Od publicznego bekania po niepodawanie ręki – dzieci i dobre maniery nie zawsze pasują do siebie w naturalny sposób. Poznaj sprytne sposoby na zmianę złych nawyków dziecka.

Naucz dzieci dobrych manier

Z archiwum lekarza

Autor: Mary Jo DiLonardo

Od publicznego bekania po niepodawanie ręki – dzieci i dobre maniery nie zawsze pasują do siebie w naturalny sposób. Z każdym dłubnięciem w nosie może się wydawać, że to przegrana bitwa, ale są sposoby, aby zmienić swoje małe potwory w cywilizowane istoty ludzkie.

Oto trzy bezbłędne sugestie guru od manier.

Dobrze: Opowiadaj historie

Nie da się nauczać manier. Dzieci usłyszą tylko: „bla, bla, bla”. Peggy Post, dyrektorka Instytutu Emily Post i autorka kilkunastu książek o etykiecie, radzi, aby zamiast tego okraszać swoje nauczanie ciekawostkami na temat manier. Historie te zapadną dzieciom w pamięć i pomogą im zapamiętać, że należy robić to, co im radzisz.

Załóżmy, że chcesz, aby Twoje dzieci nawiązywały kontakt wzrokowy i mocno podawały rękę, gdy spotykają ludzi. Ale dlaczego podajemy sobie ręce? „Wyciągasz rękę, by pokazać, że nie trzymasz broni – a przynajmniej tak robiono w średniowieczu” – mówi Post.

A co z żądaniem, by dzieci zdejmowały czapki z głów przy stole? Ta grzeczna praktyka również wywodzi się z czasów rycerzy, którzy przy stole zdejmowali hełmy lub podnosili przyłbice, aby ludzie wiedzieli, czy są przyjaciółmi, czy wrogami. Rozmowy o broni i rycerzach sprawią, że dzieci będą na tyle zaintrygowane, że zwrócą uwagę na lekcje o dobrych manierach. „Dzieci uwielbiają takie historie i nie zapominają ich” – mówi Post.

Lepiej: Włóż to do muzyki

Dzieci (zwłaszcza chłopcy) uwielbiają odgłosy wydawane przez ciało. Jeśli dźwięki nie wydobywają się z ich ust, to wydobywają się z ich pupy – a to oczywiście nie jest dobre zachowanie w miejscach publicznych. Patricia Tice, ekspertka w dziedzinie etykiety dziecięcej i biznesowej, właścicielka firmy Etiquette Iowa, nie ignoruje tych odgłosów. Nazywa to „beknięciem dolnym” i „beknięciem górnym” i śpiewa o tym piosenki, aby nauczyć dzieci, jak sobie z nimi radzić.

Na przykład do melodii „Frre Jacques” Tice poleca swoim dziecięcym klientom, aby śpiewali: „Żuj cicho. Przeżuwaj cicho. Nie siorb. Nie siorbać. Musimy powiedzieć: 'Przepraszam’. Musimy mówić: 'Przepraszam’. Kiedy bekniemy. Kiedy bekamy.” Aby uzyskać efekty dźwiękowe, dzieci śpiewając, wydają odgłosy siorbania i bekania.

Tice sugeruje również, aby do piosenki dodać lekcję o zdrowiu i dobrych manierach. „Uczę [dzieci], że przyjmujemy pokarm dla naszych ciał, ponieważ jest to paliwo” – mówi. „Pomaga nam myśleć. Pomaga nam uprawiać sport. Ale kiedy nasze ciało zużywa to paliwo, czasami musi zrobić górne beknięcie lub dolne beknięcie. To jest w porządku. Trzeba tylko uważać, żeby nie robić tego, żeby nie urazić innych ludzi”.

Najlepiej: Zorganizuj próbną kolację

Załóżmy, że chcesz pójść do restauracji, ale nie chcesz, żeby twoje dzieci zachowywały się jak poganki. A więc: Najpierw poćwicz w domu. Użyj prawdziwych naczyń i szklanek, serwetek i obrusu, a może nawet niech wszyscy się przebiorą.

Ustal kilka jasnych zasad manier przy stole. Do podstawowych zasad należy mówienie „proszę” i „dziękuję”, gdy prosi się innych o podanie przedmiotów, żucie z zamkniętymi ustami, niemówienie z pełnymi ustami i trzymanie przyborów jak ołówka, a nie łopaty. Gdy wszyscy przestrzegają zasad, cała rodzina wygrywa! Nagroda? Dobry obiad w fajnej restauracji… z deserem włącznie!

„Nie należy zwracać uwagi na każdy drobiazg i być sędzią musztry” – radzi Post. „Maniery przy stole nie są czymś wrodzonym. Kiedyś jedliśmy rękami. Z czasem stało się to sposobem na wkładanie jedzenia do ust bez obrzydzania innych ludzi”.