Strona główna Blog Strona 2360

Jakie są rodzaje i stopnie oparzeń?

0

Stopień oparzenia odnosi się do tego, jak duże są jego uszkodzenia. Poniżej przedstawiamy zakres C oraz najbardziej prawdopodobne przyczyny.

Rodzaj oparzenia zależy od tego, co je spowodowało, a także od tego, jak poważnie została uszkodzona skóra.

Najczęstsze przyczyny oparzeń

Otwarte płomienie są jedną z najczęstszych przyczyn oparzeń, ale istnieje wiele innych. Obejmują one:

  • Oparzenia spowodowane tarciem. Jeśli twardy przedmiot zetrze część skóry, mamy do czynienia z tzw. oparzeniem ciernym. Jest to zarówno otarcie (zadrapanie), jak i oparzenie cieplne. Są one częste w wypadkach motocyklowych i rowerowych. Oparzenie dywanu to inny rodzaj oparzenia ciernego.

  • Oparzenia zimnem. Oparzenia zimnem, zwane również odmrożeniami, powodują uszkodzenie skóry poprzez jej zamrożenie. Odmrożenia można nabawić się przebywając na zewnątrz w niskich temperaturach. Może się to również zdarzyć, gdy skóra ma bezpośredni kontakt z czymś bardzo zimnym przez dłuższy czas.

  • Oparzenia termiczne. Dotknięcie bardzo gorącego przedmiotu podnosi temperaturę skóry do tego stopnia, że komórki skóry zaczynają obumierać. Bardzo gorące metale, parzące płyny i płomienie powodują oparzenia termiczne. Może je powodować również para wodna.

  • Oparzenia radiacyjne.Oparzenie słoneczne jest rodzajem oparzenia radiacyjnego. Inne źródła promieniowania, takie jak promieniowanie rentgenowskie lub radioterapia w leczeniu raka, również mogą je powodować.

  • Oparzenia chemiczne. Silne kwasy, rozpuszczalniki lub detergenty, które dotykają skóry mogą spowodować jej oparzenie.

  • Oparzenia elektryczne. Jeśli wejdziesz w kontakt z prądem elektrycznym, możesz dostać tego typu oparzenia.

Jak poważne jest moje oparzenie?

Lekarze dzielą oparzenia na różne kategorie w zależności od tego, jak głęboko skóra została uszkodzona. Są to tzw. stopnie. Możesz mieć oparzenie pierwszego, drugiego, trzeciego lub czwartego stopnia. Im wyższy stopień, tym poważniejsze jest oparzenie.

Pierwszy stopień. Te oparzenia dotykają tylko zewnętrznej warstwy skóry. Przykładem może być łagodne oparzenie słoneczne. Twoja skóra może być czerwona i bolesna, ale nie będziesz miał żadnych pęcherzy. Długotrwałe uszkodzenia są rzadkie.

Drugi stopień. Jeśli masz ten typ oparzenia, zewnętrzna warstwa skóry, jak również skóra właściwa C warstwa pod C została uszkodzona. Twoja skóra będzie jasnoczerwona, opuchnięta i może wyglądać na błyszczącą i mokrą. Pojawią się pęcherze, a oparzenie będzie bolesne w dotyku.

  • Jeśli masz powierzchowne oparzenie drugiego stopnia, uszkodzona jest tylko część skóry właściwej. Prawdopodobnie nie powstaną blizny.

  • Głębokie oparzenie częściowej grubości jest bardziej dotkliwe. Może pozostawić bliznę lub spowodować trwałą zmianę koloru skóry.

Oparzenie trzeciego stopnia. Ten rodzaj oparzenia, nazywany czasem oparzeniem pełnej grubości, niszczy dwie pełne warstwy skóry. Zamiast czerwieni, może pojawić się czerń, brąz, biel lub żółć. Nie będzie bolało, ponieważ ten rodzaj oparzenia uszkadza zakończenia nerwowe.

Czwarty stopień. To najgłębsze i najcięższe z oparzeń. Stanowią one potencjalne zagrożenie dla życia. Oparzenia te niszczą wszystkie warstwy skóry, a także kości, mięśnie i ścięgna.

Czasami stopień oparzenia może ulec zmianie. Może się tak zdarzyć, jeśli uszkodzona skóra będzie się rozprzestrzeniać, a obrażenia będą coraz głębsze.

Oparzenia mogą prowadzić do wielu powikłań, w tym infekcji i problemów z kośćmi i stawami.

Przyczyny krwawienia z nosa: 9 przyczyn przednich i tylnych krwawień z nosa

0

Wiele osób doświadcza krwawienia z nosa w pewnym momencie swojego życia. Poznaj rodzaje krwawień z nosa i dowiedz się, dlaczego do nich dochodzi.

Rodzaje krwawień z nosa

Krwawienie z nosa występuje z przodu (przednia część nosa) lub z tyłu (tylna część nosa).

  • Krwawienia z nosa przedniego. Ściana oddzielająca nozdrza nazywana jest przegrodą. Posiada ona wiele naczyń krwionośnych, które mogą pękać od uderzenia w twarz lub nawet od zadrapania paznokciem. Większość krwawień z nosa zaczyna się w dolnej części przegrody, czyli blisko nozdrzy.

  • Krwotoki z nosa tylnego. Są one rzadsze. Rozpoczynają się one głębiej, w tylnej części nosa. Krwawienia z nosa tylnego są bardziej prawdopodobne u osób starszych, z wysokim ciśnieniem krwi lub tych, którzy mieli uraz twarzy.

Może być trudno stwierdzić, czy masz krwotok z nosa tylny czy przedni. W obu przypadkach krew może płynąć w kierunku tylnej części gardła, jeśli leżysz na plecach. Ale krwawienia z nosa tylnego mogą być znacznie poważniejsze. Jest bardziej prawdopodobne, że będziesz potrzebował pomocy w nagłych wypadkach.

Przyczyny krwawienia z nosa

Większość z nich jest spontaniczna, co oznacza, że zdarzają się niespodziewanie i dont mają znaną przyczynę. Jeśli jednak krwawienia z nosa zdarzają się często, być może istnieje powód, który można wskazać:

  • Suchy klimat lub suche, ogrzane powietrze, które wysusza wnętrze nosa

  • Wybieranie nosa lub zbyt mocne pocieranie go

  • Infekcja górnych dróg oddechowych, np. przeziębienie

  • Powtarzające się wydmuchiwanie nosa

  • Uraz nosa lub ciało obce w nosie

  • Odchylona przegroda

  • Alergie lub leki alergiczne, które mogą wysuszać nos, takie jak leki przeciwhistaminowe i przeciwzapalne

  • Niektóre leki rozrzedzające krew

  • Regularne przyjmowanie aspiryny

  • Rozpylacze do nosa

  • Infekcja zatok

  • Substancje chemiczne, które podrażniają drogi oddechowe, takie jak amoniak

  • Ciąża

  • Używanie alkoholu

Krwawienie z nosa może być również spowodowane zaburzeniami krwawienia, ale zdarza się to rzadko. Jeśli krwawienie z nosa nie ustaje, lub występuje obfite krwawienie z dziąseł, lub w przypadku drobnych skaleczeń, należy udać się do lekarza. Zaburzenia krwawienia mogą być poważne, ponieważ brakuje płytek krwi, które pomagają w krzepnięciu lub nie działają.

