Strona główna Blog Strona 2313

Uprawiaj sport na siłowni

0

Masz problem z kondycją lub umiejętnościami w zakresie ulubionego sportu? Wracasz do zdrowia po operacji lub właśnie dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży? Możesz skorzystać ze spersonalizowanego programu treningowego, dostosowanego do Twoich mocnych i słabych stron oraz celów.

Uprawiaj sport na siłowni

Dostosuj swój trening do potrzeb

Elaine Zablocki Z archiwum lekarza

20 sierpnia 2001 — Mary Clare Coghlan właśnie zakończyła udział w Narodowym Festiwalu Siatkówki w Davis, Calif. i spodziewa się grać w siatkówkę w college’u w przyszłym roku. Przez ostatni rok ćwiczyła pod okiem Marka Hoffmana, założyciela ProPrep Athletic Development Services, w Los Angeles.

„Czujesz się naprawdę dobrze po treningu i wiesz, że jesteś w najlepszej formie, w jakiej możesz być”, mówi. „On projektuje program specjalnie dla ciebie, patrząc na to, na jakiej pozycji grasz i na jakich umiejętnościach musisz się skupić”.

Ojciec Mary Clare, Ed Coghlan, mówi, że „zadziałał z nią magicznie. W rzeczywistości ćwiczy mniej niż kiedyś, ale jest o wiele bardziej inteligentna w tej kwestii”.

Hoffman skupia się na poważnych sportowcach, począwszy od długoterminowego rozwoju dla nowicjuszy po doświadczonych weteranów próbujących zachować konkurencyjność. Ale wszyscy z nas, na wszystkich poziomach sportowych, muszą myśleć o spersonalizowaniu naszych treningów, aby dopasować je do sportów, które lubimy, formy, w której jesteśmy i naszych celów na przyszłość.

Zmiana trybu treningowego

Hoffman kładzie nacisk na „periodyzację”, czyli wykonywanie pewnych ćwiczeń przez część roku, a następnie przejście do innych treningów lub poziomów intensywności.

„Pracujesz w serii cykli”, wyjaśnia. „Przygotowujesz ścięgna i więzadła oraz mięśnie do cięższej pracy, która ma nadejść. Sportowiec może skupić się na budowaniu siły przez 12 lub mniej tygodni w roku, na przykład w przeciwieństwie do kulturystów, którzy skupiają się na prezentacji, a nie wydajności i spędzą większą część roku na budowaniu siły.”

Ćwiczenia w twoim treningu mogą być zaprojektowane tak, aby zwiększyć szybkość, zwinność, siłę i/lub elastyczność, mówi Young Cannon, mistrzowski trener w New York Sports Club w Nowym Jorku. Kiedy dopiero zaczynasz, jednym z głównych punktów zainteresowania będzie elastyczność, ponieważ zapobiega ona urazom. Rozciągaj się przed i po ćwiczeniach, skupiając się szczególnie na częściach ciała, które są najczęściej używane w twoim sporcie.

„Tenisista będzie pracował nad wzmocnieniem mięśni brzucha i dolnej części pleców, ponieważ najpierw musisz wzmocnić swój rdzeń. Jeśli to jest słabe, nie będziesz w stanie odpowiednio wzmocnić niczego innego. Twoim celem jest wykonanie stosunkowo małych ruchów z dobrą formą, zwracając uwagę”, mówi Cannon. „Potrzebujesz również ćwiczeń zwinności, ponieważ w tenisie musisz szybko przemieszczać się z jednego miejsca do drugiego. Oczywiście musisz też pracować nad ruchami ramion, rąk i łokci”.

Rich Baudry, PT, fizykoterapeuta w Crescent City Physical Therapy w Nowym Orleanie, opracował specjalistyczny trening dla golfistów, którzy często muszą zwiększyć elastyczność, zwłaszcza w rotacji bioder i ramion.

„Musisz grać w granicach swoich konkretnych możliwości” – mówi. „Jeśli nie jesteś wystarczająco elastyczny w tej chwili, aby wykonać pełny swing, to musisz skrócić swój swing, podczas gdy pracujesz nad poprawą swoich możliwości w czasie”.

Ponieważ treningi mogą przybierać tak wiele różnych form, bardzo pomocne jest uzyskanie porady eksperta. Jak często należy spotykać się z trenerem personalnym?

„To zależy od tego, jak inteligentny i zmotywowany jesteś”, mówi Hoffman. „Czy musisz często widzieć kogoś, aby kopnąć swój tyłek, czy potrzebujesz wskazówek co sześć tygodni, aby odświeżyć swój program?”

Hoffman zaleca, aby poprosić o rekomendacje dotyczące trenerów osobistych, tak jak zapytałbyś o to, kiedy szukasz nowego lekarza. „Porozmawiaj z przyjaciółmi, którzy pracowali z tym trenerem i zapytaj, czy zrobili postępy” – mówi.

Treningi w szczególnych sytuacjach

Załóżmy, że wracasz do ćwiczeń po operacji. T.R. Goodman, certyfikowany trener osobisty, który pracuje w Gold’s Gym w Venice w Kalifornii, pomógł aktorowi Jamesowi Caan po operacji barku. Przeszli przez serię kroków, zaczynając od ruchów wspomaganych, aby włókna mięśniowe otrzymały ćwiczenia bez nadmiernego obciążenia. Następnie zastosowali delikatne ruchy rozciągające, a potem powtarzalną pracę z bardzo lekkimi piłkami lekarskimi.

„Po operacji musisz myśleć o tym obszarze tak, jakby miał własną tożsamość — jak o niemowlęciu, słabym i przestraszonym” – mówi Goodman. „Musisz przekonać mięśnie, że mogą znów funkcjonować w sposób nieskrępowany, że inne mięśnie nie muszą tego kompensować”.

Treningi po kontuzji sportowej różnią się, mówi Goodman, w zależności od konkretnego stawu i kontuzji. Ogólne zasady obejmują na początku odpoczynek i środki przeciwzapalne.

„Następnie musisz spojrzeć na przyczyny leżące u podstaw”, mówi. „Może być problem we wzorcach ruchowych, które można skorygować poprzez odpowiednie ćwiczenia i wzmocnienie mięśni”.

Klinika w Nowym Orleanie oferuje również program wellness dla wyładowanych pacjentów medycznych, którzy nadal chcą ćwiczyć, ale nie czują się komfortowo w atmosferze centrum fitness. Nawet osoby po ciężkich chorobach mogą i powinny ćwiczyć, mówi Baudry.

„Po leczeniu raka czujesz się wyczerpany, więc ważne jest, aby zrobić coś, aby podnieść bicie serca”, mówi. „Ruszaj się. Nawet trochę może być ważne w utrzymaniu siły i pomaga twojemu spojrzeniu.”

Utrzymanie dobrej formy w czasie ciąży

Jeśli jesteś w ciąży i nie ćwiczyłaś, to prawdopodobnie nie jest dobry moment, aby zacząć, mówi Yvonne Bennett, certyfikowany trener osobisty i prezes Fit2Fit.com.

„Porozmawiaj ze swoim położnikiem i omów swoje opcje”, radzi. Spacer i delikatne rozciąganie należą do najbezpieczniejszych i najbardziej korzystnych wyborów w tym przypadku, mówi.

Z drugiej strony, kobiety, które ćwiczyły, mogą kontynuować zmodyfikowany trening podczas ciąży. Sama Bennett kontynuowała pracę z wolnymi ciężarami, trening na ławce i rozciąganie jogi, gdy była w ciąży.

„Musiałam jednak zwolnić trening aerobowy – nie więcej niż 20 minut na rowerze. A po wejściu w czwarty miesiąc nie powinnaś wykonywać żadnych ćwiczeń leżąc na plecach” – mówi.

Ale nawet jeśli jesteś doświadczonym sportowcem, podkreśla, że powinnaś omówić swój program ćwiczeń ze swoim położnikiem.

Korzyści z pilatesu, historia pilatesu, szukanie zajęć pilatesu i wiele więcej

0

Kiedyś znany tylko do tancerzy i celebrytów, Pilates stał się bardziej mainstreamowy, z studiami popping up jak Starbucks w całym kraju.

Na maszynie przypominającej łóżko z ruchomym wózkiem, paskami i sprężynami, Robin Harrison balansuje na ramionach z bosymi stopami w paskach nad głową. Z tej imponującej pozycji zgina kolana w kierunku uszu i robi głęboki wydech, artykułując kręgosłup z powrotem na wózek.

Harrison wykonuje Pilates (puh-LAH-teez), system ćwiczeń wzmacniających i rozciągających, zaprojektowanych w celu rozwinięcia rdzenia ciała (mięśnie brzucha, dolne partie pleców, biodra i pośladki) i najgorętszy trend w szaleństwie fitnessu umysł-ciało, które ogarnęło cały naród. Przedstawiciel handlowy branży farmaceutycznej w Little Rock w stanie Ark. przechodzi przez godzinną serię pozycji na macie i kilku różnych maszynach przypominających średniowieczny sprzęt do tortur o nazwach takich jak Reformer, Cadillac i Barrel. Po zakończeniu ćwiczeń czuje się rozciągnięta i wzmocniona.

