Strona główna Blog Strona 2315

Dominik Hasek, bramkarz Buffalo Sabres.

0

Naderwana pachwina to naderwanie mięśni przywodzicieli pachwiny.

Dominik Hasek, bramkarz Buffalo Sabres.

Z archiwum lekarza

NAZWA: Dominik Hasek

TEAM:

Buffalo Sabres (hokej)

POZYCJA:

Bramkarz

INJURY:

Naderwany mięsień pachwiny

JAK TO SIĘ STAŁO

Hasek doznał kontuzji pachwiny pod koniec listopada, kiedy próbował zatrzymać strzał z woleja w meczu z Florida Panthers. Słabo kopnął prawą nogą, ale krążek odbił się od jego łyżwy, następnie od słupka i wpadł do siatki. Upadł do przodu na lód, gdzie leżał przez kilka minut. Później powiedział, że usłyszał odgłos pękania i poczuł piekący ból.

BIO ZAWODNIKA

Dominik „The Dominator” Hasek jest przez niektórych uważany za najlepszego bramkarza w historii. Pięciokrotnie zdobył Vezina Trophy za bycie najlepszym bramkarzem ligi, a w kolejnych latach otrzymał Hart Trophy jako MVP ligi. Jest najwyżej opłacanym bramkarzem w NHL. W 1999 roku poprowadził Sabres do finału Pucharu Stanleya. Poprowadził również drużynę Czech do złotego medalu na Igrzyskach Olimpijskich w Nagano w Japonii w 1998 roku. Hasek ma 34 lata i przed rozpoczęciem sezonu zapowiedział, że ten będzie jego ostatnim.

CO TO JEST NADERWANA PACHWINA?

Rozdarta pachwina to naderwanie mięśni przywodzicieli pachwiny. Mięsień pachwiny znajduje się po wewnętrznej stronie uda i rozciąga się wzdłuż kości udowej. Mięsień rozrywa się w wyniku abdukcji nogi (ruch na zewnątrz, jak robienie splitu). Rozdarcie mięśnia to inne określenie na naciągnięcie mięśnia. Zwykłe naderwanie to 15-20% naderwania mięśnia. Hasek ma 90% naderwania mięśnia. Bramkarze polegają na mięśniach pachwiny za każdym razem, gdy wykonują „splity” lub wybijają nogę, aby dokonać ratunku. W rezultacie utrzymują te mięśnie bardzo silne i elastyczne.

DIAGNOZA

Rozdarcie jest powszechnie diagnozowane poprzez obserwację kliniczną. Pacjenci opisują piekący ból w mięśniu i wokół niego podczas podciągania, osłabienie w okolicy pachwiny i niemożność podciągnięcia mięśnia w ogóle. Następnie stosuje się rezonans magnetyczny, aby określić konkretne uszkodzenie.

LECZENIE

Leczenie naderwanej pachwiny jest proste: odpoczynek i ograniczenie aktywności. W tym czasie pacjent porusza się o kulach i czeka go długa i bolesna rehabilitacja. Gdy objawy ustępują, pacjent może rozpocząć ogólne ćwiczenia rozciągające, a w miarę gojenia się mięśnia może zwiększyć rozciąganie. Gdy elastyczność i siła osiągną normalny poziom, może rozpocząć trening.

PREWENCJA

Nie ma sposobu, aby zapobiec zerwaniu mięśnia. Gracze mogą próbować uniknąć kontuzji poprzez rozgrzanie mięśni i rozciąganie, ale nie ma sposobu, aby w pełni zapobiec rozdarciu. Pociągnięcia i łzy są jeszcze bardziej powszechne u hokeistów, ponieważ grają na lodzie. Ponieważ jest on śliski, mogą łatwiej nadmiernie rozciągnąć mięśnie, a z powodu zimna, czasami nie są w stanie utrzymać ciepła swoich mięśni. Bramkarze są w grupie wysokiego ryzyka, ponieważ wielokrotnie wykonują splity i testują granice elastyczności mięśni w szybkich zrywach. Przechodzą również przez części gier, w których nie spotykają się z akcją; w rezultacie napinają się, a mięśnie ochładzają.

RECOVERY

Powrót do zdrowia jest dla zawodników długi i trudny. Hasek ma być wyłączony z gry przez kilka miesięcy. Bezpośrednio po kontuzji, a także przez kilka kolejnych tygodni, był leczony lekami przeciwzapalnymi, lodem i odpoczynkiem. Po rozpoczęciu rehabilitacji i ćwiczeń zostanie poddany ponownej ocenie, aby dokładniej określić, kiedy może wrócić.

PERSPEKTYWY DŁUGOTERMINOWE

Bramkarze, którzy doświadczyli tego typu kontuzji, zazwyczaj nie wracali do zdrowia dobrze. Ron Hextall, były bramkarz Philadelphia Flyers, zerwał pachwinę i opuścił prawie wszystkie trzy sezony. Po tym, przez resztę swojej kariery, nadal doświadczał innych problemów z pachwiną.

Shin Splints: Jak wyleczyć ten ból w nodze

0

Lekarz wie, że biegacze i sportowcy mogą być aż nazbyt znane z bólu shin splints.

Shin Splits

Z archiwum lekarza

Amy McGorry

Po wyjściu na chodnik mogą cię boleć golenie! Sportowcy cierpiący na shin splints (lub zespół napięcia przyśrodkowej części piszczeli) zazwyczaj skarżą się na ból wzdłuż przedniej i wewnętrznej części kości goleni. Jest to kontuzja związana z nadużywaniem, która dotyka biegaczy, koszykarzy lub osoby uprawiające sporty polegające na skakaniu lub nagłym zatrzymywaniu się, takie jak tenis.

Kiedy Shin Splints są bolesne

To jest właśnie twoja kość goleniowa. To twoja kość goleniowa. Absorbuje obciążenia, gdy stopa uderza o podłoże, a mięśnie nieustannie na nią naciągają. Powtarzające się obciążenia w połączeniu z brakiem równowagi mięśniowej lub rozbieżnością nóg mogą spowodować nieprawidłowe obciążenie tej kości i otaczających ją tkanek. Wynik? Shin splints!

Ból Shin splint jest rozłożony na dużym obszarze z nieobecnym w łóżku porannym bólem spowodowanym ciasnotą. W przeciwieństwie do tego, złamania stresowe mają ogniskową tkliwość, która boli mniej rano. Zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny i inne badania mogą potwierdzić ten stan. Jeśli łydka jest gorąca i spuchnięta, należy udać się do lekarza.

Dlaczego jesteś wyłączony z gry

Eksperci twierdzą, że możliwymi przyczynami rozejścia się goleni mogą być małe rozdarcia w mięśniach łydki, zapalenie mięśni i ścięgien oraz podrażnienie tkanki, która pokrywa kości goleni. Kiedy trafiasz na szlak, na przykład, mięśnie łydki starają się prowadzić stopę, aby pomóc jej skutecznie uderzyć w ziemię. Ten sam mięsień, który podnosi stopę do góry, kontroluje ją również podczas opuszczania w dół. Jeśli jest on słaby, nie kontroluje uderzania stopy w dół – co może prowadzić do nadwyrężenia stopy i łydki.

Nadmierna pronacja stopy, rozbieżności w długości nóg i brak równowagi mięśniowej w łydce mogą również powodować shin splints.

Dodatkowo, błędy treningowe, takie jak nagłe zwiększenie przebiegu lub intensywności, brak rozciągania i złe obuwie mogą prowadzić do tego problemu. Regularne bieganie w tym samym kierunku lub na twardych lub nierównych powierzchniach to również czynniki wyzwalające.

Jak utrzymać się w grze

Jeśli cierpisz na shin splints, spróbuj oblodzić to miejsce trzy razy dziennie przez 15 minut, odpoczywając i modyfikując swój trening. Ważna jest również zmiana ścieżki biegowej i trampek. Program ćwiczeń wzmacniający łydki może również pomóc Ci stanąć na nogi — dosłownie!

Wypróbuj te ćwiczenia, które pomogą Ci zwalczyć shin splints:

Ekscentryczne unoszenie pięty

  • Stojąc, podnieś obie pięty do góry

  • Powoli opuść się na jednej nodze (możesz trzymać się czegoś dla równowagi)

  • 2 zestawy po 10 powtórzeń

Rozciąganie sznurka na pięcie

  • Stań przodem do ściany, jedna stopa około 2 stóp przed drugą

  • Trzymaj tylną nogę prosto i piętę w dół

  • Lekko zgiąć przednie kolano

  • Oprzyj się rękami o ścianę

  • Nie pozwól, aby palce u nóg się wykręciły!

  • Wytrzymaj 30 sekund

  • Teraz zrób to samo, ale lekko ugnij tylne kolano i trzymaj piętę na podłodze

  • Wytrzymaj 30 sekund.