Inną rzadką przyczyną krwawienia z nosa może być guz w nosie lub zatokach. Może on być nienowotworowy, zwany również łagodnym, lub nowotworowy. Każdego roku w Stanach Zjednoczonych diagnozuje się tylko około 2 000 przypadków guzów nowotworowych w nosie lub zatokach.

W niektórych przypadkach krwawienia z nosa mogą być spowodowane przez geny przekazywane w rodzinach. Rzadka choroba zwana dziedziczną teleangiektazją krwotoczną (HHT) wpływa na naczynia krwionośne. Głównym objawem są powtarzające się krwawienia z nosa, które wydają się pojawiać znikąd i z czasem się nasilają.

Jeśli masz HHT, możesz budzić się w nocy z poduszką nasączoną krwią, a na Twojej twarzy lub dłoniach mogą pojawić się czerwone plamy. Jeśli jedno lub oboje Twoich rodziców cierpi na tę chorobę, a Ty masz krwotoki z nosa, zapytaj swojego lekarza o możliwość przeprowadzenia badań w tym kierunku. Leczenie może pomóc w poprawieniu objawów.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem w sprawie krwawienia z nosa?

0

Krwawienia z nosa zazwyczaj nie są poważne i można je leczyć w domu. Jednak w niektórych przypadkach krwawienie z nosa może wymagać natychmiastowej pomocy w nagłych wypadkach.

Kiedy masz krwotok z nosa

Należy natychmiast skorzystać z pomocy medycznej, jeśli:

  • Jesteś ranny lub przeżyłeś coś traumatycznego, np. wypadek samochodowy.

  • Jest więcej krwi niż się spodziewasz po krwotoku z nosa.

  • Wpływa na zdolność do oddychania.

  • Krwawienie utrzymuje się dłużej niż 20 minut, nawet po zastosowaniu ucisku.

Jeśli tracisz dużo krwi i uważasz, że potrzebujesz pomocy w nagłych wypadkach, nie jedź do szpitala. Zamiast tego niech ktoś z rodziny lub przyjaciół zabierze Cię na miejsce, albo zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.

Jeśli często zdarzają się krwawienia z nosa, należy porozmawiać o nich z lekarzem. Nawet jeśli nie są one na tyle poważne, aby wymagały nagłej pomocy, ważne jest, aby lekarz wiedział o nich, aby mógł ustalić, dlaczego się zdarzają.

Kiedy dziecko ma krwotok z nosa

W niektórych przypadkach dziecko może potrzebować natychmiastowej pomocy w nagłych przypadkach krwawienia z nosa. Zabierz je na ostry dyżur, jeśli:

  • Silne krwawienie i/lub zawroty głowy lub osłabienie.

  • Stało się to z powodu upadku lub urazu.

  • Krwawienie nie ustaje, nawet po dwukrotnej próbie uciśnięcia nosa przez 10 minut.

Niezależnie od wieku dziecka, należy zabrać je do lekarza, jeśli:

  • Często występuje u nich krwawienie z nosa.

  • Krwawienie jest spowodowane przez coś, co włożyli do nosa.

  • Mocno krwawią, nawet jeśli mają drobne urazy.

  • Krwawią z innych części ciała, np. z dziąseł.

  • Na skutek drobnych urazów powstają u nich siniaki.

  • Krwotok(i) z nosa wystąpił(y) krótko po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku.

Kto może dostać poważnego krwotoku z nosa

Sporadyczne krwawienia z nosa to zazwyczaj nic niepokojącego, ale jeśli przyjmujesz niektóre leki lub cierpisz na pewne schorzenia, krwawienie z nosa może być poważniejsze i należy skorzystać z pomocy medycznej w nagłych wypadkach.

Leki rozrzedzające krew, takie jak warfaryna (Coumadin, Jantoven) lub aspiryna mogą powodować większe krwawienie niż normalnie. Jeśli stosujesz jeden z tych leków i wystąpi u Ciebie krwawienie z nosa, możesz nie być w stanie samodzielnie zatrzymać krwawienia. W niektórych przypadkach lekarz będzie musiał umieścić w nosie opakowanie, aby zatrzymać krwawienie.

Rzadko, ale zaburzenia krwawienia mogą powodować krwawienia z nosa. Jeśli je masz, Twoja krew może nie krzepnąć prawidłowo. Jeśli krwawienia z nosa są trudne do zatrzymania i/lub dostajesz krwawienia z dziąseł lub z drobnych skaleczeń, powinieneś natychmiast udać się do lekarza lub skorzystać z pomocy pogotowia ratunkowego.

Porady dotyczące leczenia gojących się siniaków

0

Siniaki mogą być bolesne, ale nie wymagają opieki lekarza. Dowiedz się jak pomóc siniakowi szybciej się zagoić dzięki prostym wskazówkom dotyczącym pielęgnacji.

Po powstaniu siniaka, przez okres do 2 tygodni na skórze będzie widoczny czarno-niebieski ślad. W miarę gojenia się siniak powinien zmieniać kolory. Może również wystąpić ból i opuchlizna. Najbardziej będzie bolało w ciągu pierwszych kilku dni po urazie.

Gdy masz siniaka, możesz zrobić kilka prostych rzeczy, aby wspomóc proces gojenia. Oto kilka wskazówek, które mogą pomóc w szybszym pozbyciu się siniaka.

Terapia lodem

Przyłóż lód do siniaka zaraz po jego zranieniu. Może to zmniejszyć rozmiar siniaka, co pozwoli na jego szybsze gojenie. Niska temperatura okładu z lodu sprawia, że krew w tym miejscu płynie wolniej. Może to zmniejszyć ilość krwi, która wycieka z naczyń.

Nie przykładaj lodu bezpośrednio do siniaka. Chroń skórę, owijając lód w ściereczkę lub ręcznik papierowy. Zdejmij lód po około 10 minutach. Zbyt długie pozostawienie lodu na skórze może ją uszkodzić. Lód można przykładać do siniaka kilka razy dziennie, pod warunkiem, że po każdym przyłożeniu zrobi się przerwę.

Groszek, tak. Stek, nie. Być może widziałeś ludzi w starych filmach lub kreskówkach, którzy nakładali surowe steki na swoje siniaki – zwłaszcza na czarne oczy. Nie rób tego sam. Nie jest bezpiecznie obchodzić się z surowym mięsem lub przykładać je do oka lub innej części ciała, ponieważ może być ono obciążone bakteriami. Steki i inne surowe mięsa nie mają specjalnych właściwości leczniczych, które mogą pomóc w leczeniu siniaków. Surowe mięso ma tendencję do bycia zimnym, więc to dlatego mogło być używane do łagodzenia obolałych miejsc w przeszłości. Jeśli nie masz żadnego lodu w zamrażarce, sięgnij po torbę mrożonego groszku zamiast steku. Połóż całą torbę warzyw na swoim siniaku na 10 minut, aby złagodzić ból, tak jak w przypadku lodu.

Terapia ciepłem

Ciepło zwiększa przepływ krwi, a to może pomóc w usunięciu siniaka. Poczekaj do 48 godzin od pojawienia się siniaka, a następnie przykładaj kilka razy dziennie poduszkę grzewczą lub ciepły kompres. Możesz również wziąć gorącą kąpiel, aby złagodzić ból i rozluźnić mięśnie.

