Strona główna Blog Strona 2380

Dlaczego mój kanał łzowy jest zablokowany? Przyczyny cieknących oczu

0

Lekarz pokazuje, dlaczego kanaliki łzowe mogą zostać zablokowane.

Maleńkie kanaliki zwane łzowymi biegną wzdłuż boków nosa i odprowadzają łzy z oczu. Przewody te mogą zostać zablokowane w dowolnej części.

Może to nastąpić z różnych powodów, w tym z powodu kształtu kanalików, infekcji – a nawet wieku. Niektóre z najczęstszych przyczyn to:

Problem z kanałem

Dzieci czasami rodzą się z zablokowanym kanałem łzowym. W niektórych przypadkach kanalik lub system odwadniający nie uformował się prawidłowo w łonie matki. Choroby takie jak zespół Downa, które zmieniają kształt czaszki i twarzy, mogą sprawić, że kanały są węższe niż zwykle.

Częściej przyczyną jest cienki kawałek tkanki, który pokrywa kanał łzowy w łonie matki. Nie otwiera się on przed urodzeniem tak, jak powinien. Około 5% niemowląt rodzi się z tym i zatrzymuje to łzy przed wypływaniem z oczu. Pokrycie to zazwyczaj ustępuje samoistnie miesiąc lub dwa po urodzeniu dziecka.

Wiek

Choć zatkany przewód może pojawić się w każdej chwili, częściej występuje w wieku średnim i starszym.

Z wiekiem maleńkie otwory, czyli punkciki, które odprowadzają łzy z oczu, zmniejszają się. To zwężenie spowalnia przepływ płynu z oczu do kanalików łzowych.Możesz również uzyskać nagromadzenie bardziej normalnych zanieczyszczeń w czasie, który może zatkać kanały.

Kobiety w wieku powyżej 40 lat są najbardziej narażone na zablokowane kanały łzowe, co może być spowodowane zmianami hormonalnymi.

Możesz również uzyskać nagromadzenie bardziej normalnych zanieczyszczeń z czasem, które mogą zatkać twoje kanały.

Infekcja

Infekcja w oczach lub nosie może powodować obrzęk. Powoduje to ucisk i zwężenie kanalika łzowego.

Bakterie, grzyby i wirusy, takie jak opryszczka, mogą spowodować, że okolice oczu i nosa spuchną i zablokują kanaliki.

Blokada w kanale łzowym może również prowadzić do infekcji, gdy w zwężonym kanale namnażają się bakterie.

Problemy z zatokami

Jeśli masz ciągłe zapalenie zatok, dochodzi do obrzęku tkanek w zatokach, które mogą tworzyć blizny blokujące kanały łzowe. Operacja zatok może również prowadzić do zablokowania poprzez uszkodzenie kanalików łzowych lub otworów, które do nich odprowadzają.

Urazy

Każdy uraz nosa lub oczu może spowodować obrzęk i powstanie tkanki bliznowatej. Czasami małe kawałki kości blokują kanały łzowe.

Złamany nos lub operacja nosa, zatok lub innych części twarzy również może prowadzić do zablokowania kanalików łzowych.

Wyrośla w nosie lub na twarzy

Jeśli masz alergię, w wyściółce nosa mogą znajdować się małe, okrągłe narośla zwane polipami. Mogą one uciskać kanaliki łzowe.

Leki na jaskrę

Czasami leczenie jaskry wpływa na kanały łzowe. Niektóre krople do oczu mogą powodować obrzęk spojówki oka i kanalików łzowych.

Leczenie raka

Kilka metod leczenia raka jest związanych z zablokowaniem kanalików łzowych. Na przykład, podczas leczenia jodem radioaktywnym raka tarczycy, kanały łzowe mogą wchłaniać jod i stać się obrzęknięte.

Docetaksel — rodzaj chemioterapii stosowany w leczeniu raka piersi i niedrobnokomórkowego raka płuc — może również wpływać na kanały łzowe.

Znalezienie przyczyny

Jeśli oczy są podrażnione i ciekną, lekarz przeprowadzi badanie i zada pytania, które pomogą ustalić przyczynę. Gdy już wiesz, co jest przyczyną nadmiernego łzawienia, możesz rozpocząć leczenie, które je złagodzi.

Siatkówka: Wszystko, co musisz wiedzieć

0

Dowiedz się, co to jest druzgotanie siatkówki, co je powoduje, objawy, możliwości leczenia i więcej.

Małe zaskórniki mogą nie powodować problemów u niektórych osób, ale większe zaskórniki mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia choroby zwanej zwyrodnieniem plamki związanym z wiekiem (AMD). Zacieki mogą być oznaką, że pacjent ma już zwyrodnienie plamki związane z wiekiem.?

W zwyrodnieniu plamki związanym z wiekiem, komórki plamki, części siatkówki, zaczynają się zmieniać z powodu starzenia się. Najpierw pojawia się suche zwyrodnienie plamki żółtej. Mokre zwyrodnienie plamki żółtej jest zaawansowaną formą tego schorzenia.?

Rodzaje śluzu w siatkówce

?Istnieją dwa rodzaje drusenów siatkówki: twarde i miękkie.

  • ?Drusen twardy to małe, kropkowane, o żółtym zabarwieniu, nieprawidłowe narośla tkankowe. Gdy druzy są twarde, istnieje mniejsze ryzyko utraty wzroku w przyszłości.

  • Miękkie druzy wyglądają na duże i uniesione, są bladożółte lub szarobiałe i mają kształt kopuły. Istnieje większe ryzyko utraty wzroku w przyszłości, jeśli posiadasz wiele dużych lub średnich miękkich zasinień.?

Przyczyny powstawania śluzu w siatkówce

Druseny siatkówki mogą pojawić się w wyniku starzenia. Często można zaobserwować śluz u osób powyżej 60 roku życia. 90% zasinień jest spowodowanych suchym zwyrodnieniem plamki żółtej. Pozostałe 10% zasinień jest spowodowane mokrym zwyrodnieniem plamki.?

W przypadku suchego zwyrodnienia plamki żółtej centralne widzenie staje się niewyraźne lub słabsze z powodu ścieńczenia części siatkówki zwanej plamką. Suche zwyrodnienie plamki żółtej może powodować powolną utratę wzroku w miarę upływu czasu.

W przypadku mokrego zwyrodnienia plamki żółtej, Twoje widzenie staje się niewyraźne lub możesz zobaczyć ślepy punkt w polu widzenia. Stan ten jest spowodowany przez nieprawidłowe naczynia krwionośne, które pękają, krwawią lub wyciekają płyn do plamki i mogą powodować nagłą i poważną utratę wzroku.

Symptomy

Czasami możesz mieć śluzówkę siatkówki i nie odczuwać żadnych objawów. Możesz dowiedzieć się o nich dopiero, gdy lekarz zauważy je podczas rutynowego badania oczu. Posiadanie kilku małych zasinień nie oznacza, że masz chorobę oczu.

