je leczyć w ten sam sposób. Twój lekarz będzie chciał uzyskać dokładną diagnozę dotyczącą rodzaju padaczki, którą masz. Tylko wtedy lekarz może stworzyć plan leczenia, który jest odpowiedni dla Ciebie.

Obecnie większość padaczek jest leczona za pomocą leków. Leki nie leczą padaczki, ale często mogą bardzo dobrze kontrolować napady. U około 80% osób z padaczką leki kontrolują napady przynajmniej przez pewien czas. Oczywiście oznacza to, że u 20% osób z padaczką leki nie pomagają. A inni, którzy przyjmują leki, mówią, że nie pomagają one wystarczająco. Twój lekarz będzie współpracował z Tobą, aby dobrać odpowiedni rodzaj leków do Twojego typu napadów. Jeśli okaże się, że leki nie kontrolują napadów, lekarz może porozmawiać z pacjentem o innych możliwościach leczenia.

Obecnie dostępnych jest więcej leków do kontroli napadów niż kiedykolwiek wcześniej. W rzeczywistości na rynku znajduje się obecnie ponad 20 różnych leków stosowanych w leczeniu padaczki. Należą do nich:

  • Karbamazepina (Tegretol lub Carbatrol)

  • Divalproex (Depakote, Depakote ER)

  • Diazepam (Valium i podobne leki uspokajające)

  • Etosuksymid (Zarontin)

  • Fenytoina (Dilantin lub Phenytek)

  • Fenobarbital

  • Primidon (Mysoline)

  • Kwas walproinowy (Depakene)

Do nowszych leków stosowanych w leczeniu padaczki należą:

  • Brywaracetam (Briviact)

  • Kannabidiol (Epidiolex)

  • Cenobamat (Xcopri)

  • Klobazam (Onfi, Sympazan)

  • Octan eslikarbazepiny (Aptiom)

  • Felbamat (Felbatol)

  • Fenfluramina (Fintepla)

  • Gabapentyna (Neurontin)

  • Lakozamid (Vimpat)

  • Lamotrygina (Lamictal)

  • Lewetiracetam (Keppra)

  • Okskarbazepina (Oxtellar XR)

  • Perampanel (Fycompa)

  • Pregabalina (Lyrica)

  • Rufinamid (Banzel)

  • Stiripentol (Diacomit)

  • Tiagabina (Gabitril)

  • Topiramat (Topamax)

  • Vigabatrin (Sabril)

  • Zonisamid (Zonegran)

Więcej informacji na temat poszczególnych leków można znaleźć w części „Epilepsja: Leki stosowane w leczeniu napadów.” Każdy z tych leków jest nieco inny. Niektóre działają dobrze w przypadku niektórych rodzajów padaczki, a inne nie. Każdy z nich ma również swoje skutki uboczne, jak wszystkie leki. Oprócz rodzaju padaczki, jest jeszcze kilka innych czynników, które mogą wpłynąć na to, który lek będzie dla Ciebie odpowiedni. Należy je omówić z lekarzem:

  • Twój wiek, płeć i inne kwestie zdrowotne

  • Jak działają leki i jakie mogą być skutki uboczne

  • Inne przyjmowane leki

  • Z jakimi efektami ubocznymi możesz żyć

  • Oczekiwania wobec leku; na przykład, pacjent może chcieć leku, który sprawi, że będzie bardziej czujny i będzie mógł lepiej skoncentrować się w pracy.

Istnieją również specyficzne pytania, które powinny zadawać kobiety z padaczką. Na przykład:

  • Czy można bezpiecznie zajść w ciążę podczas stosowania tego leku?

  • Czy ten lek może wpływać na kontrolę urodzeń?

  • Wydaje się, że cykl miesiączkowy wpływa na moje napady. Czy ten lek pomoże to opanować?

  • Czy ten lek może zwiększyć ryzyko wystąpienia u mnie osteoporozy?

