Strona główna Blog Strona 2411

Co powoduje endoftalmitis? Objawy, diagnoza i leczenie

0

Endophthalmitis to sytuacja, w której tkanki Twojego oka ulegają zakażeniu z powodu ciała obcego. Dowiedz się o jego przyczynach, objawach, diagnozie, leczeniu i zapobieganiu.

Endophthalmitis to nagły przypadek medyczny z wysokim ryzykiem spowodowania ślepoty.?

Stan ten wymaga szybkiej diagnozy i leczenia przez okulistę. Endophthalmitis może być leczony antybiotykami, ale ciężkie przypadki mogą wymagać operacji.

Co to jest Endophthalmitis?

Endophthalmitis to bakteryjne lub grzybicze zakażenie oka. Wpływa na płyny lub tkanki gałki ocznej, w tym na ciecz wodnistą i szklistą.

Hormon wodnisty to płyn obecny wewnątrz przedniej części oka. Humor szklisty jest galaretowatą substancją obecną w tylnej części gałki ocznej.

Drobnoustroje powodujące ten rodzaj infekcji dostają się do oka poprzez uraz gałki ocznej lub podczas operacji na gałce ocznej. W rzadkich przypadkach mogą one również dostać się do oka przez krwiobieg.

Endophthalmitis można rozpoznać, gdy z oka wypływa biały lub żółty płyn. Na rogówce może również pojawić się białe zmętnienie.

W niektórych przypadkach, endophthalmitis może wystąpić bardzo szybko. Ale może też rozwijać się powoli i pozostawać przez dłuższy czas.

Jakie są przyczyny endophthalmitis?

Dwa główne typy endophthalmitis i ich przyczyny to:

Endophthalmitis egzogenne

Ten typ endoftalmitis jest bardziej powszechny. Jest on spowodowany przedostaniem się z zewnątrz jakiegokolwiek obiektu zakaźnego. Źródła tych ciał obcych są różne.?

Niektóre mogą dostać się do wnętrza oka z narzędzia użytego podczas zabiegu chirurgicznego. Innym źródłem może być każdy rodzaj urazu oka lub rany kłute oka.

Jeśli miałeś operację oka, możesz czuć objawy endophthalmitis w ciągu kilku dni. Gdy objawy pojawiają się szybko, możesz mieć ostre endophthalmitis.?

Operacje zaćmy? są najczęstsze procedury oczu, ale rzadko prowadzą do endophthalmitis.

W niektórych przypadkach, objawy mogą zająć więcej czasu, aby pojawić. Ten typ nazywany jest przewlekłym endoftalmitis. Jest on zwykle spowodowany przez wejście pewnych rodzajów bakterii lub grzybów.

Endogenne endoftalmitis

Ten typ endofthalmitis jest mniej powszechny. Nie jest on spowodowany przez bakterie lub grzyby. Zamiast tego, zaczyna się od infekcji w dowolnej części ciała, która po pewnym czasie dociera do oka.?

Asteroida Hyalosis: Łagodna choroba oczu

0

Dowiedz się o hialozie asteroidowej, typowo łagodnej chorobie oczu.

Stan ten jest zazwyczaj łagodny. Cząsteczki są bezbolesne. Zazwyczaj nie mają wpływu na to, jak dobrze widzisz lub na zdrowie Twoich oczu. W rzadkich przypadkach jednak u ludzi pojawiają się problemy ze wzrokiem związane z hialozą asteroidy.?

Co to jest asteroida hyalosis?

Hialoza asteroidalna w oku jest stanem, który powoduje nagromadzenie lipidów i wapnia w humorze szklistym gałki ocznej. Humor szklisty to płyn znajdujący się pomiędzy siatkówką a soczewką oka. U niektórych osób powstają cząstki tłuszczów i wapnia, które wiszą, zawieszone, w tym płynie.

Cząstki te mają białawy kolor i odbijają światło. Nazwa „asteroida” została zastosowana do tego stanu, ponieważ cząstki wyglądają jak gwiazdy lub asteroidy w oku. Nie są one widoczne gołym okiem; lekarz dostrzeże je podczas badania oczu za pomocą oftalmoskopu.

Jeśli lekarz zauważy białe plamy w oku, będzie musiał przeprowadzić dokładne badanie, aby potwierdzić, że przyczyną jest asteroida hyalosis, a nie poważniejszy problem z oczami. Mogą oni rozszerzyć Twoje źrenice za pomocą specjalnych kropli do oczu. Pozwoli im to wyraźniej zajrzeć do wnętrza Twojego oka.

Hialoza asteroid jest dość powszechna. Niektórzy eksperci szacują, że rozwinie się u aż 2% populacji, choć częściej występuje u osób powyżej 60 roku życia. Często występuje tylko w jednym oku, a nie w obu.

Jakie są przyczyny hialozy asteroidalnej?

Eksperci nie są pewni, co powoduje hialozę asteroid. Nie ma grup rasowych ani etnicznych, które byłyby bardziej narażone na to schorzenie. Twoje ryzyko rozwoju wzrasta z wiekiem, a kobiety są diagnozowane częściej niż mężczyźni.

Niektórzy badacze zauważyli, że hialoza asteroidalna występuje częściej u osób, które mają takie schorzenia jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi i choroby serca. Inne badania nie wykazały jednak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy tymi warunkami zdrowotnymi. Jeśli masz przewlekłą chorobę, taką jak cukrzyca, a Twój okulista zauważy objawy hialozy asteroidalnej, może zasugerować przeprowadzanie regularnych badań, aby upewnić się, że nie rozwiną się żadne dodatkowe problemy.

Jakie są objawy hialozy asteroidy?

W większości przypadków, asteroida hyalosis nie powoduje żadnych objawów. Ludzie nie doświadczają zmian w swoim widzeniu i nie odczuwają dyskomfortu związanego z tym stanem. Możesz dowiedzieć się, że masz tę chorobę po tym, jak Twój lekarz zauważy białe plamki w Twoim oku podczas rutynowego badania.

Niektóre osoby z hialozą asteroidalną zgłaszają jednak, że widzą przemijające plamki w swojej wizji, zwane czasem floatami. Pojawiają się one, ponieważ włókna rzucają cienie na siatkówkę, które można zobaczyć. Plamy te zazwyczaj nie są uciążliwe.

Jeśli zauważysz więcej pływaków niż zwykle, migające światła w jednym oku lub zmiany w widzeniu, powinieneś natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy te mogą być oznaką uszkodzenia siatkówki. Jest to nagły przypadek medyczny, który wymaga szybkiego leczenia, aby zapobiec utracie wzroku.

Jak wygląda leczenie asteroidy Hyalosis?

Ponieważ asteroida hyalosis nie powoduje zazwyczaj problemów, nie ma potrzeby jej leczenia. Stan ten nie staje się z czasem poważniejszy, więc nie musisz nic bezpośrednio z nim robić. Twój okulista będzie śledził postępy stanu w czasie.