Podnoszenie łydek na siedząco

  • Usiądź i umieść ciężar ciała na udach.

  • Podnieś pięty do góry, jednocześnie wciskając się w kłęby stóp

  • 3 zestawy po 10 powtórzeń

Ekscentryczne zgięcie podeszwowe stawu skokowego

(Dla bezpieczeństwa trzymaj się poręczy)

  • Stań przodem do stopnia, trzymając pięty na schodach, palce stóp poza nimi.

  • Trzymaj nogi prosto i kieruj palce stóp powoli w dół.

  • Teraz unieś palce stóp do góry

  • Wykonaj 20 powtórzeń

Powrót wiosny do programu ćwiczeń

0

Gotowy do ponownego rozpoczęcia programu ćwiczeń? Najważniejsze jest, aby zacząć powoli.

Powrót do ćwiczeń

Po długiej, leniwej zimie kluczem jest powolne rozpoczęcie ćwiczeń.

Heather Hatfield Reviewed by Michael W. Smith, MD Od lekarza Archiwum

Znów mamy słoneczne dni, a ty masz ochotę wyjść na zewnątrz i poczuć smak wiosny, biegając kilka kilometrów, grając w golfa lub kilka setów tenisa. Ale zanim to zrobisz, eksperci mówią, że musisz przygotować swoje ciało do programu ćwiczeń – zwłaszcza jeśli użyłeś zimnej pogody jako wymówki, aby zostać kanapowym ziemniakiem.

„Ludzie powinni umieścić swoją dumę na tylnym siedzeniu i nie wychodzić i próbować biegać 10 mil pierwszego dnia po zimie o małej lub żadnej aktywności fizycznej”, mówi Brian Crites, MD, główny lekarz zespołu dla ponad 650 sportowców varsity na University of Maryland. „Mentalność 'bez bólu, bez zysku’ nie działa – trzeba to robić powoli”.

Nawet jeśli pierwsze ciepłe dni sezonu wołają Cię do siebie, to powolne działanie oznacza rozpoczęcie od początku: Jeśli od jakiegoś czasu jesteś mniej aktywny, przed rozpoczęciem jakiegokolwiek nowego programu ćwiczeń skonsultuj się z lekarzem.

„Postaraj się zaplanować coroczne badanie lekarskie tak, aby odpowiadało ono początkowi wiosny, dzięki czemu będziesz mógł uzyskać pozytywny wynik badania i powiedzieć lekarzowi, że zamierzasz zwiększyć poziom swojej aktywności” – mówi Crites, który jest również lekarzem drużyny Baltimore Ravens.

Po tym jak lekarz potwierdzi Twoje zdrowie, zacznij od powolnego programu ćwiczeń – lekkiego spaceru i rozciągania, radzi Crites. To pomoże Ci przygotować się do uprawiania większości sportów, takich jak jogging, golf czy tenis.

„Jeśli wziąłeś zimę wolnego, zacznij swój wiosenny trening od chodzenia przez 10 minut codziennie lub co drugi dzień przez tydzień, a następnie w następnym tygodniu, chodzić przez 15 minut”, Crites mówi lekarzowi. „Stamtąd, pracować swoją drogę w górę przez pięciominutowe interwały każdego tygodnia do 30 do 40 minut spacerów. I rozciągaj się również, używając odpowiedniej techniki — co oznacza, że nie odbijaj się”.

Crites wyjaśnia, że to dużo wolniej niż większość ludzi chce iść, ale po około miesiącu kondycjonowania, zbudujesz wystarczająco dużo elastyczności i wytrzymałości, aby przejść do bardziej intensywnego programu ćwiczeń.

Gotowy na pierwszą rundę?

Kiedy jesteś gotowy do pierwszego joggingu lub rozegrania pierwszego meczu w sezonie, weź to na spokojnie.

„Dobrym punktem wyjścia jest rozpoczęcie na poziomie, który jest możliwy do opanowania przy użyciu zdrowego rozsądku i niedoceniania swoich możliwości”, mówi Alan Davis, MD, chirurg ortopedyczny w The Cleveland Clinic. „Regresujesz ogromną ilość przez zimę, jeśli wszystko, co prezentujesz swojemu ciału, to krzesło w pracy w ciągu dnia, kanapa w nocy i stołek barowy w weekendy. Jeśli następnie wyjdziesz i spróbujesz ćwiczyć od razu, narażasz swoje ciało na ryzyko jakiejś formy kontuzji nadużyć.”

Davis, który jest również głównym lekarzem drużyny Cleveland Barons Hockey Club, zaleca, aby golfiści zaczęli ćwiczyć na driving range z powolnymi i łatwymi swingami, a następnie pracowali nad szybszym swingiem. Golfiści, jak mówi, powinni również włączyć rozciąganie i wzmacnianie do swojego programu ćwiczeń, aby skupić się na dolnej części pleców, tułowiu i ramionach, a także powinni przygotować się do chodzenia po nierównym podłożu.

Tenisiści natomiast powinni skoncentrować swój program ćwiczeń na górnej części ciała – pracować nad rozciąganiem i wzmacnianiem barków i ramion, a także przygotować swoje ciało do zatrzymywania się i przesuwania oraz sprintu w trakcie gry w tenisa.

„Ludzie czasami wychodzą i serwują piłkę 100 razy w pierwszy ładny dzień sezonu, a potem przychodzą z kontuzjowanym mankietem rotatora lub ścięgnem łokcia”, mówi lekarzowi. „To jest robienie zbyt wiele, zbyt szybko”.

Jeśli jesteś biegaczem, mówi, powinieneś rozpocząć swój program ćwiczeń od reżimu spacerowego, a stamtąd staraj się poprawić albo prędkość, albo przebieg o około 10% tygodniowo. „Jogging 10% szybciej co tydzień, lub zwiększenie przebiegu o 10% tygodniowo, jest zwykle bezpiecznym sposobem, aby przejść”, mówi.

Zapobieganie bólom i naprężeniom

To wszystko brzmi jak mnóstwo pracy, zanim jeszcze rozpoczniesz wiosenny sezon sportowy. Jednak bez odpowiedniego programu ćwiczeń i wielu przygotowań, jesteś narażony na kontuzje.

„Najczęstszym urazem, który widzimy, jest bolesność mięśni” – mówi Crites. „Osoba przyjdzie i powie: 'Boli mnie tutaj’, a to zwykle ich mięśnie są obolałe od zbyt dużej aktywności, zbyt szybko”.

Jeśli przesadzisz, RICE – Rest, Ice, Compression (z elastycznym bandażem) i Elevation – zazwyczaj pomoże zmniejszyć szkody, zgodnie z American Academy of Orthopedic Surgeons. We wszystkich, poza bardzo łagodnymi, przypadkach lekarz powinien ocenić Twój uraz i ustalić plan leczenia i rehabilitacji, jeśli to konieczne.

„Jeśli ból mięśni utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie lub stopniowo się nasila, należy to sprawdzić” – mówi Crites.

Jest w tym pewna lekcja: Po przygotowaniu ciała do uprawiania sportów wiosennych, a następnie spędzeniu ciepłych miesięcy w zdrowiu i aktywności, nie pozwól, aby to wszystko poszło na marne, hibernując następnej zimy. Zachowaj siłę na kolejny sezon sportowy, aby nie musieć zaczynać programu ćwiczeń od nowa.

„Po pierwsze, musisz zaakceptować fakt, że lepiej jest ćwiczyć codziennie każdego dnia w roku — bez względu na to, jak zimno jest na zewnątrz”, mówi Davis. „Ciało może utrzymać dobry poziom kondycji przez cały rok, jeśli uprawiasz rozsądny poziom ćwiczeń. Jeśli naprawdę nie chcesz wychodzić na zewnątrz w zimie, program rozciągania jest dobrym pomysłem, lub wypróbuj rower stacjonarny lub jakąś formę sprzętu domowego, lub dołącz do klubu zdrowia.”

A następnej wiosny? Program ćwiczeń stanie się drugą naturą.

Pierwotnie opublikowane 21 kwietnia 2003.

Uaktualnione medycznie 25 marca 2004 r.

Ćwiczenia dla zdrowego serca

0

Lekarz wyjaśnia korzyści dla zdrowia serca płynące z regularnych ćwiczeń, niezależnie od wieku i kondycji fizycznej.