Odpoczynek

Przestań robić to, co robisz, gdy doznasz urazu. To może zapobiec pogorszeniu się stanu siniaka. Jeśli zostaniesz kopnięty podczas gry w piłkę nożną, zejdź z boiska. Zejdź ze stóp. To spowalnia przepływ krwi do siniaka. To powinno powstrzymać go od pogorszenia się, niż gdybyś nadal biegał.

Możesz chcieć masować bolące miejsce podczas odpoczynku, ale to zły pomysł. Może to spowodować pogorszenie stanu rannego miejsca. Możesz uszkodzić więcej naczyń krwionośnych pod skórą i powiększyć stłuczone miejsce.

Uniesienie

Po zranieniu pomaga, jeśli podniesiesz je powyżej poziomu serca. Ta sztuczka wykorzystuje grawitację, aby utrzymać siniaka w jak najmniejszym stanie. Gdy bolące miejsce znajduje się poniżej poziomu serca, krew w nim łatwiej się gromadzi, co może spowodować powiększenie siniaka. Jednak gdy bolące miejsce jest uniesione powyżej serca, więcej krwi dopłynie z powrotem do serca.

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, połącz kroki: Odpocznij od siniaka i podnieś go powyżej poziomu

Ucisk

Uciskanie polega na wywieraniu nacisku na kontuzjowany obszar. Może to pomóc w złagodzeniu obrzęku spowodowanego przez siniaka. Najlepiej użyć bandaża elastycznego i owinąć miejsce mocno, ale nie za mocno.

Środki przeciwbólowe

Ból powinien zacząć ustępować po około 3 dniach od powstania siniaka. W międzyczasie, jeśli siniak bardzo boli lub jest spuchnięty, możesz zażyć leki dostępne bez recepty, aby złagodzić ból. Można stosować leki z grupy NLPZ, takie jak ibuprofen lub naproksen, choć istnieje niewielki wzrost krwawienia, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub tych, którzy już przyjmują leki rozrzedzające krew.

Leczenie naturalne

Kilka naturalnych substancji może pomóc w szybszym pozbyciu się siniaka, w tym:

  • Arnika: Krem wykonany z tego kwiatu może pomóc zmniejszyć skutki stłuczenia.

  • Bromelaina: Grupa enzymów znajdujących się w ananasie, może pomóc w szybszym odejściu siniaka.

  • Aloe vera: Ta roślina ma witaminy, minerały i enzymy, które łagodzą i nawilżają skórę. Stosuje się ją w leczeniu wielu rodzajów schorzeń skóry, w tym siniaków.

  • Witamina K: Badania wykazały, że fitonadion, czyli witamina K1, może przyspieszyć gojenie się siniaków.

Co należy wiedzieć o jodku potasu w przypadku zagrożenia promieniowaniem jądrowym

0

Jodek potasu może pomóc w ochronie tarczycy przed radioaktywnym jodem. Jest on przydatny podczas zagrożenia promieniowaniem jądrowym. Dowiedz się więcej o tym leku.

Ale sól nie chroni reszty ciała przed radioaktywnym jodem, tylko tarczycę. To również nie może odwrócić żadnych problemów zdrowotnych spowodowanych przez radioaktywny jod, jeśli twoja tarczyca została już uszkodzona.

Food and Drug Administration (FDA) wydała w grudniu 2001 roku wytyczne dotyczące bezpiecznego stosowania jodku potasu. W postaci tabletek lub płynu może on pomóc w ochronie podczas zagrożenia promieniowaniem jądrowym.

Jak działa jodek potasu?

Jeśli znajdujesz się na obszarze, na którym wystąpiło zagrożenie radiacyjne, najskuteczniejszą opcją jest ewakuacja. Jednak jodek potasu może stanowić dodatkowy środek zapewniający bezpieczeństwo.

Kiedy przyjmujesz jodek potasu, twoja tarczyca go wchłania. Jeśli otrzymasz odpowiednią ilość w odpowiednim czasie, nasyci on Twoją tarczycę. To może pomóc zablokować każdy wdychany lub spożyty radioaktywny jod z bycia wchłoniętym przez tarczycę. To obniża ryzyko uszkodzenia tego gruczołu przez promieniowanie.

Kiedy należy przyjmować jodek potasu w tabletkach?

Zażywaj jodek potasu tylko wtedy, gdy sugerują to państwowe lub lokalne władze sanitarne. Podczas sytuacji kryzysowej urzędnicy służby zdrowia roześlą komunikat. Departament zdrowia poinformuje Cię, kiedy można zażyć jodek potasu. Poinformuje również, kiedy można zaprzestać przyjmowania leku.

Jodek potasu należy zażyć przed lub zaraz po wystawieniu na działanie radioaktywnego jodu. Można go również zażyć 3 do 4 godzin po, ale nie będzie wtedy tak skuteczny.

Ważne jest, aby przyjmować lek raz dziennie, dopóki nie zniknie ryzyko narażenia na promieniowanie. Nie należy przyjmować większych ilości lub dodatkowych dawek, chyba że zalecają to eksperci. Większa ilość jodku potasu nie ochroni Cię bardziej przed radioaktywnym jodem. Zbyt duża ilość leku może narazić Cię na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Wytyczne są nieco inne dla każdego:

Niemowlęta i małe dzieci. Noworodki i dzieci są najbardziej zagrożone uszkodzeniem tarczycy przez jod radioaktywny. Osoby z niską ilością jodu w tarczycy są również narażone na uszkodzenie tarczycy.

Z tego powodu ważne jest podawanie dzieciom, zwłaszcza noworodkom, jodku potasu w sytuacjach awaryjnych.

Osoby w ciąży lub karmiące piersią. Ważne jest również, aby osoby w ciąży i karmiące piersią przyjmowały odpowiednią dawkę jodku potasu, aby chronić siebie i swoje dziecko.

Młodzi dorośli. Ta grupa jest mniej wrażliwa na potencjalne uszkodzenia spowodowane radioaktywnym jodem. Jednak nadal ważne jest dla nich przyjmowanie leku.

Dorośli. Osoby powyżej 40 roku życia powinny przyjmować jodek potasu tylko wtedy, gdy ich urzędnicy zdrowia publicznego stwierdzają, że będzie bardzo duże skażenie jodem radioaktywnym. Ta grupa ma najniższe ryzyko wystąpienia raka tarczycy lub uszkodzenia tarczycy po ekspozycji na jod radioaktywny. Theyre również na najwyższe ryzyko reakcji alergicznej lub działań niepożądanych z jodku potasu.

Jaką ilość jodku potasu należy przyjmować?

Należy przyjmować różne ilości jodku potasu w zależności od wieku i wagi. Istnieje postać płynna, 65-miligramowa tabletka i 130-miligramowa tabletka. Dla dzieci i niemowląt, które nie mogą przyjmować tabletek, można pokruszyć lub pociąć tabletki, aby stworzyć mniejsze dawki. Można też podać im płynną postać jodku potasu.

