Strona główna Blog Strona 2266

Czy kosmetyki „hipoalergiczne” są naprawdę lepsze?

0

Termin hipoalergiczny może nie oznaczać tego, co myślisz, że oznacza. Dowiedz się, dlaczego eksperci z firmy Doctor.

Nie ma jednak żadnych przepisów federalnych, które regulowałyby użycie terminu „hipoalergiczny”. Tak więc to wyłącznie od producenta zależy, czy oznaczy produkt w ten sposób, czy też nie. Nie trzeba też udowadniać, że produkt oznaczony w ten sposób powoduje mniej reakcji alergicznych.

Kiedy oznaczanie kosmetyków jako „hipoalergiczne” stało się popularne, FDA próbowała uregulować użycie tego terminu. W 1975 roku FDA wydała rozporządzenie, w którym stwierdziła, że kosmetyk może być oznaczony jako „hipoalergiczny” tylko wtedy, gdy badania naukowe na ludziach wykazały, że powoduje on znacznie niższy odsetek niepożądanych reakcji skórnych niż podobne produkty, które nie spełniają tego warunku. Producenci mieli być odpowiedzialni za przeprowadzenie wymaganych testów. Jednak ta zasada została uznana przez amerykańskie sądy za nieważną, pozostawiając producentom swobodę stosowania tego terminu według własnego uznania.

FDA Office of Cosmetics and Colors Fact Sheet zauważa, że składniki używane do wytwarzania produktów kosmetycznych są w zasadzie takie same w całej branży. Dziesiątki lat temu czasami używano ostrych składników, które czasami powodowały niepożądane reakcje u niektórych osób. Ale te składniki nie są już używane. Nadal jednak brakuje badań, które wykazałyby, że pewne produkty lub klasy produktów powodują mniej działań niepożądanych.

Wniosek jest taki, że termin „hipoalergiczny” ma bardzo małe znaczenie i jest używany głównie jako narzędzie marketingowe. Nie można zagwarantować, że dany kosmetyk lub produkt do pielęgnacji skóry nigdy nie wywoła reakcji alergicznej. Ponieważ FDA wymaga, aby składniki kosmetyków były wymienione na etykietach produktów, konsumenci, którzy mieli reakcje alergiczne lub problemy z określoną substancją, mogą uniknąć zakupu produktów, które ją zawierają, czytając etykiety.

Sztuczne paznokcie: Rodzaje, problemy i leczenie

0

Sztuczne paznokcie akrylowe, żelowe i jedwabne mogą sprawić, że Twoje dłonie będą wyglądały wspaniale, ale mogą one być trudne dla Twoich prawdziwych paznokci. Dowiedz się czego możesz się spodziewać i jak uniknąć problemów.

Oto co powinnaś wiedzieć zanim udasz się do salonu lub do drogerii.

Rodzaje paznokci

Sztuczne paznokcie występują w dwóch głównych rodzajach: akrylowe i żelowe. Trzeci rodzaj, zwany jedwabiem, jest często używany do naprawy uszkodzonych paznokci lub do wzmocnienia końcówek paznokci.

Akryl. Ten plastyczny materiał jest najbardziej popularnym wyborem. Tworzy on twardą skorupę, gdy zmieszasz proszek z płynem i rozprowadzisz go pędzlem na przyklejonych tipsach. Aby paznokcie naturalne były wystarczająco szorstkie aby tipsy mogły się do nich przykleić należy je spiłować.

Ponieważ prawdziwe paznokcie rosną cały czas, w końcu zobaczysz małą szczelinę pomiędzy skórką a paznokciem akrylowym. Co 2-3 tygodnie będą Państwo musieli wracać do salonu pielęgnacji paznokci aby uzupełnić te braki lub zrobić to samodzielnie. Substancje chemiczne zawarte w wypełniaczu i przy opiłowywaniu mogą osłabić twoje prawdziwe paznokcie.

Jeśli masz już infekcję grzybiczą, sztuczne paznokcie mogą ją pogorszyć lub doprowadzić do innych problemów.

Żele. Są one droższe i trwają dłużej niż akryle. Żel nakłada się jak zwykły lakier do paznokci. Następnie umieszcza się paznokcie pod lampą ultrafioletową (UV) aby utwardzić żel.

Promienie UV mogą powodować uszkodzenia skóry, w tym zmarszczki i plamy starcze. Zbyt duża ilość promieni UV może powodować raka skóry. Nie odnotowano jednak przypadków raka skóry spowodowanego przez lampy UV w salonach paznokci, nawet wśród manicurzystek, które pracują przy tych lampach przez cały dzień.

Możliwe problemy

Sztuczne paznokcie mogą być trudne dla prawdziwych. Problemy, na które należy zwrócić uwagę to:

Reakcja alergiczna: Substancje chemiczne używane do mocowania lub usuwania sztucznych paznokci mogą podrażniać Twoją skórę. Możesz zauważyć zaczerwienienie, ropę lub opuchliznę wokół paznokci.

Infekcje bakteryjne lub grzybicze. Jeśli uderzysz o coś swoim sztucznym paznokciem, może to spowodować odklejenie się prawdziwego paznokcia od łożyska. Zarazki, drożdże lub grzyby mogą dostać się do tej szczeliny i rozwijać się. Infekcja bakteryjna może spowodować, że paznokcie staną się zielone. Z kolei grzybica paznokci zaczyna się od białej lub żółtej plamy na paznokciach. Paznokieć może z czasem zgrubieć, a w ciężkich przypadkach może się kruszyć. Zgłoś się do lekarza, jeśli podejrzewasz u siebie jakiekolwiek infekcje.

Osłabione paznokcie. Aby usunąć paznokcie akrylowe lub żelowe, moczysz palce w acetonie przez 10 minut lub dłużej. Ta substancja chemiczna bardzo wysusza prawdziwe paznokcie i może podrażniać skórę. Niektóre sztuczne paznokcie muszą być spiłowane. Może to spowodować, że twoje naturalne paznokcie staną się cienkie, kruche i słabe.

Co możesz zrobić

Jeśli podoba ci się wygląd sztucznych paznokci, poniższe wskazówki pomogą ci cieszyć się nimi w bezpieczniejszy sposób.

  • Jeśli miałeś już wcześniej grzybicę paznokci, trzymaj się z dala od sztucznych paznokci. Nie używaj ich, aby ukryć problemy z paznokciami.

  • Kupuj paznokcie, które można namoczyć, a nie spiłować.

  • Poproś manikiurzystkę, aby nie wycinała i nie odsuwała zbytnio skórek. Pomagają one chronić przed infekcjami.

  • Wybierz salon, który utwardza lakier żelowy za pomocą lamp LED, które emitują mniejsze ilości promieniowania UV. Przed wejściem pod światło zastosuj na dłonie krem z filtrem o szerokim spektrum działania (UVA/UVB).

  • Używaj kremu nawilżającego na paznokcie, zwłaszcza po namoczeniu ich w acetonie.

  • Co kilka miesięcy rób sobie przerwę od sztucznych paznokci. Pozwoli to Twoim prawdziwym paznokciom odetchnąć i wyleczyć się z kontaktu z chemikaliami.

Jak bezpieczny jest Microblading? Ryzyko, czego się spodziewać i więcej

0

Microblading jest ogólnie uważany za bezpieczny. Jeśli zastanawiasz się nad jego wykonaniem, oto co powinnaś wiedzieć.

Ryzyko

Microblading może powodować:

Zakażenie. Jeśli technik używa brudnej wody lub sprzętu, może rozprzestrzeniać bakterie, takie jak gronkowiec (staphylococcus). Mogą również rozprzestrzeniać wirusy, takie jak HIV, zapalenie wątroby lub opryszczka. Czasami tusz jest zanieczyszczony bakteriami lub pleśnią. Nie ma gwarancji, że jest on bezpieczny, nawet jeśli opakowanie jest szczelnie zamknięte. Lekarz może przepisać antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybiczne, jeśli dojdzie do zakażenia.