Należy pamiętać o jednej rzeczy: Osteoporoza to osłabienie struktury kości, które może wystąpić wraz z wiekiem. Niektóre leki przeciwpadaczkowe na padaczkę mogą zwiększać ryzyko rozwoju osteoporozy, jeśli przyjmujesz je przez długi czas. Ponieważ osteoporoza znacznie częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, szczególnie ważne jest, aby omówić to z lekarzem podczas planowania leczenia padaczki. Możecie wtedy wspólnie zastanowić się nad sposobami ochrony zdrowia kości. Może to być dieta bogata w wapń, przyjmowanie suplementów wapnia i witaminy D, dużo ruchu oraz unikanie alkoholu i papierosów.

Ponieważ wszyscy ludzie są różni, to co działa na jedną osobę z tym samym rodzajem napadów, które masz, może nie działać na Ciebie. Możesz znaleźć odpowiedni lek od razu, albo wraz z lekarzem będziesz musiał wypróbować dwa lub więcej, aby znaleźć ten, który jest dla Ciebie skuteczny. Kiedy po raz pierwszy zaczynasz przyjmować nowy lek, dobrze jest śledzić wszelkie skutki uboczne, których doświadczasz i powiedzieć o nich lekarzowi. Możesz nie być pewien, czy objaw, którego doświadczasz – jak depresja lub przyrost wagi – jest spowodowany przez lek. Jeśli nie jesteś pewien, najbezpieczniej jest mimo wszystko powiedzieć o tym lekarzowi. Wtedy oboje możecie przedyskutować ciężkość skutków ubocznych i to, co należy z nimi zrobić.

Wiele osób uważa, że ich padaczka jest kontrolowana tylko przez jeden lek. Jest to tak zwana monoterapia. Monoterapia wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych niż w przypadku przyjmowania więcej niż jednego leku. Jest również bezpieczniejsza, jeśli planujesz zajść w ciążę. W niektórych przypadkach jednak, jeden lek nie może kontrolować napadów. Jeśli tak jest w Twoim przypadku, lekarz może chcieć wypróbować dwa lub więcej leków w połączeniu – politerapię. Zazwyczaj w tym samym czasie rozpoczyna się podawanie tylko jednego nowego leku. Pomaga to lekarzowi śledzić, jak dobrze działa każdy z nich i czy występują jakieś efekty uboczne.

Co zrobić, jeśli leki nie są w stanie kontrolować padaczki? Lekarze dowiadują się coraz więcej o możliwościach leczenia, które mogą pomóc osobom z trudną do opanowania padaczką. Należą do nich:

Dieta ketogeniczna. Jest to ścisły plan posiłków, który może pomóc dzieciom, których napady nie są kontrolowane przez leki. Będziesz musiał ściśle współpracować z lekarzem i dietetykiem. Dieta zwykle zaczyna się od postu, który trwa 24 do 48 godzin. W tym czasie dziecko prawdopodobnie będzie musiało przebywać w szpitalu, aby lekarze mogli monitorować jego stan zdrowia. Po tym czasie będzie musiało trzymać się pokarmów o wysokiej zawartości tłuszczu i, na początku, zrezygnować z węglowodanów. Około dwie trzecie dzieci, które podążają za nim są w stanie zatrzymać swoje napady lub przynajmniej zobaczyć poprawę w ich padaczce. Istnieją efekty uboczne, na które trzeba uważać. Twoje dziecko może się odwodnić, mieć zaparcia lub rozwinąć kamienie nerkowe lub żółciowe.

Chirurgia. Lekarze od lat przeprowadzają operacje, aby pomóc pacjentom z padaczką. Nowe techniki chirurgiczne poprawiły wyniki. W zależności od rodzaju napadów, które masz, jeśli próbowałeś kilku leków bez powodzenia, lekarz może zalecić operację.