Należy przestrzegać poniższych wskazówek dotyczących dawkowania:

Dorośli w wieku 18 lat i więcej:

  • Przyjmij jedną 130-miligramową tabletkę jodku potasu, lub

  • 2 mililitry płynnego jodku potasu, lub

  • 2 tabletki 65-miligramowego jodku potasu

Dzieci w wieku od 12 do 18 lat, które ważą ponad 150 funtów:

  • Zażyć jedną 130-miligramową tabletkę jodku potasu, lub

  • 2 mililitry płynnego jodku potasu, lub

  • 2 tabletki 65-miligramowego jodku potasu

Dzieci w wieku od 12 do 18 lat i o masie ciała mniejszej niż 150 funtów:

  • Zażyć jedną 65-miligramową tabletkę jodku potasu, lub

  • 1 mililitr płynnego jodku potasu, lub

  • Połowa 130-miligramowej tabletki jodku potasu

Dzieci w wieku od 3 do 12 lat:

  • Zażyć jedną 65-miligramową tabletkę jodku potasu, lub

  • 1 mililitr płynnego jodku potasu, lub

  • Połowa 130-miligramowej tabletki jodku potasu

Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 3 lat:

  • Połowa 65-miligramowej tabletki jodku potasu, lub

  • 0,5 mililitra płynnego jodku potasu, lub

  • Jedna czwarta 130-miligramowej tabletki jodku potasu.

Noworodki do dzieci w wieku 1 miesiąca:

  • Przyjmij jedną czwartą 65-miligramowej tabletki jodku potasu, lub

  • 0,25 mililitra płynnego jodku potasu, lub

  • Jedna ósma 130-miligramowej tabletki jodku potasu.

Obcinanie tabletek może być trudne. W nagłych wypadkach, eksperci twierdzą, że dzieci w szkole lub ośrodkach opieki dziennej mogą bezpiecznie przyjąć całą tabletkę jodku potasu. Jeśli to możliwe, lepiej, aby dzieci poniżej 12 roku życia wzięły 65-miligramową pigułkę. Ale nadal można bezpiecznie zażywać 130-miligramową tabletkę, jeśli jest ona jedyną dostępną.

Czy istnieją jakieś efekty uboczne stosowania jodku potasu?

Ogólnie rzecz biorąc, większość ludzi może przyjmować jodek potasu bez żadnych problemów. Jednak zawsze należy porozmawiać z lekarzem przed jego zastosowaniem. Jeśli masz pewne warunki medyczne, to może nie być dobry pomysł, aby wziąć lek.

Należy uważnie obserwować niemowlęta, aby zapewnić im bezpieczeństwo, jeśli przyjmują jodek potasu.

Możesz zauważyć pewne skutki uboczne po zażyciu jodku potasu. Mogą one obejmować:

  • rozstrój żołądka

  • Reakcje alergiczne

  • Wysypki

  • Zapalenie ślinianek

Mogą również wystąpić powikłania ze strony tarczycy. Jest to jednak rzadkie. Są one bardziej prawdopodobne, jeśli:

  • Przyjęcie większej dawki jodku potasu niż zalecana

  • Przyjmowanie leku przez wiele dni

  • Istniejąca wcześniej choroba tarczycy

Noworodek (dziecko poniżej 1 miesiąca życia) może rozwinąć niedoczynność tarczycy, jeśli przyjmuje więcej niż sugerowana ilość jodku potasu. Niedoczynność tarczycy to stan, w którym poziom hormonów tarczycy jest zbyt niski. Jeśli lekarze dont leczyć to, może to spowodować uszkodzenie mózgu. Aby zapewnić bezpieczeństwo swojemu dziecku:

  • Należy sprawdzić poziom hormonów u dziecka, które otrzymało więcej niż jedną dawkę jodku potasu. Lekarz powinien nadal monitorować ich poziom.

  • Należy powstrzymać się od powtarzania dawek jodku potasu u niemowląt.

Gdzie można dostać jodek potasu?

Nie potrzebujesz recepty, aby otrzymać jodek potasu. Można go dostać bez recepty w lokalnych aptekach lub drogeriach. Jeśli nie jest dostępny w pobliżu, można zamówić jodek potasu online. Upewnij się, że FDA zatwierdziła wersję, którą otrzymujesz.

Przechowuj jodek potasu w ciemnym, suchym i chłodnym miejscu. W tym ustawieniu, może trwać przez około 5 do 7 lat.

Siniaki: 4 możliwe przyczyny i jak leczyć siniaki

0

Istnieje wiele powodów, dla których możesz łatwo nabawić się siniaków. Dowiedz się, czy leki, które przyjmujesz, Twój wiek lub stan zdrowia mogą być czynnikami wpływającymi na to zjawisko.

Aby powstał siniak, musisz zostać czymś uderzony lub na coś wpaść. Kiedy to się dzieje, małe naczynia krwionośne zostają przerwane i krwawią. Ponieważ nie ma nad nimi nacięcia w skórze, Twoje czerwone krwinki zostają uwięzione pod skórą po tym, jak przenoszące je małe naczynia krwionośne uległy rozerwaniu. Krew gromadzi się więc w miejscu urazu, pozostawiając na jakiś czas ślad.

Siniaki nie tylko odbarwiają skórę. Może być również bolesny. W miejscu, w którym zostałeś zraniony, może pojawić się obrzęk.

Jak zmieniają się siniaki

Krew pod skórą wygląda inaczej w miarę upływu czasu, od momentu zranienia do momentu całkowitego wyleczenia.

Na początku siniak ma czerwonawy kolor, tak jak krew pod powierzchnią.

Po dniu lub dwóch, gdy tlen z komórek krwi jest resorbowany, kolor siniaka zmienia się na fioletowy, niebieski lub czarny. To dlatego wiele osób nazywa siniaki czarno-niebieskimi śladami. Bolące miejsce może pozostać w tym odcieniu nawet przez tydzień.

Po fazie czarno-niebieskiej, siniak zaczyna blednąć. Zmienia kolor na zielony lub żółty z powodu rozpadu hemoglobiny, która przenosi tlen w czerwonych krwinkach. Kilka dni później zmienia kolor na brązowo-żółty lub jasnobrązowy.

W ciągu około 2 tygodni siniak powinien się całkowicie zagoić, a skóra powinna znów wyglądać normalnie.

Idź do lekarza, jeśli zaczynasz mieć dużo siniaków i nie pamiętasz, że się skaleczyłeś.

Jak ludzie zdobywają siniaki

Wiele rzeczy zwiększa szanse na powstanie siniaków:

Bycie aktywnym. Dzieci, które uczą się biegać, jeździć na rowerze lub uprawiać sport, mogą nabawić się siniaków po upadku lub uderzeniu w jakiś przedmiot.

Jeśli uprawiasz sporty kontaktowe, możesz nabawić się siniaków. Bokserzy mogą mieć czarne oczy. Piłkarze mogą mieć posiniaczone golenie. Gracze w piłkę nożną mogą mieć siniaki na rękach i nogach. Możesz również nabawić się siniaków, jeśli ktoś Cię uderzy lub kopnie.

Z wiekiem, możesz być bardziej narażony na upadek, gdy stracisz równowagę lub potkniesz się o coś.