Jeśli masz inne problemy z oczami oprócz asteroidy hialozy, lekarz może potrzebować odpowiednio dostosować plan leczenia. Powinieneś porozmawiać z lekarzem o swojej hialozie asteroidalnej, jeśli byłeś leczony na jakiekolwiek inne choroby oczu, takie jak retinopatia cukrzycowa.

Nadal możesz poddać się operacji zaćmy lub laserowej korekcji wzroku, jeśli masz hialozę asteroidalną. Procedury te mogą być nadal skuteczne.

W rzadkich przypadkach, cząstki w oku stają się tak gęste, że Twoje widzenie jest upośledzone. Jeśli tak się stanie, Twój lekarz może wykonać procedurę zwaną witrektomią. Twój lekarz usunie płyn wirowy i cząstki. Mogą one następnie zastąpić płyn syntetycznym żelem. Cząstki zazwyczaj nie pojawiają się ponownie po witrektomii.

Jeśli lekarz zdiagnozuje u Ciebie hialozę asteroidalną, powinieneś kontynuować regularne badania oczu. Coroczne wizyty u okulisty pomagają utrzymać ogólny stan zdrowia oczu i śledzić postęp cząstek w oku. Tymczasem, jeśli wystąpią zmiany w widzeniu, lekarz może przepisać okulary lub inne zabiegi, które pomogą Ci widzieć wyraźnie.?

Wybrzuszone, suche oczy mogą oznaczać chorobę tarczycy

0

Czy Twoje oczy są suche, niewygodne i wybrzuszone? Możesz mieć tarczycową chorobę oczu, zwłaszcza jeśli masz już chorobę Gravesa. Dowiedz się więcej o TED.

Możliwe, że masz tarczycową chorobę oczu. A jeśli masz autoimmunologiczną chorobę tarczycy, zwłaszcza chorobę Gravesa, jest to jeszcze bardziej prawdopodobne. To dlatego, że około 90% przypadków choroby tarczycy oczu występuje u osób z chorobą Gravesa, wyjaśnia Christian Nasr, MD, endokrynolog i dyrektor medyczny Thyroid Center w Cleveland Clinic.

Co to jest choroba tarczycy?

Choroba tarczycy oka (TED) jest rzadką chorobą autoimmunologiczną, która wpływa na oczy. TED powoduje obrzęk, stan zapalny i uszkodzenia mięśni i tkanek wokół oczu. Większość przypadków jest łagodna, mówi Raymond Douglas, MD, PhD, chirurg okulistyczny i oczodołowy praktykujący w Beverly Hills i dyrektor programu Thyroid Eye Disease w Cedars-Sinai w Los Angeles.

Symptomy mogą być różne, ale obejmują:

  • Zaczerwienienie

  • Suchość

  • Dyskomfort

  • Ból za oczami

  • Podrażnienie

  • Retrakcja powieki (kiedy powieka nie zamyka się do końca)

  • Oczy wybrzuszone

  • Uczucie, że coś jest w oku

  • Niewyraźne widzenie

  • Widzenie podwójne

  • Przekrwione oczy

  • Obrzęk powiek

  • Ciągłe łzawienie oczu

  • Bóle głowy

  • Ucisk lub ból gałki ocznej

Kto dostaje TED?

TED zwykle występuje u osób, które mają chorobę Gravesa. Choroba Gravesa powoduje, że tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonu tarczycy, co jest stanem zwanym nadczynnością tarczycy. Około połowa pacjentów z chorobą Gravesa rozwinie chorobę oczu tarczycy, mówi Nasr. Dodaje, że większość przypadków TED zdarza się w ciągu roku do 18 miesięcy od rozwoju choroby Gravesa.

Około 80% osób, które przychodzą z TED zostały już zdiagnozowane z chorobą Gravesa, mówi Douglas. U około 10% diagnozuje się TED przed wystąpieniem Gravesa. Kolejne 5% przypadków TED występuje u osób z chorobą Hashimoto, mówi Nasr. W tym przypadku tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonu tarczycy, co jest stanem znanym jako niedoczynność tarczycy. Chociaż jest to rzadkie, Douglas mówi, że niektórzy ludzie z TED nie mają choroby tarczycy w ogóle.

Choroba tarczycy jest bardziej powszechna u kobiet niż u mężczyzn. Ale kiedy mężczyźni rozwijają TED, ma on tendencję do bycia bardziej poważnym. Douglas mówi, że przypadki TED osiągają szczyt w wieku 40-50 lat i ponownie w wieku 60 lat.

Jaki jest związek między TED a nadczynnością tarczycy?

Trzy warunki mogą powodować nadczynność tarczycy. Jednym z nich jest choroba Gravesa, najczęściej występująca. Pozostałe to guzki tarczycy i wole wieloguzkowe toksyczne. Choroba Gravesa jest jedynym stanem, w którym można zobaczyć chorobę oczu tarczycy związaną z wysokim poziomem hormonu tarczycy, mówi Nasr.

Zarówno choroba oczu tarczycy, jak i nadczynność tarczycy są zaburzeniami układu odpornościowego. Z tego co wiemy, są dwa receptory, które wydają się być winowajcą, mówi Douglas. Jeden to receptor tyreotropiny (TSH), który znajduje się głównie na komórkach tarczycy. Drugi to receptor insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), znajdujący się głównie na komórkach wokół oczu. Te dwa receptory siedzą obok siebie, mówi, i wydają się być powiązane.

Eksperci nie rozumieją dlaczego, ale układ odpornościowy zaczyna atakować te receptory. Kiedy atakuje receptor TSH, powoduje to zbyt dużo hormonu tarczycy. To jak podkręcanie termostatu zbyt wysoko, mówi Douglas. Kiedy układ odpornościowy atakuje receptor IGF-1, zwiększa ilość IGF-1. Komórki wokół oczu tyją, dzielą się i gromadzą dodatkową tkankę bliznowatą, powodując chorobę tarczycy oka.

Jeśli masz chorobę Gravesa, pewne rzeczy mogą zwiększyć ryzyko rozwoju choroby tarczycy oczu. Należą do nich:

  • Występowanie TED w rodzinie

  • Palenie tytoniu

  • Bycie kobietą

  • Poddanie się leczeniu jodem radioaktywnym

  • Starszy wiek

  • Stres

  • Słabo kontrolowana tarczyca

Jakie są powikłania TED?

TED może wpłynąć na dwie najważniejsze części oka: rogówkę i nerw wzrokowy. Upewniamy się, że oba te elementy są monitorowane, mówi Nasr.

Niektóre z możliwych powikłań, jakie może wywołać TED, obejmują:

  • Wybrzuszone oczy

  • Ból

  • Zarysowana rogówka

  • Ogromna suchość

  • Silne bóle głowy

  • Problemy z mruganiem

  • Niezamknięte powieki

  • Ograniczony ruch gałek ocznych

  • Podwójne widzenie

  • Zwiększone ciśnienie w oczach

  • Ślepota (rzadko)

Nasr mówi swoim pacjentom, aby natychmiast dzwonili, jeśli widzą ciemną plamę w polu widzenia lub liczne jasne światła wyłączone i włączone. Może to świadczyć o uszkodzeniu nerwu wzrokowego.