Stymulacja nerwu błędnego (VNS). Stymulator nerwu błędnego działa podobnie jak rozrusznik serca. Jest on chirurgicznie wszczepiany w klatkę piersiową i dostarcza do mózgu krótkie impulsy energii. Naukowcy stwierdzili, że zmniejsza on napady o około 40% do 50%. Nie działa u wszystkich. Jeśli lekarz zaleci VNS, prawdopodobnie nadal będziesz musiał przyjmować leki, ale być może uda się zmniejszyć ich dawkę.

Responsywne urządzenie neurostymulacyjne (RNS).RNS ma status „Breakthrough Device” dla idiopatycznej padaczki uogólnionej.?Ta opcja leczenia składa się z małego neurostymulatora wszczepionego pod skórę głowy i ?w obrębie czaszki. Neurostymulator jest połączony z jednym lub dwoma przewodami (zwanymi elektrodami), które są umieszczone w miejscu, w którym podejrzewa się, że napady pochodzą z mózgu lub na jego powierzchni. Urządzenie wykrywa nieprawidłową aktywność elektryczną w tym obszarze i dostarcza stymulację elektryczną w celu normalizacji aktywności mózgu, zanim zaczną się objawy napadów.

Jeśli podczas przyjmowania leków nadal występują napady, istnieje kilka pytań, które można zadać lekarzowi:

  • Czy istnieją jakieś nowe leki na padaczkę, które mogłyby być skuteczne w moim przypadku?

  • Czy powinienem udać się do specjalnego ośrodka w celu wykonania dodatkowych badań?

  • Czy mam taki rodzaj padaczki, który może być leczony chirurgicznie?

  • Czy moje napady zareagują na terapię VNS?

Padaczka może sprawiać wrażenie, że nie ma się pełnej kontroli nad swoim życiem. Możesz zrobić wszystko, aby odzyskać kontrolę, wykonując poniższe trzy kroki: Pracuj w partnerstwie ze swoim lekarzem. Śledź informacje, takie jak czas wystąpienia napadów i skutki uboczne leków. Zadawaj pytania. Istnieje wiele zasobów dostępnych, aby pomóc Ci zarządzać padaczką i żyć szczęśliwe, zdrowe, produktywne życie.

Diagnoza padaczki i opcje leczenia: Kontrolowanie objawów epilepsji

0

Lekarz wyjaśnia, jak diagnozuje się i leczy padaczkę.

Aby zdiagnozować padaczkę, lekarz przeprowadzi szczegółowy wywiad medyczny (w tym wywiad rodzinny dotyczący napadów), zbierze informacje o zachowaniu pacjenta przed, w trakcie i po wystąpieniu napadu oraz przeprowadzi badanie przedmiotowe. Upewnij się, że ktoś, kto był świadkiem napadu, idzie z Tobą do lekarza.

Badanie elektroencefalogramu (EEG) – badanie fal mózgowych – może ujawnić nieprawidłowe fale mózgowe charakterystyczne dla padaczki. Utrzymywanie kogoś w stanie czuwania przez 24 godziny (deprywacja snu) zwiększa szanse na znalezienie nieprawidłowości w badaniu EEG. Badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, mogą zidentyfikować nieprawidłowości w mózgu, które mogą być przyczyną napadów.

Jakie są metody leczenia epilepsji?

Padaczka może być często dobrze kontrolowana za pomocą wielu różnych leków. Osoby chore na padaczkę powinny nosić bransoletkę Medic Alert, aby inne osoby mogły szybko rozpoznać, co dzieje się podczas napadu i udzielić skutecznej pomocy.

Operacja jest zalecana dla mniejszości pacjentów, których napady nie mogą być kontrolowane za pomocą leków:

  • Najskuteczniejsze są zabiegi, w których zidentyfikowano i chirurgicznie usunięto dotknięty chorobą obszar mózgu.

  • Istnieją inne operacje, które polegają na odłączeniu ścieżek między częściami mózgu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się napadu na inne części mózgu.