Choroby serca i ćwiczenia dla zdrowego serca

Siedzący (nieaktywny) tryb życia jest jednym z głównych czynników ryzyka chorób serca. Na szczęście jest to czynnik ryzyka, z którym można coś zrobić. Regularne ćwiczenia, zwłaszcza aerobowe, przynoszą wiele korzyści. Mogą one:

  • wzmocnić serce i układ krążenia

  • Poprawa krążenia i lepsze wykorzystanie tlenu przez organizm

  • Poprawa objawów niewydolności serca

  • Zwiększenie poziomu energii, dzięki czemu można wykonywać więcej czynności bez zmęczenia i braku tchu

  • Zwiększenie wytrzymałości

  • Obniżenie ciśnienia krwi

  • Poprawa napięcia i siły mięśni

  • Poprawa równowagi i elastyczności stawów

  • Wzmocnić kości

  • Wspomagają redukcję tkanki tłuszczowej i pomagają osiągnąć zdrową wagę

  • Pomagają zmniejszyć stres, napięcie, niepokój i depresję

  • Zwiększają obraz siebie i poczucie własnej wartości

  • Poprawa jakości snu

  • Sprawia, że czujesz się bardziej zrelaksowany i wypoczęty

  • Sprawi, że będziesz wyglądać dobrze i czuć się zdrowo

Jak zacząć ćwiczyć?

Przed rozpoczęciem ćwiczeń zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz może pomóc w znalezieniu programu, który będzie odpowiadał poziomowi sprawności i kondycji fizycznej. Oto kilka pytań, które warto zadać:

  • Jak dużo ćwiczeń mogę wykonywać każdego dnia?

  • Jak często mogę ćwiczyć w tygodniu?

  • Jaki rodzaj ćwiczeń powinienem wykonywać?

  • Jakiego rodzaju aktywności powinienem unikać?

  • Czy powinienem przyjmować leki o określonej porze, w zależności od harmonogramu ćwiczeń?

  • Czy muszę mierzyć puls podczas ćwiczeń?

Jaki rodzaj ćwiczeń jest najlepszy?

Ćwiczenia można podzielić na trzy podstawowe rodzaje:

  • Stretching

    czyli powolne wydłużanie mięśni; rozciąganie rąk i nóg przed i po ćwiczeniach pomaga przygotować mięśnie do aktywności oraz zapobiega urazom i napięciom mięśni. Regularne rozciąganie zwiększa również zakres ruchu i elastyczność.

  • Sercowo-naczyniowy lub aerobowy

    to jednostajna aktywność fizyczna wykorzystująca duże grupy mięśni. Ten rodzaj ćwiczeń wzmacnia serce i płuca oraz poprawia zdolność organizmu do wykorzystania tlenu. Ćwiczenia aerobowe przynoszą najwięcej korzyści dla serca. Z czasem ćwiczenia aerobowe mogą obniżyć tętno i ciśnienie krwi oraz poprawić oddychanie (ponieważ serce nie musi pracować tak ciężko podczas ćwiczeń).

  • Ćwiczenia wzmacniające

    to powtarzane skurcze (napinanie) mięśni aż do ich zmęczenia. Dla osób z niewydolnością serca wiele ćwiczeń wzmacniających nie jest zalecanych. (Patrz poniżej)

Kontynuacja

Jakie są przykłady ćwiczeń aerobowych?

Ćwiczenia aerobowe obejmują: chodzenie, jogging, skakanie na skakance, jazdę na rowerze (stacjonarnym lub zewnętrznym), bieganie na nartach, jazdę na łyżwach, wiosłowanie, aerobik o niskim natężeniu ruchu lub aerobik wodny.

Jak często powinienem ćwiczyć?

Ogólnie rzecz biorąc, aby osiągnąć maksymalne korzyści, należy stopniowo przejść do sesji aerobowej trwającej 20-30 minut, co najmniej trzy do czterech razy w tygodniu.

Początkowo ćwiczenie co drugi dzień pomoże Ci rozpocząć regularny harmonogram ćwiczeń aerobowych. American Heart Association zaleca, aby ćwiczyć przez większość dni w tygodniu.

Co należy uwzględnić w programie ćwiczeń?

Każda sesja ćwiczeń powinna zawierać rozgrzewkę, fazę kondycyjną i schłodzenie.

  • Rozgrzewka.

    Pomaga ona organizmowi w powolnym przechodzeniu od odpoczynku do ćwiczeń. Rozgrzewka zmniejsza obciążenie serca i mięśni, powoli zwiększa oddech, krążenie (tętno) i temperaturę ciała. Pomaga również poprawić elastyczność i zmniejszyć bolesność mięśni. Najlepsza rozgrzewka obejmuje rozciąganie, zajęcia z zakresu ruchu oraz rozpoczęcie aktywności na niskim poziomie intensywności.

  • Kondycja.

    Następuje po rozgrzewce. Podczas fazy kondycyjnej uzyskuje się korzyści z ćwiczeń i spala kalorie. Pamiętaj, aby monitorować intensywność aktywności (sprawdzaj tętno). Nie przesadzaj z intensywnością.

  • Cool-down.

    Jest to ostatnia faza sesji ćwiczeń. Pozwala organizmowi na stopniową regenerację po fazie kondycyjnej. Tętno i ciśnienie krwi wracają do wartości zbliżonych do spoczynkowych. Cool-down nie oznacza, że należy usiąść! W rzeczywistości nie należy siedzieć, stać ani kłaść się zaraz po ćwiczeniach. Może to spowodować zawroty głowy, światłowstręt lub kołatanie serca (trzepotanie w klatce piersiowej). Najlepszym sposobem na ochłonięcie jest powolne zmniejszanie intensywności aktywności. Można również wykonywać niektóre z tych samych czynności rozciągających, które wykonywaliśmy w fazie rozgrzewki.

Co to jest Skala Ocenianego Spostrzeganego Wysiłku?

Skala RPE (Rated Perceived Exertion) służy do pomiaru intensywności ćwiczeń. Skala RPE obejmuje zakres od 0 do 10. Poniższe liczby odnoszą się do zwrotów używanych do oceny łatwości lub trudności danej czynności. Na przykład 0 (zupełnie nic) oznacza, jak się czujesz siedząc na krześle; 10 (bardzo, bardzo ciężko) oznacza, jak się czujesz pod koniec testu wysiłkowego lub po bardzo trudnej aktywności.

Skala RPE (Rated Perceived Exertion)

0

W ogóle nic

0.5

Just noticeable

1

Bardzo lekki

2

Światło

3

Umiarkowanie

4

Nieco ciężki

5-6

Heavy

7-9

Bardzo ciężkie

10

Bardzo, bardzo ciężkie

W większości przypadków powinieneś ćwiczyć na poziomie odczuwania 3 (umiarkowany) do 4 (nieco ciężki). Przy stosowaniu tej skali należy pamiętać o uwzględnieniu uczucia duszności, a także zmęczenia nóg i całego organizmu.

Kontynuacja

Jak nie przesadzić z ćwiczeniami?

Oto kilka wskazówek:

  • Stopniowo zwiększaj poziom swojej aktywności, zwłaszcza jeśli nie ćwiczyłeś regularnie.

  • Przed ćwiczeniami należy odczekać co najmniej półtorej godziny po spożyciu posiłku.

  • Podczas picia płynów podczas ćwiczeń należy pamiętać o przestrzeganiu wytycznych dotyczących ograniczenia ilości płynów.

  • Poświęć czas na pięciominutową rozgrzewkę, w tym ćwiczenia rozciągające, przed każdą aktywnością aerobową oraz na pięcio- do dziesięciominutowe schłodzenie po aktywności. Rozciąganie może być wykonywane w pozycji stojącej lub siedzącej.

  • Ćwicz w stałym tempie. Utrzymuj tempo, które pozwala Ci na rozmowę podczas ćwiczenia.

  • Prowadzić dokumentację ćwiczeń.

Jak utrzymać się przy ćwiczeniach?

  • Baw się dobrze! Wybierz czynność, która sprawia Ci przyjemność. Jeśli ćwiczenia sprawiają Ci przyjemność, łatwiej będzie Ci wytrwać w programie. Urozmaicaj je. Stwórz grupę kilku różnych aktywności, które będziesz wykonywać na zmianę, a które sprawią Ci przyjemność. Wykorzystaj muzykę, aby zapewnić sobie rozrywkę. Oto kilka pytań, które możesz przemyśleć przed wyborem rutyny:

  • Jakie aktywności fizyczne sprawiają mi przyjemność?

  • Czy wolę zajęcia grupowe czy indywidualne?

  • Jakie programy najlepiej pasują do mojego harmonogramu?

  • Czy mam warunki fizyczne, które ograniczają mój wybór ćwiczeń?

  • Jakie cele mam na myśli? (Na przykład, utrata wagi, wzmocnienie mięśni lub poprawa elastyczności).

Jeszcze kilka wskazówek, jak się ruszać:

Zaplanuj ćwiczenia w swojej codziennej rutynie. Zaplanuj ćwiczenia o tej samej porze każdego dnia (np. rano, kiedy masz więcej energii). Dodaj różnorodne ćwiczenia, aby się nie znudzić. Jeśli będziesz ćwiczyć regularnie, wkrótce stanie się to częścią Twojego stylu życia.