Mówi, że ważne jest również, aby zadzwonić od razu, jeśli masz silny ból lub silne zaczerwienienie wokół tęczówki (kolorowa część oka). Może to oznaczać, że rogówka jest uszkodzona.

Kto leczy TED?

Obaj lekarze twierdzą, że leczenie choroby tarczycy obejmuje podejście integracyjne. W skład zespołu opieki zdrowotnej mogą wchodzić eksperci:

  • Endokrynolodzy

  • Okuliści

  • Chirurdzy okulistyczni

  • Neuro-oftalmolodzy

Jest to naprawdę podejście zespołowe, w którym uczestniczą przede wszystkim endokrynolodzy i chirurdzy okulistyczni, mówi Douglas. Wiele osób zaczyna od okulisty, aby dowiedzieć się, co się dzieje. Następnie, w zależności od stopnia nasilenia, są wysyłani do kogoś takiego jak ja, chirurga okulistycznego, który będzie rozmawiał z nimi o terapiach medycznych i chirurgicznych, mówi.

Wielu ogólnych okulistów jest wygodnych w monitorowaniu łagodnego TED, również, mówi Nasr. Mogą oni śledzić ciśnienie w oku, sprawdzać rogówkę i wykonywać testy, aby upewnić się, że nerw wzrokowy jest w dobrym stanie.

Nasr współpracuje również z neurooftalmologami w celu monitorowania nerwu wzrokowego. Raz na jakiś czas korzystamy z usług specjalistów od zeza, aby pracować nad korekcją mięśni w celu zminimalizowania podwójnego widzenia – mówi.

Co powinienem zrobić, jeśli myślę, że mam TED?

Wiele osób przypisuje swoje problemy z oczami starzeniu się lub alergii, mówi Douglas. Nawet jeśli próbują dowiedzieć się, co jest nie tak, mogą usłyszeć, że to tylko alergia. Jeśli zauważysz, że Twoje oczy są wybrzuszone, widzenie się zmienia lub powieki nie zamykają się do końca, Douglas radzi, abyś udał się do lekarza. Nie zadowalaj się po prostu niezadowalającą odpowiedzią, mówi.

Nasr zwraca uwagę na to, by pytać wszystkich swoich pacjentów cierpiących na autoimmunologiczną chorobę tarczycy, czy ich oczy są suche, niewygodne lub czy odczuwają ból za nimi. Suche oczy są prawdopodobnie najczęstszym objawem u pacjentów, którzy mają choroby tarczycy oczu, mówi. Ale ponieważ suchość może być subtelny, może przejść niezauważone.

Jeśli już masz chorobę tarczycy, powinieneś zobaczyć endokrynologa i tak. Będzie on nadal robił to, co robi najlepiej – utrzymywał twoją tarczycę pod dobrą kontrolą. Nasr co roku przeprowadza dokładne badanie wzroku. Używa specjalnego przyrządu, aby zmierzyć, jak bardzo gałka oczna jest wystająca. Twój endokrynolog może skierować cię do innego specjalisty w celu leczenia, jeśli to konieczne.

Może dont mają historię choroby tarczycy. W tym przypadku, Twoja najlepsza opcja jest zobaczyć okulistę. Będzie on w stanie zdiagnozować TED. Youll również trzeba mieć poziom tarczycy sprawdzone przez lekarza podstawowej lub endokrynologa. Jest tak dlatego, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że masz również niezdiagnozowaną chorobę Gravesa.

Jest to rzadkie, ale możesz mieć TED przy prawidłowym poziomie hormonów tarczycy. Jednak nawet jeśli są one w normie, musisz regularnie sprawdzać ich poziom przez najbliższy rok lub dwa. W tym czasie może bowiem dojść do rozwoju choroby Gravesa.

Porażenie nerwu szóstego: Objawy i leczenie

0

Dowiedz się, co musisz wiedzieć o skurczach porażenia nerwu szóstego i poznaj jego przyczyny, objawy i leczenie.

Co to jest porażenie nerwu szóstego?

Szóste porażenie nerwu jest również znany jako porażenie bocznego prostego. Porażenie jest rodzajem pełnego lub częściowego paraliżu.

Mięsień prosty boczny jest jednym z siedmiu mięśni oka znajdujących się poza okiem. Każdy mięsień porusza oko w jednym określonym kierunku. Mięśnie oka pracują razem, aby umożliwić Twojemu oku poruszanie się w każdym kierunku.

Twój szósty nerw czaszkowy wysyła sygnały z mózgu do mięśnia prostego bocznego. W przeciwieństwie do innych nerwów czaszkowych, nie jest on podtrzymywany przez ścianę duralną Twoich zatok. Oznacza to, że łatwo go uszkodzić w wyniku urazu, zapalenia lub zwiększonego ciśnienia w obrębie czaszki.

Gdy nerw szósty nie działa prawidłowo, nie będziesz w stanie skierować chorego oka na zewnątrz, w kierunku odpowiadającego mu ucha.

Jakie są przyczyny porażenia nerwu szóstego?

Istnieje kilka różnych przyczyn porażenia nerwu szóstego. Może być ono obecne przy urodzeniu, może być spowodowane urazem fizycznym lub może być wynikiem stanu chorobowego. W niektórych przypadkach przyczyna jest nieznana.

Urazy związane z porażeniem nerwu szóstego obejmują:

  • Złamania czaszki

  • Śpiączka

  • Złamania kręgosłupa szyjnego

  • Uraz mózgu

Niektóre schorzenia powodujące porażenie nerwu szóstego to:

  • Guzy mózgu

  • Tętniaki mózgu

  • Migrenowe bóle głowy

  • Udar mózgu

  • Stwardnienie rozsiane

  • Zapalenie

  • Zwiększone ciśnienie w mózgu

  • Ciąża

  • Choroba wirusowa

  • Choroba małych naczyń, zwłaszcza jeśli jesteś cukrzykiem (neuropatia cukrzycowa)

  • Zespół Gradenigo

  • Zakażenia, takie jak zapalenie opon mózgowych

Jakie są objawy porażenia nerwu szóstego?

Objawy porażenia nerwu szóstego różnią się u poszczególnych osób, w zależności od przyczyny. Jednym z głównych objawów jest ustawienie oczu. Twoje oko nie może obrócić się w pełni na zewnątrz. Kiedy patrzysz prosto przed siebie, twoje oko może obrócić się do wewnątrz. Możesz doświadczyć podwójnego widzenia, gdy patrzysz w kierunku dotkniętego oka.

Dzieci z porażeniem nerwu szóstego zazwyczaj nie mają stałego podwójnego widzenia. Zamiast tego, są one bardziej narażone na rozwój leniwego oka (amblyopia).