„Wokół całej mojej połowy czuję się o wiele szczuplejsza” – mówi. „To nie tylko ja – dostałam komplementy od innych ludzi, którzy zauważyli, że wyglądam szczuplej. Straciłam centymetry i moje ubrania pasują inaczej”.

Harrison, lat 35, została przyciągnięta do pilatesu sześć miesięcy temu obietnicą wydłużenia mięśni, zwiększenia elastyczności (jest biegaczką z krótkimi, napiętymi ścięgnami) i uzyskania zgrabniejszej sylwetki. W ciągu kilku miesięcy zmniejszyła brzuch, przycięła biodra i rozciągnęła ścięgna, a wszystko to bez zużywania butów do biegania.

Pilates, znany niegdyś tylko tancerzom i celebrytom, stał się bardziej popularny, a studia pojawiają się w całym kraju jak w Starbucksie. Wiele klubów fitness również wskoczyło na pokład samolotu, włączając zajęcia na macie do swoich harmonogramów. Entuzjaści na całym świecie chwalą się, że świadomie siedzą i stoją bardziej wyprostowani. U niektórych zniknęły bóle pleców i szyi, u innych pojawiły się cale.

„Mogłem naprawdę powiedzieć różnicę po około dwóch miesiącach”, mówi Harrison. „Ponieważ byłem silniejszy w moim abs, miałem dużo mniejszy ból pleców”.

Prawnik z Little Rock, Wooten Epes, cierpi na chroniczny ból pleców od czasu, gdy w wyniku serii wypadków samochodowych doznał zespolenia dwóch kręgów w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Rok temu zaczął uprawiać pilates z prywatnym instruktorem i udało mu się zbudować masę mięśniową w mięśniach podtrzymujących plecy, nogi i pośladki.

„Po pierwszej sesji wiedziałem, że to było dokładnie to, czego potrzebowałem” – mówi Epes, lat 55. „Dzięki niej mogłam ćwiczyć i nie bać się, że uszkodzę sobie plecy”.

Mający niegdyś zbyt małą wagę Epes zyskał masę mięśniową i nowe życie. „Mam większą wytrzymałość” – mówi. „To pozwoliło mi robić więcej rzeczy bez większego bólu”.

Dyscyplina ta nie jest nowa. Narodziła się w umyśle urodzonego w Niemczech Josepha H. Pilatesa prawie sto lat temu. Jako chorowite dziecko cierpiące na astmę i krzywicę, miał obsesję na punkcie idealnego ciała, czegoś, co łączyłoby sylwetkę starożytnych Greków z medytacyjną siłą Wschodu. W rezultacie powstał system ćwiczeń, który nazwał kontrologią, wymagający intensywnej koncentracji i skupiony głównie na mocnym brzuchu i głębokim rozciąganiu. To zadziałało na niego. Pilates stał się bokserem, nurkiem, narciarzem, gimnastykiem, wielbicielem jogi i niesamowitym fizycznym testamentem swojej metody.

Pilates nauczał swojej metody rannych żołnierzy angielskich podczas I wojny światowej, wykorzystując sprężyny, które wymontował z ich łóżek szpitalnych, do podtrzymywania i wspomagania ich podczas opracowywania technik zwiększających zakres ruchu.

Kiedy w 1926 r. Pilates wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, tytani tańca George Balanchine i Martha Graham, poszukujący bezpiecznych ćwiczeń i rehabilitacji dla swoich tancerzy, przyjęli Pilatesa, ratując go przed zapomnieniem do czasu, gdy reszta świata mogła się nim zainteresować.

Oprócz popularności wśród celebrytów, tendencja do świadomego podejścia do fitnessu pomogła wynieść pilates na czoło klubów zdrowia i społeczności rehabilitacyjnych.

„Ludzie nie otrzymują tego, czego szukali podczas tradycyjnych treningów w klubach zdrowia” – mówi Aliesa George, instruktorka pilates i właścicielka studia w Wichita, Kan. „Nie widzą, że ich ciała zmieniają się robiąc step aerobik lub biegając na bieżni, więc szukają innych aktywności”.

Wykonywane w różnych kombinacjach i na różnych poziomach trudności, ćwiczenia budujące to, co Pilates nazwał „siłownią”, angażują umysł i ciało w płynny i precyzyjny rytm. To ćwiczenia na myślenie.

„Więcej ludzi chce się dostroić” – mówi George. „Szukają mentalnego połączenia. Pilates to coś, czego nie możesz robić, myśląc o czymś innym”.

Jest w tym nieodłączna istotność, mówi internista z Little Rock, Hoyte Pyle, MD. Zamiast pracować nad głównymi grupami mięśni w izolacji, Pyle mówi, że „Pilates działa na całe ciało w synergii”, czyli tak, jak powinniśmy się poruszać na co dzień.

Zamiast tego spędzamy większość dnia siedząc, często pochyleni nad komputerem, mówi Ellie Herman, autorka książki Pilates for Dummies i trenerka pilates ze studiami w San Francisco i Oakland w Kalifornii.

„Jest tak dużo siedzenia, wszyscy mają problemy z plecami i szyją”, mówi Herman, który pierwotnie zaczął robić Pilates, aby zrehabilitować się po kontuzji tanecznej. „Zaczynają zdawać sobie sprawę, że muszą zrobić coś, co pomoże wzmocnić ich postawę”.

Dla wielu osób, zwłaszcza z wyżu demograficznego, które są coraz bardziej świadome starzejącego się ciała, pochylonych ramion i większej skłonności do kontuzji, pilates jest swego rodzaju polisą ubezpieczeniową.

Mięśnie rdzenia pleców i miednicy zakotwiczają ciało i utrzymują kręgosłup w prawidłowym ustawieniu podczas ruchu, niezależnie od tego, czy chodzi o podnoszenie dziecka, czy o rzut piłką tenisową, mówi fizykoterapeutka Sara Carpenter z Boise, Idaho. „Zaniedbanie rdzenia ustawia cię na kontuzję. Wzmacniając go, zdejmuje nacisk z kompensujących kolan, pleców i ramion.”

Niestety, większość ćwiczeń, które wykonujemy, nie obejmuje ruchu kręgosłupa, mówi George. „Pracujemy rękami i nogami, trzymając nasze ciała w miejscu. Jeśli chodzi o brzuch, to albo całkowicie go pomijamy, albo robimy kilka crunchy na koniec treningu.”

W rezultacie, jak mówi, ludzie zapominają, jak poruszać swoim ciałem i artykułować poprzez kręgosłup. Pilates im to przywraca.

Kolejną zaletą, mówi Carpenter, jest to, że osoby z przewlekłymi urazami lub bolesnymi schorzeniami fizycznymi, takimi jak zapalenie stawów, mogą rehabilitować się przy użyciu aparatu, nie ryzykując kontuzji. Przestrzega jednak przed tym, by każdy, kto tylko zechce, biegał na zajęcia na macie.

„Minusem jest to, że niektóre ruchy na zajęciach z maty są bardzo trudne, nawet dla osoby sprawnej. Musisz szanować swoje ciało i wiedzieć, jakie są twoje ograniczenia” – mówi Carpenter.

Ważne jest również, aby być świadomym konsumentem.

Rosnący popyt na zajęcia Pilates, szczególnie w siłowniach, stworzył problemy, według wieloletnich instruktorów Pilates. W związku z tym, że nie ma organu regulacyjnego nadzorującego szkolenia, istnieją bardzo różne poziomy edukacji wśród nauczycieli.

Kevin Bowen, prezes Pilates Method Alliance, grupy zawodowej non profit, ostrzega osoby zainteresowane nauką metody, aby szukały instruktora, który przeszedł przez wykwalifikowany, kompleksowy program szkolenia nauczycieli.

„Obecnie nie ma żadnych krajowych standardów edukacyjnych” – mówi Bowen – „więc programy szkoleniowe obejmują od sześciu godzin do 900, a każdy może powiedzieć, że jest nauczycielem pilatesu, a społeczeństwo nie jest mądrzejsze”.

Grupa pracuje nad tym, aby to zmienić i stworzyć ogólnokrajową certyfikację.

Jak twierdzą zwolennicy, prawidłowo przeprowadzona certyfikacja przynosi korzyści jeszcze długo po opuszczeniu studia.

„Pilates pomaga ludziom stać się bardziej świadomym swojej postawy, tego jak się poruszają, siedzą i stoją” – mówi George. „Z dobrym instruktorem pilatesu mogą nauczyć się wielu rzeczy, które mogą wpłynąć na resztę ich życia”.

4 najlepsze ćwiczenia na wzmocnienie mięśni łydek

0

Szukasz sposobów na wzmocnienie mięśni łydek? Lekarz daje wskazówki dotyczące ćwiczeń na ujędrnienie łydek.

Będziesz celować w dwa mięśnie, które tworzą łydkę:

  • Mięsień brzuchaty łydki, który nadaje jej zaokrąglony kształt.

  • Mięsień podeszwowy (soleus), który jest bardziej płaskim, dłuższym mięśniem biegnącym pod mięśniem brzuchatym i poniżej nogi.

Najlepsze ćwiczenia wzmacniające łydki

Oto cztery najlepsze ćwiczenia na wzmocnienie łydek.