Kiedy masz dużo większych zasinień, może to oznaczać, że masz zwyrodnienie plamki związane z wiekiem. Wówczas mógłbyś zobaczyć objawy związane z degeneracją plamki związaną z wiekiem:

  • Przyćmione lub mętne widzenie

  • Trudności w widzeniu przy zmianie światła z jasnego na ciemne

  • Puste lub nieostre miejsce w centralnym polu widzenia

Czynniki ryzyka

?Druseny siatkówkowe mogą być powszechnie widoczne u osób powyżej 60 roku życia. Jednak inne czynniki mogą zwiększyć ryzyko zachorowania na to schorzenie:

  • Rodzinne występowanie siatkówki z przebarwieniami

  • Palenie tytoniu

  • Wysokie ciśnienie krwi

  • Nadmierna ilość tkanki tłuszczowej (otyłość)

  • ?Wysoki poziom cholesterolu we krwi?

?Osoby pochodzenia kaukaskiego mają wyższe ryzyko wystąpienia zarówno drusenu siatkówki, jak i zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem.

Kiedy należy udać się do lekarza

Należy zgłosić się do lekarza lub specjalisty od chorób oczu, jeśli wystąpią jakiekolwiek problemy z widzeniem. W przypadku ciężkiej lub poważnej utraty wzroku należy uzyskać pilną pomoc lekarską.

Leczenie

Druseny siatkówki występują często u osób powyżej 60 roku życia. ?Małe druseny mogą u niektórych osób w ogóle nie powodować trudności.

Witaminy: Możesz stracić wzrok, jeśli Twoje zwyrodnienie plamki związane z wiekiem osiągnie zaawansowane stadium. Jeśli masz dużo dużych i średnich druzów, lekarz może poprosić Cię o przyjmowanie witamin z formułą AREDS2, które mogą spowolnić rozwój choroby do zaawansowanego stadium o około 25%.?

Witaminy z formułą AREDS2 to połączenie zalecane przez Age-Related Eye Disease Study (AREDS), badanie kliniczne NIH. Zgodnie z wynikami badania, gdy te witaminy są przyjmowane, zmniejszają ryzyko zachorowania aż o 19% i/lub zmniejszają ryzyko utraty wzroku o 25%. Preparat posiada witaminę C, witaminę E, antyoksydanty luteinę i zeaksantynę oraz minerały cynk i miedź w określonych ilościach.?

Zmiany stylu życia i diety: Twój lekarz może poprosić Cię o dokonanie zmian w stylu życia, takich jak zaprzestanie palenia. Może zalecić, aby Twoja dieta zawierała więcej warzyw, owoców i tłustych ryb, takich jak łosoś i makrela. Możesz zostać poproszony o spożywanie mniejszej ilości czerwonego mięsa w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi.

Wczesne wykrywanie: Twój lekarz może poprosić Cię o monitorowanie widzenia w domu, jeśli masz drusen, za pomocą testu zwanego siatką Amslera. Jeśli uda się wcześnie wykryć mokre zwyrodnienie plamki żółtej, lekarz może być w stanie pomóc Ci uczynić Twoją wizję stabilną lub poprawić ją za pomocą leków w zastrzykach. Dzięki wczesnemu wykryciu można spowolnić powikłania i zminimalizować utratę wzroku.?

Wrodzone choroby siatkówki: Co warto wiedzieć

0

Kilka rzadkich chorób składa się na stan znany jako dziedziczna dystrofia siatkówki. Poznaj ich przyczyny, objawy i sposoby leczenia.

Dystrofie siatkówki to grupa rzadkich chorób, które uszkadzają siatkówkę, warstwę wrażliwą na światło w tylnej części oka. Siatkówka wysyła sygnały do mózgu, dzięki czemu można widzieć. Dziedziczenie oznacza, że choroba występuje w rodzinie.

Często choroby te uszkadzają komórki zwane pręcikami i czopkami w siatkówce. Pręciki pomagają widzieć w słabym świetle. Czopki zapewniają centralne widzenie o wysokiej rozdzielczości i widzenie kolorów.

Istnieje wiele rodzajów dziedzicznej dystrofii siatkówki (IRD). Oto najczęstsze z nich:

Retinitis pigmentosa (RP)

to grupa chorób, które powodują obumieranie wrażliwych na światło komórek w siatkówce. Około 1 na 4 000 osób ma RP.

Pierwszym objawem RP jest zazwyczaj ślepota nocna. Później mogą pojawić się martwe punkty w widzeniu bocznym (peryferyjnym), które rozprzestrzeniają się, pogarszając widzenie na boki, a w końcu także widzenie centralne.

Choroideremia

dotyka głównie chłopców i mężczyzn. Od 1 na 50 000 do 1 na 100 000 osób ma to schorzenie.

Często pierwszym objawem jest ślepota nocna, która zaczyna się w dzieciństwie. W późniejszym okresie może pojawić się widzenie tunelowe i trudność w dostrzeganiu szczegółów. Choroideremia może spowodować całkowitą utratę wzroku do późnej dorosłości.

Achromatopsja

wpływa na komórki stożkowe w siatkówce, które pomagają widzieć kolory. Choroba ta występuje u około 1 na 30 000 osób.

Głównym objawem jest ślepota na kolory. Inne objawy to wrażliwość na światło (fotofobia), niewyraźne widzenie i mimowolne ruchy oczu (oczopląs).

Choroba Stargardta

uszkadza plamkę, środkową część siatkówki, która pomaga widzieć prosto podczas czytania lub prowadzenia samochodu. Na tę formę IRD cierpi jedna na 8 000 do 10 000 osób.

Objawy choroby Stargardta pojawiają się zwykle u dzieci lub młodzieży, ale czasami dopiero w wieku dorosłym. Rzadko zdarza się, że choroba ta powoduje całkowitą ślepotę.

Dystrofia Cone-rod

to grupa chorób wewnętrznych, które uszkadzają czopki i pręciki. Utrata wzroku pogłębia się z czasem. Od 1 na 30 000 do 1 na 40 000 osób cierpi na dystrofię czopkowo-rodkową.

Objawy zaczynają się zwykle w dzieciństwie. Pierwszymi, które się pojawiają, są zazwyczaj niewyraźne widzenie i światłowstręt. W późniejszym okresie mogą pojawić się ślepe punkty w centrum widzenia oraz utrata widzenia kolorów i widzenia peryferyjnego.

Leber congenital amaurosis (LCA)

zaczyna uszkadzać siatkówkę i powodować utratę wzroku w pierwszych miesiącach życia dziecka. Występuje u 2 do 3 na 100 000 noworodków.

W przypadku LCA rogówka – przezroczysta powłoka oka – może być cienka i mieć kształt stożka zamiast krzywizny. Możesz być bardzo dalekowzroczny. Częste są również światłowstręt i oczopląs. W niektórych przypadkach źrenice mogą nie reagować na światło lub może występować zez.

Choroby te powoli pogarszają się z czasem. Niektóre z nich mogą ostatecznie spowodować poważną utratę wzroku lub ślepotę. Chociaż leczenie większości IRD nie jest dostępne, istnieją sposoby na spowolnienie rozwoju choroby i zachowanie wzroku. Naukowcy testują nowe metody leczenia, a być może nawet leki, w badaniach klinicznych.