Inne objawy mogą obejmować:

  • Ból głowy

  • Chwilowe zamazanie widzenia przy nagłym poruszeniu głową

  • drętwienie twarzy i ust

Jak rozpoznaje się porażenie nerwu szóstego?

Szóste porażenie nerwu jest diagnozowane poprzez kilka testów, w tym egzamin neurologiczny, który obejmuje różne testy i pytania używane do sprawdzenia funkcji twoich nerwów.

Lekarz przeprowadzi również badanie oczu przy użyciu oftalmoskopu. Instrument ten pozwala im zajrzeć do oka i sprawdzić, czy nie ma problemów z naczyniami krwionośnymi oraz czy nie ma zwiększonego ciśnienia w obrębie czaszki.

Niektóre inne badania obejmują:

  • Tomografia komputerowa (CT) lub rezonans magnetyczny (MRI) mózgu. Badania te są stosowane w celu wykrycia guzów, które mogą zwiększać ciśnienie wewnątrz czaszki.

  • Nakłucie kręgosłupa (punkcja lędźwiowa) w celu sprawdzenia, czy nie ma krwawienia lub infekcji

  • Badania krwi w celu sprawdzenia stanu zapalnego?

  • Testy sprawdzające, czy nie występuje cukrzyca, np. doustny test tolerancji glukozy

Niektóre osoby mogą przejść przez wszystkie te testy, ale przyczyna ich choroby może nadal pozostać nieznana.

Jakie jest leczenie porażenia nerwu szóstego?

W przypadku niektórych osób leczenie może nie być potrzebne, a stan może ustąpić samoistnie w ciągu dwóch miesięcy.

W badaniu przeprowadzonym na 213 osobach cierpiących na tę przypadłość, 78,4% z nich wyzdrowiało bez leczenia. Spośród tych, którzy nie wyzdrowieli, 40% miało poważną chorobę podstawową.

Leczenie zwykle zależy od przyczyny porażenia nerwu szóstego. Zaburzenie zwykle ustępuje po leczeniu przyczyny. Jeśli jednak lekarz uzna, że nerw szósty może ulec zapaleniu, może przepisać kortykosteroidy.

Okulary pryzmatyczne mogą pomóc w wyrównaniu obrazu, ale kiedy patrzysz w różnych kierunkach, niewspółosiowość Twoich oczu jest inna. Oznacza to, że okulary pryzmatyczne nie mogą pozbyć się podwójnego widzenia w każdej pozycji oczu. W międzyczasie, gdy Twoje porażenie nerwu szóstego poprawia się, moc pryzmatu może być zmniejszona.

Lekarz może również zalecić założenie łaty na jedno oko, aby skorygować podwójne widzenie. Jeśli dziecko ma być leczone za pomocą łaty na oko, lekarz może je ściśle monitorować, ponieważ w przeciwnym razie dzieci mogą rozwijać leniwe oko.

Korekcja pryzmatyczna wymaga około sześciomiesięcznej obserwacji, aby sprawdzić, czy ustawienie oczu ulega poprawie. Jeśli nie, lekarz może zalecić operację zeza. Polega ona na rozluźnieniu lub zaciśnięciu mięśnia oka w celu poprawy ustawienia oczu.

Lekarze mogą również zalecić zastrzyki z toksyny botulinowej (botox). Może to tymczasowo osłabić ruch mięśnia oka.

Jeśli stan jest spowodowany chorobą wirusową lub nieznaną przyczyną, prawdopodobnie całkowicie ustąpi. Możesz nigdy w pełni nie odzyskać, chociaż, jeśli porażenie nerwu szóstego jest spowodowane urazem. Niektórzy ludzie mogą mieć trwałe zmiany w widzeniu.

Operacja ICL: Co musisz wiedzieć o procedurze i powrocie do zdrowia

0

Operacja ICL jest zabiegiem polegającym na wszczepieniu soczewek kontaktowych i stanowi alternatywę dla zabiegu Lasik. Dowiedz się więcej na temat ryzyka i korzyści związanych z zabiegiem.

Kiedy mogę poddać się operacji ICL?

Jeśli jesteś krótkowidzem, możesz widzieć rzeczy znajdujące się bliżej Ciebie, ale masz trudności ze skupieniem się na rzeczach znajdujących się daleko. Im dalej od Ciebie znajduje się obiekt, tym bardziej jest on zamazany. Gdy oko traci zdolność do skupiania się na obiektach, potrzebne jest leczenie korekcyjne. Dostępne opcje obejmują:

  • Okulary

  • Soczewki kontaktowe

  • Chirurgia korekcyjna Lasik

  • Operacja ICL

Stopień zaawansowania krótkowzroczności decyduje o dostępnych opcjach leczenia. Niewielkie problemy z refrakcją mogą być łatwo leczone za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych. Jednakże, możesz nie kwalifikować się do operacji Lasik. ICL pomaga wypełnić luki pomiędzy lub pomaga osobom, które wolą nie nosić okularów lub soczewek kontaktowych.

Jakie są rodzaje operacji ICL?

Soczewki miękkie ICL

Miękka soczewka jest tym, na co wskazuje jej nazwa. Soczewka wykonana jest z materiału polimerowego, który łatwo się zgina. Konstrukcja soczewki jest podobna do kolagenu znajdującego się w rogówce, dzięki czemu ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji jest mniejsze.

Podczas zabiegu wszczepienia soczewki miękkiej, chirurg okulista nacina górną warstwę oka, zwaną twardówką, w pobliżu krawędzi rogówki. Następnie umieszcza miękką soczewkę wewnątrz oka za tęczówką.

Soczewka wewnątrzgałkowa

Ten rodzaj operacji ICL jest specjalnie zaprojektowany dla pacjentów, którzy nie spełniają kryteriów operacji Lasik z powodu ciężkiej krótkowzroczności. W przypadku tego typu implantu, chirurg umieszcza soczewkę pomiędzy rogówką a tęczówką, aby oczy mogły się lepiej skupić.

Chirurdzy używają małych szwów do zamknięcia nacięcia, aby soczewka pozostała na swoim miejscu. W przypadku tego typu soczewek, ogólna funkcjonalność zmniejsza się wraz z wiekiem. Pacjenci mogą potrzebować okularów do czytania w późniejszym okresie życia. Jeśli u pacjenta z soczewką wewnątrzgałkową rozwinie się zaćma, lekarz musi usunąć soczewkę, aby przeprowadzić operację korekcyjną.

W przypadku obu wariantów operacji, naturalna soczewka oka pozostaje na swoim miejscu. Wszczepione soczewki służą do poprawy wzroku bez konieczności używania okularów lub kontaktów, które należy zdejmować i zakładać.

Czy operacja ICL jest trwała?

W większości przypadków tak. Możliwe jest usunięcie soczewek, ale wymaga to kolejnego zabiegu. Jeśli zdecydujesz się na usunięcie soczewek po operacji ICL, Twój wzrok może być gorszy niż przed operacją. Dzieje się tak dlatego, że z czasem wzrok może wymagać dodatkowej korekcji.

Czy istnieje ryzyko związane z operacją ICL?

