Strona główna Blog Strona 2401

Jaskra: Przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza i leczenie

0

Jaskra jest postępującą chorobą wzroku, która może prowadzić do trwałej ślepoty. Dowiedz się więcej na temat rodzajów, przyczyn, objawów, czynników ryzyka, diagnostyki i leczenia jaskry.

Jaskra to stan, w którym dochodzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego oka. Stan ten pogarsza się z czasem. Jest często związana z wzrostem ciśnienia wewnątrz oka. Jaskra ma tendencję do występowania w rodzinach. Zwykle nie zachorujesz na nią aż do późniejszego okresu życia.

Zwiększone ciśnienie w oku, zwane ciśnieniem wewnątrzgałkowym, może uszkodzić nerw wzrokowy, który przesyła obrazy do mózgu. Jeśli uszkodzenia się pogłębiają, jaskra może spowodować trwałą utratę wzroku lub nawet całkowitą ślepotę w ciągu kilku lat.

Większość osób z jaskrą nie ma wczesnych objawów ani bólu. Należy regularnie odwiedzać okulistę, aby mógł on zdiagnozować i leczyć jaskrę, zanim dojdzie do długotrwałej utraty wzroku.

Jeśli stracisz wzrok, nie można go przywrócić. Ale obniżenie ciśnienia w oku może pomóc w utrzymaniu wzroku, który posiadasz. Większość osób z jaskrą, które przestrzegają planu leczenia i regularnie badają oczy, jest w stanie zachować wzrok.

Przyczyny jaskry

Płyn wewnątrz oka, zwany wodnistym humorem, zwykle wypływa z oka przez kanał przypominający siatkę. Jeśli ten kanał zostanie zablokowany, lub oko produkuje zbyt dużo płynu, płyn gromadzi się. Czasami eksperci nie wiedzą, co powoduje tę blokadę. Ale może to być dziedziczne, co oznacza, że jest przekazywane z rodziców na dzieci.

Mniej powszechne przyczyny jaskry obejmują tępy lub chemiczny uraz oka, ciężką infekcję oka, zablokowane naczynia krwionośne wewnątrz oka i warunki zapalne. Jest to rzadkie, ale operacja oka w celu skorygowania innego stanu może czasami wywołać tę chorobę. Zwykle dotyczy obu oczu, ale może być gorszy w jednym niż w drugim.

Czynniki ryzyka jaskry

Najczęściej dotyka dorosłych po 40. roku życia, ale mogą na nią zachorować młodzi dorośli, dzieci, a nawet niemowlęta. Afroamerykanie zapadają na nią częściej, w młodym wieku i z większą utratą wzroku.

Jesteś bardziej narażony na zachorowanie, jeśli:

  • jesteś pochodzenia afroamerykańskiego, irlandzkiego, rosyjskiego, japońskiego, hiszpańskiego, eskimoskiego lub skandynawskiego

  • Mają powyżej 40 lat

  • W rodzinie występowały przypadki jaskry

  • Są krótkowzroczne lub dalekowzroczne

  • Słabo widzą

  • Cukrzyca

  • Przyjmowanie niektórych leków steroidowych, takich jak prednizon

  • Przyjmowanie niektórych leków na kontrolę pęcherza lub drgawki, lub niektórych dostępnych bez recepty środków na przeziębienie

  • doznałeś urazu oka lub oczu

  • Masz rogówkę cieńszą niż zwykle

  • Masz wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, cukrzycę lub anemię sierpowatą

  • Wysokie ciśnienie w oku

Rodzaje jaskry

Istnieją dwa główne rodzaje:

Jaskra z otwartym kątem. Jest to najczęstszy typ. Twój lekarz może również nazwać ją jaskrą szerokokątną. Struktura drenażu w oku (zwana siateczką beleczkową) wygląda dobrze, ale płyn nie wypływa tak jak powinien.

Jaskra z zamknięciem kąta. Jest to choroba częściej spotykana w Azji. Możesz również usłyszeć, że jest to ostra lub przewlekła jaskra z zamkniętym kątem lub jaskra z wąskim kątem. Twoje oko nie drenaż jak powinien, ponieważ przestrzeń drenażowa między tęczówką i rogówką staje się zbyt wąska. Może to spowodować nagły wzrost ciśnienia w oku. Jest to również związane z dalekowzrocznością i zaćmą, czyli zmętnieniem soczewki wewnątrz oka.

Mniej powszechne rodzaje jaskry obejmują:

Jaskra wtórna. Występuje, gdy inna choroba, taka jak zaćma lub cukrzyca, powoduje wzrost ciśnienia w oku.

Jaskra normalnego napięcia. Występuje wtedy, gdy masz martwe punkty w polu widzenia lub nerw wzrokowy jest uszkodzony, mimo że ciśnienie w oku mieści się w średnim zakresie. Niektórzy eksperci twierdzą, że jest to forma jaskry z otwartym kątem.

Jaskra pigmentowa. W tej postaci drobne kawałki pigmentu z tęczówki, kolorowej części oka, dostają się do płynu wewnątrz oka i zatykają kanały odpływowe.

Objawy jaskry

Większość osób z jaskrą z otwartym kątem nie ma objawów. Jeśli objawy wystąpią, to zazwyczaj w późnym stadium choroby. Dlatego jaskra jest często nazywana „podstępnym złodziejem wzroku”. Głównym objawem jest zazwyczaj utrata widzenia bocznego lub obwodowego.

Objawy jaskry z zamkniętym kątem zwykle pojawiają się szybciej i są bardziej widoczne. Uszkodzenie może nastąpić szybko. Jeśli masz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skorzystaj z pomocy medycznej:

  • Widzenie aureoli wokół świateł

  • Utrata wzroku

  • Zaczerwienienie w oku

  • Oko, które wygląda jak zamglone (szczególnie u niemowląt)

  • Niepokój w żołądku lub wymioty

  • Ból oczu

Diagnoza jaskry

Testy na jaskrę są bezbolesne i nie zajmują dużo czasu. Lekarz okulista sprawdzi stan Twojego wzroku. Użyje kropli do rozszerzenia źrenic i zbada twoje oczy.

Sprawdzi nerw wzrokowy pod kątem oznak jaskry. Może zrobić zdjęcia, aby móc zauważyć zmiany podczas następnej wizyty. Przeprowadzą test zwany tonometrią, aby sprawdzić ciśnienie w oku. Może również wykonać badanie pola widzenia, aby sprawdzić, czy nie utraciłeś widzenia obwodowego.

Jeśli lekarz podejrzewa jaskrę, może zlecić specjalne badania obrazowe nerwu wzrokowego.

Leczenie jaskry

Lekarz może zastosować krople do oczu na receptę, leki doustne, chirurgię laserową lub mikrochirurgię, aby obniżyć ciśnienie w oku.

Krople do oczu. Obniżają one tworzenie płynu w oku lub zwiększają jego wypływ, obniżając ciśnienie w oku. Efekty uboczne mogą obejmować alergie, zaczerwienienie, kłucie, niewyraźne widzenie i podrażnione oczy. Niektóre leki na jaskrę mogą wpływać na serce i płuca. Ze względu na potencjalne interakcje leków, pamiętaj, aby powiedzieć swojemu lekarzowi o wszelkich innych problemach medycznych, które masz lub innych lekach, które przyjmujesz. Poinformuj go również, jeśli trudno jest Ci przestrzegać schematu obejmującego dwie lub trzy różne krople do oczu lub jeśli mają one skutki uboczne. Być może lekarz będzie mógł zmienić sposób leczenia.

Leki doustne. Lekarz może również przepisać leki do przyjmowania doustnego, takie jak beta-bloker lub inhibitor anhydrazy węglowej. Leki te mogą poprawić drenaż lub spowolnić tworzenie się płynu w oku.

Chirurgia laserowa. Procedura ta może nieznacznie podnieść przepływ płynu z oka, jeśli masz jaskrę z otwartym kątem. Może zatrzymać blokadę płynu, jeśli masz jaskrę z zamknięciem kąta. Procedury obejmują:

  • Trabekuloplastyka. Otwiera ona obszar drenażu.

  • Iridotomia. W ten sposób wykonuje się mały otwór w tęczówce, aby umożliwić swobodniejszy przepływ płynu.

  • Cyklofotokoagulacja. Polega na leczeniu obszarów środkowej warstwy oka w celu zmniejszenia produkcji płynu.

Mikrochirurgia. Podczas zabiegu zwanego trabekulektomią, lekarz tworzy nowy kanał odprowadzający płyn i zmniejszający ciśnienie w oku. Ta forma operacji może wymagać wykonania więcej niż raz. Lekarz może wszczepić rurkę pomagającą w odprowadzaniu płynu. Operacja ta może prowadzić do tymczasowej lub trwałej utraty wzroku, a także do krwawienia lub infekcji.

Jaskra z otwartym kątem jest najczęściej leczona kombinacją kropli do oczu, trabekuloplastyki laserowej i mikrochirurgii. Lekarze zwykle zaczynają od leków, ale wczesna operacja laserowa lub mikrochirurgia może działać lepiej dla niektórych osób.

Ostra jaskra z zamknięciem kąta jest zwykle traktowane z procedurą laserową.

Jaskra wrodzona lub niemowlęca – czyli taka, z którą się rodzisz – jest zwykle leczona chirurgicznie, ponieważ jej przyczyną jest problem z systemem drenażu.

Marihuana i jaskra

Badania przeprowadzone w latach 70. wykazały, że palenie marihuany może obniżyć ciśnienie w oku. Ale trzeba by było o wiele za dużo, aby znacząco obniżyć procesy zachodzące w oku, a ponadto obniża ona ciśnienie krwi. To mogłoby wymazać wszelkie zyski z marihuany poprzez ograniczenie przepływu krwi, którego potrzebuje Twój nerw wzrokowy.