Przyczyny

Geny zawierają instrukcje, które nasz organizm wykorzystuje do tworzenia białek. Kiedy gen ulega zmianie lub mutacji, organizm nie może wytworzyć białka lub białko nie działa tak, jak powinno.

W IRD, mutacje jednego lub więcej genów powodują obumieranie komórek w siatkówce. Ponad 260 genów powoduje te choroby. Rodzaj IRD zależy od tego, które geny są dotknięte.

Retinitis pigmentosa

powstaje w wyniku mutacji jednego z 60 różnych genów. Niektóre z tych genów są autosomalne dominujące. Oznacza to, że jeśli twój rodzic ma tę chorobę, masz 50-50 szans na to, że ty również będziesz miał retinitis pigmentosa.

Inne geny pigmentozy siatkówki są autosomalne recesywne. Gdy oboje rodzice są nosicielami, mają gen, ale nie mają objawów. Jeśli oboje Twoi rodzice są nosicielami, możesz być nosicielem lub mieć objawy.

Choroideremia

jest chorobą genetyczną sprzężoną z chromosomem X. Gen, który ją wywołuje, znajduje się na chromosomie X. Kobiety mają dwa chromosomy X. Zazwyczaj są nosicielkami i nie wykazują objawów. Ponieważ mężczyźni mają tylko jeden chromosom X, mają objawy.

Achromatopsja

może wpływać na każdy z pięciu genów, które pomagają czopkom reagować na światło. Kiedy jeden lub więcej z tych genów jest zmutowany, czopki nie działają i nie można zobaczyć kolorów.

Choroba Stargardta

powstaje w wyniku mutacji w genie ABCA4. Gen ten produkuje białko, które normalnie usuwa toksyny z wrażliwych na światło komórek siatkówki. Zmiany w ABCA4 powodują, że substancja tłuszczowa zwana lipofuscyną gromadzi się w plamce i uszkadza ją.

Dystrofia Cone-rod

jest związana z ponad 30 genami, które pomagają pręcikom i czopkom w siatkówce. Czopki zwykle psują się jako pierwsze, dlatego wrażliwość na światło jest często pierwszym objawem.

Leber congenital amaurosis (LCA)

powstaje w wyniku zmian w jednym z co najmniej 14 różnych genów. Aby mieć zdrowy wzrok, wszystkie te geny muszą działać. Ponieważ mutacje zaburzają wzrost siatkówki w łonie matki, utrata wzroku rozpoczyna się wkrótce po urodzeniu.

Symptomy

Utrata wzroku jest objawem wszystkich IRD. Początkowo problemy ze wzrokiem mogą być łagodne, ale mogą się nasilać.

To, jakie masz objawy, zależy od rodzaju IRD. Najczęstsze objawy to:

  • Ślepota nocna – problemy z widzeniem przy słabym oświetleniu

  • Utrata zdolności widzenia kolorów

  • Wrażliwość na światło

  • Utrata widzenia bocznego lub środkowego

Uzyskanie diagnozy

Jeśli lekarz okulista uzna, że masz IRD, prawdopodobnie skieruje Cię do specjalisty zajmującego się chorobami oczu. Może to być specjalista od siatkówki lub okulista. Lekarz ten przeprowadzi egzamin, aby sprawdzić siatkówkę i inne części oczu. Zapyta o objawy i o to, czy ktoś z członków Twojej rodziny ma chorobę siatkówki. Następnie użyje narzędzi takich jak te, aby przyjrzeć się bliżej siatkówce i innym częściom oka:

Elektroretinogram (ERG)

mierzy aktywność elektryczną w pręcikach i czopkach. Może to pokazać, jak dobrze te komórki reagują na światło. Mniejsza aktywność elektryczna może oznaczać, że pręciki i czopki nie pracują tak, jak powinny.

Badanie pola widzenia

sprawdza, czy w polu widzenia środkowego i bocznego nie ma żadnych martwych punktów.

Optyczna koherentna tomografia (OCT)

wykonuje bardzo szczegółowe zdjęcia siatkówki. Przerzedzenie siatkówki może być oznaką uszkodzenia przez dystrofię siatkówki.

Badanie kolorów

obejmuje kilka różnych testów sprawdzających, jak dobrze widzisz kolory.

Angiografia fluoresceinowa

tworzy mapę różnych warstw siatkówki. Rozrzedzenie warstw może być oznaką uszkodzenia IRD.

W zależności od wyników tych badań, lekarz może wysłać Cię na badania genetyczne. Testy te wykorzystują próbkę krwi lub śliny w celu znalezienia genów, które powodują IRD. Doradca genetyczny może wyjaśnić wyniki badań genetycznych.

Poznaj zespół opieki zdrowotnej

Opieka nad chorymi na dystrofię siatkówki to praca zespołowa. Oto niektórzy z pracowników służby zdrowia, z którymi możesz się spotkać:

  • Okulista: Lekarz okulista, który specjalizuje się w chorobach i operacjach oczu

  • Specjalista od siatkówki: Okulista z dodatkowym przeszkoleniem w zakresie schorzeń siatkówki.

  • Doradca genetyczny: Specjalista, który pomaga zrozumieć historię chorób genetycznych w rodzinie

  • Specjalista od słabego wzroku: Specjalista, który wykonuje testy i zaleca narzędzia do zarządzania utratą wzroku

  • Pracownik socjalny: Osoba, która pomaga pacjentowi radzić sobie ze stanem zdrowia i znajduje zasoby, które mogą go wesprzeć

Pytania do lekarza

IRD są rzadkie i mogą być skomplikowane w zarządzaniu i leczeniu. Dobrze jest uzyskać jak najwięcej informacji na temat swojej choroby. Zrób listę pytań, które możesz zadać swojemu lekarzowi:

  • Jaki rodzaj utraty wzroku mogę mieć?

  • Jak szybko mogę stracić wzrok?

  • Czy można leczyć moją chorobę?

  • Jakie zabiegi są dostępne?

  • Jakie zmiany w stylu życia mogą pomóc mi chronić mój wzrok?

  • Z jakimi objawami powinienem się skontaktować?

  • Jakie pomoce słabowidzące mogą mi pomóc?

Leczenie

W przypadku większości form IRD nie istnieje żadne leczenie ani wyleczenie. Istnieją jednak sposoby na spowolnienie utraty wzroku i zachowanie go jak najdłużej.

W niektórych badaniach, wysokie dawki witaminy A spowolniły pewne typy retinitis pigmentosa. Jednak wysokie dawki witaminy A nie są bezpieczne dla osób z chorobą Stargardta i innymi chorobami siatkówki, ponieważ mogą powodować jeszcze większe uszkodzenia. Sprawdź z lekarzem przed podjęciem jakichkolwiek suplementów w leczeniu IRD.

Możesz nosić okulary na drobne problemy z widzeniem, takie jak dalekowzroczność, krótkowzroczność lub astygmatyzm. Okulary nie przywrócą Ci całkowicie wzroku, ale mogą pomóc Ci widzieć lepiej.