Reakcja alergiczna. Po zastosowaniu tuszu może pojawić się swędząca wysypka. Może to być oznaką reakcji alergicznej. Jest to rzadkie, ale zdarza się najczęściej w przypadku koloru czerwonego. Czerwień jest czasami mieszana z czarnym barwnikiem, aby uzyskać odcień, który pasuje do Twoich naturalnych brwi. Może być konieczne podanie zastrzyków sterydowych lub leków antyhistaminowych.

Ziarniniaki. Microblading wstrzykuje do skóry obcą substancję. Twoje ciało może próbować Cię chronić, tworząc węzły zapalne wokół tego obszaru. Może to nie nastąpić od razu. Ziarniniaki pojawiają się czasem miesiące lub lata po zabiegu. Aby wyzdrowieć, będziesz musiał przyjmować sterydy lub antybiotyki.

Sarkoidoza. Występuje wtedy, gdy pojawi się więcej niż jeden ziarniniak. Mogą one rosnąć na narządach. W jednym z badań pojawiły się 15 lat po tym, jak pacjentka zrobiła sobie tradycyjny tatuaż brwi. Leczenie jest takie samo.

Keloidy. Są to blizny, które rosną większe niż normalnie. Zazwyczaj nie pojawiają się na twarzy. Ale jeśli miałeś keloidy wcześniej, możesz je dostać od microblading.

Problemy z rezonansem magnetycznym. Nie jest to częste, ale wytatuowana skóra może puchnąć lub palić się, jeśli poddasz się badaniu MRI (rezonans magnetyczny). Twoja skóra wróci do normy po zabiegu. Jeśli potrzebujesz jednego, pamiętaj, aby powiedzieć swojemu lekarzowi lub radiologowi o microblading.

FDA doesnt regulować tattoo shopsor salonów kosmetycznych. Ale oni uważają na problemy. Musisz je tylko zgłosić. Jeśli masz złą reakcję, niech FDA wiedzieć.

Nie martw się, jeśli Twoje brwi są trochę ciemne i łuszczą się. To normalna część procesu gojenia.

Jak znaleźć technika

Możesz zacząć od zapytania dermatologa z certyfikatem. Nie wykonują oni microbladingu, ale mogą wskazać Ci właściwy kierunek.

Ludzie, którzy wykonują makijaż permanentny powinni mieć pewne przeszkolenie. Ale przepisy nie są wszędzie takie same. Niektóre państwa uważają, że jest to tatuaż. Inne nie. Oznacza to, że Twój technik może, ale nie musi trzymać się ścisłych standardów zdrowotnych.

Może być trudno wiedzieć, czy znalazłeś dobrego technika. Przeczytaj opinie i spójrz na zdjęcia przed i po. Sprawdź, jak czysty jest sklep, zanim dostaniesz pracę.

Zadaj technikowi te pytania, zanim poddasz się microbladingowi:

  • Czy używasz nowych igieł i sterylnego sprzętu dla każdego klienta?

  • Czy twój sklep jest kontrolowany i licencjonowany przez wydział zdrowia?

  • Jak duże masz doświadczenie w wykonywaniu microbladingu?

  • Ile godzin szkolenia masz za sobą?

  • Gdzie chodziłeś na szkolenia?

Czego można się spodziewać w trakcie i po

Większość techników nakłada krem znieczulający na brwi przed rozpoczęciem zabiegu. Ale microblading może być nadal niewygodne dla niektórych osób. Może to być odczuwane jako małe zadrapania.

Powinno to zająć około 10-14 dni, aby Twoje brwi się zagoiły. Nie należy skubać skóry. To może spowodować blizny. Po prostu pozwól jej opaść.

Ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami, które daje ci technik. Jeśli chcą, abyś użył kremu nawilżającego, użyj wacika, aby go nałożyć. Utrzymuj swoją twarz w czystości. Ale dont dotykać swoje brwi zbyt dużo lub dostać je naprawdę mokre. Może to narazić Cię na kontakt z bakteriami. Przez pierwszy tydzień powinnaś trzymać się z dala od basenu i unikać spoconych treningów.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Masz gorączkę.

  • Krwawisz.

  • Bardzo cię boli.

  • Z obszaru tego sączy się krew, ma on nieprzyjemny zapach lub jest ciepły.

  • Obszar ten staje się coraz bardziej czerwony.

Może to być oznaką infekcji lub alergii.

Kto nie powinien go dostać?

Microblading nie jest dobrym pomysłem jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Może to zwiększyć ryzyko infekcji lub innych problemów. A jeśli zachorujesz, może to mieć wpływ na Twoje dziecko. Powinnaś również unikać microbladingu, jeśli:

  • W ciągu ostatnich 6 miesięcy przyjmowałeś izotretynoinę

  • Masz słaby układ odpornościowy

  • Przyjmujesz leki rozrzedzające krew

  • Masz pryszcze lub rany na brwiach

  • Jesteś w trakcie leczenia raka

  • Masz oparzenia słoneczne

Możesz potrzebować poczekać, jeśli właśnie dostałeś:

  • Woskowanie brwi

  • Peeling chemiczny

  • Zabieg laserowy

  • Botox

Zdrowe włosy każdego dnia

0

Codziennie dbaj o nawilżenie i zdrowie swoich włosów dzięki tym wskazówkom lekarza.

Jeśli Twoje włosy są suche, wiesz jak ważne jest ich nawilżenie, aby uniknąć uszkodzeń i łamania. Niezależnie od tego, czy myjesz, suszysz, układasz, czy po prostu wychodzisz spod prysznica, te podstawowe zasady pomogą Ci chronić włosy i utrzymać je w dobrej kondycji.

Wskazówki dotyczące suszenia włosów suchych

  • Wyciśnij wilgoć z włosów. Pocieranie ręcznikiem w tę i z powrotem powoduje tarcie, które łamie włosy.

  • Przed użyciem suszarki, prostownicy lub lokówki, spryskaj włosy produktem nawilżającym. Chroni to włosy przed działaniem wysokiej temperatury i zapobiega ich wysuszaniu. Aby uzyskać maksymalną ochronę, spryskaj włosy od końcówek do nasady, a następnie przeczesz je, zamiast rozczesywać, aby całkowicie pokryć włosy.

  • Podczas suszenia używaj szczotek z naturalnego włosia dzika.

  • Trzymaj suszarkę w odległości 4 do 6 cali od szczotki podczas stylizacji.

Poradnik stylizacji włosów suchych

  • Zawsze regularnie czyść otwory wentylacyjne suszarki lub kup nową. Gdy kłaczki lub włosy gromadzą się w otworach wentylacyjnych suszarki, powietrze nie może swobodnie przepływać i spada ciśnienie. Oznacza to, że do stylizacji włosów zużywasz zbyt dużo ciepła. Poproś stylistę o sprawdzenie suszarki, prostownicy, lokówki i innych narzędzi do stylizacji, aby upewnić się, że są w dobrym stanie.

  • Stosuj produkty zawierające odżywcze olejki, takie jak arganowy, awokado i oliwkowy, zamiast produktów o silnym zapachu lub zwiększających objętość, które mogą wysuszać włosy.

  • Głęboko odżywiaj włosy w domu do dwóch razy w tygodniu, a w salonie raz w miesiącu.

  • Regularnie podcinaj włosy u stylisty, aby były zdrowe i łatwe do ułożenia, bez konieczności nadużywania odżywek i produktów do rozczesywania.

  • Po prysznicu na siłowni, nałóż odżywkę od końcówek do korzeni, a następnie spędź 10 minut w łaźni parowej. Para otwiera łuskę włosa, pozwalając odżywce wniknąć we włosy. Po wyjściu z łaźni parowej spłucz włosy chłodną wodą, aby zamknąć łuskę.

  • Przed wyjściem na plażę lub basen spryskaj włosy odżywką bez spłukiwania z filtrami UV, aby chronić je przed słońcem. Włosy zwiń w jedwabną chustę lub luźno zapleć w warkocz, aby zapobiec uszkodzeniu ich przez żywioły.

Powiększanie ust: Rodzaje, skutki uboczne, ryzyko

0

Dowiedz się o najnowszych metodach powiększania ust od lekarza, w tym czego się spodziewać podczas zabiegu, skutków ubocznych, ryzyka i kosztów.