Przeglądy przeprowadzone przez National Eye Institute i Institute of Medicine pokazują, że nie ma naukowych dowodów na to, że marihuana jest bardziej skuteczna niż nowoczesne leki.

Porady dotyczące życia z jaskrą

Jaskra jest chorobą trwającą całe życie i wymaga stałej kontroli u okulisty. Istnieją inne rzeczy, które możesz zrobić, aby zachować zdrowe oczy.

Ruszaj się. Regularne ćwiczenia mogą pomóc obniżyć ciśnienie w oku i utrzymać przepływ krwi do nerwów w oku. Niektóre czynności mogą podnieść ciśnienie, więc porozmawiaj z lekarzem o najlepszym dla Ciebie programie ćwiczeń.

Zdrowo się odżywiaj. Korzystaj ze zdrowej, dobrze zbilansowanej diety. Nie zapobiegnie ona pogorszeniu się jaskry, ale jest kluczem do utrzymania ciała i oczu w zdrowiu. Niektóre badania sugerują, że żywność bogata w antyoksydanty może pomóc w przypadku jaskry. Jedz więcej pokarmów bogatych w składniki odżywcze, takich jak:

  • Ciemna, liściasta zielenina

  • Ryby bogate w kwasy tłuszczowe omega-3

Przyjmuj leki. Pamiętaj, aby przyjmować krople lub tabletki dokładnie według wskazań. Ustaw przypomnienie w telefonie lub zegarku, aby nie zapomnieć. Pominięcie leków może pogorszyć stan jaskry.

Ostrożnie z kontaktami. Powinieneś być w stanie kontynuować noszenie soczewek kontaktowych, jeśli używasz leczniczych kropli do oczu. Ale może być konieczne stosowanie niektórych leków, gdy nie masz soczewek. Ponadto, niektóre starsze leki mogą zmienić Twoją receptę na widzenie. A jeśli potrzebujesz operacji, może to wpłynąć na możliwość noszenia soczewek kontaktowych.

Nie pal. Ważne jest, aby utrzymać ciało w zdrowiu, a nikotyna zbiera żniwo. Palenie podnosi również ciśnienie krwi i stan zapalny oczu. To może zwiększyć ryzyko wystąpienia cukrzycy i zaćmy. Oba te czynniki są czynnikami ryzyka dla jaskry. Jeśli palisz, poproś swojego lekarza o poradę, jak rzucić palenie.

Uważaj na kofeinę. Uważaj, ile pijesz napojów gazowanych, kawy i herbaty. Zbyt duża ilość kofeiny może podnieść ciśnienie w oku. Jedno z badań wykazało, że już jedna filiżanka kawy może spowodować znaczny wzrost ciśnienia w oku na okres do 90 minut.

Podnieś głowę. Podczas snu używaj poduszki klinowej. Dzięki niej twoja głowa będzie uniesiona tylko trochę. To powinno pomóc obniżyć ciśnienie w oku.

Pij płyny powoli. Nie ograniczaj ilości wypijanych napojów, ale rozłóż je w ciągu dnia. Jeśli pijesz dużo na raz, może to nadwyrężyć Twoje oczy. Nie wypijaj więcej niż kwartę na raz. Zamiast tego popijaj małe ilości.

Chroń swoje oczy. Zakładaj okulary ochronne, gdy pracujesz na podwórku lub uprawiasz sporty kontaktowe. Noś okulary ochronne, gdy pływasz. Wybierając kosmetyki do makijażu, używaj marek nie powodujących alergii i często je wymieniaj. Pamiętaj o noszeniu okularów przeciwsłonecznych na zewnątrz, zwłaszcza latem lub w pobliżu powierzchni o wysokim stopniu odblasku, takich jak piasek, śnieg czy woda. W przypadku jaskry, oczy mogą być bardzo wrażliwe na odblaski.

Nie pocieraj. Jaskra i przyjmowane leki mogą powodować swędzenie oczu. Ale powstrzymaj się od tego. Możesz je podrapać i pogorszyć sytuację. Zapytaj swojego lekarza, czy możesz używać kropli do leczenia suchości.

Bezpiecznie prowadź samochód. Większość osób z jaskrą może nadal prowadzić samochód pod warunkiem, że przejdzie państwowy test widzenia. Mówiąc wprost, zdolność do prowadzenia pojazdów zależy od stopnia utraty wzroku. Niektóre osoby z zaawansowaną jaskrą mogą uzyskać przedłużenie prawa jazdy z ograniczeniami. Zapytaj swojego lekarza o to, czy prowadzenie samochodu będzie dla Ciebie problemem.

Zachowaj ostrożność podczas uprawiania jogi. Być może będziesz musiał ponownie rozważyć niektóre pozycje jogi. Niektóre ruchy głową w dół, które umieszczają serce nad okiem, mogą podnieść ciśnienie w oku. Badania nie wykazały, że pogarsza to jaskrę, ale nie jest dobrym pomysłem wykonywanie pozycji jogi, które zwiększają ciśnienie w oku. Możesz chcieć uniknąć pozycji takich jak:

  • Pies z głową w dół

  • Skłon w przód stojąc

  • Plow

  • Legs up the wall

Jak mogę pomóc rodzicowi chorego na jaskrę?

Diagnoza jaskry może być przerażająca. Wiele starszych osób boryka się z kilkoma problemami, które pojawiają się wraz z wiekiem. Często martwią się, że staną się ciężarem dla rodziny, jeśli stracą wzrok. Dlatego najpierw zapewnij rodzica, że wiele osób zachowuje wzrok dzięki odpowiednim lekom i opiece.

Następnie pomóż ukochanej osobie ustalić rutynę, tak aby otrzymywała swoje krople do oczu zgodnie z harmonogramem. Być może będą musieli wkładać je kilka razy dziennie. To może być szczególnie trudne dla osób z zapaleniem stawów, a to nie jest łatwe zadanie dla każdego, aby pamiętać. Możesz zaoferować pomoc, może zatrzymując się przy domu lub dzwoniąc z przypomnieniem. W przeciwnym razie, porozmawiaj z lekarzem rodzica, aby upewnić się, że plan jest na miejscu. Przestrzeganie planu leczenia jest niezwykle ważne w przypadku jaskry, aby zapobiec trwałej utracie wzroku.

Jeśli twój rodzic potrzebuje operacji, zrób wszystko, co możesz, aby pomóc mu się przygotować i zorganizować transport na kolejne wizyty u lekarza.

Wiele usług i produktów może pomóc osobie z upośledzonym wzrokiem w dalszym wypisywaniu czeków, organizowaniu kuchni, odmierzaniu czasu, a nawet grze w karty. Skontaktuj się z Glaucoma Foundation, aby dowiedzieć się więcej.

Pamiętaj, że najlepszą pomocą, jaką możesz zaoferować, jest twoje wsparcie emocjonalne.

Profilaktyka jaskry

Nie można zapobiec jaskrze. Jeśli jednak wykryjesz ją wcześnie, możesz zmniejszyć ryzyko uszkodzenia oczu. Poniższe kroki mogą pomóc w ochronie wzroku:

  • Regularnie badaj wzrok. Im szybciej lekarz zauważy oznaki jaskry, tym szybciej można rozpocząć leczenie. Wszystkie osoby dorosłe powinny być badane pod kątem jaskry co 3 do 5 lat. Jeśli jesteś w wieku powyżej 40 lat i w rodzinie występowały przypadki tej choroby, wykonuj pełne badanie wzroku u okulisty co 1 do 2 lat. Jeśli masz problemy zdrowotne, takie jak cukrzyca lub jesteś narażony na inne choroby oczu, możesz potrzebować częstszych wizyt.

  • Poznaj historię swojej rodziny. Zapytaj swoich krewnych, czy u któregoś z nich nie zdiagnozowano jaskry.

  • Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli lekarz stwierdzi, że masz wysokie ciśnienie w oku, może podać ci krople zapobiegające jaskrze.

  • Ćwiczenia. Przynajmniej trzy razy w tygodniu uprawiaj umiarkowaną aktywność fizyczną, taką jak spacer lub jogging.

  • Chroń swoje oczy. Podczas uprawiania sportu lub prac domowych używaj okularów ochronnych.

Różowe oko (Conjunctivitis): Objawy, przyczyny, leczenie, zapobieganie

0

Różowe oko, zwany również zapalenie spojówek, jest zakażenie spojówki oka zwykle spowodowane przez bakterię lub wirusa, który powoduje czerwone, swędzące, bolesne oczy. Dowiedz się więcej o objawach, leczeniu, zapobieganiu i zakaźności różowego oka u lekarza.

Dzieci często chorują na tę chorobę. Może być bardzo zaraźliwa (szybko rozprzestrzenia się w szkołach i ośrodkach opieki dziennej), ale rzadko bywa poważna. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby uszkodziła Twój wzrok, zwłaszcza jeśli ją znajdziesz i szybko wyleczysz. Jeśli zapobiegniesz rozprzestrzenianiu się choroby i będziesz robić wszystko, co zaleci ci lekarz, różowe oczy znikną bez długotrwałych problemów.

Co wywołuje różówkę?

Winnych może być kilka rzeczy, w tym:

  • Wirusy, w tym takie, które powodują przeziębienie

  • Bakterie

  • Substancje drażniące, takie jak szampony, brud, dym i chlor w basenie

  • Reakcja na krople do oczu

  • Reakcja alergiczna na pyłki, kurz lub dym. Może to być również spowodowane specjalnym rodzajem alergii, która dotyka niektóre osoby noszące soczewki kontaktowe.

  • Grzyby, ameby i pasożyty

Zapalenie spojówek jest czasem wynikiem choroby przenoszonej drogą płciową (STD). Rzeżączka może wywołać rzadką, ale niebezpieczną formę bakteryjnego zapalenia spojówek. Może ono prowadzić do utraty wzroku, jeśli nie jest leczone. Chlamydia może powodować zapalenie spojówek u dorosłych. Jeśli masz chlamydię, rzeżączkę lub inne bakterie w swoim organizmie podczas porodu, możesz przekazać dziecku różowe oko przez kanał rodny.