1. Double-Leg Calf Raise.

Podnoszenie łydek jest klasycznym ćwiczeniem wzmacniającym łydki. Wykorzystujemy ciężar ciała do wzmocnienia i napięcia mięśni brzuchatych i podeszwowych.

Pozycja wyjściowa:

Stań przy ścianie dla zachowania równowagi. Rozstaw stopy na szerokość bioder i upewnij się, że kostki, kolana i biodra są ustawione pionowo, aby chronić stawy.

Działanie:

Naciśnij na kule obu stóp, aby podnieść ciało do góry. Utrzymuj mięśnie brzucha wciągnięte tak, abyś poruszał się prosto w górę, a nie przesuwał ciała do przodu lub do tyłu.

Wariacje:

  • Rozpocząć stanie na schodach,

    lub podobnym, tak aby pięty mogły opaść niżej niż palce. Trzymając kule stóp na schodach, opuść pięty jak najdalej w kierunku podłogi. Następnie podnieś pięty jak najwyżej.

  • Dodaj ciężar, aby dodać intensywności.

    Powtórz ćwiczenie trzymając w jednej ręce hantle lub inny ciężar. Trzymaj rękę na ścianie dla zachowania równowagi.

2. Single-Leg Calf Raise.

Możesz zwiększyć intensywność podnoszenia łydek, wykonując je na jednej nodze. W ten sposób jeszcze bardziej wzmocnisz mięśnie łydek.

Pozycja wyjściowa:

Stań na jednej nodze przy ścianie dla równowagi z drugą nogą zgiętą za sobą. Upewnij się, że kostka, kolano i biodro nogi, którą pracujesz, są ustawione w pionie, aby chronić stawy.

Działanie:

Wciśnij piłkę do stopy, aby podnieść ciało do góry. Utrzymuj mięśnie brzucha wciągnięte, aby uniknąć przesunięcia do przodu lub do tyłu.

Wariacje:

  • Rozpocząć stanie na schodach

    lub podobnym. Trzymając stopę na schodach, pozwól pięcie opaść poniżej stopnia. Następnie naciśnij w górę tak wysoko, jak tylko możesz.

  • Dodaj wagę, aby dodać intensywności.

    Trzymaj hantle lub inny ciężar w jednej ręce. Drugą rękę połóż na ścianie dla zachowania równowagi.

3. Seated Calf Raise.

To ćwiczenie możesz wykonywać w domu lub na siłowni na maszynie do ćwiczeń łydek. Ćwiczenie to angażuje zarówno mięsień brzuchaty jak i podeszwowy.

W domu.

Pozycja wyjściowa:

Usiądź na twardym, stabilnym krześle ze stopami płasko na podłodze. Utrzymuj kolana w jednej linii bezpośrednio nad stopami. Nie pozwól, aby kolana były skręcone do wewnątrz lub na zewnątrz. Pochyl się do przodu, kładąc ręce na udach w pobliżu kolan, naciskając w dół, aby dodać oporu.

Działanie:

Wciśnij powoli piłkę do stóp, aby podnieść pięty jak najwyżej. Następnie powoli opuść pięty. Powtórz.

Na siłowni.

Pozycja wyjściowa:

Ustaw się w maszynie do wyciskania łydek z piłkami pod stopami na platformie. To pozwoli Ci opuścić pięty w kierunku podłogi. Odkręć zatrzask bezpieczeństwa maszyny i uwolnij ciężar na łydki.

Działanie:

Opuść pięty jak najdalej w kierunku podłogi, aby obniżyć ciężar, a następnie naciśnij na kule stóp, aby podnieść pięty jak najwyżej.

4. Sporty budujące łydki:

Uprawianie poniższych sportów pomoże Ci wzmocnić i ujędrnić łydki.

Bieganie, spacery i wędrówki

to doskonałe ćwiczenia wzmacniające łydki, zwłaszcza gdy idziemy pod górę. Im bardziej stroma wspinaczka, tym więcej łydki muszą pracować.

Sporty biegowe

takie jak piłka nożna, koszykówka czy tenis wymagają, byś biegał, skakał i odpychał się mięśniami łydek, by szybko przyspieszyć lub zmienić kierunek. Są więc świetne do tonizowania łydek.

Step class

i inne rodzaje tańca pracują nad łydkami za każdym razem, gdy podnosisz i opuszczasz nogi lub uginasz kolana i odpychasz się, przechodząc z wysokich do niskich pozycji.

Pływanie

pracuje nad łydkami i resztą mięśni nóg. Pozwala również uniknąć skutków biegania lub skakania. Jest to bezpieczny sposób na wzmocnienie łydek, jeśli wracasz do zdrowia po kontuzji.

Jeśli masz nadwagę i chcesz wyglądać jak stonowane łydki, możesz dodać bezpieczny program utraty wagi, który obejmuje dietę i ćwiczenia. Nie możesz punktowo zredukować żadnej części ciała.

Wskazówki dotyczące bezpieczeństwa

Aby ćwiczenia wzmacniające łydki były bezpieczne i efektywne, przestrzegaj poniższych wskazówek.

  • Wykonuj te ćwiczenia konsekwentnie dwa lub trzy razy w tygodniu, aby zbudować siłę.

  • Wykonuj każde ćwiczenie powoli, aby zachować świadomość ułożenia ciała. Wyciśnij do góry na powolną liczbę od dwóch do czterech. Następnie opuść się z powrotem na dół na cztery.

  • Dostosuj ćwiczenia do swojego poziomu sprawności fizycznej, aby uniknąć kontuzji. Jeśli nie jesteś pewien, jak duże obciążenie jest dla Ciebie bezpieczne, skonsultuj się ze specjalistą od fitnessu. Ogólną zasadą treningu siłowego jest dążenie do wykonania od 8 do 12 powtórzeń każdego ćwiczenia w jednym do trzech zestawów. Mięśnie powinny odczuwać zmęczenie, ale powinieneś być w stanie dokończyć swoje powtórzenia.

  • Zwiększaj obciążenie mięśnia stopniowo w czasie. Na przykład dodawaj 10% do 15% do ciężaru co 2 tygodnie.

  • Skonsultuj się najpierw z lekarzem, jeśli w przeszłości miałeś uraz stopy, kostki lub mięśni łydki. W zależności od stanu zdrowia lub kondycji fizycznej niektóre ćwiczenia mogą być niewskazane.

Venus Williams, Tenis

0

Tendinitis of the wrist to zapalenie ścięgien otaczających nadgarstek.

Venus Williams, tenis

Z archiwum lekarza

NAZWA:

Venus Williams

SPORT:

Tenis

INJURY:

Zapalenie ścięgien obu nadgarstków

INNI DOTKNIĘCI SPORTOWCY

Koszykówka: Donyell Marshall, Golden State Warriors; Patrick Ewing, New York Knicks; Piłka nożna: Gabe Wilkins, Green Bay Packers; Baseball: Ken Hill, Anaheim Angels

CO SIĘ STAŁO

Williams rozwinęła zapalenie ścięgien w obu nadgarstkach, ale gorzej jest w lewym nadgarstku. Kontuzja zmusiła ją do wycofania się z trzech dużych imprez: Australian Open w styczniu, State Farm Classic w lutym i Ericsson Open (dawniej Lipton Open) pod koniec marca. Chociaż nie jest to całkowicie związane, jej ojciec stwierdził, że rozważa przejście na emeryturę, aby kontynuować edukację i skupić się na swoich innych interesach biznesowych.

BIO GRACZA

Dziewiętnastoletnia Venus Williams to jedna z największych młodych gwiazd, która w zeszłym roku zajęła trzecie miejsce w rankingu Women’s Tennis Association. W swojej karierze zarobiła już 4,6 miliona dolarów, nie wliczając w to zarobków z reklam. Oprócz kariery singlowej, Venus wraz z siostrą Sereną tworzą jeden z najlepszych na świecie zespołów deblowych.

CO TO JEST ZAPALENIE ŚCIĘGNA?

Zapalenie ścięgien nadgarstka to zapalenie ścięgien otaczających nadgarstek, które kontrolują zdolność nadgarstka do poruszania się. Zapalenie ścięgien rozwija się w wyniku nadmiernej eksploatacji dłoni i nadgarstków. W przypadku tenisistów zapalenie ścięgien nadgarstków jest powszechne, ponieważ trzymają oni rakietę i obciążają nadgarstki przy każdym uderzeniu. Wielu tenisistów uderza backhands, a czasami forehands, obiema rękami, a niedominująca ręka jest odpowiedzialna za wyrzucenie piłki w górę. Te czynności stale obciążają nadgarstki i mogą prowadzić do urazów związanych z powtarzalnym przeciążeniem. Sportowiec może opisywać ból za każdym razem, gdy używa nadgarstka – zarówno podczas aktywności, jak i podczas obciążania go, np. noszenia torby lub robienia pompek. Uraz może być pogłębiony przez wadliwą technikę lub ekstremalne nadużywanie.

DIAGNOZA

Uraz jest diagnozowany poprzez badanie kliniczne. Lekarze mogą wykonać zdjęcie rentgenowskie, aby wyeliminować możliwość problemu z kością oraz mogą wykonać rezonans magnetyczny, który pokaże stan zapalny. Jednak te badania zazwyczaj nie są konieczne.