Przyjmowanie leków. Niektóre rodzaje leków mogą sprawić, że będziesz bardziej podatny na siniaki:

  • Leki rozrzedzające krew. Jeśli zaczniesz przyjmować leki rozrzedzające krew lub inne leki (takie jak aspiryna), które utrudniają krzepnięcie krwi, możesz mieć więcej siniaków niż w przeszłości. Dzieje się tak dlatego, że za każdym razem, gdy się o coś uderzysz, jeśli dojdzie do pęknięcia małych naczyń krwionośnych pod skórą, krzepnięcie krwi będzie trwało znacznie dłużej, więc w miejscu uderzenia zbierze się spora ilość krwi.

  • Kortykosteroidy (steroidy). Leki te mogą powodować ścieńczenie skóry, przez co mniejszy jest bufor pomiędzy wszystkim, o co się uderzysz, a małymi naczyniami krwionośnymi znajdującymi się pod skórą. Mniej chronione naczynia są bardziej narażone na pęknięcia i krwawienie.

Starzenie się. Osoby starsze są bardziej podatne na powstawanie siniaków niż osoby młodsze. Dzieje się tak dlatego, że naczynia krwionośne znajdujące się pod skórą są bardziej kruche i z wiekiem mogą pękać.

Ponadto, z wiekiem skóra staje się cieńsza, więc nie ma pod nią tyle tłuszczu. Ta warstwa tłuszczu, którą miałeś, gdy byłeś młodszy, pomagała amortyzować naczynia krwionośne przed uderzeniami. Dlatego też ten sam rodzaj kontaktu, który dziś powoduje siniaka, nie pozostawił na Tobie śladu lata temu.

Choroba. Niektóre choroby mogą sprawić, że będziesz bardziej podatny na siniaki:

  • Zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia krwi, takie jak hemofilia, jesteś bardziej narażony na siniaki niż osoby bez tych zaburzeń. Jeśli krew długo krzepnie, to w miejscu urazu zbiera się więcej krwi.

  • Choroba krwi. Choroby krwi mogą również prowadzić do powstawania większej ilości siniaków niż normalnie. U osób cierpiących na pewne formy białaczki, przy niskim poziomie płytek krwi, łatwo dochodzi do powstawania siniaków, nawet jeśli ledwo na coś wpadną. Niski poziom płytek krwi występuje również w marskości wątroby i może powodować zwiększone siniaki. W ciężkich chorobach nerek płytki krwi nie funkcjonują normalnie (tzw. mocznica) i również można zaobserwować zwiększone siniaki.

Zdjęcia siniaków: Co mówi Ci czerń i błękit

0

Wszyscy mamy je raz na jakiś czas — dowiedz się więcej o tym, dlaczego zmieniają kolory, dlaczego niektórzy ludzie łatwiej nabierają siniaków i co możesz z nimi zrobić.

1/13

Od czasu do czasu każdemu z nas zdarzają się siniaki – może w środku nocy wpadłeś na futrynę albo potknąłeś się o psa na porannym spacerze. Większość z nich nie jest niczym niepokojącym i goi się sama. Inne mogą być oznaką czegoś poważniejszego. Dobrze jest znać różnicę między nimi.

Dlaczego się zdarzają?

2/13

Siniaki pojawiają się, gdy w wyniku urazu małe naczynia krwionośne znajdujące się pod skórą krwawią. Skóra nie jest uszkodzona, więc krew nie ma gdzie odpłynąć. Zbiera się ona, tworzy skrzepy i zmienia kolor skóry nad urazem. Mocniejsze uderzenia powodują większe siniaki – zwane również stłuczeniami. Mogą być one tkliwe lub bardzo bolesne.

Rodzaje siniaków

3/13

Płaski, fioletowy siniak, który powstaje, gdy krew przedostaje się do górnych warstw skóry, to tzw. wybroczyna. Przykładem tego rodzaju siniaka jest czarne oko lub golizna. Krwiak powstaje, gdy zakrzepła krew tworzy guzek pod skórą. Obszar ten jest zazwyczaj spuchnięty, uniesiony lub bolesny. Przykładem może być gęsie jajo na głowie. Krwiak to nie to samo co krwotok – czyli silne krwawienie wewnątrz lub na zewnątrz ciała.

Wiele kolorów

4/13

Podczas gojenia się ran, bogata w żelazo substancja we krwi – hemoglobina – rozpada się na inne związki. Proces ten sprawia, że siniak zmienia kolory:

? Zazwyczaj jest on czerwony zaraz po urazie.

? W ciągu dnia lub dwóch zmienia kolor na purpurowy lub czarno-niebieski.

? W ciągu 5 do 10 dni, może być zielony lub żółty.

? W ciągu 10 do 14 dni, jego żółto-brązowy lub jasnobrązowy.

Powinien całkowicie zaniknąć w ciągu około 2 tygodni.

Co z nimi zrobić?

5/13

Zimno może pomóc w zwalczaniu obrzęku i może zmniejszyć rozmiar czarno-niebieskiego znamienia. Spowalnia również przepływ krwi do danego obszaru, dzięki czemu mniejsza jej ilość przedostaje się do tkanek. Kiedy po raz pierwszy pojawi się siniak, weź torbę z mrożonymi warzywami lub wypełnij plastikową torbę lodem, zawiń ją w ręcznik i delikatnie połóż na rannym miejscu. Pozostaw go tam na 15 do 20 minut, zdejmij na około 30 minut, a następnie załóż go z powrotem.

Podniesienie i ogrzanie

6/13

Odpocznij od kontuzjowanej kończyny i w miarę możliwości podnieś ją powyżej serca. Na przykład, jeśli uderzyłeś się w goleń, trzymaj nogę w górze. To zapobiegnie gromadzeniu się krwi, pomoże zmniejszyć obrzęk i zapobiegnie powiększaniu się siniaka. Po 2 dniach użyj poduszki grzewczej lub ciepłej ściereczki, aby ogrzać to miejsce. W razie potrzeby weź środek przeciwbólowy bez recepty, taki jak acetaminofen lub ibuprofen.

Stłuczenie kości

7/13

Twoje kości też są zbudowane z tkanek, więc mogą mieć siniaki. Każdy rodzaj urazu może spowodować siniaka, np. uraz sportowy lub wypadek samochodowy, a niektóre stany chorobowe, np. zapalenie stawów, mogą zwiększyć prawdopodobieństwo jego wystąpienia. Objawy tego rodzaju siniaka są takie same jak innych rodzajów – ból, tkliwość, obrzęk i zmiana koloru – ale zwykle boli bardziej i trwa dłużej. Leczymy go w ten sam sposób: Odpocząć, lód, podnieść go i używać środków przeciwbólowych.

Kiedy należy wezwać lekarza

8/13

Siniaki mogą wymagać pomocy medycznej, jeśli:

  • Uważasz, że mógł on być spowodowany zwichnięciem lub złamaniem kości.

  • Po pierwszym dniu wciąż się powiększa.

  • Sprawia, że ręka lub noga jest spuchnięta lub napięta.

  • Trwa dłużej niż kilka tygodni lub pojawia się ponownie bez powodu.

  • Wokół oka, co utrudnia widzenie lub patrzenie w różnych kierunkach.

  • Dostałeś go od uderzenia w głowę, tułów lub brzuch?

Dlaczego łatwo powstają u mnie siniaki?