Te dni, wstrzykiwany wypełniacz dermalny jest najczęściej stosowaną metodą powiększania ust.

Istnieje wiele rodzajów wypełniaczy skórnych, które można wstrzykiwać w usta i wokół ust. Jednak najczęściej stosowanymi obecnie wypełniaczami są produkty zawierające substancje podobne do kwasu hialuronowego. Kwas hialuronowy jest naturalną substancją występującą w organizmie. Pomaga on zwiększyć objętość ust.

Tego typu wypełniacze dermalne są czasami nazywane „wypełniaczami kwasu hialuronowego”.

Kolagen, kiedyś najczęstszy wypełniacz dermalny, jest dziś stosowany rzadziej. Nowsze opcje są bezpieczniejsze, a efekty trwają dłużej.

Zastrzyki tłuszczowe i implanty to inne metody na pulchne usta. Ale nie są one obecnie tak często stosowane, ponieważ wyniki są różne i istnieje większe ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.

Zastosowanie wypełniaczy kwasu hialuronowego

Wypełniacze kwasu hialuronowego mogą poprawić wygląd ust poprzez dodanie:

  • Kształt

  • Struktura

  • Objętość

Efekty utrzymują się zazwyczaj około sześciu miesięcy. Po tym czasie potrzebne są kolejne zastrzyki, aby utrzymać objętość ust.

Na rynku istnieje kilka wypełniaczy kwasu hialuronowego. Wśród nich są te produkty:

  • Restylane, Restylane-L, Restylane Silk

  • Juvederm Ultra, Juvederm Ultra Plus, Juvederm Volbella XC

  • Belotero Balance

  • HylaForm

  • Elevess

  • Prevelle Silk

Wszystkie te produkty są wstrzykiwane w ten sam sposób i dają podobne rezultaty. Niektóre zawierają lidokainę, środek miejscowo znieczulający.

Zalety wypełniaczy z kwasem hialuronowym

Po wstrzyknięciu żel zawarty w wypełniaczu podtrzymuje i kształtuje tkanki ust.

Korzyści wynikające z zastosowania wypełniaczy kwasu hialuronowego obejmują:

Kontrola nad objętością ust.

Ilość wstrzykiwanej substancji może być kontrolowana, dzięki czemu lekarz ma lepszą kontrolę nad tym, jak duża objętość ust jest tworzona.

Stopniowe tempo leczenia.

Zastrzyki mogą być podawane stopniowo podczas różnych wizyt, aż do uzyskania pożądanych rezultatów.

Zgrubienia łatwo się rozpuszczają.

Wszelkie grudki i zgrubienia powstałe w wyniku ruchu warg łatwo się rozpuszczają.

Mniej siniaków.

W porównaniu z innymi wypełniaczami dermalnymi może być mniej siniaków i obrzęków.

Rozsądnie trwałe rezultaty.

Rezultaty są dość długotrwałe, ale nie trwałe.

Reakcja alergiczna mało prawdopodobna.

Ponieważ wypełniacze kwasu hialuronowego są wykonane z substancji podobnych do tych występujących w organizmie, jest mało prawdopodobne, aby wywołały reakcję alergiczną. Jeśli jednak jesteś uczulony na lidokainę, poinformuj o tym lekarza przed zabiegiem.

Czego należy się spodziewać podczas zabiegu

Techniki iniekcyjnego powiększania ust mogą być wykonywane szybko w gabinecie lekarskim z niewielkim lub żadnym okresem przestoju. Wstrzykiwanie tłuszczu jest wyjątkiem, ponieważ procedura wymaga niewielkiego obszaru liposukcji w celu usunięcia tłuszczu z innej części ciała, zanim będzie można wykonać zastrzyk.

Przed zastrzykami można zastosować miejscowy lub miejscowy środek znieczulający, aby złagodzić dyskomfort. Czasami zastrzyki bloku nerwowego mogą być podane przed zabiegiem, aby całkowicie znieczulić usta. Jest to podobne do zastrzyków znieczulających, które otrzymuje się u dentysty w celu znieczulenia ust. Trzymanie lodu na ustach przed zastrzykami również pomaga znieczulić obszar i potencjalnie pomóc w przypadku siniaków i obrzęku.

Po starannym oznaczeniu obszarów, które mają być wstrzyknięte, bardzo cienkie igły są używane do wstrzykiwania substancji do ust.

Po wstrzyknięciu można podać lód, aby złagodzić dyskomfort i kontrolować obrzęk. Nie należy jednak wywierać silnego nacisku na obszar poddawany zabiegowi.

Bezpośrednio po zabiegu najlepiej unikać stosowania szminki lub innych produktów do ust.

Różnica powinna być zauważalna natychmiast. Po zagojeniu się, usta powinny czuć się naturalnie.

Efekty uboczne i ryzyko

Efekty uboczne wypełniaczy kwasu hialuronowego są tymczasowe i powinny trwać tylko kilka dni. Mogą one obejmować:

  • Krwawienie z miejsc wstrzyknięcia

  • Obrzęk i zasinienie

  • Zaczerwienienie i tkliwość w miejscu wstrzyknięcia

  • Reaktywacja zimna lub pęcherzy gorączkowych (herpes simplex) na wargach lub w okolicy warg

Poważniejsze działania niepożądane lub ryzyko mogą obejmować:

  • Silny i długotrwały obrzęk lub zasinienie trwające od tygodnia do 10 dni

  • Asymetria ust (części ust są różnej wielkości)

  • Grudki i nieregularności w obrębie warg

  • Infekcja

  • Wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego, powodujące utratę tkanki

  • Owrzodzenie, bliznowacenie lub usztywnienie wargi

  • Reakcja alergiczna powodująca zaczerwienienie, obrzęk lub swędzenie wokół ust

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi silny obrzęk lub gorączka.

Koszt powiększania ust

Koszt powiększania ust różni się w zależności od:

  • Rodzaju wykonywanego zabiegu

  • Doświadczenie lekarza

  • Miejsce zamieszkania

Wypełniacze są zwykle wyceniane za wstrzykniętą strzykawkę. Koszt zależy od tego, jak dużo materiału jest potrzebne.

Większość ludzi nie potrzebuje więcej niż jedną do dwóch strzykawek. Całkowity koszt waha się od 500 do 2 000 dolarów.

Większość planów ubezpieczeń zdrowotnych nie będzie pokrywać chirurgii kosmetycznej lub powikłań związanych z chirurgią kosmetyczną. Przed poddaniem się procedurze, upewnij się, że rozumiesz wszystkie opłaty i zapytać, czy lekarz oferuje plan płatności.

Czy powiększanie ust jest dla Ciebie?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, musisz najpierw zadać sobie pytanie, dlaczego chcesz zmodyfikować swoje usta. Nie powinnaś poddawać się temu zabiegowi, jeśli naprawdę nie chcesz zmienić swojego wyglądu.

Jeśli rozważasz powiększenie ust, aby uszczęśliwić kogoś innego lub spróbować dopasować się do idealnego obrazu, możesz chcieć pomyśleć dwa razy.

Ważne jest również, aby mieć realistyczne oczekiwania co do wyniku. Powiększone usta mogą sprawić, że Twoje usta będą pulchniejsze i pełniejsze, ale nadal będziesz sobą, kiedy wyjdziesz z gabinetu lekarskiego.

Twój lekarz może omówić z Tobą plusy i minusy opcji powiększania ust i pomóc Ci zdecydować, która technika lub produkt jest dla Ciebie najlepszy.

Przed zabiegiem powiększania ust należy cieszyć się dobrym zdrowiem i być osobą niepalącą. Możesz nie być kandydatką do zabiegu powiększania ust, jeśli masz:

  • Aktywną infekcję, taką jak opryszczka na ustach

  • Cukrzyca

  • Lupus

  • Problemy z krzepnięciem krwi

Jeśli kiedykolwiek w przeszłości wystąpiła u Ciebie opryszczka, powinieneś poinformować o tym lekarza przed poddaniem się zabiegowi. Jeśli masz jakiekolwiek znane alergie lub jesteś uczulony na lidokainę, powiedz o tym lekarzowi przed poddaniem się zabiegowi. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym lekach wydawanych na receptę i bez recepty oraz suplementach ziołowych.