LECZENIE

Zapalenie ścięgna łatwo leczy się stosując odpoczynek i fizykoterapię obejmującą ćwiczenia rozciągające i wzmacniające. Konieczne może być unieruchomienie i leki przeciwzapalne (aspiryna, ibuprofen, itp.).

PREWENCJA

Urazowi nie można zapobiec. Nie jest on jednak poważny i zasadniczo spowodowany jest powtarzającym się obciążeniem. Ćwiczenia rozciągające i elastyczne pomagają, a leczenie wczesnych objawów za pomocą lodu, wilgotnego ciepła i środków przeciwzapalnych może również zmniejszyć szanse na pogorszenie się stanu. Dla Williams, tak długo jak będzie grała w tenisa, jest w grupie wysokiego ryzyka, że ponownie dozna urazu.

RECOVERY

Okres rekonwalescencji przy tego typu urazach wynosi zazwyczaj 6-8 tygodni. Przez pierwsze 3-6 tygodni pacjentka odpoczywała, obkładała nadgarstki lodem i przyjmowała leki. Po tym czasie mogłaby rozpocząć ćwiczenia, aby nabrać siły i elastyczności w nadgarstkach.

PERSPEKTYWY DŁUGOTERMINOWE

Nie powinien odczuwać żadnych skutków po powrocie do gry, jeśli kontuzja będzie miała czas na całkowite wyleczenie. Oczywiście, może być zardzewiała przez kilka dni lub tygodni po powrocie, ale nie jest to bezpośredni skutek kontuzji. Jeżeli kontuzja została spowodowana przez wadliwą technikę i nie naprawi się jej, to istnieje duże ryzyko, że przy następnym nadużyciu mięśni w takim samym stopniu, kontuzja się powtórzy. Powinna również starać się zapobiegać ekstremalnemu nadużywaniu nadgarstków.

Jak stosować się do planu chodzenia

0

Wykonaj ten 4-tygodniowy program chodzenia dla początkujących, aby pomóc zmniejszyć ból i zbudować siłę. Zacznij powoli – do 10 minut dziennie 3-4 razy w tygodniu – i rozwijaj się. Najpierw skonsultuj się z lekarzem.

Zacznij powoli – do 10 minut dziennie 3-4 razy w tygodniu – i rozwijaj się. Najpierw skonsultuj się z lekarzem. Śledź swoje postępy – jak długo i jak daleko chodzisz.

Zacznij chodzić: Dzień 1

Witaj – dziś jest pierwszy dzień Twojego nowego programu chodzenia. Powinieneś zacząć powoli.

  • Spaceruj w spokojnym tempie przez 4 do 5 minut.

  • Rozciągaj łydki i ścięgna przez 2 minuty.

  • Spaceruj w spokojnym tempie przez kolejne 4-5 minut.

Jeśli jesteś początkującym piechurem, nie przejmuj się. Stracisz motywację — lub zrobisz sobie krzywdę — jeśli zaczniesz zbyt szybko lub będziesz zbyt mocno naciskać. Pamiętaj o odpoczynku, jeśli czujesz się zmęczony. Zrelaksuj się jutro i po prostu przejdź się na łatwy spacer, jeśli masz na to ochotę.

Zacznij chodzić: Dzień 3

Ruszaj się dalej! Powtórz ten sam plan chodzenia z pierwszego dnia.

  • Spaceruj w łatwym tempie przez 4 do 5 minut.

  • Rozciągaj łydki i ścięgna przez 2 minuty.

  • Spaceruj w spokojnym tempie przez kolejne 4-5 minut.

Może być kuszące, aby zrobić dużo więcej, ale spróbuj się oprzeć. Powolne wykonywanie ćwiczeń zmniejszy ryzyko zrobienia sobie krzywdy. Nie pomijaj rozciągania! Jeśli masz ochotę, możesz jutro wybrać się na kolejny rekreacyjny spacer.

Zacznij chodzić: Dzień 5

Spróbuj dzisiaj 10-minutowego spaceru bez zatrzymywania się na rozciąganie w środku. Utrzymuj spokojne tempo. Zatrzymaj się i odpocznij, jeśli się zmęczysz. Aby było ciekawiej, przejdź się do centrum miasta lub do centrum handlowego, abyś mógł zrobić zakupy.

Jeśli chcesz, zrób sobie jutro dzień wolny od chodzenia.

Zacznij chodzić: Dzień 7

Dzisiaj przejdź się 10-12 minut. Zachowaj spokojne tempo.

Podczas spaceru nadrób zaległości w rozmowach osobistych – porozmawiaj z przyjacielem lub ukochaną osobą. Wielozadaniowość może sprawić, że spacer minie szybciej i odciągnie Cię od nudy – i sprawi, że te dodatkowe minuty będą o wiele mniej odczuwalne.

Jeśli chcesz, jutro znowu się przespaceruj, ale staraj się w każdym tygodniu wygospodarować jeden dzień na odpoczynek.

Kontynuuj spacer: Dzień 9

Gratulacje!!! Jesteś teraz w 2 tygodniu swojego programu chodzenia. Dziś postarasz się nieco zwiększyć swoją aktywność.

  • Spaceruj w łatwym tempie przez 5 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 5 minut.

Jednym z fajnych sposobów na śledzenie swoich spacerów jest zakup licznika kroków. Jest to niedrogi sposób na sprawdzenie swoich postępów pod koniec dnia. Około 2000 kroków równa się jednej mili.

Keep Walking: Dzień 11

Nie zatrzymuj się teraz. Dziś dąż do:

  • Spaceruj w spokojnym tempie przez 5 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 5 minut.

Staraj się unikać spacerów w pobliżu ruchliwych dróg. Ale jeśli musisz, pamiętaj o tych wskazówkach: Jeśli spacerujesz wieczorem, zawsze noś ubranie z paskami odblaskowymi, aby kierowcy mogli Cię zobaczyć. I niezależnie od pory spaceru, pamiętaj, aby chodzić po przeciwnej stronie niż prowadzisz samochód – twarzą do ruchu ulicznego.

Kontynuuj spacer: Dzień 13

Dziś wybierz się na 15-minutowy spacer. Trzymaj się spokojnego tempa. W razie potrzeby odpocznij.

Możesz cieszyć się spacerem podczas słuchania muzyki – stwórz listę piosenek, które dodadzą ci trochę sprężystości. Upewnij się tylko, że nie grasz ich tak głośno, że nie słyszysz ruchu ulicznego. Ciesz się swoją przerwą od chodzenia jutro.

Keep Walking: Dzień 15

Dobra robota! Jesteś już w trzecim tygodniu swojego programu spacerowego – czas na trochę więcej.

  • Spaceruj w spokojnym tempie przez 5 do 6 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 8 do 10 minut.

Jeśli możesz, wybierz się na spacer w godzinach porannych lub wczesnopopołudniowych – ruch na drogach będzie mniejszy.

Kontynuuj wędrówkę: Dzień 17

Trzymaj się!!! Dzisiaj powinieneś:

  • Spacerować w spokojnym tempie przez 5 do 6 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 8 do 10 minut.

Pamiętaj, że zawsze możesz podzielić swoją aktywność. Jeśli chcesz połowę spaceru wykonać rano przed pracą, a połowę w przerwie na lunch, to dobrze.

Keep Walking: Dzień 19

Wybierz się na 15-minutowy spacer – i niech będzie on energiczny. Żadnych zakupów!

Jeśli czujesz, że twoje postanowienie słabnie, zaplanuj spacer z sąsiadem lub przyjacielem. Zaangażowanie innej osoby pomoże Ci wytrwać w programie spacerowym. Rozpieszczaj siebie za swoją konsekwencję ciepłą kąpielą, masażem stóp lub nowymi skarpetami do chodzenia.

Kontynuuj chodzenie: Dzień 21

Spróbuj 20-minutowego spaceru. Trzymaj się spokojnego tempa. Dla urozmaicenia wypróbuj dziś nową trasę. Zastanów się, czy nie wybrać się do nieznanego parku na spacer w czasie lunchu lub po pracy.

Kontynuuj spacer: Dzień 23

Już prawie! Jesteś teraz w czwartym tygodniu swojego programu spacerowego. Nadszedł czas, aby nieco zwiększyć intensywność.

  • Przez 5 minut spaceruj w spokojnym tempie.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 15 minut.

Oceń swoje postępy – czy chodzenie zmienia poziom bólu, nastrój lub energię?

Kontynuuj spacer: Dzień 25

Nie przestawaj się ruszać! Dzisiaj powinieneś

  • Spacerować w spokojnym tempie przez 5 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 15 minut.

Zła pogoda przeszkadza Ci w spacerach? Zawsze możesz pospacerować w centrum handlowym. Wiele siłowni ma bieżnie i wewnętrzne tory, także. W pracy możesz wymyślić trasę spacerową w środku – wykorzystaj klatki schodowe – lub nawet w górę i w dół korytarza w domu. Wykorzystaj swoją kreatywność, aby kontynuować spacer.

Keep Walking: Dzień 27

Zmień to dzisiaj. Zamiast spacerować, zrób coś innego aktywnego przez 20 lub więcej minut. Zgrab liście lub wypielęgnuj ogród. Pobaw się na podwórku z dziećmi.