9/13

Wiek, płeć i geny mogą odgrywać pewną rolę. Z wiekiem skóra staje się cieńsza i traci wiele ze swojej warstwy tłuszczowej. Nie ma poduszki chroniącej naczynia krwionośne, więc mogą one łatwiej pękać. Kobiety mają tendencję do łatwiejszego powstawania siniaków niż mężczyźni – zwłaszcza po niewielkich urazach na ramionach, udach i pośladkach. Łatwość powstawania siniaków występuje również w rodzinie.

Czy to może być coś innego?

10/13

Niektóre schorzenia mogą prowadzić do powstania plam, które wyglądają jak siniaki. Duże plamy nazywane są purpurą. Drobne czerwone lub fioletowe plamki nazywane są wybroczynami. Problemy, które mogą prowadzić do powstawania plam krwi lub łatwych siniaków to:

  • Zaburzenia krwawienia, takie jak hemofilia lub choroba von Willebranda

  • Choroba wątroby, np. marskość wątroby

  • Trombocytopenia (gdy we krwi nie ma wystarczającej ilości płytek krwi)

  • Nowotwory, takie jak białaczka, choroba Hodgkinsa lub szpiczak mnogi

Czy winna jest moja dieta?

11/13

Kwas foliowy (folacyna) oraz witaminy C, K i B12 pomagają w tworzeniu się skrzepów krwi. Jeśli nie dostarczasz ich w wystarczającej ilości, możesz łatwiej nabawić się siniaków. Spróbuj jeść więcej owoców cytrusowych, jeśli masz mało witaminy C. Wołowina i wzbogacone płatki śniadaniowe są bogate w B12. Zielone warzywa liściaste, takie jak szpinak, są dobrym źródłem witaminy K i folianów.

Czy to mogą być moje leki?

12/13

Leki rozrzedzające krew, aspiryna, kortykosteroidy i chemioterapia zwalczająca raka mogą powodować czarno-niebieskie ślady. Nie przestawaj jednak brać leków na własną rękę. Porozmawiaj z lekarzem. Być może będzie on w stanie zmienić lek lub jego dawkę tak, aby siniaki pojawiały się rzadziej lub wcale.

Czy mogę im zapobiegać?

13/13

Nie możesz uniknąć wszystkich siniaków, ale możesz zmniejszyć swoje szanse na zranienie:

  • Podłącz lampkę nocną, aby nie potykać się w ciemności.

  • Usuń zagrożenia związane z potknięciami, takie jak dywany.

  • Usuń z chodników meble i inne przedmioty, o które można się potknąć.

  • Noś sprzęt ochronny, taki jak kask lub ochraniacze na golenie, jeśli uprawiasz sport.

Obrazy procesu gojenia się ran

0

Poznaj etapy gojenia się drobnych skaleczeń i ran, i dowiedz się z tego pokazu slajdów lekarskich, jak je leczyć.

1/13

Większość drobnych skaleczeń i zadrapań możesz opatrzyć samodzielnie. Skąd możesz wiedzieć, że nie potrzebujesz pomocy medycznej? Leczenie w domu jest w porządku, jeśli rana nie jest bardzo głęboka i nie znajduje się w miejscu, w którym blizny stanowią problem, jak np. twarz. Możesz również leczyć ją samodzielnie, jeśli możesz zatrzymać krwawienie w ciągu 10 minut za pomocą delikatnego ucisku. Upewnij się też, że w ranie nie ma żadnych zanieczyszczeń i że w ciągu ostatnich 10 lat miałeś zastrzyk przeciwtężcowy.

Etap 1: Zatrzymanie krwawienia

2/13

W pierwszym z czterech etapów leczenia organizm podejmuje działania mające na celu zatrzymanie przepływu krwi. Ściany naczyń krwionośnych zwężają się, aby przepuścić mniej czerwonej substancji. W ciągu kilku minut do miejsca zdarzenia zaczynają napływać komórki krwi zwane płytkami krwi. Białka zawarte we krwi działają jak klej, dzięki czemu płytki krwi zlepiają się i przywierają do otworu w naczyniu krwionośnym. Tworzy się w ten sposób skrzep, który zatamuje krwawienie.

Etap 2: Rozpoczyna się stan zapalny

3/13

Płytki krwi uwalniają specjalne substancje chemiczne, które powodują stan zapalny. Możesz zauważyć obrzęk i zaczerwienienie wokół rany. Białe krwinki udają się na miejsce zdarzenia. Oczyszczają one zranione miejsce z bakterii i innych zarazków, aby zapobiec zakażeniu. Białe krwinki wytwarzają również substancje chemiczne zwane czynnikami wzrostu, które pomagają w naprawie zranionego miejsca.

Etap 3: Skóra odbudowuje się

4/13

Teraz proces leczenia w Twoim organizmie nabiera tempa. Komórki krwi przybywają, aby rozpocząć budowę nowej skóry. Dostarczają one tlenu i składników odżywczych potrzebnych do gojenia się rany i tworzą nowe naczynia krwionośne. Chemiczne przekaźniki kierują komórki do produkcji kolagenu, białka, które działa jak rusztowanie odbudowujące uszkodzony obszar. Możesz zobaczyć bliznę, która zaczyna się od czerwieni, ale z czasem powinna zblednąć.

Etap 4: Powrót do zdrowia

5/13

Wszystkie elementy potrzebne do odbudowy skóry są już na swoim miejscu. Ostatni etap gojenia polega na wzmocnieniu nowej skóry. W miarę jak nowa tkanka będzie się przyjmować, wokół rany może pojawić się lekkie rozciągnięcie lub wgłębienie. Całkowite gojenie może trwać kilka dni, miesięcy, a nawet lat. Gdy uszkodzenie zostanie w pełni naprawione, skóra powinna być tak mocna, jak przed urazem.

Pielęgnacja rany Krok 1: Ucisk

6/13

Zanim cokolwiek zrobisz, umyj ręce wodą z mydłem. Następnie pierwszym krokiem jest zatamowanie krwawienia. Uciśnij delikatnie skórę za pomocą gazika lub czystej szmatki. Jeśli krew przesiąka przez gazę, dodaj kolejny kawałek na wierzch. Podnieś zranione miejsce, jeśli możesz, aby spowolnić przepływ krwi. Utrzymuj ucisk przez kilka minut.

Pielęgnacja rany Krok 2: Dobrze wypłucz

7/13

Następnie oczyść ranę z brudu i zanieczyszczeń, aby zapobiec zakażeniu. Opłucz skaleczenie pod bieżącą wodą lub zalej je szklanką czystej wody. Możesz też użyć bezalkoholowej chusteczki lub sterylnego płatka z gazy zwilżonego wodą. Nie używaj środka antyseptycznego do przemywania skaleczenia, ponieważ może on podrażnić skórę.

Pielęgnacja rany krok 3: przemywaj wokół niej

8/13

Nałóż odrobinę mydła na ścierkę i umyj miejsce wokół rany. Staraj się nie nanieść mydła na ranę. Nie używaj nadtlenku wodoru ani jodyny, ponieważ mogą one podrażnić uszkodzoną już skórę. Następnie delikatnie osusz to miejsce czystym ręcznikiem lub chusteczkami. Nie używaj wacików, ponieważ ich kawałki mogą utknąć w ranie.