Każda procedura medyczna wiąże się z ryzykiem. Przed podjęciem decyzji należy porozmawiać z okulistą na temat zalet i wad operacji ICL.

Utrata wzroku?Możliwe, że po operacji ICL Twój wzrok ulegnie pogorszeniu. Wszczepienie soczewek może się nie udać lub może spowodować dalsze uszkodzenie wzroku.

Zmiany w widzeniu: pacjenci po operacji ICL mogą mieć podwójne widzenie, widzieć aureole, doświadczać olśnienia lub mieć problemy z wyraźnym widzeniem przy słabym oświetleniu.

Dodatkowa operacja: Jeśli pierwsza operacja wszczepienia ICL nie zakończyła się sukcesem, może być potrzebna kolejna. Jeśli soczewka jest niecentralna lub przesuwa się w inne miejsce, chirurg musi ponownie przeciąć oko, aby dostosować lub wymienić soczewkę.

Wyniki nie są gwarantowane. Możesz chcieć osiągnąć idealne widzenie 20/20, ale to nie zawsze się zdarza. Twoje widzenie może się poprawić, ale nie będzie tak dobre, jak oczekiwałeś. Możliwe, że soczewka jest zbyt mocna lub zbyt słaba dla twoich indywidualnych potrzeb. Niewielkie różnice mogą wymagać okularów do czytania lub soczewek kontaktowych, aby osiągnąć idealne widzenie po operacji. W przypadku soczewek ICL, które są bardzo nieprawidłowe, może być konieczna kolejna operacja.

Ucisk… Po operacji możesz mieć wrażenie, że w oczach lub za nimi jest ucisk. Możliwe, że lekarz przepisze Ci leki na takie objawy jak ucisk, ale pamiętaj, że zbyt duży ucisk może wpłynąć na Twoje widzenie, uszkadzając je na stałe.

Oderwana siatkówka? Operacja oczu może spowodować oderwanie siatkówki. W takim przypadku tkanka z tyłu oka, która wyczuwa światło, nie jest już połączona z okiem.

Infekcja. Jeśli oczy bolą po operacji, może to być oznaką infekcji. Chociaż ból i dyskomfort są powszechne, większość ludzi ma szybki powrót do zdrowia po operacji ICL. Wszelkie obawy, takie jak ból, zaczerwienienie, obrzęk lub zapalenie, należy omówić z lekarzem.

Pomimo ryzyka, procedura ICL może być świetną opcją dla wielu osób doświadczających słabego widzenia. Twój lekarz może powiedzieć, czy jesteś dobrym kandydatem do zabiegu.

Esotropia: Różne rodzaje, objawy, przyczyny i kiedy należy udać się do lekarza

0

Esotropia jest chorobą oczu, która powoduje, że jedno lub oboje oczu jest zwrócone do wewnątrz. Dowiedz się więcej o tej dolegliwości, co ją powoduje, jak ją leczyć i kiedy należy zgłosić się do lekarza.

Esotropia zazwyczaj pojawia się u niemowląt i małych dzieci, które są młodsze niż 3 lata. Jednak może wystąpić nagle u starszych dzieci lub dorosłych. Jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka nagle pojawi się niewyraźne widzenie lub zaczniesz widzieć podwójnie, zadzwoń do lekarza. Może to być wynikiem problemu neurologicznego.?

Jakie są rodzaje esotropii?

Istnieją dwa główne typy esotropii:

  • Ezotropia akomodacyjna. Występuje często, jeśli jesteś dalekowzroczny i nie masz soczewek korekcyjnych, takich jak kontakty lub okulary do czytania. W takim przypadku musisz pracować ciężej, aby skupić się i utrzymać wyraźny obraz. Może to spowodować, że jedno lub oboje oczu będzie zwrócone do wewnątrz. Możesz widzieć podwójnie, albo musisz zamknąć lub zasłonić oko, aby się skupić.

  • Przerywana esotropia. Kiedy oczy nie są w stanie współpracować ze sobą, nazywa się to esotropią przerywaną. Oczy mogą skupiać się obok obiektu, który próbujesz zobaczyć. Objawy obejmują bóle głowy, zmęczenie oczu i trudności z czytaniem.?

Co powoduje esotropię?

Esotropia jest wynikiem problemów z mięśniami oka, nerwami, które wysyłają informacje do tych mięśni, lub częścią mózgu, która kontroluje ruchy oczu. Może również wystąpić po urazie oka.?

Do czynników ryzyka należą:?

  • Genetyka lub historia rodzinna. Jeśli rodzice lub rodzeństwo mają esotropię, istnieje większe prawdopodobieństwo jej wystąpienia.

  • Nieskorygowana dalekowzroczność. U niektórych osób, które są znacznie dalekowzroczne (stan zwany nadwzrocznością), może wystąpić esotropia spowodowana nadmiernym skupieniem uwagi.

  • Inne stany chorobowe. Esotropia może wystąpić u osób z porażeniem mózgowym lub zespołem Downa.

Leniwe oko znane jest jako esotropia naprzemienna. Występuje wtedy, gdy jedno oko fiksuje się na obiekcie, a drugie nie. Jedno oko porusza się, ale drugie potrzebuje więcej czasu, aby się dostosować. Operacja może pomóc naprawić ten stan.?

Esotropia może również pojawić się po udarze mózgu.

Jakie są objawy ezotropii?

?Objawy esotropii obejmują: ?

  • Niewłaściwe ustawienie oczu

  • Oczy, które nie mogą poruszać się razem

  • Ciągłe mruganie lub mrużenie?

  • Problemy z postrzeganiem głębi

  • Przechylanie lub obracanie głowy, aby lepiej widzieć przedmioty

  • Podwójne widzenie?

Jeśli zauważysz któryś z tych objawów, udaj się do lekarza lub umów się na wizytę dla swojego dziecka. Lekarz zbada ogólny stan zdrowia Twoich oczu, zauważy wszelkie zmiany w widzeniu i sprawdzi ostrość widzenia, która jest miarą tego, jak daleko możesz widzieć.

Jakie są sposoby leczenia esotropii?

Jeżeli choroba ta zostanie wcześnie wykryta, jest łatwiejsza do leczenia. Leczenie esotropii obejmuje:?

  • Soczewki korekcyjne, takie jak okulary lub szkła kontaktowe?

  • Soczewki pryzmatyczne, które są grubsze z jednej strony, aby zmniejszyć ilość światła wpadającego do oka

  • Terapia widzenia, która obejmuje ćwiczenia poprawiające koncentrację i koordynację wzrokową?

  • Operacja mająca na celu wyprostowanie pozycji lub długości mięśni oka?

W zależności od stopnia zaawansowania esotropii, lekarz może również przepisać maści lub krople do oczu, które pomogą wyprostować oczy.?

Niezdiagnozowana esotropia może być spowodowana poważniejszymi problemami zdrowotnymi, takimi jak niezdiagnozowane guzy mózgu lub zaburzenia neurologiczne.