Przy nadwrażliwości na światło najlepsze są klasy o ciemnym zabarwieniu. Lipofuscyna absorbuje niebieskie światło, a następnie tworzy substancje zwane wolnymi rodnikami, które uszkadzają pręciki i czopki. Jeśli masz chorobę Stargardta, lekarz może zasugerować noszenie brązowych lub bursztynowych okularów przeciwsłonecznych, aby odfiltrować niebieskie światło.

ARGUS II to pierwsza sztuczna siatkówka. Implant ten może przywrócić wzrok niektórym osobom, które straciły wzrok z powodu retinitis pigmentosa.?

Naukowcy codziennie dowiadują się więcej o przyczynach tych chorób. Badają nowe metody leczenia, takie jak terapia genowa i terapia komórkami macierzystymi, które pewnego dnia mogą spowolnić lub nawet wyleczyć IRD. Udział w badaniu klinicznym może dać Ci dostęp do nowego leczenia, zanim będzie ono dostępne dla wszystkich innych.

Voretigene neparvovec-rzyl (Luxturna) to rodzaj terapii genowej, która została zatwierdzona przez FDA. Leczy ona niektóre osoby z dystrofią siatkówki spowodowaną mutacją genu RPE65. Luxturna wysyła prawidłową kopię genu do komórek w siatkówce, aby przywrócić widzenie.

Dbanie o zdrowie emocjonalne i psychiczne

Utrata wzroku ma wpływ nie tylko na wzrok. Może mieć również wpływ na Twoje zdrowie psychiczne. Jedna na 4 osoby z utratą wzroku cierpi również na depresję.

Niepokój, strach i samotność są powszechne u osób, które straciły wzrok. Strach i zmartwienie mogą sprawić, że odsuniesz się od ludzi, którzy cię wspierają i opiekują się tobą.

Powiedz swojemu lekarzowi, jeśli jesteś zmartwiony, drażliwy, masz problemy ze skupieniem uwagi lub ze snem. Mogą to być oznaki lęku.

Należy również poinformować lekarza o wystąpieniu któregokolwiek z tych objawów depresji:

  • Smutek

  • Utrata zainteresowania czynnościami, które wcześniej sprawiały Ci przyjemność

  • Zmęczenie

  • Brak energii

  • Poczucie bezradności lub bezwartościowości

  • Przyrost lub utrata wagi

Spotkania ze specjalistą zdrowia psychicznego mogą pomóc w radzeniu sobie z niepokojem i zmartwieniami oraz poprawić jakość życia. Regularne ćwiczenia i spożywanie odżywczych pokarmów to inne sposoby na poprawę samopoczucia.

Dbanie o siebie

Pomoce dla osób słabowidzących to narzędzia, które pomogą Ci w pełni wykorzystać posiadany przez Ciebie wzrok. Możesz spróbować:

  • Soczewki powiększające

  • Programy komputerowe, które czytają na głos słowa drukowane

  • Urządzenia zwiększające ilość światła

  • Laska lub pies przewodnik

Specjalista od słabowidzenia (zazwyczaj optometrysta) może przeprowadzić ocenę słabowidzenia i zalecić narzędzia, które najbardziej Ci pomogą.

Noszenie okularów przeciwsłonecznych pomaga chronić siatkówkę przed uszkodzeniem przez promieniowanie ultrafioletowe (UV). Dobrze jest również unikać palenia, które może jeszcze bardziej uszkodzić siatkówkę.

Regularne badania kontrolne pomogą Twojemu lekarzowi wcześnie dostrzec oznaki utraty wzroku i poradzić sobie z nimi.

Czego należy się spodziewać

Wszystkie IRD powodują pewien rodzaj utraty wzroku, ale rodzaj i szybkość tej utraty są różne dla każdej choroby.

Na przykład, retinitis pigmentosa jest bardzo powolną chorobą, która zmniejsza takie rzeczy jak widzenie w nocy i czytanie, ale rzadko prowadzi do całkowitej utraty wzroku. Achromatopsja wpływa głównie na widzenie kolorów. Choroideremia może prowadzić do całkowitej ślepoty. Choroba Stargardta uszkadza centralne widzenie, ale niektórzy ludzie tracą ten wzrok szybciej niż inni.

Uzyskanie wsparcia

IRD może wpływać na życie na wiele sposobów. Lekarz okulista i inni specjaliści oferują wskazówki i strategie, które pomogą ci radzić sobie z chorobą.

Specjalista ds. niedowidzenia może zalecić narzędzia, które pozwolą Ci zachować niezależność. A pracownik socjalny może połączyć Cię z zasobami w Twojej okolicy, aby pomóc Ci przystosować się do utraty wzroku.

Test na ślepotę barw: 5 rodzajów testów na ślepotę barw

0

Bycie ślepym na kolory nie jest czarno-białe. lekarz mówi wszystko o testach na ślepotę na kolory i jak je uzyskać.

Niektórzy ludzie są niewidomi na kolory i nie wiedzą o tym. Na przykład wiedzą, że liście drzew są zielone, więc myślą, że kolor, który widzą, jest zielony.

Ten problem z widzeniem zazwyczaj nie sprawia, że widzisz rzeczy w odcieniach szarości. To rzadkość. Większość ludzi, którzy są niewidomi na kolory, ma problemy z odróżnieniem niektórych kolorów. Mogą nie być w stanie odróżnić czerwonego od zielonego lub niebieskiego od żółtego.

Okuliści mają wiele sposobów na sprawdzenie tego stanu. Do najczęstszych testów używa się kolorowych tabletek lub diagramów.

Kto przeprowadza testy?

Jeśli zauważysz poważne zmiany w widzeniu kolorów, skontaktuj się z okulistą. Jest to lekarz, który jest przeszkolony w zakresie pielęgnacji oczu i widzenia. Twoje objawy mogą być znakiem ostrzegawczym czegoś poważniejszego, więc warto je sprawdzić. Powinieneś również poinformować swojego lekarza, jeśli uważasz, że masz problemy z widzeniem kolorów.

W niektórych szkołach pielęgniarki badają dzieci pod kątem problemów z kolorami.

Ślepota barw występuje w rodzinach. Jeśli masz krewnych z tą przypadłością, ważne jest, abyś się przebadał.

Jakie są różne rodzaje testów?

Test kolorów Ishihary

. Sprawdza on ślepotę na kolory czerwono-zielone. Lekarz poprosi Cię o spojrzenie na serię kółek (zwanych również płytkami) z kropkami o różnych kolorach i rozmiarach. Niektóre z kropek tworzą kształty lub jedno- lub dwucyfrowe liczby. Jeśli masz problemy z widzeniem koloru czerwonego i zielonego, kształty te będą trudne do zauważenia lub możesz ich w ogóle nie widzieć.

Test kolorów Cambridge.

Jest to test podobny do testu Ishihary, z tą różnicą, że patrzysz na ekran komputera. Spróbuj znaleźć kształt litery C, który jest innego koloru niż tło. Pojawia się on losowo. Kiedy go zobaczysz, wciśniesz jeden z czterech klawiszy.