  • W stymulacji nerwu błędnego pod skórę wszczepia się urządzenie, które elektronicznie stymuluje nerw błędny (kontrolujący aktywność między mózgiem a głównymi organami wewnętrznymi), co zmniejsza aktywność napadów u niektórych pacjentów.?

  • Istnieje również urządzenie do neurostymulacji reagującej (RNS), które składa się z małego neurostymulatora wszczepionego w czaszce pod skórą głowy. Neurostymulator jest połączony z jednym lub dwoma przewodami (zwanymi elektrodami), które umieszcza się w miejscach, w których podejrzewa się, że napady pochodzą z mózgu lub na jego powierzchni. Urządzenie wykrywa nieprawidłową aktywność elektryczną w tym obszarze i dostarcza stymulacji elektrycznej w celu normalizacji aktywności mózgu, zanim zaczną się objawy napadu.

Stres może zwiększać aktywność drgawek u niektórych osób. Techniki relaksacyjne, biofeedback i joga mogą być pomocne w połączeniu z lekami.

Dieta ketogeniczna – wysokotłuszczowa, bez węglowodanów – jest czasami stosowana w leczeniu dzieci w wieku od 1 do 10 lat, które nie odpowiedziały na inne metody leczenia. Dla wielu dzieci, to spowoduje mniej napadów. Może mieć pewne długoterminowe korzyści, ponieważ niektóre dzieci mogą przestać stosować dietę ketogeniczną po kilku latach i nadal pozostać wolne od napadów. Wymagany jest ścisły nadzór lekarski i konsultacja z dietetykiem.

W zdecydowanej większości przypadków, napady mogą być zmniejszone w częstotliwości i ciężkości, lub całkowicie wyeliminowane, za pomocą leków. Efekty uboczne są różne, ale większość z nich jest łagodna. Istnieje wiele leków przeciwpadaczkowych. Niektóre z powszechnie przepisywanych leków to: brywaracetam (Briviact), karbamazepina (Tegretol), cenobamat (Xcopri), klobazam (Onfi), eslicarbazepina (Aptiom), etosuksymid (Zarontin),? felbamat (Felbatol), fenfluramina (Fintepla),?gabapentyna (Neurontin), lakozamid (Vimpat),?lamotrygina (Lamictal), lewetiracetam (Keppra),?okskarbazepina? (Oxtellar XR,?Trileptal),?perampanel (Fycompa),?fenytoina (Dilantin),?fenobarbital (Luminal),?pregabalina?(Lyrica),?prymidon (Mysoline),?rufinamid (Banzel),? topiramat (Topamax), stiripentol (Diacomit),?tiagabina (Gabitril),?kwas walproinowy (Depakote),?wigabatryna (Sabril),?zonisamid (Zonegran). Ponadto, lek Epidiolex, który jest wykonany z kannabidiolu (CBD), jest terapią dla osób z bardzo ciężkimi lub trudnymi do leczenia napadami.

Dostępna jest coraz większa liczba leków przeciwdrgawkowych, które mogą być stosowane samodzielnie lub w połączeniu w leczeniu napadów opornych na standardowe leczenie.

Warunki podobne do padaczki: Inne przyczyny napadów

0

Lekarz wyjaśnia różne warunki, które mogą być mylone z padaczką.

Wystąpienie napadu nie musi oznaczać, że masz padaczkę. Wiele stanów chorobowych ma objawy podobne do padaczki, w tym pierwsze napady, napady gorączkowe, zdarzenia niepadaczkowe, rzucawka, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu i migrenowe bóle głowy.

Pierwsze napady

Pierwszy napad to jednorazowe zdarzenie, które może być wywołane przez lek lub znieczulenie. Napady te zazwyczaj nie powtarzają się.

Niektóre napady mogą wystąpić samodzielnie, bez żadnego czynnika wyzwalającego. W większości przypadków napady te nie powtórzą się, chyba że dana osoba doznała uszkodzenia mózgu lub w rodzinie występuje epilepsja.