Znalezienie właściwego lekarza

Istnieje kilku specjalistów, którzy mogą wykonać powiększanie ust, w tym:

  • Chirurdzy plastyczni

  • Dermatolodzy

  • Chirurdzy kosmetyczni twarzy

Najważniejsze jest, aby znaleźć lekarza, który jest wykwalifikowany i doświadczony w dawaniu zastrzyków i taki, któremu ufasz.

Nie należy iść do byle kogo. Powiększanie ust niesie ze sobą realne ryzyko, zwłaszcza jeśli osoba wykonująca zastrzyk jest niedoświadczona.

Odrób pracę domową. Podejmując decyzję o wyborze lekarza, zapytaj o jego wykształcenie. Jak wiele zastrzyków dali? Czy mają certyfikat zarządu lub są członkiem stowarzyszenia medycznego ich specjalności?

Poproś również o obejrzenie zdjęć przed i po pacjentach, których lekarz leczył. Czy jesteś zadowolony z wyników? Jeśli nie, rozważ uzyskanie drugiej opinii.

Reakcje skóry na produkty kosmetyczne

0

Lekarz wyjaśnia, jak wybierać kosmetyki, aby uniknąć lub zminimalizować reakcje alergiczne.

1. Sprawdź etykietę.

Szukaj produktów z najmniejszą ilością składników. Dzięki temu prawdopodobieństwo wystąpienia złej reakcji będzie mniejsze.

2. Najpierw wykonaj test płatkowy.

Przed rozpoczęciem stosowania nowego produktu, umieść jego niewielką ilość na wewnętrznej stronie łokcia i odczekaj 48 do 72 godzin. Jeśli nie zauważysz zaczerwienienia, obrzęku, swędzenia lub pieczenia w tym miejscu, możesz go używać.

3. Spryskaj w inteligentny sposób.

Zawsze nakładaj zapach na ubrania, a nie na skórę. W ten sposób zmniejszysz prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji skórnej. Zapobiegnie to również złej reakcji zapachu z innymi produktami, których używasz.

4. Bądź wierny sobie.

Zobacz, jak zareaguje Twoja skóra. Etykiety „hipoalergiczne”, „testowane przez dermatologów”, „testowane pod kątem wrażliwości” lub „niedrażniące” nie gwarantują, że Twoja skóra nie zareaguje.

5. Zatrzymaj się i ukoj.

Jeśli Twoja skóra źle reaguje na jakiś kosmetyk, natychmiast przestań go używać. Czasami możesz użyć dostępnego bez recepty kremu z hydrokortyzonem, który pomoże złagodzić stan zapalny. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie kremu na receptę.

Top 2 reakcje skóry na produkty kosmetyczne

1. Podrażnienie.

Lekarz może nazwać to podrażnienie kontaktowym zapaleniem skóry. Jest to najczęstsza reakcja skóry na produkt kosmetyczny. Może powodować pieczenie, kłucie, swędzenie i zaczerwienienie w miejscu, w którym nakładasz produkt.

Jeśli Twoja skóra jest sucha lub uszkodzona, traci część swojej naturalnej ochrony przed czynnikami drażniącymi. Oznacza to, że reakcje mogą być ostrzejsze lub łatwiejsze.

2. Alergie skórne (alergiczne kontaktowe zapalenie skóry).

Wrażliwość lub prawdziwa alergia na określony składnik produktu powoduje zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie lub pęcherze na skórze. Substancje zapachowe i konserwanty są jednymi z największych winowajców.

Nawet produkty, o których mówi się, że są bezzapachowe, mogą zawierać środek maskujący, czyli substancję zapachową, która zakrywa zapachy chemiczne. Choć możesz nie czuć jego zapachu, może on nadal tam być i powodować reakcję alergiczną u niektórych osób.

Aby upewnić się, że w składzie nie ma perfum, szukaj produktów oznaczonych jako bezzapachowe lub bez perfum.

Konserwanty są w prawie każdym produkcie, który zawiera wodę. Muszą tam być, więc nie psuje się. Wszystkie najbardziej powszechne konserwanty zostały powiązane z alergiami skórnymi. Ale to nie znaczy, że u każdego wywołują reakcje alergiczne. Mogą w ogóle nie przeszkadzać Twojej skórze.

Produkty kosmetyczne, które najprawdopodobniej wywołują reakcje skórne

Należą do nich:

  • Mydła do kąpieli

  • Detergenty

  • Antyperspiranty

  • Makijaż oczu

  • Nawilżacze

  • Balsam do trwałej ondulacji (szczególnie zawierający substancję chemiczną monotioglikolan glicerolu)

  • Szampony

  • Długotrwałe pomadki do ust

  • Lakiery do paznokci (szczególnie te zawierające formaldehyd)

  • Klej do paznokci zawierający metakrylan

Źródłem reakcji skórnych mogą być również farby do włosów, zwłaszcza te zawierające p-fenylenodiaminy, jak również nadsiarczan amonu stosowany do rozjaśniania włosów.

Również produkty kosmetyczne zawierające alfa-hydroksykwasy (AHAs) mogą powodować problemy – takie jak zaczerwienienie, obrzęk, pęcherze, wysypka lub świąd – u niektórych osób. Jest to bardziej prawdopodobne w przypadku silnych produktów, które mają stężenie AHAs powyżej 10% lub o pH (poziom kwasu) 3,5 lub mniej.

Dla niektórych osób kremy i serum przeciwzmarszczkowe z tretinoiną mogą powodować kontaktowe zapalenie skóry z podrażnieniami.

Wiele osób jest wrażliwych na filtry przeciwsłoneczne. Jeśli tak jest w Twoim przypadku, porozmawiaj z dermatologiem o tym, jak najlepiej chronić swoją skórę przed słońcem. Szukaj kremów z filtrem, które mają bardzo mało składników i są fizycznymi blokerami (z tlenkiem cynku i/lub dwutlenkiem tytanu), które zazwyczaj nie powodują reakcji alergicznych.

Czy stres może powodować problemy ze skórą? – Wpływ stresu na skórę

0

Czy stres powoduje u Ciebie zaostrzenie trądziku lub trądziku różowatego? A może obgryzasz paznokcie do granic możliwości? Eksperci twierdzą, że emocje mogą mieć wpływ na Twoją skórę.

Połączenie umysł-skóra

Czy stres powoduje u Ciebie zaostrzenie trądziku lub trądziku różowatego? A może obgryzasz paznokcie do granic możliwości? Eksperci twierdzą, że emocje mogą mieć wpływ na Twoją skórę.

Od lekarza Archiwum

Zawsze, gdy Amanda czuje się zdenerwowana, wybucha na całej swojej 13-letniej twarzy. Jeremy często tak bardzo użala się nad sobą, że ma egzemę, że podczas złych flar zamyka się przed światem. A jedynym sposobem, w jaki Kim może powstrzymać swoje obsesyjne myśli, jest wyrwanie włosów.

Na te i wiele innych sposobów, umysł i skóra są ze sobą ściśle splecione. Możesz to nazwać: trądzik, egzema, pokrzywka, trądzik różowaty, łuszczyca, łysienie (wypadanie włosów), bielactwo (pozbawione pigmentu białe plamy na skórze), trichotillomania (wyrywanie włosów) i zaburzenia samookaleczania, wiele zaburzeń skórnych bierze swoje korzenie z psychiki lub w niej tkwi.

Eksperci nazywają tę nową dziedzinę „psychodermatologią”.

„Psychodermatologia to dziedzina, która zajmuje się wpływem emocji jednostki na skórę” – mówi Karen Mallin, PsyD, instruktor na wydziałach psychiatrii i nauk behawioralnych oraz dermatologii i chirurgii skórnej University of Miami/Jackson Memorial Hospital w Miami.

