Draft Guidance on Gender Dysphoria „Misses Urgent Issues

Napisane przez Becky McCall

Dec. 14, 2021 C Wydanie w tym tygodniu nowego projektu wytycznych dla pracowników służby zdrowia traktujących ludzi z dysforią płciową wzbudziło nowe obawy, że wpływowa grupa, która napisała proponowane zasady została „opanowana przez aktywistów”.

Eksperci w dziedzinie psychologii nastolatków i dzieci, a także pediatrzy, są zszokowani tym, że Światowe Stowarzyszenie Zawodowe na rzecz Zdrowia Osób Transpłciowych (World Professional Association for Transgender Healths Standards of Care 8) wydaje się wykazywać radykalny przechył w kierunku „potwierdzania płci”. Jednocześnie, jak twierdzą krytycy, stowarzyszenie pomija niektóre z najpilniejszych obecnie kwestii w dziedzinie medycyny transpłciowej.

Dokument?WPATH SOC 8 jest dostępny do wglądu i komentowania do 16 stycznia, po czym zostaną wprowadzone poprawki i opublikowana ostateczna wersja.Każdy może przeczytać wytyczne i zamieścić komentarze.

Pomimo wielokrotnych prób lekarza uzyskania wyjaśnień na temat pewnych aspektów wytycznych od członków komitetu WPATH SOC 8, prośby zostały odrzucone ? „do czasu, gdy wytyczne zostaną sfinalizowane”.

Według strony internetowej WPATH, SOC 8 ma na celu dostarczenie „klinicznych wskazówek dla pracowników służby zdrowia, aby pomóc osobom transpłciowym i zróżnicowanym pod względem płci w bezpiecznych i skutecznych ścieżkach” w celu zarządzania ich dysforią płciową i potencjalnie przejścia.

Takie ścieżki mogą dotyczyć między innymi podstawowej opieki zdrowotnej, opieki ginekologicznej i urologicznej, opcji reprodukcyjnych, terapii głosu i komunikacji, usług w zakresie zdrowia psychicznego oraz leczenia hormonalnego lub chirurgicznego.

Associatoin dodaje, że uznano za konieczne zrewidowanie istniejących wytycznych, opublikowanych po raz pierwszy w 2012 roku, ze względu na „globalnie bezprecedensowy wzrost i widoczność osób transseksualnych i zróżnicowanych płciowo, poszukujących wsparcia i leczenia medycznego potwierdzającego płeć.”

Leczenie medyczne potwierdzające płeć oznacza różne rzeczy w różnym wieku. W przypadku dzieci z dysforią płciową, które nie weszły jeszcze w okres dojrzewania, może to obejmować przepisywanie tak zwanych „blokerów dojrzewania”? w celu opóźnienia naturalnego dojrzewania, grupy leków, które są licencjonowane do stosowania we wczesnym (przedwczesnym) dojrzewaniu u dzieci. Takie środki nie zostały jednak dopuszczone do stosowania u dzieci z dysforią płciową, więc przepisywanie ich w tym celu jest niezgodne z zaleceniami.

Po zastosowaniu środków blokujących dojrzewanie lub w przypadkach, gdy młodzież przeszła już naturalne dojrzewanie, kolejnym krokiem jest rozpoczęcie stosowania hormonów płciowych. Tak więc, dla dziewczyny (kobiety), która chce przejść na mężczyznę (FTM), będzie to testosteron przez całe życie, a dla mężczyzny, który chce być kobietą (MTF), wiąże się to z estrogenem przez całe życie. Ponownie, stosowanie takich hormonów u osób z dysforią płciową jest całkowicie off-label.

W zeszłym miesiącu dwóch czołowych amerykańskich ekspertów w dziedzinie medycyny transseksualnej, obaj psychologowie, w tym jeden, który sam jest transseksualny, powiedzieli lekarzowi, że są zaniepokojeni tym, że jakość oceny młodzieży z dysforią płciową jest tłumiona przez aktywistów transseksualnych, którzy obawiają się, że otwarte dyskusje będą dalej stygmatyzować osoby transseksualne.

Następnie napisali op-ed na ten temat zatytułowany „The mental health establishment is failing trans kids”, który został opublikowany w Washington Post 24 listopada, po tym jak wiele innych mediów głównego nurtu go odrzuciło.

Nowy projekt nie jest oparty na dowodach”.

Jeden z ekspertów twierdzi, że projektowi WPATH SOC 8 brakuje równowagi i nie zajmuje się pewnymi kwestiami, podczas gdy innym poświęca nadmierną uwagę. Efektem jest odciągnięcie uwagi od prawdziwych pytań stojących przed dziedziną medycyny transgenderowej, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na całym świecie.

Julia Mason, MD, jest pediatrą z siedzibą w Gresham,?OR, ze szczególnym zainteresowaniem dziećmi i nastolatkami doświadczającymi dysforii płciowej.

„SOC 8 pokazuje nam, że WPATH pozostaje opanowany przez aktywistów”, mówi?

Mason kwestionuje uczciwość stowarzyszenia na podstawie tego, co przeczytała w projekcie SOC 8.

„Potrzebujemy poważnej organizacji, która podejmie trzeźwe?spojrzenie na dowody i dlatego założyliśmy Society for Evidence-Based Gender Medicine”, mówi. „To jest to, co robimy patrzymy na wszystkie dowody”.

Mason jest doradcą klinicznym nowej grupy, organizacji utworzonej w celu oceny obecnych interwencji i dowodów na temat dysforii płciowej.