Różowe oko wywołane przez niektóre bakterie i wirusy może łatwo przenosić się z osoby na osobę, ale nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia, jeśli zostanie szybko zdiagnozowane. Jeśli jednak wystąpi u noworodka, natychmiast poinformuj o tym lekarza, ponieważ może to być infekcja, która zagraża wzrokowi dziecka.

Różówka nie jest oficjalnym terminem medycznym. Większość lekarzy okulistów prawdopodobnie skojarzyłaby termin różowe oko z łagodnym zapaleniem spojówek wywołanym przez bakterie lub wirusy.

Jakie są rodzaje różówki?

Szczepy wirusowe

są najczęściej występującymi – i mogą być najbardziej zaraźliwe – formami. Zaczynają się w jednym oku, gdzie powodują dużo łez i wodnistej wydzieliny. W ciągu kilku dni dochodzi do zapalenia drugiego oka. Możesz poczuć obrzęknięty węzeł chłonny przed uchem lub pod kością szczęki.

Szczepy bakterii

zwykle zakażają jedno oko, ale mogą pojawić się w obu. Oko będzie wydzielać dużo ropy i śluzu.

Rodzaje alergii

powodują łzawienie, swędzenie i zaczerwienienie obu oczu. Może również wystąpić swędzenie i katar.

Oftalmia neonatorum

to ciężka postać, która dotyka noworodki. Może być spowodowana przez niebezpieczne bakterie. Należy ją natychmiast leczyć, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu oczu lub ślepocie.

Olbrzymie brodawki

Zapalenie spojówek jest związane z długotrwałym stosowaniem kontaktów lub sztucznego oka (protezy oka). Lekarze uważają, że jest to reakcja alergiczna na przewlekłe ciało obce w oku.

Jakie są objawy różówki?

Zależą one od przyczyny zapalenia, ale mogą obejmować:

  • Zaczerwienienie białka oka lub wewnętrznej powieki

  • Obrzęk spojówki

  • Więcej łez niż zwykle

  • Gęsta żółta wydzielina, która skrapla się na rzęsach, zwłaszcza po śnie. Może powodować sklejanie się powiek po przebudzeniu.

  • Zielona lub biała wydzielina z oka

  • Swędzące oczy

  • Płonące oczy

  • Niewyraźne widzenie

  • Większa wrażliwość na światło

  • Obrzęk węzłów chłonnych (często w wyniku infekcji wirusowej)

Kiedy należy zadzwonić do lekarza

Zadzwoń, jeśli:

  • Z oka wypływa dużo żółtej lub zielonej wydzieliny lub jeśli rano powieki są sklejone.

  • odczuwasz silny ból w oku, gdy patrzysz w jasne światło

  • Oczywiste jest, że różowe oko ma wpływ na twój wzrok

  • Masz wysoką gorączkę, drżące dreszcze, ból twarzy lub utratę wzroku. (Są to bardzo mało prawdopodobne objawy.)

Zadzwoń do lekarza od razu, jeśli Twój noworodek ma różowe oczy, ponieważ może to trwale uszkodzić jego wzrok.

Lekarz okulista może powiedzieć, abyś natychmiast przyszedł do gabinetu. Jeśli nie możesz skontaktować się z okulistą, zadzwoń do swojego lekarza pierwszego kontaktu.

Jeśli objawy pozostają łagodne, ale zaczerwienienie nie poprawia się w ciągu 2 tygodni, należy skonsultować się z lekarzem okulistą.

Jak rozpoznaje się zapalenie spojówek?

Nie zakładaj, że wszystkie zaczerwienione, podrażnione lub spuchnięte oczy to różowe zapalenie spojówek (wirusowe zapalenie spojówek). Objawy mogą być również spowodowane przez alergie sezonowe, zakrzepicę, zapalenie tęczówki, gradówkę (stan zapalny gruczołu wzdłuż powieki) lub zapalenie brzegów powiek (stan zapalny lub zakażenie skóry wzdłuż powieki). Te choroby nie są zaraźliwe.

Lekarz okulista zapyta Cię o objawy, przeprowadzi badanie wzroku i może użyć wacika, aby pobrać trochę płynu z powieki do zbadania w laboratorium. To pomoże znaleźć bakterie lub wirusy, które mogły spowodować zapalenie spojówek, w tym te, które mogą powodować choroby przenoszone drogą płciową. Wtedy lekarz będzie mógł przepisać odpowiednie leczenie.

Jeśli lekarz powie Ci, że masz różowe oczy, możesz zadać następujące pytania:

  • Czy moje różowe oko jest zakaźne?

  • Jeśli jest zaraźliwa, jak mogę uniknąć jej rozprzestrzeniania?

  • Czy muszę zostać w domu z pracy lub szkoły?

Jak leczyć różówkę?

Leczenie zależy od przyczyny.

Wirusy. Ten rodzaj różowego oka często jest wynikiem działania wirusów, które powodują przeziębienie. Tak jak przeziębienie musi przejść swój bieg, tak samo jest w przypadku tej formy różowego oka, która zwykle trwa od 4 do 7 dni. Pamiętaj, że może być bardzo zaraźliwy, więc zrób wszystko, aby zapobiec jego rozprzestrzenianiu się. Antybiotyki nie pomogą na nic, co jest spowodowane przez wirus. Różówka spowodowana przez wirusa opryszczki może być bardzo poważna i może wymagać przepisanych na receptę przeciwwirusowych kropli do oczu, maści lub tabletek.

Bakterie. Jeśli przyczyną różowego oka są bakterie, w tym te związane z chorobami wenerycznymi, będziesz przyjmować antybiotyki. Konieczne może być stosowanie kropli do oczu lub maści do wewnętrznej strony powieki trzy do czterech razy dziennie przez 5 do 7 dni. W przypadku bardziej uporczywych infekcji lub rzadkich przypadków zapalenia spojówek spowodowanych rzeżączką lub chlamydią, możesz otrzymać antybiotyk doustny. Będziesz przyjmował tabletki przez kilka dni. Infekcja powinna poprawić się w ciągu tygodnia. Przyjmuj lub stosuj leki zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet po ustąpieniu objawów.

Substancje drażniące.

W przypadku zapalenia spojówek spowodowanego przez drażniącą substancję, należy przez 5 minut przemywać oko wodą. Stan oczu powinien się poprawić w ciągu 4 godzin. Jeśli zapalenie spojówek zostało spowodowane przez kwas lub materiał zasadowy, taki jak wybielacz, natychmiast przepłucz oczy dużą ilością wody i natychmiast zadzwoń do lekarza.

Alergie. Zapalenie spojówek związane z alergią powinno poprawić się po leczeniu alergii i unikaniu czynnika wywołującego alergię. Leki przeciwhistaminowe (doustne lub w kroplach) mogą przynieść ulgę w międzyczasie. (Pamiętaj jednak, że jeśli masz suche oczy, przyjmowanie leków przeciwhistaminowych doustnie może sprawić, że oczy będą jeszcze bardziej suche). Zobacz się z lekarzem, jeśli uważasz, że twój pinkeye jest spowodowane alergią.

Lekarz może poprosić Cię o powrót za kilka dni, aby upewnić się, że stan Twojego oka poprawił się po zażyciu przepisanych leków.

Co mogę zrobić, aby złagodzić objawy różowego zapalenia oczu?

W dużej mierze sprowadza się to do czystości.

  • Często myj ręce mydłem i ciepłą wodą, zwłaszcza przed jedzeniem.

  • Utrzymuj oczy w czystości.

    Kilka razy dziennie przemywać wydzielinę z oczu świeżym wacikiem lub ręcznikiem papierowym. Następnie należy wyrzucić wacik lub ręcznik papierowy i umyć ręce ciepłą wodą z mydłem.

  • Pierz lub zmieniaj poszewkę na poduszkę każdego dnia

    aż do ustąpienia zakażenia. Kiedy robisz pranie, wypierz pościel, poszewki na poduszki i ręczniki w gorącej wodzie z detergentem. Ręczniki, ścierki i poduszki trzymaj oddzielnie od innych lub używaj ręczników papierowych.

  • Nie dotykać ani nie trzeć palcami zakażonego oka. Do wycierania należy używać chusteczek.

  • Nie noś i nigdy się nie dziel,

    makijażu oczu, kropli do oczu lub

    soczewek kontaktowych.

    Noś okulary do czasu wyzdrowienia oka. Wyrzuć soczewki jednorazowe lub wyczyść soczewki o przedłużonym okresie użytkowania i wszystkie futerały na okulary.

  • Zastosuj ciepły kompres, np. ściereczkę namoczoną w ciepłej wodzie. Przyłóż go do oka na kilka minut, trzy do czterech razy dziennie. Złagodzi to ból i pomoże rozbić część skorupy, która może utworzyć się na rzęsach.

  • Ograniczenie kropli do oczu.

    Nie stosuj ich dłużej niż kilka dni, chyba że zaleci Ci to lekarz okulista. Może to pogorszyć zaczerwienienie.

  • Nie zakładaj plastra na oko.

    Może to pogorszyć zakażenie.

  • Chroń swoje oczy

    przed zanieczyszczeniami i innymi rzeczami, które je podrażniają.

  • Dostępne bez recepty „sztuczne łzy”, rodzaj kropli do oczu, mogą pomóc w złagodzeniu swędzenia i pieczenia spowodowanego drażniącymi czynnikami, które wywołały różowe oko. Nie powinieneś jednak stosować innych rodzajów kropli do oczu, ponieważ mogą one podrażniać oczy, w tym tych, które są promowane w celu leczenia zaczerwienienia oczu. Dont używać tej samej butelki kropli w niezakażonym oku. Warto również dowiedzieć się, jak prawidłowo stosować krople do oczu.