„Myślę, że [psychodermatologia] będzie się rozwijać skokowo [ponieważ] dermatologia jest gotowa na bardziej zintegrowane podejście z innymi dziedzinami, takimi jak psychologia, psychiatria, a nawet medycyna komplementarna” – mówi Mallin, która niedawno ukończyła rok podoktorski w psychodermatologii w tym samym szpitalu, w którym teraz pracuje. Takie zintegrowane podejście pozwala na nowe możliwości leczenia, w tym leki przeciwdepresyjne, terapię relaksacyjną lub doradztwo, które mogą złagodzić problemy z nastrojem wynikające z problemów skórnych lub będące ich przyczyną.

„Umysł i skóra są połączone na wielu różnych poziomach”, Mallin mówi lekarzowi. „Wiele zakończeń nerwowych jest połączonych ze skórą, która owija się wokół narządów, więc w miarę jak emocje są rozgrywane neurologicznie, mogą być wyrażone przez skórę, tak jak stres może być wyrażony przez objawy żołądkowo-jelitowe, zwiększony niepokój lub nadciśnienie”.

Weźmy na przykład trądzik. Kiedy jesteś spięty, twoje ciało uwalnia hormony stresu, w tym kortyzol, który może zwiększyć produkcję oleju na skórze, co czyni cię podatnym na pryszcze.

I, mówi Mallin, „w niektórych chorobach autoimmunologicznych, takich jak łysienie (utrata włosów) i bielactwo, naukowcy pokazują teraz markery, że stresujące wydarzenie może wywołać reakcję autoimmunologiczną.”

W innych przypadkach, ludzie mają prawdziwie psychiatryczne choroby, które prezentują się jako dermatologiczne, w tym cięcie, obgryzanie paznokci, ciągnięcie włosów, niektóre zachowania tikowe i urojoną parazytozę, błędne przekonanie, że ktoś jest zarażony przez pasożyty, takie jak roztocza, wszy, pchły, pająki, robaki, bakterie lub inne organizmy.

Bruce Katz, MD, dyrektor Juva Skin and Laser Center i dyrektor kliniki chirurgii kosmetycznej i laserowej w Mount Sinai Medical School, oba w Nowym Jorku, wyjaśnia to w ten sposób: „To teoria narządów docelowych, a niektórzy ludzie mają różne narządy docelowe, które kanalizują stres”, mówi doktorowi. „Niektórzy ludzie dostają wrzodów, niektórzy migreny, a inni wysypki, ponieważ skóra jest ich organem docelowym” – mówi.

Dlatego też, gdy „mamy pacjentów, którzy przychodzą ze stanami wywołanymi stresem lub neurotycznymi związanymi z kwestiami psychologicznymi, kierujemy ich do psychologa lub psychiatry, a nawet do akupunktury” – mówi Katz.

Dobra wiadomość jest taka, że dzięki konsultacjom z innymi specjalistami i wykorzystaniu nowych metod leczenia zaburzeń skóry, w tym laserów, lekarze są w stanie lepiej niż kiedykolwiek wcześniej leczyć zarówno skórę, jak i problemy emocjonalne” – mówi.

Nowa dziedzina, nowe możliwości leczenia

„Jeśli wygląd zewnętrzny jest zaburzony z powodu choroby skóry, można mieć do czynienia z problemami z samooceną i napiętnowaniem społecznym, co w przypadku braku reakcji może prowadzić do depresji” – mówi Mallin.

„Jeśli naprawdę mają depresję lub zdiagnozowane zaburzenia lękowe lub psychologiczne, pomocne mogą być leki, a także krótki kurs terapii poznawczo-behawioralnej, która ma na celu zmianę reakcji i zachowań” – mówi Mallin.

Pomocny może być również trening relaksacyjny.

Jedno z badań przeprowadzonych w Touch Research Institute na Uniwersytecie w Miami wykazało, że po terapii masażem poprawił się nastrój dzieci i poziom ich aktywności, a także wszystkie wskaźniki stanu skóry, w tym zaczerwienienie i swędzenie. Zmniejszył się również niepokój rodziców.

Innym potencjalnym rozwiązaniem jest trening odwracania nawyków.

„Powiedzmy, że wybierasz się na trądzik lub egzemę i dostajesz blizny i faktycznie pogarszasz to, musisz być świadomy, gdzie są twoje ręce”, mówi. „Bycie bardziej samoświadomym tego, co robią twoje ręce i posiadanie alternatywnych zachowań, które zajmują miejsce, może pomóc”.

Na przykład, za każdym razem, gdy twoja ręka sięga powyżej szyi, złap ołówek i napisz zdanie.

Kiedy u dzieci rozwijają się choroby skóry wywołane stresem, na dorosłych może spoczywać obowiązek zapytania, jaki wpływ ma na nich choroba skóry i przez jakie stresujące wydarzenia przechodzą, ponieważ bardzo małe dzieci doświadczają stresu tak samo jak dorośli – mówi Mallin.

„Może są dokuczane lub zastraszane”, mówi. Lekarz lub rodzic może zapytać o szkołę i przyjaciół, aby dowiedzieć się, czy dziecko jest związane ze społeczeństwem lub wykluczone z normalnej aktywności społecznej” – sugeruje.

Połączenie umysł-skóra ma sens dla Shelley Sekula-Gibbs, MD, asystentki klinicznej dermatologii w Baylor College of Medicine w Houston.

„Badania, które pokazują, że co najmniej 30% wszystkich pacjentów dermatologicznych ma jakiś podstawowy problem psychologiczny, który często pozostaje nieuwzględniony, przynajmniej na pierwszej wizycie, ale jeśli się nim zajmie, może mieć bardzo pozytywny i silny wpływ na poprawę stanu skóry” – mówi.

[Podczas rozwoju w łonie matki], mózg i skóra pochodzą z tych samych komórek, więc istnieje związek” – mówi. „A inny bezpośredni związek polega na tym, że kiedy ludzie doświadczają w życiu stresu, dość często ich skóra staje się odzwierciedleniem tych stresów”.

Co zrobić, różni się w zależności od stanu i przyczyny, mówi.

„Jeśli stan jest krótkotrwały, takie jak student college’u dostaje trądzik flare podczas finałów, nie ma wiele do zrobienia, ponieważ stresory są epizodyczne,” Sekula-Gibbs mówi.” Ale jeśli stresory są bardziej przewlekłe, takie jak trudne małżeństwo lub osoba jest bezrobotna i nie może znaleźć pracy, dermatolog byłby dobrze służyć, aby spróbować i rozwiązać problemy społeczne związane.”

Być może, sugeruje, pracownik socjalny, doradca małżeński lub psychiatra mogą pomóc. Jeśli jednak pacjent ma kliniczną depresję w wyniku choroby skóry, depresja jest przyczyną choroby skóry, albo cierpi na psychozę lub zaburzenia obsesyjno-kompulsywne i może zrobić sobie krzywdę, dostępne są bezpieczniejsze i łatwiejsze do tolerowania leki – mówi.

Najważniejsze jest to, że „jeśli zarówno dermatolog, jak i pacjent są świadomi istnienia czynników stresogennych, wtedy lepiej poradzą sobie z problemem, ale jeśli nikt o tym nie mówi, nie można się tym zająć.” Sekula-Gibbs namawia pacjentów do „szczerej rozmowy z lekarzem o sprawach, które cię niepokoją.”

Jak bezpieczny jest makijaż permanentny?

0

Dodanie makijażu permanentnego do skóry może wydawać się łatwe i wygodne, ale jak każdy zabieg chirurgiczny, wiąże się z ryzykiem.

Jak bezpieczny jest makijaż permanentny?

Dodanie makijażu permanentnego do skóry może wydawać się łatwe i wygodne, ale jak każdy zabieg chirurgiczny, wiąże się z ryzykiem.

Leanna Skarnulis Reviewed by Brunilda Nazario,?MD Od lekarza Archiwum

Piękne czerwone usta, idealnie ukształtowane brwi i płaski eyeliner. Makijaż permanentny obiecuje, że będziesz pracować cały dzień, chodzić na siłownię, tańczyć całą noc i budzić się rano z makijażem na swoim miejscu. Wydaje się, że nic nie jest w stanie zmienić tych kosmetycznych tatuaży.