Anomaloskop

. Patrzysz przez okular i widzisz koło. Górna połowa okręgu to żółte światło. Dolna połowa składa się z czerwonego i zielonego światła. Obracasz pokrętłami, aż obie połówki będą miały ten sam kolor i jasność. Lekarze używają tego testu, aby sprawdzić, czy nie ma problemów z widzeniem koloru czerwonego i zielonego.

Farnsworth-Munsell 100 test barwy

. Wykorzystuje on klocki lub kołki, które są różnymi odcieniami tego samego koloru. Twoim zadaniem jest ułożenie ich w określony sposób. Ten test sprawdza, czy potrafisz wychwycić niewielkie zmiany kolorów. Czasami używają go firmy, w których pracownicy muszą prawidłowo widzieć kolory.

Test latarni Farnswortha

. Wojsko amerykańskie używa tego testu, aby sprawdzić, czy rekruci mają łagodną lub ciężką formę ślepoty na kolory. Możesz służyć w siłach zbrojnych, jeśli twój stan jest łagodny.

Bycie ślepym na kolor może sprawić, że niektóre rzeczy będą trudne, ale nie jest to nic poważnego. Nadal możesz prowadzić samochód, pracować i prowadzić normalne życie. Być może będziesz musiał znaleźć inne sposoby na wykonywanie niektórych czynności. Niektóre osoby ze ślepotą na kolory czerwone i zielone noszą specjalne soczewki kontaktowe. Inni pobierają aplikacje, które pomagają im w rozpoznawaniu kolorów.

Środki zaradcze dla Stye: Co robić i kiedy udać się do lekarza

0

Poznaj domowe sposoby i zabiegi medyczne, które pomogą złagodzić objawy stygmatu i przyspieszyć powrót do zdrowia.

Grudki powinny ustąpić w ciągu kilku dni i nie powinny mieć wpływu na Twoje widzenie. Istnieją jednak środki zaradcze, które możesz wykonać w domu, które pomogą złagodzić ból i dyskomfort.

Środki zaradcze i leczenie styrenu

Zastosuj ciepły kompres

Najszybszym, najbezpieczniejszym i najbardziej skutecznym sposobem na pozbycie się wągrów w domu jest zastosowanie jakiegoś ciepłego kompresu. Wystarczy podgrzać przefiltrowaną wodę, zamoczyć w niej czystą szmatkę, a następnie przyłożyć ją do chorego oka przy zamkniętym. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, trzymaj kompres na oku przez 10 do 15 minut i powtarzaj ten proces 2 do 4 razy dziennie przez kilka dni.?

Po nałożeniu kompresu, możesz użyć czystego palca do delikatnego masażu stygmatu w celu odblokowania gruczołu olejowego. To nie tylko pomaga stygusowi odejść szybciej, ale może również złagodzić niektóre z twoich bólów i stanów zapalnych.

Niektórzy sugerują moczenie torebki herbaty w ciepłej wodzie i używanie jej jako kompresu zamiast szmatki. Nie ma jednak dowodów na to, że działa to lepiej niż czysta ściereczka.

Używaj oleju kokosowego

Olej kokosowy jest używany z wielu powodów, a promowanie zdrowia oczu jest jednym z nich. Jednym z głównych sposobów, w jaki olej kokosowy pomaga w leczeniu stygmatów jest zmniejszenie stanu zapalnego. Oprócz tego, że ma działanie przeciwzapalne, olej kokosowy jest antybakteryjny i przeciwgrzybiczny. Jest również całkowicie bezpieczny do stosowania wokół oczu.?

Aby zastosować to remedium, nałóż niewielką ilość oleju kokosowego na bawełniany wacik lub czysty palec, a następnie lekko pocieraj nim dotkniętą powiekę. Odczekaj 15 minut, a następnie spłucz olej ciepłą wodą. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, powtarzaj ten proces 3 do 5 razy dziennie.

Zrezygnuj z soczewek kontaktowych

Chociaż soczewki kontaktowe nie powodują powstawania stygmatów, mogą łatwo ulec zanieczyszczeniu związanymi z nimi bakteriami. Z tego powodu, jeśli zwykle nosisz soczewki kontaktowe, powinieneś spróbować się bez nich obejść do czasu zagojenia się stygmatu. W międzyczasie noś okulary, jeśli je masz. Po ustąpieniu stygmatu, powinieneś zamówić nowe kontakty.?

W tym czasie powinnaś również tymczasowo zaprzestać stosowania makijażu oczu. Aby zapobiec dalszemu podrażnieniu lub zakażeniu, będziesz chciała utrzymywać obszar wokół stygmatu w czystości i bez osłony.

Utrzymuj oko w czystości

Chociaż możesz znaleźć dostępne bez recepty maści i inne rozwiązania, aby utrzymać oko wolne od substancji drażniących, możesz również po prostu użyć szamponu dla dzieci. To łagodne naturalne mydło jest tak bezpieczne, że nie spowoduje nawet pieczenia czy podrażnienia, jeśli dostanie się do oka.

Aby zastosować to remedium, wymieszaj kilka kropli szamponu dla dzieci w ciepłej wodzie i użyj wacika, aby delikatnie nanieść roztwór na swój wągier. Jest to również skuteczna metoda zapobiegania powstawaniu stygmatów.

Kiedy należy udać się do lekarza

Większość stygmatów jest nieszkodliwa. Należy jednak skontaktować się z lekarzem, jeśli po 48 godzinach nie ma żadnych oznak poprawy, lub jeśli zaczerwienienie i obrzęk obejmuje całą powiekę lub inne części twarzy.

Częściowa hemianopia: Co powoduje, jak się ją leczy i więcej

0

Częściowa hemianopia to sytuacja, w której tracisz część zdolności widzenia. Dowiedz się więcej o tym, co ją powoduje, czego można się spodziewać i nie tylko.

Jakie są rodzaje hemianopii?

Rodzaj hemianopii zależy od tego, w której części pola widzenia nastąpiła utrata wzroku i czy dotyczy ona obu oczu w ten sam sposób.

Homonimiczna hemianopia. Jest to najczęstszy typ hemianopii. Może ona dotyczyć różnych części pola widzenia. Ale dotknięta część jest taka sama w każdym oku. Rodzaje hemianopii homonimicznej obejmują:

  • Hemianopia prawa, która powoduje utratę widzenia w prawej połowie każdego oka

  • Hemianopia lewostronna, która powoduje utratę widzenia w lewej połowie każdego oka

  • Hemianopia górna, która powoduje utratę widzenia w górnej połowie każdego oka

  • Hemianopia dolna, która powoduje utratę widzenia w dolnej połowie każdego oka

Heteronimiczna hemianopia. Ten rodzaj hemianopii jest spowodowany zmianą w obrębie skrzyżowania wzrokowego. Jest to obszar w mózgu, gdzie nerwy wzrokowe krzyżują się i tworzą X. Dwa rodzaje hemianopii heteronimicznej to hemianopia bitemporalna i binasalna. Z hemianopią bitemporalną mamy do czynienia, gdy tracimy widzenie w zewnętrznej połowie każdego oka. Hemianopia binasalna to utrata widzenia w wewnętrznej połowie każdego oka.