Co z pracą i szkołą?

Jeśli dziecko ma bakteryjne lub wirusowe zapalenie spojówek, nie opuszczaj szkoły lub przedszkola, dopóki nie przestanie być zakaźne. Zazwyczaj można bezpiecznie wrócić do szkoły, gdy objawy ustąpią. Pamiętaj jednak o zachowaniu odpowiedniej higieny!

Jakie są powikłania różówki?

Zazwyczaj różowe oko ustępuje samoistnie lub po zastosowaniu leków przepisanych przez lekarza, bez trwałych problemów. Łagodne zapalenie spojówek jest prawie zawsze nieszkodliwe i ustępuje bez leczenia.

Jednak niektóre formy zapalenia spojówek mogą stać się poważne i zagrażać wzrokowi, ponieważ mogą spowodować blizny na rogówce. Należą do nich zapalenie spojówek wywołane przez rzeżączkę, chlamydię lub niektóre szczepy adenowirusa.

Jeśli jest spowodowane przez wirusa, różowe oko poprawia się w ciągu 2 do 3 tygodni. W przypadku wywołania przez bakterie, antybiotyki mogą przyspieszyć ten proces.

Jak mogę zapobiegać różówce?

  • Dbaj o czystość swoich rąk. Należy je często i dokładnie myć, zwłaszcza gdy dotykamy oka lub jego okolic.

  • Infekcja może dostać się do organizmu również przez nos i usta. Dlatego nie dziel się z innymi, nawet z rodziną, ściereczkami do mycia, ręcznikami kąpielowymi, poszewkami na poduszki czy chusteczkami do nosa. Nie używaj cudzych kropli do oczu lub kosmetyków, szczególnie kredek do oczu i tuszu do rzęs.

  • Jeśli Twoje różowe oczy są związane z alergią, unikaj czynników wywołujących. Nie pocieraj oczu, co może pogorszyć ich stan. Pochlap twarz i oczy zimną wodą lub zastosuj chłodny kompres. Stosuj sztuczne łzy na bazie wody. Przestrzegaj zasad leczenia alergii.

  • Czasami substancje chemiczne używane do czyszczenia soczewek kontaktowych mogą podrażniać oczy. Jeśli zmienisz sposób czyszczenia soczewek, możesz poczuć ulgę, ale pamiętaj, aby zdezynfekować je przed ponownym włożeniem do oczu.

Laserowa operacja oczu LASEK

0

Lekarz patrzy na laserową operację oczu LASEK, w tym jej zalety i wady oraz skutki uboczne.

Laserowa keratomileusis epithelial, lub LASEK, łączy w sobie korzyści z dwóch najczęściej wykonywanych procedur — LASIK i PRK. Operacja LASEK jest stosowana w leczeniu astygmatyzmu, krótkowzroczności lub dalekowzroczności.

Jakie są zalety operacji oka LASEK?

Mówi się, że operacja LASEK ma kilka zalet, w tym:

  • Unika się komplikacji związanych z tworzeniem i ponownym zakładaniem klapy w rogówce.

  • Operacja oka LASEK powoduje suchość oka rzadziej niż operacja oka LASIK.

W chirurgii oka LASEK stosuje się różne techniki w celu zachowania bardzo cienkiej powierzchniowej warstwy komórek rogówki (nabłonka), która służy do odbudowy rogówki po wykonaniu rzeźbienia laserowego. W przypadku LASIK za pomocą lasera lub urządzenia mechanicznego (mikrokeratomu) tworzy się grubszy płat, pod którym wykonuje się rzeźbienie laserowe.

Jakie są wady chirurgii oka LASEK?

Wady chirurgii oka LASEK obejmują:

  • Dłuższy czas regeneracji wzroku w porównaniu z operacją oka LASIK. Wielu pacjentów LASEK nie odzyska w pełni funkcjonalnego widzenia przez co najmniej jeden do dwóch tygodni, podczas gdy ich oko będzie się leczyć, co jest podobne do czasu gojenia doświadczonego w chirurgii oka PRK. Pacjenci LASIK często mają dobre widzenie już następnego dnia po zabiegu.

  • Operacja oka LASEK powoduje zwykle więcej bólu i dyskomfortu niż LASIK, ale prawdopodobnie mniejszy niż operacja PRK.

  • Pacjenci muszą nosić „bandażowe soczewki kontaktowe” przez około trzy lub cztery dni po zabiegu LASEK, które służą jako warstwa ochronna pomiędzy mrugającymi powiekami a leczoną powierzchnią oka, co nie jest konieczne po zabiegu LASIK.

  • Pacjenci muszą stosować miejscowe krople steroidowe przez kilka tygodni dłużej niż po operacji oczu LASIK.

Jakie są możliwe skutki uboczne operacji oka LASEK?

Efekty uboczne mogą obejmować:

  • Uczucie obecności ciała obcego w oku (trwa od jednego do czterech dni)

  • Czasowe ograniczenie widzenia w warunkach słabego oświetlenia (do 12 miesięcy)

  • Suchość oczu, wymagająca stosowania kropli nawilżających (do 6 miesięcy)

  • Zamglone lub mętne widzenie (powinno zniknąć w ciągu 6-9 miesięcy)

Skąd mam wiedzieć, czy operacja oka LASEK jest dla mnie?

Chirurgia oka LASEK może być lepsza dla pacjentów, którzy mają stromą lub bardzo cienką rogówkę, co utrudnia chirurgowi wykonanie prawidłowego płata LASIK. Ponieważ uraz oka jest bardziej poważny po LASIK niż po operacji oka LASEK, pacjenci, którzy angażują się w działalność zawodową lub rekreacyjną, która naraża ich oczy na zwiększone ryzyko urazu (np. boks) mogą być lepiej przystosowani do LASEK. Operacja oka LASEK (lub PRK) może być lepsza dla osób z zespołem suchego oka, ponieważ przy unikaniu głębszej klapy nerwy rogówkowe odpowiedzialne za odruch łzawienia nie są przecinane.

Jak przygotować się do operacji laserowej oka LASEK?

Przed operacją laserową oka LASEK spotkasz się z chirurgiem okulistą lub koordynatorem, który omówi, czego powinieneś się spodziewać podczas i po operacji laserowej oka. Podczas tej sesji Twoja historia medyczna zostanie oceniona, a Twoje oczy zostaną przetestowane. Prawdopodobne testy obejmują pomiar grubości rogówki, refrakcję, mapowanie rogówki, ciśnienie w oku i rozszerzenie źrenicy. Po przejściu przez ocenę chirurg odpowie na wszelkie pytania. Następnie można umówić się na wizytę w celu wykonania zabiegu.

Jeśli nosisz sztywne gazoprzepuszczalne soczewki kontaktowe, nie powinieneś ich nosić przez co najmniej 5-7 dni przed zabiegiem. Inne rodzaje soczewek kontaktowych, takie jak zwykłe miękkie soczewki kontaktowe, nie powinny być noszone przez co najmniej trzy dni przed oceną.

W dniu zabiegu laserowego LASEK, zjedz lekki posiłek przed pójściem do lekarza i weź wszystkie przepisane leki. Nie należy nakładać makijażu ani nosić nieporęcznych akcesoriów we włosach, które będą przeszkadzać w ustawieniu głowy pod laserem. Jeśli rano nie czujesz się dobrze, zadzwoń do gabinetu lekarskiego, aby ustalić, czy zabieg należy przełożyć.

Co dzieje się podczas operacji oka LASEK?

Operacja oka LASEK jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym, wprowadzanym bezpośrednio do oka. Podczas zabiegu górna warstwa komórek, czyli nabłonek, jest traktowana alkoholem przez około 30 sekund i odłączana od leżącej pod nią tkanki. Następnie jest ona podnoszona lub cofana, aby okulista mógł uzyskać dostęp do tkanki rogówki. Nowo odsłonięta tkanka jest traktowana tym samym laserem używanym w chirurgii oka LASIK i PRK. Następnie górna warstwa komórek jest umieszczana na miejscu.

Jest to w przeciwieństwie do chirurgii oka LASIK, w którym laser lub urządzenie tnące wykonuje klapkę w rogówce. Chirurgia oka LASEK różni się od PRK tym, że zachowuje górną warstwę komórek, a nie zeskrobuje je i czeka, aż odrosną. Uważa się, że ułatwia to gojenie się rogówki z mniejszym dyskomfortem niż PRK, ale powoduje również większe rozmycie w ciągu pierwszych kilku dni w porównaniu z PRK.

Co dzieje się po operacji oka LASEK?

Po operacji oka LASEK oczekiwania są podobne do tych, których można się spodziewać po zabiegu LASIK. Płat utworzony przez operację LASEK goi się w ciągu około czterech do siedmiu dni, a pacjent zazwyczaj nosi specjalne soczewki kontaktowe, które działają jak opatrunek przez okres do czterech dni po operacji. Pacjenci mogą również doświadczyć podrażnienia w oku podczas pierwszego dnia lub dwóch po operacji oka LASEK.

Dla pacjentów, którzy poddają się procedurze LASIK, dobre widzenie jest zwykle osiągane w ciągu kilku dni. Jednak w przypadku operacji oka LASEK może to trwać nawet tydzień.

W celu oceny należy zgłosić się do lekarza następnego dnia po zabiegu LASEK, a także często po tygodniu i trzech miesiącach od zabiegu.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem w sprawie zabiegu LASEK

W przypadku jakichkolwiek pytań po zabiegu LASEK lub w przypadku wystąpienia bólu, nagłego pogorszenia widzenia, zaczerwienienia oka (oczu) lub wydzieliny z oka (oczu), należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem okulistą.

Keratoconus: Przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie

0

Keratoconus to stan, w którym rogówka oka nie jest w stanie utrzymać swojego okrągłego kształtu. lekarz wyjaśnia, jak rozpoznać i leczyć ten stan.