W rękach wykwalifikowanej osoby, procedury są ogólnie bezpieczne. Ale państwowe agencje regulacyjne nie nadążają za rozwojem przemysłu makijażu permanentnego i jest wiele niewykwalifikowanych osób władających igłami.

Makijaż permanentny jest uważany za mikropigmentację, podobną do tatuaży. Polega on na umieszczeniu za pomocą igły pigmentowanych granulek pod górnymi warstwami skóry. Tatuaż i odbudowa medyczna, która koryguje niedoskonałości z blizn i bielactwa (brak naturalnej pigmentacji w skórze), to podobne procedury. „Są to te same procedury, ale używane do różnych celów” – mówi okulista Charles S. Zwerling, MD, który ukuł termin mikropigmentacja.

Makijaż permanentny oczu jest najbardziej popularnym zabiegiem kosmetycznym, po którym następują brwi i kolor ust. Niektórzy praktycy oferują rumieniec i cień do powiek, ale Zwerling, przewodniczący Amerykańskiej Akademii Mikropigmentacji (AAM) w Goldsboro, N.C., mówi, że jest całkowicie przeciwny. „To, co widziałem, było bardzo słabo zrobione. Nie możesz być pewien, co kolor ma zrobić, a jeśli masz reakcję alergiczną, masz do czynienia z dużą powierzchnią. Mówisz o poważnej operacji rekonstrukcyjnej twarzy”.

Większość zabiegów wykonuje się po nałożeniu na skórę środka znieczulającego. Zwerling mówi, że po wstępnym zabiegu może być wymagany touch-up, ale nie wcześniej niż po miesiącu i aż trzy miesiące później. Wśród praktyków są dermatolodzy, kosmetolodzy, estetycy, pielęgniarki i tatuażyści. Zanim wyruszysz do Yellow Pages, aby znaleźć lekarza, eksperci radzą, abyś odrobił pracę domową.

Niekorzystne reakcje

„Reakcje alergiczne na pigmenty są dość rzadkie, ale trudno jest usunąć substancję drażniącą” – mówi rzecznik FDA, dr Stanley Milstein, w Waszyngtonie – „Zawsze, gdy wszczepia się ciało obce w skórę, istnieje możliwość wystąpienia nieprzewidzianych skutków. Reakcja może pojawić się wiele lat później jako wysypka lub reakcja alergiczna układu odpornościowego.”

Zwerling mówi, że pigmenty, takie jak tlenek żelaza, rzadko powodują reakcje alergiczne. „Wykazano, że tlenek żelaza jest najbezpieczniejszym pigmentem” – mówi. „Wszystko, co jest oparte na roślinach, organiczne lub naturalne, jest najbardziej ryzykowne. To naturalne produkty w warzywach i ziołach mogą powodować straszne reakcje alergiczne.”

Dwa kolejne możliwe działania niepożądane to ziarniniaki, czyli masy, które tworzą się wewnątrz tkanki wokół substancji obcej, oraz keloidy, czyli przerosty tkanki bliznowatej lub uniesiona blizna. Keloidy pojawiają się częściej przy usuwaniu makijażu permanentnego niż przy jego aplikacji.

W lipcu 2004 roku FDA zaalarmowała społeczeństwo o szeregu zgłoszonych zdarzeń niepożądanych u osób, które poddały się pewnym procedurom mikropigmentacji. Zdarzenia niepożądane są związane z niektórymi odcieniami tuszu marki Premier Pigment do makijażu permanentnego, które są produkowane przez American Institute of Intradermal Cosmetics, działający pod nazwą Premier Products, w Arlington w Teksasie.

Do lipca FDA została poinformowana o ponad 50 zdarzeniach niepożądanych i bada dodatkowe zgłoszenia przesłane do producenta. Zgłoszone reakcje obejmują obrzęk, pękanie, łuszczenie, powstawanie pęcherzy i blizn, a także tworzenie się ziarniniaków w okolicach oczu i ust. W niektórych przypadkach zgłaszane efekty powodowały poważne oszpecenie, skutkujące trudnościami w jedzeniu i mówieniu.

Infekcja

W grudniu 2003 roku ława przysięgłych w San Antonio uznała właściciela salonu makijażu permanentnego za winnego zarażenia kobiety wirusowym zapaleniem wątroby typu C podczas serii poprawek koloru ust. Przyznali kobiecie ponad pół miliona dolarów.

„Znam około 10 przypadków przeniesienia żółtaczki z makijażu permanentnego, a w Kanadzie przypadek AIDS” – mówi Zwerling. „Większość praktykujących to byli tatuażyści”. Niesterylny sprzęt do tatuażu i igły mogą przenosić choroby zakaźne, takie jak zapalenie wątroby.

Kolory zatwierdzone przez FDA – czerwona flaga

Nie daj się skusić reklamom, które twierdzą, że lekarz używa kolorów zatwierdzonych przez FDA. „Trzymaj się z daleka”, mówi Zwerling. „Oni źle reprezentują siebie i zawód”. FDA zatwierdza kolory tylko dla określonych zastosowań końcowych. Kiedy ktoś mówi „kolory zatwierdzone przez FDA”, nie masz sposobu, aby dowiedzieć się, czy zatwierdzenie dotyczy kosmetyków, żywności lub farby samochodowej, ale jedna rzecz jest pewna: żaden dodatek kolorystyczny nigdy nie został zatwierdzony przez FDA do wstrzykiwania pod skórę.

„FDA z pewnością patrzy na pewne konsekwencje dla zdrowia i bezpieczeństwa” – mówi Milstein. Komplikując sprawę jest fakt, że niektóre pigmenty są mieszaninami materiałów i nie są wymagane, aby mieć składniki oznakowane, ponieważ nie są sprzedawane konsumentom. „Te mieszaniny mogą być tak złożone, że bardzo trudno jest tatuażystom wiedzieć, czego używają” – mówi.

Poprzez swój program Cosmetics Adverse Reaction Monitoring (CARM), FDA wzywa konsumentów i dostawców opieki zdrowotnej do zgłaszania niepożądanych reakcji na tatuaże i makijaż permanentny oraz problemów z usuwaniem. Skontaktuj się z okręgowym biurem FDA wymienionym na niebieskich stronach książki telefonicznej.

Powikłania związane z MRI

„Kwestia, którą powinieneś być najbardziej zaniepokojony, to to, co dzieje się kilka lat w dół drogi i masz MRI”, mówi Milstein. „Pojawi się obrzęk lub pieczenie w pigmentowanym obszarze z powodu interakcji między polem magnetycznym a pigmentem, i może to zakłócić jakość obrazu MRI”.

Zwerling przyznaje, że ludzie będą doświadczać zaczerwienienia lub zapalenia po MRI, ale mówi, że nie jest to powód, aby unikać makijażu permanentnego. „Istnieje reakcja magnetyczna z tlenkiem żelaza w pigmencie. To wibruje i ustawia łagodne działanie zapalne, które może być kontrolowane przez miejscowy krem sterydowy lub Benadryl.” Dodaje, że reakcja z makijażu permanentnego nie pogorszy jakości obrazowania tak długo, jak radiolog będzie świadomy istnienia makijażu permanentnego. „Trzeba im powiedzieć, żeby nie odczytali go błędnie”.

Jak trwały jest makijaż permanentny?

„Pomyśl o makijażu permanentnym jako o trwałym” – mówi Zwerling. „Bądź absolutnie pewien, ponieważ jest mało prawdopodobne, że można go zmienić”.

Każdy jest inny, ale mówi, że w zdecydowanej większości przypadków znaczna ilość blaknięcia występuje każdego roku. „Niektórzy ludzie, którym zrobiłem 20 lat temu, wyglądają dziś świetnie, a niektórzy, którym zrobiłem to rok temu, potrzebują kolejnego zabiegu”.