Jakie są objawy hemianopii homonimicznej?

Objawy hemianopii mogą być od łagodnych do ciężkich. Hemianopia może być całkowita lub częściowa. Możesz nie zdawać sobie sprawy z tego, co jest problemem, kiedy masz hemianopię. Jeśli masz hemianopię prawą, możesz mieć wrażenie, że problem dotyczy prawego oka. Jeśli masz lewą hemianopię, możesz myśleć, że problem jest z lewym okiem.

Oto kilka dodatkowych objawów hemianopii.

Nie zauważanie rzeczy po dotkniętej stronie. Wpadanie na przedmioty po stronie dotkniętej chorobą. Prowadzenie samochodu może być trudne, ponieważ nie widać samochodów lub innych przedmiotów po tej stronie. Możesz nie zauważać przedmiotów na stole po tej stronie. Możesz być w stanie przeczytać tylko prawą lub lewą połowę strony. Chodzenie w tłumie lub przechodzenie przez ulicę może być niebezpieczne. ?

Halucynacje wzrokowe. Może się to zdarzyć, jeśli Twoja hemianopia rozwinie się tak nagle, jak w przypadku udaru. To nie jest problem psychiatryczny. Powinieneś powiedzieć swojemu lekarzowi, jeśli miałeś halucynacje.

Zaniedbanie wzrokowe. Dzieje się tak, gdy nawet nie próbujesz poruszać głową lub oczami, aby zobaczyć, co jest po stronie dotkniętej chorobą. Możesz zostawić połowę posiłku niezjedzoną lub nie odwrócić się, aby zobaczyć, co jest po drugiej stronie stołu.

Hemianopia może być całkowita lub częściowa. W przypadku hemianopii częściowej może występować różnica w jasności lub wyrazistości obiektów po jednej stronie pola widzenia.?

Jakie są objawy heteronimicznej hemianopii?

Hemianopia heteronimiczna lub bitemporalna nie powoduje takich problemów, jak hemianopia homonimiczna. Hemianopia bitemporalna może powodować jedynie problemy z postrzeganiem głębi lub niewielką utratę widzenia peryferyjnego. W wielu stanach USA można nadal uzyskać prawo jazdy z hemianopią skroniową.

Binasal hemianopia jest niezwykle rzadka. Możesz nie mieć znaczących objawów związanych z widzeniem. Możesz mieć trochę zamazane widzenie lub utratę widzenia kolorów. Twój wzrok może być również normalny.

Jest bardziej prawdopodobne, że hemianopia binasalna jest spowodowana przez problemy związane z oczami, takie jak jaskra, niż przez problemy w mózgu. Jednak nadal może być spowodowana przez problemy z mózgiem.

Co powoduje hemianopię?

Hemianopia może być spowodowana przez każdy stan, który wpływa na mózg lub nerwy wzrokowe, w tym:

  • Udar mózgu

  • Krwawienie w mózgu

  • Guzy

  • Urazy

  • Zakażenie

  • Napady

  • Migreny

Jak leczy się hemianopię?

Sposób leczenia hemianopii zależy od jej przyczyny. Szanse na wyleczenie są większe, jeśli hemianopia jest spowodowana guzem lub zapaleniem, a nie udarem. Twój plan leczenia może skupić się na czytaniu i radzeniu sobie z otoczeniem. Niektóre opcje leczenia obejmują:

  • Lustra lub pryzmaty w okularach, które pomagają zobaczyć brakujące pole widzenia

  • Ćwiczenie wykonywania szybkich ruchów w kierunku dotkniętej strony

  • Nauka świadomego patrzenia w stronę dotkniętą chorobą, aby widzieć więcej otoczenia

  • Używanie prostej krawędzi do kierowania wzrokiem podczas czytania

  • Granie w gry i rozwiązywanie krzyżówek, aby pomóc w koordynacji

  • Chodzenie z partnerem po stronie dotkniętej chorobą, który pomaga w prowadzeniu.

  • Korzystanie z symulatora jazdy w celu określenia, czy będziesz w stanie ponownie prowadzić samochód

Leczenie ratujące wzrok w przypadku zrostu naczyniówkowego

0

Adhezja Vitreomacular ma kilka opcji leczenia. W tym artykule dowiesz się, czy w przypadku VMA właściwe jest czujne oczekiwanie, zastrzyk lub operacja.

Najpierw rozszerzy on źrenicę i zajrzy do wnętrza oka. Otrzymasz również test zwany optyczną koherentną tomografią (OCT). To pokazuje tył oka. muszą to zrobić, aby upewnić się, że masz VMA i zobaczyć, czy masz jakiekolwiek uszkodzenia wewnątrz oka, które wymagają leczenia.

OCT może pokazać galaretkę wewnątrz oka, zwaną szklistą. Przykleja się ona do siatkówki, jeśli masz VMA. Badanie może również wykazać uszkodzenie czegoś, co nazywa się plamką. Jest to część siatkówki, która zapewnia wyraźny, szczegółowy wzrok.

Czujne czekanie

Twój okulista może sprawdzać Cię za pomocą regularnych badań i skanów OCT. Jeśli żel szklisty naciąga na plamkę, ale nie ma to wpływu na widzenie, lekarz może zasugerować, abyś po prostu obserwował go i czekał na jakiekolwiek objawy. Czasami to się samo poprawia.

Co 6 miesięcy należy przeprowadzać badania kontrolne, aby sprawdzić, czy VMA powoduje jakiekolwiek komplikacje.

Jedno z powikłań, zwane otworem w plamce, to małe pęknięcie. Jeśli masz, że ale dont mają objawy, można rozpocząć leczenie. Ponieważ istnieją opcje leczenia VMA, możesz nie chcieć czekać, aby zobaczyć, czy twoje oko się pogorszy.

Zastrzyk

Jednym ze sposobów leczenia VMA jest lek o nazwie ocriplasmin (Jetrea), który jest wstrzykiwany do oka. Jest to alternatywa dla operacji oka.

Ten zastrzyk jest stosowany tylko u osób, które mają objawy takie jak utrata wzroku. Dostajesz jeden zastrzyk do oka.

Możliwe są efekty uboczne, takie jak te:

  • Pływanie w polu widzenia

  • Krwawienie w spojówce, czyli tkance pokrywającej białko oka

  • Ból oka

  • Błyski światła

  • Zamazane lub niewyraźne widzenie

  • Utrata wzroku

  • Obrzęk plamki lub siatkówki

Leczenie iniekcyjne nie jest odpowiednie dla każdego pacjenta z VMA. Może ono działać tylko u połowy lub mniejszej liczby osób z tym problemem.

Jeśli masz tylko mały obszar zrostu, mały lub średni otwór w plamce lub chcesz opóźnić lub uniknąć operacji oka, może to być opcja.

Jeśli jesteś młodszy niż 65 lat, strzał może działać lepiej.