Czy istnieją zagrożenia związane z esotropią?

Bez leczenia, esotropia będzie się pogarszać. Dzieci z jakąkolwiek formą tego stanu powinny zgłosić się do lekarza lub specjalisty od oczu, zwłaszcza jeśli objawy wystąpią po 3 lub 4 roku życia. Esotropia, która nie jest skorygowana przed 9 rokiem życia może spowodować trwałą utratę wzroku.?

Jeśli oczy nie są wyrównane, może to prowadzić do innych problemów, w tym:?

  • Niewyraźne widzenie, które wpływa na codzienne czynności

  • Zmęczenie i napięcie oczu

  • Bóle głowy

  • Podwójne widzenie?

  • Słabe widzenie trójwymiarowe?

Ektropion powiek: Przyczyny, objawy i więcej

0

Ektropion powiek występuje, gdy mięśnie powiek osłabiają się i odciągają od oka. Dowiedz się więcej o tym schorzeniu, jego przyczynach, objawach i możliwych sposobach leczenia.

Ektropion zazwyczaj dotyka dolnej powieki. W ciężkich przypadkach cała dolna powieka jest wywinięta. W łagodnych przypadkach, ektropion pojawia się w jednym małym segmencie powieki. Starsi dorośli są bardziej podatni na rozwój tego schorzenia.?

Jakie są przyczyny ektropionu powiek?

Do rozwoju ektropionu może dojść w wyniku:

Osłabienia powiek: Wraz ze starzeniem się organizmu ścięgna i mięśnie pod oczami tracą elastyczność i nie są w stanie utrzymać powieki w ryzach.?

Paraliż: Niektóre guzy twarzy lub warunki, takie jak porażenie Bella, paraliżują lub osłabiają mięśnie powiek.?

Uraz: Jeśli przeszedłeś operację lub usunięto Ci skórę, może to mieć wpływ na położenie powieki względem oka.

Genetyka: Niektóre warunki, takie jak zespół Downa, są związane z ektropionem, chociaż jest to rzadkie.

Jakie są objawy ektropionu powiek?

Do objawów ektropionu należą:?

  • Suchość lub uczucie, że w oczach masz piasek lub żwir

  • Podrażnienie, takie jak pieczenie lub kłucie, które powoduje, że wewnętrzna strona powiek staje się czerwona

  • Nadwrażliwość na światło spowodowana suchością

  • Czerwone, wodniste oczy z powodu łez, które nie są prawidłowo odprowadzane; ektropion odciąga dolną powiekę od oka, uniemożliwiając odprowadzanie łez.

Jakie są czynniki ryzyka wystąpienia ektropionu powiek?

Następujące czynniki mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia ektropionu powiek:

  • Starzenie się

  • Chirurgia powiek

  • Choroby skóry, które wpływają na powiekę

  • Powtarzające się ciągnięcie lub pocieranie powiek

  • Stosowanie określonego rodzaju kropli do oczu

Jakie są powikłania ektropionu powiek?

Najczęstszym powikłaniem ektropionu jest zakażenie rogówki. Jeśli rogówka ulega zbliznowaceniu, światło nie może przez nią przechodzić. Może to spowodować uszkodzenie wzroku i wymaga leczenia w trybie pilnym.?

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Jeśli zauważysz zmianę kształtu dolnej powieki, ciągłe podrażnienie i łzawienie oczu oraz wrażliwość na światło, czas udać się do okulisty.

Lekarz sprawdzi również:?

  • Obwisłość powiek, czyli zwiotczenie dolnej powieki

  • Kształt i architektura twarzy

  • Powierzchnia rogówki?

  • Nerwy twarzowe?

Łagodne przypadki ektropionu powiek leczy się najpierw sztucznymi łzami i maściami steroidowymi. Jeśli dojdzie do zakażenia, przepisane zostaną antybiotyki.

Lekarz może również zasugerować stosowanie w nocy małego kawałka taśmy medycznej, aby utrzymać powiekę na miejscu.

Jakie jest leczenie ektropionu powiek?

Ektropion powiek ma tendencję do pogarszania się z czasem. Większość osób będzie wymagała operacji.

Rodzaj operacji zależy od przyczyny. Jeśli stan jest spowodowany starzeniem się, chirurg może skrócić i wzmocnić dolną powiekę. Jeśli doświadczyłeś urazu oka, możesz wymagać przeszczepu, aby wydłużyć skórę powieki. Inni ludzie mogą potrzebować usunięcia guza lub wzrostu.?

Operacja ektropionu jest zazwyczaj zabiegiem ambulatoryjnym. Będziesz lekko uspokojony i będzie musiał nosić opaskę na oczy przez kilka dni, aby chronić oczy. Lekarz może przepisać maść z antybiotykiem, aby ułatwić gojenie się tego obszaru.?

Po zabiegu może wystąpić niewielkie zasinienie lub obrzęk. Zwykle znika to po tygodniu lub dwóch.

Po zabiegu należy przestrzegać zaleceń lekarza, aby zmniejszyć ryzyko infekcji lub owrzodzenia rogówki. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną:?

  • Silny ból lub bolesność oka

  • Czerwone oczy i wydzielina?

  • Opuchnięte powieki?

  • Zwiększona wrażliwość na światło

Po zagojeniu się powieki, twoje oczy będą czuły się bardziej komfortowo i nie będziesz musiał się martwić o infekcje lub utratę wzroku.?

Operacja ektropionu jest uważana za bezpieczną i skuteczną. Jednakże, stan ten może powrócić, co wymaga ponownego zabiegu.

Suche oczy: test Schirmersa, objawy i więcej

0

Dowiedz się, czym jest test Schirmersa, jak leczyć suchość oczu i nie tylko.

Test Schirmersa służy do pomiaru produkcji łez w celu zdiagnozowania schorzeń oczu, takich jak suche oko i zapalenie powierzchni oka.

Jak wykonuje się test Schirmersa?

Test Schirmera zostanie wykonany dla obu oczu. Paski testowe oznaczone L i R (dla prawego i lewego) są składane i umieszczane w każdym oku od wewnętrznego kącika, gdzie znajduje się kanał łzowy, do dolnej krawędzi górnej powieki. Po umieszczeniu obu pasków na miejscu, pacjent zostanie poproszony o zamknięcie powiek na pięć minut. Na koniec należy otworzyć oba oczy, aby można było usunąć paski. Wynik testu Schirmera jest określany na podstawie długości zwilżonego obszaru każdego paska. Będzie on albo normalny, albo wskaże na suche oko:

Normalny wynik testu. Jeśli długość paska testowego zostanie zwilżona więcej niż 10 mm w ciągu pięciu minut, twoja produkcja łez jest uważana za normalną i funkcjonującą.?

Wyniki świadczące o niedoborze łez. Jeśli uzyskasz wynik mniejszy niż 5 mm w ciągu pięciu minut, twoja produkcja łez jest uważana za niedobór.?