Drobne włókna białka w oku zwane kolagenem pomagają utrzymać rogówkę na miejscu. Kiedy te włókna stają się słabe, nie mogą utrzymać swojego kształtu. Twoja rogówka staje się coraz bardziej stożkowata.

Dzieje się tak, gdy nie masz wystarczającej ilości ochronnych antyoksydantów w rogówce. Jej komórki wytwarzają szkodliwe produkty uboczne, w taki sam sposób jak samochód wydziela spaliny. Normalnie, antyoksydanty pozbywają się ich i chronią włókna kolagenowe. Jeśli jednak ich poziom jest niski, kolagen słabnie i rogówka wybrzusza się.

Co jest przyczyną?

Nie wiemy dokładnie, co powoduje rogowacenie. Naukowcy uważają, że niektórzy ludzie są bardziej podatni na zachorowanie od urodzenia.

Kilka rzeczy może mieć związek z tym schorzeniem:

  • Historia rodziny: Jeśli ktoś w Twojej rodzinie ma to schorzenie, masz większe szanse, że sama się nim zarazisz. Jeśli w rodzinie występuje ta choroba, należy sprawdzać oczy dzieci pod kątem występowania objawów, począwszy od 10 roku życia.

  • Wiek: Zwykle zaczyna się w wieku nastoletnim. Może jednak pojawić się wcześniej w dzieciństwie lub dopiero po 30 roku życia. Może również wystąpić u osób w wieku 40 lat i starszych, ale jest to mniej powszechne.

  • Pewne zaburzenia: Badania wykazały związek między rogowaceniem a chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak zespół Downa, zespół Ehlersa-Danlosa, osteogenesis imperfecta i retinitis pigmentosa.

  • Zapalenie: Zapalenie spowodowane takimi rzeczami jak alergie, astma lub atopowa choroba oczu może spowodować rozpad tkanki rogówki.

  • Pocieranie oczu: Mocne pocieranie oczu przez dłuższy czas może uszkodzić rogówkę. Może to również przyspieszyć rozwój rogówki, jeśli już ją masz.

  • Rasa: Jedno z badań obejmujące ponad 16 000 osób z rogowaceniem wykazało, że osoby rasy czarnej lub latynoskiej są o około 50% bardziej narażone na wystąpienie tego schorzenia niż osoby rasy białej.

Czy może uszkodzić wzrok?

Zmiany w rogówce mogą uniemożliwić skupienie wzroku bez okularów lub soczewek kontaktowych. Jeśli stan jest wystarczająco poważny, może być potrzebny przeszczep rogówki, aby przywrócić wzrok.

Laserowa korekcja wzroku — LASIK — jest niebezpieczna, jeśli masz keratoconus. Może ona bardziej osłabić rogówkę i pogorszyć wzrok. Nawet jeśli masz tylko niewielki stopień keratoconus, nie poddawaj się operacji LASIK.

Jakie są objawy?

Keratoconus zmienia Twoje widzenie na dwa sposoby:

Ponieważ rogówka zmienia kształt z kuli na stożek, gładka powierzchnia staje się falista. Nazywa się to astygmatyzmem nieregularnym.

W miarę rozszerzania się czoła, Twoje widzenie staje się bardziej krótkowzroczne. Oznacza to, że widzisz wyraźnie przedmioty tylko z bliska. Wszystko, co znajduje się zbyt daleko, wygląda jak rozmycie.

Lekarz okulista może zauważyć te objawy podczas badania wzroku. Należy również wspomnieć o takich objawach jak:

  • Podwójne widzenie przy patrzeniu tylko jednym okiem

  • Obiekty zarówno bliskie, jak i dalekie, które wydają się niewyraźne

  • Jasne światła, które wydają się mieć wokół siebie aureolę

  • Smugi światła

  • Potrójne obrazy duchów

  • Niewyraźne widzenie utrudniające prowadzenie samochodu

Jak się ją diagnozuje?

Lekarz musi zmierzyć kształt rogówki. Istnieją różne sposoby, ale najczęstszym jest tzw. topografia rogówki. Lekarz wykonuje zdjęcie rogówki i dokładnie ją sprawdza. Dzieci rodziców z keratoconusem powinny mieć je wykonywane co roku, począwszy od 10 roku życia.

Jak się to leczy?

Prawdopodobnie zaczniesz od nowych okularów. Jeśli masz łagodny przypadek, nowe okulary powinny załatwić sprawę. Jeśli nie, lekarz zasugeruje soczewki kontaktowe. Sztywne kontakty gazoprzepuszczalne są zwykle pierwszym wyborem. Z czasem możesz potrzebować innych zabiegów, aby wzmocnić rogówkę i poprawić swój wzrok.

Zabieg zwany sieciowaniem kolagenu rogówki może powstrzymać pogorszenie się stanu. Lekarz może również wszczepić pod powierzchnię rogówki pierścień zwany Intacs, aby spłaszczyć kształt stożka i poprawić widzenie.

Gdy inne metody leczenia nie zapewniają dobrego widzenia, ostatnią deską ratunku jest przeszczep rogówki. Jest to bardzo bezpieczna operacja, która udaje się w ponad 90% przypadków. Lekarz usunie środek Twojej rogówki, zastąpi ją rogówką od dawcy i zszyje nową na miejscu. Po zabiegu mogą być potrzebne soczewki kontaktowe.

Moja odyseja z chirurgią LASIK

0

Nie każdy osiąga idealny wzrok. Przed podjęciem decyzji, czy jest ona dla Ciebie odpowiednia, rozważ plusy i minusy.

Moja odyseja z chirurgią LASIK

Widząc światło

Z archiwum lekarza

12 marca 2001 — Dobra wiadomość jest taka, że widzę; zła wiadomość jest taka, że widzę. Więcej na ten temat później.

Ale faktem jest, że dwa i pół miesiąca po operacji LASIK, która miała na celu skorygowanie mojej dalekowzroczności i astygmatyzmu, moje oczy nadal nie są w pełni dostosowane.

Może jesteś jak większość ludzi po 40 roku życia — starzenie się oczu zaczyna zmieniać twoje życie w sposób, który ci się nie podoba. To się działo ze mną. Osiągnąłem punkt, w którym nie widziałem brudu na blacie kuchennym, dopóki nie założyłem okularów do czytania, a liczby na prędkościomierzu samochodowym były nieco rozmyte.

Więc pozwól mi błysnąć z powrotem do tego, jak skończyłem, trzy dni po tym minionym Bożym Narodzeniu, nosząc plastikowe bańki przyklejone nad moimi oczami w centrum chirurgii laserowej Zale Lipshy Hospital na University of Texas Southwestern Medical Center w Dallas (UTSW). Może to pomóc ci zdecydować, czy ta procedura jest dla ciebie.

Przez kilka lat myśl o LASIK-u czaiła się z tyłu mojego umysłu. Jednak jeszcze około półtora roku temu, zabieg ten został zatwierdzony przez FDA tylko dla krótkowzroczności, czyli myopii. Jest to sytuacja, gdy krzywa rogówki jest zbyt stroma, powodując rozmycie odległych obrazów. Kiedy operacja została zatwierdzona dla dalekowzroczności (krzywa rogówki jest zbyt płytka, powodując rozmycie bliskich obiektów), możliwość wykonania jej samodzielnie przesunęła się o krok bliżej.

Latem ubiegłego roku FDA zatwierdziła dwa lasery do korygowania dalekowzroczności z astygmatyzmem (gdy rogówka ma nieregularny kształt – bardziej przypomina piłkę nożną niż piłkę do koszykówki). Zrobiłem o tym artykuł, wykorzystując jako główne źródło H. Dwight Cavanagh, MD, PhD, wiceprzewodniczący wydziału okulistyki UTSW. Uważnie słuchałem tego, co miał do powiedzenia na temat zabiegu; w końcu był jednym z lekarzy, którzy prowadzili badania kliniczne LASIK, a także jednym z badaczy w badaniu porównującym tę metodę z innym rodzajem chirurgii laserowej zwanym PRK. Rozmawiałem również z mężczyzną w wieku 60 lat, który brał udział w badaniach klinicznych LASIK w centrum medycznym i który wystawił mi pochlebną opinię.

To brzmiało coraz bardziej jak realna możliwość dla mnie, ale myśl o operacji mnie przerażała. Chirurdzy używają maleńkiego instrumentu zwanego mikrokeratomem do wycięcia płatu tkanki rogówki, a następnie używają lasera do usunięcia cienkiego jak włos kawałka tkanki, skutecznie zmieniając kształt oka. Cavanagh powiedział, że operacja dalekowzroczności jest łatwiejsza i bezpieczniejsza, ponieważ laser nie skupia się na polu widzenia, jak w przypadku procedury krótkowzroczności. Usuwa on raczej kawałek tkanki w kształcie pączka wokół krawędzi rogówki.

Kilka miesięcy później umówiłem się z Cavanagh na wizytę, aby ocenił mnie pod kątem LASIK. Przypadkowo, moi redaktorzy właśnie przydzielili mi zadanie napisania o kontrowersyjnej kwestii stosowania zabiegu u dzieci. Cavanagh był dobrym sportowcem i nie tylko spędził dużo czasu na rozmowie ze mną jako pacjentem, ale także odpowiadał na pytania dotyczące rozszerzenia zabiegu na młodzież.

Po trzyipółgodzinnym badaniu Cavanagh wyjaśnił, że kształt mojego oka uniemożliwia zastosowanie kontaktów. Inną opcją, biorąc pod uwagę pogorszenie mojego wzroku, były bifokale, a następnie trifokale. Kiedy usłyszał, że jeżdżę konno i na rowerze, powiedział mi, że dzięki LASIK będę bezpieczniejszy i będę mógł kontynuować uprawianie sportów na wyższym poziomie.