Znajdź „kumpla” do ćwiczeń. To pomoże ci utrzymać motywację.

Ponadto, ćwiczenia nie muszą obciążać Twojego portfela. Unikaj kupowania drogiego sprzętu lub członkostwa w klubie fitness, jeśli nie jesteś pewien, że będziesz z nich regularnie korzystać.

Kontynuacja

Środki ostrożności przy wykonywaniu ćwiczeń dla osób z chorobami serca

  • Przed kontynuacją regularnego programu ćwiczeń należy skontaktować się z lekarzem, jeśli nastąpiły zmiany w przyjmowanych lekach. Nowe leki mogą w znacznym stopniu wpłynąć na reakcję na aktywność.

  • Jeśli jesteś zbyt zmęczony i nie jesteś pewien, czy jest to związane z nadmiernym wysiłkiem, zadaj sobie pytanie: „Co robiłem wczoraj?”. Spróbuj zmienić swoją aktywność, rozpoczynając ją dziś na niższym poziomie (ale nie ćwicz, jeśli czujesz się bardzo przemęczony). Wyznaczaj sobie tempo i równoważ swoją aktywność odpoczynkiem.

  • Unikaj podnoszenia ciężarów, pchania ciężkich przedmiotów i prac takich jak grabienie, łopata, koszenie i szorowanie. Prace wokół domu mogą być czasem męczące, więc poproś o pomoc.

  • Zapytaj swojego lekarza, czy możesz uczestniczyć w tych zajęciach: podnoszenie ciężarów, maszyny do ćwiczeń, jogging lub pływanie.

  • Unikaj pompek, przysiadów i ćwiczeń izometrycznych. Ćwiczenia izometryczne polegają na napinaniu mięśni względem innych mięśni lub nieruchomego przedmiotu.

  • Unikaj nawet krótkich okresów odpoczynku w łóżku po ćwiczeniach, ponieważ zmniejszają one tolerancję wysiłku. W przypadku nadmiernego zmęczenia lub braku tchu podczas ćwiczeń, należy odpocząć w wygodnym fotelu.

  • Unikaj ćwiczeń na zewnątrz, gdy jest zbyt zimno, gorąco lub wilgotno. Wysoka wilgotność może powodować szybsze zmęczenie, a ekstremalne temperatury mogą zakłócać krążenie, utrudniać oddychanie i powodować ból w klatce piersiowej. Zamiast tego spróbuj aktywności w pomieszczeniach, takich jak spacer po centrum handlowym.

  • Unikaj bardzo gorących i zimnych pryszniców lub kąpieli w saunie po ćwiczeniach.

  • Podczas aktywności nie należy wchodzić na strome wzniesienia, jeśli to tylko możliwe. Jeśli musisz chodzić po pagórku, zwolnij tempo chodzenia podczas wchodzenia pod górę, aby nie pracować zbyt ciężko. Obserwuj uważnie swoje tętno i zmieniaj aktywność w razie potrzeby.

  • Zmniejsz poziom aktywności, jeżeli program ćwiczeń został przerwany na kilka dni (np. z powodu choroby, urlopu lub złej pogody). Następnie, w miarę tolerancji, stopniowo zwiększać poziom aktywności do regularnego.

  • Nie należy ćwiczyć w przypadku złego samopoczucia lub gorączki. Przed rozpoczęciem ćwiczeń należy odczekać kilka dni po ustąpieniu wszystkich objawów, chyba że lekarz udzieli innych wskazówek.

  • Jeśli podczas jakiejkolwiek czynności brakuje Ci tchu lub odczuwasz zwiększone zmęczenie, zwolnij poziom aktywności lub odpocznij. Podczas odpoczynku należy trzymać stopy w pozycji uniesionej lub podniesionej. Jeśli nadal występuje duszność, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może wprowadzić zmiany w lekach, diecie lub ograniczeniach płynów.

  • Jeśli wystąpi szybkie lub nieregularne bicie serca lub kołatanie serca, należy odpocząć. Sprawdź puls po 15 minutach odpoczynku – jeśli puls nadal przekracza 120-150 uderzeń na minutę, zadzwoń do lekarza po dalsze instrukcje.

  • Nie należy ignorować bólu. Jeżeli odczuwasz ból w klatce piersiowej lub w innym miejscu ciała, nie kontynuuj danej czynności. Jeśli wykonujesz daną czynność, gdy odczuwasz ból, możesz spowodować obciążenie lub uszkodzenie stawów. Zapytaj swojego lekarza lub fizykoterapeutę o konkretne wytyczne. Należy nauczyć się „czytać” swoje ciało i wiedzieć, kiedy należy przerwać daną czynność.

Ostrzeżenie dotyczące ćwiczeń

Przerwij ćwiczenia i odpocznij, jeśli masz którykolwiek z następujących objawów:

  • Ból w klatce piersiowej

  • Słabość

  • Zawroty głowy lub światłowstręt

  • Niewyjaśniony obrzęk (należy natychmiast skontaktować się z lekarzem)

  • Ucisk lub ból w klatce piersiowej, szyi, ramieniu, szczęce lub barku lub inne niepokojące objawy

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy te nie ustąpią.

Ćwiczenia pilates i korzyści z treningu

0

Wielu zwolenników Pilatesa twierdzi, że zauważyło poprawę elastyczności, postawy i siły brzucha – oraz zmniejszenie bólu pleców, szyi i stawów.

„Muszę mieć rację. Nigdy nie brałem aspiryny. Nigdy nie kontuzjowany dzień w moim życiu. Cały kraj, cały świat, powinien wykonywać moje ćwiczenia. Byliby szczęśliwsi.” — Joseph Hubertus Pilates, w 1965 roku, w wieku 86 lat.

Biegacz lub golfista, tenisista lub świeżo upieczona mama, są szanse, że słyszałeś, jak ktoś mówił o korzyściach płynących z Pilatesa. Wiele osób, na różnych poziomach sprawności fizycznej, które zaczęły wykonywać ćwiczenia Pilatesa, mówi, że zauważyły poprawę zakresu ruchu, elastyczności, krążenia, postawy i siły brzucha – oraz zmniejszenie bólu pleców, szyi i stawów.

Czterdzieści lat po śmierci Josepha Pilatesa system ćwiczeń opracowany przez niego nigdy nie był tak popularny. Ale czy korzyści płynące z Pilatesa (puh-LAH-teez), systemu ćwiczeń wzmacniających i rozciągających zaprojektowanych w celu rozwijania rdzenia ciała, mobilizowania kręgosłupa i budowania elastyczności, mogą być naprawdę tak daleko idące?

Korzyść z pilatesu nr 1: Świadomość ciała

Znana nauczycielka pilatesu Siri Dharma Galliano twierdzi, że pilates – jeśli jest wykonywany prawidłowo i pod odpowiednim nadzorem – może przynieść to wszystko i jeszcze więcej.

„Jest to edukacja w zakresie świadomości ciała” – mówi Galliano, która jest właścicielką studia Live Art Pilates w Los Angeles. „Zmienia twój kształt poprzez edukację w codziennym życiu. Kiedy gotujesz, myjesz zęby — lekcje wracają do domu, aby wciągnąć brzuch i ściągnąć ramiona w dół. Jest wymagana uwaga (w wykonywaniu ćwiczeń), która zmienia twoją świadomość” nawet po zajęciach.

„To uczy cię, jak trenować swój umysł i budować symetrię i koordynację w ciele” – dodaje Galliano. „A kiedy możesz uzyskać kontrolę nad małymi rzeczami, to jest to ćwiczenie siły woli”.

Aliesa George, nauczycielka pilatesu w Wichita, Kan, zgadza się.

„Największą korzyścią w moich oczach byłaby osobista świadomość — świadomość tego, jak siedzisz, jak stoisz lub jak się poruszasz i możliwość odniesienia tych nawyków do bólów i kontuzji, które masz lub miałeś w przeszłości”, mówi.

Na przykład, jak mówi, może to pomóc uświadomić sobie, że chroniczne skręcenie szyi dostajesz od siedzenia przy komputerze przez cały dzień, z zaokrąglonymi ramionami i telefonem trzymanym między uchem a ramieniem.

Jako wyszkolony w Pilatesie fizykoterapeuta, Dan Westerhold mówi, że widzi wielu klientów z urazami lub osłabieniem mięśni posturalnych, w wyniku pracy, stylu życia lub nie ćwiczenia we właściwy sposób.

„Ludzie siedzą pochyleni przy komputerach przez cały dzień, a następnie idą na siłownię i pracują nad swoimi kończynami”, mówi Westerhold, z Pilates Seattle. „Nie używają swojego rdzenia”.