Kontynuuj spacer: Dzień 29

Gratulacje!!! To ostatni dzień Twojego programu spacerowego.

  • Spaceruj w łatwym tempie przez 5 minut.

  • Rozciągaj się przez 2 minuty.

  • Spaceruj w szybkim tempie przez 20 minut.

Oczywiście, to nie jest tak naprawdę koniec. Postaraj się utrzymać to tempo w kolejnych tygodniach – dodaj około 2 do 5 minut szybkiego marszu każdego tygodnia.

Twoim celem jest osiągnięcie co najmniej 150 minut tygodniowo – czyli 30 minut 5 razy w tygodniu.

Trening jak chłopcy z lata

0

Więc nie jesteś profesjonalnym graczem w baseball. Ani nawet blisko. Ale możesz być jak oni w jednym aspekcie – zaadaptować ich przedsezonowe przygotowanie do gry, aby uniknąć kontuzji.

Trening jak chłopcy lata.

Fitness w baseballu

John Casey Z archiwum lekarza

Podobnie jak reszta z nas, zawodowi i uniwersyteccy baseballiści nie mogą po prostu wybiec na boisko na początku sezonu i grać ostro. Mogą doznać kontuzji tak samo łatwo jak Ty, jeśli nie zastosują się do planu fitness przed treningiem.

„Sezon jest długi dla amatorskich i profesjonalnych graczy w baseball, dlatego ustalamy plany fitness dla graczy w okresie przedsezonowym — aby uniknąć kontuzji później”, mówi Rob Woodall, asystent trenera sportowego w baseballu i koordynator rehabilitacji w Guilford College w Greensboro, N.C.

„Najbardziej prawdopodobny uraz w treningu dla baseballu jest w ramieniu, niezależnie od tego, czy jesteś miotaczem, czy grasz w pozycji polowej”, mówi Dave Werner, główny trener sportowy dla baseballu na University of Florida w Gainesville. „To, co zwykle widzimy, to to, że około 30% urazów w baseballu jest w obszarze mięśnia czworogłowego i ścięgna w nogach, ale co najmniej 70% urazów jest w ramieniu”.

Rzucanie piłką, jak mówi Goodall, powoduje powstanie ogromnej siły skręcającej, zwanej momentem obrotowym, w obszarze barku zwanym mankietem rotatorów.

Werner i jego koledzy przygotowują swoich zawodników do tego rodzaju obciążeń poprzez ogólny trening kondycyjny oraz specjalne ćwiczenia na barki, które są specyficzne dla sportów wymagających ruchów nad głową, takich jak pływanie czy tenis.

Jednak solidny reżim treningowy najpierw skupi się na czterech obszarach sprawności, mówią Werner i Goodall. Oto ich ogólny przepis na uniknięcie kontuzji na boisku:

Sprawność sercowo-naczyniowa

Pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić, jest plan ćwiczeń sercowo-naczyniowych, mówi Goodall. Zaczynamy od 20-30 minut ćwiczeń sercowo-naczyniowych każdego dnia, takich jak jogging, jazda na rowerze czy korzystanie z maszyny do ćwiczeń.

„Kiedy już ustanowimy solidną podstawę sprawności sercowo-naczyniowej, którą lubię myśleć o podstawie piramidy fitness, wtedy zaczynamy pracować w kierunku bardziej konkretnych ćwiczeń, które tworzą szczyt piramidy”, mówi Werner. „Ten węższy trening obejmuje sprinty, zaczynając od ćwiczeń na 400 metrów, a następnie pracując nad krótszymi i szybszymi ćwiczeniami, takimi jak 200- lub nawet 100-metrowy sprint”.

Elastyczność

Obejmuje to 10-15 minut ćwiczeń rozgrzewających oraz rozciągających przed i po meczu.

„To rozciąganie nie musi być niczym wymyślnym, ale musi być wykonane” – mówi Werner. „Wiele osób nie wkłada wystarczająco dużo wysiłku w rozciąganie przed i po meczu. Ale te ćwiczenia rozciągające, zwłaszcza po grze, są naprawdę ważne, aby utrzymać te podkreślone obszary elastyczne i silne. To jedne z najlepszych zabezpieczeń przed urazami, jakie można uzyskać”.

Trening siłowy

Podobnie jak w przypadku rozciągania, jest to ten sam rodzaj treningu siłowego, który każdy wykonuje w ramach ogólnego treningu całego ciała.

„Baseballiści koncentrują się na sile górnej części ciała, aby uzyskać moc rzucania”, mówi Woodall. „Ale tak jak każdy inny w treningu, zwykle podnoszą ciężary trzy lub cztery razy w tygodniu z dniem wolnym między sesjami, aby umożliwić organizmowi odbudowę i odpoczynek”.

Dobre odżywianie

Dobre odżywianie i nawodnienie są krytycznie ważne dla bezpiecznego uprawiania sportu, mówi Werner.

„Jeśli zaczynasz pić, gdy jesteś spragniony, jesteś już za krzywą. Tutaj, na Florydzie, musimy zmagać się z wyjątkowo gorącą pogodą, więc nawodnienie jest czymś, na czym się skupiamy, ale jest to ważne dla sportów w każdym klimacie.”

Równie ważna jest dieta bogata w warzywa i owoce, mówi.

„Nasze zespoły ma przed i po meczu posiłki razem, aby uzyskać dobre odżywianie, a my pracujemy z dietetykami, aby upewnić się, że gracze otrzymują rodzaje żywności, których potrzebują”.

Chroń ważne ramię

„Jedną z rzeczy, którą robimy jest plyometria, aby poprawić siłę ramion u zawodników”, mówi Goodall. Polega to na rzucaniu 4-funtowej piłki o dużą siatkę reboundera, który zwraca piłkę zawodnikowi.

Zawodnicy Wernera, w tym zawodnicy pozycyjni, dodają do swojego ogólnego treningu specjalną serię ćwiczeń. Nazywa się to „Jobe’s Rotator Cuff Series” i jak sama nazwa wskazuje, ćwiczenia są zaprojektowane w celu ochrony struktury ramienia znanej jako mankiet rotatorów, który składa się z mięśni i ścięgien, które otaczają szczyt kości ramienia (humerus) i utrzymują go w stawie barkowym, zgodnie z Amerykańską Akademią Chirurgów Ortopedycznych. Istnieją wspólne oznaki urazu mankietu rotatorów, lub łzy:

  • Nawracający ból, szczególnie przy wykonywaniu czynności nad głową.

  • Ból w nocy po stronie dotkniętej chorobą.

  • Osłabienie mięśni, szczególnie przy próbie podniesienia ręki.

  • Odgłosy zgrzytania lub trzaskania podczas poruszania ramieniem.

„Używając bardzo lekkich ciężarów i specjalnych gumowych rurek, które zapewniają opór, zawodnicy wykonują trzy zestawy po 10 powtórzeń każdego z tych ćwiczeń” – mówi Werner. „To trwa około 10 do 15 minut, aby przejść przez. Uderza w mięśnie w obszarze ramion, które nie są zwykle ukierunkowane w innych treningach siłowych. Nie chodzi o podnoszenie ogromnych, coraz większych ciężarów, chodzi raczej o wzmocnienie tych mało używanych mięśni, które trzymają ramię razem.”

Dobry trener na sali gimnastycznej lub fizykoterapeuta powinien być w stanie pomóc Ci w pracy nad rozwojem tych samych mięśni, którym baseballiści poświęcają tak wiele czasu.

„Jeśli zwrócisz uwagę na te cztery etapy zdrowia, nawet weekendowy wojownik, który gra w baseball, tenis lub pływa, powinien być w porządku”, mówi Werner.

John Casey jest niezależnym pisarzem mieszkającym w Nowym Jorku.

Dance Workout: Dlaczego nie potrzebujesz siłowni

0

Podnoszenie ciężarów nie twoja sprawa? Zrób z tego imprezę taneczną i wypróbuj te treningi od lekarza.

Tańce, które zastąpią Twój trening na siłowni

From the doctor Archives

Sara Cheshire

Chodzisz na siłownię pięć razy w tygodniu i zawsze jest to ta sama rutyna: Biegasz 30 minut na bieżni, podnosisz ciężary przez kolejne 20 minut, potem rozciągasz się przez 10. Chrapka. Jeśli znajdziesz się praktykując wszelkiego rodzaju unikanie, ponieważ jesteś zamknięty w tego rodzaju reżimie, może nadszedł czas, aby zmienić rzeczy. Według członków zarządu Upwave i certyfikowanych trenerów Lyssie Lakatos i Tammy Lakatos Shames (aka The Nutrition Twins), wypróbowanie czegoś nowego – takiego jak taniec – może być świetnym sposobem na tchnięcie nowego życia w starą rutynę treningową. I tak, nawet taniec hula się liczy!