Pielęgnacja rany Krok 4: Usunięcie zanieczyszczeń

9/13

Jeżeli po umyciu rany nadal widać w niej zanieczyszczenia, delikatnie wydłub je pęsetą umytą alkoholem. Możesz również użyć pęsety, aby usunąć szkło, żwir lub inne rzeczy pozostawione wewnątrz rany. Jeśli nie uda Ci się wszystkiego wydostać, zgłoś się do lekarza.

Pielęgnacja rany Krok 5: Użyj maści

10/13

Delikatnie posmaruj skaleczenie cienką warstwą maści z antybiotykiem, takiej jak Neosporin lub Polysporin. Nie pomoże Ci to w szybszym gojeniu, ale zapobiegnie zakażeniu. Dzięki niej skóra pozostanie wilgotna. Niektórzy ludzie są wrażliwi na maści. Jeśli zauważysz wysypkę wokół skaleczenia, przestań jej używać.

Pielęgnacja rany Krok 6: Bandażowanie

11/13

Nie musisz pokrywać małych skaleczeń i zadrapań. Jeśli jednak rana znajduje się w miejscu, które ociera się o ubranie lub może zostać zabrudzone – np. na kolanie lub dłoni – załóż gazę lub sterylny bandaż.

Bandaż utrzymuje wilgoć w tym miejscu, co pomaga zapobiegać powstawaniu strupów i blizn. Opatrunek chroni również przed bakteriami i zapobiega zakażeniom. W przypadku głębszych skaleczeń należy użyć bandaża typu „motylek”, aby przytrzymać skórę.

Pielęgnacja ran Krok 7: Zmiana opatrunków

12/13

Przynajmniej raz dziennie zakładaj nowy bandaż, aby utrzymać ranę w czystości. Wymień go, jeśli stary bandaż zamoknie lub zabrudzi się.

Przed zmianą opatrunku umyj ręce. Staraj się nie dotykać rany. Przed założeniem nowego opatrunku możesz nałożyć kolejną warstwę maści z antybiotykiem.

Uważaj na infekcje

13/13

Każdy otwór w skórze może zostać zainfekowany. W trakcie gojenia się rany zwróć uwagę na te oznaki i skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

  • Zaczerwienienie i obrzęk

  • Silny ból w pobliżu rany

  • Gęsty, szarawy płyn wypływający z rany

  • Gorączka wyższa niż 100,4 F

  • Czerwone smugi w pobliżu skaleczenia

Kiedy zadzwonić pod numer 911: Poważne symptomy, których nigdy nie należy ignorować

0

Nie zawsze łatwo odróżnić drobne uderzenie w głowę od poważnego urazu głowy. WedMD ilustruje pewne sytuacje, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

1/16

Jednym z Twoich najpotężniejszych narzędzi jest Twoja własna obserwacja. Większość z nas ma wyczucie, kiedy sytuacja jest niebezpieczna. Jeśli instynkt lub intuicja podpowiada Ci, że to coś poważnego, zadzwoń pod numer 911 lub udaj się na najbliższe pogotowie. Jeśli chodzi o zdrowie, zawsze lepiej zachować ostrożność.

Ból w klatce piersiowej

2/16

Jeśli ból lub ucisk w klatce piersiowej trwa dłużej niż kilka minut lub jeśli powraca, należy zadzwonić pod numer 911. Nie powinieneś próbować prowadzić siebie lub bliskiej osoby z takimi objawami. Karetka ma specjalny sprzęt i przeszkolonych ludzi, którzy mogą pomóc Ci szybciej.

Duszność

3/16

Jeśli wystąpi nagle i uniemożliwi Ci wykonywanie codziennych czynności, poproś kogoś, aby zawiózł Cię na pogotowie. Zadzwoń pod numer 911, jeśli jest on poważny lub jeśli masz również mdłości, ból w klatce piersiowej lub zemdlejesz. Może to być zawał serca lub zatorowość płucna (skrzep krwi w płucach).

Problemy z widzeniem

4/16

Zadzwoń pod numer 911, jeśli nagle pojawi się niewyraźne widzenie, podwójne widzenie lub utrata wzroku. Może to być oznaką udaru lub innej poważnej choroby. Należy również zadzwonić pod numer 911, jeśli masz problemy z widzeniem i odczuwasz silny ból głowy, mdłości lub wymioty, drętwienie, osłabienie, zawroty głowy, dezorientację lub problemy z mówieniem.?Jeśli masz silny ból lub podrażnienie w oczach, jak najszybciej skorzystaj z pomocy pogotowia.

Oparzenia

5/16

Niewielkie oparzenia pierwszego stopnia – zaczerwienienie, obrzęk i ból w pierwszej warstwie skóry – można zazwyczaj leczyć w domu. Jednak udaj się na pogotowie, jeśli oparzenie dotyczy dużej części dłoni, stóp, twarzy, pośladków, pachwin lub jednego z dużych stawów, jak kolana czy łokcie. Zwróć się również do lekarza, jeśli masz pęcherze, plamki na skórze (oparzenie drugiego stopnia), lub jeśli jest ona większa niż 3 cale, zwęglona lub biała (oparzenie trzeciego stopnia).

Wymioty

6/16

Należy udać się na pogotowie, jeśli w wymiocinach znajduje się krew lub występują inne objawy, takie jak silny ból głowy lub brzucha, dezorientacja, przyspieszony oddech lub tętno. Dziecko poniżej 6 roku życia powinno być natychmiast wezwane na pogotowie, jeśli wymioty trwają dłużej niż kilka godzin lub występują u niego jakiekolwiek oznaki odwodnienia. Dzieci powyżej 6 roku życia i dorośli powinni zgłosić się do lekarza, jeśli wymioty trwają dłużej niż jeden dzień lub mają wysoką gorączkę (powyżej 101 F dla dorosłych i 102 F dla dzieci).

Obrażenia głowy

7/16

Uderzenie w głowę może być poważne i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli dojdzie do omdlenia, ataku drgawek, bólu głowy, który nie chce ustąpić, uporczywych wymiotów lub mdłości, niewyraźnej mowy, poczucia zagubienia, osłabienia, odrętwienia lub utraty koordynacji.

Głębokie rany

8/16

Jeśli pod pierwszą warstwą skóry widać żółtą tkankę tłuszczową, należy udać się na pogotowie. Jeśli nie chce się ona zamknąć lub jeśli znajduje się na twarzy, szyi, genitaliach lub w poprzek stawu, należy szybko udać się na pogotowie. Powinieneś również udać się na pogotowie, jeśli zostałeś ugryziony przez osobę lub zwierzę, skaleczyłeś się brudnym lub zardzewiałym przedmiotem, bardzo mocno krwawisz lub masz obcy przedmiot tkwiący w skaleczeniu.

Ból brzucha

9/16

Jeśli trwa dłużej niż 30 minut – zwłaszcza jeśli jest nagły i intensywny – należy zwrócić się o pomoc do lekarza. Ból, który nie ustępuje lub pojawia się wraz z wymiotami, może być czymś poważnym, np. zapaleniem wyrostka robaczkowego, który trzeba będzie szybko usunąć.

Ból lub obrzęk jąder

10/16

Może to być spowodowane urazem lub infekcją, ale może być również oznaką poważnych problemów w brzuchu. Zwróć się o natychmiastową pomoc, jeśli ból jest silny lub pojawia się szybko, lub masz nudności, wymioty, gorączkę, lub czujesz guzek w mosznie. To samo dotyczy sytuacji, gdy godzinę po urazie nadal odczuwasz ból lub twoja moszna jest czerwona lub spuchnięta.