Napady gorączkowe

Napady gorączkowe mogą wystąpić u dziecka (zwykle poniżej 5 roku życia) z wysoką gorączką i zwykle nie rozwijają się w padaczkę. Szanse na wystąpienie kolejnego napadu gorączkowego wynoszą od 25% do 30%. Ryzyko nawrotu napadu jest większe, jeśli w rodzinie dziecka występowała padaczka, przed napadem doszło do uszkodzenia układu nerwowego lub napad był długi lub skomplikowany.

Zdarzenia niepadaczkowe

Zdarzenia niepadaczkowe wyglądają jak napady, ale w rzeczywistości nimi nie są. Do stanów, które mogą powodować zdarzenia niepadaczkowe, należą narkolepsja (zaburzenie snu powodujące nawracające epizody snu w ciągu dnia), zespół Tourette’a (schorzenie neurologiczne charakteryzujące się tikami głosowymi i cielesnymi), omdlenia konwulsyjne i nieprawidłowe rytmy serca (arytmia). Zdarzenia niepadaczkowe, które mają podłoże psychologiczne, są znane jako psychogenne napady niepadaczkowe. Osoba, która ma tego typu napady może po prostu próbować uniknąć stresujących sytuacji lub może mieć problem psychiatryczny. Ponieważ większość osób, które mają tego typu napady, nie ma padaczki, często są one leczone przez psychiatrów i/lub innych specjalistów od zdrowia psychicznego. Jednym ze sposobów odróżnienia napadu padaczkowego od napadu niepadaczkowego jest badanie elektroencefalogramu (EEG), połączone z monitoringiem wideo. EEG wykrywa nieprawidłowe wyładowania elektryczne w mózgu, które są charakterystyczne dla padaczki, i wraz z monitoringiem wideo, który pozwala uchwycić napad na kamerze, może potwierdzić diagnozę.

Eclampsia

Eclampsia to niebezpieczny stan, na który cierpią kobiety w ciąży. Objawy obejmują drgawki i nagły wzrost ciśnienia krwi. Ciężarna, która ma niespodziewany atak, powinna być natychmiast zabrana do szpitala. Po wyleczeniu stanu eklampsji i urodzeniu dziecka, matka zazwyczaj nie ma już więcej napadów i nie rozwija się u niej padaczka.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych to infekcja, która powoduje obrzęk błon mózgu i rdzenia kręgowego. Zapalenie opon mózgowych jest najczęściej spowodowane przez wirusy lub bakterie. Infekcje wirusowe zwykle ustępują bez leczenia, ale infekcje bakteryjne są niezwykle niebezpieczne i mogą prowadzić do uszkodzenia mózgu, a nawet śmierci. Objawy zapalenia opon mózgowych obejmują gorączkę i dreszcze, silny ból głowy, wymioty i sztywny kark.

Encephalitis

Zapalenie mózgu jest zapaleniem mózgu i jest zwykle spowodowane przez infekcję wirusową. Objawy obejmują gorączkę, ból głowy, wymioty, dezorientację i sztywność karku.

Migrena

Migrena to rodzaj bólu głowy, który uważa się za spowodowany, częściowo, przez zaburzenia neurologiczne i zwężenie naczyń krwionośnych w głowie i szyi, co zmniejsza przepływ krwi do mózgu. Ludzie, którzy mają migreny mogą również mieć aurę i inne objawy, w tym zawroty głowy, nudności i wymioty. Niektóre warunki mogą przynieść o migrenie, w tym alergie, miesiączki, i napięcie mięśni. Niektóre pokarmy, w tym czerwone wino, czekolada, orzechy, kofeina i masło orzechowe, może również powodować migrenę.

Co powoduje twój ból gardła?

0

Jak można dowiedzieć się, cos powodując swój ból gardła?

Najpierw jest to, że szorstkie uczucie, jakbyś połknął trochę papieru ściernego. Wiesz, co jest dalej: ból gardła. Czy to początek przeziębienia, anginy – czy czegoś innego?