Pomyśl o drzewie, mówią eksperci Pilates. Czy ma całą swoją siłę w swoich kończynach? Nie. Drzewo jest tylko tak silne, jak jego pień i korzenie. Bez silnego pnia, drzewo przewróciłoby się.

Tak samo jest z ludzkim ciałem – mówią eksperci Pilates. Jeśli nie skoncentrujemy się na zbudowaniu dobrego fundamentu i silnego pnia lub rdzenia, skończymy napięci w niektórych miejscach i słabi w innych, podatni na kontuzje i pułapki naszego zawodu lub wybranej formy ćwiczeń.

Korzyści z pilatesu nr 2: silniejszy rdzeń

Ale co z płaskim brzuchem? Czy ćwiczenia pilates naprawdę mogą dać Ci płaski brzuch?

Eksperci ostrzegają, że ważne jest, aby nie utożsamiać silniejszego rdzenia z płaskim brzuchem.

„Kiedy ludzie chcą 'płaskiego abs’, zwykle szukają utraty wagi, a nie siły brzucha i wsparcia rdzenia”, mówi George. „Więcej niż touting korzyści z Pilates dla płaskiego abs, powinniśmy być touting korzyści z Pilates dla silniejszego, zdrowego pleców i ciała. Jeśli po drodze wykonasz inne elementy fitnessu i przyciąć ciało w dół, tak, będziesz miał bardziej płaską sekcję środkową.”

W miarę jak rozwijasz świadomość ciała, stoisz bardziej prosto i zyskujesz elastyczność, „Pilates zmieni twój kształt”, mówi Galliano. „Ale samo uczęszczanie na zajęcia grupowe na macie może, ale nie musi, zmienić twoje ciało”.

Kevin Bowen, współzałożyciel Pilates Method Alliance i dyrektor projektów specjalnych, mówi, że ważne jest, aby mięśnie brzucha były elastyczne, a nie tylko twarde.

„Elastyczny mięsień to silny mięsień”, mówi Bowen. „Twardy mięsień może czuć się dobrze i dać ciekawy wygląd, ale jeśli nie masz elastyczności i równowagi oraz funkcjonalności, której potrzebujesz, aby umożliwić swojemu ciału prawidłowe funkcjonowanie, prędzej czy później pojawi się gdzieś indziej”.

Korzyść z pilatesu nr 3: kontrola ciała

Galliano, który wyrzeźbił ciała Madonny, Cameron Diaz, Stinga, Carrie-Anne Moss i Umy Thurman, mówi, że pilates działa, ponieważ uczy, jak się poruszać.

„Jeśli nie zostaniesz nauczony, jak się poruszać i nie odkryjesz wraz z nauczycielem, co cię blokuje (na przykład trzymanie ramion zbyt wysoko), nigdy nie osiągniesz symetrii ciała” – mówi Galliano. „Kiedy zaczynasz uzyskiwać kontrolę nad swoim ciałem, daje ci to ogromną satysfakcję”.

Jest w tym wewnętrzna istotność, mówi Little Rock, Ark, internista Hoyte Pyle, MD, który praktykuje Pilates od pięciu lat. Zamiast pracować nad głównymi grupami mięśni w izolacji, mówi, „Pilates pracuje całe ciało w synergii”, czyli tak, jak powinniśmy się poruszać na co dzień.

Korzenie ćwiczeń pilates

Dyscyplina ta została stworzona przez urodzonego w Niemczech Josepha H. Pilatesa sto lat temu. Jako chorowite dziecko cierpiące na astmę i krzywicę, dorastał do obsesji na punkcie idealnego ciała. Szukał dyscypliny, która łączyłaby sylwetkę starożytnych Greków z medytacyjną siłą Wschodu.

Rezultatem był system ćwiczeń, który nazwał „contrology”, wymagający intensywnej koncentracji i skupiony na silnym brzuchu, głębokim rozciąganiu i skoncentrowanym oddechu. To zadziałało na niego. Joseph Pilates stał się bokserem, nurkiem, narciarzem, gimnastykiem, wielbicielem jogi – i niesamowitym fizycznym świadectwem swojej metody.

Pilates uczył swojej metody rannych angielskich żołnierzy podczas I wojny światowej, używając sprężyn, które wymontował ze szpitalnych łóżek, aby pomóc im w opracowaniu technik zwiększających zakres ruchu. To właśnie z tych prymitywnych urządzeń opracował sprzęt używany do dziś, w tym reformer, Cadillac, krzesło Wunda, drabinkę i korektor kręgosłupa.

Pilates wyemigrował do Stanów Zjednoczonych w 1926 roku, ucząc swojej metody najpierw bokserów, a później tancerzy baletowych, aż reszta świata się połapała.

Aparat czy mata?

Sam Pilates rzadko pracował z grupami. Większość jego pracy odbywała się indywidualnie, więc ćwiczenia każdej osoby były dostosowane do jej potrzeb. Ale ze swoimi klientami stosował zarówno ćwiczenia na macie, jak i na sprzęcie.

„Pilates został opracowany jako system” – mówi George. „Ludzie uzyskają najlepsze korzyści, jeśli wykorzystają go jako system, wykonując ćwiczenia na macie i na sprzęcie”.

„Sprzęt może zaoferować większą różnorodność ruchu” dodaje Bowen, „ale ważne jest, aby mieć doświadczenie również w pracy na macie. Jest ona przenośna, z jednej strony.”

Dla kogoś, kto ma ograniczenia, sprzęt jest świetnym miejscem do rozpoczęcia, mówi Galliano.

„Sprzęt został naprawdę zaprojektowany, aby pomóc ludziom wykonać pracę na macie. Wspiera je podczas wykonywania czynności”, mówi, co jest czymś, czego nie mogą dostać w klasie mat.

Bottom line. Jeśli możesz sobie na to pozwolić, nauczyciele zalecają robienie zarówno zajęć na macie, jak i pracę na sprzęcie.

Fuzje Pilates

Wydaje się, że gdziekolwiek spojrzeć, znane dyscypliny ćwiczeń nabierają nowego życia z dodatkiem Pilatesa. Pilates łączy się ze wszystkim – od jogi i pływania po taniec towarzyski i boks.

„W tej chwili, Pilates jest rodzajem ładnego, gorącego słowa”, mówi George. „Wszyscy chcą połączyć Pilates ze wszystkim, ponieważ pomoże to w sprzedaży”.

Perspektywa George’a?

„Każdy ruch lub ćwiczenie, które jest wykonane dobrze, powinno być korzystne dla ciała”, mówi, „ale to niekoniecznie oznacza, że robisz Pilates”.

Pilates nie jest dla każdego

Około 50% osób dorosłych doświadcza bólu pleców w pewnym momencie swojego życia. W każdym momencie 25% dorosłych cierpi na ostry lub przewlekły ból pleców, mówi fizykoterapeuta Michael L. Reed, DPT z Jupiter, Fla.

Pilates i inne ćwiczenia, które skupiają się na stabilności mięśni podtrzymujących kręgosłup, mogą wydawać się idealnym rozwiązaniem. Ale nie każdy ból jest taki sam, ostrzega Reed. Bez diagnozy dla twojego bólu pleców od lekarza lub pracownika służby zdrowia, Pilates może przynieść więcej szkody niż pożytku, mówi.

„Nie możesz iść do niemedycznego praktyka, który uczy Pilates i myśleć, że to rozwiąże twój ból pleców”, mówi Reed. „To jest błąd, który ludzie popełniają”.

To niekoniecznie oznacza, że Pilates nie pomoże, mówi Reed, który wykorzystuje Pilates w swoim studiu rehabilitacyjnym. Trening ruchowy jest rozsądnym sposobem zarządzania bólem, a ćwiczenia bez dźwigania ciężarów, takie jak Pilates, mogą być wykonywane nawet przez osoby zmagające się z bólem, mówi.

Jednak, ostrzega, „korzystne jest, aby najpierw mieć lepsze pojęcie, co może generować ich objawy.”

Jak każdy dobrze wyszkolony nauczyciel Pilates zaświadczy, bez właściwej diagnozy dla bólu, nawet najlepszy instruktor nie może zaprojektować bezpiecznego i skutecznego programu ćwiczeń.

Rozciąganie i elastyczność: 7 porad

0

Porady ekspertów dotyczące elastyczności i rozciągania.

Rozciąganie i elastyczność: 7 wskazówek

Porady ekspertów dotyczące rozciągania i błędów, których należy unikać.

Michael Esco, PhD Z archiwum lekarza

Często widzę sportowców i entuzjastów ćwiczeń rozciągających się nieprawidłowo, pomimo ich dobrych intencji. To może być ryzykowne, a nikt nie chce doznać kontuzji. Oto więc siedem sugestii, o których warto pamiętać, gdy zaczynasz rutynę rozciągania.