Wysoka gorączka

11/16

Jeśli dziecko poniżej 3 miesiąca życia ma temperaturę powyżej 100,4 F, należy je natychmiast zobaczyć. Dotyczy to również dziecka w wieku od 3 miesięcy do 3 lat z gorączką 102,2 F oraz osoby dorosłej, która ma gorączkę 104 F lub wyższą.?

Dezorientacja lub problemy z mówieniem

12/16

Są to dwa z najczęstszych objawów udaru. Nie ryzykuj – natychmiast zadzwoń pod numer 911. Twoje leczenie i powrót do zdrowia zależą w dużej mierze od tego, jak szybko otrzymasz pomoc medyczną. Inne objawy udaru mogą obejmować nagłe problemy z chodzeniem lub utrzymaniem równowagi, intensywny ból głowy, opadanie po jednej stronie twarzy oraz drętwienie lub osłabienie po jednej stronie ciała.

Złamane kości

13/16

Jeśli uważasz, że masz złamaną kość, jak najszybciej udaj się do lekarza. Sytuacja kryzysowa ma miejsce, gdy kość przebija skórę, gdy zraniona część ciała wygląda na zdeformowaną, jest zdrętwiała lub niebieskawa. Dotyczy to również sytuacji, gdy kość znajduje się w szyi, głowie lub plecach, lub gdy występuje silne krwawienie.

Napad

14/16

Jeśli nigdy wcześniej nie miałeś takiego napadu, jesteś w ciąży lub masz cukrzycę, napad wymaga pomocy medycznej w nagłych wypadkach. Jeśli wiesz, że cierpisz na chorobę powodującą napady, stosuj się do zaleceń lekarza. Jeśli jednak zaczniesz mieć więcej napadów lub wystąpią inne objawy, skontaktuj się z lekarzem.

Krwawienie z pochwy w czasie ciąży

15/16

Nie zawsze jest to oznaka czegoś poważnego, szczególnie plamienie lub lekkie krwawienie w pierwszym trymestrze, ale powinnaś zanotować objawy i skontaktować się z lekarzem. Skorzystaj z pomocy medycznej od razu, jeśli masz silne krwawienie lub masz również skurcze, zawroty głowy, ból w brzuchu lub miednicy.?

Przypadek szczególny: leki rozrzedzające krew

16/16

Nawet niewielkie obrażenia mogą być poważne, jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew. Zadzwoń pod numer 911, jeśli doznałeś urazu, a Twoje tętno lub oddech stały się szybkie, masz problemy z oddychaniem, ból głowy, czujesz się senny, zemdlony lub masz zawroty głowy. Ponadto, siniaki, które stają się większe lub bardziej bolesne mogą być oznaką krwawienia wewnętrznego i oznaczają, że powinieneś otrzymać pomoc w nagłych wypadkach.

Cast Do’s and Don’ts: Pielęgnacja odlewów z włókna szklanego i gipsu

0

Dowiedz się jak dbać o gips, aby nie dopuścić do obrzęku, swędzenia, bólu, infekcji skóry i innych problemów.

Rodzaje odlewów

Prawdopodobnie otrzymasz jeden z dwóch głównych rodzajów odlewów. Oba są twarde i oba są nakładane na warstwę bawełny lub innej miękkiej wyściółki, która spoczywa na skórze.

Odlew gipsowy. Jest on wykonany z gipsu paryskiego, białego proszku, który po zmieszaniu z wodą zamienia się w gęstą pastę, która twardnieje. Uważaj, aby nie zamoczyć gipsu. Może on zacząć się rozpuszczać lub podrażnić Twoją skórę. Zamiast prysznica bierz kąpiele. Przykryj gips plastikową torbą lub rękawem sprzedawanym w drogeriach. Jeśli zamoczy się, wysusz go suszarką na chłodnym ustawieniu lub przeciągnij powietrze przez gips za pomocą węża odkurzacza.

Odlew z włókna szklanego. Zwany również syntetycznym odlewem, wykonany jest z włókna szklanego, które jest rodzajem plastiku, który można kształtować. Jest on lżejszy, trwalszy i droższy od gipsowego. Lepiej widać przez niego także promienie rentgenowskie. Włókno szklane jest odporne na wodę. Ale wyściółka pod nią nie jest, więc najlepiej trzymać ją z dala od wody.

Jeśli nie masz złamania, lekarz może zalecić gips wykonany z elastycznego lub innego miękkiego materiału. Można go zdjąć bez użycia piły i może być dobrym wyborem dla małych dzieci lub osób po operacji.

Opuchlizna

W gipsie może pojawić się uczucie ściskania, szczególnie w pierwszych dniach po urazie. Zwykle jest to spowodowane obrzękiem ciała. Aby go zmniejszyć:

  • Podnieś kontuzjowaną część ciała tak, aby znajdowała się wyżej niż serce. Jeśli gips jest na nodze, połóż się i podłóż pod niego poduszki. Pomoże to odprowadzić krew i płyny z miejsca urazu.

  • Często poruszaj palcami u rąk lub nóg. To również może zapobiec sztywności.

  • Schładzaj gips od zewnątrz za pomocą plastikowej torebki z lodem lub okładu z lodu zawiniętego w cienki ręcznik. Trzymaj lód na gipsie w miejscu urazu przez 15-30 minut. Powtarzaj co kilka godzin przez pierwsze kilka dni. Pamiętaj, aby gips był suchy.

  • Jeśli czujesz się obolały lub spuchnięty, zapytaj lekarza, czy powinieneś wziąć dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak acetaminofen lub ibuprofen.

Swędzenie

Może to być denerwujące, jeśli nie możesz dotrzeć do miejsca, które chcesz podrapać. Zlokalizuj swędzenie i dotknij go po zewnętrznej stronie odlewu. Możesz również spróbować dmuchać chłodnym powietrzem z suszarki do włosów wokół krawędzi obsady. Dont give into temptation and stick a pencil, a ruler, or any other objects inside the cast to relieve the itch. Może to spowodować przerwanie skóry. Unikaj stosowania balsamów, olejków, dezodorantów lub pudru w gipsie lub wokół niego.

Infekcja

To normalne, że po dłuższym noszeniu gipsu zaczyna on śmierdzieć. Jeśli jednak zauważysz nieprzyjemny zapach lub wydzielinę wydobywającą się z gipsu, może to oznaczać, że skóra pod nim jest zakażona. Natychmiast poddaj się leczeniu.

Kiedy zadzwonić do lekarza

Należy również powiadomić lekarza, jeśli:

  • gorączki (powyżej 100 stopni Celsjusza u dzieci i 101 stopni Celsjusza u dorosłych)

  • Nudności, mrowienie, pieczenie lub kłucie w zranionej ręce lub nodze

  • Owrzodzenia pod gipsem

  • Ból lub obrzęk, który się nasila

  • zimna, blada lub niebieskawa skóra

  • Pęknięcie lub miękkie miejsca w odlewie

  • Mokry odlew, który nie chce wyschnąć

  • Zbyt ciasny lub zbyt luźny odlew

  • Zaczerwieniona lub surowa skóra wokół gipsu

  • Problemy z poruszaniem palcami u rąk i nóg

?