Oto kilka ruchów tanecznych, które warto wypróbować:

Balet dla dolnej części ciała

Znudzony podnoszeniem łydek i wyciskaniem nogami – lub po prostu chcesz uniknąć maszyn do pośladków, które ustawiają Cię w niewygodnej pozycji na środku siłowni? Nie szukaj dalej niż balet, aby uzyskać wspaniały trening dolnej części ciała. „W zależności od tego, co robisz, możesz pracować nad wszystkim”, mówi profesjonalista fitness i tańca Aaron Hooper, osobisty trener w NYC’s Crunch Gym. Nie chcesz wziąć klasy baletowej? Hooper sugeruje robienie małych arabesek, aby pracować nad pośladkami i dolną częścią pleców, levs, aby pracować nad łydkami i battement kicks (do przodu lub na boki), aby pracować nad quadami i ścięgnami. Mówi też, że jeśli ustawisz ręce w tak zwanej „drugiej pozycji” (czyli wyciągnięte w bok i równoległe do podłogi), podczas gdy pracujesz nogami i odciągasz ramiona do tyłu, ściskając przy tym środkową część pleców, możesz zwalczyć złą postawę i wycelować w „mięśnie komputera” – miejsce, w którym nasze plecy wyginają się po zbyt wielu godzinach spędzonych przed ekranem.

Stukanie dla kardio

Jeśli jesteś fanem klasycznego filmu Singin’ in the Rain, nie musimy mówić, jak niektóre z wysokoenergetycznych scen tap prawie sprawiają, że tracisz kalorie po prostu oglądając. Więc to nie zaskoczyło nas, gdy Hooper powiedział nam modę zwaną „cardio tap” był na wzrost. „[Tap] działa na układ sercowo-naczyniowy i łydki” – zauważa. Nie martw się, jeśli masz dwie lewe stopy: Zajęcia zazwyczaj polegają na powtarzaniu tylko jednego lub dwóch ruchów, więc fantazyjną pracę stóp możesz zostawić profesjonalistom.

Hip-Hop dla rdzenia i pośladków

Ta taneczna zamiana może Cię zaskoczyć, ale jest to najlepszy trening przygotowujący do sezonu pływackiego, ponieważ celuje w Twój rdzeń i tył. „Hip-hop rzadko porusza się prosto do przodu i do tyłu, więc jest świetny dla twoich obliques”, wyjaśnia Hooper. „[Obejmuje również] głębokie zgięcie w kolanach, przysiady, szybkość i aktywację pośladków”.

Afro-Cuban na plecy i ramiona

Ruchy afro-kubańskie mogą ożywić mięśnie pleców i ramion, które często są zaniedbywane. Allen Germaine, właściciel i główny tancerz Proyecto Barrio Dance Company w Atlancie, studiował tę formę tańca przez ostatnie pięć lat. „Duża część ruchu pochodzi z poruszania ramionami… podczas wykonywania izolacji ramion i klatki piersiowej” – mówi. „Zwykle jestem po tym niezwykle obolały”.

Taniec towarzyski na wytrzymałość i utratę wagi

Maratońskie sesje na bieżni mogą stać się nieco podobne – nie wspominając o samotności. Z pomocą przychodzą tańce towarzyskie, takie jak taniec towarzyski, swing i salsa, które zwiększają Twoją wytrzymałość podczas zrzucania kilogramów. „Waga po prostu schodzi”, mówi Matthew Johnson, nauczyciel tańca swingowego z Atlanty. „Możliwość przejścia do innych ćwiczeń cardio poza tańcem jest również łatwiejsza, ponieważ twoja wytrzymałość się poprawia”. Plus, udział w tańcu towarzyskim jest… cóż, towarzyski (więc może podnieść twoje serce, też).

Pole-Dancing – trening całego ciała

Chociaż jest to forma tańca zdominowana przez kobiety, mężczyźni mogą – i robią to – dostać się na dół (i wokół). „To łatwo cały trening od pierwszego dnia”, mówi instruktor Brynlyn Loomis, właściciel Southwest Pole Dancing w Albuquerque. „Jeśli zrobione prawidłowo, mięśnie pleców są w pełni zaangażowane i tak, z kolei, są twoje mięśnie brzucha. Twoje bicepsy wspomagają mięśnie pleców w każdej akcji związanej z podciąganiem. I pracujesz mięśnie łydek na początku swojej praktyki pole tylko przez chodzenie po kulach stóp.” Zaawansowane ruchy celują w wewnętrzne uda, pośladki i ścięgna. Loomis poleca pole dance dla każdego, kto chce złagodzić ból dolnych partii pleców, zmniejszyć tkankę tłuszczową, zwiększyć definicję mięśni, poprawić wytrzymałość, zwiększyć energię i zbudować pewność siebie – lub po prostu dobrze się bawić!

Masz ból, który spływa po nodze? Ulga na rwę kulszową

0

Lekarz podaje ćwiczenia i sposoby rozciągania na ból w rwie kulszowej, który rozchodzi się po nodze.

Rwa kulszowa

Z archiwum lekarza

Amy McGorry

Jak niedźwiedzie wychodzące z hibernacji, wielu z nas otrząsa się z zimowej rdzy i zaczyna uprawiać sporty na świeżym powietrzu. Czasami zmiany w rutynie treningowej (np. zmiana nawierzchni na zewnętrzną lub ponowne wprowadzenie do sportów sezonowych) mogą powodować bóle. Jednym z takich bólów może być ból pleców znany jako rwa kulszowa, który może powodować ból w dole nogi. Dobra wiadomość? Badania pokazują, że większość osób cierpiących na rwę kulszową reaguje na leczenie zachowawcze w ciągu kilku tygodni.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak zapobiegać i łagodzić ból związany z rwą kulszową.

Kiedy rwa kulszowa jest bólem

Nerw kulszowy biegnie od dolnej części kręgosłupa do pośladków i w dół przez nogi do stóp. Zapewnia on czucie i siłę mięśniom nóg i stóp. Nerw może ulec podrażnieniu, jeśli zostanie uciśnięty przez napięty mięsień (np. mięsień gruszkowaty w pośladkach) lub przepuklinę albo wybrzuszenie dysku w plecach. Problemy strukturalne związane z miednicą i kręgosłupem – takie jak zwężenie lub spondylolisteza – również mogą wywołać rwę kulszową.

Rwa kulszowa zazwyczaj dotyka jednej nogi. Osoby cierpiące mogą odczuwać ostry ból, drętwienie, mrowienie i ewentualnie osłabienie wzdłuż nogi, łydki i/lub palców. Jeśli wystąpi nietrzymanie stolca lub pęcherza albo opadanie stopy (czyli nie można podnieść stopy do góry), należy jak najszybciej udać się do lekarza. Operacja jest czasami konieczna, aby zmniejszyć nacisk, gdy struktura naciskająca na nerw nie chce ustąpić.

Dlaczego jesteś odsunięty na bok

Rwa kulszowa często daje o sobie znać w przypadku braku równowagi mięśniowej. Napięte, krótkie mięśnie z przodu uda (psoas, quadriceps) mogą uniemożliwić mięśniom z tyłu biodra prawidłowe wykonywanie swojej pracy. Taki scenariusz może powodować brak równowagi w walce pomiędzy słabymi i silnymi mięśniami, co powoduje, że kręgosłup nie jest skutecznie podtrzymywany. W konsekwencji mięśnie otaczające kręgosłup i dyski kręgowe mogą wywierać nacisk na nerw kulszowy, podrażniając go.

Jazda samochodem również staje się dosłownie bólem w tyłku, z którym trzeba sobie radzić. Siedzenie na napiętych mięśniach, przez które przebiega podrażniony nerw kulszowy, może wywołać bolesne zingery w nodze i sprawić, że utknięcie w korku stanie się jeszcze bardziej nieznośne.

Jak pozostać w grze

Utrzymanie silnych i elastycznych mięśni bioder i pleców może pomóc w uniknięciu rwy kulszowej. Wałki z pianki mogą również pomóc w rozluźnieniu mięśni poprzez rozbicie zrostów (tzw. węzłów).

Ćwiczenia z pianką

  • Usiądź na podłodze i umieść wałek z pianki pod udami

  • Poruszaj ciałem tak, aby nogi i pośladki przesuwały się po wałku w przód i w tył

  • Połóż się na boku z wałkiem pod sobą (prostopadle do ciała) i wykonaj rolowanie mięśni zewnętrznych ud i łydek.

  • Połóż się na brzuchu z wałkiem pod udami i roluj od górnej części biodra do górnej części kolana.

  • Wałkuj każdą część przez minutę.

Rozciąganie mięśnia sercowego

  • Połóż się na plecach z ugiętymi kolanami

  • Podnieś prawą stopę i skrzyżuj prawą kostkę nad lewym kolanem

  • Przyciągnij lewą nogę do klatki piersiowej z prawą stopą nadal nad lewym kolanem

  • Wytrzymaj 30 sekund

  • Zrób dwa powtórzenia

Rozciąganie mięśnia biodrowego

  • Uklęknij na jedno kolano z biodrem za kolanem

  • Trzymaj plecy prosto, przesuwając ciało do przodu

  • Zatrzymaj się, gdy poczujesz rozciąganie w górnej części uda

  • Wytrzymaj 30 sekund na każdej nodze

Podnoszenie ramion i nóg

  • Ustaw się na czworakach, trzymając plecy prosto i angażując mięśnie brzucha.