1. Istnieje różnica pomiędzy elastycznością a rozciąganiem.

Elastyczność odnosi się do zakresu ruchu dla danego stawu. Na stopień elastyczności danej osoby wpływają mięśnie i tkanki łączne, takie jak więzadła i ścięgna. Rozciąganie jest formą ćwiczeń, które mogą prowadzić do zwiększenia elastyczności.

2. Optymalna ilość elastyczności jest inna dla każdego.

O ile staw nie jest uszkodzony, ograniczony zakres ruchu może wynikać z napiętych lub sztywnych mięśni. Jest to związane z urazami, chronicznym bólem i złą postawą. Jeśli mięśnie są zbyt napięte, to może być potrzebne rozciąganie.

Jednak bycie zbyt elastycznym również nie jest dobre. Mięśnie, które są zbyt luźne mogą być słabe. Może to powodować niestabilność i zwichnięcia stawów. Jeśli jesteś zbyt elastyczny, to być może będziesz musiał wzmocnić swoje mięśnie i stawy za pomocą treningu oporowego.

Odpowiednia gibkość, której potrzebujemy, jest uzależniona od podstawowych ruchów wykonywanych w życiu codziennym lub w trakcie uprawiania sportu. Na przykład miotacze baseballowi potrzebują większej elastyczności ramion niż biegacze. Rowerzyści potrzebują mniejszej elastyczności nóg niż artyści sztuk walki. Nawet odłożenie torby z zakupami lub pchanie kosiarki do trawy wymaga pewnej elastyczności.

Ale bycie w stanie wyciągnąć nogę za głowę to już trochę ekstremalna sprawa. „Wszystko z umiarem” – to powiedzenie jest prawdziwe, jeśli chodzi o elastyczność.

3. Wykonuj statyczne rozciąganie w odpowiednim czasie.

Rozciąganie statyczne polega na powolnym rozciąganiu mięśnia do pozycji końcowej i utrzymaniu jej przez krótki okres czasu, zwykle 10-30 sekund. Jest to najbardziej powszechna forma rozciągania i najczęściej wykonuje się ją w celu rozgrzania się do ćwiczeń — ale to duży błąd.

Nie schylaj się i nie dotykaj palców u stóp, aby rozciągnąć nogi przed bieganiem. Nie trzymaj rąk razem za plecami, aby rozciągnąć klatkę piersiową przed wyciskaniem na ławce. Statyczne rozciąganie nie jest zalecane do rozgrzewki. Może wręcz zaszkodzić Twojej wydajności i zwiększyć prawdopodobieństwo kontuzji, jeśli wykonujesz je tuż przed ćwiczeniami.

Dlaczego? Pomyśl o tym w ten sposób: Gumki i mięśnie są podobne w tym, że obie mają właściwości elastyczne. Zbyt rozciągliwa gumka nie może być ściągnięta na tyle szybko, by wywołać mocne „pyknięcie”. Podobnie, zbyt elastyczny mięsień musi pracować ciężej, aby wygenerować odpowiedni poziom mocy. Może to spowodować przeciążenie i nadwyrężenie mięśnia.

Większość najnowszych badań sugeruje, że statyczne rozciąganie tuż przed uprawianiem sportu lub ćwiczeniami może pogorszyć wydajność, np. zmniejszyć wysokość skoku, obniżyć siłę i moc mięśni oraz spowolnić czas sprintu.

Statyczne rozciąganie nie jest złe. W rzeczywistości może być najbezpieczniejszą i najbardziej efektywną formą rozciągania. Po prostu nie powinno być wykonywane jako rozgrzewka.

Dlatego też ja (i wielu innych ekspertów) sugerujemy, aby zachować rozciąganie statyczne na czas schładzania, po zakończeniu ćwiczeń lub jako główny punkt treningu (po rozgrzewce). W tym czasie mięśnie są ciepłe, bardziej elastyczne i mniej podatne na kontuzje.

Nigdy nie rozciągaj statycznie zimnego mięśnia. Zimne mięśnie są bardziej narażone na zerwanie przy niewłaściwym rozciąganiu. Pamiętaj o rozgrzewce z aktywnym, dynamicznym ruchem – w następnej części opowiem Ci jak.

4. Wykorzystaj dynamiczny ruch jako rozgrzewkę przed ćwiczeniami.

Najlepszym sposobem na rozgrzewkę do ćwiczeń jest wykonywanie dynamicznych ruchów o niskiej intensywności, które są podobne do głównego rodzaju aktywności, którą będziesz wykonywał. Oto trzy przykłady:

  • Masz zamiar przebiec trzy mile. Najpierw wykonaj trochę dynamicznego ruchu na rozgrzewkę: powoli spaceruj, stopniowo przyspieszając przez około pięć minut.

  • Zamierzasz wykonać zestaw ćwiczeń na ławce. Najpierw wyciśnij na ławce dużo lżejsze obciążenie – takie, które jest o 50% do 70% lżejsze od tego, które planujesz podnieść później. Zrób 2-3 zestawy tych lekkich powtórzeń (10-15 powtórzeń na zestaw).

  • Zamierzasz rozciągnąć mięśnie nóg. Najpierw zrób kilka marszów z wysokim kolanem i walking lunges, aby rozgrzać te mięśnie.

  • Ruchy takie jak kółka na ramionach, podskoki i skakanie po linie to kolejne dobre dynamiczne wybory na rozgrzewkę. Aktywność o niskiej intensywności stopniowo podnosi tętno i zwiększa przepływ krwi do mięśni. Powoli rozgrzeje też temperaturę ciała, więc możesz się nawet trochę spocić.

    5. Nie przesadzaj z rozciąganiem.

    Prawdą jest, że musisz rozciągnąć i przytrzymać mięsień poza jego normalną długość, aby poprawić elastyczność.

    Nie należy jednak rozciągać się do granicy bólu, ponieważ może to spowodować poważne szkody: naderwanie mięśnia, skręcenie więzadła lub zwichnięcie stawu.

    Należy jedynie rozciągnąć mięsień do wygodnego punktu i przytrzymać przez około 15 sekund.

    6. Nie obijaj się.

    Jest to częsty błąd, który widzę jak początkujący popełniają przy rozciąganiu.

    Balistyczne rozciąganie wykorzystuje energiczny pęd, taki jak kołysanie części ciała w przód i w tył, aby stworzyć „odbijający się” ruch. To może utrudnić kontrolę siły i zakresu ruchu – przepis na katastrofę.

    Rozciąganie w stylu balistycznym, czyli odbijanie się od podłoża, nie jest zalecane dla większości osób, zwłaszcza jeśli jesteś początkujący lub wracasz do zdrowia po kontuzji.

    7. Sprawdź swoją technikę.

    Stosuj się do zaleceń popartych badaniami lub skorzystaj z pomocy wykwalifikowanego specjalisty. Ogólny program rozciągania powinien być zgodny z wytycznymi American College of Sports Medicine (ACSM). ACSM zaleca wykonywanie ćwiczeń rozciągających co najmniej dwa do trzech dni w tygodniu. Po prawidłowej rozgrzewce z aktywnością dynamiczną (np. spacer), statyczne rozciąganie powinno być utrzymywane przez 10 do 30 sekund na powtórzenie, z około czterema powtórzeniami na grupę mięśniową. Wykonuj wielokrotne rozciąganie głównych grup mięśniowych.

    Pamiętaj, że każdy jest inny, tak samo jak jego potrzeby w zakresie elastyczności i rozciągania. Nie porównuj się więc do nikogo innego.

    Wykwalifikowany specjalista może być niezwykle pomocny w ustaleniu programu, który jest odpowiedni dla Twoich unikalnych potrzeb. Jeśli jesteś początkujący, to polecam porozmawiać z certyfikowanym trenerem personalnym, który ma co najmniej tytuł licencjata w dziedzinie związanej z ćwiczeniami. Jeśli masz problemy zdrowotne, takie jak osteoporoza, zapalenie stawów lub przewlekły ból pleców, porozmawiaj z licencjonowanym fizykoterapeutą.

    Michael R. Esco, PhD, jest profesorem nadzwyczajnym nauk o ćwiczeniach i współdyrektorem Human Performance Laboratory na Auburn University at Montgomery, w Montgomery, Ala. Jego opinie i wnioski są jego własnymi.

    Workout Stretches: Czy można się za bardzo wygiąć?

    0

    Rozciąganie przed treningiem jest dobre, prawda? Lekarz chce wiedzieć, czy nadmierne rozciąganie nie powoduje uszkodzenia mięśni.

    Czy można przesadzić z rozciąganiem?