Poszedłem do domu i myślałem o tym przez około sześć tygodni. Dał mi wiele do myślenia – nie najmniejsze z nich to możliwe komplikacje, w tym utrata wzroku, podwójne lub zamglone widzenie, zwiększona wrażliwość na światło, suchość oka i pojawienie się odblasków i aureoli wokół świateł, z których każdy może być tymczasowy lub stały. Dodatkowo, na rogówce może powstać wrzód lub powieka może stać się opadająca. Po latach pracy jako pisarz naukowy wiem, że nauka jest sztuką – lekarze nie mogą zagwarantować, czy wzrok się poprawi, ani w jakim stopniu. A operacja nie jest tania: 1 900 dolarów za oko.

W końcu zdecydowałem się na to. 28 grudnia 2000 roku znalazłem się na fotelu dentystycznym, aby zobaczyć – dosłownie – co przyniesie przyszłość.

Sam zabieg jest dość prosty: asystentka oczyściła i przemyła moje oczy oraz zastosowała roztwór znieczulający. Cavanagh poprosił mnie o otwarcie oczu, aby mógł przykleić moje rzęsy, aby nie zostały uszkodzone przez laser. Następnie włożył do każdego oka wziernik – tak, miniaturowe urządzenie podobne do tego, którego używa się podczas badania ginekologicznego. Następnie przekręcono je tak, aby każde oko było otwarte tak szeroko, jak to tylko możliwe. To była jedyna bolesna część procedury i skłoniła mnie do powiedzenia: „Auć”.

Kazano mi się zrelaksować, patrzeć na czerwoną kropkę, która świeciła w moje oko, i nie ruszać się. Ale trudno było utrzymać moje oczy całkowicie nieruchomo, nawet z taśmą i wziernikiem, ponieważ światło ma lekki impuls. Ostrzegli mnie również, gdy rozpoczynał się zabieg, że będę słyszeć lekki brzęczący dźwięk.

Po zrobieniu obu oczu i uwolnieniu ich z urządzeń przytrzymujących, kazano mi zamrugać kilka razy, a następnie przeczytać zegarek Cavanagha. Był bardzo zamazany. (Wyjaśnił później, że było to częściowo spowodowane opatrunkami przypominającymi soczewki kontaktowe, które umieścił na mojej rogówce, aby upewnić się, że płaty zagoiły się na miejscu).

Następnie nad moimi oczami umieszczono plastikowe bańki i przyklejono je do twarzy, dzięki czemu wyglądałem jak gigantyczny owad. Kazano mi siedzieć lub leżeć w poczekalni i mieć zamknięte oczy. To było trochę trudne, ponieważ byłem niespokojny, aby zobaczyć, czy mogę zobaczyć, i chętny do domu. Zanim wyszłam, pielęgniarka dała mi małą kosmetyczną torbę z instrukcjami pooperacyjnymi, trzema rodzajami kropli do oczu i okularami przeciwsłonecznymi. Poinstruowano mnie, że mam mieć założone bańki, z wyjątkiem sytuacji, gdy wprowadzam krople, i w nocy. Zapytałem, czy mogę wrócić następnego dnia na pierwszą wizytę kontrolną; tak, powiedziano mi, jeśli mam na to ochotę.

Gdy przyjaciel odwiózł mnie do domu, stwierdziłem zgodnie z ostrzeżeniem, że moje oczy są bardzo wrażliwe na światło, ale nie było to dla mnie niczym niezwykłym. Po powrocie do domu nakarmiłem moje psy i wypuściłem je na zewnątrz, a następnie położyłem się do łóżka, drzemiąc na i z powrotem. To miała być moja pozycja przez następne trzy dni.

Tak, zgadłeś: Nie miałem cudownego, natychmiastowego doświadczenia doskonałego wzroku, które głoszą niektóre reklamy laserowej chirurgii oka. Znam kilka osób, które twierdzą, że wyszły z zabiegu z bardzo poprawionym wzrokiem i nigdy nie miały żadnych problemów.

Rano drugiego dnia zacząłem jechać na wizytę kontrolną, ale po około dwóch przecznicach zdałem sobie sprawę, że moje oczy są tak wrażliwe na światło, a wzrok tak niewyraźny, że podróż na odległość 25 mil była niemożliwa. Wróciłem do domu i poprosiłem przyjaciela, aby mnie tam zawiózł.

W Nowy Rok sytuacja niewiele się poprawiła, a ja zaczynałem się bać. Rozmawiałem przez telefon z dyżurnym okulistą, który powiedział, że wszystko brzmi normalnie, ale chętnie mnie obejrzy. Poprosiłem innego przyjaciela – jednego z tych, dla których LASIK okazał się natychmiastowym sukcesem – aby zawiózł mnie do szpitala.

Badanie nie wykazało niczego poważnego. Lekarz założył mi plaster uciskowy na oko, które sprawiało mi najwięcej kłopotów i kazał zostawić go na noc. Rano nastąpiła znaczna poprawa, ale nie do tego stopnia, aby moje widzenie było tak dobre, jak przed zabiegiem LASIK.

Następnego ranka, pięć dni po operacji, zobaczyłem Cavanagha na kolejną kontrolę. Oświadczył, że goję się dobrze i mam 20/40 w jednym oku i 20/25 w drugim. Tego dnia próbowałem wykonać jakąś pracę, ale moje widzenie było nadal niewyraźne. Musiałem się garbić i prawie dociskać twarz do ekranu komputera, żeby go przeczytać.

Następnego wieczoru Jonathan Davidorf, dyrektor medyczny Davidorf Eye Group i instruktor kliniczny w UCLA Jules Stein Eye Institute, oddzwonił do mnie. (Nie powiedziałem mu o moich postępach po operacji, ale poprosiłem go o opisanie typowego procesu powrotu do zdrowia dla osoby z dalekowzrocznością z astygmatyzmem. Jego narracja dokładnie chroniła to, czego doświadczałem; to sprawiło, że byłem o wiele bardziej pewny ostatecznego wyniku. Powiedział, że całkowita stabilizacja moich oczu może potrwać nawet trzy miesiące i że czasami konieczna jest dalsza korekcja.

To nie było to, czego się spodziewałem.

W drugim tygodniu mogłem już czytać, ale szło mi to wolno i moje oczy szybko się męczyły. Co 30-60 minut musiałam wlewać krople do oczu (trwało to dwa miesiące po operacji). Nadal mam suche oko i wydaje się, że się ono pogarsza).

W drugim tygodniu miałem duży przełom: Byłem w stanie nawlec igłę w dwóch próbach bez okularów. Przed LASIKiem wymagało to okularów do czytania i pięciu prób.

W trzecim i czwartym tygodniu budziłem się z zamazanym widzeniem i musiałem używać moich starych okularów na receptę przez około godzinę. Potem przestawiałem się na słabsze okulary. W niektóre dni stwierdziłem, że po południu mogę czytać prawie wszystko bez okularów. Ale poranki były ciężkie i rozważałem poproszenie o krótkoterminowe zwolnienie z pracy.

W międzyczasie Cavanagh zapewniał mnie, że robię postępy i prawdopodobnie nadal będę w stanie osiągnąć widzenie 20/20 w obu oczach. Jednak kiedy widziałem się z nim po raz ostatni, pod koniec stycznia – miesiąc po operacji – powiedział, że spodziewa się, że moje widzenie spadnie i będę musiał nosić soczewki od +1,75 do +2 do czytania. Idę dla mojego następnego umówionego terminu wkrótce.

Dlatego przed poddaniem się zabiegowi LASIK należy rozważyć kilka rzeczy:

  • Uwierz lekarzom, gdy mówią ci o możliwych efektach ubocznych.

  • Nie oczekuj, że będziesz miał idealne widzenie. Bardzo niewielu pacjentów to osiąga, chociaż odsetek trwałych problemów wynosi tylko około 1%.

  • Jeśli ktoś z przyjaciół proponuje, że zostanie z Tobą przez pierwsze kilka dni, skorzystaj z jego propozycji.

Dziś mój wzrok jest minimalnie lepszy: Mogę czytać wiele rzeczy bez okularów. Nie osiągnęłam jednak tego, na co liczyłam: braku konieczności używania okularów do czytania. A cała sprawa sprawiła, że wykonywanie mojej pracy jako pisarz medyczny było czystą torturą przez wiele dni – aż do dziś.

W końcu mogę podsumować dobre i złe wiadomości w ten sposób: Teraz widzę brud na blacie kuchennym bez okularów.

Słabe widzenie i Twoje oczy

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat słabego widzenia, upośledzenia, które dotyka 14 milionów Amerykanów.

Stan ten obejmuje różne stopnie utraty wzroku. Możesz mieć ślepą plamkę lub prawie całkowitą utratę wzroku. Akademia Okulistyki dzieli słabe widzenie na dwie kategorie w zależności od widzenia w najlepszym oku:

Częściowo widzący: Twoje widzenie wynosi od 20/40 do 20/200 z konwencjonalnymi soczewkami na receptę.

Prawnie niewidomy: Twoje widzenie jest nie lepsze niż 20/200 z konwencjonalną korekcją lub masz ograniczone pole widzenia o szerokości mniejszej niż 20 stopni.

Jakie są rodzaje słabego widzenia?

Do najczęstszych należą:

  • Utrata widzenia centralnego. Ślepa plamka w centrum pola widzenia.

  • Utrata widzenia peryferyjnego (bocznego). Nie można zobaczyć niczego po obu stronach, ani powyżej lub poniżej poziomu oczu. Ale widzenie centralne pozostaje nienaruszone.

  • Ślepota nocna. Nie widzisz dobrze w słabo oświetlonych miejscach, takich jak teatry lub na zewnątrz w nocy.

  • Niewyraźne widzenie. Obiekty zarówno bliskie, jak i dalekie są nieostre.

  • Zamglone widzenie. Całe pole widzenia wydaje się być pokryte folią lub odblaskiem.

Co powoduje słabe widzenie?