  • Podnieś drugą rękę i nogę

  • Przytrzymaj pięć sekund

  • Powtórzyć z przeciwną ręką i nogą i kontynuować naprzemiennie przez jedną do dwóch minut

Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek programu ćwiczeń zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Indsay Davenport, zawodowa tenisistka kobiet

0

Ból ścięgna i pachwiny

Lindsay Davenport, zawodowa tenisistka kobiet

Z archiwum lekarza

NAZWA:

Lindsay Davenport

SPORT:

Zawodowa tenisistka kobiet

POZYCJA:

Zajmuje drugie miejsce na świecie w rankingu WTA.

INJURY:

Obolała ścięgno i pachwina

INNI DOTKNIĘCI SPORTOWCY

Baseball: Dan Kolb (naciągnięcie lewej struny udowej), Texas Rangers; Greg Colburn (naciągnięcie prawej struny udowej), Arizona Diamondbacks; Koszykówka: Calvin Booth (naciągnięta prawa szynka), Vancouver Grizzlies; Hokej: Doug Zmolek (naciągnięcie ścięgna szyjnego), Chicago Blackhawks.

JAK TO SIĘ STAŁO

Chociaż dokładny czas urazu nie jest znany, mogło do niego dojść, gdy Davenport ślizgała się lub sięgała po niski passing shot do boku podczas jej półfinałowego zwycięstwa nad Jennifer Capriati w Australia Open w styczniu. Mimo kontuzji 23-letnia Davenport, z owiniętym lewym udem, pokonała w finale turnieju Martinę Hingis w prostych setach (6-1, 7-5).

Sztab medyczny Australian Open doradził jej, by przesiedziała kolejny turniej, by nie dopuścić do pogłębienia kontuzji, jeśli nie odpocznie odpowiednio ścięgna udowego. Tak też zrobiła, wycofując się z Pan Pacific Open, który rozpoczął się 31 stycznia.

BIO ZAWODNICZKI

Davenport rozpoczął karierę zawodową w lutym 1993 roku. Od tego czasu pochodząca z Kalifornii zawodniczka zdobyła 26 tytułów w grze pojedynczej, w tym w Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku, Wimbledonie w 1999 roku i Australian Open w 2000 roku, oraz 28 tytułów w grze podwójnej. Dzięki siedmiu tytułom singlowym w 1999 roku, Davenport zdobyła drugą z rzędu nagrodę Gracza Roku podczas ceremonii rozdania nagród WTA Tour, która odbyła się 22 marca w Miami. Pomimo problemów ze ścięgnem i pachwiną, Davenport ma obecnie 19-meczową passę zwycięstw.

CO SIĘ DZIEJE W PRZYPADKU NACIĄGNIĘCIA ŚCIĘGNA I PACHWINY?

Hamstrings są długie mięśnie z tyłu uda, które są przymocowane do miednicy i nogi. Są one nietypowe, ponieważ przecinają dwa stawy – biodrowy i kolanowy – i mogą poruszać obydwoma. Są one głównie odpowiedzialne za poruszanie zarówno udem, jak i nogą do tyłu. W rezultacie, ścięgna są kluczowymi mięśniami dla biegania. Ponieważ hamstring krzyżuje dwa stawy i jest długi, istnieje duża liczba urazów tego mięśnia. Jest to prawdopodobnie jeden z najbardziej napiętych i najmniej rozciągniętych mięśni w organizmie.

Mięsień, który najczęściej ulega kontuzji przy naciąganiu pachwiny to mięsień przywodziciel długi (adductor longus), długi mięsień po wewnętrznej stronie uda rozciągający się między miednicą a kością udową. Dochodzi do niego, gdy noga jest ciągnięta na zewnątrz, co powoduje nadmierne rozciągnięcie mięśnia. Naciągnięcie następuje zazwyczaj albo na styku ścięgna i mięśnia, albo na styku ścięgna i samej kości miednicy.

DIAGNOZA

Lekarz może zwykle stwierdzić, czy jest to pociąganie, gdy pacjent opisuje zdarzenie, które spowodowało uraz, np. gdy noga została wyciągnięta z dala od ciała lub została nagle rozciągnięta. Podczas badania pacjent będzie skarżył się na ból w tym miejscu. Badanie rentgenowskie zwykle wykluczy uraz kości. Również MRI może pokazać wewnętrzne krwawienie do zranionego obszaru.

TREATMENT

W przypadku ścięgna udowego pierwszą zasadą leczenia jest RICE — odpoczynek, lód, kompresja i uniesienie. Po złagodzeniu stanu zapalnego, pacjent powinien nadal odpoczywać i pozwolić mięśniowi zacząć się leczyć. Następnie sportowiec może pracować nad przywróceniem zakresu ruchu i elastyczności do normy za pomocą ćwiczeń wzmacniających. Gdy zakres ruchu zbliża się do normy, zaleca się, aby lekarz przyjrzał się ciału sportowca jako całości – stosunkowi siły między mięśniami czworogłowymi a ścięgnami oraz między jednym a drugim ścięgnem.

W przypadku pachwiny zalecany jest odpoczynek i lód, a następnie stopniowy program rozciągania i wzmacniania, po którym następuje powrót do uprawiania sportu. Leki przeciwzapalne i lód pomagają na obrzęk, ale czas jest tym, co leczy naciągnięcia pachwiny bardziej niż cokolwiek innego.

Podczas meczów, na uszkodzone ścięgno szyjne należy zakładać przytulny, ale nie za ciasny, opatrunek. Lód powinien być przyłożony do dotkniętego obszaru wkrótce po ochłonięciu. W czasie przerwy w meczu zawodnik powinien się ruszać i rozciągać, aby zapobiec napinaniu się mięśni.

PREWENCJA

Zwiększona elastyczność jest kluczem do zapobiegania naciągnięciom ścięgien i pachwin. Ważne jest, aby rozciągnąć każdą grupę mięśniową nogi przed treningiem i meczem oraz poświęcić co najmniej 10 minut na rozgrzewkę. Zalecane jest również schłodzenie po treningu. Ponieważ Davenport jest duża jak na kobietę grającą w tenisa – 6 stóp 2 cale i 175 funtów, według Women’s Tennis Association – ważne jest, aby utrzymywała niską wagę, aby uniknąć naciągnięć i napięć na jej kości i mięśnie.

ODZYSK

Pomimo pewnego napięcia w dotkniętym obszarze, Davenport wydaje się ładnie dochodzić do siebie.

PERSPEKTYWY DŁUGOTERMINOWE

Davenport może odczuwać dolegliwości od czasu do czasu, dopóki nie będzie mogła odpocząć przez kilka dni, co jest trudne, gdy gra się tyle turniejów z rzędu. Ważne jest, aby tenisistki nie pozwalały sobie na utratę formy podczas okresów wolnych.

Nie pozwól, aby błędy w ćwiczeniach stanęły na Twojej drodze

0

Nie pozwól, aby błędy w ćwiczeniach stanęły na Twojej drodze.

Czy ćwiczysz regularnie, ale nie widzisz pożądanych rezultatów? Czy też jesteś spychany na boczny tor przez naciągnięte mięśnie i inne kontuzje? Czujesz pokusę, by zrezygnować z ćwiczeń, bo jesteś tak znudzony?

Nie rezygnuj jeszcze z programu fitness. Być może problemem nie jest samo ćwiczenie, ale sposób, w jaki je wykonujesz.

Ćwiczący (zwłaszcza ci początkujący) często popełniają błędy, które uniemożliwiają im osiągnięcie maksymalnych korzyści z treningu. Eksperci od fitnessu rozmawiali z lekarzem o 20 najczęstszych błędach w ćwiczeniach i o tym, jak możesz zapobiec ich wykolejeniu się z programu fitness.

Błędy cardio

1. Wykonywanie „gym slouch”.

„Widzimy wiele osób na siłowni opierających się o sprzęt” – mówi Debi Pillarella, MEd, rzeczniczka American Council on Exercise. „Nazywamy to 'gym slouch’: Są na Stairmasterze, [eliptycznym trenerze poprzecznym], lub bieżni, pochylają się i wiszą na drogim życiu.”

Kiedy twoje plecy są zaokrąglone, twój kręgosłup nie otrzymuje wystarczającego wsparcia. Stań więc wyprostowany, gdy ćwiczysz na jednej z tych maszyn.

2. Złap się za głowę.

Zbyt mocne trzymanie się sprzętu cardio pozwala Ci „oszukiwać” i przyczynia się do gibkości. Nie pozwalasz sobie również na poruszanie rękami, co może zwiększyć tętno i spalić dodatkowe kalorie. Jeśli poluzowanie uchwytu sprawia, że czujesz się niepewnie, spróbuj tej techniki Pillarella uczy w Community Hospital Fitness Pointe w Munster, Ind. „Zamiast chwytać, po prostu oprzyj swoje palce, od palca wskazującego do pinkie, na barach. Gdy staniesz się bardziej komfortowy, upuść palec. W końcu możesz mieć tylko palce wskazujące spoczywające tam dla bezpieczeństwa.”

3. Nadrabianie zaległości w czytaniu.

Jeśli robisz dużo czytania na maszynie eliptycznej, prawdopodobnie nie dostajesz dobrego treningu, mówi Julie Isphording, gospodarz programów radiowych Fitness Information Talk i On Your Feet.