Z czasem niektóre kolory mogą migrować, a wynik może być dość przerażający. Zwerling mówi, że jest to najbardziej prawdopodobne, jeśli praktykujący używa czarnego atramentu indyjskiego, który nie powinien być używany w mikropigmentacji. „Ma bardzo mały rozmiar cząstek, więc to prawie jak barwienie skóry”, mówi. „Pigmenty tlenku żelaza są obojętne, co oznacza, że nie reagują metabolicznie. Jest tylko minimalna ilość migracji z tlenkiem żelaza.”

Dodaje, że jest nieoczekiwana korzyść z makijażu permanentnego w tym, że wydaje się, że pomaga w zmarszczkach, a także pomaga rozbić pasma blizny, dzięki czemu blizny są nieco spłaszczone. „Ale nie zawsze można to zagwarantować” – mówi.

Rozczarowujące wyniki

Co jeśli wejdziesz do salonu chcąc mieć brwi Jennifer Lopez, a wyjdziesz z brwiami Bena Afflecka? „Największe ryzyko w każdej operacji kosmetycznej to rozczarowujące wyniki”, mówi Zwerling. „Uzyskaj to prawo za pierwszym razem, ponieważ szansa na uzyskanie tego prawa po raz drugi jest skomplikowana, a po tym staje się stopniowo bardziej skomplikowana. Być może będziesz musiał podróżować. Znam tylko garstkę mistrzów w Stanach Zjednoczonych, którzy potrafią naprawiać błędy.”

„Większość ludzi myśli, że zabiegi laserowe mogą usunąć tatuaże lub makijaż permanentny, ale mogą one pozostawić własne efekty uboczne, takie jak jaśniejszy kolor skóry” – mówi Milstein. Inne metody usuwania obejmują dermabrazję, usuwanie chirurgiczne, a czasami dalsze tatuowanie w celu zakamuflowania problemu. „Niektóre techniki pozostawią bliznę w miejscu, gdzie był makijaż” – mówi.

Zrób to z szeroko otwartymi oczami

Czy to legalne, że ktoś może wstrzykiwać pigment w twoją skórę, a jego jedynym szkoleniem był kurs korespondencyjny? Albo nie ma żadnego szkolenia? Absolutnie. „Niektóre stany nie mają w ogóle żadnych regulacji i to jest przerażające” – mówi Zwerling. „Każdy może założyć sklep”.

Co więc ma zrobić konsument?

  • Upewnij się, że salon posiada licencję na prowadzenie działalności gospodarczej oraz certyfikat potwierdzający, że został on poddany inspekcji przez lokalny urząd zdrowia.

  • Dowiedz się, czy praktyk został przetestowany i uznany za kompetentnego. AAM jest organem akredytującym, który wymaga pisemnego, ustnego i praktycznego egzaminu w celu uzyskania certyfikatu. „Niektóre stany wybrały nas jako swoją jednostkę certyfikującą” – mówi Zwerling. „Staramy się być pewni, że praktycy są przynajmniej kompetentni w zakresie znajomości właściwych procedur, sposobu sterylizacji itp.”

  • Ile zabiegów wykonał lekarz i jak długo to robi?

  • Poproś o spotkanie z osobami, na których lekarz wykonywał zabiegi. „Nie polegaj na garści referencji lub zdjęć” – mówi Zwerling. „Każdy może stworzyć portfolio, kradnąc zdjęcia ze strony internetowej”.

  • Weź pod uwagę estetykę, bezpieczeństwo i komfort. „Lekarze mogą nie być najlepszymi praktykami” – mówi Zwerling. „Mogą znać się na nauce, ale nie na sztuce”. Najlepszym wyborem może być praktyka, w której pielęgniarka lub kosmetolog pracują pod auspicjami lekarza. A jeśli komfort jest na wysokim miejscu w twoim programie, pamiętaj, że miejscowe znieczulenia, których używa kosmetolog lub tatuażysta, nie są tak skuteczne jak zastrzyki w rękach profesjonalisty medycznego.

  • Aby uniknąć infekcji, upewnij się, że widzisz, jak lekarz wyjmuje świeżą igłę z opakowania i otwiera świeżą butelkę z pigmentem. Postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi pielęgnacji leczonego obszaru w dniach i tygodniach po zabiegu.

  • Pamiętaj: Style kosmetyczne się zmieniają. Nie stosuj modnego wyglądu, który za pięć, dziesięć lub dwadzieścia lat może być przestarzały.

Ostatnia rada. „Zadaj sobie pytanie, jak bardzo jesteś skłonny nosić czyjś błąd”, mówi Milstein. „Zmiana tatuaży lub makijażu permanentnego nie jest tak łatwa, jak zmiana zdania”.

Co należy wiedzieć, jeśli nosisz sztuczne rzęsy: Informacje dotyczące bezpieczeństwa

0

Jeśli nosisz sztuczne rzęsy, zrobić swoje badania, aby dowiedzieć się dokładnie, jak bezpieczne są i co można zrobić, aby poprawić swoje doświadczenie.

Co to są fałszywe rzęsy?

Fałszywe rzęsy są syntetyczne rzęsy zaprojektowane, aby Twoje oczy pop. Są one dołączone do powieki tuż nad naturalnymi rzęsami za pomocą tymczasowego kleju. Przedłużanie rzęs jest podobne, są one dołączone bezpośrednio do naturalnych rzęs z bardziej trwałego kleju, zwykle przez profesjonalistę.

Czy sztuczne rzęsy są bezpieczne?

Jako fałszywe rzęsy stają się coraz bardziej popularne, wiele osób zadaje sobie pytanie, czy fałszywe rzęsy są bezpieczne? Odpowiedź nie jest prosta. Fake rzęsy shouldnt spowodować szkody, jeśli stosowane i noszone prawidłowo, ale istnieją zagrożenia, które pochodzą z noszenia fałszywych rzęs na bieżąco?

Twoje oczy są niezwykle delikatne! Należy zachować ostrożność, gdy umieścić cokolwiek na skórze lub wokół oczu, ale fałszywe rzęsy wymagają dodatkowej ostrożności. Syntetyczne rzęsy w połączeniu z silnym klejem stanowią dodatkowe zagrożenie dla Twoich oczu i mogą wywołać reakcję alergiczną, podrażnienie lub inny uraz oka.?

Możliwe powikłania z niewłaściwego stosowania sztucznych rzęs obejmują:

  • Reakcje alergiczne na klej

  • Bolesny, czerwony guzek na powiece lub pod linią rzęs, zwany stygmatem

  • Opadające powieki z powodu zbyt dużej stymulacji powiek

  • Podrażnienie lub zakażenie oka

  • Utrata naturalnych rzęs?

Dokładnie przeczytać i przestrzegać wskazówek, które pochodzą z fałszywych rzęs w odniesieniu do czystości. Jeśli używasz ich nieprawidłowo, możesz być otwarciem drzwi dla niebezpiecznych bakterii lub grzybów do budowania na fałszywych rzęsach i zainfekować swoje oko. Zdarzały się przypadki tymczasowej i trwałej ślepoty w wyniku nieprawidłowego stosowania makijażu oczu.?

Dont akcji lub pożyczyć kogoś innego sztuczne rzęsy. Wprowadzenie cudzych zarazków do twoich oczu może być bardzo niebezpieczne! Jeśli masz okazję do próbki sztuczne rzęsy w sklepie kosmetycznym, powiedzieć nie, chyba że wiesz, że będziesz nosić zupełnie nową parę fałszywych rzęs z aplikatorem jednorazowego użytku.?

Jeśli jesteś zaznajomiona z fałszywymi rzęsami i wiesz, że twoje oczy są wrażliwe na pewien składnik, sprawdź etykietę przed zakupem i zastosowaniem. Jeśli pakiet jest tak mały, że nie ma listy składników, wyszukiwanie online lub zapytać pracownika, jak dowiedzieć się, cos w fałszywych rzęs i kleju rzęs. Jeśli youre nowy do noszenia sztucznych rzęs, badania, co składniki mogą być drażniące lub niezdrowe dla oczu.?