„W przypadku większości bólów gardła, prawdopodobnie nie musisz iść do lekarza. Możesz leczyć go środkami dostępnymi bez recepty, wziąć wolne w pracy i odpocząć” – mówi Jeffrey A. Linder, MD, MPH. Jest on profesorem nadzwyczajnym medycyny w Harvard Medical School.

Oto kilka najczęstszych przyczyn bólu gardła i wskazówki, kiedy należy skontaktować się z lekarzem.

Przeziębienie czy grypa?

Większość bólów gardła jest spowodowana infekcjami wirusowymi, takimi jak przeziębienie lub grypa. Często występują inne objawy, takie jak katar lub duszność w nosie, kichanie, kaszel, lekka gorączka i zmęczenie.

Trudno jest odróżnić przeziębienie od grypy, ale grypa ma tendencję do wywoływania gorszych objawów, takich jak wysoka gorączka i bóle mięśni.

Jeśli ból gardła jest spowodowany wirusem, antybiotyki nie pomogą. Zamiast tego należy płukać gardło ciepłą słoną wodą i stosować dostępne bez recepty środki, takie jak pastylki i spraye.

Straszna paciorkowiec

Strep throat to infekcja wywołana przez bakterie. Objawy mogą obejmować ból gardła, białe plamy na migdałkach, obrzęk węzłów chłonnych w szyi i gorączkę. Kiedy masz anginę, zazwyczaj nie masz kataru ani kaszlu.

Każdy może zachorować na anginę, ale dzieci w wieku od 5 do 15 lat chorują na nią najczęściej. U dorosłych, tylko 10% bólów gardła jest spowodowanych przez anginę, mówi Linder.

Aby dowiedzieć się, czy masz tę chorobę, lekarz może pobrać wymaz z tylnej części gardła i wykonać szybki test na obecność paciorkowców. Jeśli wynik będzie pozytywny, lekarz przepisze antybiotyk.

Coś zjadłeś?

Kiedy kwas z żołądka dostaje się przez przełyk – przewód, który przenosi jedzenie z ust do żołądka – Twoje gardło może być obolałe i podrażnione. Znany jako refluks kwasowy, jest to jedna z najbardziej pomijanych przyczyn bólu gardła.

Jeśli poza bólem gardła czujesz się dobrze i nie masz, na przykład, gorączki, możesz mieć kwaśny refluks, mówi Gordon J. Siegel, MD. Jest asystentem profesora klinicznego otolaryngologii – chirurgii głowy i szyi w Northwestern University Feinberg School of Medicine.

Osoby z kwaśnym refluksem mogą również mieć suchy kaszel, problemy z przełykaniem i czuć, że mają guzek w gardle.

Jeśli masz kwaśny refluks, lekarz może zasugerować pewne zmiany w stylu życia, takie jak przejście na dietę niskotłuszczową, wysokobiałkową i ograniczenie alkoholu i kawy. Leki bez recepty mogą pomóc, lub lekarz może przepisać Ci coś.

Alergie: Niespodzianka w postaci bólu gardła

Katar może prowadzić do kapania z nosa, kiedy to śluz spływa po tylnej ścianie gardła.

Jeśli uważasz, że przyczyną bólu gardła, kichania i kataru są alergie, wypróbuj dostępne bez recepty leki na alergię. Jeśli to nie przyniesie ulgi, porozmawiaj z lekarzem o innych możliwościach leczenia.

Kiedy zadzwonić do lekarza

  • Jeśli ból gardła jest silny.

  • Ból gardła nie ustępuje po 3 dniach.

  • Masz gorączkę powyżej 100,4 F przez ponad 2 dni.

  • Masz inne problemy medyczne, takie jak astma, choroby serca, HIV, cukrzyca lub jesteś w ciąży. Możesz być narażony na większe ryzyko powikłań związanych z infekcjami pochodzącymi z bólu gardła.

W przypadku bólu gardła i trudności z oddychaniem lub przełykaniem należy zwrócić się o pomoc lekarską.