Jest to wynik wielu różnych schorzeń i urazów. Czynnikiem jest również wiek. Problemy z oczami, takie jak zwyrodnienie plamki żółtej, jaskra, zaćma i neuropatia wzrokowa, występują częściej u osób po 45 roku życia, a jeszcze częściej u osób po 65 roku życia.

Oprócz schorzeń siatkówki związanych z wiekiem, inne możliwe przyczyny to:

  • Jaskra

  • Cukrzyca

  • Rak oka

  • Albinizm

  • Udar mózgu

  • Uraz oka

  • Uraz mózgu

Jak diagnozuje się słabe widzenie?

Konieczne będzie badanie wzroku. Umów się na wizytę u okulisty, jeśli problemy z widzeniem uniemożliwiają Ci wykonywanie codziennych czynności, takich jak czytanie, podróżowanie, gotowanie, praca, oglądanie telewizji lub szkoła.

Lekarz użyje oświetlenia, lup i specjalnych wykresów, aby sprawdzić ostrość widzenia, postrzeganie głębi i pola widzenia.

Czy można to leczyć?

Niektóre zaburzenia wzroku, jak retinopatia cukrzycowa, mogą być leczone w celu przywrócenia lub utrzymania widzenia. Jeśli nie jest to możliwe, słabe widzenie jest trwałe. Jednak wiele osób słabo widzących uważa, że pomoc wzrokowa jest pomocna. Do popularnych produktów należą:

  • Okulary teleskopowe

  • Soczewki filtrujące światło

  • Szkła powiększające

  • Lupy ręczne i wolnostojące

  • Powiększenie dla telewizji przemysłowej/wideo

  • Pryzmaty do czytania

Bardzo pomocne są również pomoce nieoptyczne przeznaczone dla osób słabo widzących. Do niektórych popularnych urządzeń należą:

  • Oprogramowanie do czytania tekstu

  • Urządzenia do przetwarzania tekstu na głos

  • Aplikacje na smartfony

  • Poradniki dotyczące pisania czeków

  • Zegary i zegarki o wysokim kontraście

  • Mówiące zegarki i zegary

  • Publikacje wielkonakładowe

  • Zegary, telefony i zegarki z dużymi cyframi

  • Książki na DVD/CD/audiocassette

Pomoce wizualne mogą poprawić zarówno wzrok, jak i jakość życia. Zapytaj swojego lekarza, gdzie można je dostać.

Czy można temu zapobiec?

Można jej zapobiec w przypadku pacjentów z cukrzycą. Można ją odwrócić, jeśli jest spowodowana zaćmą.

Eye Doctors: Optometrist vs Ophthalmologist vs Optician

0

Lekarz zapewnia przegląd specjalistów opieki nad oczami – okulistów, optometrystów i optyków.

Okulista: Medyczna i chirurgiczna opieka nad oczami

Poszli do szkoły medycznej. Następnie odbyli 1-letni staż i 3-letnią rezydenturę. Po tym czasem następuje 1-2 letnie stypendium.?

Oferują kompletne usługi w zakresie opieki nad oczami:

  • Usługi związane z widzeniem, w tym badania wzroku

  • Opieka medyczna nad oczami – w przypadku takich schorzeń jak jaskra, zapalenie błony naczyniowej oka czy oparzenia chemiczne

  • Chirurgiczne leczenie oczu — w przypadku urazów, zeza, zaćmy, jaskry i innych problemów

  • Diagnoza i leczenie schorzeń oczu związanych z innymi chorobami, takimi jak cukrzyca czy zapalenie stawów

  • Chirurgia plastyczna – aby podnieść opadające powieki lub wygładzić zmarszczki

Optometrysta (OD): Opieka nad wzrokiem i usługi w zakresie opieki nad oczami

Optometryści zajmują się podstawową opieką zdrowotną nad okiem. Po studiach spędzili 4 lata w profesjonalnym programie i uzyskali tytuł doktora optometrii. Niektórzy optometryści otrzymują dodatkowe szkolenie kliniczne lub kończą specjalistyczne stypendium po szkole optometrycznej. Skupiają się na regularnej opiece nad wzrokiem i oni:

  • Wykonują badania oczu i testy wzroku.

  • przepisywać i dopasowywać okulary i soczewki kontaktowe

  • Monitorowanie medycznie uwarunkowanych stanów oczu związanych z chorobami takimi jak cukrzyca?

  • Zarządzanie i leczenie stanów chorobowych takich jak suche oko i jaskra

  • Zapewnienie aparatów słabowidzących i terapii widzenia

Optometryści i okuliści często współpracują ze sobą, aby zadbać o Ciebie.

Optyk: Okulary i soczewki kontaktowe

Optycy nie są lekarzami okulistami i nie mogą przeprowadzać badań wzroku. Uzyskują 1- lub 2-letni stopień naukowy, certyfikat lub dyplom. Wypełniają receptę, którą daje Ci okulista. Ponadto:

  • Sprawdzają recepty na soczewki

  • Dostarczanie, dopasowywanie i naprawa okularów, oprawek i soczewek kontaktowych

  • Dokonywanie pomiarów twarzy

  • Pomóc w podjęciu decyzji, jaki rodzaj soczewek i oprawek będzie najlepszy

  • Zamówienie i sprawdzenie produktów, w tym kontaktów i soczewek okularowych

Jak wybrać lekarza okulistę

Jeden typ nie jest automatycznie lepszy od drugiego. Właściwy wybór zależy od Twoich potrzeb. Najlepszy okulista dla Ciebie powinien być:

  • Polecany przez lekarza, przyjaciół lub rodzinę

  • Ktoś, kogo lubisz i komu ufasz

Dobrą zasadą byłoby:

  • Podstawową opiekę okulistyczną można rozpocząć u optometrysty. W razie potrzeby może on skierować Cię do okulisty.

  • Jeśli uważasz, że potrzebujesz operacji oka z powodu zaćmy, jaskry lub innej choroby oczu, dobrym początkiem będzie okulista o odpowiedniej specjalizacji

Rodzaje badań oczu i egzaminów dla zdrowia oczu i wzroku

0

Lekarz oferuje przewodnik po różnych badaniach oczu stosowanych do diagnozowania zaburzeń wzroku.

Tonometria aplanacyjna

Test ten mierzy siłę nacisku, jaka jest potrzebna do spłaszczenia fragmentu rogówki. Odczyty ciśnienia pomagają lekarzowi zdiagnozować i śledzić przebieg jaskry. Lekarz poda Ci krople znieczulające oko, a następnie lekko uciśnie je za pomocą narzędzia zwanego tonometrem.

Topografia rogówki

Ten skomputeryzowany test określa krzywiznę rogówki. Może ono wykazać problemy z powierzchnią oka, takie jak obrzęk lub blizny, lub warunki, takie jak astygmatyzm, lub choroby, takie jak keratokonus. Możesz je wykonać przed operacją, przeszczepem rogówki lub dopasowaniem soczewek kontaktowych.

Angiogram fluoresceinowy

Dzięki temu lekarz może zobaczyć, jak dobrze krew porusza się w siatkówce. Pomaga w diagnozowaniu retinopatii cukrzycowej, odwarstwienia siatkówki i zwyrodnienia plamki. Lekarz wstrzyknie specjalny barwnik, zwany fluoresceiną, do żyły w ramieniu. Szybko przemieszcza się on do naczyń krwionośnych wewnątrz oka. Kiedy już tam dotrze, lekarz używa kamery ze specjalnymi filtrami, aby podświetlić barwnik. Robi on zdjęcia barwnika, gdy przechodzi on przez naczynia krwionośne w tylnej części oka. Pomaga to w wykryciu problemów z krążeniem, obrzęków, przecieków lub nieprawidłowych naczyń krwionośnych.

Rozszerzone badanie źrenic

Lekarz używa specjalnych kropli, aby rozszerzyć źrenicę oka (nazywa to rozszerzeniem). Pozwala to na sprawdzenie siatkówki pod kątem oznak choroby.

Refrakcja

To właśnie na tej podstawie lekarz ustala receptę na okulary. Patrzysz na tablicę, zwykle z odległości 20 stóp, lub w lustrze, które sprawia, że rzeczy wyglądają jak z odległości 20 stóp. Będziesz patrzył przez narzędzie zwane phoropterem. Pozwala ono lekarzowi na przesuwanie soczewek o różnej mocy przed twoimi oczami. Możesz powiedzieć im, czy rzeczy wyglądają wyraźnie czy niewyraźnie. Twoje odpowiedzi dadzą lekarzowi receptę na okulary lub soczewki kontaktowe. Test pomoże również wykryć prezbiopię, nadwzroczność, krótkowzroczność i astygmatyzm.

Badanie przy użyciu lampy szczelinowej

Lekarz używa mikroskopu, aby rzucić na oko wiązkę światła w kształcie małej szczeliny. Podczas badania może również rozszerzyć źrenice. Może ono pomóc w zdiagnozowaniu zaćmy, jaskry, odwarstwienia siatkówki, zwyrodnienia plamki żółtej, uszkodzenia rogówki i choroby suchego oka.

Tonometria bezkontaktowa

Ten test pomaga zdiagnozować jaskrę. Lekarz użyje narzędzia zwanego tonometrem, który wydmuchuje niewielki strumień powietrza, mierząc ciśnienie w oku pośrednio poprzez opór, jaki stawia oko w stosunku do strumienia.

Instrumenty Applanation mogą również mierzyć ciśnienie. Są one najdokładniejsze, ale potrzebne będzie znieczulenie miejscowe.

Tomografia siatkówki

To komputerowe badanie może dać niezwykle szczegółowy obraz siatkówki i wszystkich jej warstw. Badanie to może być wykonane w przypadku poważnych schorzeń siatkówki, takich jak zwyrodnienie plamki związane z wiekiem lub odwarstwienie siatkówki.