The Eyes (Human Anatomy): Diagram, nerw wzrokowy, tęczówka, rogówka, źrenica, & więcej

0

Strony anatomii oczu lekarza zapewniają szczegółowy obraz i definicję ludzkich oczu. Dowiedz się o ich funkcji i problemach, które mogą mieć wpływ na oczy.

Obraz oka

Reviewed by Whitney Seltman, OD

Twoje oko to lekko asymetryczna kula ziemska o średnicy około jednego cala. Przednia część (to, co widzisz w lustrze) zawiera:

  • Irys: część kolorowa

  • Rogówka: przezroczysta kopuła nad tęczówką

  • Źrenica: czarny, okrągły otwór w tęczówce, który przepuszcza światło

  • Twardówka: biała część oka

  • spojówka: cienka warstwa tkanki pokrywająca całą przednią część oka, z wyjątkiem rogówki

Tuż za tęczówką i źrenicą znajduje się soczewka, która pomaga skupić światło w tylnej części oka. Większa część oka jest wypełniona przezroczystym żelem zwanym szklistym. Światło przechodzi przez źrenicę i soczewkę do tylnej części oka. Wewnętrzna wyściółka oka pokryta jest specjalnymi komórkami reagującymi na światło, które wspólnie nazywane są siatkówką. Przekształca ona światło w impulsy elektryczne. Za okiem, nerw wzrokowy przenosi te impulsy do mózgu. Plamka jest małym, bardzo czułym obszarem w siatkówce, który zapewnia centralne widzenie.

Kolor oczu jest tworzony przez ilość i rodzaj pigmentu w tęczówce. Wiele genów odziedziczonych po każdym z rodziców decyduje o kolorze oczu danej osoby.

Warunki dotyczące oczu

  • Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem: Powoduje utratę centralnego widzenia wraz z wiekiem.

  • Amblyopia: Często nazywana leniwym okiem, stan ten zaczyna się w dzieciństwie. Jedno oko widzi lepiej niż drugie, więc mózg faworyzuje to oko. Słabsze oko, które może, ale nie musi wędrować, nazywane jest „leniwym okiem”.

  • Astygmatyzm: Problem z krzywizną rogówki. Jeśli go masz, twoje oko nie może skupić światła na siatkówce w taki sposób, w jaki powinno. Okulary, soczewki kontaktowe lub operacja mogą skorygować niewyraźne widzenie, które jest jego przyczyną.

  • Czarne oko: Obrzęk i przebarwienie (siniak) wokół oka spowodowane urazem twarzy.

  • Blepharitis: Zapalenie powiek w pobliżu rzęs. Może powodować uczucie swędzenia lub ziarnistości oczu.

  • Zaćma: Zmętnienie wewnętrznej soczewki oka. Może powodować niewyraźne widzenie.

  • Chalazion: Gruczoł wytwarzający ropę zostaje zablokowany i pęcznieje tworząc guzek.

  • Zapalenie spojówek: Znane również jako pinkeye, jest to infekcja lub zapalenie spojówki, przezroczystej warstwy, która pokrywa przednią część oka. Mogą je wywołać alergie, wirusy lub infekcje bakteryjne.

  • Otarcie rogówki: Zadrapanie na przezroczystej części przedniej części oka (zwanej rogówką). Ból, wrażliwość na światło lub uczucie zgrzytania w oku to typowe objawy.

  • Retinopatia cukrzycowa: Wysoki poziom cukru we krwi uszkadza naczynia krwionośne w oku. W końcu zaczynają one przeciekać lub przerastać siatkówkę, zagrażając widzeniu.

  • Diplopia (podwójne widzenie): Widzenie podwójne może być spowodowane wieloma poważnymi schorzeniami. Wymaga ono natychmiastowej pomocy medycznej.

  • Suche oko: Oczy nie produkują wystarczającej ilości łez lub łzy są złej jakości. Najczęściej spowodowane jest to starzeniem się, ale winne mogą być również problemy medyczne, takie jak toczeń, twardzina czy zespół Sjogrena.

  • Jaskra: Ta postępująca utrata wzroku wynika z podwyższonego ciśnienia wewnątrz oka. Najpierw zanika widzenie obwodowe (boczne), a następnie centralne. Może pozostać niewykryta przez lata.

  • Nadwzroczność (dalekowzroczność): Nie możesz widzieć wyraźnie bliskich obiektów. Może się to zdarzyć, gdy oko jest zbyt krótkie, aby soczewka mogła skupić światło w odpowiedni sposób. Widzenie na odległość może, ale nie musi, być również zamazane.

  • Hyphema: Krwawienie do przedniej części oka, pomiędzy rogówką a tęczówką. Hiphema jest zwykle spowodowana urazem.

  • Keratitis: Zapalenie lub zakażenie rogówki. Zazwyczaj występuje po tym, jak zarazki dostaną się do zadrapania na rogówce.

  • Krótkowzroczność (nearsightedness): Nie możesz widzieć wyraźnie na odległość. Oko jest zbyt długie w stosunku do soczewki, więc światło nie skupia się prawidłowo na siatkówce.

  • Zapalenie nerwu wzrokowego: Nerw wzrokowy ulega zapaleniu, zwykle z powodu nadaktywności układu odpornościowego. Wynik: Ból i utrata wzroku, zazwyczaj w jednym oku.

  • Pterygium: Zgrubiała masa znajdująca się zwykle na wewnętrznej części białej części gałki ocznej. Może pokrywać część rogówki i prowadzić do problemów z widzeniem.

  • Odwarstwienie siatkówki: Siatkówka odkleja się od tylnej części oka. Uraz i cukrzyca są najczęstszymi przyczynami tego problemu, który często wymaga pilnej naprawy chirurgicznej.

  • Zapalenie siatkówki: Zapalenie lub zakażenie siatkówki. Może być długotrwałą chorobą genetyczną (retinitis pigmentosa) lub powstać w wyniku infekcji.

  • Scotoma: Ślepy lub ciemny punkt w polu widzenia.

  • Zez: Kiedy oczy nie są skierowane w tym samym kierunku. Twój mózg może faworyzować jedno oko. Jeśli zdarzy się to u dziecka, może to spowodować pogorszenie widzenia w drugim oku. Stan ten nazywany jest amblyopią.

  • Stye: Czerwony, bolesny guzek na brzegu powieki. Powodują go bakterie.

  • Zapalenie błony naczyniowej oka (iritis): Kolorowa część oka ulega zapaleniu lub zakażeniu. Przyczyną może być nadaktywność układu odpornościowego, bakterie lub wirusy.

Badania oczu

  • Tonometria: Test, który mierzy ciśnienie w oku, zwane ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Lekarz wykorzystuje go do sprawdzenia, czy nie występuje jaskra.

  • Badanie w lampie szczelinowej: Lekarz lub optometrysta rzuca pionową szczelinę światła na oko podczas patrzenia przez mikroskop. Badanie to może pomóc w wykryciu wielu problemów z oczami.