Pediatra ma szczególne obawy dotyczące rozdziałów dotyczących dzieci i nastolatków w projekcie SOC 8. Rozdział dotyczący nastolatków mówi: „Wytyczne mają zapewnić złoty standard w oparciu o dostępne w tym momencie dowody.”

Mason kwestionuje to stwierdzenie. „Ten dokument nie powinien być nowym złotym standardem idącym do przodu, przede wszystkim dlatego, że nie jest oparty na dowodach, mówi.

Rozmawiając z lekarzem, Mason wyjaśnił, że urzędnicy WPATH mówią, że użyli,?procesu konsensusu zaprojektowanego do użycia z panelem ekspertów, gdy brakuje dowodów. Powiedziałbym, że nie mieli panelu ekspertów. W dużej mierze mieli panel aktywistów, z kilkoma ekspertami, mówi.

Nie ma wzmianki, na przykład, dowodów przeglądów z Anglii?National?Institute for Health and Care Excellence na?blokery dojrzewania?i?cross-sex hormony?z początku tego roku. W przeglądach tych stwierdzono, że w żadnym badaniu nie porównano hormonów płciowych lub blokerów pokwitania z grupą kontrolną, a wszystkie okresy obserwacji dla hormonów płciowych były stosunkowo krótkie.

To rozczarowuje Masona: „To są znaczące; to są ważne dokumenty”.

A wiele dowodów cytowanych w rozdziałach WPATH SOC 8 dotyczących dzieci i młodzieży pochodzi z dobrze znanego i często cytowanego holenderskiego badania z 2011 roku, w którym dzieci były znacznie młodsze w momencie wystąpienia dysforii płciowej, w porównaniu z wieloma nastolatkami, którzy tworzą obecny przypływ pacjentów w klinikach genderowych na całym świecie, mówi.

Młodzież zgłaszająca się późno, z niewielką historią choroby

Mason podkreśla również, że SOC 8 nie odnosi się do najbardziej pilnych kwestii w dzisiejszej medycynie transpłciowej, głównie dlatego, że nie zajmuje się dysforią płciową o szybkim początku): „To jest dylemat XXI wieku, mówi Mason. Jest nowy.”

Rapid-onset gender dysphoria a term?first coined?in 2018 przez badacza Lisa Littman, MD, MPH, ?– odnosi się do gwałtownego wzrostu nastolatków wyrażających chęć przejścia z ich płci urodzeniowej, po niewielkim lub żadnym widocznym wcześniejszym dyskomforcie wokół ich płci.

Jednak SOC 8 odnosi się do aspektów rozwoju nastolatków, które mogą wpływać na ich procesy decyzyjne wokół tożsamości płciowej w latach nastoletnich.

? „Okres dojrzewania jest często związany ze zwiększonym podejmowaniem zachowań ryzykownych. Wraz z tymi znaczącymi zmianami…[i] odłączeniem się od rodziców…[często] zwiększa się nacisk na relacje z rówieśnikami, co może być zarówno pozytywne, jak i szkodliwe, mówi projekt.

Wytyczne wskazują, że „kluczowe jest zrozumienie, jak wszystkie te aspekty rozwoju mogą wpływać na podejmowanie decyzji przez daną młodą osobę w jej specyficznym kontekście kulturowym”.

Dysproporcja płciowa, brak definicji transseksualizmu, nieuwzględnienie zmian płciowych

Mason twierdzi również, że w SOC 8 jest niewiele wzmianek „o detransitioning, a 'dysforia płciowa’ i 'trans’ to terminy, które nie zostały zdefiniowane.”?

Podobnie, nie ma wzmianki o desistance, podkreśla, że jest to sytuacja, w której jednostki w naturalny sposób rozwiązują swoją dysforię wokół ich płci urodzeniowej wraz z wiekiem.

Najnowsze opublikowane dane, które widzimy, odnoszą się do badania z marca 2021 roku, które wykazało, że prawie 88% chłopców, którzy zmagali się z tożsamością płciową w dzieciństwie (przybliżony średni wiek 8 lat i kontynuacja w średnim wieku 20 lat), zdecydowało się nie przechodzić. Czytamy w nim:

„Większość?dzieci z dysforią płciową zrezygnuje i utraci swoją koncepcję siebie jako?bycia?przeciwnej płci”, mówi Mason. „To jest najbezpieczniejsza ścieżka? dla dziecka? desistance”.

„Przejście może zmienić zdrową młodą osobę w pacjenta medycznego na całe życie i ma znaczące ryzyko zdrowotne”, mówi, podkreślając, że przejście nie zostało wykazane, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo? samobójstwa lub prób samobójczych, pomimo niezliczonych twierdzeń mówiących inaczej?

„Zanim zaczęliśmy rutynowo zmieniać dzieci w szkole, zdecydowana większość dzieci wyrosła ze swojej dysforii płciowej. Ta historia nie jest w ogóle rozpoznawana w tych SOC 8” – mówi Mason.

Nowa organizacja dla zaniepokojonych rodziców, Genspect, również zwróciła uwagę na tzw. mit samobójstwa, w którym wielu rodzicom mówi się, że jeśli nie pozwolą swojej córce lub synowi z dysforią płciową na medyczną zmianę, ryzykują, że ich dziecko popełni samobójstwo.

Ken Zucker, doktor, CPsych – autor badań nad chłopcami, którzy ostatecznie nie decydują się na przejście – jest psychologiem i profesorem na Wydziale Psychiatrii Uniwersytetu w Toronto. Mówi, że terminy persistence i desistance zostały odrzucone przez wielu członków WPATH.

Te dwa słowa, mówi, są szczególnie?irytujące dla niektórych klinicystów potwierdzających płeć, ponieważ nie wierzą, że desistance jest bona fide, mówi.