Operacja

Kilka różnych operacji może pomóc:

Witrektomia:

Dzięki temu usuwany jest żel szklistkowy i przestaje on ciągnąć się za plamką. Zabieg ten jest stosowany od około 40 lat. Nowe techniki czynią go bezpieczniejszym i skuteczniejszym.

Zabieg ten może być odpowiedni dla Ciebie, jeśli VMA spowodował poważne zmiany lub utratę wzroku.

Twój chirurg okulista użyje małego urządzenia ssącego i tnącego, aby wyjąć część żelu wewnątrz oka. Czasami do przestrzeni, w której wcześniej znajdował się żel, wprowadza się bańkę gazu. To może złagodzić ciągnięcie.

Witrektomia pomaga złagodzić objawy i przywrócić utracone widzenie. Działa u około 90% osób.

Witrektomia z zastosowaniem małego otworu:

Twój okulista może zdecydować się na użycie niedawno opracowanego instrumentu o mniejszym rozmiarze do usunięcia żelu szklistego, aby odciążyć plamkę.

Otrzymasz znieczulenie miejscowe. Ponieważ używane jest mniejsze narzędzie do cięcia/odsysania, a cięcie jest mniejsze, nie potrzebujesz żadnych szwów lub szwów. Czas rekonwalescencji jest szybszy. Możesz również odczuwać mniejszy dyskomfort po zabiegu.

Złuszczanie ILM

: Możesz potrzebować operacji złuszczania błony ograniczającej wewnętrznej (ILM), jeśli VMA doprowadziło do innych komplikacji, takich jak otwór w plamce. Twój lekarz może oderwać część błony, aby wyleczyć problem.

Chirurg może użyć barwnika, aby zabarwić błonę, dzięki czemu łatwiej będzie zobaczyć, gdzie należy ją odkleić. Nazywa się to chromodyssekcją.

Jeśli podczas operacji do oka zostanie wprowadzony pęcherzyk gazu, lekarz może kazać pacjentowi leżeć twarzą do dołu przez okres do tygodnia po zabiegu. To może pomóc utrzymać plamki otwór zamknięty, ponieważ gaz naciska na niego.

Niektórzy lekarze sugerują, aby robić to przez krótszy czas lub wcale.

Istnieją możliwe zagrożenia związane z operacją dla VMA, takie jak:

  • Zaćma

  • Pęknięcie plamki

  • Otwory w plamce

  • Płyn w oku

  • Zanik plamki żółtej

  • Jaskra

  • Uszkodzenie pigmentu siatkówki

  • Problemy z polem widzenia

  • Zapalenie

  • Niskie ciśnienie w oku, zwane hipotonią, które może uszkodzić wzrok

Po operacji, przez około rok będziesz regularnie poddawany badaniom OCT, aby sprawdzić jak goi się oko i jak poprawia się widzenie.

Czy należy się martwić o pływaki w oczach?

0

Łagodne pływaki są normalną częścią procesu starzenia się. Pływaki, które nagle pojawiają się częściej, nie ustępują lub towarzyszą innym objawom dotyczącym oczu, mogą oznaczać poważny problem.

Zgłoś się do lekarza, jeśli masz:

  • Pływaki, które nie znikają

  • Nagły wzrost liczby pływaków

Należy również natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli masz pływaki i:

  • Widzisz błyski światła.

  • W części widzenia peryferyjnego lub bocznego pojawia się ciemny cień lub zasłona.

  • Masz problemy z widzeniem.

  • Bolą cię oczy.

Te objawy łącznie mogą oznaczać rozdarcie lub poważniejsze pęknięcie siatkówki. Ewentualne pęknięcie lub odwarstwienie siatkówki należy traktować jako stan nagły. Leczenie może uratować Twój wzrok.

Czego powinieneś oczekiwać od swojego lekarza?

Lekarz może zasugerować wizytę u okulisty lub optometrysty.

Specjalista zada Ci pytania dotyczące aktualnych objawów ze strony oczu i historii choroby, a także sprawdzi Twoje oczy po podaniu kropli rozszerzających źrenice. Dzięki temu lekarz będzie mógł zobaczyć wnętrze Twoich oczu, w tym szklistkę i siatkówkę.

Szkliwo jest przezroczystym żelem wewnątrz oka, który nadaje gałce ocznej jej okrągły kształt. Jeśli zmiany w tej części oka rzucają cienie na siatkówkę, mogą Państwo zobaczyć pływaki.

Lekarz może również wykonać więcej badań oka, takich jak USG oczu. Jeśli masz rozdarcie lub odwarstwienie siatkówki, lekarz może być w stanie naprawić je za pomocą specjalnych procedur lub operacji.

Czy będę potrzebował leczenia?

Jeśli masz tylko łagodne pływaki bez problemów z siatkówką, prawdopodobnie nie będziesz potrzebował leczenia. Jeśli tak, lekarz może użyć specjalnego lasera.

Jeśli pływaki są poważne, zakłócają widzenie i nie ustępują po kilku miesiącach, może być konieczna operacja usunięcia i wymiany ciała szklistego, choć nie jest to częste. Operacja ta nazywana jest witrektomią. Pływaki mogą być również leczone za pomocą lasera.

W zależności od tego, co stwierdzi lekarz i czy zostanie podjęte leczenie, może być konieczne kontrolne badanie oczu.

Dlaczego wielkość źrenicy się zmienia? Wpływ zwykłej zmienności i czynników klinicznych

0

Dlaczego wielkość źrenicy ulega zmianie? Dowiedz się, dlaczego tak się dzieje i czy może to być związane z chorobą oczu.

Rozmiar źrenicy zmienia się w ciągu dnia w zależności od warunków oświetleniowych panujących wokół. Jeśli znajdujesz się w jasnym otoczeniu, źrenica kurczy się, aby wpuścić mniej światła do oka. W ciemnym otoczeniu źrenica rozszerza się, aby wpuścić więcej światła.

Wielkość źrenicy może również zmieniać się w zależności od tego, czy patrzysz na bliskie czy dalekie obiekty. Jeśli źrenica nie zmienia swojej wielkości w odpowiedzi na zmiany oświetlenia i spojrzenia, może być coś nie tak.

U osoby dorosłej średnica źrenicy waha się zazwyczaj od 2 do 4 milimetrów w jasnym świetle i od 4 do 8 milimetrów w ciemności.

Maksymalny rozmiar źrenicy również różni się znacząco w różnych grupach wiekowych. Na przykład, źrenica jest najszersza około 15 roku życia, po czym zaczyna się zwężać w sposób niespójny po 25 roku życia.

Dlaczego wielkość źrenicy się zmienia?

Wielkość źrenicy może się drastycznie zmienić w odpowiedzi nie tylko na światło, ale także na emocje, okresy intensywnej koncentracji, niedawno spożyte pokarmy, leki na receptę i rekreacyjne oraz choroby i zaburzenia. Przebyte urazy fizyczne oka lub głowy również mogą mieć długotrwały wpływ na średnią wielkość źrenicy.