„Jeśli musisz czytać, zatrzymaj się mniej więcej co trzy minuty i zrób czterominutowy interwał koncentracji”, mówi. Podczas tego interwału „skoncentruj się na podniesieniu tempa, opuszczeniu barków, oddychaniu i używaniu ramion”.

4. Chodzenie z ciężarkami.

Noszenie ciężarków ręcznych podczas chodzenia może wydawać się dobrym sposobem na dodanie treningu siłowego do treningu kardio, ale to kompromituje twój krok. „Pochylasz się do przodu, a to podkreśla quady, kostki i golenie, co może spowodować złamania stresowe”, mówi Isphording. „Trzymaj swoje cardio i trening siłowy oddzielnie”.

5. Myślenie, że cardio jest wystarczające.

Wiele osób myśli, że potrzebuje jedynie programu ćwiczeń sercowo-naczyniowych. „Zaczynamy tracić mięśnie w wieku 30 lat” – mówi Isphording. „Trening siłowy buduje mięśnie, co zwiększa metabolizm i spala więcej kalorii”.

Poślizgi w treningu siłowym

6. Przyspieszanie powtórzeń.

Zbyt szybkie wykonywanie powtórzeń podnoszenia ciężarów podnosi ciśnienie krwi i zwiększa ryzyko kontuzji stawów. To również pogarsza Twoje wyniki.

„Najbezpieczniejszym sposobem korzystania z maszyn siłowych lub hantli jest: w fazie podnoszenia, wydech przez dwa liczenia i przytrzymaj krótko na szczycie skurczu, a następnie wróć jako wdech przez cztery liczenia”, mówi Pillarella. „Zawsze rób wydech podczas najcięższej części pracy”.

7. Dając absowi darmową przejażdżkę.

Wiele osób wykonuje crunche lub ćwiczenia na maszynie do brzuszków, nigdy nie tonując swojego brzucha. Problem polega na tym, że używają górnej części tułowia, szyi i głowy, aby wykonać pracę.

„Wykonuj ćwiczenia z rozmysłem”, mówi Pillarella. „Skurcz powinien być od żeber do kości biodrowej. Włóż swój umysł w mięśnie, które pracują, i utrzymuj wszystkie inne mięśnie w spokoju.”

8. Wykonywanie nieudanych podciągnięć lat-downs.

Na tej maszynie siedzisz z drążkiem nad głową. Niektórzy ludzie wystawiają głowę do przodu i ściągają drążek za głową. Jednak robienie tego w ten sposób może uszkodzić kręgosłup lub szyję – a plecy nie zyskają pożądanego wyglądu „V”.

Zamiast tego „ściągnij drążek przed ramionami i klatką piersiową, a umysł skieruj na skurcze mięśni pleców” – mówi Pillarella.

9. Korzystanie z niedostosowanych maszyn.

Maszyny do ćwiczeń są tworzone dla ludzi o różnych kształtach i rozmiarach. Musisz je dopasować, jeśli chcesz uzyskać rezultaty i uniknąć kontuzji.

Na przykład używanie nieprawidłowo ustawionej maszyny do rozciągania nóg powoduje stres na kolanach, mówi Mark Kasper, EdD, rzecznik American College of Sports Medicine. „Innym problemem z niewłaściwie ustawionymi maszynami jest to, że nie pracujesz mięśni przez pełny zakres ruchu”, mówi.

Poproś wykwalifikowanego trenera, aby pokazał Ci odpowiednie ustawienia dla Twojej sylwetki, a następnie zapisz je na kartce, którą będziesz nosił ze sobą na siłownię.

Wady gibkości

10. Rozciąganie zimnych mięśni.

Rozciąganie się przed treningiem naraża Cię na naciągnięcie lub naderwanie mięśni. „Zawsze rozciągaj się na koniec treningu” – mówi Pillarella.

11. Odbijanie się.

Podskakiwanie podczas rozciągania może zwiększyć ryzyko nadwyrężenia lub naciągnięcia mięśni, mówi Pillarella. Zamiast tego „trzymaj statyczny odcinek bez ruchu w stawach. Twoje ciało powinno czuć się wydłużone, ale nie do punktu bólu”.

Rutynowa konserwacja

12. Zapominanie o zabawie.

„Jeśli jesteś znudzony swoją rutyną, a twoja bieżnia zmierzyła się z myjką od 1980 roku, ile jest w tym zabawy?”, mówi Isphording, „Ja też nigdy nie chciałbym wykonać twojego treningu. ? I dlaczego nazywamy to treningiem? To powinien być playout.”

Ćwicz z przyjaciółmi lub rodziną, tak jak chodzisz do kina lub na kolację z ludźmi. „Jeśli nie przeformułujemy tego w naszych umysłach, nigdy nie będzie to zabawa” – mówi Isphording.

13. Wykonywanie przestarzałych ćwiczeń.

Nadal wykonujesz ćwiczenia, których nauczyłeś się w szkole średniej, jak wiatraki i podnoszenia nóg? Niektóre z tych staroci to strata czasu, inne mogą spowodować kontuzję. Aby odświeżyć swoją rutynę, weź udział w zajęciach z gimnastyki lub skorzystaj z pomocy trenera personalnego.

14. Utknięcie w rutynie.

Co jest złego w wykonywaniu tych samych ćwiczeń dzień po dniu? „Pracujesz te same mięśnie, idąc z tą samą prędkością, a kiedy dojdziesz do formy, nie oddychasz już ciężko”, mówi Isphording. „Mięśnie stają się bardzo wydajne. Wydają mniej energii, a ty spalasz mniej kalorii”.

Znajdź różne rodzaje ćwiczeń, które sprawiają Ci przyjemność, i postaw sobie za cel urozmaicenie tego, co robisz.

15. Szukanie szybkich rozwiązań.

Wiele osób oczekuje dramatycznych wyników od niewielkiej ilości ćwiczeń. „Obecne zalecenia dotyczą 3 1/2 do 4 godzin aktywności fizycznej tygodniowo tylko po to, aby zapobiec powrotowi do wagi” – mówi Kasper, który jest profesorem w dziale kinezjologii na Valdosta State University w Valdosta, Ga. „Jeśli chcesz schudnąć i chodzisz 30 minut, trzy razy w tygodniu, bez zmiany diety, to utrata funta zajmie mniej więcej miesiąc”.

Chcesz stracić szybciej? Ćwicz więcej.

16. Bycie weekendowym wojownikiem.

„Jeśli ćwiczysz tylko dwa dni w tygodniu, nigdy nie dotrzesz tam, gdzie chcesz być, i będziesz czuł się okropnie w każdy poniedziałek”, mówi Isphording. „To prowadzi do kontuzji i wypalenia, a brakuje ci sekretu do sukcesu: pokazania się”.

17. Branie na siebie zbyt wiele na początku.

„Niezależnie od tego, czy na bieżni w domu, czy pracując w ośrodku ćwiczeń, ludzie mają tendencję do robienia zbyt wiele zbyt szybko”, mówi Kasper. „Narażają się na ryzyko urazu ortopedycznego”.

Radzi on pracować z wykwalifikowanym trenerem, który wykona badanie przesiewowe, nauczy właściwych technik i ustawi odpowiedni program fitness.

Grzechy zaniechania

18. Pominięcie rozgrzewki.

„Bez rozgrzewki prosisz swoje ciało o pracę, zanim tlen i przepływ krwi dotrą do mięśni” – mówi Pillarella. „Zwiększasz ryzyko urazu, a w przypadku ćwiczeń sercowo-naczyniowych podnosisz tętno zbyt szybko. Zanim zaczniesz ćwiczyć na poważnie, spędź 5-10 minut przechodząc przez ruchy swojego treningu w łatwym tempie, aby podnieść temperaturę ciała od wewnątrz.”

Jeśli nie rozgrzejesz się przed podnoszeniem ciężarów, tymczasem ryzykujesz naderwane mięśnie i nie będziesz w stanie podnieść tak dużego ciężaru, mówi Isphording. Rozruszaj swoją krew spędzając kilka minut na bieżni lub rowerze treningowym, a nawet spacerując w miejscu.

19. Pominięcie schłodzenia.

Nie przyjeżdżaj do nagłego zatrzymania na koniec treningu. „Jeśli nie schłodzisz, ryzykujesz bolesność mięśni, ponieważ nie wypłukałeś kwasu mlekowego z systemu”, mówi Isphording. „Potrzeba pięciu do 10 minut w wolniejszym tempie, w zależności od poziomu sprawności, aby pozwolić tętnu zejść”.

20. Skąpstwo w wodzie.

Mięśnie potrzebują płynu, aby prawidłowo się kurczyć, więc jeśli nie pijesz wystarczająco dużo, możesz dostać skurczów lub bólów mięśni.

„Jeśli jesteś spragniony, jesteś już procentowo odwodniony”, mówi Pillarella. „Pij wodę przed, podczas i po ćwiczeniach”.

I, mówi Pillarella, „chyba że jesteś sportowcem o wysokiej intensywności, który wyczerpuje elektrolity i potas, nie potrzebujesz Gatorade. Woda jest preferowanym napojem”.