  • Badanie fundoskopowe: Lekarz może dać ci specjalne krople do oczu, aby poszerzyć źrenicę (nazywają to rozszerzeniem). Następnie świeci jasnym światłem w tylną część oka, aby móc zobaczyć siatkówkę.

  • Refrakcja: Jeśli masz problem z widzeniem, lekarz umieści serię soczewek przed każdym okiem, po kolei, aby ustalić receptę na soczewki korekcyjne.

  • Badanie ostrości wzroku: Będziesz czytać serię coraz mniejszych liter z drugiego końca pokoju. Pomoże to lekarzowi dostrzec problemy z widzeniem na odległość. Czytanie z bliska może pomóc w wykryciu problemów z widzeniem z bliska.

  • Angiografia fluoresceinowa: Lekarz wstrzykuje do żyły barwnik fluorescencyjny w celu wykonania serii zdjęć siatkówki.

  • Regularne badanie oczu u osób dorosłych: Ten zbiór testów może zawierać te wymienione powyżej plus inne, jak ruchy oczu.

Zabiegi na oczy

  • Soczewki kontaktowe i okulary: Korygują powszechne problemy z oczami, takie jak krótkowzroczność, dalekowzroczność i astygmatyzm.

  • LASIK (laser-assisted in-situ keratomileusis): Lekarz tworzy cienką klapkę w rogówce, a następnie używa lasera do zmiany jej kształtu. Procedura ta poprawia krótkowzroczność, nadmierną dalekowzroczność i astygmatyzm.

  • Keratektomia fotorefrakcyjna (PRK): Lekarz ściera komórki powierzchniowe z rogówki, a następnie używa lasera do poprawy krótkowzroczności, dalekowzroczności lub astygmatyzmu. Komórki odrastają, a oko goi się w taki sam sposób, jak gdybyś je zadrapał.

  • Sztuczne łzy: Te krople do oczu są bardzo podobne do twoich naturalnych łez. Mogą one pomóc w leczeniu suchych lub podrażnionych oczu.

  • Cyklosporyna krople do oczu (Cequa,?Restasis): Ta przeciwzapalna kropla do oczu może leczyć suche oko spowodowane stanem zapalnym.

  • Lifitigrast krople do oczu (Xiidra) – kolejne przeciwzapalne krople do oczu wydawane na receptę.

  • Varenicline (Tyrvaya) to nowo zatwierdzony aerozol do nosa, który można stosować dwa razy dziennie do każdego nozdrza w celu zwiększenia podstawowej produkcji łez.

  • Zatyczki do kanalików łzowych – małe zatyczki silikonowe lub kolagenowe mogą być umieszczone w kanalikach łzowych, aby łzy nie spływały tak szybko i dłużej utrzymywały się w oku?

  • Fotokoagulacja laserowa: Lekarz używa lasera na częściach siatkówki o słabym krążeniu lub do bezpośredniego leczenia nieprawidłowych naczyń krwionośnych. Jest ona często stosowana w przypadku retinopatii cukrzycowej, ale może również uszczelnić rozdarcie siatkówki.

  • Operacja zaćmy: Lekarz usuwa zmętniałą zaćmę i zastępuje Twoją naturalną soczewkę jej sztuczną wersją.

Jaki jest związek między suchością oczu a stanem zapalnym?

0

Zapalenie, odpowiedź organizmu na urazy i zarazki, może przyczyniać się do suchości oczu. Z kolei suche oczy mogą pogorszyć stan zapalny oczu. Dowiedz się więcej o związku między chorobą suchego oka a stanem zapalnym.

Istnieje skomplikowany związek pomiędzy układem odpornościowym organizmu a oczami. Zapalenie, reakcja organizmu na rany i zarazki, może przyczyniać się do suchości oczu. Z kolei suche oczy mogą pogorszyć stan zapalny oczu.

Dlatego lekarze czasami mówią, że choroba suchego oka to błędne koło zapalenia.

Co to jest stan zapalny?

Kiedy komórki w Twoim organizmie ulegają uszkodzeniu – przez ranę, bakterie lub toksyczną substancję chemiczną – Twój układ odpornościowy wysyła do zranionego miejsca mnóstwo białych krwinek. Komórki te uruchamiają odpowiedź zapalną, aby naprawić uszkodzoną tkankę.

Podczas tego procesu, naczynia krwionośne wyciekają płynem do tego miejsca. Może to spowodować, że będzie ono czerwone, gorące, spuchnięte i obolałe. A znajdujące się tam komórki mogą nie pracować we właściwy sposób podczas trwania stanu zapalnego.

Jaki jest związek między stanem zapalnym a suchością oka?

Gdy w gruczołach łzowych, rogówce lub spojówce (najbardziej zewnętrznych warstwach oczu) występuje stan zapalny, organizm może nie wytwarzać wystarczającej ilości łez. Albo Twoje łzy nie będą składały się z odpowiedniej mieszanki wody, olejków i soli. Zmiany te powodują, że oczy stają się suche.

Kiedy twoje oczy nie są dobrze nasmarowane, nie są tak dobre w zmywaniu brudu, kurzu i zarazków. To sprawia, że jesteś bardziej narażony na małe skaleczenia na zewnętrznej powierzchni oka (zwane otarciami rogówki) lub infekcje.

Stres dla Twoich oczu, czy to infekcja czy zadrapanie na rogówce, wyzwala w Twoim organizmie reakcję immunologiczną. Ten stan zapalny jest próbą uzdrowienia Twojego oka. Ale to może pogorszyć stan suchego oka.

Badania wykazały, że z czasem zapalenie oka może prowadzić nie tylko do tymczasowych zmian w twoich łzach, ale także do długoterminowych zmian w nerwach w twoich oczach. Długotrwały stan zapalny może również spowodować obumarcie innych komórek w Twoich oczach, co prowadzi do długotrwałych schorzeń oczu.?

Leczenie zapalenia

Przez lata najczęstszym sposobem leczenia suchego oka były sztuczne łzy i inne maści, które utrzymują powierzchnię oczu w stanie wilgotnym. Te i inne środki zaradcze, takie jak unikanie dymu i noszenie okularów ochronnych, nadal działają u niektórych osób z łagodniejszymi przypadkami suchości oczu. Lekarze mogą również przepisać leki wytwarzające łzy, wkładki do oczu, które smarują oczy, lub specjalne kontakty, aby utrzymać oczy wilgotne.

Jednak wraz ze zrozumieniem przez naukowców, że suchość oka jest chorobą zapalną, badacze coraz częściej skupiają się na lekach, które działają na układ odpornościowy.

Wiele z leków, które lekarz może przepisać na suche oko, działa poprzez blokowanie aktywności immunologicznej, która powoduje zapalenie oka. Kiedy zapalenie ustaje, normalna produkcja łez może rozpocząć się ponownie. Niektóre z leków przeciwzapalnych stosowanych w leczeniu suchego oka obejmują:

  • Antybiotyki

  • Kortykosteroidy

  • Cyklosporyna (Restasis)

  • Lifitegrast (Xiidra)

  • Varenicline? (Tyrvaya) aerozol do nosa