Ultrasonograf

Badanie to wykorzystuje fale dźwiękowe do uzyskania obrazu wnętrza oka. Pomaga ono lekarzowi w diagnozowaniu i leczeniu guzów, zaćmy lub krwawienia w oku. Badanie to może być również wykonane przed operacją zaćmy.

Badanie ostrości wzroku

Badanie to pozwala określić, jak dobrze widzisz z bliska i z daleka. Jeśli dziecko nie potrafi jeszcze czytać, lekarz przeprowadzi specjalny test. Dziecko będzie patrzyło na literę „E”, a następnie powie lekarzowi, w jaki sposób palce wskazują na nogi. Można to przećwiczyć w domu przed testem.

Test pola widzenia

Badanie polega na pomiarze widzenia peryferyjnego (bocznego). Wpatrujesz się w obiekt znajdujący się w centrum linii wzroku (jak oczy lekarza lub ekran komputera). Patrząc na cel, zanotujesz, kiedy zobaczysz obiekt poruszający się w Twoim polu widzenia lub, w zależności od testu, kiedy pojawi się podświetlona plama. Test ten pozwala lekarzowi dowiedzieć się, czy takie schorzenia jak udar lub jaskra uszkodziły Twój wzrok.

Jak kontrolować objawy choroby Gravesa oka?

0

Wiele objawów choroby tarczycy oczu jest łagodnych. Możesz radzić sobie z nimi samodzielnie za pomocą produktów bez recepty i środków domowych.

Należy informować lekarza o wszelkich środkach, które zdecydujemy się zastosować. Możesz spróbować jednego lub więcej z poniższych:

Chłodny kompres

Zimny, wilgotny materiał lub ręcznik na okolice oczu może złagodzić ból i opuchliznę. Wilgoć łagodzi opuchnięte oczy, a chłodna temperatura może zdrętwieć. Aby zrobić własny chłodny kompres, włóż lód do szczelnej plastikowej torebki i wypełnij ją do połowy wodą. Wyciśnij powietrze i zamknij torebkę. Owiń torebkę mokrym ręcznikiem lub ściereczką, a następnie delikatnie połóż kompres na zamkniętych oczach.

Noś okulary przeciwsłoneczne

Choroba tarczycy sprawia, że oczy są wrażliwe na światło słoneczne i narażone na uszkodzenia spowodowane promieniowaniem UV. Ciemne okulary mogą blokować jasne światło i wiatr, co może ograniczyć ukłucia i podrażnienia. Okulary przeciwsłoneczne, w których część oprawki rozciąga się na boki głowy, zapewniają największą ochronę.

Smaruj oczy

Suchość oka, która może pojawić się wraz z chorobą tarczycy, sprawia, że powierzchnia oka piecze, jest swędząca i ziarnista. Krople nawilżające, lub sztuczne łzy, dodają wilgoci do obszaru i łagodzą to podrażnienie. Będziesz chciał używać ich często, zwłaszcza gdy wykonujesz czynności, podczas których mniej mrugasz, takie jak praca przy komputerze, prowadzenie samochodu czy czytanie.

Wybierając swoje krople, unikaj tych, które usuwają zaczerwienienie. Możesz również spróbować zastosować żel na bazie parafiny na oczy w nocy. Jest to szczególnie pomocne, jeśli twoje oczy wybrzuszają się na tyle, że masz problem z zamknięciem powiek. Żel może działać jako bariera, aby uwięzić wilgoć w oku podczas snu. Zapytaj swojego lekarza o zalecenia, zanim spróbujesz jakichkolwiek kropli lub żeli.

Podnieś głowę w łóżku

Obrzęk powiek jest częstym objawem choroby tarczycy. Zamiast leżeć płasko podczas snu, podnieś głowę w łóżku. Możesz spać na dodatkowych poduszkach lub umieścić zwinięte ręczniki pod materacem, aby stworzyć kąt. Gdy głowa jest wyżej niż reszta ciała, powstrzymuje to gromadzenie się płynów i łagodzi nacisk na oczy.

Pomóż zamknąć powieki

Jeśli oczy nie mogą się całkowicie zamknąć podczas snu, przednia część oka (zwana rogówką) może wysychać. Może to prowadzić do powstania wrzodów na oku i utraty wzroku. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak zrobić opatrunek z folii, który możesz nosić na powiekach w nocy, aby utrzymać je zamknięte i nawilżone. Lekarz może również zasugerować użycie taśmy.

Dbaj o siebie

Kiedy priorytetem jest Twoje ogólne zdrowie fizyczne i psychiczne, dajesz swojemu organizmowi najlepszą szansę na opanowanie objawów. Jeśli palisz, przestań. Jedz zdrową żywność, uprawiaj regularny wysiłek fizyczny i stosuj w ciągu dnia praktyki łagodzące stres, takie jak medytacja, mindfulness czy ćwiczenia głębokiego oddychania, które pomogą Ci poczuć się jak najlepiej podczas leczenia choroby.

Leki: Problemy z oczami i zmiany widzenia

0

Wiele leków może mieć wpływ na Twoje oczy. lekarz mówi jak i co możesz z tym zrobić.

Czy Twoje oczy są suche? Czy są czerwone, swędzące lub wodniste? Czy Twoje widzenie jest zamazane? Możesz winić za to swój wiek, pogodę lub kota. Ale zastanów się nad tym: To może być to, co znajduje się w Twojej apteczce.

Wiele różnych leków może powodować problemy z oczami, mówi dr Laurie Barber, rzeczniczka Amerykańskiej Akademii Okulistyki.

Niektóre z tych efektów ubocznych są niewielkie, jak suchość. Inne są bardziej poważne, jak utrata wzroku.

Zadzwoń do lekarza od razu, jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w swoich oczach, mówi Barber. Przynieś listę wszystkich swoich leków – na receptę, bez recepty, a nawet suplementów ziołowych. Jeśli lekarz uzna, że jeden z nich jest winny, zmieni go, dostosuje dawkę lub zajmie się twoimi objawami.

Zastanawiasz się, czy Twoje leki bardziej szkodzą Twoim oczom niż pomagają? Jeśli cierpisz na którąś z tych przypadłości, mogą one.

Suche oko

Przy każdym mrugnięciu łzy rozprowadzają się po powierzchni oka. Utrzymuje to zanieczyszczenia na zewnątrz i zapobiega infekcjom. Pomaga to również widzieć wyraźnie.

Niektóre leki powodują, że wytwarzasz mniej łez. Jeśli tak się stanie, Twoje oczy mogą szczypać, piec lub po prostu boleć. Możesz mieć wrażenie, że coś w nich utknęło. Możesz również mieć niewyraźne widzenie lub być wrażliwy na światło.

Jeśli przyjmujesz którykolwiek z tych rodzajów leków, może u Ciebie wystąpić suchość oka:

  • Diuretyki

  • Leki przeciwhistaminowe

  • Środki przeciwdepresyjne

  • Leki obniżające poziom cholesterolu

  • Beta-blokery

  • Tabletki antykoncepcyjne

Nie biegnij do apteki po krople do oczu. Zadzwoń do lekarza. Konserwanty w sztucznych łzach mogą podrażnić bardzo wrażliwe oczy i pogorszyć stan, mówi Barber.

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS)

Możesz być narażony na ten zespół, jeśli kiedykolwiek przyjmowałeś lek tamsulozyna (Flomax). Ale możesz o tym nie wiedzieć, chyba że będziesz potrzebował operacji zaćmy.

Tęczówka, kolorowa część oka, jest normalnie sztywna. Ale w przypadku IFIS, staje się ona wiotka podczas operacji zaćmy. Lekarze uważają, że to dlatego, że lek wpływa na tonację mięśni w oku. IFIS może powodować wiele problemów, w tym utratę wzroku.

Możesz być w grupie ryzyka, nawet jeśli przestałeś stosować tamsulozynę ponad rok przed operacją. Pamiętaj, aby powiedzieć swojemu lekarzowi z wyprzedzeniem, jeśli tyve podjęte. Ona „może zaplanować IFIS i zmniejszyć ryzyko powikłań, mówi Barber.

Wrażliwość na światło

Czy sięgasz po okulary przeciwsłoneczne przy każdej okazji? Czy kiedy wychodzisz na zewnątrz, twoją pierwszą reakcją jest osłanianie oczu? Jeśli przyjmujesz któryś z tych leków, być może stałeś się nadwrażliwy na światło:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAIDs)

  • Antybiotyki

  • Leki na trądzik

  • Diuretyki w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi

Trzymaj się z dala od słońca w godzinach największego nasłonecznienia (od 10.00 do 16.00), aby chronić swoje oczy. Noś też kapelusz z szerokim rondem i okulary przeciwsłoneczne, aby zablokować promienie UV.

Jaskra

Wynika to z podwyższonego ciśnienia w oku lub uszkodzenia jego głównego nerwu. Jeśli nie podejmiesz leczenia, możesz stracić część wzroku, a nawet oślepnąć.

Kilka leków, takich jak kortykosteroidy, może to wywołać. Lekarze nie wiedzą dlaczego. Niektórzy uważają, że to dlatego, że zmieniają strukturę oczu i pozwalają na gromadzenie się płynu i innych materiałów.

Kiedy przepisuje się sterydy, lekarz może upewnić się, że pacjent będzie częściej badany, aby wcześnie wykryć wszelkie problemy, mówi Barber.

Istnieje wiele rodzajów jaskry. Jeden z nich, ostra jaskra z zamknięciem kąta, to nagły przypadek medyczny. Dochodzi do niej, gdy płyn w przedniej części oka zostaje uwięziony i powoduje nagły wzrost ciśnienia. Nieleczona, może spowodować ślepotę.

Jeśli wystąpi kombinacja tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z okulistą:

  • Silny ból oczu z nudnościami

  • Zaczerwienienie oka

  • Niewyraźne widzenie

Leki stosowane na depresję, chorobę Parkinsona, drgawki, wrzody, astmę, arytmię i hemoroidy mogą również powodować ten typ jaskry.