Reakcja na światło. Zmiany w warunkach oświetleniowych są najczęstszą przyczyną zmiany wielkości źrenic. Źrenice obu oczu reagują niezależnie na jasne lub przyciemnione światło, dlatego możliwe jest, że jedna źrenica rozszerza się lub kurczy, podczas gdy druga pozostaje stabilna. Źrenice mogą również w niewielkim stopniu zmieniać swój rozmiar, aby pomóc Ci lepiej skupić się na bliskim lub odległym obiekcie.

Emocje. Przetwarzanie lub przeżywanie emocji również prowadzi do zmiany wielkości źrenic. Źrenice nieznacznie rozszerzają się lub rozszerzają za każdym razem, gdy czujesz się podekscytowany lub zdenerwowany. Dostrzeganie silnych bodźców emocjonalnych, takich jak śmiech lub płacz osoby, również może powodować różnice w wielkości źrenic. Ogólnie rzecz biorąc, źrenice mają tendencję do poszerzania się, jeśli żywo odczuwasz pozytywne lub negatywne emocje. Źrenice mogą się również poszerzyć, jeśli koncentrujesz się na konkretnym zadaniu, takim jak rozwiązywanie problemu matematycznego lub odzyskiwanie pamięci.

Leki i narkotyki. Zarówno leki na receptę, jak i te dostępne bez recepty mogą powodować rozszerzanie się lub kurczenie źrenic. Twój okulista lub lekarz okulista może dać Ci krople do oczu, które rozszerzają lub rozszerzają Twoje źrenice. Dzięki temu pracownicy medyczni mogą lepiej przyjrzeć się twojemu wewnętrznemu oku. Nielegalne lub rekreacyjne narkotyki mogą również powodować zauważalne zmiany w wielkości źrenic. Najczęściej nadużywane narkotyki, które wpływają na wielkość źrenic, to kokaina, LSD, MDMA, heroina, metamfetamina i ketamina.

Problemy zdrowotne, które mogą mieć wpływ na ucznia

Skazy w źrenicy mogą być wynikiem zaburzenia oka lub drogi łączącej mózg i oko. Możliwe jest również, że źrenica w tylko jednym oku jest dotknięta. Objawy nieprawidłowości w funkcji źrenicy obejmują ból głowy, wrażliwość na światło, podwójne widzenie i opadające powieki. Oto niektóre z najczęstszych zaburzeń źrenicy.

Anisokoria. Istotna lub funkcjonalna anizokoria oznacza po prostu, że masz nierówne rozmiary źrenic w obu oczach. Około 20% zdrowych ludzi ma pewien stopień anizokorii. Jest ona zazwyczaj nieszkodliwa i nie wymaga leczenia, chyba że przeszkadza w normalnym widzeniu.

Zespół Hornera. Zespół Hornera to rzadka choroba spowodowana tym, że ścieżka nerwowa z mózgu do jednej strony twarzy jest zaburzona i oko po tej stronie twarzy jest dotknięte. Problem ten może wystąpić po udarze mózgu i często będą mu towarzyszyć trudności z równowagą, połykaniem i słuchem.

Źrenica toniczna Adiesa. Źrenica toniczna Adies jest rzadkim zaburzeniem neurologicznym i zazwyczaj dotyczy tylko jednego oka. W tym stanie, źrenica pozostaje rozszerzona i pokazuje bardzo niewielkie zmiany w wielkości, jeśli w ogóle. To również źrenica nie reaguje na zmiany w świetle lub innych bodźców.

Porażenie trzeciego nerwu czaszkowego. Całkowite porażenie trzeciego oka powoduje, że jedna powieka jest całkowicie zamknięta, a oko wybrzusza się na zewnątrz i w dół. Stan ten może występować w różnym stopniu i na ogół obserwowany jest tylko w jednym oku.

Argyll Robertson lub źrenica AR. Źrenice AR są małe i nie kurczą się pod wpływem jasnego światła. Ale wykazują normalną zmianę wielkości podczas skupiania się na pobliskich obiektach. Źrenice AR są niezwykle rzadkie i mogą być oznaką uszkodzenia nerwu z powodu kiły lub cukrzycy.

Rzęsy, które rosną do wewnątrz: Trichiasis przyczyny, leczenie i więcej

0

Twoje rzęsy pomagają utrzymać śmieci z oczu, ale czasami rosną w niewłaściwy sposób. lekarz wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje i co możesz z tym zrobić.

Ale czasami rosną w niewłaściwym kierunku. Jest to częsty stan zwany trichiasis. Wtedy rzęsy kierują się do wewnątrz, w stronę oka. Mogą one ocierać się o gałkę oczną i powodować problemy. Na szczęście lekarz może pomóc.

Co powoduje?

Na trichiasis można zachorować w wyniku infekcji oka lub z powodu uszkodzenia oka lub powieki. Przyczyną może być również starzenie się, ponieważ z wiekiem skóra staje się mniej elastyczna.

Częściej występuje u dorosłych, ale dzieci również mogą się nią zarazić. Niektóre z nich rodzą się z tym problemem. Inne dostają jej w wyniku zbyt częstego pocierania oczu.

Symptomy

Możesz mieć wrażenie, że masz coś w oku. Oko może być czerwone, wrażliwe na światło, może boleć lub łatwo łzawić. Możesz mieć niewyraźne widzenie. Możesz też nie mieć żadnych objawów.

Rzęsy, które ocierają się o rogówkę – przezroczystą, przednią część oka – przez dłuższy czas, mogą powodować podrażnienie oka lub poważniejszy stan na powierzchni oka. Może to prowadzić do infekcji i bliznowacenia. Może to nawet wpłynąć na Twój wzrok.

Leczenie

Istnieje wiele sposobów leczenia trichiasis.

Lekarz może użyć małych szczypiec, aby wyrwać kłopotliwe rzęsy. Jest to najczęstszy sposób leczenia. Lekarz znieczula gałkę oczną kroplami i wyciąga rzęsę z mieszków włosowych. Zwykle wychodzi ona łatwo i nie boli.

Możesz potrzebować sztucznych łez przez kilka dni. Twoje rzęsy odrosną w ciągu 3 do 5 miesięcy, ale nadal istnieje szansa, że wejdą w niewłaściwy sposób.

Dzieci często wyrastają z trichiasis. Jeśli Twoje dziecko ma zadrapanie na oku, lekarz może przepisać krople z antybiotykiem i może również zasugerować maść ze sztucznymi łzami, aby je chronić.

Aby oczyścić wrong-way rzęsy na dobre, lekarz może zasugerować operację. Opcje obejmują:

  • Ablacja. Zabieg ten odbywa się zazwyczaj w biurze lub klinice. Lekarz znieczula oko, a następnie używa lasera do usunięcia rzęs i mieszków włosowych.

  • Elektroliza. Lekarz usuwa rzęsy za pomocą prądu.

  • Kriochirurgia. Lekarz usuwa rzęsy i mieszki włosowe poprzez ich zamrożenie.

Porozmawiaj z lekarzem okulistą o najlepszym dla Ciebie sposobie leczenia.