    Z archiwum lekarza

    Amber Greviskes

    Plotka: Im bardziej jesteś luźna, tym lepiej

    Po zajęciach jogi lub pilatesu powinieneś być w błogim stanie Zen – a przynajmniej tak słyszałam. Mnie się to nigdy nie zdarzyło. Jednak zdecydowanie czuję się silniejsza, wyższa i bardziej elastyczna, co jest wystarczającym powodem, by wracać. Od czasu do czasu jednak zastanawiam się: Czy naprawdę powinienem być w stanie tak się rozciągać? Czy może faktycznie przesadzam z rozciąganiem?

    Werdykt: Możesz rozciągnąć się za bardzo

    Trener personalny Aaron Burk, właściciel Optimal Performance and Health w Chicago, twierdzi, że można przesadzić z rozciąganiem podczas zajęć fitness. Ale to rzadkie zjawisko, a kiedy już się zdarzy, zazwyczaj nie czujemy tego od razu.

    Nadmierne rozciąganie może dotyczyć mięśni, stawów lub obu. Dochodzi do niego, gdy mięsień lub staw jest przeciążany ponad swoje normalne granice. Mięśnie, które są nadmiernie rozciągnięte, wydają się wiotkie zamiast napięte i mogą powodować problemy z niestabilnością w obrębie stawu, tworząc problemy od mikroskopijnych rozdarć w tkankach do pełnych rozdarć mięśni, ścięgien lub więzadeł. Stawy są również bardziej narażone na nadmierne rozciągnięcie.

    Aby zapobiec nadmiernemu rozciągnięciu i uszkodzeniu mięśni, pamiętaj o całkowitej rozgrzewce przed rozpoczęciem treningu. Szybki spacer lub powolny jogging przez około pięć minut może załatwić sprawę. Dynamiczne odcinki, takie jak koła ramion, podnoszenie nóg i chodzące płuca, to dobre sposoby na rozpoczęcie, które większość ludzi będzie pamiętać ze swoich zajęć gimnastycznych w szkole średniej.

    „Najlepiej jest ćwiczyć dynamiczne rozciąganie vs. statyczne rozciąganie i utrzymywać prawidłową postawę podczas wszystkich działań rozciągających”, mówi Burk. „Pchaj swoje ciało tylko do granic, które znasz”.

    Znajomość własnych granic może być jednak trudna. Wiele osób ma wrażenie, że musi odczuwać ból, aby poczuć rozciąganie, ale to dalekie od prawdy. Dobrzy trenerzy, którzy rozciągają cię, potrafią ocenić, kiedy cię rozciągają, a kiedy ranią. Dodatkowo, jeśli jesteś na gorącej siłowni lub bierzesz udział w zajęciach gorącej jogi, możesz czuć się bardziej elastyczny, ponieważ twoje ciało jest rozgrzane, podczas gdy w rzeczywistości nie jesteś tak rozgrzany, jak myślisz.

    Dobrym pomysłem może być skorzystanie z pomocy specjalisty od ćwiczeń, który pomoże Ci określić, które obszary Twojego ciała wymagają rozciągnięcia lub wydłużenia, abyś mógł osiągnąć większą równowagę. Specjalista może również zidentyfikować obszary ciała, którym brakuje mobilności lub stabilności. Tworzenie efektywnych sesji ćwiczeń jest sztuką wyboru obszarów, które muszą się lepiej poruszać, które należy wydłużyć, a które wzmocnić – mówi Aimee Baker, właścicielka Bodylogic Exercise and Wellness Studio w Bryn Mawr w Pensylwanii, która zachęca do rozciągania, aby pomóc w rozwiązaniu problemu asymetrii ciała.

    Po rozgrzaniu się i wykonaniu ćwiczeń, trening jeszcze się nie skończył. Odpoczynek składający się z kilku minut szybkiego marszu i statycznego rozciągania (które wymaga, abyś po zakończeniu treningu utrzymał rozciąganie przez 10-30 sekund) pomoże Ci zwolnić tętno, a także uniknąć sztywności i bolesności mięśni.

    Dlaczego rozgrzewka i schładzanie są ważne

    0

    Myślisz, że rozgrzewka i schłodzenie są przereklamowane? Dzięki nim możesz mieć lepszy trening.

    Rozgrzewka i schłodzenie zajmują tylko kilka minut, a robią różnicę w jakości treningu. Oto jak zrobić obie te czynności prawidłowo.

    Jak się rozgrzewać

    Krótka rozgrzewka pobudza przepływ krwi i przygotowuje ciało do wysiłku. Mięśnie lepiej reagują na wyzwania, jeśli są luźne i rozgrzane. Rozgrzewka powinna trwać od 5 do 10 minut. Będziesz wiedział, że skończyłeś, gdy poczujesz się gotowy na większe wyzwanie.

    Przed Cardio

    Rozgrzej się w wolnym tempie, wykonując ćwiczenia aerobowe. Idź na spacer, użyj bieżni lub trenażera eliptycznego na niskim ustawieniu, albo jedź na rowerze w łatwym tempie, sugeruje Carol Ewing Garber, PhD. Jest ona profesorem nadzwyczajnym nauk o ruchu w Teachers College na Uniwersytecie Columbia. Zacznij powoli i stopniowo zwiększaj tempo i intensywność.

    Przed treningiem siłowym

    Wybierz łatwą aktywność kardio, która rozgrzewa wiele mięśni jednocześnie, np. chodzenie po bieżni, powolny jogging lub łatwe pedałowanie na rowerze stacjonarnym.

    Możesz też skupić się na konkretnych grupach mięśniowych – mówi Joel Harper, trener gwiazd z Nowego Jorku, którego klientami są m.in. medaliści olimpijscy. „Robią 100 powtórzeń części ciała, nad którą pracują tego dnia. Jeśli ćwiczą ramiona, wykonują 25 powtórzeń w każdym kierunku bez ciężaru, 25 powtórzeń wyciskania na barki w bok i 25 w przód” – mówi.

    Jak się schłodzić

    Nie zatrzymuj się gwałtownie po intensywnych ćwiczeniach. Może to spowodować uczucie lekkości i zawroty głowy. Chłodzenie zapobiega gwałtownemu spadkowi tętna i ciśnienia krwi.

    Powolne kardio

    Zakończ swój trening 5-10 minutami spokojnego treningu cardio. Zmniejsz intensywność ćwiczeń, niezależnie od tego, czy jest to bieganie, jazda na rowerze czy zumba.

    Rozciąganie

    Spróbuj zakończyć każdą sesję treningową rozciąganiem, które zwiększa elastyczność i może zmniejszyć ryzyko kontuzji. Rób to powoli i delikatnie. Oddychaj przy każdym rozciągnięciu i nie odbijaj się. Delikatne ćwiczenia rozciągające, takie jak rolowanie ramion i bioder, są również idealne po treningu. Spróbuj także podrzutów pod brodę: Opuść brodę do klatki piersiowej i przytrzymaj przez policzenie pięciu.

    Dos & Don’t

    Jeśli planujesz trening o wysokiej intensywności, zrób dłuższą rozgrzewkę. Wydłuż ją do 10 minut zamiast 5.

    Nie przyspieszaj od zera do 60. Zacznij w wolnym tempie i daj sobie czas na stopniowe zwiększanie tempa.

    Rozciągaj się, gdy mięśnie są ciepłe. Rozciąganie zimnych mięśni może spowodować kontuzję.

    Nie forsuj rozciągania za bardzo. Jeśli boli, przejdź do rozciągania łatwiej, oddychaj głęboko i rozluźnij się.

    Każde rozciąganie wytrzymaj od 15 do 30 sekund.

    Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie „doctor Magazine”.

    Stretch Your Limits: Dobre samopoczucie: Rutyna rozciągania

    0

    Rozciąganie może pomóc poprawić zakres ruchu, obniżyć ryzyko urazów, zwiększyć przepływ krwi do mięśni, złagodzić napięcie – i to jest wspaniałe uczucie.

    Rozciąganie jest ważną i często pomijaną częścią treningu. Może pomóc poprawić zakres ruchu, obniżyć ryzyko kontuzji, zwiększyć przepływ krwi do mięśni i złagodzić napięcie — i to jest wspaniałe uczucie.

    „Rozciąganie to dobry sposób na nawiązanie połączenia umysł-ciało” – mówi Kira Stokes, certyfikowany trener osobisty i właścicielka Kira Stokes Fitness w Nowym Jorku. Spróbuj tych trzech odcinków co najmniej cztery razy w tygodniu.

    Rozciąganie ścięgien

    1. Połóż się na plecach na podłodze.

    2. Trzymając w każdej ręce uchwyty taśmy oporowej, owiń ją wokół piłki prawej stopy.

    3. Z lewą nogą na podłodze, trzymaj prawą nogę prosto, zginaj prawą stopę i podnoś ją w kierunku sufitu, używając taśmy oporowej do utrzymania pozycji.