Formaldehyd jest częstym składnikiem w fałszywym kleju rzęs, które mogą powodować reakcje alergiczne. Jeśli jesteś uczulony na formaldehyd, twoje oko będzie bolało, swędziało, stało się czerwone i zaczęło puchnąć. Silna reakcja alergiczna może tymczasowo zakłócić widzenie.

Porady dotyczące nakładania i usuwania sztucznych rzęs

Stosowanie sztucznych rzęs jest dość proste. Youll stosuje fałszywy klej rzęs do pasma fałszywych rzęs chcesz umieścić na. Aby być bardzo bezpieczne podczas stosowania tych, jego zaleca się, aby to zrobić, gdy youre absolutnie jeszcze. Dont spróbować zastosować w samochodzie lub jeśli ktoś jest blisko ciebie i może bump you.?

Jeśli zostaniesz poturbowany, możesz zranić swoje oko. Na przykład, jeśli jedno z Twoich narzędzi wejdzie w kontakt z okiem, możesz zadrapać rogówkę i narazić się na ryzyko poważnej infekcji.

Zawsze myj ręce przed zastosowaniem sztucznych rzęs. Jest mnóstwo bakterii na rękach, które mogą spowodować infekcję oka, jeśli wejdzie w bezpośredni kontakt z okiem.?

Podczas usuwania sztucznych rzęs, delikatnie blot góry fałszywych rzęs z ciepłą wodą, specjalne rzęsy remover, lub oczu demakijażu. To osłabia klej. Czasami półtrwały klej sztucznych rzęs jest trudny do usunięcia. Można użyć oleju na bazie środków do demakijażu oczu lub innej opcji tłustej jak olej kokosowy, aby pomóc poluzować go. Jeśli youre nie pewność usuwania semi-permanentne sztuczne rzęsy, skontaktuj się z licencjonowanym profesjonalistą o pomoc.

Noszenie sztucznych rzęs

Nie czuj się nerwowo, aby nosić sztuczne rzęsy! Są one bezpiecznym sposobem, aby poprawić swój wygląd, jeśli stosowane i usuwane prawidłowo. Jeśli okaże się, że twoje oczy pozostają podrażnione, zakażone lub w inny sposób rannych, skontaktuj się z pracownikiem służby zdrowia natychmiast.

Postępuj zgodnie z tymi krokami, aby usunąć żelowy lakier do paznokci

0

Krok po kroku wskazówki, jak zdjąć żelowy lakier do paznokci.

Od tego czasu przeszliśmy długą drogę. Lakier żelowy stał się popularnym sposobem malowania opuszków palców i choć wygląda pięknie, gdy jest trwały, może być bolesny do usunięcia. Na szczęście istnieje kilka wskazówek, jak zdjąć żelowy lakier, gdy już się nim znudzisz.

Zalety żelowego lakieru do paznokci

Dlaczego ludzie lubią mieć żelowe manicure i pedicure?

  • Trwa dłużej. Manicure żelowy może trwać nawet trzy tygodnie, podczas gdy zwykły manicure może trwać tylko jeden. Tak więc, zapracowane osoby mogą preferować to rozwiązanie, ponieważ będą musiały chodzić do salonu paznokci mniej razy.

  • Jest odporny na odpryski. Zwykły manicure z lakierem do paznokci ma tendencję do odpryskiwania. Żel jest bardzo odporny na odpryski, co znów prowadzi do mniejszej liczby wizyt w salonie w celu dokonania poprawek.

  • Szybko schnie. Jak tylko wyjmiesz rękę lub stopę z lampy utwardzającej UV, Twój manicure jest suchy. Większość marek lakierów żelowych utwardza się w zaledwie 30 sekund pod lampą UV.

  • Nie ma zapachu. Akryl i zwykły lakier do paznokci mają silne zapachy. Lakier żelowy nie ma prawie żadnego zapachu.

Manicure żelowy trwa dłużej niż zwykły, więc pamiętaj, aby zostawić sobie dodatkowy czas w harmonogramie.

Kto powinien unikać żelowego lakieru do paznokci?

Jeśli chcesz często zmieniać kolor swoich paznokci, możesz nie być zadowolona z manicure żelowego, ponieważ jest on trudniejszy do usunięcia niż inne lakiery do paznokci.

Eksperci zalecają, aby małe dzieci unikały lakierów żelowych do paznokci.

Usuwanie żelowego lakieru do paznokci

Podczas gdy twój manicure i pedicure może wyglądać pięknie przez jakiś czas, w końcu możesz chcieć zdjąć lakier żelowy, aby uzyskać inny kolor lub wykończenie. Usuwanie żelowego lakieru do paznokci jest nieco inne dla każdego producenta. Przeczytaj informacje dostarczone przez producenta wraz z Twoim zestawem żelowym.?

Oto materiały, które będą potrzebne do usunięcia lakieru żelowego w domu:

  • Aceton (upewnij się, że jest 100%)

  • Folia, folia plastikowa lub klipsy do paznokci przeznaczone do usuwania lakieru żelowego

  • Pilnik do paznokci

  • Wazelina

  • Waciki

  • Ręcznik

  • Washcloth

Krok 1: Wyłóż miejsce pracy folią plastikową, a na wierzchu połóż gruby ręcznik. Aceton może uszkodzić powierzchnie, więc będziesz chciał je zakryć.

Krok 2: Nałóż odrobinę wazeliny na każdy ze skórek i skórę wokół paznokcia, aby chronić się przed acetonem, który może być szorstki i wysuszający.

Krok 3: Rozerwij kilka wacików na kawałki wystarczająco duże, aby pokryć paznokcie. Te mniejsze rozmiary pomogą Ci uniknąć zbyt dużej ilości acetonu na skórze. Dodatkowo, zużyjesz o wiele mniej wacików.

Krok 4: Spiłuj żelowy lakier do paznokci pilnikiem do paznokci, aby ułatwić wsiąkanie acetonu.

Krok 5: Namocz kawałki waty w acetonie.

Krok 6: Umieść każdy cotton ball na paznokciu i owinąć go w folię lub folię, lub użyć klipsa do paznokci, aby utrzymać bawełnę w miejscu. Zawiń na tyle mocno, aby utrzymać bawełnę na miejscu, ale nie tak mocno, aby odciąć krążenie w palcach. Niektórzy eksperci zalecają stosowanie folii, ponieważ utrzymuje ona szczelniejsze zamknięcie i może zapobiec kapaniu acetonu.

Krok 7: Pozostaw bawełnę na 10-15 minut.

Krok 8: Zdejmij bawełnę. Żelowa pasta powinna łatwo zejść. Jeśli nadal jest zbyt twardy, powtórz proces moczenia przez kolejne 5 minut.

Krok 9: Użyj ciepłej ściereczki, aby delikatnie wyszorować żelowy lakier.

Krok 10: Gdy cały żel zostanie usunięty, umyj ręce lub stopy wodą z mydłem.

Krok 11: Nawilżaj dłonie lub stopy.

Porady dotyczące usuwania żelu z paznokci

Jeśli chciałabyś uniknąć tego procesu usuwania, możesz po prostu pozwolić swoim paznokciom wyrosnąć. Możesz odciąć żel, gdy rośnie on ponad łożyskiem paznokcia, kiedy normalnie obcinasz paznokcie. Proces ten może jednak trwać do sześciu miesięcy w przypadku paznokci u rąk i do 18 miesięcy w przypadku wolniej rosnących paznokci u stóp.

Nie używaj pomarańczowego patyczka. Są to małe drewniane patyczki, które często używane są przez techników do zdejmowania żelowego lakieru do paznokci. Mogą one jednak uszkodzić Twoje paznokcie i pozostawić na nich plamy.

Możesz również pokusić się o spiłowanie żelu lub użycie narzędzia dremel, aby go zeszlifować. Narzędzia te mogą jednak uszkodzić paznokcie, szczególnie jeśli używają ich osoby, które nie są profesjonalnymi technikami pielęgnacji paznokci.

Należy pamiętać, że im dłużej żel znajduje się na paznokciu, tym trudniej będzie go zdjąć. Niektóre dodatki do paznokci żelowych, takie jak brokat, mogą również utrudnić ich zdjęcie.