    4. Utrzymuj biodra w kwadratowej pozycji i dąż do tego, aby dolna część prawej stopy była równoległa do sufitu. (Może minąć trochę czasu zanim będziesz w stanie wyprostować nogę; na razie podnieś ją jak najwyżej).

    5. Wytrzymaj przez 15 sekund.

    6. Zwolnij i powtórz trzy razy.

    7. Powtórz z lewą nogą.

    Rozciąganie czworogłowych

    To podstawowe rozciąganie czworogłowych może być wykonane prawie wszędzie, mówi Stokes. Ruch ten jest również ukierunkowany na zginacze bioder, które „mają tendencję do bycia super napiętymi u większości ludzi”.

    1. Stań ze stopami w odległości kilku cali od siebie i lewą ręką na ścianie dla wsparcia.

    2. Zegnij prawe kolano i podnieś prawą stopę za sobą, chwytając stopę prawą ręką.

    3. Ściskając pośladki, pociągnij prawą piętę w kierunku tyłu, kierując prawe kolano w stronę podłogi. Dla zwiększenia stabilności przytrzymaj się lewą ręką ściany.

    4. Wytrzymaj przez 15 sekund.

    5. Zwolnij i powtórz trzy razy.

    6. Powtórz to samo z lewą nogą.

    Rozciąganie pasma biodrowego

    Pasmo biodrowo-piszczelowe (IT band), czyli warstwa tkanki łącznej biegnąca od biodra do kolana, napina się w wyniku siedzenia. Stokes lubi to rozciąganie, ponieważ pomaga ono uwolnić napięcie w pośladkach i zewnętrznej części ud.

    1. Trzymając się ściany, skrzyżuj prawą kostkę z lewym kolanem.

    2. Zegnij lewe kolano i opuść się do pozycji „siedzącej”. Trzymaj kolano nad kostką. Staraj się utrzymać lewe udo równolegle do podłogi.

    3. Wytrzymaj przez 15 sekund.

    4. Zwolnij i powtórz trzy razy.

    5. Powtórz z lewą nogą.

    Pobierz aplikację na iPada do aktualnego wydania „doctor Magazine”.

    Jak rozciągnąć mięśnie nóg

    0

    Niektórzy ludzie są naturalnie bardziej elastyczne niż inni. Ale nawet jeśli urodziłeś się elastyczny, możesz skorzystać z regularnego rozciągania mięśni nóg. lekarz opisuje, jak.

    • Ogólna poprawa sprawności fizycznej

    • Zwiększona zdolność do bycia bardziej zręcznym w danym sporcie

    • Większa relaksacja

    • Zmniejszone ryzyko urazów

    • Zmniejszona bolesność

    • Zwiększona elastyczność

    Rodzaje rozciągania

    Zanim jednak rozpoczniesz rutynę, warto wiedzieć, że istnieje kilka rodzajów rozciągania lub ćwiczeń elastycznych, takich jak:

    Statyczne rozciąganie. Jest to najbardziej powszechne. Wykonuje się je poprzez rozciągnięcie mięśnia tak daleko, jak tylko jest to możliwe i utrzymanie rozciągnięcia przez okres do 30 sekund. Istnieją dwa rodzaje statycznych odcinków:

    • Aktywne: Ciągniesz, lub naciskasz na mięsień, aby zwiększyć intensywność rozciągania.

    • Pasywny: Ktoś inny przykłada siłę do mięśnia lub używasz czegoś takiego jak ręcznik lub gumka, aby zwiększyć intensywność.

    Rozciąganie dynamiczne. Polega na ciągłym poruszaniu się w celu naśladowania części sportu lub ćwiczenia, które wykonujesz. Na przykład, jeśli jesteś biegaczem, możesz wykonywać powolne kroki, w których podnosisz kolana do klatki piersiowej i powoli pompujesz ramiona.

    Rozciąganie balistyczne. Ten rodzaj ćwiczeń polega na powtarzaniu ruchów odbijających się od podłoża, takich jak opadanie w kucki, a następnie wyskakiwanie prosto w powietrze poprzez wielokrotne odpychanie się piłkami od stóp. Pomaga to rozciągnąć mięśnie łydek. Te zwykle przełączają się między niską i wysoką prędkością. Lekarze zalecają wykonanie statycznego rozciągania przed przejściem do rozciągania balistycznego.

    Aktywne rozciąganie izolowane. Robisz to tylko przez 2 sekundy na raz, ale przez kilka powtórzeń. Na każdym interwale powinieneś starać się zwiększyć stopień rozciągnięcia tylko o odrobinę.

    Myofascial release. Często wykonuje się to z pomocą twardego wałka piankowego. Na przykład, można usiąść na jednym z nich tak, że spód uda, lub hamstring, spoczywa na wałku piankowym. Następnie powoli przetaczasz się po wałku tam i z powrotem, co pomaga rozluźnić napięcie i poprawia elastyczność mięśnia. Podczas rolowania powinieneś objąć 2 do 6 centymetrów nogi, przez 30 do 60 sekund. Jeśli nigdy wcześniej nie używałeś wałka piankowego, poproś trenera, aby pokazał ci właściwy sposób. Istnieją również różne pozy jogi, które mogą zrobić to samo dla Ciebie.

    Mięśnie nóg do rozciągnięcia

    W nodze znajduje się wiele mięśni. Do najczęstszych mięśni, które ludzie rozciągają lub które mogą być napięte, należą:

    Calf: Często nazywana mięśniem łydki, w rzeczywistości składa się z dwóch oddzielnych mięśni, które znajdują się na grzbietach nóg. Mięśnie łydki pomagają zginać nogę i stopę.

    Hamstrings: Istnieją faktycznie trzy mięśnie hamstring, które biegną wzdłuż tylnej części uda. Zaczynają się one w dolnej części miednicy, krzyżują się z kolanem i kończą w dolnej części nogi. Mięśnie hamstringowe pozwalają na wyciągnięcie nóg prosto do tyłu i zgięcie kolan.

    Quadriceps: Istnieją cztery oddzielne mięśnie tworzące mięsień czworogłowy, które znajdują się w przedniej części uda. Mięsień czworogłowy pomaga rozciągać kolano i zginać udo.

    Jak się rozciągać

    Mięśnie łydek: Przesuń ciężar ciała do przodu podczas wykroku jedną nogą przed siebie. Trzymaj tylną piętę na podłodze.

    Hamstrings: Wyciągnij nogi przed siebie, siedząc na podłodze. Powoli i delikatnie pochyl się do przodu, utrzymując plecy stosunkowo prosto.

    Mięśnie czworogłowe: Stojąc prosto, delikatnie przytrzymaj się prawą ręką czegoś stabilnego, np. krzesła, dla zachowania równowagi. Zegnij prawą nogę za sobą i jednocześnie sięgnij lewą ręką za plecy, aby złapać prawą kostkę.

    Kiedy się rozciągać

    Dorośli (którzy nie są kontuzjowani lub nie przechodzą rehabilitacji) powinni starać się wykonywać ćwiczenia rozciągające 2 lub 3 dni w tygodniu i powinni:

    • Utrzymywać każde rozciągnięcie mięśnia nogi przez 10-30 sekund.

    • Powtórz każde pojedyncze rozciąganie dwa do czterech razy

    • Rozciąganie wykonuj, gdy mięśnie są ciepłe, a nie zimne. Możesz rozgrzać mięśnie wykonując 5-10 minut lekkiej aktywności aerobowej (spacer, jogging, korzystanie z maszyny do ćwiczeń) lub nawet biorąc gorący prysznic lub kąpiel. Dobrym pomysłem jest również wykonanie kilku ćwiczeń rozciągających po zakończeniu treningu cardio. To dlatego, że mięśnie będą ciepłe, a rozciąganie może być częścią ćwiczenia ochładzającego.

    Czego nie należy robić

    Nigdy nie rozciągaj się, kiedy twoje mięśnie są zimne. Oznacza to, że nie zaczynaj rozciągania, gdy tylko dotrzesz na siłownię lub gdy wejdziesz na kort tenisowy.

    Poniższe sposoby rozciągania dolnej części ciała są dość powszechne, ale ryzykowne:

    • Pochylanie się, aby dotknąć palców u stóp lub podłogi, trzymając nogi prosto. Może to spowodować zbytnie rozciągnięcie kolan lub zbytnie ich obciążenie.

    • Tradycyjne rozciąganie płotkarzy. To jest, gdy siedzisz na ziemi z jedną nogą wyciągniętą prosto przed sobą, podczas gdy zginasz lub zginasz drugą nogę za sobą. Może to spowodować rozciągnięcie i zranienie więzadeł kolana.